Ontmoeting met het Goddelijke

Op een dag probeerde ik te zitten en te mediteren. Het was een dag met volle maan (Poornima) en de maan kwam op terwijl de zon onderging. Ik zat gewoon op een rots op de Arunachala-heuvel en probeerde de meditatietechniek waarin de leerling van Ramana Maharishi en de verlichte meester Annamalai Swamigal255 me had ingewijd.

Ik zat op de rots en probeerde de bron te vinden van waaruit het gevoel van 'ik' opkwam. Op die dag zat ik bijzonder lang te proberen de bron op een diepe manier te vinden.

Plotseling gebeurde er iets en het voelde alsof ik naar binnen werd gezogen, naar binnen werd getrokken. Ik zat met gesloten ogen maar ik zag heel duidelijk dat er iets van binnen openging. Op het moment dat het naar binnen opende , kon ik 360 graden om me heen kijken. Mijn ogen waren gesloten, maar ik was in staat om 360 graden te zien, wat er in alle richtingen gebeurde - voorkant, zijkant, achterkant, omhoog en omlaag.

Ik kon niet alleen zien, maar ik kon ook heel duidelijk en met dezelfde intensiteit voelen hoe we ons allemaal levend voelen in onze huid, dat ik leef in alles wat ik kon zien. Ik kon alles om me heen zien, alle planten, rotsen en bomen. Ik heb kunnen voelen dat ik in alles leef. Op dezelfde manier als jullie allemaal voelen dat je leeft in je lichaam, voelde ik me levend met de hele kosmos, met het hele bestaan. Tot dan toe was ik slechts een lichaam. Daarna realiseerde ik me dat ik ook een lichaam ben. Begrijp: 'Ik ben ook een lichaam'.

²⁵⁵ Annamalai Swamigal - Discipel van Ramana Maharishi in het Tempeldorp Tiruvannamalai, Zuid India, wiens technieken Nithyananda inspireerde naar zijn diepe spirituele ervaring als een jonge jongen.

Het was een heel diepe ervaring. Als het maar een woord of verbeelding was, zal het niet zoveel invloed hebben op je innerlijke ruimte. Het was een intens bewuste ervaring.

Zie je, nu weet je dat je in je huid zit. Je luistert naar alles, zolang het je niet stoort. Je weet natuurlijk hoe je jezelf moet beschermen omdat je van binnen leeft en dat is je bewuste ervaring.

Ongeacht hoeveel mensen je ook leren dat je niet alleen je lichaam bent, je luistert alleen, maar je staat niet toe dat ze aan je werken! Omdat je bewuste ervaring je lichaam is.

Mijn ervaring dat 'ik dit geheel ben' werd mijn waarheid. Daarom ben ik daar naar gaan leven.

Mensen zijn verbaasd dat ik op zo'n jonge leeftijd zo'n sterk en intens leven leidde. Ze vinden dat het erg moeilijk en onvoorstelbaar is. Het is voor jou onvoorstelbaar omdat het niet je bewuste ervaring is. Het was gemakkelijk voor mij omdat het voelen van de hele kosmos in mij een zeer solide ervaring werd.

Ramana Maharishi's dood ervaring

Er is een prachtig voorbeeld van de kracht van intensiteit in het leven van de verlichte meester, Ramana Maharishi.

Toen hij zestien was, overkwam hem dit spontaan. Hij was in Madurai in de buurt van zijn geboorteplaats Thiruchuzhi, in de zuidelijke Indiase deelstaat Tamil Nadu. Op een dag kreeg hij plotseling het gevoel dat hij dood zou gaan. De grote doodsangst rees in hem op.

We voelen die angst voor de dood soms ook als we horen over de dood van een familielid of vriend, of als we een ongeluk zien of als we nieuws over de dood tegenkomen. We zijn zo goed getraind onze emoties te onderdrukken en onszelf te beheersen zodat we deze angst nooit naar buiten laten komen.

We zijn zulke hypocrieten dat we niet eens weten dat we onszelf bedriegen! Vaak zien we de angst toenemen, maar we zijn een automatisch onderdrukkingsmechanisme.

Na verloop van tijd leren we hoe we onszelf in evenwicht kunnen brengen of onszelf kunnen onderdrukken. We onderdrukken onszelf en vergeten het gewoon of proberen iets te doen. We richten de aandacht ergens anders op.

Maar Ramana Maharishi deed niets. Hij gebruikte de deur om te springen. Wij komen ook steeds weer in de buurt van deze deur. Wanneer we horen over iemands dood of we hebben een paniek aanval, dan gaan we ook naar de deur. Maar we zijn bang om de sprong te wagen. We hebben onszelf zo hard getraind om hypocriet te zijn of niet intens te zijn. Op de een of andere manier balanceren we en ontsnappen. We schakelen de televisie in of we richten onze aandacht op iets anders.

Ramanan Maharishi gebruikte die deur om een kwantumsprong te maken in onsterfelijkheid. Hij ging gewoon op de grond liggen en bewoog zijn lichaam niet en liet de dood gebeuren.

Na de verlichting vertelt hij prachtig over zijn ervaring.

Plotseling, zonder reden voelde ik de diepe angst dat ik zou sterven. Ik was niet ziek. Ik had geen mentaal probleem, fysiek en mentaal was ik gezond. Plotseling verscheen de gedachte: 'Ik ga dood.

Ik heb niet meegewerkt aan die angst. Ik probeerde niet te springen, ik probeerde niet weg te lopen en ik maakte me nergens anders druk om. Ik had geen zin om iets anders te doen. Ik zat gewoon en liet het gevoel toe. Ik zat gewoon en liet de dood gebeuren met mijn wezen. Ik lag en besloot te kijken naar wat er gebeurt. Wat kan er gedaan worden? Ik accepteerde het gewoon en begon bewust in die angst te stappen. De angst werkte op mij in. Ik kon zien dat ik dood was, Mijn lichaam beweegt niet, er gebeurt niets in mij. Ik kon heel duidelijk zien dat ik uit het lichaam ben. Plotseling als een flits daalde de intelligentie of de waarheid op me neer dat mijn lichaam dood is, maar ik leef nog.'Ik' ben niet dood. Mijn lichaam is dood, maar ik kon zien, ik voelde dat ik nog steeds besta. Het betekent dat ik iets ben buiten het lichaam om.

Die ene ervaring van de waarheid schudde mij volledig door elkaar en ik realiseerde me dat ik niet alleen het lichaam ben, en dat ik iets buiten het lichaam ben. Daarna heb ik nooit doodsangst of enige andere angst onder ogen gezien, voor eens en altijd was de angst uit mijn wezen verdwenen. Op het moment dat ik begreep dat zelfs nadat mijn lichaam stierf, er iets in me is dat niet sterft, waarom zou ik me zorgen maken over de dood van mijn lichaam?

Waarom zou ik mij zorgen maken over de dood van mijn lichaam? Want zelfs als het sterft, ga ik door, ik besta, ik leef. Dat betekent dat ik meer ben dan ik denk. Ik ben meer dan alleen dit lichaam, Dit besef heeft mij nooit verlaten. Ik ben dit blijven beseffen na die ene ervaring.

Hoe kan een angst zo'n grote transformatie in Ramana Maharishi teweeg brengen, terwijl als het in ons leven gebeurt, we er niet door veranderen? Het antwoord is intensiteit. Zo'n ultieme ervaring kan plotseling gebeuren zonder enige reden, het is jouw pure intensiteit.

Motivatie voor maatschappelijke dienstverlening

Wees heel duidelijk, als je de samenleving echt wilt dienen, is het eerste wat je nodig hebt intensiteit in je doel.

Ik heb veel mensen iets zien doen in naam van de sociale dienstverlening, alleen omdat ze niet bij zichzelf kunnen zijn. Wees heel duidelijk, als je niet in staat bent bij jezelf te zijn, en sociaal werk te doen, zoals naar een tempel gaan, of naar een andere sociale dienst organisatie of een dergelijke dienst doet, zul je nooit in staat zijn om de waarheid te ervaren.

Een tempel bezoeken of iets doen voor een sociale dienst zou vanuit overvloed moeten zijn. Je voelt je zo vol, je voelt dat er niets meer te doen is en denkt: 'Ik heb zoveel tijd, laat mij wat dienst bewijzen aan de samenleving, het is prachtig.' Dan zal het je naar verlichting leiden. De dienst kan je naar spirituele ervaring leiden. Je voelt je overvol en denkt: 'God heeft mij zoveel gegeven, dit hele leven is zo mooi', en je gaat naar de tempel of kerk om je dankbaarheid aan te bieden. Dan zal het je bevrijden en zul je verlicht worden.

Als je naar de tempel gaat of naar een sociale dienst alleen omdat je je niet ontspannen voelt in jezelf, kun je niet stil zitten. Er zit zoveel rusteloosheid in je dat je op de een of andere manier aan ingrijpende geestelijke of lichamelijke reiniging wilt doen.

Mensen met deze houding, zelfs als ze naar tempels gaan, zullen daar zitten en tegen iedereen roepen: 'Doe dit niet. Dat moet je niet doen. Wat doe jij? Weet je niet dat god dit wil?' Zij zullen God gaan vertegenwoordigen! Zelfs niet alleen vertegenwoordigen, ze zullen zich als God gaan gedragen. Dit soort personen, zelfs als ze wat liefdadigheid doen, zullen alleen hun ego vooraan zetten. Ze zullen anderen martelen. Ze dienen anderen niet.

Een klein verhaaltje:

Er was een school leraar die hopman, scout leider was. Hij had de regel ingevoerd dat al zijn studenten zich bij hem melden en ten minste een goede daad of activiteit die zij die dag deden te rapporteren.

Op een dag stonden er drie vrienden op en zeiden,' Meneer, vandaag hebben we een oude dame geholpen bij het oversteken van de weg. De scout leider zei:'Oude dame die de weg oversteekt is prima, maar waarom had ze jullie drieën nodig om haar te helpen de weg over te steken?'' De drie jongens antwoordden:'Kijk meneer, ze had ons alle drie nodig om over te steken omdat ze niet wilde!

Wees duidelijk, vaak doe je dingen omwille van de behulpzaamheid, maar je voelt niet.

Je voelt niet wat je doet. Je voelt de behoefte van de ander niet. Je vult je tijd op en je moet je verantwoorden aan iemand, misschien aan een hogere autoriteit of aan de samenleving. Als je het alleen daarvoor doet, creëer je puinhoop en meer last voor anderen.

Ik vind dat de dienst altijd uit je wezen moet stromen. Het mag nooit voor een ander doel worden gedaan. Wanneer het een ander doel dient, daar ben ik heel duidelijk over, je bent dan niet intens en je wezen zal niet groeien. Jouw liefde of bijdrage is dan pure hypocrisie. Ik noem het zelfs 'onzuivere hypocrisie', zelfs geen pure hypocrisie! Als je zuiver bent, zul je bevrijd worden. Het is onzuivere hypocrisie.

De kracht van Intensiteit - Ramakrishna Paramahamsa

In Bengalen is er een bepaalde groep mensen die geloven dat Krishna de enige man is en zijn volgers zijn allemaal vrouwen, ongeacht het fysieke geslacht. Zij zien Krishna als hun geliefde. Ze ervaren deze relatie zo intens dat zelfs mannen zich als vrouwen kleden. De verlichte mystica uit Bengalen, Ramakrishna Paramahamsa, volgde dit pad ook voor zes maanden lang. Het kenmerk van deze grote meester, Ramakrishna Paramahamsa, was dat hij alles deed met totaliteit en intensiteit. Hij gebruikte dezelfde kleren als vrouwen, niet alleen in de nacht maar ook overdag, omdat hij vond dat hij overdag niet de ene persoon kon zijn en in de nacht de ander.

Je bent misschien geschokt om dit te horen, maar hij begon een vrouw te worden. Het was niet zijn zoals een vrouw, maar een vrouw zijn. Zijn stem veranderde, zijn gang en manier van lopen veranderde. Zo intens dat zijn borsten begonnen te groeien. Hij begon zelfs maandelijkse periodes te hebben!

Gedurende de zes maanden dat hij deze oefening deed, werd hij gewoon een vrouw. Het duurde bijna zes maanden om de veranderingen om te keren en om weer man te worden.

Begrijp dus goed, de kracht van je intensiteit is zodanig dat het je lichaam kan veranderen, je DNA.