బాధ సదా, సదా వర్తమానాక్షణ నిరోధజన్యం

మీరు అడ్డుకోవటాన్ని ఆపినప్పడు మీరు బాధను ఆపుతారు!

ఒక మనిషి రెండో అంతస్తు కిటికి నుండి కిందికి పడి ఆశ్చర్యకరంగా బతికి బయటపడ్డాడు, ఒక స్పేహితుడు అతణ్ణి ఆసుపత్రిలో చేర్చాడు. స్పేహితుడు మర్యాదగా అతణ్ణి దెబ్బ తగిలిందా? అని యోగక్షేమాన్ని విచారించాడు. "ఓ లేదు, పడటం పూర్తిగా బాధారహితంగా ఉంది. భూమిమీద పడటంవల మాతమే దెబ్బతగిలింది!" అని రోగి జవాబిచ్చాడు.

ప్రవాహానుగుణంగా మీరు వెళ్ళినంతకాలం, నొప్పి ఉండదు, బాధ ఉండదు. జీవిత మార్గంలో మీ ఆలోచనలను, ఆశలను ఉంచితే, ఆ ప్రవాహానికి మీరు ఆటంకాలను కల్పిస్తారు. తరచుగా, బాధ నుంచి తప్పించుకోవటానికి మీరు కల్పించుకునే రక్షణలు సంఘటనకు మించిన ఎక్కువ బాధను కల్గిస్తాయి!

మృత్తువును కూడా పరిశీలించండి ! ఒక సంఘటనగా చూస్తే ఒకసారి మాతమే చావు మిమ్మల్ని బాధిస్తుంది. కాని మీ జీవితమంతా మృత్యుభయం మిమ్మల్ని వెంటాడుతుంది. మృత్యువు నుంచి మీ నిరంతర ధావనం మృత్యువు కంటె అదికబాధను కలిగిస్తుంది.

దుర్షటన లేదా మరణాంతక వ్యాధి వంటి పెద్ద సంఘటన అరుదుగా బాధను కల్గిస్తుంది. ప్రతిరోజు బంధుత్వాలలోని ఫుర్షణల - పత్రి దిన జీవనంలోని పెనుగులాటల - నుండి మన బాధలలోని ఎక్కువ భాగం ఉద్భవిస్తుంది.

చాలా ఇళ్ళల్లో, 30 సంవత్సరాల వివాహ జీవితం తర్వాత కూడా, ప్రతిరోజు భార్యాభర్తలు ఒకే రకం విషయాలమీద పోట్లాడుకుంటూంటారు! వారు తమ సొంత ప్రపర్తనను మార్చుకోరు. మరొకరిని అంగీకరించలేరు. ఇదే వాస్తవ ప్రపంచం - మొత్తు గుర్తించలేని, నియంత్రించలేని పునరుక్తమయ్యే జీవన నమూనాలను మీకు కలిగి ఉంటారు, కాని నిరంతర బాధను అవి కలిగిస్తుంటాయి. మీరు ఇతర జనాలాల లేదా బహిస్పంఘటనలపై భావోదేకంతో చాలా ఎక్కువ పెట్టుబడి పెట్టినప్పుడు, బాధ కల్గుతుంది. ఏది ఏమయినా వారిపై మీకెంత నియంత్రణ ఉంది? ఎందుకంటే మీ సేరణకు మూలం మీరే. మరొకరికి మీ సంతోషాన్ని తనఖా పెట్లకండి! జ్ఞాపక ముంచుకోండి.

మీ సొంత సంతోషానికి మీరు 100% బాధ్యులు.

మీ నిశ్నబ్ద అంగీకారం లేకుండా ఎవరూ లేదా ఏదీ మిమ్మల్ని బాధపడేటట్లు చేయలేరు! చేయలేదు. ఇవి మిమ్మల్ని ప్రేరేపించే మాటలు మాత్రం కావు. అది నగ్న సత్యం. మీ సొంత అనుభవాలను సాక్ష్యంగా చేసుకునే అలవాటును అలవరచుకోవటానికి ప్రయత్నించండి. ప్రత్యేక పరిస్థితిలో మిమ్మల్ని బాధించేది ఏమి?

దాని గురించి మీరు చేయగలిగింది ఏదైనా ఉందా? మీరు ఏదయినా చేయగలిగితే, చేయండి, పరిస్థితి మీ చేయి దాటిపోతే, మీరు ఈ రెండిటిలో ఏదో ఒకటి చేయండి: (అ) మీ అంతట మీరు బాధ పడటానికి అనుమతించండి, లేదా (ఆ) మీరు ఆ పరిస్థితిని అంగీకరించి మీ జీవితంతో ముందుకు సాగండి - అది మీ ఎంపిక! చిన్నకథ :

కేన్సరు వ్యాధి పీడితుడయినప్పటికి కూడా శ్రీరామకృష్ణ పరమహంస తన అవసాన దశలో సాధారణ జీవితాన్ని కొనసాగించారు. శారీరకంగా, కేన్సరుపై సాగించే అనుదిన పోరాటం, కాని పరమహంస ప్రశాంతంగా ఉండేవారు.

ఒకరోజు అందోళన పడ్డ శిష్యుడు ఆయనను అడిగాడు:

ఇలా ఎలా నవ్వగలుగుతున్నారు? ఇంతటి బాధను ఏలా తట్లుకోగలుగుతున్నారు? బాధ ఏమిటి? బదులుగా శ్రీరామకృష్ణ పరమహంస బ్రవచించారు.

ఇది నొప్పి, కాని ఖచ్చితంగా ఇది బాధకాదు!

బాధ నుండి విముక్తి పొందటమంటే నొప్పి ఏమీలేదని అర్థంకాదు. జీవితం ఇంకా కేన్సరుకు, ఆకలితో మాడటానికి లేదా సామానుకు తగిలి మీకాలి వేలికి గాయముయిన దానికి ప్రతి క్రియ ఏమీ ప్రసాదించలేదు. నొప్పిని తిరస్కరించటం - ప్రతి క్రియలో మాత్రమే, మీ మీద దాని ప్రభావాన్ని అనుమతించకపోవటంలో మాత్రామే స్వాతంత్ర్యముంది.

మీరు నన్ను అడుగుతున్నారు - బాధ ఆవశ్యకమా?

అవును, ఒక రకంగా అది అవసరమే.

ఎందుకంటే బాధ పెరుగుదలకు శక్తిమంతమయిన ఉ(త్పేరకం. మొక్క పెరిగి వికసించటానికి విత్తనం మొదట పగలటంలాగా, ఎక్కువ బాధ మిమ్మల్ని బహిరంగ పరుస్తూ అస్తిత్వంకోసం మిమ్మల్ని భేదిస్తూ, అహంకార రక్షణల్ని భగ్నపరుస్తుంది. మీ సాధారణ ఆలోచన నమూనాలు చెల్లాచెదురు కాగా, మీరు విషయాలను ఉన్న వాటిని యథాతథంగా చూడటానికి మొదలు పెడతారు.

బాధ ఉపయోగించుకోవాలో తెలుసుకోవటంలో ఉంది - అది మిమ్మల్ని ఉపయోగింతప కునేలోగా!

చిన్నకథ :

ఇద్దరు మనుష్యులు, ఒకడు జ్ఞాని - ఇంకొకడు సమాన్య వ్యక్తి, అమావాస్య రాత్రి అడవిగుండా పయనిస్తున్నారు.

అకస్మాత్తుగా, ఆకాశంలో మెరుపు మెరిసింది. సామాన్య వ్యక్తి భయంతో వణికిపో సాగాడు. తుఫాను! వెంటనే అతడు కలవరపడసాగాడు. నడవగలడా? లేదా తుఫాను ఆగేవరకు అతడు ఆగటానికి సురక్షిత ప్రాంతాన్ని చూచుకుంటాడా? ఆ మనిషి తాను ఆ విధంగా ప్రయాణానికి సిద్ధపడకుండా ఉంటే బాగుండేదని అనుకున్నాడు. అతడు తాను తెలివి తక్కువ వాడనీ, దురదృష్టవంతుడనీ తనలోతాను తిట్టుకున్నాడు.

ఇంకో మాటలో చెప్పాలంటే, అతడు బాధలో నిలువునా కూరుకుపోయాడు! జ్ఞాని, మరోవైపు, కేవలం ఆ క్షణాన్ని ముందున్న రోడ్డును బాగా చూడటంలో వినియోగించాడు. అతడు తాను సరెన దిశలో పయనిస్తున్నట్నగా దృఢపరచుకున్నాడు. అతడు మెరుపుకు చేసిన సహాయానికి కృతజ్ఞతలు తెలిపి ముందుకు సాగాడు.

బాధ కూడా మెరుపు కాంతి వంటిదే. మీకు దాని ఉనికి మీద నియంత్రణ లేదు. కాని దాని నుండి మీరు బాధపడుతున్నారా లేక దాని నుండి నేర్చుకుంటున్నారా అనేది మొత్తం మీ మీదే ఆధారపడి ఉంది!

మీరు బాధను ఆస్వాదిస్తున్నారా?

బాధకు బాగా దాగి ఉన్న కారణాలతో ఒకటి:

మీరు దానిని ఆనందిస్తుండాలి !

మీరు ఆశించే సావధానత, జాగ్రత్తలు అనారోగ్యం మీకు కలిగిస్తే, అనారోగ్యం పాలు కావటం కూడా ఆనందానికి మూలమవుతుంది.

చిన్నకథ :

ఒక పెద్ద ఫర్మ్‌లో పనిచేసే ఒక మనిషి ప్రతిరోజు మధ్యాహ్న భోజనానికి ఒకే రకమయిన భోజన పదార్థాన్ని తీసుకు వస్తుండేవాడు. ప్రతి రోజు అతడు ఆ పదార్థాన్ని తానెంత ద్వేషిస్తున్నాడో చెప్పేవాడు. సానుభూతి పరులయిన అతడి స్పేహితులు తమ భోజన పదార్థాన్ని అతడి అతడితో పంచుకునేవారు. అతడి స్థితికి జాలిపడ్డ అతడి స్పేహితులు చివరకు అతడికో సలహా ఇచ్చారు, నీ భార్యను మార్పుకోసం నీకు ఇష్టమయిన దానిని వండమని ఎందుకు అడగవు? ఈ భోజన పదార్దాన్ని నీవు అసహ్యాంచు కుంటావని ఆమెకు తెలియదా? భార్య ఏమిటి? ఆ మనిషి ఆశ్చర్యంతో సమాధానం చెప్పాడు. నేను బ్రహ్మచారిని, నేను నా మధ్యాహ్న భోజనాన్ని స్వయంగా వండు కుంటాను!

ఎంత తరచుగా మీరు స్వయంగా ఈ పనిని చేస్తుంటారని కనుగొన్నారు - సూక్ష్మ మార్తాలలో ఇతరుల సానుభూతిని పొందటానికి మీ అంతట మీరు బుద్ధిపూర్వకంగా బాధను సృష్టించుకున్నారు? ఉదాహరణకు, మీరు ద్వేషించి ఎవరితోనెనా మీకు దెబ్బలాట వచ్చినప్పుడు, రాతిభోజనం చేయకుండా వెళ్ళిపోవటం మీకు మీకు స్వయంగా నొప్పిని కలిగించుకోవటం లేదా ఇతరులకు నొప్పి కలిగించటం. కొన్నిసాడ్ల మీకు ఎందుకు సంతోషాన్ని కల్గిస్తుందో పరీక్షించుకోండి. అదే ఆసందాన్ని గ్రహించటానికి ఇంకా మంచి వాహకముందా - బాధ లేకుండా? మీ అపసరాలను బాధ ఎందుకు ?

సంబాళించుకోవటానికి అనుకూల మార్గముందా?

బాగా తెలుసుకోండి - ఇది మొదటి మెట్టు.

రెండోది పూర్తిగా అంగీకరించటం ఇక్కడ, ఇప్పడే.

అంగీకారంతో జాగృతి - ఇది మాతమే బాధా నివారణ.

మీ పరిస్టితిని మెరుగుపరచుకోవటానికి మీరు తగిన చర్యలు తీసుకోకూడదని నా ఉద్దేశంకాదు. తగిన చర్యలన్నిటిని తీసుకోండి - కాని పరిస్థితిని చేయిదాటనివ్వకండి. ప్రతిచర్య తీసుకోకండి - సరిగా చర్య తీసుకోండి!

మొత్తం జీవం ఒక విశ్వమూలాన్నుంచి ఉద్భవించిందా?

మనమంతా మనసు గ్రహించలేనంతటి లోతుగల మార్గాలతో సంబంధించి ఉన్నామా?