De intensiteit van Boeddha

Kijk naar de biografie van verlichte meester en grondlegger van het boeddhisme, Gautam Boeddha. Hij heeft zes jaar gezocht. Hij probeerde verschillende paden maar het mooie is dat hij in elke poging zijn hele wezen inbracht.

Wat hij ook besloot te volgen, hij deed het met volledige, niet aflatende intensiteit. Hij probeerde verschillende technieken zoals vasten, continue penitentie, chanten en vele andere methoden. Hij probeerde alle mogelijke technieken, maar niets werkte.

Tijdens zijn zoektocht zei een leraar dat hij drie maanden lang slechts een rijstkorrel per dag moest eten. Boeddha volgde oprecht zijn instructies op. Hij werd gereduceerd tot huid en botten en werd extreem zwak.

Op een dag stapte hij de rivier in om te baden. Hij was zo zwak geworden dat zijn benen niet eens meer konden bewegen en werd weggevaagd door de stroming. Hij kon een boomtak vastpakken en terwijl hij eraan hing, realiseerde hij zich de vruchteloosheid van al zijn inspanningen. Hij had het lichaam vernederd, daarbij had hij al zijn lichamelijke kracht verloren.

Hij voelde een diepe depressie daar hij niets kon bereiken in de binnenwereld en hij had ook niets zinvols in de buitenwereld.

Hij ging de rivier uit en zat onder de boom. Hij was gefrustreerd, maar het verschil tussen gewone frustratie en Boeddha's frustratie was dat hij compleet en intens was in zijn frustratie.

Er was niet eens een korreltje hoop dat hij had. Hij gaf het helemaal op. Er was niets te bereiken, niets om naar uit te kijken.

Er wordt gezegd dat op die nacht toen hij naar de hemel keek, klaar om te gaan slapen Nirvana256 bereikte.

De enige factor die ertoe heeft geleid dat Boeddha het heeft bereikt is intensiteit. Zovelen van ons beweren dat we alles doen, maar er gebeurt niets. Kijk een beetje dieper en zie hoe geintegreerd je bent in je dorst en je zoeken. Wat je ook zoekt, integreer je energie volledig en ga ervoor. Je zult dan zien dat het universum zich volledig voor je zal openen.

Intensiteit voor mijn eerste spirituele ervaring

Ik had het gehad over mijn diepe spirituele ervaring waar ik me een voelde met het bestaan en een 360 graden visie had op alles om mij heen. Er zijn zoveel mensen die zoveel verschillende meditatietechnieken beoefenen. Wat is het verschil, wat is de reden dat de ervaring een kleine jongen gebeurde?

Ik kan zeggen dat een belangrijke reden is dat mijn hele innerlijke ruimte rijp was, klaar om middels deze kleine techniek te ontwaken en te openen. Constant zat ik in die hoge frequentie van de meesters zonder zelfs mijn bewuste bewustzijn.

²⁵⁶ Nirvana - Bevrijding door zelfrealisatie.

Kijk, vooral op jonge leeftijd, wie je inspireert of indruk op je maakt, wordt de held van je innerlijke ruimte. Deze grote meesters maakten zoveel indruk op me dat ik in elke situatie zou denken: 'Hoe zouden deze grote meesters zich gedragen?' Als ik bijvoorbeeld angst had, dacht ik eraan 'Hoe zou Annamalai Swamigal deze angst onder ogen zien? Hij zal zich niet druk maken. Hij is verlicht. Laat ik ook zo zijn.'

De innerlijke ruimte was zo geïnspireerd en onder de indruk van deze grote meesters, dat bij iedere stap die ik in mijn leven nam zou denken: 'Hoe zal jij zich gedragen? Laat mij dat ook doen.' De innerlijke ruimte was ook op jonge leeftijd zo puur en ik had geen andere helden dan de meesters. Bij iedere stap dacht ik: 'Hoe zal jij zich gedragen? Laat ik mij ook zo gedragen. Hoe zal hij het doen? Laat mij dat doen.'