99. Ο κόσμος της εγρήγορσης Vs Ο κόσμος των ονείρων

Και κάτι ακόμη: όταν θα εισέρχεστε στην ονειρική κατάσταση και αρχίζετε να ονειρεύεστε, όλος αυτός ο κόσμος στον οποίο ζείτε τώρα θα γίνεται ασπρόμαυρος, επειδή θα βρίσκεστε στον κόσμο των ονείρων. Ξεχνώντας έτσι ολόκληρο αυτόν

τον κόσμο της εγρήγορσής σας ο κόσμος των ονείρων σας θα σας φαίνεται πολύ πιο πραγματικός και θα τον βλέπετε ως πολύχρωμο. Αν πάλι βγείτε από το όνειρο, θα βλέπετε ολόκληρο αυτόν τον κόσμο και πάλι σε τέσσερις διαστάσεις, 4D.

Τώρα, όταν θα βρίσκεστε σε αυτό το φυσικό σώμα και στην κατάσταση της εγρήγορσης, θα βιώνετε αυτόν τον κόσμο ως 4D, με πολλαπλά χρώματα. Όταν θα βρίσκεστε στον κόσμο των ονείρων σας, θα βιώνετε αυτόν τον κόσμο ως 4D. Έτσι, όταν θα βρίσκεστε εδώ, ο κόσμος των ονείρων σας θα είναι ασπρόμαυρος και αυτός ο κόσμος είναι 4D, και όταν βρίσκεστε εκεί, το όνειρο σας θα είναι 4D και αυτός ο κόσμος θα είναι για εσάς ασπρόμαυρος.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν απομακρυνθείτε από το φυσικό σώμα προς το πρανικό σώμα τη στιγμή του θανάτου σας, όλος αυτός ο φυσικός κόσμος θα μοιάζει να μην είναι άλλο πραγματικός και θα τον βλέπετε ως ασπρόμαυρο. Όλα τα επιτεύγματά σας, η υπερηφάνεια σας, οι προσπάθειές σας, η θλίψη σας, η ευτυχία σας, όλα αυτά δεν θα έχουν πλέον κανένα νόημα και θα σας μοιάζουν ασπρόμαυρα. Θα αναρωτιέστε: "Γιατί έκανα όλη αυτή τη δουλειά; Γιατί τα θεωρούσα όλα αυτά ως βάση της ζωής μου;".

Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί συμβαίνει όλο αυτό. Όταν είστε ζωντανοί, επενδύετε στην προσωπικότητά σας. Χτίζετε την προσωπικότητά σας με βάση κάποιους πυλώνες - τα χρήματα, το όνομα και τη φήμη, τις σχέσεις, την υπερηφάνεια που ίσως να έχετε μια μεγάλη οικογένεια ή κοινότητα, έναν κύκλο υποστήριξης κ.ο.κ.

Όταν απομακρυνθείτε από το φυσικό σώμα σας, όλοι αυτοί οι πυλώνες, όλα αυτά τα θεμέλια θα κλονιστούν εντελώς. Δεν θα μπορείτε να υπογράφετε πια με το όνομά σας

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΉ

στις επιταγές σας. Η υπογραφή σας δεν γίνεται αποδεκτή. Ο τραπεζικός σας λογαριασμός δεν θα σχετίζεται πλέον με εσάς. Δεν θα μπορείτε να χειρίζεστε τον τραπεζικό σας λογαριασμό. Το αυτοκίνητό σας δεν θα σας είναι χρήσιμο. Το πολύπολύ, μόνο το ασθενοφόρο να σας είναι χρήσιμο!

Μόνο η ενσυνείδητες εμπειρίες θα μπορέσουν να έρθουν μαζί σας. Ό,τι άλλο αποτελούσε το θεμέλιο της ύπαρξής σας κλονιστεί. Όταν τα θεμέλια κλονιστούν, όπως είναι φυσικό δεν θα έχετε άλλο τίποτα για να κρατηθείτε.

Έτσι, αυτός εδώ ο κόσμος σας εμφανίζεται σε 4D. Όλη αυτή η συζήτηση για την πνευματικότητα, το διαλογισμό, την ανάπτυξη της εσωτερικής ύπαρξης, τη συνειδητότητα κ.λπ. Εκ τούτου θα σας μοιάζει με κάτι το ασπρόμαυρο. Γι' αυτό, όταν καλώ τους ανθρώπους για διαλογισμό, μου λένε: "Δεν έχω χρόνο για διαλογισμό. Αφήστε με να τελειώσω πρώτα όλη μου τη δουλειά και μετά να έρθω. Έχω μερικά χρόνια ακόμα για να το σκεφτώ".

Να είστε πολύ ξεκάθαροι, μην λέτε ποτέ, "Δεν έχω χρόνο για διαλογισμό". Ας είστε ξεκάθαροι με τον εαυτό σας και ας πείτε: "Δεν αισθάνομαι ότι είναι τόσο σημαντικό για τη ζωή μου αυτή τη στιγμή". Αν δεν είστε έτοιμοι να διαλογιστείτε πείτε, 'Δεν νομίζω ότι ο διαλογισμός είναι και τόσο σημαντικός για τη ζωή μου', τότε θα είστε ειλικρινείς. Αλλά αν λέτε, 'Δεν έχω χρόνο', τότε απλώς θα κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Όλοι έχουν τις ίδιες 24 ώρες στη διάθεσή τους για να κάνουν αυτό που αισθάνονται ότι πρέπει να κάνουν. Δεν είναι ότι αυτοί οι λίγοι που διαλογίζονται είναι άνεργοι. Είναι απλώς θέμα προτεραιότητας, του τι πραγματικά θέλετε να κάνετε στη ζωή σας. Εάν η πνευματικότητα και ο διαλογισμός σας φαίνονται τώρα ως κάτι το άχρωμο/άσπρομαύρο, απλά δεν θα στρέφετε την ενέργειά σας σε αυτόν τον τομέα, αυτό είναι όλο.

Βλέπετε, τώρα βρισκόμαστε μέσα σε δύο διαστάσεις, τον υλικό κόσμο και την πνευματικότητα. Αυτή τη στιγμή, αυτό που συμβαίνει είναι ότι σε όσους πυλώνες και αν χτίσουμε την προσωπικότητά μας και τη ζωή μας, όλοι αυτοί οι πυλώνες θα βασίζονται στον υλικό κόσμο, ο οποίος φαίνεται να είναι 4D. Ούτε ένας πυλώνας δεν βασίζεται στη συνείδηση ή στον εσωτερικό μας χώρο. Ολόκληρη η προσωπικότητά μας χτίζεται όνομα και τη φήμη μας, το τι λέει η κοινωνία για εμάς κ.λπ. Εαν η γνώμη όλων για εμάς είναι ότι είμαστε σπουδαίοι, θα νομίζουμε ότι είμαστε σπουδαίοι. Εάν όλοι λένε: "Είσαι άχρηστος", θα αρχίζουμε να πέφτουμε σε κατάθλιψη.

Αυτό συμβαίνει επειδή ούτε ένας πυλώνας του κτιρίου μας, του εσωτερικού μας πυρήνα ή της ύπαρξής μας, δεν βασίζεται στην πνευματικότητα. Ολόκληρη η δομή μας βασίζεται στον εξωτερικό χώρο.Αυτός είναι ο λόγος που όταν αυτοί οι πυλώνες κλονίζονται από οποιονδήποτε, αρχίζουμε να υποφέρουμε τρομερά. Αν έχουμε έστω και έναν πυλώνα που να βασίζεται στην ενσυνείδηση, θα μπορούμε να βασιστούμε σε αυτόν για να σταθούμε όρθιοι χωρίς να υποφέρουμε. Αν χτίσουμε τουλάχιστον έναν πυλώνα που να βασίζεται στον εσωτερικό μας χώρο, αυτός ο πυλώνας θα λάμψει ως ένας τετραδιάστατος κόσμος τη στιγμή του θανάτου μας και θα μας βοηθήσει να εξέλθουμε όμορφα από το σώμα.