7. Το Εγώ αποσυνδέει - Η αγάπη συνδέει

Εάν το σύμπαν είναι ένας μεγάλος ωκεανός, είμαστε όλοι μέρος του. Είμαστε ένα με τον ωκεανό και όχι μεμονωμένες σταγόνες στον ωκεανό. Όταν σκεφτόμαστε

τους εαυτούς μας ως μεμονωμένες σταγόνες, νιώθουμε ξεχωριστοί στα όριά μας και στα συναισθήματά μας. Αυτό είναι που ονομάζεται 'Εγώ'. Καθοδηγούμαστε λοιπόν από τα συναισθήματα του "εγώ" και του "δικού μου". Όσο αυτός ο διαχωρισμός παραμένει, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βιώσουμε την ενέργεια του ωκεανού η οποία είναι η αγάπη. Ποτέ δεν θα βιώσουμε αυτή την χωρίς αίτια και ορμητική αγάπη.

Όσο παραμένουμε μια σταγόνα στον ωκεανό, λέμε "όχι" στη ζωή. Ούτε αγαπάμε ούτε εμπιστευόμαστε. Ούτε αισθανόμαστε μακάριοι, γιατί η ευδαιμονία είναι δυνατή μόνο για εκείνους που ξέρουν να αγαπούν

και να εμπιστεύονται. Συμβαίνει μόνο σε εκείνους που ξέρουν πώς είναι να είσαι ένα με τον ωκεανό. Η ευδαιμονία δύναται να συμβεί μόνον όταν η καρδιά μας λέει "ναι" και όταν το "όχι" εξαφανιστεί εντελώς από την ύπαρξή μας. Το "όχι" είναι το σκοτάδι, και το "ναι" είναι το φως. Το "όχι" είναι το 'εγώ' και το "ναι" είναι η απουσία του 'εγώ'.

Το "όχι" είναι ο δρόμος του μη συνειδητού ατόμου. Το "Ναι" είναι ο δρόμος του αφυπνισμένου ατόμου. Όλες οι συγκρούσεις, όλα τα δεινά στη ζωή μας οφείλονται στο ότι λέμε "όχι". Το "όχι" είναι μια μάχη και ένας πόλεμος με την Ύπαρξη. Το "Ναι" είναι η αγάπη, η ειρήνη με την Ύπαρξη. Το "Ναι" είναι μια βαθιά συμφωνία με την ολότητα αυτού που πραγματικά είμαστε - τον ωκεανό. Η ευδαιμονία είναι ένας ακόμη τρόπος για να χαρακτηρίσουμε αυτή τη συμφωνία, αυτή την αρμονία. Ο δρόμος για να βρεθεί κάποιος στην μακαριότητα είναι να διαλυθεί στον ωκεανό, όχι το να παραμείνει ως μια σταγόνα αλλά να συγχωνευτεί τελείως με τον ωκεανό. Το να παραμένει κάποιος ώς σταγόνα είναι σαννα παραμένει ως εμπόδιο. Το να παραμένετε ως σταγόνα σημαίνει το να παραμένετε με τοεγώ. Το εγώ είναι η ρίζα της κάθε δυστυχίας. Όταν το 'εγώ' απουσιάζει, η ευδαιμονία μας προσεγγίζει μέσα από κάθε γωνιά του ωκεανού της ύπαρξης, σχεδόν σαν να

ΖΩΝΤΑΣ ΤΗ ΦΩΤΙΣΗ

Η αγάπη είναι να είστε σε ροή με την Ύπαρξη. Το Εγώ είναι το να είστε 'παγωμένοι'.

περίμενε να εξαφανιστεί το εγώ.

Το Εγώ είναι όταν η κατάσταση συνείδησης παραμένει κλειστή. Όταν όλα τα παράθυρα και οι πόρτες παραμένουν κλειστά. Η ζωή η ίδια μονώνεται και εγκλωβίζεται. Το 'εγώ' με αυτόν τον τρόπο μας περιβάλλει σαν μια κάψουλα. Το εγώ μας είναι σαν μια σφραγισμένη κάψουλα, όπου δεν υπάρχει το παραμικρό μικρό κενό που να επιτρέπει σε οτιδήποτε εξωτερικό να εισέλθει. Κλείνεται λόγω του φόβου και συρρικνώνεται στον εαυτό του. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε τελικά εμείς την δυστυχία για τον εαυτό μας.

Αγάπη είναι το να βρίσκεστε σε ροή με την Ύπαρξη, το να βρίσκεστε απόλυτα μαζί της. Το Εγώ είναι σαν ένας πάγος. Η Αγάπη είναι σαν το νερό. Μόνο όταν κυλάμε σαν το νερό είναι που μπορούμε να γίνουμε μέρος του ωκεανού. Τότε δεν έχουμε κανέναν προσωπικό στόχο ή προορισμό. Κάθε στιγμή είναι ευτυχισμένη και εκστατική, ακολουθώντας απλά το σχέδιο του σύμπαντος.

Είναι τόσο μεγάλη χαρά απλά του να υπάρχει κανείς και να ρέει. Το να 'είναι' κανείς είναι αρκετό. Αλλά θα πρέπει να έχει κανείς και ευαισθησία ώστε να νιώσει την χαρά της ύπαρξης. Θα πρέπει λοιπόν να αναπτύξουμε αισθητήρες.

8

Οι αισθητήρες αυτοί είναι αυτό που ονομάζουμε αγάπη. Η αγάπη αισθάνεται τη χαρά του να υπάρχει κανείς απλά. Όταν αναπτύξει κανείς τους αισθητήρες της αγάπης, η ζωή δεν θα αποτελείται μόνον από ανεξάρτητες σκέψεις αλλά θα μετατρέπεται σε ένα συνεχές συναίσθημα. Είναι τότε που το 'εγώ' αρχίζει και διαλύεται. Μόλις περάσουμε από τη σκέψη στο συναίσθημα, υπάρχει μόνον ένα ακόμη βήμα να γίνει και αυτό είναι από το συναίσθημα στο 'είναι' σας, και αυτό είναι κάτι το απλό.

Το πρώτο βήμα είναι το δύσκολο: το να περάσουμε δηλαδή από τη σκέψη στο συναίσθημα. Γιατί το 'εγώ' έχει εκπαιδεύσει το μυαλό να σκέφτεται υπερβολικά. Το δεύτερο βήμα μετά έρχεται σχεδόν αυτόματα. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα για να συμβεί. Από το συναίσθημα στο 'είναι' σας, η απόσταση είναι μηδαμινή. Μπορεί να συμβεί την οποιαδήποτε στιγμή. Ο ποιητής μπορεί να γίνει μυστικιστής ανά πάσα στιγμή. Βρίσκεται σχεδόν εκεί. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πώς να βγούμε από τη σκέψη μας και να εισέλθουμε όλο και απλά ακολουθήστε την καρδιά σας. Απλά ακολουθήστε την καρδιά σας. Απλά αγαπήστε περισσότερο, αυτό είναι όλο! Νιώστε περισσότερο. Απολαύστε περισσότερο, ώστε να μπορείτε να ταΐσετε την καρδιά σας. Παρατηρήστε την ανατολή του ήλιου, το ηλιοβασίλεμα, τα σύννεφα, το ουράνιο τόξο, τα πουλιά, τα λουλούδια, τα ζώα, τους βράχους και τους ανθρώπους και παρακολουθήστε τα με επίγνωση. Κοιτάξτε βαθιά στα μάτια τους. Η ύπαρξη είναι κάτι τόσο πολυδιάστατο. Κοιτάξτε μέσα στην κάθε διάσταση σαν ποιητής. Δοξάστε την. Νιώστε την. Να είστε σε μία έκσταση! Να διευρύνετε τη συνείδησή σας και να βιώσετε την κάθε λεπτομέρεια της Ύπαρξης με αγάπη. Έτσι σιγά σιγά, το 'εγώ' θα χάσει τη δύναμή του και θα εξαφανιστεί.

Το μόνο εμπόδιο στην αγάπη είναι ο φόβος. Όταν τα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν, φοβόμαστε, γιατί με την αγάπη εισερχόμαστε σε ενός είδους συγχώνευση. Αυτό απειλεί την ίδια την βάση του 'εγώ' μας. Το 'εγώ' είναι διαχωρισμός, ενώ η αγάπη είναι συγχώνευση. Ο φόβος που νιώθουμε δεν είναι παρά ο φόβος του 'εγώ' το οποίο διαλύεται. Αφήστε τον φόβο απλά να υπάρχει. Θα παραμείνει για λίγο καιρό. Έτσι εάν απλά αγνοήσουμε τον φόβο, τότε το 'εγώ' θα μας εγκαταλείψει. Η μέρα που ο φόβος της απώλειας του 'εγώ' μας εγκαταλείψει, είναι μία μέρα ξεχωριστή. Από εκεί η εσωτερική πρόοδος μετατρέπεται σε κάτι το απλό, εύκολο και αυθόρμητο. Τότε πλέον 'εμείς' πια δεν είμαστε, αλλά μόνον η αγάπη είναι.

Να είστε εραστές της κάθε στιγμής

Αντιμετωπίστε την κάθε κατάσταση στην ζωή με βαθιά αγάπη. Σύντομα θα μετατραπείτε σε μία αγνή αγάπη. Είτε πρόκειται για έναν άνθρωπο, είτε για τη δουλειά σας, είτε για έναν περαστικό, είτε για τον Θεό, είτε για οτιδήποτε άλλο, απλά αντιμετωπίστε τα όλα με βαθιά αγάπη, απλά για χάρη της αγάπης. Αν είστε ζωγράφος, απλά να είστε απόλυτα ερωτευμένοι με τη ζωγραφική. Αν είστε χορευτής, να είστε απόλυτα ερωτευμένοι με το χορό. Αν δουλεύετε με τον υπολογιστή σας, αντιμετωπίστε τον με απόλυτη αγάπη και χαθείτε μέσα του. Απλά να είστε απόλυτα ειλικρινείς και απόλυτα ερωτευμένοι σε κάθε στιγμή.

Εάν ζωγραφίζετε και ταυτόχρονα σκέφτεστε σε ποια γκαλερί θα τοποθετήσετε το

έργο σας ή πόσο θα το πουλήσετε, τότε να είστε ξεκάθαροι, δεν έχετε ακόμα χαθεί στην αγάπη αυτή. Είστε ακόμα ερωτευμένοι μόνο με κάποιο συγκεκριμένο πράγμα, στην προκειμένη περίπτωση τα χρήματα. Αν χορεύετε ενώ υπολογίζετε τι θα πάρετε μόλις τελειώσετε το χορό, τότε να είστε ειλικρινείς ότι δεν έχετε ακόμη χαθεί στην αγάπη αυτή, αλλά αντίθετα δημιουργείτε όλο και περισσότερα δεσμά με αυτόν τρόπο.

Αν χάνεστε στην κάθε στιγμή, τότε μετατρέπεστε σε αγάπη. Τότε, όταν εργάζεστε, εργάζεστε με απόλυτη συγκέντρωση, επειδή είστε βαθιά ερωτευμένοι με αυτό που κάνετε. Με αυτόν τον τρόπο, η ίδια σας η ζωή γίνεται μια βαθιά και στοχαστική αγάπη.

Τότε είναι που αρχίζετε να αισθάνεστε, να σχετίζεστε και να σέβεστε τα πάντα ως μία ζωντανή ύπαρξη, όπως ακριβώς είστε και εσείς. Αρχίζετε να αισθάνεστε ακόμα και τις σκέψεις του άλλου ατόμου. Αρχίζετε να ανταποκρίνεστε και να σχετίζεστε με το άλλο άτομο χωρίς εκείνο καν να σας ανοίγεται. Τότε αισθάνεστε το σύμπαν ως μια διάφανη και ολοζώντανή παρουσία. Διακατέχεστε έτσι από μία τεράστια νοημοσύνη και γνωρίζετε πως ακριβώς να συνδεθείτε με τα πράγματα. Γιατί τέτοια είναι η δύναμη της αγάπης.

Ο μυστικιστής Σούφι* Τζαλαλουντίν

Ρουμί* λέει: "Όπου κι αν βρίσκεστε, και σε οποιαδήποτε κατάστασή, προσπαθήστε πάντα να είστε εραστές! Ολόκληρη η Ύπαρξη είναι σε ένα βαθύ ειδύλλιο με τον εαυτό της και εσείς είστε μέρος του. Διότι είναι στη φύση σας να είστε εραστές της κάθε στιγμής. Μόνο με το να είστε έτσι θα μπορέσετε να βιώσετε την πραγματική εκπλήρωση της αρχικής σας φύσης.