నవ్వు, దేవుడి దగ్గరకు మీ దారి!

నమ్మలేని హాస శక్తి

క్

సంతోషంతో అనియంత్రితంగా వెలువడ్డ హృదయపూర్వక అట్టహాసం మీరెప్పడు చేశారు?

ఈ రోజుల్లో, ఎలా నవ్వాలో మరచిపోయాము.

మన హాసం చిరునవ్వు పొడిగింపు మాత్రమే - సాంఘిక ఆవశ్యకత. మనం సవ్వినప్పటికి, మనం సామాన్యంగా ఇతరులవైపు చూసి నవ్వుతాము, లేదా కేవల విధి పూర్వకంగా నవ్వుతాము. హాస్యాన్ని నవ్వులు, చిరునవ్వులు స్థానభ్రుంశం కావిస్తున్నాము.

కార్యాలయంలో, యజమాని ఒక జోకు వేస్తాడు. విసుగు చెందిన ఒక యువతి తప్ప ఆఫీసు ఆఫీసంతా బిగ్గరగా నవ్వుతుంది.

"సంగతేమిటి? నీవెందుకు నవ్వటం లేదు?" యజమాని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతాడు.

"నాకు ఆ అవసరం లేదు. నేను వచ్చేవారం ఉద్యోగం నుండి విష్కమిస్తున్నాను" యాద్సుచ్చికంగా జవాబిస్తుంది. హాసోక్తులు కాకుండా, నవ్వుకు అద్భుతమయిన శక్తి ఉంది. దాన్ని ఎలా వినియోగించుకోవాలో మనం మరచిపోయాము.

అది ప్రజలను కలిపే శ్రేష్ఠమయిన మార్గం. మీ చుట్టూ చూడండి. తెలివయిన విపణి నిపుణులు, సర్వశేష్ఠ మహోపన్యాసకులు, అత్యంత ప్రభావ ప్రకటసలు వారి (టి)

సందేశాలు నలుమూలల చేరటానికి హాస్యాన్ని ప్రయోగిస్తారు. ఒక నాయకుడు తన టీమును హాస్యంలో ముంచెత్తినప్పడు, తనకు వారికి మధ్య ఉన్న అడ్డంకిని సులభంగా తొలగించుకుంటాడు.

వాస్తవం, హాసధోరణిలో (పతిపాదించినప్పుడు తీవ్రభావాలను కూడా సులభంగా ్రపజలు అంగీకరిస్తారు. సామెత చెప్పినట్లు, పూర్తిగా నిండిన బియ్యం బస్తాలో పిడికెడు బియ్యంతో ఇంకా నింపాలనుకున్నప్పడు ఆ బస్తాను కొంచెం కుదపాల్సి ఉంటుంది. అదే విధంగా ప్రజలు పూర్వమే తత్త్వాలతో (మనలాగే!) నిండి ఉంటే చిరునవ్వు `కుదుపు'ను కల్పిస్తుంది, అది తాజా భావాలను సులభంగా స్టిరపరిచేటట్లు వారి మనసులను ఆవిష్కరిస్తుంది.

పూర్వకాలంలో, రాజులకు పండితులకు నవ్వు ప్రాముఖ్యం బాగా తెలుసు. ఆశ్చర్యం లేదు, ప్రతి మహారాజుకు ఆస్టానంలో తరచు తెలివైన వివేకవంతుడెన సలహాదారుగా పసిద్ధ విదూషకుడు ఉండేవాడు. షేక్ప్పియర్ నాటి కాలంలోని 'హాస్యగాళ్ళు' మన హిందూ విదూషకులు, తెనాలి రామకృష్ణుడు, బీర్పల్ మొదలయిన వారికి మనోహరమయిన దయాపూర్వక హాస్యంతో నిత్యసత్యాలను ప్రతిపాదించే కళ ఉంది.

్రపతి ఒక్కరికి తమ చుట్టూ ఉండే వారిని నవ్వించే అద్భుత శక్తి, హాస సృజన ఉండదు. పునలో చాలా మంది నవ్వటానికి భయపడతాము. ముఖ్యంగా కొత్త వారితో ఉన్నప్పుడు - కారణం నవ్వు మిమ్మల్ని బయట పెడుతుంది.

సప్పు అమాయకమయిన దుర్భలమయిన నీలో దాగియున్న నిన్ను బహిరంగ పరుస్తుంది. నవ్వటం కష్టంగా భావించేవారు తాము కోల్పోయినదేమిటో తెలుసుకోలేక ాళున్నారు. నన్ను నమ్మండి, నవ్వు వ్యాపారం కంటే తీవతరం వ్యాపారం లేదు -

నవ్వగలగటం అతి ముఖ్యం! హాస్యాక్తి - మీ సమస్యల పట్ల నవ్వటాన్ని నేర్చుకోంది. కనీసం సదా మీకు నవ్వటం గురించి ఏదో ఒకటి ఉంటుంది.

తమను చూసి నవ్వినా మనసులో పెట్టుకోని జనాలు దైవక్పపకల సుఖంకలవారు, ఎందుకంటే వారు అహంకారానికి అతీతమయిన మార్తాన్ని కనుగొన్నారు. నవ్వు అమిత శక్తికల ఆరోగ్యం పొంగిపార్టటంకాక మరేమీ కాదు. మీతో మీరు మీ పరిసర ప్రాంతాలతో మీరు ప్రశాంతంగా ఉంటున్న సహజ ఫలితంగా నవ్వు వికసిస్తుంది. అందువల్లనే, సంతోషంగా నవ్వుతూ ఉండే జనాలు సామాన్యంగా మిక్కిలి సృజనాత్మకత సహజత కలిగి ఉంటారు.

నాకో వీథజ నాటకం గుర్తుకు వస్తోంది. నా బాల్యంలో ఒకసారి దాన్ని చూచాను. మన భారత గ్రామాలలో, వీథి నాటకాలు దాదాపు ఎల్లప్పుడు పురాతన మహాకావ్యాల నుండి గ్రహించబడతాయి.

మహాభారతం నుండి గ్రహించబడ్డ ప్రసిద్ధ ఉపాఖ్యానాలలో ఒకటి [దౌపది వ్యసాపహరణం. ఆ నాటకంలో కౌరవ సభలో సభ్యులందరూ చూస్తూండగా దుశ్నాసనుడు దౌపదిని వివస్త్రను చేయటానికి ప్రయత్రిస్తాడు. కౌరవుల మాయా ద్యూతంలో భార్యను కోల్పోయిన పంచ పాండవులు నిస్పహాయులై చూస్తుంటారు. అంతిమంగా దౌపది కృష్ణణ్ణి (పార్లిస్తుంది. కృష్ణుడు ద్రౌపది మానాన్ని రక్షించేటందుకు గాను దుశ్నాసనుడు ఎన్ని చీరలను విప్పినప్పటికి ప్రపూదం జరగని విధంగా దౌపదిని అసంత వస్త్రదానంచే ఆశీర్వదించాడు. భగవదనుగ్గహం వల్ల ప్రతి నాయకులు పరాజయం పాలయ్యారు.

ఈ పఖ్యాత దృశ్యాన్ని ప్రదర్శించే సమయంలో, నిర్ణీత కృష్ణుడు గౌర్హాజరు కావటం జరిగింది, చివరి క్షణంలో ప్రతినిధి కృష్ణుడు ప్రవేశ పెట్టబడ్డాడు. గ్రామాలలో సాంపదాయికంగా స్త్రీ పురుష పాతలు రెండింటినీ పురుషులే ధరిస్తారు. దైపది చేషధారి ఒక యువకుడు. అతడు సహజంగా ద్రౌపది వేషంలో చీర కింద పాంటు ధరించాడు. దుశ్నాసనుడు ద్రౌపదిని వివస్తను చేయటానికి ప్రయత్సించినప్పడు, ెండో కృష్ణుడు భయపడి, రంగస్థలం వెనక భాగం నుండి అదనపు వస్తాలను విడవటం మరిచిపోయాడు.

ఫలితంగా, రెండు క్షణాల్లో, దైపది బుటేవారి రవికతోను, పాంటుతోను ఆశ్చర్య చకితులయిన గ్రామీణ [పేక్షకులముందు నిలబడింది!

కాని ద్రైపది వేషధారి గొప్ప హాస్యభావ భరిత చతుర నటుడు. [పేక్షకులు స్పందించక ముందే, మోకాళ్ళను భూమికి ఆన్చి చేతులు జోడించి పెద్దగా [పార్లించాడు, "హే కృష్ణా! దీన దయాళో! ఆర్త జనాశయా! నన్ను పురుషుడిగా మార్చటం ద్వారా నా మానాన్ని రక్షించావు! కృతజ్ఞతలు [పభూ! కృతజ్ఞతలు!

చెప్పనవసరం లేదు, ఆ రోజు దౌపది వస్తాపహరణ దృశ్యం ఘన కరతాళ ధ్వనులతో మార్మోగి శ్లాఘించబడినట్లు అంతకు పూర్వమెప్పడూ ప్రశంసించబడలేదు.

* * * * *

త్రిపత వాస్తవంగా ఒక రోగం.

మీరెప్పడయినా సీరియస్‌గా ఉన్న బిడ్డను చూశారా?

ుత పరిస్టితిలోను పిల్లలు ఏదో ఒక వినోదాన్ని కనుగొనే సమర్థత కల్గి ఉంటారు -

పత్యేకంగా ఇంట్లో అతిథులు ఉన్నప్పగ్రడు! వినోదమేమిటో చూడలేని యువకులం మనం, పిల్లల నవ్వును బలవంతంగా ఆపివేస్తాము.

సమస్య ఇక్కడే మొదలవుతుంది! నవ్వును అణచివేయటం రోగానికి ఆరంభం. కొన్ని వారాల కిందట, ఒక మనిషి తన టీనేజి కొడుకుతో నా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. అతడి కొడుకు తీవ్రమయిన కుంగుబాటుకు లోనయి బాధపడుతున్నాడు. 15 సంవత్సరాల వయసులో ఆ అబ్బాయి ముందే మూడుసార్లు ఆత్మహత్యకు పయత్రించాడు.

మన శతాబ్దిలో కుంగుబాటు ప్రత్యేక బహుమతి!

ఇంకే కాలంలోను, ఏ యుగంలోను యువతీయువకులకు ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని అనుకునేటంతటి జీవితంపై విసుగుదల కలగలేదు.

ఏమయినప్పటికి, ఆ అబ్బాయి తండ్రి సాధ్యమయిన ప్ర‌తి చికిత్స‌ను చేయించాడు, కాని ఫలితం దక్కలేదు. అతడు బాలుడికి నయం చేయమని నాకు నివేదించాడు.

ఆ బాలుణ్ణి కొన్ని రోజులపాటు నా వద్ద ఆశ్రమంలో ఉంచమని తండ్రిని అడిగాను. ఆ సమయంలో నేను, ఆ బాలుడితో - హాస్యోక్తులను పంచుకుంటూ కాలక్షేపం చేశాను! నేను అతడికి చదవటానికి జోక్ పుస్ధకాలనిచ్చాను. ఆడ్రమం చుట్టూ తిరిగి ఆశ్రమవాసులతో పరస్సర క్రియ జరపవలసిందిగా అతణ్ణి కోరాను. ప్రతి రోజు, పేము కలుసుకొని అనియత "హాస్యాక్తి సమావేశకాలా"న్ని గడిపేవాళ్ళం. పదిరోజులలో, ఆ అబ్బాయి సంపూర్ణంగా కుంగుబాటు నుండి కోలుకున్నాడు. ఇది నిజంగా జరిగింది!

సప్పుకు గొప్ప చికిత్సా విలువ ఉంది. నేడు, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా హాస్యరోగ నివారణ ుభావాలను వైద్యులు, మనస్తత్వ వేత్తలు అంగీకరిస్తున్నారు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా పుట్టగొడుగుల్లా పుట్టకువస్తున్న హాస్య క్లబ్బులు దానికి సాక్షీభూతంగా నిలుస్తున్నాయి.

హాస్యంచే ప్రేరేపించబడ్డ గాఢ అస్తవ్యస్త శ్వసనం మన శరీరంలో అనుకూల కంపనలను పుట్టిస్తుంది, కడుపును సడలిస్తుంది, జీర్ణశక్తిని మెరుగుపరుస్తుంది. నవ్వు మన నాభి ప్రదేశంలోని మనోవ్యథకు కుంగుబాటుకు ఆసనమైన మణిపూరక చక్రాన్ని పరిశుభ పరుస్తుంది కూడా. నవ్వే సామాన్య క్రియకు మనలో ప్రగాథంగా నాటుకొని ఉన్న మానసిక అణచివేతలను అణచివేసే శక్తి ఉంది. నవ్వుకు సహజంగా నయం చేసే శక్తి ఉంది. ఆ శక్తి ప్రకృతి మనకు ప్రసాదించిన వరం.

కాని నవ్వుకు ఆరోగ్యలాభాలకంటె ఇంకా ఎక్కువ లాభాలున్నాయి.

నవ్వు నిరూపిత ధ్యాన విధానం కూడా.

వాస్తవంగా, జెన్ మఠాలలో, ప్రతి రోజు నవ్వుతూ కొంత సమయం గడపటం అందరి సన్న్యాసులకు నిర్బంధంగా ఉంది.

చిన్న కథ:

ఒకప్పుడు యథార్థ ఆధ్యాత్మికత యొక్క అర్థం గురించి బౌద్ధ సన్యాసుల సదస్సు జరిగింది. ప్రతి బౌద్ధ సన్యాసి వేదికపైకి ఎక్కి వాస్తవంగా ఇతరులందర్నీ నిద్రపుచ్చుతూ ఉపన్యాసాన్ని ఇచ్చాడు, తుదకు, జెన్ సన్యాసికి మాట్లాడే వంతు వచ్చింది. అతడేమి చేశాడనుకుంటున్నారు?

అతడు కేవలం నవ్వటం మొదలుపెట్టాడు!

అస్తిత్వమంతటితోను నవ్వటం, నవ్వటం.

అతడి కడుపులోంచి నవ్వు పుట్టుకు వచ్చింది.

అతడు అనియంత్రితంగా నవ్వుతో ఊగిపోవటం మొదలుపెట్టాడు.

అతడి నవ్వు ఎంతగా అంటుకుపోయిందంటే, త్వరలోనే గదిలోని అందరూ తామెందుకు నవ్వుతున్నామో తెలియకుండానే నవ్వటం మొదలు పెట్టారు.

వారికి ఏమీ తెలియకుండానే, సన్యాసులందరి సాధారణ హాస్యం గదిలో పెద్ద అనుకూలశక్తి తరంగం ఉత్సన్నమయింది. సన్యాసులు అత్యధిక ఉన్నత స్థితికి చేరుకున్నారు. నవ్వే క్రమంలో వారు ఒక క్షణం అమనస్కులయ్యారు.

జెన్ మాస్టర్ ప్రకటించాడు: ఇది నిజమయిన ఆధ్యాత్మికత.

నవ్వు అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక గుణం. అది మిమ్మల్ని జ్ఞానోదయానికి నడిపిస్తుంది. వాస్తవంగా నవ్వు జ్ఞానోదయానికి రాచబాట అని పేర్కొనబడుతుంది. కారణమేమిటంటే, నవ్వు మొత్తం ఉనికి నిరవధిక శక్తి అయిన ప్రపంచ శక్తితో కలిపే సులభతమమయిన శక్తిమంతమయిన మార్గం.

కాబట్టి సదా నవ్వుతూండండి!

కనీసం పోల్చుకోవటం మాత్రమే దుఃఖాన్ని కల్గిస్తుందని నీవు తెలుసుకున్నావు అది మంచి ప్రారంభం.

కథతో నీకు జవాబు చెప్పనీ.

సరిగా నీవడిగిన ప్రశ్నవంటి ప్రశ్నతో ఒక మనిషి ఆధ్యాత్మిక గురువు దగ్గరకు వచ్చాడు. గురువు అతణ్ణి ఒకదాని పక్క మరొకటి పెరుగుతున్న గులాబి మొక్క, ముళ్ళ మొక్క ఉన్న ఉద్యానవనానికి తీసుకు వెళ్ళి చెప్పాడు.

"ఇవి నీ ఉపాధ్యాయులు. నీవు తెలుసుకోవాలనుకున్న వాటిని ఇవి బోధించ గల్గుతాయి."

ఆ మనిషి ఆశ్చర్యపడ్డాడు.

"మీరేమంటున్నారు, మాస్టర్?" అతడు అడిగాడు.

గురువు చెప్పాడు.

"ఐదు సంవత్సరాల నుంచి, ఒకదాని పక్క ఒకటి ఈ గులాబి మొక్క, ముళ్ళ ముక్క ఉంటున్నాయి. కాని ఒకసారి కూడా గులాబి మొక్క ముళ్ళమొక్కతో తనను పోల్చుకుని ముళ్ళ మొక్కలా తాను కావాలని కాని, ముళ్ళమొక్క గులాబి మొత్కతో తీల్చుకుని తాను గులాబి మొక్కలాగా అవ్వాలని కాని అనటం నేను వినలేదు."