Η ένταση είναι ο αλάνθαστος δρόμος🔗

Είτε ηγούμαστε είτε ακολουθούμε, για να εκπληρώσουμε τις ανάγκες μας σε ότι κι αν κάνουμε, πρέπει να είμαστε έντονοι.

Μια μικρή ιστορία:

Ένας δάσκαλος Ζεν και ένας μαθητής περπατούσαν στις όχθες ενός ποταμού. Ο μαθητής, όπως είχε κάνει μερικές φορές στο παρελθόν, ζήτησε από τον δάσκαλο με μεγάλη λαχτάρα: "Δάσκαλε, σε παρακαλώ δώσε μου φώτιση".

Ξαφνικά ο δάσκαλος γύρισε, κράτησε το κεφάλι του μαθητή στο χέρι του και το έσπρωξε στο ποτάμι. Ο μαθητής σοκαρίστηκε και άρχισε να παλεύει για να βγάλει το κεφάλι του πάνω από το νερό. Ο δάσκαλος συνέχισε να κρατάει δυνατά το κεφάλι του μέσα στο νερό. Τότε ο μαθητής άρχισε να λαχανιάζει για να αναπνεύσει. Στη συνέχεια ο δάσκαλος άφησε τον έκπληκτο και εντελώς ταραγμένο μαθητή.

Ο δάσκαλος ρώτησε: "Αισθάνεσαι ότι θέλεις τη φώτιση με την ίδια ένταση που αισθανόσουν ότι χρειαζόσουν αέρα για να αναπνεύσεις όταν το κεφάλι σου ήταν μέσα στο νερό;".

Μόνο όταν η παρόρμηση γίνεται επείγουσα, όταν η ερώτηση γίνεται αναζήτηση, συμβαίνει το Απόλυτο. Ο βασικός παράγοντας που απαιτείται για να συμβεί η φώτιση είναι η ένταση.

Βλέπετε, συνήθως νιώθουμε μια τρομερή ανησυχία απέναντι στον εξωτερικό κόσμο, "δεν έκανα αυτό, δεν έκανα εκείνο" και ούτω καθεξής. Η ίδια ανησυχία όταν κατευθύνεται προς τον εσωτερικό κόσμο ονομάζεται ένταση.

Δεν ξέρετε τι συμβαίνει, δεν ξέρετε τι πρέπει να γίνει, αλλά η βαθιά δυσαρέσκεια για αυτό που υπάρχει στον εσωτερικό χώρο είναι αυτό που ονομάζω ένταση.

Ίσως αναρωτιέστε γιατί διδάσκω τη δυσαρέσκεια. Υποτίθεται ότι διδάσκω ικανοποίηση, σωστά; Σας λέω, η δυσαρέσκειά σας, η οποία τώρα κατευθύνεται προς τον εξωτερικό κόσμο, πρέπει να στραφεί προς τον εσωτερικό κόσμο, και μόνο τότε θα οδηγήσει στην ικανοποίηση.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να συμβεί δεν είναι η ικανοποίηση αλλά η αλλαγή κατεύθυνσης, η ψυχολογική επανάσταση. Η ανησυχία πρέπει να γίνει ένταση. Αν είναι προς τον εξωτερικό κόσμο, αν η συνείδησή σας Μην ασχολείστε με το τι θα πρέπει να είναι η ένταση σας. Μην ασχολείστε με το "προς τι". Θα πρέπει να γίνει μια ποιότητα. Οτιδήποτε κάνετε, είτε αγγίζετε κάτι, είτε κάποιον, είτε κάποιο αντικείμενο, αφήστε την ένταση να υπάρχει, ακόμα και σε αυτό το άγγιγμα.

Αν μιλάτε, αφήστε την ένταση να υπάρχει. Στις σχέσεις σας, στις αποφάσεις σας, στη μνήμη σας, στη σκέψη σας, στις επιθυμίες σας, ακόμη και στους φόβους σας, να είστε έντονοι χωρίς να ξεφεύγετε από αυτή τη στιγμή. Αυτό είναι που ονομάζω ένταση.

Ένταση σημαίνει ακτινοβολία ενέργειας που δεν δημιουργεί καμία σύγκρουση μέσα και έξω. Ένταση σημαίνει να είσαι έντονα μέσα σου.

Πάντα σκεφτόμαστε ότι αν ρέει ομαλά σαν ποτάμι, δεν θα έχει ένταση, και αν είναι έντονο σαν πέτρα δεν θα ρέει ελεύθερα. Όχι. Η ένταση είναι σαν μια πλημμύρα που είναι έντονη και ρέει.

Έχω δει μερικούς ανθρώπους να δημιουργούν έντονα συγκρούσεις κάθε στιγμή! Οτιδήποτε τους πείτε να κάνουν, θα είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν μια σύγκρουση.

Μια μικρή ιστορία:

Ένας κρατούμενος δραπέτευσε από τη φυλακή μετά από δώδεκα χρόνια και έφτασε στο σπίτι του. Τη στιγμή που η γυναίκα του άνοιξε την πόρτα άρχισε να φωνάζει: "Πώς τολμάς να έρχεσαι τόσο αργά! Δραπέτευσες από τη φυλακή είκοσι τέσσερις ώρες πριν. Πού ήσουν; Έπρεπε να είχες επιστρέψει κατευθείαν στο σπίτι!

Το μόνο που απασχολούσε τη γυναίκα ήταν γιατί δεν επέστρεψε στο σπίτι του αμέσως μετά την απόδρασή του. Σίγουρα ήταν έντονη, αλλά μόνο όταν δημιουργούσε συγκρούσεις.

Η ένταση είναι ολοκλήρωση. Η ένταση είναι εστίαση. Η ένταση είναι ειλικρίνεια.

Συνήθως η ένταση οδηγεί σε ένα σταθερό συναίσθημα. Μπορεί να είστε έντονοι, αλλά μπορεί να έχετε χάσει την ικανότητα να ρέετε. Ή μπορεί να ρέετε αλλά να έχετε χάσει την ένταση.

Βλέπετε, μπορεί να είστε έντονοι, αλλά μπορεί να έχετε χάσει την ικανότητα να ρέετε - επειδή οδηγείστε από το εγώ σας. Είστε αποφασισμένοι να πετύχετε αυτό που θέλετε, αλλά έχετε τις δικές σας άκαμπτες ιδέες για το πώς θα φτάσετε εκεί. Αποτυγχάνετε λοιπόν να καταλάβετε ότι η Ύπαρξη μπορεί να κάνει τα γεγονότα να συμβαίνουν με πολύ πιο όμορφο και αποτελεσματικό τρόπο από ότι μπορείτε να σχεδιάσετε.

Λέω στους μαθητές μου, σχεδιάστε με τον καλύτερο τρόπο και με την καλύτερη δεξιότητα. Στη συνέχεια, αφήστε το. Μπορεί να φαίνεται ότι όλα τα σχέδιά σας ποδοπατιούνται εντελώς - μην απογοητεύεστε σε αυτό το σημείο. Κάτι πολύ πιο όμορφο από αυτό που είχατε σχεδιάσει θα έρθει στη ζωή.

Η άλλη πιθανότητα είναι ότι μπορεί να ρέετε, αλλά μπορεί να έχετε χάσει την ένταση. Αυτό συμβαίνει με τους ανθρώπους που δεν έχουν συγκέντρωση και σπαταλούν την ενέργειά τους αποσπώντας την προσοχή τους από οτιδήποτε περνάει.

Καταλάβετε ότι το νερό γίνεται ατμός μόνο στους 100 βαθμούς Κελσίου. Ακόμη και στους 99 βαθμούς Κελσίου, παραμένει νερό- δεν μετατρέπεται σε ατμό. Με τον ίδιο τρόπο, αν δεν είστε ενσωματωμένοι στην αναζήτηση, όλες οι ενέργειές σας δεν είναι ενσωματωμένες. Η συνολική μεταμόρφωση δεν μπορεί να συμβεί.

Αναλάβετε κάτι και ακολουθήστε το με πλήρη ένταση. Ένταση δεν σημαίνει να ενεργείτε άκαμπτα χωρίς περιθώρια ενημέρωσης και αλλαγής. Μόνο όταν είστε ανοιχτοί στην αλλαγή μπορείτε να κάνετε την πορεία σας όπως το ποτάμι που ρέει με ένταση προς τον ωκεανό.

Τι είναι η ύπαρξη; Το να είσαι πλήρης ολοκληρωμένος, να εκφράζεις την πλήρη ενέργειά σου, είναι αυτό που ονομάζω "ύπαρξη". Αν είστε μερικοί στην εμπειρία ή την έκφρασή σας, να είστε πολύ ξεκάθαροι ότι είστε υποκριτές.

Ακόμη και ο θυμός σας είναι υποκριτικός. Εσείς απλά επιλέγετε αν θα εκφράσετε το θυμό σας ή όχι. Ο θυμός σας σχετίζεται επίσης άμεσα με τη λογική σας.

Ποτέ δεν θυμώνεις πέρα από τη λογική σου. Το διαχειρίζεστε πάντα με τη λογική σας. Αναλύεις, "Θα χάσω κάτι εδώ σε αυτή την κατάσταση;". Αν είστε σίγουροι ότι πρόκειται να χάσετε κάτι, απλά καταπιέζετε το θυμό σας. Αν είστε ξεκάθαροι, 'Δεν πρόκειται να χάσω τίποτα. Μπορώ να φωνάξω σε αυτό το άτομο. Τι μπορεί να κάνει;", τότε απλώς εκρήγνυστε και εκφράζετε πολύ περισσότερο θυμό από ότι είναι απαραίτητο. Ότι έχετε αποθηκεύσει στο απόθεμα, το ανοίγετε και το δίνετε παντελώς!

Να είστε πολύ σαφείς, όταν η λογική σας διαχειρίζεται τον θυμό σας, θα έχετε δύο προβλήματα. Πρώτον, φωνάζετε άσκοπα ή δείχνετε άσκοπα το θυμό σας όταν δεν είναι απαραίτητο. Δεύτερον, ακόμη και όταν δεν τον εκφράζετε, θα τον καταπιέζετε.

Πρώτον, αν τον εκφράσετε, θα εκφράσετε πάρα πολύ, πολύ περισσότερο από ότι είναι απαραίτητο. Έπειτα, αν δεν τον εκφράζετε, θα τον καταπιέζετε. Να είστε πολύ σαφείς, και τα δύο είναι λάθος. Είτε η καταστολή είτε η έκφραση και τα δύο δεν θα βοηθήσουν. Μπορεί να ρωτήσετε, "Τότε τι πρέπει να κάνουμε;" Δεν σας ζητείται να κάνετε τίποτα, απλά να είστε.

Ο σύγχρονος μυστικιστής, Τζ.Κρισναμούρτι λέει όμορφα, ότι όποτε σας κυριεύει ένα συναίσθημα, αν έστω και μια φορά μπορείτε να κάτσετε χωρίς να κινείτε το σώμα σας, χωρίς να συνεργάζεστε με το συναίσθημά σας, θα απελευθερωθείτε από αυτό το συναίσθημα.

Αν μείνετε χωρίς να κουνάτε το σώμα σας όταν σας κατακλύζει ή σας κυριεύει οποιοδήποτε συναίσθημα, έστω και μία φορά, αμέσως θα απελευθερωθείτε από αυτό το συναίσθημα. Δεν λέω ότι πρέπει να το εξασκείτε συνεχώς αυτό. Όχι, μόνο μια φορά, μόνο μια φορά, και θα απελευθερωθείτε από αυτό το ίδιο το συναίσθημα.