Onschuld, totaliteit, volwassenheid.

De Dhammapada284 zegt:

Steek de lamp van binnen aan; streef er hard naar om wijsheid te bereiken. Word zuiver en onschuldig, en leef in de wereld van licht.

Toen je op de wereld kwam, kwam je als een onschuldig kind. Je straalde de schoonheid van je onschuld uit tot de maatschappij je de geest gaf. Nu wil je van je geest af en weer onschuldig worden. De hervonden onschuld is wat men volwassenheid noemt. Het is mogelijk om het terug te krijgen. Geloof gewoon dat je ooit onschuldig was. Vertrouw erop dat die onschuld nog steeds in je zit. Dan is het mogelijk om het weer uit te gaan stralen. Dit inzicht zal het proces weer op gang brengen.

Volwassenheid zorgt ervoor dat we in totaliteit leven. Totaliteit is functioneren vanuit een immense onschuld en jouw geheel geven aan het moment. Er is geen mening, geen oordeel, geen fragmenten in je. Er is alleen intens enthousiasme voor het moment. De openheid voor het moment is de onschuld. Er is maar één ding nodig om weer onschuldig te worden. Verschuil je niet achter valse kennis. Kijk waar je je verbergt en stap naar buiten om je natuurlijke zelf te onthullen. Dan ben je helemaal open. Dit is de houding voor verlichting. Weten dat je je verschuilt is de eerste stap. Een krachtig besluit nemen om tevoorschijn te komen is de volgende stap. Dan zul je zien dat onschuld en volwassenheid beginnen te gebeuren.

Om volwassen te worden moet je eerst naar binnen gaan, want volwassenheid heeft alles te maken met op je gemak zijn met je ware aard zonder pretenties. Je natuurlijke zelf je eigen natuur laten zijn is volwassenheid. De beste manier om je natuurlijke zelf te worden is om je kern op zijn gemak

²⁸⁴ Dhammapada - Leringen van Boeddha in geschrift vorm.

te stellen. Laat de kern van jezelf altijd op zijn gemak zijn, waar je ook bent of wat je ook aan het doen bent. Dan kun je je zuiverheid behouden. Voel altijd je natuurlijke zelf in je kern, zonder spanning, zonder inspanning of pretenties.

Het probleem van valsheid komt omdat de maatschappij je leert om altijd iemand speciaal te zijn. Het is niet nodig om altijd een speciaal iemand te zijn. Het is een onvolwassen idee om de hele tijd een speciaal iemand te zijn. Zodra dit idee is afgezworen, ontspant de geest. Het voelt geen druk om scherpzinnig te zijn. Deze ontspanning geeft geboorte aan onschuld.

Op dit moment vecht je voor onschuld omdat je niet in staat bent je geest tot bedaren te brengen. Als je meewerkt met het inzicht dat je geest je belemmert om je onschuld te herwinnen, is de strijd voorbij. Aan de andere kant, als je je verzet tegen het inzicht, dan worstel je. De strijd is met je ego. Het ego verzet zich tegen elk begrip dat het schokt.

Als je de geest laat vallen, val je in het moment. Om de denkgeest te koesteren moet je ofwel in het verleden ofwel in de toekomst reizen. Een kind is altijd in het heden. Hij geeft er niet om het verleden in zijn geheugen te bewaren. Het is van geen nut voor hem. Hij is geïnteresseerd in het genieten van het moment. Het is niet nodig om aan het verleden vast te houden. Als we ons iets herinneren, herinneren we ons geen dagen, we herinneren ons alleen momenten, is het niet? Waarom dan niet elk moment waardig maken om herinnerd te worden? Waarom achter het verleden of de toekomst aanlopen? Gewoon pure logica!

Om de drang te voelen om je onschuld te herwinnen moet je misschien afdwalen, want wanneer je afdwaalt en de gevolgen onder ogen ziet, begint de introspectie. De introspectie triggert de behoefte om je onschuld terug te vinden. Veroordeel jezelf niet omdat je afgedwaald bent. Breng alleen het bewustzijn naar binnen om jezelf voor altijd op het juiste pad te integreren. Als volwassenheid op deze manier gaat gebeuren is het zeker de moeite waard.

Volwassenheid is een krachtig besluit nemen om jezelf niet langer voor de gek te houden. Het is ontwaken tot het bewustzijn binnenin. Het is jezelf integreren met eerlijkheid. Wanneer dit gebeurt, begin je weer kind te worden. Als kind was je onschuldig, maar niet bewust. Ergens in het proces van opgroeien ben je die onschuld kwijtgeraakt. Je bent het nu aan het herwinnen. De nieuwe onschuld zal volledig bewust zijn en dat is de echte onschuld.

Wanneer je je onschuld hervindt, bloei je op met het inzicht dat er niets onbetaalbaarder is dan weer kind te worden. Dat is het proces van verlichting.

Daarom moet de onschuld van een kind met de grootste zorg worden gekoesterd. Bij elke onschuldige waarneming die een kind doet, zal het kind, als wij het onze kennis niet opdringen, opgroeien met behoud van zijn onschuld. Als het kind bijvoorbeeld vraagt: "Hoe komt het dat de lucht soms blauw is en soms wit?" zeg je gewoon tegen het kind dat de lucht soms blauw is en soms wit. Hij zal dat toch wel leren in zijn lessen op school. Maar als je hem kunt vertellen dat ze

gewoon zijn zoals ze zijn, zal hij meteen de spontaniteit van de natuur begrijpen. Hij zal niet op zoek zijn naar verdere kennis om zich mee te voeden. Daar zorgen de universiteiten toch wel voor.

Thuis, als je nog de invloedrijkste persoon in zijn leven bent, als je hem doet inzien dat het zo is, dat het niet nodig is alles met kennis te kennen, overleeft de onschuld in hem. Hij vangt de draad niet op van het oordelen over de natuur. Hij leert te zien zonder er woorden bij te halen. Hij leert gewoon te zien en te zijn. Op het moment dat er woorden bij worden gehaald, is de onschuld verloren. Dan is het geen zien meer. Het wordt kijken. De hele schoonheid ervan gaat dan verloren.

Opgroeien wordt altijd beschouwd als een ernstige zaak. Als je in ernst opgroeit, word je alleen maar oud. Als je opgroeit in speelsheid, blijf je jong! Het is goed om te zien wat kinderen, dieren en andere wezens soms doen, omdat ze allemaal leven met onschuld en speelsheid. Het zal helpen om de onschuld te begrijpen en er weer mee in contact te komen.

Een klein verhaal:

Een leeuw liep door de jungle en peilde wie de grootste van alle wilde dieren was.

Hij kwam een neushoorn tegen en vroeg: 'Wie is de koning van de jungle?' De neushoorn antwoordde: 'Natuurlijk ben jij dat!'

De leeuw was blij en liep verder. Toen kwam hij een zebra tegen. Hij vroeg de zebra,

'Vertel me, wie is de koning van de jungle'

De zebra antwoordde onmiddellijk: 'Dat bent u, o koning!'

De leeuw liep met grote trots verder en zag een olifant. Hij vroeg de olifant,

'Vertel me, wie is de koning van de jungle?' De olifant pakte hem op met zijn slurf, en slingerde hem tegen een grote boom. De leeuw stuiterde van de boom, raakte de grond en zei: 'Je hoeft niet zo boos te worden alleen omdat je het goede antwoord niet weet!'

Onschuld is de manier om het leven te benaderen! Op het moment dat je je realiseert dat je je onschuld moet hervinden, ben je klaar voor de transformatie. De maatstaf voor het hervinden van onschuld is te kijken naar je reactie op de kleine dingen in het leven. Onschuld ziet alle kleine dingen met ontzag en verwondering. Daarom zijn kinderen de hele tijd zo verwonderd. Je kunt het in hun wijde ogen zien. Als je in staat bent om dingen met verwondering te zien, dan is de onschuld in jou begonnen. Het is mogelijk dat je met alle kennis van de wereld nog steeds heldere en onschuldige ogen kunt hebben. Dat zijn de ogen van de wijze.

De kinderlijke onschuld ontdekt veel dingen, maar kan het meeste niet begrijpen. Het geniet ervan op het niveau van zijn onschuld, dat is alles. Terwijl de hervonden onschuld niet alleen deze nieuwe dingen ontdekt, maar ze ook allemaal begrijpt. Dat is het verschil.

Kinderlijke onschuld is mooi, maar niet genoeg. Het moet verloren gaan voor het leven en herwonnen worden met volledig bewustzijn en volwassenheid.

Er wordt gezegd dat een gek en een mysticus op elkaar lijken. Beiden zullen excentriek zijn in hun doen en laten, abrupt lachen en onbegrijpelijke dingen doen. Maar in feite bevinden ze zich aan de uiterste twee uiteinden van hetzelfde spectrum! Uitersten lijken altijd op elkaar. Uiterlijk lijken ze hetzelfde, dat is alles. Zo kunnen ook een kind en een heilige in hun onschuld op elkaar lijken, maar in werkelijkheid bevinden zij zich aan de twee uiterste uiteinden van hetzelfde spectrum. Het kind is nog niet eens begonnen met het bereiken van zijn hervonden onschuld, terwijl de heilige daar al mee klaar is.

De onschuld van het kind is nog steeds de onschuld die het van God heeft meegekregen, niet de onschuld die het door het leven heeft herwonnen. De onschuld van een kind kan gemakkelijk verstoord worden, terwijl de onschuld van een wijze nooit verstoord kan worden. Het verstoord raken van de onschuld en het werken aan het blijvend hervinden ervan is het proces van volwassenheid. Dat is de reis naar het andere eind van het spectrum om een heilige te worden.

Als een kind in liefde wordt opgevoed, blijft de onschuld van het kind bewaard. Dan beweegt hij zich met zijn hart, niet met zijn hoofd. Hij kan zijn hoofd gebruiken als nutsvoorziening, maar functioneert vanuit zijn hart. Dat betekent niet dat het kind nutteloos wordt. Nee. Zijn onschuld zal niet bedorven worden door kennis, dat is alles. Hij zal gecentreerd zijn op liefde in plaats van op kennis, dat is alles. Kennis zelf is niet het probleem. Alleen de houding waarmee het wordt gedragen is het probleem.

Als je je onschuld hervonden hebt, zul je weer in de ogen van de ander kunnen kijken. Je onschuld maakt je niet alleen kwetsbaar, het maakt je ook geïntegreerd. Met kennis, ben je gefragmenteerd in jezelf. Met herwonnen onschuld, ben je geïntegreerd en eerlijk naar jezelf en naar anderen. Die eerlijkheid zal uit je ogen stralen en de ander raken. Die eerlijkheid is volwassenheid.

Alleen het verlangen om weer onschuldig te worden is al genoeg. Het zal beginnen met het vernietigen van alles wat niet jij is in jou. Het zijn tenslotte maar lagen van conditionering. Maar het is belangrijk om je wil sterk te houden totdat het proces is voltooid. De wil is een voortdurende herinnering om oprecht en eerlijk te zijn zonder sluwheid. Besluit niet te rusten tot de ontconditionering totaal is.

Het mooie van volwassenheid is dat het je in staat stelt te functioneren als een volwassen persoon wanneer dat nodig is en als een kind op alle andere momenten. Het laat je gemakkelijk van het een in het ander overgaan, zodat je in perfecte harmonie bent met het Geheel.

Wanneer je je onschuld hervindt, word je dvija285 genoemd, herboren, volwassen. De sleutel is om niet op te geven in je inspanning om je onschuld te herwinnen. De reis kan soms frustrerend zijn, omdat het tijd kost en niet gebeurt. Dat komt omdat de maatschappij je geconditioneerd heeft met vele lagen. De ui moet laag na laag worden afgepeld om het centrum te bereiken. Frustratie is een voorwaarde om open te barsten met transformatie. Dus ontspan je niet, dat is genoeg. Het zal gebeuren. Onthoud dat de onschuld al in je zit. Het gaat niet om een einddoel buiten. Alleen al deze herinnering zal je de ontspanning geven na elke frustratie.

Ga elke dag gewoon even zitten, in je eentje en ga rustig in je onschuld. Voel de onschuld in je. Voel de zuiverheid in je. Voel de overvloeiing vanuit je binnenste. Laat het zich verspreiden door je lichaam, geest en wezen. Voel hoe mooi je bent in je onschuld. Doe dit elke dag. Spoedig zul je zien dat het ontwaakt als je eigen natuur. Alles wat niet van jou is zal verbrand worden en de echte jij zal tevoorschijn komen.

Onschuld heeft een totaliteit over zich. Deze totaliteit wordt genade genoemd. Daarom lijken verlichte meesters altijd zo gracieus en mooi te zijn. Onschuld manifesteert zich als wonderbaarlijke schoonheid in de ogen van de toeschouwer. Zij is zo totaal dat zelfs de meest geslepen geest haar niet kan ontkennen. Het tart eenvoudigweg alle logica en raakt je.

Onschuldig zijn is als functioneren vanuit je eigen bewustzijn. Het is gedachteloos bewustzijn. Tot dan functioneer je vanuit je geest. Als je gewoon zit en kijkt naar de bron van elke gedachte die in je opkomt, zul je spoedig alle gedachten laten vallen en teruggaan naar het gedachteloze bewustzijn dat je als kind had. Gedachteloos bewustzijn is onschuld. Maar deze keer zal het de onschuld van volwassenheid zijn, omdat je het proces hebt doorgemaakt. Gedachteloos bewustzijn voegt niets toe aan je kennis. Het verdiept alleen je onschuld en laat je het universum met meer ontzag en verwondering bekijken. Onschuld ziet geen tegenstellingen, ze ziet alleen, dat is alles. Haar schoonheid ligt in het niet-oordelend zien.

Een man ging zijn vriendin opzoeken na een lange tijd.

Helaas ontdekte hij dat haar jongere broer, die veel jonger was dan zij, televisie zat te kijken en een snack aan het eten was.

Hij ging naast hem zitten en zei tegen hem: 'Weet je wat? Als je boven op het terras gaat zitten en naar de weg kijkt, geef ik je voor elke man met een rode hoed die je passeert, vijftig cent.'

De jongen was opgetogen en rende de trap op en nam zijn plaats op het terras in.

De man nam zijn plaats in naast zijn vriendin.

²⁸⁵ Dvija - Tweemaal geboren. Verwijst naar de staat van het ontwaken van Bewustzijn.

Tien minuten later, net toen hij intiem met haar wilde worden, stormde de jongen de kamer binnen.

De man was vreselijk teleurgesteld en riep: 'Heb ik je niet gezegd dat je op de weg moest letten voor mannen met rode hoeden?'

De jongen antwoordde naar adem snakkend: 'Ik weet het! Er is net een optocht voorbij getrokken en voor vijftig cent per hoofd ben je me twaalfhonderd dollar schuldig!'

We denken altijd dat kinderen onvolwassen zijn. We denken dat volwassenen die huilen onvolwassen zijn. We zijn geconditioneerd om te geloven dat het uiten van welke emotie dan ook onvolwassen is. Het uiten van emoties op een ongefilterde manier is een teken van onschuld. De geslepenen bewerken zelfs hun emoties. Af en toe is het goed om te huilen in het bijzijn van mensen. Wat is daar mis mee? Wat probeer je te verbergen? Door te huilen geef je alleen uiting aan je ware gevoelens. Wat valt er te verbergen? Het probleem is dat de maatschappij ons altijd heeft geleerd om onze ware aard te verbergen en alleen onze geprojecteerde persoonlijkheid te tonen. Daarom vergeten we mettertijd wat onze aard is. We vergeten hoe we onschuldig kunnen zijn.

Een leraar zei tegen de ouder tijdens de ouderavond: "Je dochter is heel goed in al haar activiteiten. Ze is alleen emotioneel een beetje onvolwassen. Maar het komt wel goed met haar.'

De ouder keek haar verbaasd aan en vroeg: 'Met drie jaar, hoe verwacht je anders dat ze is?'

Alleen al door bij kinderen te zijn als hun vriend, als hun speelkameraad, is het mogelijk om weer in contact te komen met de onschuld. Wanneer je bij hen bent, doe dan niet alsof je een kind bent. Neem het echt serieus en word een kind! Het is de grootste gunst die je jezelf kunt bewijzen.

Het probleem is dat we bang zijn te verliezen wat de maatschappij ons geleerd heeft. Van de maatschappij hebben we geleerd hoe we onze persoonlijkheid moeten opbouwen. Maar ons karakter is anders dan onze persoonlijkheid. Karakter is echt.

Persoonlijkheid is een opgebouwd beeld. Als we werken aan het verstevigen van karakter, werken we in de zone van de realiteit. Als we werken aan het verstevigen van persoonlijkheid, werken we in de zone van dromen.

Misschien is het je opgevallen dat wanneer je met je kinderen aan tafel zit te eten, zij de kleine chips omhoog houden en de vorm van elke chip bewonderen voordat ze gaan eten. Zij hebben het vermogen om betoverd te worden door de eeuwige mysteries en wonderen van het leven. Dat is hun grootste zegen. Ze denken niet na, ze genieten gewoon, dat is alles. Wanneer het kind onze aandacht vestigt op de chip, vragen we hem snel te eten! We missen het moment dat we in de mysteries van het leven worden geleid. We missen de ontdekking van onze eigen onschuld.

Er zijn talloze manieren om het kind dat in je schuilt te herontdekken. Speel verstoppertje met kinderen of leer koekjes bakken of kijk naar Tom en Jerry tekenfilms of eet verschillende kleuren snoepjes of maak modderpoppen! Al deze dingen zullen het kind in je naar boven brengen. Je vaste identiteit zal oplossen. Je wordt vloeibaar als een rivier en stroomt. Het gewicht van je ernst zal vallen en je zult licht en gelukzalig worden.

Ernst is ego. Wanneer je bang bent om gekwetst te worden, wanneer je bang bent om je controle of macht te verliezen, word je ernstig.

Wanneer je te veel op jezelf gericht bent, gebeurt dit. Wanneer je loslaat en weer gaat spelen en je onschuld aanraakt, zul je plotseling genieten van een breuk met jezelf. Die breuk is het vallen van je ernst. In die kloof zul je beseffen dat er niets is om je aan vast te houden. Er is alleen vrije geest.

Als je je hiervan bewust wordt, kun je er bewust aan werken en je volledig onschuldig en oprecht gaan gedragen.

Onschuld is het bewustzijn op het niveau van het hart houden, niet toestaan dat het zich in het hoofd nestelt.