మీ విధిని మీరు నిర్వర్తించవద్దు !

విధి ప్రతిగా బాధ్యత

రాజుగారు అడవిలోకి వేటకు వెళ్లారు. అకస్మాత్తుగా పిల్లనుగోవి నుండి వెలువడిన మధుర సుస్వరాన్ని విని రాజుగారు మంత్ర ముగ్ధులయ్యారు. సంగీతం ఎక్కణ్ణుంచి వస్తుందో తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించి రాజుగారు చివరకు, అది తన గుడిసె బయట కూర్చుని నది, గాలి వింటూండగా స్వేచ్చగా వాయించే మనిషిని సమీపించారు.

ఆ మనిషిని రాజుగారు అడిగారు. 'నీవు పిల్లన గ్రోవిని అద్భుతంగా మోగిస్తున్నావు. దీన్ని నీకు ఎవరు నేర్పారు?'.

'ఎవరూ కాదు!' ఆ మనిషి నవ్వాడు. "నేను ఇక్కడ కూర్చుని ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదిస్తుప్పడు సంగీతం దానంతట అదే వస్తుంది. నా ఆనందాన్ని వ్యక్తం చేసే మార్గమిదే!" అని అతడు పలికాడు.

రాజుగారిని అతడు ఆకట్టుకున్నాడు. రాజభవనంలోని సంగీత విద్వాంసులెవరూ అంత బాగా వాయించలేరు. రాజుగారు అతణ్ణి తనతోబాటు రాజ భవనానికి తీసుకుపోవలని నిర్ణయించారు. ఆ మనిషి తిరస్కారాన్ని తెలిపినప్పటికీ, రాజుగారు అతణ్ణి తన రాజభవనానికి తీసుకుపోయాడు. అతడు చేయవలసిన పని తన మధుర సంగీతంతో కేవలం రాజుగారిని సంతోషపెట్టటమే. రాజుగారు అతడికి రాజోద్యానవనానికి ఎదురుగా ఉన్న రాజభవనంలోని చక్కటి గదిని నివసించటానికి ఏర్పాటుచేశారు.

మర్నాటి పొద్దుట, రాజుగారు పొద్దుటే లేచి అతణ్ణి ఉద్యాన వనానికి రప్పించారు.

"పిల్లనగ్రోవి శ్రావ్యంగా మోగించు" అని రాజుగారు ఆజ్ఞాపించారు. వినయంగా ఆ మనిషి పిల్లన గ్రోవిని మోగించాటానికి తంటాలు పడ్డాడు - కాని దాని నుండి ఏ సంగీతమూ రాలేదు !

రాజుగారు ఆశ్చర్యపోయారు!

"సంగతేమిటి? రాజోద్యానంలో సౌందర్యంలోపించిందా? పిల్లన గ్రోవి మోగించటానికి ప్రోత్సాహం లభించటం లేదా?" అని రాజుగారు గట్టిగా అడిగారు.

"లేదు! అలాకాదు, ఉద్యానవనం మనోహరంగా ఉంది, కాని నా సంగీతం, ఉద్యానవన సౌందర్యానికి ఏ మాత్రం సరిపోలడం లేదు" అతడు విచారంగా అన్నాడు.

"ఎందుకు?" అడిగారు రాజుగారు.

"ఎందుకంటే నిన్న నా సంగీతం నాకు ఆనందాన్నిచ్చేది. ఈ రోజు అది నావిధి అయింది!" అని అతడు రాజుగారికి సమాధానమిచ్చాడు.

* * * *

వాస్తవంగా విధి అనేది అసహ్యకరమయిన పదం. భాషలోని ఇక ఏ పదానికీ సంతోషాన్ని దుఃఖంలోకి మార్చే అద్భుత శక్తిలేదు.

మన కాలంలో విధి మిక్కిలి నిందా పదం.

నాగరికత చరితలో, ఒకరి విధి నిర్వహణ ప్రాముఖ్యాన్ని గురించి ఎంతో చెప్పబడింది. రాయబడింది, వాస్తవంగా విధి అంటే ఏమిటి? అని అడగవలసిన సమయ మాసన్నమయింది. తప్పడు కారణం కోసం ఒక పనిని చేయటమే విధి. బయటి