Books / Living Enlightenment (Gospel of Paramahamsa Nithyananda) Greek merged

22. Ο πόνος είναι ένας μεγάλος Δάσκαλος

# **Ο πόνος είναι ένας μεγάλος Δάσκαλος**

Πολύ συχνά, ο φόβος εκδηλώνεται ως πόνος. Το πιο τρομακτικό πράγμα στον κόσμο είναι ο πόνος.

Όλα τα έμβια όντα φοβούνται ένα πράγμα, τον πόνο. Αν κοιτάξετε βαθιά, θα διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι δεν φοβούνται τον θάνατο όσο φοβούνται τον πόνο και το μαρτύριο που θα υποστούν την ώρα του θανάτου! Πολλοί φοβούνται τη φτώχεια, πολλοί τις σχέσεις, και πολλοί άλλοι τις ασθένειες. Η βασική αιτία των φόβων αυτών είναι ο πόνος που περνάμε καθώς διερχόμαστε από αυτά τα πράγματα. Όλοι αυτοί οι φόβοι είναι εξαιτίας του φόβο για τον πόνο.

Τι είναι ο πόνος

Ο πόνος μπορεί να είναι ή σωματικός, ή ψυχικός ή συναισθηματικός.

Ο σωματικός πόνος είναι μια βασική αναγκαιότητα του σώματος. Φανταστείτε, πως αν δεν νιώθαμε τον πόνο στο σώμα μας, μπορεί κατά λάθος να αυτοτραυματιζόμασταν ή να αρχίζαμε να φτιάχνουμε το πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια μας με τον τρόπο που στυλιζάρουμε σήμερα τα μαλλιά μας! Στην πραγματικότητα, ο πόνος είναι μία επιστολή, γραμμένη από το σώμα προς το νου μας, η οποία λέει: "Παρακαλώ, πρόσεξε με!" Επειδή η προσοχή είναι ενέργεια. Όταν η προσοχή δίνεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή,

η προσοχή αυτή μετατρέπεται σε ενέργεια για την συγκεκριμένη αυτή περιοχή. Όταν το σώμα επικοινωνεί τον πόνο του, στην πραγματικότητα σας ζητάει την προσοχή ή την ενέργεια, η οποία θα το βοηθήσει να θεραπευτεί.

Ο ψυχικός ή συναισθηματικός πόνος είναι το ψυχολογικό συναίσθημα που προκύπτει όταν έρχεστε αντιμέτωποι με κάτι το οποίο δεν σας αρέσει. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο συναισθηματικός πόνος μπορεί να διαταράξει βαθιά το σώμα σας. Για παράδειγμα, τα ψυχολογικά συναισθήματα που προκύπτουν λόγω της σεξουαλικής καταπίεσης μπορούν να οδηγήσουν σε διαταραχές της κάτω μέσης, ή ο πόνος που προκύπτει από την ανάληψη υπερβολικών ευθυνών μπορεί να προκαλέσει πόνο στους ώμους.

Είτε πρόκειται για σωματικό ή συναισθηματικό πόνο, το σημαντικό πράγμα που θα πρέπει να καταλάβετε είναι ότι ο πόνος γεννιέται πάντα λόγο της αντίστασης στην παρούσα στιγμή.

Ο ΧρόνοςVsΤηςΚατανόησης

Αν συμβεί ένα οδυνηρό περιστατικό στη ζωή κάποιου

  • όπως η απώλεια ενός παιδιού, η εγκατάλειψη από τον ή την σύζυγο, η διάλυση μιας στενής φιλίας - αυτά μπορούν να φέρουν πόνο στο εκάστοτε άτομο, αλλά σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μπορέσει να το αποδεχτεί. Πολλές φορές μπορεί κάποιος να κλαίει μελαγχολικά για πολλά μερόνυχτα

Τόσο η ευχαρίστηση όσο και ο πόνος προέρχονται από το μυαλό. Ο νους κινείται από το ένα άκρο στο άλλο. αλλά στο τέλος να αποδεχτεί αυτό το οποίο συνέβη. O χρόνος

είναι πολύ βαρύ φορτίο για να το αντέξετε. Εσείς επιλέγετε να κρατήσετε ολόκληρο το παρελθόν σας: από όταν ήσασταν παιδί, όταν ήσασταν έφηβος, όταν πήγατε για πρώτη φορά στη δουλειά. Κρατάτε όλα αυτά τα στάδια της ζωής σας με όλες τις αντίστοιχες εμπειρίες, τους πόνους και τα λάθη. Αυτό το βάρος και αυτό το φορτίο των συναισθημάτων αυτών που σχετίζονται με το παρελθόν, είναι αυτό που σας προκαλεί πόνο κάθε φορά που τα βιώνετε. Εάν αποφασίσετε να αφήσετε το παρελθόν σας και να κοιτάξετε κάθε κατάσταση με μια νέα οπτική, τότε δεν θα έχετε τόσο πολύ πόνο. Θα θεραπευτείτε άμεσα και δεν θα χρειαστεί τόσος πολύς χρόνος.

θεραπεύει. Είναι ένα κοινό ρητό. Κ Καταλάβετε ότι χρειάζεται χρόνος για συμβεί η επούλωση μόνο και μόνο επειδή δεν ήσασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τον πόνο και την ταλαιπωρία με επίγνωση και έναν ενσυνείδητο τρόπο τη στιγμή που το περιστατικό εκείνο συνέβη.

Αν μπορείτε απλώς να κοιτάξετε μέσα στον πόνο, αν μπορέσετε με επίγνωση να παρακολουθήσετε το συναίσθημα αυτό και να καταλάβετε το παιχνίδι του νου καθώς βιώνετε αυτόν τον πόνο, τότε η κατανόηση μέσα σας θα ανατείλει και θα συμβεί η άμεση θεραπεία. Ο χρόνος χρειάζεται γιατί δεν είστε έτοιμοι να καταλάβετε και έτσι υποφέρετε πολύ. Με την πάροδο όμως του χρόνου, μετά από μερικές εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια, το περιστατικό θα ξεθωριάσει και θα μετατραπεί σε μια μακρινή ανάμνηση.

Ωστόσο, ο πόνος δεν θα έχει φύγει εντελώς από το σύστημά σας. Εάν συναντήσετε ένα άτομο που έστω και από μακριά σας θυμίζει το χαμένο σας παιδί ή τον σύζυγο, ο πόνος θα αναδυθεί. Για παράδειγμα, εάν το άτομο έχει ένα παρόμοιο στυλ ομιλίας, περπατήματος ή γέλιου, η πληγή θα ξανανοίξει. Θα σας πονάει επειδή κουβαλάτε τη μνήμη του παρελθόντος. Εξαιτίας αυτού, θα αισθάνεστε ότι η ζωή

Ο πόνος και η ευχαρίστηση οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος

Μια μικρή ιστορία:

Κάποτε ένας μαθητής πήγε στον Γκουρού του καιτου είπε: "Δάσκαλε, δεν μπορώ να διαλογιστώ. Πονάνε τα πόδια μου. Αισθάνομαι αφηρημένος.' Ο Δάσκαλος είπε απλώς: 'Θα περάσει'.

Μετά από δύο εβδομάδες, ο μαθητής επέστρεψε στον Δάσκαλο, αυτή τη φορά λέγοντας: "Τώρα μπορώ να διαλογιστώ πολύ όμορφα. Αισθάνομαι τόσο πολύ συνειδητοποιημένος και ευτυχισμένος".

Ο δάσκαλος απάντησε και πάλι: "Θα περάσει".

Η πηγή του πόνου και της ευχαρίστησης είναι η ίδια. Είναι η ίδια αίσθηση με δύο διαφορετικά ονόματα. Είναι σαν να δεχτούν δύο άνθρωποι μασάζ από το ίδιο άτομο και ο ένας να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ήταν μια όμορφη και αναζωογονητική διαδικασία, ενώ ο άλλος να αποφασίσει ότι πονούσε! Το ίδιο μασάζ θα παρουσιαστεί ως πόνος ή ως ευχαρίστηση αναλόγως με το άτομο που θα το δεχτεί.

Στην ζωή υπάρχουν τα δύο αυτά τα αντίθετα - η ευχαρίστηση και ο πόνος. Τόσο η ευχαρίστηση όσο και ο πόνος προέρχονται από το νου. Ο νους κινείται πάντα από το ένα άκρο στο άλλο. Σπάνια πέφτει στην μέση του μονοπατιού. Κινείστε από την ευχαρίστηση κινείστε προς τον πόνο και από τον πόνο προς την ευχαρίστηση. Όπως είδαμε νωρίτερα, η ευχαρίστηση και ο πόνος εξαρτώνται πλήρως από το άτομο που βιώνει την εκάστοτε ευχαρίστηση ή τον πόνο. Σε εσάς κάτι μπορεί να σας μοιάζει με ευχάριστο, ενώ η ίδια εμπειρία μπορεί να είναι οδυνηρή για κάποιον άλλο

Στην Μπαγκαβάντ Γκίτα * , τη μεγάλη γραφή η οποία διδάσκει τα διάφορα μονοπάτια προς την συνειδητοποίηση του Εαυτού-

ο Φωτισμένος δάσκαλος Κρίσνα* λέει πολύόμορφα: "Αυτός που βλέπει με τον ίδιο τρόπο την ευχαρίστηση και τον πόνο, και κοιτάζει ένα σβώλο της γης, μια πέτρα και ένα κομμάτι χρυσού με το ίδιο μάτι, που είναι αρκετά σοφός ώστε να θεωρεί ίδιο τον έπαινο και την επίπληξη, που είναι αμετάβλητος όταν του επιδίδουν τιμή ή ατίμωση, και που αντιμετωπίζει τους φίλους και τον εχθρούς του με τον ίδιο τρόπο, λέγεται ότι έχει ξεπεράσει τις λειτουργίες της φύσης. Η ευχαρίστηση και οπόνος είναι το ίδιο γι' αυτόν και είναι έτοιμος για την Φώτιση".

Απελευθερωθείτε από την ευχαρίστηση και από τον πόνο

Ο Βούδας,-ένας Φωτισμένος Δάσκαλος, λέει: "Απελευθερώστε τον εαυτό σας τόσο από την ευχαρίστηση όσο και από τον πόνο". Η λαχτάρα για την ευχαρίστηση και η περίθαλψη του πόνου είναι δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας εμπειρίας. Και τα δύο είναι αλυσίδες που σας δένουν. Ο πόνος απλά μπορεί να μοιάζει με μια άσχημη αλυσίδα και η ευχαρίστηση με μια όμορφη αλυσίδα. Ακριβώς όπως η μέρα ακολουθεί τη νύχτα και η νύχτα τη μέρα, ο πόνος και η ηδονή θα ακολουθούν πάντα το ένα το άλλο.

Ο πόνος υπάρχειμόνο όταν δεν υπάρχει επίγνωση.

Όταν καταλάβετε ότι η ευχαρίστηση και ο πόνος είναι δημιουργήματα του νου, θα συνειδητοποιήσετε ότι και τα δύο είναι προσωρινά, έρχονται και φεύγουν όπως οι σαπουνόφουσκες. Κανείς δεν χρειάζεται να σας αφαιρέσει την ευχαρίστηση, γιατί ο νους σας από τη φύση του θα κινηθεί σαν το εκκρεμές προς το αντίστροφο άκρο που ονομάζεται πόνος!

Ο μόνος τρόπος είναι να πάτε

πέρα από την ευχαρίστηση και τον πόνο. Αυτό δεν σημαίνει να καταπιέζετε την ευχαρίστηση ή να ξεχνάτε τον πόνο. Είναι η επίγνωση που μετατρέπει τον πόνο σε ευδαιμονία - στην ενέργεια δηλαδή που υπάρχει ανεξαρτήτως των εξωτερικών καταστάσεων. Η ευδαιμονία είναι η ίδια σας η φύση και δεν μπορεί να χαθεί. Απλώς λόγω της αντίστασής σας προς αυτό που συμβαίνει, αισθάνεστε τον πόνο και ξεχνάτε την ευδαιμονία που υπάρχει μέσα σας εκ'φύσεως.

Η επίγνωση κατα τήν διάρκεια του πόνου

Section 2

Ο πόνος, είτε είναι σωματικός, είτε νοητικός, είτε συναισθηματικός, έχει μόνο αρνητική ύπαρξη όπως και το σκοτάδι. Το σκοτάδι υπάρχει μόνο στην απουσία του φωτός. Ως εκ τούτου, δεν έχει μία δική του θετική ύπαρξη. Με τον ίδιο τρόπο, ο πόνος υπάρχει μόνο στην απουσία της επίγνωσης. Ακριβώς όπως το σκοτάδι εξαφανίζεται αυτόματα όταν το φως εισέρχεται σε ένα δωμάτιο, έτσι και ο πόνος διαλύεται αυτόματα όταν η ενέργεια της επίγνωσής σας εστιάζεται σε αυτόν.Οποιοδήποτε ψυχικό ή συναισθηματικό πόνο κουβαλάτε, δεν είναι παρά η κορυφήτου παγόβουνου. Θα πρέπει να φτάσετε στην ρίζα του. Θα πρέπει να δουλέψετε στην ρίζα του και να τον θεραπεύσετε. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος να

προκαλέσετε τον ίδιο αυτό πόνο σε κάποιον άλλο ή να πληγώσετε ακόμα περισσότερο τον εαυτό σας με αυτόν. Πάντα λέω στους ανθρώπους: "Εάν πονάτε, παρατήστε τα πάντα και δουλέψτε πάνω σ' αυτό. Φροντίστε να θεραπευτεί η ίδια η ρίζα του. Μόνο τότε μπορείτε να βρεθείτε στην ασφαλή ζώνη. Διαφορετικά, ούτε εσείς ούτε και οι άνθρωποι που ζουν τριγύρω σας θα είναι ασφαλείς".

Όταν αντιμετωπίζετε οποιονδήποτε πόνο με επίγνωση, θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν είσαστε μόνον το σώμα. Αποκτάτε την επίγνωση πως κανένας πόνος δεν μπορεί να αγγίξει τον πραγματικό σας "Εαυτό". Μόλις συνειδητοποιήσετε ότι είσαστε πέρα από τον πόνο, θα ανυψωθείτε πέρα από τον πόνο και γίνεστε ένας dukkha ateeta* (αυτός που έχει ξεπεράσει τον πόνο). Θα βιώσετε την σπάνια ελευθερία που προκύπτει από την μη προσκόλληση στο σώμα και θα φέρετε την ελευθερία σε όλη σας την ζωή. Θα αφήσετε έτσι πίσω σας την κοσμική σας ζωή και θα εισέλθετε σε ένα πνευματικό επίπεδο. Ο υλικός αυτός κόσμος θα εξαφανιστεί και ένας άλλος κόσμος θα αναδυθεί, ένας κόσμος ασύγκριτης ομορφιάς, αθωότητας, χαράς και συμπόνιας. Ο πόνος θα εξατμιστεί από μόνος του όταν δείτε την φύση και την αιτία του μέσω μίας έντονης εσωτερικής διαύγειας, επειδή η διαύγεια εξατμίζει τους λόγους για τους οποίους ο πόνος υπάρχει μέσα σας. Αυτή η συνειδητοποίηση φέρνει μαζί της μια κατάσταση απόλυτης μακαριότητας, η οποία είναι η κατάσταση της Φώτισης.

Bhagavad Gita - Αρχαία Ινδική γραφή, που μας δόθηκε από τον Φωτισμένο δάσκαλο Κρίσνα και θεωρείται η ουσία των Ουπανισάντ ή των γραφών.

Κρίσνα - Φωτισμένος δάσκαλος από την Ινδία που μας έδωσε τις Αλήθειες της Μπαγκαβάντ Γκίτα.

Ο Πόνος - Ένα φαινόμενο του νου

Ανώδυνος τοκετός

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον περιστατικό των ημερών της πνευματικής περιπλάνησής μου που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Κατά τη διάρκεια των ημερών του πνευματικού μουταξιδιού,

ήμουν με κάποιους ανθρώπους μιας αυτόχθονης φυλής στο Madhya Pradesh της Ινδίας. Εκεί ζούσα σε έναν μικρό ναό στο κέντρο του χωριού. Μια μέρα παρατήρησα μια έγκυο γυναίκα να μπαίνει σε μια μικρή καλύβα. Μετά από περίπου μισή ώρα, βγήκε έξω με ένα μικρό μωρό στα χέρια της! Ούτε πόνος, ούτε γιατρός, ούτε νοσοκόμα, ούτε φάρμακα, ούτε κλάματα. Σε μισή ώρα βγήκε περπατώντας με ένα μωρό στην αγκαλιά της.

Σοκαρίστηκα! Δεν ήξερα πως να τους ρωτήσω οτιδήποτε επειδή δεν γνώριζα την γλώσσα τους. Μετά από ένα μήνα, είδα μια άλλη έγκυο να κάνειτο ίδιο πράγμα. Σε μισή ώρα βγήκε έξω με ένα μωρό. Ρώτησα τον τοπικό ιερέα που ήρθε στο ναό: "Πώς συμβαίνει αυτό; Δεν έχουν καθόλου πόνο;" Εκείνος ρώτησε: "Πόνο; Γιατί πόνο;

Έμεινα έκπληκτος. Η ίδια η ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να πονάνε κατά τη διάρκεια του τοκετού δεν υπήρχε στην κοινωνία τους! Και όχι μόνο αυτό, καμία δεν υπέφερε ούτε από τα συνήθη γυναικολογικά θέματα όπως αυτό της εμμηνόπαυσης.

Άρχισα να ρωτάω σχετικά με τον τρόπο ζωής τους. Κατάλαβα ότι στην παράδοσή τους, σέβονται πάρα πολύ τις γυναίκες. Τη στιγμή που ένα κορίτσι γίνεται σωματικά ώριμο, της αναγνωρίζουν με σεβασμό ότι έχει πλέον τα προσόντα να γίνει μητέρα. Οι άνθρωποι πέφτουν στα πόδια της και εκείνη τους αγγίζει και τους θεραπεύει! Ακριβώς λόγω αυτής της διαφορετικής προετοιμασίας, οι γυναίκες δεν υποφέρουν από τους συνήθεις πόνους που υποφέρουν οι γυναίκες σε άλλους πολιτισμούς.

Dukkha ateeta - Πηγαίνοντας πέρα από τη θλίψη και τον πόνο.

Ο ΠΟΝΟΣ ΕΊΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Ο Πόνος 'Φάντασμα'

Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις ενός "πόνου φάντασμα" ο οποίος είναι ένας πόνος σε ένα μέρος του σώματος που δεν υπάρχει πλέον. Κάποτε, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πόδι ενός στρατιώτη έπρεπε να ακρωτηριαστεί επειδή είχε υποστεί σοβαρές ζημιές. Το περίεργο ήταν ότι όταν συνήλθε, εξακολουθούσε να παραπονιέται για έναν πόνο στο πόδι του. Ήταν σκεπασμένος με μια κουβέρτα και έτσι δεν είχε ιδέα ότι το πόδι του είχε αφαιρεθεί. Η κουβέρτα αφαιρέθηκε και του έδειξαν ότι το πόδι του δεν υπήρχε πια. Ήταν σοκαρισμένος!

Περαιτέρω έρευνες έδειξαν στη συνέχεια ότι κάθε μέρος του σώματος σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου. Όταν ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματος αισθάνεται πόνο, το αντίστοιχο κέντρο του εγκεφάλου παρουσιάζει την αντίστοιχη δραστηριότητα. Σε αυτή την περίπτωση, το σχετικό κέντρο του εγκεφάλου εξακολουθούσε να δονείται με τον ίδιο τρόπο που δονείτο όταν το πόδι του ήταν ακόμη μέρος του σώματος του. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων που συνεχίζουν να αισθάνονται πόνο στον κενό χώρο όπου βρίσκονταν τα ακρωτηριάσμενα τώρα- τα άκρα τους. Αυτό ονομάζεται ως "ο Η αντίληψη του σωματικού πόνουμπορεί να αλλάξειαπό το μυαλό.

Το φαινόμενο Placebo

Το μυαλό έχει τεράστια επιρροή στο σώμα. Ακόμη και η αντίληψη του σωματικού πόνου μπορεί να αλλάξει μέσω του μυαλού. Στην επιστήμη το αποκαλούν "το φαινόμενο placebo" όταν ένα απλό χάπι ζάχαρης δίνει το ίδιο αποτέλεσμα με ένα παυσίπονο, απλά επειδή το άτομο έχει πειστεί ότι

το χάπι της ζάχαρης είναι ένα παυσίπονο!

Τις προάλλες, διάβαζα σχετικά με μια έρευνα* που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ και η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Neuroscience. Η έρευνα έγινε σε μια ομάδα νεαρών ανδρών οι οποίοι δέχτηκαν να αφήσουν τους ερευνητές να κάνουν ένεση στους μυς των γνάθων τους με ένα συμπυκνωμένο αλατούχο διάλυμα, προκαλώντας έτσι πόνο. Η αντίδραση του εγκεφάλου στον πόνο μελετήθηκε με τη χρήση τομογραφιών Positron Εmission Tomography- PET (Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων) οι οποίες έδειξαν την δραστηριότητα των φυσικών παυσίπονων του οργανισμού, τις γνωστές ως ενδορφίνες.

Σε μια τέτοια σάρωση, οι άνδρες αυτοί ενημερώθηκαν ότι λάμβαναν ένα παυσίπονο, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που τους έδιναν ήταν απλώς ένα εικονικό φάρμακο - μια ουσία που δεν είχε παυσίπονες ιδιότητες. Στη συνέχεια τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν την ένταση του πόνου που ένιωθαν σε κλίμακα από το 0 έως το 100. Επίσης, η σάρωση PET θα έδειχνε την σχετική με τον πόνο εγκεφαλική δραστηριότητα. Οι ερευνητές μπόρεσαν να μελετήσουν τόσο την αντίδραση του εγκεφάλου όσο και το τι πραγματικά ένιωθαν οι άνδρες.

Η εκπληκτική παρατήρηση ήταν ότι όταν στους άνδρες αυτούς, δόθηκε ένα εικονικό φάρμακο, δηλαδή όχι ένα παυσίπονο αλλά απλώς μια ουδέτερη ουσία, ο πόνος που ένιωθαν ήταν πράγματι μικρότερος. Ήταν σαν να τους είχαν δώσει το ίδιο το παυσίπονο! Οι σαρώσεις PET έδειξαν ότι το σύστημα των ενδορφινών (φυσικό παυσίπονο του οργανισμού) στον εγκέφαλο είχε ενεργοποιηθεί.

Το μέρος αυτό του εγκεφάλου έδειξε μια αυξημένη δραστηριότητα με το εικονικό φάρμακο, μόνο και μόνο επειδή το άτομο πίστευε πως ήταν παυσίπονο! Περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι η επίδραση του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκε σε περισσότερο από το 70% των ατόμων, όπου ο πόνος μειώθηκε έως και 22%. Η επιστήμη εξακολουθεί να μελετά αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο, το οποίο δείχνει πολύ ξεκάθαρα τη σύνδεση μεταξύ νου-σώματος.

'Placebo Effects Mediated by Endogenous Opioid Activity on μ-Opioid Receptors', Journal of Neuroscience, 24 Αυγούστου 2005, 25(34):7754-7762 'Neurobiological Mechanisms of the Placebo Effect', Journal of Neuroscience, 9 Νοεμβρίου 2005, 25(45):10390-10402

Η γνωστική αλλαγή

Πόνος - ένα μονοπάτι προς τον μη-νου

Μια μικρή ιστορία:

Section 3

*Κάποτε ένας μαθητής περπατούσε μαζί με έναν Δάσκαλο Ζεν, όταν ένα σμήνος χήνεςπέταξε από πάνω του. Ο Δάσκαλος ρώτησε: "Τι είναι αυτές;". Ο μαθητής απάντησε: "Είναι χήνες, Δάσκαλε". Ο Δάσκαλος τον ρώτησε, "Πού είναι;". Ο μαθητής απάντησε:"Πετάξαν μακριά".

Ο Δάσκαλος έπιασε ξαφνικά τη μύτη του μαθητή και τη στράβωσε. Ο μαθητής φώναξε από τον πόνο. Ο Δάσκαλος είπε: "Λες ότι πέταξαν μακριά, αλλά αυτές βρισκόντουσαν εδώ από την αρχή." Η ιστορία λέει πως ο μαθητής Φωτίστηκε τηνίδια εκείνη τη στιγμή.

Αυτή η ιστορία μπορεί να ακούγεται κάπως παράξενη, αλλά αυτός είναι ο τρόπος των περισσότερων δασκάλων του Ζεν*.

Ο πόνος έχει τεράστια αξία για την αφύπνιση σας προς την πραγματικότητα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει χρησιμοποιηθεί από πολλούς Δασκάλους ώστε να ξυπνήσουν τον μαθητή από την λήθη του. Τι κάνουμε κανονικά όταν κάποιος βρίσκεται σε πόνο; Τους παρηγορούμε. Εν αγνοία μας επιτρέπουμε στο άτομο να συνεχίσει να κοιμάται. Αλλά τον Δάσκαλο δεν τον ενδιαφέρει να παρηγορήσει. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να σας αφυπνίσει. Τη στιγμή ενός μεγάλου πόνου, ο νους σταματάει και υπάρχει μόνον πόνος. Εκείνη τη στιγμή, παραδίδεται η Αλήθεια! Σε αυτήν την ιστορία θα μπορέσετε να δείτε ότι τη στιγμή που συνέβη ο πόνος, ο εσωτερικός χώρος του μαθητή ήταν έτοιμος να δεχτεί την Αλήθεια από τον Δάσκαλο, και ο Δάσκαλος του την παρέδωσε!

Ο Πόνος της μεταμόρφωσης

Ο πόνος μπορεί να μετατραπεί σε μια πολύ δημιουργική ενέργεια. Μπορεί να μετατραπεί σε μία ενθύμηση του θεού. Μπορεί να μετατραπεί σε μία προσευχή. Μπορεί να μετατραπεί σε διαλογισμό. Μπορεί να μετατραπεί σε επίγνωση. Μπορεί να προκαλέσει μία τεράστια μεταμόρφωση μέσα σας.

Ένα από τα σημαντικά μυστικά της ζωής που θα πρέπει να καταλάβετε είναι ότι εάν αποκτήσετε επίγνωση σχετικά με κάτι, τότε θα μπορέστε και πολύ εύκολα να το ξεφορτωθείτε. Αν δεν διαθέτετε επίγνωση πάνω σε αυτό, τότε δεν τίθεται και θέμα απαλλαγής από αυτό. Θα παραμένει μαζί σας. Ο πόνος είναι πόνος επειδή βρίσκεται στο ασυνείδητό σας, και όχι στην επίγνωσή σας. Ο φόβος σας να τον αντιμετωπίσετε του επιτρέπει να υπάρχει και να μεγαλώνει όλο και περισσότερο σαν να ήταν όγκος. Ο Δάσκαλος απλά θα αφαιρέσει τον όγκο αυτόν μέσω της "χειρουργικής του επέμβασης"! Έτσι όταν ο πόνος σας εγκαταλείψει, θα μεταμορφωθείτε σε ένα νέο άτομο. Κάποτε ένας πιστός με ρώτησε: "Σουάμιτζι, καταλαβαίνω ότι η 'χειρουργική επέμβαση' είναι απαραίτητη για να καθαρίσει ο εσωτερικός μου χώρος. Αλλά μπορεί ο Δάσκαλος να χρησιμοποιήσει και κάποιο 'παυσίπονο' καθώς κάνει την 'χειρουργική επέμβαση αυτή;'

Ζεν - ιαπωνική βουδιστική πρακτική.

Προέρχεται από τον dhyana, διαλογισμό.

Ο ΠΟΝΟΣ ΕΊΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Ποια είναι η απαραίτητη στάση που απαιτείται για την αντιμετώπιση των επώδυνων αυτών "χειρουργικών επεμβάσεων" του δασκάλου; Μερικές φορές, αρκεί η ίδια η επίγνωση και μόνο για να σας διαλύσει τον πόνο. Πολλές φορές, σας δείχνω απλά τον πόνο, και τίποτα άλλο. Έτσι απλώς αυτός εξαφανίζεται και εξατμίζεται.

Τώρα, ποια είναι η απαραίτητη στάση που απαιτείται για την αντιμετώπιση αυτών των επώδυνων "χειρουργικών επεμβάσεων"; Είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη στο ότι όποιος "πόνος" και αν προκληθεί από τον Δάσκαλο, είναι μόνο για το καλό σας και τίποτα άλλο. Η ίδια η "χειρουργική επέμβαση" οφείλεται στην απέραντη του αγάπη και συμπόνια για εσάς. Εάν το κατανοήσετε αυτό ξεκάθαρα, τότε, ακόμη κι αν σας πονάει, θα περάσετε μέσα από αυτήν την διαδικασία έχοντας μία βαθιά ευγνωμοσύνη για αυτό που σας κάνει ο Δάσκαλος. Μπορώ να πω ότι το παυσίπονο από την πλευρά του Δασκάλου είναι η αγάπη και η συμπόνια που σας προσφέρει μέσω ενός μόνον βλέμματος του.

Κάτι ακόμη επίσης είναι ότι ο πόνος οφείλεται στο ότι αρχίζετε να τον σκέφτεστε ως πόνο και να τον χαρακτηρίζετε ώς τέτοιο. Ο Δάσκαλος μπορεί να διδάξει μέσα σε δύο ή τρία δευτερόλεπτα αυτό που κανονικά θα χρειαζόταν μια ολόκληρη ζωή, μερικές εκατοντάδες χρόνια ήακόμα και μερικές ζωές για να γίνει. Ο Δάσκαλος είναι η ζωή σε όλη της την εντονότητα. Θα αφαιρέσει απλώς τον "όγκο" και θα τον πετάξει.

Έτσι, ακόμη και αν είναι μία έντονη διαδικασία, είναι καλύτερα να πάτε με το μέρος τους Δάσκαλου παρά με αυτό της συνήθης ζωής, επειδή μαζί του είναι μια πολύ πιο γρήγορη διαδικασία. Επίσης, εάν καταλάβετε τι είναι αυτό που κάνει σε εσάς ο δάσκαλος, θα μπορέσετε να το απολαύσετε ως το απόλυτο γεγονός στη ζωή σας.

Και κάτι ακόμα: ο πόνος που θα βιώσετε συνεχίζοντας τη ζωή σας με τους "όγκους" σας θα είναι πολύ χειρότερος από τον πόνο που θα βιώσετε όταν ο Δάσκαλος θα τους αφαιρέσει. Η αφαίρεση ενός "όγκου" θα διαρκέσει ελάχιστα λεπτά- ο Δάσκαλος απλά θα τον αφαιρεί, και τέλος.

Μόλις καταλάβετε την διαδικασία αυτή, δεν θα ταμπελοποιείτε άλλο την μεταμόρφωση ως έναν πόνο. Αντίθετα, θα την καλωσορίζετε. Όχι μόνο θα την καλωσορίζετε, αλλά θα νιώθετε ευγνωμοσύνη που αυτό που κρυβόταν βαθιά μέσα στο ασυνείδητό σας αναδύθηκε τελικά και απομακρύνθηκε.

Τεχνικές διαλογισμού

Εστιάστε στον πόνο

Ο πόνος είναι στην πραγματικότητα η απουσία της προσοχής σας, οπότε η λύση είναι "είστε παρόντες". Υπάρχει μια πολύ απλή και όμορφη τεχνική αυτοθεραπευτικού διαλογισμού που διοχετεύει την 'παρουσία' σας στο άρρωστο άκρο ή στο μέρος αυτό του νου που υποφέρει. Μπορείτε να τη δοκιμάσετε την επόμενη φορά που θα νιώσετε πόνο ή βάσανα. Είναι σίγουρα καλύτερη ως επιλογή από αυτήν των παυσίπονων, των οποίων οι παρενέργειες μερικές φορές είναι πολύ χειρότερες από αυτό που αρχικά σας έκανε να παραπονιέστε.

Απλά δοκιμάστε αυτό. Ας υποθέσουμε ότι πονάει το πόδι σας ή υποφέρετε εξαιτίας κάποιου εξωτερικού γεγονότος. Ξαπλώστε κάτω σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Κάντε μια συνειδητή προσπάθεια να ξεχάσετε ολόκληρο το σώμα σας, εστιάζοντας μόνο στο σημείο το οποίο σας προκαλεί πόνο. Αν πρόκειται για ψυχικό πόνο, τότε ξεχάστε ολόκληρο το σώμα σας και επικεντρωθείτε μόνο σε εκείνο το περιστατικό που σας προκάλεσε τον πόνο. Καθώς βιώνετε τον πόνο, αφήστε σκόπιμα τη λέξη "πόνος" να φύγει από το μυαλό σας.

Η νοητική σας φλυαρία θα συνεχίσει να επαναλαμβάνει ότι αισθάνεστε πόνο. Απενεργοποιήστε την. Νιώστε σε βάθος, βιώστε με το μυαλό σας ανοιχτό. Κοιτάξτε

Ζεν - ιαπωνική βουδιστική πρακτική.

Προέρχεται από τον dhyana, διαλογισμό.

Το δικό σας εσωτερικό σύστημα ασθενοφόρου είναι αυτό που ονομάζετε πόνος!

Τι είναι αυτό που συμβαίνει μέσα στο μυαλό σας. Θα δείτε σύντομα ότι το μυαλό σας απλώς υπερβάλλει σχετικά με τον πόνο. Τοποθετήστε όλη σας την επίγνωσή στο κέντρο του πόνου αυτού και αυτός σύντομα θα συρρικνωθεί και θα περιοριστεί σε ένα μικροσκοπικό σημείο πόνου. Συγκεντρωθείτε εντελώς σε αυτό το σημείο και θα ανακαλύψετε ξαφνικά ότι ο πόνος θα εξαφανιστεί και στη θέση του υπάρχει πλέον ευδαιμονία!

Παρατηρήστε τον πόνο

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό ως μία τεχνική για να διαλύσετε τον πόνο σε οποιοδήποτε σημείο του σώματός σας.

Όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τον σωματικό πόνο, απλά παρακολουθήστε χαλαρά το συναίσθημα του πόνου στο σημείο του σώματός όπου αυτό συμβαίνει . Στην αρχή θα δείτε, ότι μπορεί να υπάρξει ένα κύμα πόνου, αλλά σύντομα ο πόνος θα περιοριστεί σε ένα σημείο και θα εξαφανιστεί. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εάν πληγωθείτε σωματικά, η ίδια η νοημοσύνη του σώματος σας θα παρέχει την ενέργεια η οποία θα σπέυσει σε αυτό το σημείο για να το θεραπεύσει. Η ορμή της ενέργειας αυτής είναι αυτό που εσείς

ονομάζετε "πόνο". Εάν παρακολουθήσετε την ενέργεια να ρέει και θεραπεύει με έναν χαλαρό τρόπο, ο πόνος θα εξαφανιστεί και η θεραπεία καθ'αυτό τον τρόπο θα συμβεί. Αν το καταλάβουμε αυτό, δεν θα αντιστεκόμαστε ούτε θα υποφέρουμε από τον πόνο, αλλά θα συνεργαζόμαστε με την φυσική και θεραπευτική αυτή ενέργεια που κατέχει το σώμα μας.

Μπορώ να πω αυτό εκ προσωπικής εμπειρία. Μια φορά κάποιος έκλεισε το δάχτυλο μου στην πόρτα του αυτοκινήτου. Οι άνθρωποι γύρω μου ταράχτηκαν και έτρεξαν να μου φέρουν τις πρώτες βοήθειες..

Τους είπα να μην κάνουν τον κόπο..

Section 4

Καθώς το δάχτυλό μου άρχισε να πρήζεται, παρακολουθούσα ξεκάθαρα τι συνέβαινε μέσα στο σώμα μου. Μπορούσα να νιώσω την ενέργεια ρέει από το κέντρο του ομφαλού μου στο δάχτυλό μου. Μπορούσα να δω ξεκάθαρα την νοημοσύνη αυτή του σώματος μου να ανταποκρίνεται στην έκτακτη αυτή κατάσταση από μόνη της. Έτσι αυτό θεραπεύτηκε από μόνο του.

Το σύστημα του εσωτερικού σας 'ασθενοφόρου' είναι αυτό που εσείς ονομάζετε ως πόνο!

Η εστιασμένη επίγνωση που παρέχετε έτσι πάνω στον πόνο θα σας κάνει να συνειδητοποιήσετε ότι είστε κάτι περισσότερο από απλά το σώμα. Θα αγγίξετε την ενεργειακή σας βάση και θα

συνειδητοποιήσετε ότι είστε κάτι περισσότερο από το σώμα και τον νου.

Παρακολουθήστε τον πόνο έντονα, χωρίς όμως να του αποδίδετε τις έννοιες του "πόνου" και της "ταλαιπωρίας". Προσωρινά μπορεί να σας φανεί πως ο πόνος μπορεί να εντείνεται, αλλά σύντομα θα αρχίσει να διαλύεται.

Στην πραγματικότητα, το σώμα είναι αρκετά έξυπνο από μόνο του ώστε να επιτρέπει τη ροή της ενέργειας προς τα μέρη του τα οποία ζητάνε ενέργεια. Είναι όμως ότι εσείς αντιστέκεστε σε αυτή τη ροή ενέργειας χαρακτηρίζοντάς την ως "πόνο". Απλά επιτρέψτε στην ενέργεια αυτή να ρεύσει, διοχετεύοντας πλήρως την επίγνωση σας στο μέρος εκείνο του σώματος σας. Απλά παρατηρήστε την ροή αυτής της ενέργειας με μία αθώα περιέργεια.

Μείνετε τελείως 'απ'έξω'- και μην συμμετάσχετε στην διαδικασία. Απλά αφήστε την ενέργεια να ρέει προς αυτήν αυτή την περιοχή και δουλέψτε σε αυτήν. Θα δείτε πως θα θεραπευτεί.