39. Dlaczego Się Porównujemy?

Właściwie, dlaczego porównujemy się z innymi?

Po pierwsze, porównujemy się, ponieważ nigdy siebie nie rozumieliśmy. Nie jesteśmy świadomi, kim jesteśmy i co posiadamy.

Po drugie, społeczeństwo uwarunkowało nas od urodzenia, aby oceniać siebie w oparciu o innych. Porównywanie zaczyna się w dzieciństwie. W szkole, system oceniania wprowadza dzieciom współzawodnictwo i porównywanie z innymi.

Istnieją standardowe wzorce do oceny zdolności dzieci takich jak zdolności matematyczne, uzdolnienia naukowe, umiejętności artystyczne, uzdolnienia sportowe, talent muzyczny itd. Lecz, z czego nie zdajemy sobie sprawy, kiedy próbujemy mierzyć jakość używając zestandaryzowanych wzorców, jest niczym innym jak używaniem porównania, jako skali do oceny dziecka. Dosłownie karzemy wszystkie dzieci systemem nagród, którego używamy w szkołach.

Dziecko przyzwyczaja się do oceniania i wiedzy o sobie poprzez patrzenie na innych oraz porównywanie się z nimi. Nie ma ono zrozumienia siebie w oparciu o to, kim samo jest. Zna siebie jedynie w oparciu o innych.

Krótka opowieść:

Pewnego razu mężczyzna zeznawał w sądzie w sprawie wypadku drogowego. Nagle, mężczyzna zauważył, iż reporter sądowy pisał, podczas gdy on mówił. Kiedy zaczął coraz szybciej mówić, zobaczył, iż reporter pisał coraz szybciej.

Nagle mężczyzna odezwał się do sądowego reportera, 'Proszę nie pisać tak szybko. Nie nadążam za tobą!'

Każdy osąd, który względem siebie wydajecie jest w oparciu o jakieś porównanie. Lecz czemu idea czegoś innego weszła do waszych umysłów? Ponieważ nie patrzyliście do wnętrza i nie zdaliście sobie sprawy, kim jesteście. Nie doświadczyliście błogości i olbrzymiego potencjału, który macie wewnątrz. Czujecie się niekompletni, ponieważ nie mogliście wyrazić siebie, takimi, jakimi jesteście. Zatem, pustka i brak spełnienia wewnętrznego powoduje, iż czujecie się gorsi od innych.