Ontwaken tot het doel van je leven en de meester🔗

Begrijp, de discipel zal niet weten van zijn onwetendheid omdat hij in duisternis verkeert. De verantwoordelijkheid ligt bij de persoon die in het licht is, niet bij de persoon die in de duisternis is.

Een klein verhaal:

Er was een geboren blinde die rondzwierf in de Himalaya. Hij was op zoek naar een stok om hem te leiden. Hij stuitte op een bevroren slang. Hij dacht dat het een stok was en begon hem te gebruiken.

Een verlichte meester zag dit en begon te roepen: 'Dwaas! Het is een slang, laat vallen.' De blinde man begon te schreeuwen: 'Nee! Ik denk dat je geen stok hebt. Dus je vraagt me het te laten vallen, zodat jij het kunt oprapen!'

De meester zei: 'Dwaas! Ik heb hem niet nodig. Wat je bij je hebt is geen stok, het is een slang. De zon zal spoedig opkomen, de slang zal weer tot leven komen en hij zal je doden.' De blinde man was niet bereid het te laten vallen. Toen zei de meester: 'Zelfs als je me niet gelooft, is het nu mijn verantwoordelijkheid om je te redden.' Dus greep hij de slang en probeerde hem weg te gooien. De blinde man begon de meester met dezelfde stok te slaan.

Maar de meester zei: 'Zelfs als je me slaat, is het goed. Het is mijn verantwoordelijkheid om je te redden, want je weet het niet.' Hij nam de slang en gooide hem weg.

Je weet niet hoeveel geboorten je hebt geworsteld of gebeden om een meester te hebben. Je bent je niet eens bewust van je eigen ware verlangen. Begrijp dat het geen grap is als er een meester in je leven komt. Je weet zelf niet hoeveel geboorten je hebt geworsteld en intens gebeden om een glimp op te vangen van een levende meester. Ontwaken voor de meester in je leven is niets anders dan ontwaken voor dit diepe verlangen en het doel van je leven.

Ik vertel mensen in het Life Bliss Programma Level 2 - Nithyananda Spurana Programma altijd, dat op het moment dat je dit lichaam verlaat, dat is op het moment dat je sterft, plotseling alle materiële dingen van deze wereld waar je met je zintuigen van genoten hebt als zwart en wit gezien zullen worden. Ze zullen niet meer kleurrijk lijken zoals ze waren toen je ervan genoot. Het is net als wanneer je in een droomtoestand bent in je nachtslaap, deze wereld zwart en wit zal worden. Wanneer je in de waaktoestand bent waarin je nu bent, zullen de dromen zwart en wit worden. Op dezelfde manier zal, wanneer je dit lichaam verlaat, dit hele vorige leven in zwart en wit worden gezien. Op dat moment zullen alleen de geestelijk intelligente gebeurtenissen in je leven, of bewuste beslissingen die je op je spirituele reis hebt genomen, in veelkleurigheid schijnen!

Alle plezier waarvan je genoot met betrekking tot je grove lichaam en geest zal in zwart-wit worden gezien. Alles wat je deed in de lijn van bewustzijn zal schitteren! Op dit moment lijken de meester, spiritualiteit, bewustzijn, al deze dingen misschien saai en oninteressant, alsof ze alleen maar vermaak voor gepensioneerden zijn. De meester is min of meer een keuze in het leven op dit moment. Wanneer je het lichaam verlaat, zul je weten, welke beslissingen je ook hebt genomen in de bewuste lijn, de momenten die je hebt doorgebracht met de bewuste energie, de meester en zijn leringen, zullen helder worden in multidimensie en veelkleurigheid. Alle materiële dingen van deze wereld zullen vervagen tot zwart en wit.

Op dat moment zul je voelen: 'O god! Ik heb de hele zaak gemist! Ik was verblind door illusie!' In het stervensproces, wanneer je deze intense pijn voelt van gemist te hebben, zul je de ernstige beslissing nemen voor de volgende geboorte: 'De volgende keer zal ik de meester niet missen.' Wanneer je het volgende lichaam neemt, raak je in een coma vanwege de pijn tijdens de geboorte en je vergeet opnieuw de intentie. Zo gaat dezelfde cyclus door.

Daarom, zelfs wanneer de meester in je leven verschijnt in deze geboorte, heb je geen idee wat er met je gebeurd is in je vorige levens, hoe vaak je hem al gemist hebt. Je bent de intentie vergeten waarmee je je vorige lichamen verliet. Je bent het hele doel van je leven vergeten. Hetzelfde ego, dezelfde gegraveerde herinneringen en problemen herhalen zich omdat je het vergeten bent en je de meester op dezelfde manier mist als voorheen. Nogmaals, wanneer je het lichaam deze keer verlaat, voel je dezelfde vreselijke pijn van opnieuw gemist te hebben.

De brug van vertrouwen tussen de meester en jou

Tot nu toe streven we de meester, meditatie, bewustzijn en dergelijke dingen alleen na omdat we er tijd voor hebben, niet omdat we de werkelijke ervaring erachter zoeken. Wanneer je het lichaam verlaat, zal deze hele wereld en zijn zintuiglijke ervaringen vervagen als zwart-wit foto's. Alleen de momenten met de meester, de bewuste reis door zulke spirituele ervaringen zullen kleurrijk en levend zijn. Alles wat met het lichaam en de geest te maken heeft, zal nu kleurrijk en levend zijn.

De spirituele, bewustzijn gerelateerde dingen zullen niet interessant of levend lijken. Op het moment van de dood, wanneer al deze fantasieën verdwijnen, zal alles wat te maken heeft met het grove lichaam en de geest dood, zwart en wit worden, en alles wat te maken heeft met het subtiele bewustzijn zoals de meester en meditatie zal kleurrijk en levend worden.

Omdat ik dat moment in jou kan zien gebeuren op het moment dat je je lichaam verlaat, voel ik de verantwoordelijkheid om er iets aan te doen. Dat is de reden waarom ik, telkens wanneer iemand op het punt staat mij te missen, altijd voel: 'O god! Weer een ziel die de ervaring mist!' Ik doe mijn best om hen te laten begrijpen waarom het belangrijk is bij een meester te zijn.

Jullie zien allemaal alleen de 70-80 jaar die jullie in het lichaam leven. Dat is de reden waarom de meester slechts een keuze voor jullie is. Je voelt dat als het gebeurt, het gebeurt, anders, vergeet het maar. Dat is je houding nu. Maar ik zie een veel grotere spanwijdte.

Het is als volgt: Als je op de weg staat, dan kun je zowel links als rechts van je een kilometer weg zien. Je kunt de bus binnen deze afstand zien aankomen. Maar ik sta op de dertigste verdieping, dus ik kan tien mijl zien aan zowel de linker- als de rechterkant van de weg. Ik kan een limousine zien aankomen, ver voor hij op het toneel verschijnt voor jou! Wanneer ik op de dertigste verdieping sta en zeg: 'Kijk uit, er komt een limousine jouw kant op', zeg jij: 'Nee, nee, Swamiji! Er komt alleen een bus! Waarom vertel je me dat er een limousine aankomt?'

Je beseft niet dat je op de begane grond staat. Je kunt maar een mijl aan beide kanten van je zien. In het leven kun je ook maar 30 jaar van het verleden en 30 jaar van de toekomst zien. Omdat ik op de dertigste verdieping sta, kan ik een paar levens in je verleden en een paar levens in je toekomst zien. Daarom zeg ik dat het meester-gebeuren in je leven een zeldzame en grote kans is. Daarom zorg ik er zo goed voor dat je die niet mist. Bovendien heb ik gezien hoe een paar mensen die gemist hebben, de rest van hun leven en ook nadat ze het lichaam verlaten hebben, veel berouw hebben.

Wat soms gebeurt, als je een paar keer mist, brengen sommige mensen bij de volgende geboorte een sterke depressie of ziekte met zich mee, zodat ze de meester in die geboorte niet opnieuw zullen missen! De ziekte zal hen aan de meester gehecht houden. Appar⁴⁰, een grote heilige uit Zuid-India, had ernstige maagpijn met zich meegebracht. In zijn biografie zegt hij: ‘Ik heb dit opzettelijk meegebracht zodat ik deze keer de herinnering aan Shiva niet zal missen!’ Waarom zou je met zoveel pijn komen om de meester te gedenken? Dat is niet nodig. Je kunt je in dit leven met gelukzaligheid zelf herinneren.

Zie je, het kind zal niet weten wat er zal gebeuren als het op straat springt en speelt. Maar de moeder weet het. De moeder is verantwoordelijk. Daarom is zij voorzichtig met het kind en houdt het veilig. Maar het kind beseft dit niet en zegt: 'Ik ga naar buiten en doe wat ik wil.' Wat dan te doen? De moeder doet haar best om het kind te helpen, dat is alles.

Eigenlijk, als je de meester mist, mist de meester niets. Wat hij ook moest bereiken, hij heeft het in zijn leven bereikt. Er is niets meer dat hij nodig heeft of wil.

De meester verliest nooit iets. Maar voor de discipel, is het een te groot verlies. De meester missen, om welke reden dan ook, om welke fout dan ook, is een te groot verlies. Daarom wil ik niet dat het iemand overkomt. Het is alsof je een banaan van een straatverkoper pakt en opeet zonder te betalen en daarom een doodvonnis krijgt! Het is een te grote straf voor een heel klein foutje. Dat is de reden waarom wanneer iemand op het punt staat mij te missen, ik altijd mijn best doe om alle mogelijke stappen te ondernemen om het af te wenden.

Mis de meester niet. Houd hem vast en behoud het diepe vertrouwen of de band of de brug. Het leven zal totaal anders zijn.

Alles kan opgeofferd worden voor de meester-leerling relatie. Maar voor niets mag de meester-leerling relatie opgeofferd worden.

Al je relaties zijn slechts personages en het leven is slechts een drama. Begrijp alsjeblieft goed, dat alles wat zich voordoet als relatie slechts een psychodrama is.

Je moet de waarheid begrijpen. Je wordt geboren in een familie met iemand als je moeder, vader, broer en zus en je speelt met hen als familieleden. Je hebt misschien kinderen met poppen zien spelen. Het kind heeft een paar poppen. Hij kleedt er een als vader, een andere als moeder en op dezelfde manier kleedt hij twee andere poppen als broer en zus. Dan zal hij een dag uit hun leven naspelen. Hij maakt geluiden alsof de vader naar zijn werk gaat, doet alsof de moeder iets in de keuken kookt, laat zien hoe de broer naar school gaat en hoe de zus weigert naar school te gaan en in plaats daarvan huilt. Het kind speelt al deze rollen zelf en geniet van het hele spel. Kijk nu eens naar je eigen leven. Je probeert ook steeds meer te bezitten, of het nu gaat om relaties of materiële zaken. Je probeert je roerende en onroerende bezittingen uit te breiden en plotseling eindigt het drama met je dood.

Je wordt opnieuw geboren in een ander gezin met een andere vader, moeder, broer en zus en speelt hetzelfde spel opnieuw. Ons hele leven is niet anders dan het spel dat de kinderen met de poppen spelen. Dit is het psychodrama van het leven. Voor iemand die de volledige meester-discipelrelatie heeft ervaren, zal het psychodrama zich in zijn leven niet meer voordoen.

Iemand vroeg me: 'Zijn mijn samskara's, dat wil zeggen mijn gegraveerde herinneringen met betrekking tot mijn vorige levens, een obstakel om uw discipel te worden?'

Samskara's zelf zijn geen belemmering. Maar wanneer de meester eraan werkt om ze te bewerken of te verwijderen, moet je begrijpen dat hij aan jou werkt omdat je hem keer op keer, direct of indirect, verzocht hebt.

Wanneer ik aan je samskara's werk, denk je misschien dat ik mijn gevestigde belangen van angst of hebzucht heb. Wees heel duidelijk, wanneer je dit van mij denkt, projecteer je alleen maar de angst en hebzucht die je hebt op mij en denk je dat ik ze heb. Verlichte meesters als zodanig hebben geen angst of hebzucht. Ik werk aan jouw engrammen omdat je mij duizenden keren in duizenden geboorten verzocht hebt!

Je samskara zelf is geen probleem. Wanneer ik eraan werk, als jij je er niet tegen verzet, dan is het ok. Je weerstand als ik eraan werk is het probleem. Je samskara's zijn geen probleem, jij die eraan probeert vast te houden is het probleem. Als je bereid bent ze los te laten als ik eraan werk, dan zal het geen probleem zijn. Als je gewoon begrijpt dat alleen je tumor wordt verwijderd en je werkt met me samen om eraan te werken, dan is het prachtig. Maar soms denk je dat ik uit wraak direct in je aan het snijden ben! Je begint te klagen, je begint je tegen me te verzetten en je begint me de schuld te geven, net als de leeuwenwelp.

Toen de leeuw vlees kreeg in het verhaal van de leeuw en zijn welp, begon het welpje te klagen: ‘Wat! Ik dacht dat je zo'n heilig persoon was, dat je zo'n groot persoon bent. Je gaf me zoveel vertrouwen. Je hielp me zo goed. Maar ik had nooit gedacht dat je vlees zou eten. Ik dacht dat jij ook vegetariër was, net als ik!’ Je zogenaamde onvolwassen moraliteit of je zogenaamde onvolwassen begrip projecteert je eigen ideologie op de meester en probeert je te verzetten wanneer hij aan je samskara's werkt.

Samskara's zelf zijn geen probleem want je komt enkel naar de meester omwille van je samskara's. Als je geen samskara's hebt, waarom zou je dan naar de meester komen! Je bent al verlicht!

Ik accepteer je zoals je bent, maar als je met je samskara's bent, ben je niet zoals je bent. Je lijdt in je hel. Ik breek je hel. Wanneer ik de gevangenis waarin je leeft doorbreek, denk je dat ik jou doorbreek. Je begint je te verzetten en problemen te creëren.

Soms, als je bij me in de buurt komt, voel je een enorme energie en gelukzaligheid opkomen. Soms voel je ook enorme woede en depressie opkomen. Maar al snel zal de depressie verdwijnen. Wanneer je dicht bij mij komt, kom je dicht bij een intense energieruimte die je negativiteiten oplost. Dat is waarom je zulke gemengde en intense emoties voelt.

Zie je, het lichaam van de meester is praktisch als een atomisch energiestation. Als je in de buurt komt, beginnen alle emoties die in je zitten te koken. Het is alsof je een aardappel in heet water zet, de aardappel zal beginnen rond te springen! De aardappel danst niet uit zichzelf. Hij danst vanwege de vuurenergie eronder. Ik vertel mensen altijd dat het hebben van samskara's geen probleem is. De aardappel is geen probleem. De springende aardappel moet niet uit het vat springen en wegrennen.

Dat is het enige waar je voor moet oppassen! Als hij in het vat zit, zal hij een siddha aardappel worden! Siddha in het Sanskriet heeft twee betekenissen. De ene is 'kokend', de andere is 'verlicht'. Dus wees heel duidelijk, als de aardappel niet uit het vat springt, als hij in het vat blijft, zal hij niet alleen een kokende aardappel worden, maar een verlichte aardappel!

Overgave - de ultieme techniek

In de Bhagavad Gita is Arjuna volledig in verwarring over wat het pad is dat hij moet volgen. Het ultieme onderricht dat Krishna in het laatste hoofdstuk aan Arjuna geeft, is de beste techniek om het Ultieme te realiseren. Na het geven van verschillende technieken zoals meditatie, toewijding en kennis, onthult Krishna tenslotte de rechte, zekere en ultieme techniek, namelijk die van de overgave.

Wees heel duidelijk, wanneer je je overgeeft aan een verlichte meester, geef je je in feite over aan iemand die geen ego heeft, geen identiteit en dus ook geen eigenbelang. Hij is één met en een overstroming van het Bestaan. Door zijn hand vast te houden, vraag je hem om jou ook mee te nemen naar de oceaan van gelukzaligheid waarin hij zich bevindt.

Zorgen en spanning komen wanneer je denkt dat je de doener bent. Dan word je snel moe. Maar als je het gevoel van eigenaarschap verlegt naar een hogere energie en je werk gelukzalig blijft doen, zul je je enorm ontspannen voelen!

Een klein verhaal:

Er was eens een bankdirecteur die elke dag al het geld naar zijn huis bracht en het de volgende ochtend weer mee terug nam. Hij deed dit een maand lang en kon het niet meer doen.

Hij stond de hele weg te beven als hij naar huis reed en kon thuis niet slapen met al dat geld in zijn bewaring. Uiteindelijk vroeg hij zijn baas hem te ontslaan omdat hij de stress niet langer kon verdragen.

Zijn baas zei hem dat zelfs als het geld verloren zou gaan, hij niet de schuld zou krijgen en dat hij met zijn werk kon doorgaan. De manager sliep vanaf die dag vredig.

Wat was het verschil in hem? Hij deed hetzelfde werk, maar waarom was er geen angst en spanning meer? Omdat de verantwoordelijkheid was verlegd naar een hogere autoriteit, dat is alles. Hij bleef doen wat hij deed.

Wanneer je je overgeeft aan de hogere energie, kun je je nooit uitgeput en moe voelen, omdat je rechtstreeks verbonden bent met degene die een belichaming is van de oneindige energie. Dit is het geschenk van overgave.

Als je het kalf slechts tien minuten bij de koe laat zijn, zal het kalf alleen de melk drinken en terugkomen. Maar de vlieg die vierentwintig uur op de koe zit, zal alleen het bloed opzuigen. Je kunt de hele tijd bij de meester zijn en toch niet de verbondenheid voelen of het zoeken. Je kan ook weg zijn van de meester en toch de band de hele tijd voelen. Het gaat er niet om dat je dicht bij zijn fysieke aanwezigheid bent. Dat speelt geen grote rol in het zoeken. Het is de diepte van het zoeken die de hoofdregel speelt.

Ramakrishna zegt heel mooi: 'Geef je over aan wat dan ook.' Overgave is belangrijk, niet waaraan of aan wie je je overgeeft. Als je je overgeeft aan een steen, kan zelfs die steen god worden en je leiden. Wanneer het intense zoeken er niet is, zelfs als god naar je toe komt, zul je hem om een identiteitskaart vragen. Wanneer het zoeken sterk wordt, kan zelfs een kleine steen je onderwijzen.

Dezelfde levenskracht in mij is ook buiten mij aanwezig. Ze kan ook bij jou binnenkomen en je onderwijzen. Omdat ik leeg ben geworden, komt de levenskracht die mij binnenkomt naar buiten als muziek. Dus als dezelfde diepte van zoeken in jou begint te gebeuren, kan de lucht die je neus binnenkomt een sterke inspiratie of lering in je hart worden. Zonder die intensiteit in jou, zelfs als ik je nu iets vertel, zul je je na twee dagen niet eens meer herinneren wat ik verteld heb. Een subtiel punt dat je bij jezelf moet nagaan is dit. Observeer of je naar de meester luistert wanneer je geest het niet met hem eens is. Zo ja, dan heb je je overgegeven. Anders volg je de meester alleen wanneer hij je iets vertelt wat je geest goeddunkt! Het is gewoon toeval dat hij je soms vertelt waar je verstand het mee eens is, niets meer dan dat.

Je hoeft niet geïnteresseerd te zijn of een positieve instelling te hebben als het gaat om het werk van de meester. Alleen de overgave, de aanvaarding om te doen wat de meester zegt, is nodig omdat het vanuit het diepere niveau van zijn is en niet het oppervlakkige niveau van het verstand.

De meester is eigenlijk alleen maar een middel, een excuus om je over te geven, omdat je niet in staat bent je rechtstreeks te verhouden tot het geheel van het Bestaan. Je bent bang om naar de uitgestrektheid van de hemel te kijken. Dus wil je naar de hemel kijken door een raam. De meester is als jouw raam naar de hemel van het Bestaan.

Ik zal je nu de drie categorieën van overgave uitleggen: overgave van het intellect, overgave van emoties en overgave van je eigen zintuigen.

De eerste is overgave van het intellect betekent meer vertrouwen op het intellect van de meester dan op je eigen intellect. Dit is enkel intellectuele overgave. In dit stadium volg je de levensstijl die de meester je toont.

De tweede is het vertrouwen op de emoties van de meester, veel meer dan op je eigen emoties. Dit betekent dat je erop vertrouwt dat de relatie met de meester de ultieme relatie is, meer dan welke andere relatie ook. Als god voor je verschijnt en je vraagt om één persoon op de planeet aarde te kiezen als de enige andere persoon die in leven kan zijn behalve jij, wie zul je dan kiezen? Als je de meester kiest, dan is emotionele overgave met je gebeurd.

Natuurlijk, de meester kan nooit vernietigd worden, maar dat is iets anders! Denk nooit dat hij leeft alleen omdat jij hem kiest! Hij zal leven of je hem nu kiest of niet.

Als je voelt dat je emotie voor de meester sterker is dan enige andere emotie, dan is er emotionele overgave in je gebeurd. Wees heel duidelijk, 99% van de mensen blijven op het eerste niveau. Slechts 20% tot 40% van deze mensen gaan dieper naar het tweede niveau. De rest blijft staan waar ze staan.

Er is de derde soort van overgave, overgave van de zintuigen.

In Krishna's leven is er een mooi incident.

Na de Mahabharata-oorlog, als Krishna en Arjuna zich aan het ontspannen zijn, zegt Krishna: 'Hé! Arjuna, kijk daar eens, daar is een groene kraai!'

Arjuna zegt: 'Mooi! Een groene kraai!' Krishna zegt, 'Dwaas! Hij is zwart, niet groen.' Arjuna zegt, 'Ja Krishna! Het is zwart, niet groen.'

Krishna vraagt, 'Wat is er met jou gebeurd? Als ik groen zeg, zeg jij groen. Als ik zwart zeg, zeg jij zwart. Wat is er met jou aan de hand?'

Arjuna zegt: 'Krishna, laat me eerlijk zijn. Ik weet niet welke kleur die kraai heeft. Maar toen je groen zei, zag ik het als groen. Toen je zwart zei, zag ik het als zwart. Ik weet niets anders!'

Arjuna's eigen zintuigen vertrouwden Krishna. Hij vertrouwde de zintuigen van de meester veel meer dan zijn eigen zintuigen!

Placebo-effect of meer?

In medische termen kennen we een term die 'placebo-effect' heet. Een patiënt neemt een nepmedicijn in, maar hem wordt verteld dat het eigenlijk het echte medicijn is, en hij geneest van zijn kwaal! Maar uit recent onderzoek blijkt dat het placebo-effect eigenlijk veel onthullender is.

Ik las over een interessant onderzoek aan de Universiteit van Turijn in Italië. Zij probeerden een experiment uit waarbij zij elektroden aansloten op de persoon en hem gecontroleerde elektrische schokken gaven. Eerst stelden ze een pijnschaal op voor de persoon door de minimale stroomsterkte te vinden die hij kon voelen en de maximale stroomsterkte die hij kon verdragen. Voordat zij de schok gaven, verscheen er een rood of een groen licht op het scherm voor de persoon. Groen licht betekende dat de schok mild zou zijn. Rood licht betekende dat de schok sterker zou zijn. De persoon werd dan verondersteld de pijn van de schok te beoordelen op een schaal van 1 tot 10, van licht tot sterk.

Nu probeerde de persoon dit gedurende 15 minuten. Aan het eind voelde hij dat de schokken in het begin sterk waren, terwijl ze aan het eind mild waren.

Maar het schokkende was dat het eigenlijk precies omgekeerd was. De laatste reeks schokken waren allemaal sterk. Hoe werden de schokken dan als mild ervaren? Net voordat de lichte schok werd toegediend, was het licht dat de persoon te zien kreeg groen, wat aangaf dat de schok die komen ging een lichte was.

De geest van de persoon was dus voorbereid, geconditioneerd om te geloven dat de komende schok mild zou zijn.

Toen de schok daadwerkelijk werd toegediend, was het fysiek weliswaar een sterke schok, maar omdat zijn geest een lichte schok verwachtte, voelde zijn lichaam ook een lichte schok!

Onderzoekers zeggen nu dus dat het placebo-effect veel dieper gaat en veel meer betekenis heeft dan voorheen werd gedacht.

Zij hebben ontdekt dat zelfs geneesmiddelen niet altijd de directe effecten hebben. Hun resultaten kunnen worden beïnvloed door verwachtingen. Artsen hebben ontdekt dat als de persoon niet wordt verteld dat hij een injectie met een pijnstiller krijgt, hij een grotere dosis moet krijgen om het pijnstillende effect te krijgen. Terwijl als hij weet dat hij een pijnstiller krijgt, geven veel lagere doses hetzelfde effect!

De geest is zo krachtig dat hij direct een fysieke verandering in je teweeg kan brengen. Net zoals de zintuigen zich kunnen overgeven aan de geest, kunnen de zintuigen zich ook overgeven aan het goddelijk bewustzijn. Dit is precies wat er gebeurde in het geval van Krishna en Arjuna toen Arjuna een groene kraai zag toen Krishna hem vertelde de 'groene' kraai te zien.

Je zintuigen zeggen dat je een mens bent. Maar ik zeg dat je een spiritueel wezen bent. Zolang je je zintuigen vertrouwt, zul je een mens zijn. Wanneer je de meester vertrouwt, zul je ervaren dat je een spiritueel wezen bent. Die verschuiving is wat ik de 'cognitieve verschuiving' noem.