100. Η τέχνη του θανάτου

Υπάρχει μια όμορφη ρήση του Ζεν: "Η εκμάθηση της τέχνης του θανάτου είναι η πραγματική και η απόλυτη γνώση που μπορούμε να μάθουμε στη ζωή μας".

Μια μικρή ιστορία Ζεν:

Μια μέρα, ένας φωτισμένος Δάσκαλος δήλωσε ξαφνικά ότι επρόκειτο να πεθάνει την επόμενη μέρα το πρωί γύρω στις 6. Φυσικά, οι Φωτισμένοι άνθρωποι πάντα γνωρίζουν για το

θάνατό τους. Μπορούν ναδηλώσουν εκ των προτέρων το πότε θα πεθάνουν. Εκείνος δήλωσε ότι επρόκειτο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΉ

να πεθάνει γύρω στις 6 το πρωί.

Οι μαθητές του είπαν, "Όχι, όχι, παρακαλούμε περιμένετε 2-3 ώρες. Θα κάνει πολύ κρύο νωρίς το πρωί. Γιατί δεν περιμένετε λίγες ώρες για να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε για την τελευταία ιεροτελεστία;". Ο Δάσκαλος συμφώνησε και είπε στους μαθητές ότι θα έφευγε από τη ζωή γύρω στις 12 η ώρα. Ακριβώς στις 12 το μεσημέρι, τους χαιρέτησε όλους και εγκατέλειψε το σώμα!

Ένας Ευοίωνος θάνατος

Μια αληθινή ιστορία:

Ο μεγάλος Ινδός δάσκαλος, Paramahamsa Yogananda είχε μετακομίσει στις ΗΠΑ το 1920 και είχε εγκατασταθεί εκεί. Είναι πολύ ενδιαφέρον όμως το πώς άφησε το σώμα του . Μέχρι και την τελευταία στιγμή έκανε τη ρουτίνα του δίνοντας ομιλίες και προγράμματα.*

Την ημέρα του θανάτου του, συμμετείχε σε έναεπίσημο δείπνο προς τιμήν του τότε επισκέπτη πρέσβη της Ινδίας στις ΗΠΑ, Binay Ranjan Sen, στο Λος Άντζελες. Στο τέλος της ομιλίας του, απλά χαλάρωσε από το σώμα του και πέθανε.

Καμία οσμή αποσύνθεσης δεν βγήκε από το νεκρό του σώμα σε καμία στιγμή και δεν αλλοιώθηκε για περισσότερες από είκοσι μέρες. Στην αυτοβιογραφία του υπάρχει μια όμορφη καταγραφή του θανάτου του ως παράρτημα. Ήταν μια τόσο όμορφη εμπειρία. Ακόμη και ο θάνατός του ήταν ευοίωνος γι' αυτόν.