Chapter 143

De brandende intensiteit

1 sections

# **De brandende intensiteit**

Er is een prachtig verhaal uit een van de oude vedische teksten:

Een leerling gaat naar een meester en vraagt hem: 'Meester, geef me verlichting'. De meester zegt negen keer 'tat tvam asi'.

'Tat tvam asi' betekent 'Dat zijt Gij'. Het wordt een mahavakya genoemd, de uitspraak die meteen verlichting geeft. De 'vakya' of de uitspraak die je meteen leidt naar de ervaring van de 'mahat', de kosmos, is mahavakya.

Negen keer herhaalt de meester 'tat tvam asi' en de leerling is verlicht. Het verhaal eindigt.

Is het zo simpel? Waarom overkomt het ons dan niet? Wat ontbreekt er in ons? Wat is het verschil tussen ons en die leerling.

De leerling was volledig geïntegreerd en brandde om de waarheid te ontvangen.

Kijk naar de oester. Het wacht op het regenwater om de parel te maken. Als het regenwater valt, draagt ze het regenwater in haar baarmoeder en gaat ze naar de oceaan. Het proces gebeurt door het regenwater en de parel resulteert.

De oester wacht met de mond wijd open op het water van de oceaan. Ze wacht op het regenwater. Ze kan niet het zoute water nemen om de parel te maken. Ze heeft zuiver regenwater nodig. Op het moment dat er een druppel regenwater op haar valt, gaat ze meteen de diepste laag van de oceaan in en het proces zal opstarten. Ze komt eruit met de parel.

Op dezelfde manier, zullen de uitgesproken woorden van de meester onmiddellijk naar binnen dringen bij degene met een open wezen die intens zoekt naar de initiatie. Hij draagt deze woorden met zich mee, deze woorden bevinden zich in zijn innerlijke ruimte. Het proces start en komt naar buiten als de parel van verlichting.

Voor de intense zoeker, zijn een paar woorden voldoende. Hij zal plotseling het wezen zien bloeien, zich uitbreiden en zich uitdrukken.

De intensiteit en openheid van de leerling komt overeen met de wijd open mond van de oester.

De woorden van de meester zijn als het regenwater. Zodra de woorden van de meester het wezen van de leerling binnendringen, die intensief is gedreven door de waarheid, gebeurt de parel van verlichting.