66. Ζώντας Έντονα στο Παρόν
# **Ζώντας Έντονα στο Παρόν**
Από την ίδια σας τη φύση βρίσκεστε κυριολεκτικά κάθε στιγμή- σε αυταπάρνηση
Ευτυχώς, εκ φύσεως, δεν μπορείτε παρά να έχετε μόνο μία σκέψη την φορά. Τη στιγμή που μια νέα σκέψη εισέρχεται μέσα στο σύστημά σας, σημαίνει ότι η παλιά σας σκέψη θα έχει χάσει τη δύναμη της ή την επιρροή της πάνω σας. Αν μια νέα σκέψη έχει εισέλθει μέσα σας, σημαίνει ότι θα έχετε απαρνηθεί την πρώτερη σκέψη, επειδή δεν γίνεται να διατηρείτε δύο σκέψεις ταυτόχρονα. Μπορείτε να διατηρείτε μόνο μία σκέψη την φορά. Αν θεωρήσετε ότι διατηρείτε και την πρώτερη σκέψη, σημαίνει οτι μόνο για εκείνη την στιγμή θα έχετε απαρνηθεί την καινούρια σκέψη!
Υπάρχει μια όμορφη ιστορία από τον Ραμακρίσνα Παραμαχάμσα*:
Ένας βασιλιάς που βρισκόταν μέσα σε ένα τεράστιο φρούριο, δέχτηκε κάποτε επίθεση από έναν στρατό δύο εκατομμυρίων ατόμων. Ο βασιλιάς είχε μόνο δύο-τρείς ανθρώπους όλο κι όλο μαζί του και έτσι φοβήθηκε πολύ. Είπε λοιπόν στον σύμβουλό του: "Αυτοί είναι δύο εκατομμύρια άνθρωποι και εγώ είμαι ολομόναχος. Θα με σκοτώσουν!
Ο βασιλικός σύμβουλος του είπε: "Μην ανησυχείς, βασιλιά. Ανοίξτε μόνο την μια πόρτα. Έτσι σίγουρα από την μια πόρτα θα μπορεί να εισέλθει μόνο ένα άτομο την φορά. Καθώς θα μπαίνουν, στάσου στην άκρη της πόρτας και σκότωνε τους έναν έναν. Τέλος! Δεν θα χρειαστεί έτσι να προσπαθήσεις να πολεμήσεις με όλο το πλήθος".
Ramakrishna Paramahamsa - Φωτισμένος Δάσκαλος από τη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Ένας από τους Γνωστότερους μαθητές του ήταν ο Σουάμι Βιβεκανάντα.
Εάν νομίζετε ότι οι εχθροί σας έχουν όλοι συσπειρωθεί, θα αρχίσετε να έχετε περιττούς φόβους. Δεν γίνεται να έχετε δύο σκέψεις ταυτόχρονα. Μπορείτε να διατηρείτε μόνο μία σκέψη την φορά. Αυτό σημαίνει ότι η κάθε σκέψη μπορεί μόνον να αντικαθίσταται από την επόμενη.
Θα το επαναλάβω: πρώτον είναι ότι μπορείτε να διατηρείτε μόνο μία σκέψη την φορά.
Δεύτερον ότι αν η εκάστοτε πρωτύτερη σκέψη δεν φύγει, τότε δεν θα μπορέσει να έρθει η επόμενη .
Τρίτον είναι ότι εάν κάποιος μπορέσει να με σπρώξει και να καθίσει στην θέση μου, τότε αυτός θα είναι σίγουρα πιο ισχυρός από μένα! Κάθε σκέψη λοιπόν που έρχεται και σπρώχνει έξω την πρωτύτερη σας σκέψη προς τα έξω, θα είναι πιο ισχυρή από την παλιά σκέψη. Αυτό σημαίνει ότι κάθε σκέψη που έρχεται έχει τις ρίζες της στην παρούσα στιγμή. Είναι δηλαδή δυνατότερη από την σκέψη που αποβάλλετε, όποια κι αν είναι αυτή.
Από την ίδια σας τη φύση βρίσκεστε δηλαδή σε ένα είδος αυταπάρνησης. Δεν χρειάζεται να διδαχτείτε δηλαδή την αυταπάρνηση. Κάθε στιγμή βρίσκεστε σε μία αυταπάρνηση. Τι εννοώ εδώ με τη λέξη "αυταπάρνηση"; Εννοώ ότι την κάθε στιγμή απελευθερώνεστε από έναν διαδοχικό τρόπο σκέψεων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο γίνεται να επιτρέψετε στις νέες σκέψεις να συνεχίσουν να εισέρχονται στο σύστημά σας. Έτσι λοιπόν ο εσωτερικός σας χώρος καθαρίζει κάθε στιγμή από τις πρωτύτερες σκέψεις του.
Οι σκέψεις με αυτόν τον τρόπο αποκηρύσσονται συνεχώς από μόνες τους. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι όταν
δημιουργείτε μέσα σας την πεποίθηση ότι οι σκέψεις σας είναι αλληλένδετες, τότε θα έχετε το πρόβλημα της συνεχούς ταλαιπωρίας, του άξονα της δυστυχίας. Το μοναδικό σας πρόβλημα είναι η πεποίθησή σας ότι έχετε πρόβλημα.
Ο εσωτερικός σας χώρος εξαγνίζεται κάθε στιγμή μέσω των νέων σκέψεων που εισέρχονται κάθε φορά. Αν επιτρέψετε στην διαδικασία αυτή να συμβεί, θα κάνει την δουλειά της από μόνη της και θα σας εξαγνίσει επίσης. Δεν θα χρειάζεται εσείς να κάνετε κάτι για να καθαρίσετε το νου σας. Το μόνο που θα χρειάζεται να κάνετε είναι απλώς να εξέλθετε - απλώς να βγείτε εκτός, ώστε το σύστημα σας να μπορέσει από μόνο του να προχωρήσει.
Μια σημαντική αλήθεια που θα πρέπει να ξέρετε είναι ότι ακόμα κι αν θέλετε, ακόμα κι αν προσπαθήσετε επίτηδες συνειδητά, δεν θα μπορέσετε να κρατηθείτε από τον πόνο σας για ένα παρατεταμένο διάστημα.
Ακόμα κι αν προσπαθήσετε να το κάνετε αυτό, δεν θα μπορέσετε να κρατηθείτε από τον πόνο σας, γιατί η σκέψη που θα σας δημιουργεί τον εκάστοτε πόνο θα αντικαθίσταται συνεχώς από άλλες νεότερες σκέψεις! Στην πραγματικότητα, το να κρατηθείτε από τον πόνο θα απαιτεί μία μεγάλη προσπάθεια από μέρους σας, διότι οι σκέψεις βρίσκονται σε μία συνεχή ροή.
Επιτρέψτε στις Σκέψεις σας να Αντικατασταθούν
Να είστε σαφείς, η δύναμή που κατέχετε να φέρνετε συνεχώς μια καινούρια σκέψη αποδεικνύει ότι κατέχετε και την δύναμη να εγκαταλείψετε την παλαιότερη. Το πρόβλημα είναι ότι, αντί
ΜΠΟΡΕΊΤΕ ΝΑ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΤΟΥ ΝΟΥ
να παρακολουθείτε απλά τις νέες σας σκέψεις να σας διαπερνούν, προσπαθείτε να επαναφέρετε στο σύστημά σας τις πρωτύτερες σας σκέψεις. Είναι σαν να παίρνετε τα μηνύματα τα email σας και να τα επαναφέρνετε στο inbox σας. Υπάρχει κανένας λόγος να επαναφέρνετε τα email που είχατε διαγράψει; Όχι! Αν ψάχνετε λοιπόν συνεχώς να επαναφέρνετε τις παλιές σκέψεις, θα δημιουργείτε μονάχα πόνο.
Καταλάβετε πως εάν καλλιεργήσετε μέσα σας την ιδέα πως ο κάθε πόνος μπορεί να αντικατασταθεί από την ροή κάποιων νέων σκέψεων, τότε αυτό θα μετατραπεί σε μία πραγματικότητα για εσάς. Και δεν θα υπάρχει άλλο πόνος. Αν όμως καλλιεργείτε την σκέψη: "Όχι, όσο κι αν επιτρέπω την αντικατάσταση των σκέψεων να συμβαίνει, ο πόνος συνεχίζει να επιστρέφει", τότε αυτό είναι που θα μετατρέψετε για εσάς σε μια πραγματικότητα. Εάν διατηρείτε την σκέψη ότι ο πόνος θα επιστρέφει, τότε αυτός θα επιστρέφει. Αν καλλιεργείτε την σκέψη ότι αυτός θα φύγει, τότε θα φύγει.
Το μόνο που χρειάζεται να καταλάβετε είναι ότι αν, έστω και μια φορά, μπορέσετε να αντικαταστήσετε μια σκέψη στον εσωτερικό σας χώρο χωρίς να επιστρέψετε στην πρότερη σκέψη, αμέσως θα αποκτήσετε την αυτοπεποίθηση: "Αφού την αντικατέστησα μια φορά τότε θα μπορέσω να το ξανακάνω". Τότε θα μπορέσετε να πείτε στον εαυτό σας: "Εάν η πρωτύτερη μου σκέψη επιστρέψει δέκα φορές, εγώ δέκα φορές θα την αντικαταστήσω!" Αυτό είναι όλο. Σύντομα έτσι θα δείτε ότι η πρότερη σκέψη σας θα σταματήσει να επανέρχεται.
Υπάρχει ένα πολύ όμορφο περιστατικό στη ζωή του Βούδα:
Ο Βούδας λέει: "Κάθε φορά που κατά την
Ο εσωτερικός σας χώρος εξαγνίζεται συνεχώς από τις πρωτύτερες του σκέψεις.
διάρκεια του διαλογισμού μου έλεγα: "Θα σηκωθώ μετά από λίγες ώρες", δεν τα κατάφερα να Φωτιστώ. Έτσι κάποτε αποφάσισα: "Αφού δεν πρόκειται να να Φωτιστώ, τότε δεν πρόκειται και να σηκωθώ από αυτήν την θέση. Ας σαπήσει το σώμα μου σε αυτό το μέρος. Μέχρι να Φωτιστώ, δεν πρόκειται να το κουνήσω ρούπι. Ο Βούδας λέει ότι τη στιγμή που δημιούργησε αυτήν την ισχυρή διαύγεια μέσα του , την αυθεντική αυτή sankalpa * - τον όρκο αυτό δηλαδή, φωτίστηκε το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο!
Όταν κάθεστε με σκοπό να αντικαταστήσετε τον πόνο σας αλλά μέσα σας σκέφτεστε: "Σήμερα θα τον αντικαταστήσω δέκα φορές. Αν επανέλθει την ενδέκατη φορά, αύριο πάλι θα μπορέσω να ξαναπροσπαθήσω", τότε δεν θα συμβεί τίποτα. Καμία μεταμόρφωση δεν πρόκειται να συμβεί σε εσάς. Αποφασίστε λοιπόν ξεκάθαρα: "Μέχρι να σταματήσουν να έρχονται, εγώ θα συνεχίζω να αντικαθιστώ τις αρνητικές μου σκέψεις". Αυτό είναι που εγώ ονομάζω ως το κουράγιο*.*