Sannyas is geen afzwering

Sannyas is altijd ten onrechte geassocieerd met afzwering. Je hoeft niet iets af te zweren. Je moet alleen begrijpen dat je een tijdelijke bewaarder bent van enige rijkdom, die een deel is van het bestaan, net zoals jij dat ook bent. Dan hoef je er geen afstand van te doen, omdat je nooit iets bezat in de eerste plaats! Zelfs als je afstand moet doen van rijkdom, zul je niet het gevoel hebben dat je iets weggeeft of je bezittingen te verliezen. Het probleem begint met de houding van het bezitten, het gevoel van 'van mij'.

Ik las een mooie regel in een Zen-boek. Het was zei, 'Geef mentaal alles weg dat waarvan je denkt dat het van jou is. Dan op een dag, als het er echt niet is, zul je niet lijden. Dit kan gedaan worden als een mooie 10 minuten meditatie elke dag. Het kan een krachtige invloed hebben op de houding van bezitten.

Ga gewoon in jezelf zitten zodra je wakker wordt in de ochtend. Sluit je ogen en visualiseer dat al je dingen toebehoren aan Het Bestaan. Niets ervan is van jou. Bestaan is zo gracieus dat het je heeft toegestaan te hebben. Voel de dankbaarheid in je stromen naar het Bestaan. Ervaar dit sterk en duidelijk. Je zult zien, plotseling, de hele zaak een draai van 180 graden maakt. Je zult je afvragen wat echt van jou is in de in de eerste plaats. Sannyas begint met dankbaarheid.

Noch hoeft een sannyasi afstand te doen van de wereld, noch hoeft een samsari om bang te zijn om afstand te doen. Gewoon het begrip dat het Bestaan geeft en neemt op het juiste moment is genoeg. Dan weet je dat wat er gebeurt het juiste ding voor het moment is en het leven zoals het hoort. Dit creëert een mentale kloof tussen jou en je rijkdom en die kloof heet verzaking! Het is gewoon een kloof, een breuk in de houding van bezitten, niets anders. Het is ten onrechte gebruikt in de context van sannyas.

Een klein verhaal:

Twee monniken waren samen op reis. Eén van hen geloofde sterk in het verwerven rijkdom. Hij beoefende spiritualiteit door dit te doen. De andere volgde sterk het pad van afstand doen. Ze discussieerden over deze twee manieren van leven. Terwijl ze dit deden werd het nacht en ze bereikten een rivier die ze moesten moesten oversteken.

Degene die geloofde in verzaking had geen geld bij zich. Hij zei, "We hebben geen geld om de rivier over te steken. Laten we hier overnachten en iemand zal ons over de rivier brengen morgenochtend".

De ander antwoordde, 'Dat is niet mogelijk. We zullen worden opgegeten door wilde dieren als we hier overnachten. Ik heb geld bij me. Laten we de bootsman betalen en de rivier oversteken'.

Toen ze veilig de rivier overgestoken waren, vroeg hij zijn metgezel, 'Begrijp je nu de waarde van geld? Als ik ook een man van verzaking was geweest, wat zou er dan met ons gebeurd zijn?'

De eerste antwoordde: 'Het was jouw verzaking die ons veilig over bracht. Je hebt je geld afgestaan om de rivier over te steken!'

Afstand doen is 'hebben' zonder het idee van hebben, en 'afscheid nemen' zonder het idee van

afscheid. Anders, door alleen maar afstand te doen uiterlijke rijkdom, zul je niets winnen. Je zult alleen de pijn voelen van het opofferen van het 'mijn'. Sannyas is niet ontsnappen aan het 'mijn'. Het is voorbij het 'mijn' gaan. Dat is alleen mogelijk door een goed begrip. Als je afstand doet met begrip, is het in orde. Anders zal het 'mijn' gewoon blijven bestaan, waar je ook gaat. Niet alleen dat, als je afstand doet met het idee dat je afstand doet van 'het jouwe', wordt het de juiste actie maar voor de verkeerde reden! Door alleen maar afstand te doen van uiterlijke rijkdom, kun je nooit een sannyasi zijn. Sannyas is een verandering in de innerlijke mentale instelling, niet een verandering in de uiterlijke materiële instelling. Afstand doen van uiterlijke rijkdom om een sannyasi te zijn is als het doen van de juiste actie, maar voor de verkeerde reden.

Een klein verhaal:

Er waren drie mannen in een psychiatrisch gesticht. Op een dag gingen ze naar de dokter en zeiden dat ze klaar waren om ontslagen te worden.

De dokter was verbaasd! Hij zei, 'Oké, kom met me mee. We zullen een kleine test doen om te kijken jullie goed genoeg zijn om te vertrekken om veilig in de wereld te leven.'

Hij nam hen mee naar een zwembad dat geen water had. Hij vertelde de eerste man om in het zwembad te springen en te zwemmen. De man sprong en verzwikte zijn enkel.

De dokter zei hem dat hij nog niet klaar was om ontslagen te worden.

Vervolgens zei hij tegen de tweede man dat hij moest springen. De tweede man sprong ook en verstuikte zijn pols. De dokter zei hem dat ook hij nog niet klaar was om ontslagen te worden.

Toen zei hij tegen de derde man dat hij moest springen. De derde man weigerde te springen en zei: 'Nee, ik ga het niet doen!'

De dokter was erg blij en verklaarde dat de derde man genezen was en naar huis kon gaan. Toen de man zijn papieren tekende om te vertrekken, was de dokter nieuwsgierig en vroeg hem, 'Vertel me, hoe heb je besloten dat je niet zou te springen?'

De man antwoordde: 'Hoe kan ik springen? Ik weet niet hoe ik moet zwemmen!'

Begrijp: juiste actie, maar voor de verkeerde reden! Afstand doen van rijkdom om een sannyasi te worden is het doen van de juiste actie, maar voor de verkeerde reden!

Afstand doen van rijkdom om een sannyasi te worden is de juiste actie, maar met de verkeerde reden. Rijkdom en sannyas zijn sluiten elkaar niet uit. In feite, sannyas is de kunst en wetenschap van het feilloos creëren van rijkdom.

Je moet één feit weten: het hoogste percentage van India's goud bevindt zich in tempels en kloosters! Alleen al in Zuid-India zijn er zo veel tempels met gouden torens. Stel je eens voor! Wanneer je de realiteit of waarheid van sannyas begrijpt, zul je niet ontsnappen aan rijkdom. Je zult eerlijk respect hebben voor rijkdom. Het enige is dat je er nooit in gevangen zult raken. Je zult het nooit internaliseren. Er zal geen ruimte voor rijkdom in je innerlijke ruimte. Dus je zult er nooit voor lijden. Je zult er nooit onder lijden.

Als je de vedische geschriften leest zul je zien dat ze altijd alleen maar praten over de overvloed van het leven. Ze leren nooit om eraan te ontsnappen. Ze onderwijzen het loslaten van de gehechtheid aan bezittingen, niet afstand te doen of het te haten. Sannyas is het zien van de enorme overvloed van het leven als één geheel, en daarom niet gehecht zijn aan je je eigen kleine bezittingen. Het is weten dat rijkdom ook een manifestatie is van het Bestaan en niet de essentie van het leven zelf. Zodra dit een weten is, maakt het niet uit hoeveel rijkdom er bij je ligt.

Je blijft er onaangeroerd door. Ongebonden blijven aan rijkdom werd in de oudheid omschreven als 'afstand doen'.

De sannyasi die fysiek afstand doet van rijkdom kan dit doen als een keuze, niet omdat het een definitie is van een sannyasi. Een echte sannyasi is degene die boven rijkdom leeft. Wanneer hij voorbij rijkdom is gegaan, doet het er niet toe of hij die rijkdom heeft of niet. Als hij al fysiek afstand doet, dan is dat uit uit een diep begrip van de hele zaak, niet uit mislukking of dwang.

Sannyas is geen zelfmoord. Het is leven. Sannyas is leven in enorme schoonheid - binnen en buiten je.

De Perzische mystieke dichter Jalaluddin Rumi303 vertelt een verhaal:

Een wijze ging eens naar buiten om zijn veld om te ploegen en zag een pauw druk bezig zijn eigen verenkleed te vernietigen met zijn snavel. De wijze kon het niet verdragen om deze zelfvernietiging te zien, en dan nog wel van de mooiste vogel. Hij zei tegen de pauw om te stoppen met wat hij aan het doen was.

De pauw zei hem: 'Ik zal niet ophouden. Mijn verenkleed dat je zo bewondert is een bron van gevaar voor mijn eigenaar. Jagers volgen mij de hele tijd en mijn eigenaar heeft moeite om mij te

³⁰³ Jalaluddin Rumi - 13de eeuwse Perzische Soefi dichter.

houden vanwege dit. Dus is het beter dat ik mijn veren verwijder met mijn eigen snavel en mezelf lelijk maak, zodat ze me niet zullen achtervolgen.'

Uiterlijke schoonheid en rijkdom zijn geen vijanden op het pad van sannyas. Zij zijn complementair. Sannyas voegt innerlijke rijkdom en schoonheid toe aan je uiterlijke rijkdom en schoonheid. Het geeft ons de intelligentie om met de uiterlijke rijkdom en schoonheid om te gaan zonder enige vorm van lijden eraan gerelateerd.