Ο δάσκαλος είναι η μοναδική ζωντανή γραφή.🔗

γνωρίζετε πλήρως ότι ακόμα και αν πέσετε, θα πέσετε μόνο στο δίχτυ της άπειρης αγάπης και της συμπόνιας της Ύπαρξης της οποίας η ενσάρκωση είναι ο Δάσκαλος.

Η παράδοση προς τον Θεό είναι δύσκολη, επειδή δεν ξέρετε πού είναι ο Θεός ή ποιος είναι ο Θεός. Ο Θεός είναι απλώς μια έννοια για εσάς. Αλλά ο Δάσκαλος είναι ένα με το Όλον. Έχει φτάσει στο Απόλυτο. Γι' αυτόν ο Θεός είναι η πραγματικότητα. Ζει με τον Θεό ή την Ύπαρξη ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε. Και ο Δάσκαλος είναι πραγματικός για εσάς. Είναι απτός. Έτσι μπορεί να γίνει η πόρτα σας για να φτάσετε στον Θεό.

Έως τώρα, οι περισσότερες από τις εμπειρίες που προσθέτετε στην ύπαρξή σας, σας φέρνουν όλο και περισσότερο φόβο ή απληστία. Αντίθετα, κάθε σας εμπειρία μπορεί και να προσθέτει επίσης όλο και περισσότερη δύναμη και επίγνωση στην ύπαρξή σας. Αυτή είναι η γνωστική αλλαγή, η ψυχολογική επανάσταση που επιφέρει ο Δάσκαλος σε εσάς και που έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη μεταμόρφωσή σας.

Μέσω αυτού μπορείτε να κάνετε το κβαντικό άλμα προς την αγκαλιά του Θεού.

Το μόνο πράγμα που στέκεται ανάμεσα σε εσάς και την αληθινή σας φύση της ευδαιμονίας ή του Θεού είναι το ‘εγώ’ σας. Η διαδικασία του να γίνετε μαθητής είναι η διαδικασία της αποκήρυξης του ‘εγώ’ σας. Το ‘εγώ’ είναι πολύ δύσκολο να εγκαταλειφθεί. Η απόρριψη του ‘εγώ’ σημαίνει να χάσετε τη σταθερή ταυτότητα που κουβαλούσατε όλα αυτά τα χρόνια, νομίζοντας ότι την χρειάζεστε για να επιβιώσετε. Η απόρριψη του ‘εγώ’ μοιάζει με θάνατο, ενώ στην πραγματικότητα είναι το ‘εγώ’ που στέκεται ανάμεσα σε εσάς και τη ζωή!

Η μάθηση από τον Δάσκαλο είναι μια πολύ γλυκιά εμπειρία, μια πολύ χαρούμενη εμπειρία. Ο Δάσκαλος πρώτα σας βάζει στην αγκαλιά του και σας δίνει την αναισθησία της αγάπης του πριν ξεκινήσει την επέμβαση στον όγκο του ‘εγώ’ σας. Επειδή σάς περιλούζει με την αγάπη του, δεν θα βιώνετε καν τον πόνο του να περάσετε μέσα από τη μεταμόρφωση. Ακόμη και αν αυτή είναι ελαφρώς επώδυνη, εσείς

Η εγκατάλειψη του ‘εγώ’ είναι δυνατή μόνο σε μια σχέση βαθιάς εμπιστοσύνης, αγάπης και σεβασμού προς τον Δάσκαλο. Σταδιακά θα αποκτάτε θάρρος και τότε θα ρισκάρετε να ρίξετε το μόνο πράγμα στο οποίο έχετε προσκολληθεί σε ολόκληρη σας τη ζωή, το εγώ σας. Θα αφήνετε το εγώ σας μόνο όταν θα την υπομείνετε μόνο με τη χαρά και την επίγνωση ότι είστε με τον Δάσκαλο.

Μια μικρή ιστορία:

Ο πατέρας ενός μικρού αγοριού είπε στον μικρό του γιο να μετακινήσει μια μεγάλη πέτρα. Το αγόρι έκανε ότι μπορούσε, αλλά δεν κατάφερε να τη μετακινήσει. Στεκόταν τελείως κουρασμένος. Ο πατέρας είπε: "Δεν χρησιμοποίησες όλες τις δυνατότητές σου. Χρησιμοποίησε όλη τη δυνητική σου δύναμη".

Ο γιος ήταν εντελώς κουρασμένος. Φώναξε στον πατέρα του: "Τι είναι αυτά που λες; Λες ότι δεν έχω χρησιμοποιήσει όλη τη δυνητική μου δύναμη. Είμαι κουρασμένος. Δεν μπορείς να το δεις αυτό;

Ο πατέρας είπε: "Γιατί κουράστηκες, θα μπορούσες να με είχες ρωτήσει. Είμαι και εγώ επίσης η δύναμή σου!"

Με τον ίδιο τρόπο, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε την παρουσία του Δασκάλου. Παρακαλώ καταλάβετε, μπορείτε να με ρωτήσετε. Μπορείτε να λάβετε τη βοήθεια του Δασκάλου. Δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό. Ποτέ δεν θεωρήσατε τον Δάσκαλο ως τη δυνατότητα σας. Τόση πολλή βοήθεια είναι διαθέσιμη, μπορείτε να έχετε τόση πολλή βοήθεια, αλλά ποτέ δεν τη ζητάτε ή ποτέ δεν την παίρνετε!

Η ίδια η ζωή μπορεί να είναι ο Δάσκαλός σας. Αλλά τότε μπορεί να γίνει δύσκολο να ξέρουμε από πού να μάθουμε, τι χρειάζεται να μάθουμε και από ποιον να το μάθουμε. Ο