Schuld is de oorspronkelijke zonde🔗

Verlichting leven is leven met de intelligentie van bewustzijn in plaats van de schuld van het geweten.

Als je verlangens hebt, heb je ook schuld. Schuld is het tegenovergestelde gezicht van verlangen. Soms voel je je schuldig over een bepaald verlangen omdat je voelt dat het niet goed is ernaar te verlangen. Andere keren voel je je schuldig wanneer je verlangens worden vervuld omdat je voelt dat je niet verdient wat je ontvangt. Wanneer je verlangens niet uitkomen, voel je je schuldig omdat je voelt niet gedaan te hebben wat je gedaan zou moeten hebben. Verlangens leiden steevast tot schuld.

Schuld is niets anders dan je eerdere beslissingen en acties die herbekeken worden door je toegenomen intelligentie.

Toen je bijvoorbeeld op school zat, heb je tegen één van je vrienden misschien een paar gemene dingen gezegd, die een relatiebreuk hebben veroorzaakt. Is het dan juist om, zoveel jaren later, met het verstand dat je nu bezit, dat incident opnieuw te bekijken en je daarover schuldig te voelen? Nee! In die tijd had je maar zoveel verstand, dus gedroeg je je op die manier. Nu heb je geupdate verstand.

Het heeft geen zin om het verleden opnieuw te bekijken met je huidige verstand.

Wat voorbij is, is voorbij. Wat gedaan is, is gedaan. Je kunt het niet ongedaan maken. Als je nu voortdurend aan het verleden denkt en je schuldig voelt, vernietig je het heden en je toekomst ook. Er kan niets aan gedaan worden, dus schuld is nutteloos. Wat kan je doen? Alles dat je kunt doen, is hetzelfde patroon niet opnieuw herhalen, dat is alles. Op dat moment met het verstand dat je had, handelde je, dat is alles.

Het verleden is altijd voorbij. Het is altijd dood. Daarom wordt het ook verleden genoemd. Toch laten we ons altijd door ons verleden beïnvloeden. Hoe laten we het verleden ons beïnvloeden? Op twee manieren:

Ook al maak je misschien niet precies dezelfde fout, je zult bewegen op hetzelfde ervaringsniveau, op hetzelfde vlak.

Onze geest valt in een spoor, een weg, een denkwijze die hem dwingt te doen wat hij altijd gedaan heeft. Dus blijven we ook dezelfde fouten maken.

Er zijn drie soorten schuldgevoel die in ons wortel schieten en ons verstand uitschakelen:

Voor de leeftijd van zeven jaar wordt er schuld gecreëerd door je directe familie. Als je niet handelt volgens de wensen van je ouders, installeren ze schuldgevoelens in jou. Ze vertellen je dat God niet zal goedkeuren wat je doet. Arme God, hij moet alles ondersteunen wat iedereen over hem zegt! Of je ouders vertellen je dat je hun wensen als ouders moet respecteren. Onmiddellijk voel je je schuldig omdat je hen ongelukkig maakt. Op deze manier zaait familie de eerste schuld in jou. Jij op jouw beurt geeft het door aan jouw kind. Als een kroon, wordt het van generatie op generatie doorgegeven.

Omdat je niet de kennis hebt om uit te leggen waarom dingen op een bepaalde manier moeten worden gedaan, verander je het in een regel en legt deze op aan het kind en zo creëer je schuldgevoel. Kinderen zijn bijvoorbeeld dol op snel ronddraaien. Ze houden van bewegen en stromen met het lichaam. Het is een natuurlijke manier voor hen om hun energie te centreren. Maar wat doen we? We stoppen het kind en brengen de angst in hem dat hij kan vallen. We stoppen onze inspanningen niet totdat het kind stijf, bevroren en saai is zoals wij!

Het kind wil misschien naar buiten gaan en spelen in de zon of wat bloemen verzamelen of gewoon rondspringen in de frisse lucht. Als je erover nadenkt vraagt het kind niet veel. Maar de moeder zegt 'nee'. Het kan ziek worden door de hete zon. Als je een beetje dieper kijkt, kun je zien dat door 'nee' te zeggen de moeder een subtiel gevoel van macht krijgt, van controle. Ze zou kunnen zeggen dat het de zon is, maar het is subtieler dan dat.

De 'nee' van de moeder heeft een diepe impact op het kind. Het creëert schuld in het kind. Nu kan het kind zichzelf dwingen binnen te blijven of hij kan ontsnappen aan de ogen van zijn moeder en naar buiten gaan. Maar hoe dan ook, zijn ruwe energie wordt onderdrukt. Als hij zich dwingt om binnen te blijven, wordt zijn energie niet toegestaan zich uit te drukken. Als hij naar buiten gaat, zal hij zich schuldig voelen, hij zal bang zijn dat iemand hem zal zien. En dit alles voor niets groots, alleen maar om in de zon te spelen!

Naarmate het kind groeit, nestelt dit diepe geheugenspoor van schuld zich in hem. Zelfs nadat hij een volwassen man geworden is en onafhankelijk, kan hij in het grasveld in de zon zitten en kunnen die herinneringen uit de kindertijd worden geactiveerd. Hij kan zich schuldig en ongemakkelijk voelen zonder reden. Er is niets om je schuldig te voelen over in het gazon zitten, maar de oude herinneringen zijn gewekt.

Dit is hoe schuld ontstaat. Kleine incidenten zoals deze, verzamelen zich en maken schuld tot jouw natuurlijke levenswijze.

Waarom kunnen we niet genieten van de natuurlijke vreugde en geluk waarin het kind leeft en deze aanmoedigen?

Als je een beetje dieper kijkt, kun je zien dat het geluk zelf verbonden is geraakt met schuldgevoel. Een klein kind kent niets van schuldgevoel, het is gewoon wild en natuurlijk. Dat is waarom het zien van een klein kind zo boeiend kan zijn. Het gaat totaal op in wat het ook doet. Het is niet geïntroduceerd in het masker van beschaving. Het is nog steeds wild. Dat is waarom het zo vol energie is. Het vloeit over van vreugde en nieuwsgierigheid. Het vibreert gewoon met de energie die in hem opborrelt.

Het kind wil van alles genieten, maar de ouders zijn gevuld met de conditioneringen van de samenleving zoals schuld, ernst, hypocrisie. Het kind wil schreeuwen, springen en dansen; dat is zijn natuurlijke expressie. Maar de volwassenen houden hem tegen. 'Schreeuw niet! Dat zijn slechte manieren. Je moet beschaafd zijn. Je zou je net zo goed moeten gedragen als wij.' Stap voor stap wordt het idee van vrij en gelukkig zijn verbonden met schuldgevoelens.

Van zeven tot veertien jaar creëert de samenleving schuld in jou door zijn regels. Het schuldgevoel gebaseerd op angst wordt gecreëerd door sociale wetten.

Tot de leeftijd van veertien creëren de familie en de samenleving schuldgevoel voor jou. Een belangrijke schuld hierbij is de schuld met betrekking tot seks. Ouders of familie openen nooit het onderwerp van seks. Wanneer er een chemische verandering in jou plaatsvindt, voel je dat je lichaam nieuw is. Er rijzen veel vragen en er is helderheid nodig, maar niemand is bereid die te geven.

En om de verwarring en het verlangen nog te vergroten, bombarderen de media om je heen je constant met fantasieën op die kwetsbare leeftijd van verandering.

Daar komt nog bij dat de maatschappij je het gevoel bijbrengt dat je niet genoeg bent op jezelf. Het maakt dat je je schuldig voelt met betrekking tot wat je bent en wat je doet. Zodra je overtuigt raakt dat je een zondaar bent, zit je gevangen in de greep. Dan kun je niet meer genieten van de vreugde van het leven.

Volgens mij is schuld de grootste zonde. Andere zonden straffen je tenminste pas na je dood. Schuld straft je tijdens je leven.

De Tibetaanse dichter-heilige Milarepa⁶⁷ zong: 'Mijn religie is om te leven en te sterven zonder spijt.'

Je wordt enkel een heilige of een zondaar genoemd door de maatschappij. Zolang de maatschappij je het label geeft van een heilige, ben je een heilige. Het moment dat de samenleving je bestempelt als een zondaar, ben je een zondaar. Als je iemand vermoord in de samenleving zul je een moordenaar genoemd worden en zul je gestraft worden. Maar als je iemand vermoordt op het slagveld zul je een held worden genoemd en krijg je een grote beloning! Er is dus geen absolute schaal om te beslissen wat goed en wat verkeerd is. Het is de eigen logica van de maatschappij.

Mensen die regels en voorschriften opstellen om schuldgevoel in je te creëren verbergen hun persoonlijke levens omdat deze volledig tegengesteld zijn aan hun regels. Maar ze stellen de regels op, zodat ze je kunnen exploiteren door middel van schuldgevoel. Zodra het idee van schuldgevoel in jou is gezaaid, kun je gemakkelijk uitgebuit worden door de maatschappij. Dat is waarom schuldgevoel het eerste is dat de maatschappij in je zaait.

Een schuldige kan nooit op zijn gemak bij zichzelf zijn. Het zal hem altijd aan zelfvertrouwen ontbreken. Hij zal altijd zoeken naar een leider voor leiding. Dit is waar de maatschappij erin stapt en hem exploiteert.

De maatschappij functioneert op jouw schuldgevoel. Hoe meer je je schuldig voelt, hoe meer de samenleving krachtig wordt. Het trekt je aan met de sleutels om je uit de schuld te halen die ze eerst in je heeft gestopt. Eerst creëert ze de ziekte en dan verkoopt ze het medicijn.

Een ander belangrijk ding is dat alleen mensen die niet oefenen of de lessen niet in praktijk kunnen brengen, continu les geven aan anderen, ze geven ze meer en meer woorden. Wanneer je zelf overstroomt met woorden en ontdekt dat je deze niet in praktijk kunt brengen, vang je anderen en begint ze dezelfde woorden te leren! Eigenlijk is dit een aardige manier om aan schuld te ontsnappen. Door anderen zich schuldig te laten voelen, voel je zelf de schuld niet. Het is simpelweg een ketting proces.

Een klein verhaal:

Eens zaten vier monniken rond een kaars en besloten om in absolute stilte de komende vijf dagen te mediteren kijkend naar de vlam van de kaars. Aan het einde van de eerste dag begon de kaars plotseling te flikkeren.

Een monnik flapte eruit, ‘Oh nee, de kaars gaat bijna uit.’

De tweede monnik vertelde de eerste, ‘Denk eraan, het was niet de bedoeling om te praten.’

De derde monnik flapte eruit: ‘Waarom blijven jullie beiden praten?’

Uiteindelijk riep de vierde monnik: ‘Ik ben de enige die niet praatte!’

Wanneer we wijzen op de fouten van andere mensen, realiseren we ons niet dat we ons wellicht schuldig maken aan precies hetzelfde. Als we naar binnen kijken zullen we zien dat in veel situaties waarin we anderen verbeteren, we ook schuldig zijn aan het maken van dezelfde fout, maar omdat we in een zogenaamd hogere positie zitten, ontsnappen we aan de schuld.

Schuld betekent dat je iets hebt gedaan wat anderen niet willen dat je doet. Als je niet luistert naar de maatschappij maar luistert naar jouw natuurlijke intelligentie, voel je je schuldig alsof je iets verkeerd doet. Je bent bang en begint jezelf te verdedigen. Je doet zelfs alsof je het niet hebt gedaan. Je bent in een voortdurende spanning met het leven. Daarentegen als je iets doet dat anderen goedkeuren, dan ben je niet blij om dit te doen omdat het meestal niet is waar je van nature zin in hebt. Dit is het dilemma waarin je gevangen zit.

Schuld creëert een dubbele persoonlijkheid, een schizofrenie in jou. Naar de buitenwereld toe ben je één persoon en diep van binnen ben je een ander. Schuld is een wig in je innerlijke ruimte die maakt dat je dubbele normen aanneemt.

Een zeer subtiele en sluwe manier van schuld zaaien vandaag de dag, is door het idee van de hemel en de hel. Mensen exploiteren je angst en verlangen door je ideeën over hel en hemel te laten zien. Ze creëren in jou verlangen naar de hemel en angst voor de hel. Ze creëren zoveel concepten van hel en hemel en verkopen ze aan jou. Ze zeggen: “Als je dit soort dingen beoefent, zal je beloond worden met de hemel. Als je iets anders beoefent, wordt je gestraft met de hel.” Wanneer je regels gegeven worden op basis van verlangen en angst, begin je automatisch een diepe schuld in jezelf te creëren.

Een klein verhaal:

Ooit vroeg een militaire generaal aan een Zenmeester, ‘Meester, wat zijn de hemel en de hel?’

De meester vroeg: ‘Wat doe je in je leven?’

De generaal antwoordde: "Ik ben een generaal."

De meester lachte alleen maar, ‘Welke idioot vroeg je om generaal te worden? Je lijkt meer op een slager!’

De generaal werd woedend en trok zijn zwaard schreeuwend: 'Ik zal je in stukken snijden.’

De meester stak zijn hand op en zei: "Dit zijn de poorten van de hel."

De generaal besefte zijn dwaasheid en boog diep voor de meester voor vergiffenis. De meester vervolgde: ‘Dit zijn de poorten van de hemel.’

Wees heel duidelijk, de hemel en de hel zijn geen fysieke plaatsen. Het zijn psychologische toestanden van je geest. Het ene moment zit de geest in de hel en vervolgens kan deze in de hemel zijn. De poorten naar de hemel en de hel openen en sluiten zich afwisselend op elk moment.

Tot de leeftijd van eenentwintig, creëert kennis vanuit de familie en de maatschappij schuld. Na je eenentwintigste, groeit de schuld die je familie en de maatschappij in je gezaaid hebben, wortels in jou. Dan begin je schuldgevoelens in jezelf te creëren zonder reden. Schuld wordt dan een permanente gast in je wezen!

De schuld gecreëerd door de familie en de maatschappij is opgelegde schuld. Ze is als een kroon die van generatie naar generatie wordt doorgegeven. De derde schuld is de ergste; het is degene die je voor jezelf creëert. Wanneer je schuldgevoel internaliseert gebaseerd op verlangen en angst, creëer je nieuwe soorten van schuldgevoel voor jezelf.

Op het moment dat je je schuldig begint te voelen over iets, kan je worden uitgebuit. En wanneer je met jezelf begint te vechten, is het gemakkelijker om je uit te buiten.

Als je in je leven kijkt, kun je zien hoe je elk moment subtiel op zoek bent naar een reden om met jezelf te vechten, om je ontevreden te voelen met jezelf. Je kan niet zonder enig conflict blijven, je wil ellende voor jezelf creëren omdat dat is wat je is geleerd – geluk is een zonde.

Je bent ontworpen om te bewegen als een vrij stromende rivier. Schuld is als de rotsen in de stroom van het water. De maatschappij heeft op een subtiele manier geluk gebrandmerkt als een zonde. Dat is het probleem. Dat is waarom je merkt dat wanneer alles soepel en gelukkig verloopt, dat er dan een schuldgevoel op de loer ligt. De samenleving leert je dat gelukkig zijn en genieten van het leven op een bepaalde manier onverantwoordelijk is. Dus voel je je schuldig.

Maar als je verdrietig en depressief bent, voel je je dan ooit schuldig? Nee!

Je wordt geleerd dat het leven een keten van lijden en uithoudingsvermogen is, met af en toe wat geluk.

Dit is ook de reden waarom mensen het niet kunnen verdragen als je de hele tijd gelukkig bent en glimlacht. Ze doen hun best om je terug te brengen naar de zogenaamde realiteit, door schuld in je aan te wakkeren.

Wanneer je geniet, wanneer je danst of je ontspant, bijvoorbeeld op het strand, dan stel je plotseling vast dat er schuldgevoel in je opkomt met betrekking tot al het werk dat op je ligt te wachten, met betrekking tot alle verantwoordelijkheden die vervuld moeten worden.

Schuld heeft geen basis, maar het kan je hele leven vernietigen. Als je zonder schuldgevoel kunt leven, kun je genieten van elk moment zonder spijt en nog steeds al je verantwoordelijkheden voldoen.

Het probleem is dat je wezen een menigte is van stemmen die niet van jou zijn. Het is een geheel van de stem van je moeder, die van je vader, de stem van je leraar, die van je buurman en wat meer! Al deze stemmen zijn in jou. Als er maar één stem zou zijn, zou je nooit een probleem hebben. Je geest zal bewegen als een rivier. Maar er zijn zoveel stemmen die je zoveel vertellen en die de stenen van schuld creëren op jouw pad.

Zolang je als een rivier stroomt, zul je buitengewone intelligentie uitdrukken in je leven. Je zult leven met een energie die elke minuut overstroomt. Het moment dat je schuld in je toelaat, wordt je gestopt in je vrije stroom en creëer je energie opstoppingen in je wezen.

Til jezelf op

Zodra je je bewust wordt van hoe je gedreven wordt door schuldgevoel, kun je beginnen met oefenen om eruit te komen. Wanneer je begint te oefenenen, zal je natuurlijk een paar keer uitglijden. Wanneer je oefent om zonder schuldgevoel te zijn, zul je zeker terugvallen in de oudere patronen van verlangen en angst. Dan zul je je plotseling herinneren: 'Oh, ik begon te handelen uit angst,' ‘Ik begon uit verlangen te handelen.’ Dan begin je opnieuw. Als je begint te oefenen, zul je deze dingen zeker zien gebeuren.

Een klein verhaal:

Een monnik van een grote spirituele organisatie werd naar een afgelegen gebied gestuurd voor het vervullen van dienstverlening. Plotseling kreeg het hoofdkantoor veel klachtenbrieven over de monnik.

De president zei, na het lezen van de brieven: "We hebben de juiste persoon gestuurd.

"De secretaresse vroeg hem: 'Wat is dit? We krijgen klachten over hem. Hoe kun je nu zeggen dat we de juiste persoon gestuurd hebben?'

De president antwoordde: 'Als we klachten krijgen, betekent dit dat hij is begonnen te werken, en dat er iets gebeurt!'

Als je aan iets nieuws begint, zijn er drie fasen. De eerste is weerstand. De volgende is gewoon onverschilligheid - mensen zullen er niet om geven en er niet tegen verzetten. De derde is acceptatie.

Op dezelfde manier, wanneer je iets begint te doen in je systeem, zul je beginnen te groeien, maar deze drie fasen zullen er zijn. De eerste fase zal weerstand zijn. Je zult voelen dat de nieuwe oefening een moeilijke verandering is in jouw huidig systeem. Daardoor gebeurt het dat je kansen begint te vermijden waar je de verandering zou moeten oefenen. Opnieuw en opnieuw zal je terugvallen op je oudere manieren. Jouw systeem zal zich verzetten, het zal proberen alle soorten complicaties te creëren met alle mogelijk argumenten. Als je de weerstand toestaat te groeien, wordt je je eigen vijand.

Krishna zegt in de Bhagavad Gita: “Breng jezelf omhoog door jezelf. Als je dat niet doet, zul je je ergste vijand zijn.” Het is aan jou om jezelf te helpen als je beste vriend of jezelf te kwetsen als je ergste vijand.

Niemand kan je pijn doen, tenzij je het toestaat. Niemand kan je helpen tenzij je het toestaat.

Als je de oefening bent vergeten, herinner het en til jezelf opnieuw en opnieuw op. Val niet in een depressie, heb geen schuldgevoel. Denk niet dat je het niet kunt.

Zelfs als je het leven leest van de verlichte meester Boeddha toen hij op het punt stond zijn lichaam te verlaten en toen zijn discipelen hem vroegen om zijn ultieme boodschap te geven zei hij Atma deepo bhava - Laat jij je eigen licht zijn, laat je door jezelf leiden.