Het verhaal van Bayazid

Een prachtig verhaal uit het leven van de verlichte meester Bayazid:

Bayazid was twaalf jaar bij zijn meester geweest, maar de meester had geen woord tegen hem gesproken.

Een dag na twaalf lange jaren sprak de meester met Bayazid:'Ga naar de hal. Daar is een boek. Breng mij het boek.' Bayazid was twaalf jaar lang elke dag door die hal gegaan als hij naar de meester ging.

Hij antwoordde: 'Ik heb het boek nog nooit gezien. Ik heb zelfs nog nooit in de hal gekeken. Ik was alleen geïnteresseerd in jou, niet in iets anders. Maar, als jij het zegt, zal ik gaan' De meester antwoordde: 'Nee, blijf.

Bayazid's hele interesse was gerichte intensiteit. Zijn hele interesse was alleen voor de meester. De meester zei: 'Het boek is niet nodig, ik probeerde er achter te komen hoe volledig je gefocust bent.'

Die nacht zei de meester tegen Bayazid, 'Slaap vannacht hier.' Bayazid lag naast de meester, maar hij kon niet slapen. Hij was zo vervuld met zoveel intensiteit, zijn gedachten waren volledig gestopt in deze intensiteit.

De volgende morgen was Bayazid dood. Er was een nieuwe man ontstaan. Nooit is er een instructie gegeven. Hij moest gewoon twaalf jaar wachten. Dat was de methode voor hem.

Als het slechts interesse was, was het onmogelijk dat Bayazid twaalf jaar lang bleef zonder een woord van de meester. Volkomen logisch zou zijn geest gaan protesteren door te zeggen, 'Wat doe je hier? Je verspilt gewoon je tijd. Er is tot nu toe niets gebeurd. Hij is niet eens geintresseerd in jou. Hoelang blijf je zo je tijd verspillen?'

Het is de intensiteit die je drijft, want diep van binnen weet je dat niet twaalf jaar maar zelfs twaalf miljoen levens het wachten waard zou zijn op het ultieme waar de meester je naar toe leidt. Zelfs dat zou eigenlijk goedkoop zijn.

Als in een woestijn je dorst naar water echt intens wordt, ben je klaar om met je leven te betalen voor een glas water. Wanneer je dorst naar realisatie zo intens wordt, ben je klaar om met je leven te betalen voor de Waarheid.

Een prachtig Zen verhaal:

Een student benaderde een Zenleraar om Zen te leren. De leraar zei tegen hem,'Hoor het geluid van één hand klappen'. De student probeerde het drie jaar lang en slaagde daar niet in. Hij was teleurgesteld dat hem de opdracht van de leraar niet lukte. Hij kwam in tranen bij zijn leraar en zei dat hij moest vertrekken omdat hij zijn opdracht niet kon vervullen.

De leraar zei, 'Wacht nog een week. Mediteer constant' De leerling bleef nog een week en mediteerde. Er gebeurde niets. De meester zei, 'probeer het nog voor vijf dagen.

De leerling bleef, maar nog steeds gebeurde er niets. De leerling was de wanhoop nabij en smeekte om te weg te mogen gaan. Toen zei de leraar:'Mediteer nog drie dagen. Als je niet verlicht raakt kun je maar beter zelfmoord plegen'

De volgende dag was de leerling verlicht.

Wanneer je hele wezen gedreven wordt door het enige intense verlangen om het ultieme te realiseren, zul je gewoon de instructies van de meester absorberen. De magie van transformatie zal zeker gebeuren. Alleen dan sta je open om hem te ontvangen. Tot die tijd is het gewoon een interesse.