Η Ανησυχία - ως ένα Κληροδότημα
This text was machine-transcribed from the printed book and may contain errors. Select the words and choose “Report a mistake”.
Η ανησυχία είναι μια ανεπιθύμητη κληρονομιά που μεταβιβάζεται από τους παππούδες στους γονείς και τελικά στα παιδιά. Τα παιδιά είναι σαν σφουγγάρια. Απλώς απορροφούν τη γλώσσα του σώματος και τη στάση των γονέων. Οι γονείς δεν έχουν καν επίγνωση ότι πραγαμτικά αυτό συμβαίνει. Για παράδειγμα, εάν ένα παιδί ακούσει τη μητέρα να επαναλαμβάνει την ανησυχία της τέσσερις-πέντε φορές, τότε το παιδί αυτό απλώς θα την εσωτερικεύει ως συνήθεια. Θα μεγαλώνει έτσι κατ΄αυτόν τον τόπο επαναλαμβάνοντας άσκοπες δηλώσεις, που είναι επίσης και ένα από τα χαρακτηριστικά της ανησυχίας.
Τελικά φέρνει αυτήν την ανησυχία μέσα στον γάμο, την οποία μετέπειτα τόσο ο ίδιος όσο και η νέα του σύζυγος θα κληθούν να αντιμετωπίσουν, παρόλο που αρχικά η ανησυχία αυτή ήταν ένα θέμα της μητέρας του. Μετέπειτα η ανησυχία αυτή θα μεταβιβαστεί στα παιδιά τους, εκτός και αν σταματήσουν να την κατονομάζουν και μάθουν να ζουν με τα πράγματα όπως αυτά ΕΙΝΑΙ.Ένας άνδρας πήγαινε βόλτα το μωρό του με ένα καροτσάκι. Το μωρό ούρλιαζε με όλη του τη δύναμη και ο άνδρας ήσυχα επαναλάμβανε συνεχώς : "Ηρέμησε, Γιώργο, μην ουρλιάζεις. Όλα θα πάνε καλά.
Η σύζυγός του, του ζήτησε να σταματήσει να μιλάει.
Μια γυναίκα που το είδε αυτό είπε στη σύζυγο: "Γιατί είσαι τόσο αγενής μαζί του; Κάνει πραγματικά ό,τι μπορεί για να ηρεμήσει τον γιο σου!"
Η σύζυγος την κοίταξε με αγανάκτηση, και δείχνοντας τον σύζυγό της και της είπε: "Αυτός είναι ο Γιώργος".
Όταν οι γονείς εκφράζουν συνεχώς
ανησυχίες, τα παιδιά μεγαλώνουν
πιστεύοντας ότι η ζωή προχωράει μόνο
την ανησυχία! Καταλάβετε ότι η ζωή
συνεχίζεται όχι εξαιτίας μας, αλλά
ανεξαρτήτως από εμάς!
Το πρόβλημα είναι ότι οι γονείς
περιμένουν από τα παιδιά τους και αυτά
να ανησυχούν! Αν δεν ανησυχούν, τα
χαρακτηρίζουν ως αδιάφορα. Τελικά
όμως, γίνεται να νοιάζεται κανείς χωρίς
να ανησυχεί. Το να νοιάζεσαι είναι να
πράττεις και το να ανησυχείς είναι το να
φλυαρείς. Η φλυαρία δεν έχει νόημα. Η
φλυαρία είναι σαν να προσπαθείς να
διασχίσεις μια γέφυρα πριν να έχεις
φτάσει καν σε αυτήν.
Ένα νεαρό αγόρι πήγαινε την μητέρα του στο γειτονικό χωριό. Καθώς πλησίαζαν στο χωριό θυμήθηκαν εκείνη την πολύ παλιά και άχρηστη γέφυρα.
Η μητέρα ανησύχησε πολύ και είπε: "Δεν
πρόκειται ποτέ να περάσω την γέφυρα
αυτήν με το αυτοκίνητο".
Ο γιος είπε: "Ας δούμε πώς θα είναι όταν φτάσουμε σε αυτή".
Η μητέρα είπε: "Είμαι σίγουρη ότι η γέφυρα θα σπάσει αν προσπαθήσουμε να τη διασχίσουμε".
Ο γιος απάντησε: "Ας δούμε πόσο δυνατή είναι. Ούτως η άλλως δεν θα την διασχίσουμε χωρίς πρώτα να την ελέγξουμε προσεκτικά".
Η μητέρα είπε: "Εάν συμβεί κάτι σε σένα ή σε μένα, ο πατέρας σου δεν θα με συγχωρέσει ποτέ" και συνέχισε έτσι, εκνευριζόμενη όλο και περισσότερο.
Σύντομα έφτασαν στο σημείο όπου βρισκόταν η γέφυρα. Η γέφυρα είχε αντικατασταθεί με μια άλλη καινούρια!
Υπάρχουν δύο πράγματα που θα πρέπει
να κατανοήσετε: ο χρονικός
προγραμματισμός και η ψυχολογική
ανησυχία. Ο χρονικός προγραμματισμός
είναι απαραίτητος για τη δημιουργία ενός
χρονοδιαγράμματος για τις δουλειές ή τα
καθήκοντα που θα πρέπει να