106. Ego a Oświecenie

Wasze ego nie jest wystarczająco silne, aby odebrać wasze oświecenie! Zrozumcie, wasze ego nie jest tak silne, aby mogło zabrać wam wasze oświecenie.

Potrzebujecie przestać myśleć, iż posiadacie ego. Nawet wasze ego nie jest tak duże, jak myślicie. Nie jesteście tak wielcy, jak zawsze myślicie! Zatem nawet wasze ego nie może zabrać waszego oświecenia.

Czy w to wierzycie, czy nie, doświadczacie czy nie, jesteście wieczną Świadomością.

Wasza logika nie jest również tak silna, jak myślicie. Zawsze mówię ludziom, wasza ignorancja nie jest na tyle silna, aby zabrać wam wasze oświecenie. Nawet w waszej ignorancji lub ego, nie jesteście tak dużą osobą, i to jest prawda!

Dla pełnej łaski i błogosławieństwa – wielka chęć, nie kwalifikacje

Ludzie pytają mnie, 'Czy jeśli chce mistrz, niezależnie od tego, czy uczeń ma kwalifikacje, czy nie, może dać mu oświecenie?'

Oświecony mistrz może oświecić każdego jednym dotykiem – nawet nie dotykiem, jedynie myśl wystarczy. Nic innego nie jest potrzebne. Może uwolnić każdego.

Największe wydarzenie dziejące się na planecie ziemi, to nieoświecona istota siedząca z oświeconą istotą i doznająca oświecenia.

Mistrz może po prostu zainstalować oprogramowanie oświeconej fizjologii każdemu. Kiedy jesteście całkowicie otwarci, oprogramowanie oświeconej fizjologii może być zainstalowane w wasz organizm. Wasze ciało uczy się, iż może być lepsze, niż jest obecnie. Wasza bio-pamięć uczy się lekcji możliwości lepszego życia.

Krótka opowieść z życia oświeconego mistrza Buddy:

Zapytano raz Buddę, 'Dlaczego nie dasz każdemu oświecenia?' Powiedział, 'Proszę zapytajcie w wiosce, kto chce oświecenia. Przyprowadźcie ich do mnie, a ja im je dam.'

Człowiek przeszedł przez całą wioskę tego dnia pytając o to, kto chce oświecenie. Powrócił do Buddy po południu ze smutną twarzą. Budda spytał go, 'Co się stało? Nikt nie chce oświecenia, prawda?'

Człowiek odpowiedział trochę raźniej, 'Nie, nie, dwoje ludzi chce oświecenie.' Budda odparł, 'Dobrze, przyprowadź ich natychmiast. Dam im oświecenie.'

Człowiek odpowiedział ciszej, 'Nie, oni nie chcą tu przyjść. Jeśli wyślesz im tam, gdzie są, to je wezmą!'

Nikt, tak naprawdę nie chce oświecenia w rzeczywistym sensie! Chcą go jedynie, jako użyteczność lub aby trzymać w swojej gablotce! Zrozumcie, bóg daje wam wolność, aby być również w niewoli. Oświecenia nie można wam narzucić. Jeśli jest narzucona, nawet wolność będzie niewolą.

Istnieją dwie rzeczy: kwalifikacje i chęci.

Nie potrzebne są kwalifikacje do oświecenia, lecz potrzebna jest wielka chęć, poczucie, iż 'Chcę tego'.

Proszę miejcie jasność, ja również miałem WSZELKIE problemy, które wy posiadacie, jak brak zaufania do Życia lub brak zaufania do samego siebie. Wszystko, co mogę powiedzieć, to, że nie ma kwalifikacji do oświecenia. Aby ktoś stał się oświeconym, nie potrzebuje on żadnych kwalifikacji.

Oświecenie można osiągnąć oddając się Życiu. Oddanie siebie nie jest równe temu, co otrzymacie. Nawet, jeśli dacie wasze życie, nie jest to niczym więcej w wysiłku lub wartości, niż kupienie losu na loterii.

Po tym, jak się wydarzy, zrozumiecie, iż cała rzecz jest niczym innym jak czystą łaską i błogosławieństwem Życia. Rezultat transformacji będzie tak duży, tak wielki, iż nie będziecie mogli myśleć na temat powodu, dla którego zostaliście do tego wybrani, dlaczego na was to spłynęło! Nie potrzebne są kwalifikacje, lecz wielkie pragnienie, potrzebne jest poszukiwanie. Spełnienie jest zawsze darem. Aby otrzymać podarunek, nie ma czegoś takiego jak bycie wartościowym.

Ramakrishna mawiał, 'Przypuśćmy, iż żyjecie w ubóstwie, umierając bez jedzenia i ubrania. Lecz w jakiś sposób wiecie, iż jest wiele bogactwa zamkniętego w pokoju obok. Nawet, jeśli go weźmiecie, nikt się nie dowie. Czy będziecie mogli teraz spać spokojnie? Albo spróbujecie otworzyć drzwi, albo wyważycie drzwi. Dopóki nie będziecie mieć tego bogactwa w swojej kontroli, nie będziecie mogli spać.'

W ten sam sposób, powinniście wiedzieć, iż jesteście obecnie w duchowym ubóstwie. Powinniście wiedzieć, iż wewnątrz was jest pokój, w której jest olbrzymie bogactwo, które jest zamknięte na klucz. Ta wiedza, to nastawienie, ta intensywność, ten nastrój jest podstawowym wymogiem. Z tym, poszukiwanie może po prostu przemienić całe wasze życie.

Wasza dedykacja jest wystarczająco potężna, aby zaprowadzić was do oświecenia.

Właściwie, oświecenie jest praktycznie jak gotowanie. Coś trzeba dodać, coś trzeba ująć. Potrzebujecie dodać intensywne poszukiwanie. Wszystko, co jest niepotrzebne, jak niepokój, itp., wyjdzie automatycznie, i wydarzy się oświecenie!

Oświecone społeczeństwo

W czasach wedyjskich w Indii, całe życie, całe społeczeństwo bazowało na oświeceniu, gdzie siedemdziesiąt procent ludzi było oświeconych, a pozostałe trzydzieści procent poszukiwało, pracowało w kierunku oświecenia.

Sztuka, nauka, edukacja, styl życia i każda sfera życia, każde działanie było skierowane w kierunku ostatecznego doświadczenia oświecenia. Klasyczne tańce jak Bharatanatyam, tradycyjne śpiewy i muzyka instrumentalna, tradycyjna architektura świątyń i rzeźb, klasyczne obrazy i formy sztuki, nauka języków jak Sanskryt, nauka astrologii i vaastu* , unikatowy system edukacji gurukul* , tradycyjne ceremonie od narodzin poprzez ślub do śmierci – każda aktywność w każdym wymiarze życia było wyrazem oświecenia wielkich mędrców, jak również sposobem do uzyskania oświecenia.

Ostateczna energia mogąca wytrzymać test czasu

Nie może być nic więcej na planecie ziemi, niż doświadczenie oświecenia. Żadna filozofia, żaden system, żadna teoria, żadna ideologia, nie trwa, nie przeżywa, lub nie kwitnie przez więcej niż jedno pokolenie, jeśli nie ma oświeconych podstaw lub podstaw albo inspiracji od oświeconej istoty.

W starożytnych Indiach, było przynajmniej 3000 króli, panujących w różnym okresie. Ani jeden król lub królestwo, które nie było prowadzone przez oświeconego mistrza, nie było w stanie rozkwitnąć. Nawet dziś, jeśli pojedziecie do wiosek w Południowych Indiach, zobaczycie wielkie świątynie zbudowane z kamienia, urządzane przez oświeconych mistrzów. Lecz pałace, które były konstruowane przez tych samych królów dla siebie, już nie istnieją.

Zrozumcie, ten sam król i ten sam architekt, który budował świątynie, aby utrzymywały oświeconą energię, również budował pałace, jako mieszkanie króla. Można pomyśleć, iż król użyłby lepszych materiałów na swój pałac! Lecz dziś, jeśli zobaczycie, świątynie dalej stoją, podczas gdy pałace z czasem zniknęły.

W mojej wiosce Tiruvannamalai* w Południowych Indiach, wioska, w której się urodziłem i wychowałem, mamy świątynię, która ma obszar dwudziestu pięciu akrów zabudowy. Pałacu wybudowanego przez tego samego króla już nie ma. Są to jedynie ruiny. Lecz świątynia wybudowana przez niego jest wciąż żywa, ponieważ jest tam energia oświeconego mistrza.