Η δική μου εμπειρία του🔗

θανάτου

Πάντα πίστευα ότι θα έπρεπε να έχω μια εμπειρία θανάτου, ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίσω τον θάνατο άμεσα. Αλλά με κάποιο τρόπο, αυτή η σκέψη δεν είχε γίνει ποτέ μια προτεραιότητα. Για να συμβεί η οποιαδήποτε εμπειρία, η σχετική με αυτή σκέψη θα πρέπει να αποκτήσει την ύψιστη προτεραιότητα. Δεν θα πρέπει να βρίσκεται απλώς σε μια γωνιά του μυαλού σας.

Συνήθως στις λίστες με τις "δουλειές" μας έχουμε το πλύσιμο, καθάρισμα, πληρωμή ενοικίου και λογαριασμού τηλεφώνου, και τέλος, εαν ο χρόνος το επιτρέπει, και τη Φώτιση! Όχι! Η Φώτιση δεν θαμπορέσει να συμβεί με αυτόν τον τρόπο. Μόνο όταν γίνει η κορυφαία προτεραιότητα σας, μόνο όταν η επιθυμία σας γίνει επείγουσα, όλα γύρω σας θα αρχίσουν να ευθυγραμμίζονται για να συμβεί η εμπειρία μέσα σας. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τη Φώτιση αλλά αληθεύει και για οτιδήποτε άλλο μπορεί να επιθυμείτε..

Καταλάβετε, αν παραπονιέστε ότι αυτό που επιθυμείτε να συμβεί δεν συμβαίνει καθόλου, είναι επειδή δεν έχει γίνει ακόμα το κορυφαίο πράγμα στη λίστα των προτεραιοτήτων σας και τίποτα άλλο. Τίποτα άλλο και κανένας άλλος δεν θα πρέπει να κατηγορείται γι' αυτό. Θα δείτε ότι τη στιγμή που θα γίνει η κορυφαία προτεραιότητα μέσα σας, ένα ενεργειακό παιχνίδι θα τεθεί σε λειτουργία και αυτό που θέλετε απλά θα συμβεί. Μέχρι τότε, η επιθυμία σας θα σας περιμένει, αυτό είναι όλο. Η εμπειρία του θανάτου δεν ήταν η πρώτη μου προτεραιότητα και έτσι, κατά κάποιο τρόπο, συνεχώς αναβαλλόταν.

Στις μέρες της περιπλάνησής μου, είχα πάει στο Βαρανάσι, την ιερή πόλη των Ινδουιστών, η οποία υπολογίζεται ότι καθημερινά έχει 300.000 επισκέπτες. Επιπλέον, κάθε μέρα υπολογίζεται ότι περίπου 100 πτώματα καίγονται σε ένα μέρος που ονομάζεται Manikarnika Ghat στις όχθες του ιερού ποταμού Γάγγη* . Παραδοσιακά πιστεύεται ότι αν κάποιος πεθάνει ή το σώμα κάποιου καεί σε αυτή την περιοχή, θα απελευθερωθεί και θα έχει αποκτήσει άμεσα τη φώτιση.

επιβεβαιώνει μέσω της δική του εμπειρίας. Λέει: "Είδα πολύ καθαρά τον ίδιο τον Σίβα^\* να πηγαίνει κοντά σε κάθε φλεγόμενο σώμα, να παίρνει την ψυχή, να την αποσυνδέει από το σώμα-νού και να την απελευθερώνει!". Έτσι,

Γάγγης - Ο πιο διάσημος ποταμός της Ινδίας, που θεωρείται ιερός από όλους τους Ινδουιστές.

Ramakrishna Paramahamsa - φωτισμένος Δάσκαλος από τη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Κύριος μαθητής του ήταν ο Σουάμι Βιβεκανάντα.

Είτε βρέχει, είτε έχει ήλιο, οι άνθρωποι δεν φέρνουν ποτέ φωτιά όταν φέρνουν το νεκρό σώμα στο Manikarnika Ghat. Η φωτιά καίει ήδη εκεί και απλά θα την πάρουν για να ανάψουν το νεκρό σώμα που φέρανε, αυτό είναι όλο. Η φωτιά απλά καίει συνεχώς τα πτώματα καθώς φτάνουν εκεί. Μερικές φορές έβλεπα ότι δύο με τρία πτώματα καίγονταν ταυτόχρονα γιατί ήταν τόσα πολλά και όλο συνέχιζαν να έρχονται!

Το σκηνικό εκεί, η ίδια η εμπειρία του να βρίσκεσαι εκεί, είναι κάτι που δεν μπορώ να σας το περιγράψω λεκτικά. Θα πρέπει να είστε εκεί για να το βιώσετε!

Για να είμαι ειλικρινής, και μόνο που βρισκόμουν εκεί, ο φόβος του θανάτου είχε πλέον εξαφανιστεί από το σύστημά μου. Διότι μπορεί να δεί κανείς τόσα πολλά πτώματα να καίγονται συνεχώς κάθε μέρα. Ο κόσμος αισθάνεται, "θα πάθω κι εγώ το ίδιο μια μέρα... εντάξει", αυτό είναι όλο! Αισθάνεσαι ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι

Στη ζωή σας, μπορεί να δείτε ένα ή δύο πτώματα να καίγονται, οπότε εξακολουθείτε να έχετε το φόβο του θανάτου. Αλλά στο Manikarnika Ghat, δεν γίνεται καμία τελετουργία. Φέρνουν το πτώμα και αμέσως το βουτούν στον ποταμό Γάγγητρεις φορές, ενώ ψέλνουν: "Ram naam satya hai, Ram naam satya hai, Ram naam satya hai". Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η φωτιά θα είναι έτοιμη και τα ξύλα θα είναι τοποθετημένα. Θα φέρνουν το σώμα κατευθείαν από το νερό και θα το καίνε, αυτό είναι όλο!

Ένα παράξενο πράγμα που βλέπετε εκεί είναι ότι κανένας από τους συγγενείς δεν μένει εκεί και δεν κάνει περαιτέρω τελετουργίες. Τη στιγμή που θα βουτήξουν το πτώμα στον Γάγγη και θα τοποθετήσουν το πτώμα στην πυρά, θα φύγουν, αυτό είναι όλο! Οι άνθρωποι που συντηρούν το Ghat θα φροντίσουν για όλα τα υπόλοιπα. Δεν θα ξέρετε πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να καεί εντελώς το σώμα που φέρατε. Θα υπάρχει ουρά και τα σώματα θα καίγονται συνεχώς.

Σκέφτηκα: "Ας προσπαθήσω να κάτσω εδώ και να δω τι συμβαίνει". Είχα καθήσει λοιπόν στο Ghat και μέσα σε μόλις μία ώρα, είχα νιώσει ότι ο θάνατος δεν είναι πια ένα παράξενο περιστατικό που συμβαίνει μια φορά στο τόσο, μόνο για κάποιον συγγενή ή φίλο. Καθόμουν εκεί και παρακολουθούσα τα πτώματα να φτάνουν το ένα μετά το άλλο. Ήταν σαν μια οποιαδήποτε άλλη ουρά, αυτό είναι όλο. Διαφορετικά μεγέθη, φύλα, ηλικίες και κοινότητες ανθρώπων έφταναν για να καταναλωθούν από την ίδια φλεγόμενη πυρά.

Όταν βλέπεις συνεχώς πτώματα να καίγονται, χάνεις τον σεβασμό σου για τον θάνατο! Τώρα έχετε πάρα πολύ σεβασμό, πάρα πολλές ιδέες σχετικά με το θάνατο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ο θάνατος στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά όταν η αναπνοή που μπαίνει μέσα στο σώμα σας να μην βγαίνει και πάλι, αυτό είναι όλο. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει σχετικά με αυτό. Ούτε μπορείτε να γυρίσετε το χρόνο πίσω ούτε να τον μετακινήσετε γρήγορα προς τα εμπρός.

Καθώς παρακολουθούσα συνεχώς αυτή τη σκηνή, αρχικά εξαφανίστηκε ο μικρός φόβος που είχα για το θάνατο και σιγά σιγά έγινε κάτι το πραγματικά ενδιαφέρον να την παρακολουθώ. Πήγα κοντά στους ανθρώπους που συντηρούσαν τη φωτιά και άρχισα να τους βοηθάω. Καθώς τους βοηθούσα, σκεφτόμουν μέσα μου: ''Τελικά, μια μέρα και το δικό μου σώμα θα γίνει σαν αυτό το νεκρό σώμα που καίγεται τώρα.''

Όταν θυμάστε ότι ο θάνατος θα σας συμβεί, ο σεβασμός που τρέφετε για το εγώ σας θα μειωθεί. Διότι, όποτε σκέφτεστε ότι κάτι δεν θα πρέπει να σας αφήσει, αυτό θα είναι απλά το εγώ σας και τίποτα άλλο. Όταν γνωρίζετε με βεβαιότητα ότι όλα πρόκειται να σας αφήσουν, τότε ο σεβασμός για το ‘εγώ’ σας απλά θα πέσει δραστικά. Ο σεβασμός που είχα για το ‘εγώ’ μου είχε φύγει έτσι από μέσα μου.

Τότε αποφάσισα: "Ούτως η άλλως, θα πεθάνω. Είτε θα πρέπει να έχω μια συνειδητή εμπειρία του θανάτου μου τώρα και να ζήσω για το υπόλοιπο της ζωής μου χωρίς τον φόβο του θανάτου, είτε να πεθάνω πραγματικά, αυτό είναι όλο.' Αποφάσισα ότι θα πρέπει να δω τον θάνατο να μου συμβαίνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Υπήρχε ένας μικρός ναός του Σίβα ¹ στη γωνία και ένας μικρός πύργος πάνω από το ναό. Πήγα και κάθισα σε αυτόν τον πύργο για να μην με ενοχλήσει κανείς. Κάθισα σε αυτόν τον πύργο και από εκεί άρχισα να βλέπω τα πτώματα να καίγονται. Ακόμα θυμάμαι το δυνατό κλικ, τη βαθιά κατανόηση και την άμεση συνειδητοποίηση που πυροδότησε όλη την εμπειρία που επρόκειτο να ακολουθήσει. Το πτώμα μιας ηλικιωμένης γυναίκας καίγονταν. Αυτή είχε μια μεγάλη κοιλιά. Τα ρούχα της καίγονταν και τότε το λίπος που υπήρχε στην κοιλιά είχε αρχίσει να λιώνει και να ρέει. Συγγνώμη που σας το περιγράφω τόσο έντονα, αλλά πρέπει να το κάνω για να σας εξηγήσω την έντονη αυτή εμπειρία! Μπορούσα να δω καθαρά ότι εξαιτίας του λίπους που έρεε, η φωτιά έκαιγε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Αυτό μου έδωσε ένα πολύ δυνατό κλικ και είπα: "Θεέ μου! Ναι, το ίδιο ακριβώς πράγμα πρόκειται να συμβεί και σε αυτό το σώμα επίσης!"

Αυτό το κλικ άνοιξε μέσα μου ένα βαθύ φόβο σχετικά με το θάνατο. Ο φόβος είχε εξαπλωθεί σε όλο μου το σώμα, αλλά τον αντιμετώπιζα συνειδητά. Μπορούσα να δω ξεκάθαρα τον φόβο να εξαπλώνεται σε όλο μου το σώμα, και όταν ο φόβος χτύπησε τη συνείδησή μου, αυτό έγινε η εμπειρία του θανάτου μου. Πέρασα από μια συνειδητή

εμπειρία του δικού μου θανάτου και βγήκα από αυτήν.

Καταλάβετε ότι, όποτε ο φόβος σας καταπιέζεται, παραμένει μέσα σας. Κάθε φορά που ο φόβος σας βγαίνει προς τα έξω και δεν τον αντιμετωπίζετε συνειδητά, μετατρέπεται σε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο φόβου και ταρακουνάει ολόκληρο το νευρικό σας σύστημα και το καταρρακώνει. Όταν ο φόβος αντιμετωπίζεται συνειδητά, μετατρέπεται σε μια εμπειρία θανάτου, αυτό είναι όλο!

Για δυόμισι ημέρες δεν είχα ούτε τροφή, ούτε νερό, ούτε σκέψεις, ούτε ερωτήσεις, ούτε αμφιβολίες. Μόνο το σώμα μου ήταν εκεί. Μόνο αφού πέρασε η εμπειρία, συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν έτσι για δυόμισι ημέρες! Μπορούσα να δω με κλειστά τα μάτια μου ότι το σώμα ήταν νεκρό και ότι δεν υπήρχε καμία κίνηση. Ξαφνικά, μετά από δυόμισι ημέρες, συνέβη ξανά το κλικ: "Θεέ μου! Το σώμα είναι νεκρό, αλλά εγώ εξακολουθώ να υπάρχω! Είμαι εκεί! Αυτή η διαύγεια, όταν έγινε αυτό το κλικ, πυροδότησε μια τόσο έντονη έκσταση μέσα μου! Ο φόβος του θανάτου τότε με είχε εγκαταλείψει μια για πάντα.

Ήμουν σε τόσο βαθιά έκσταση, σε μια τέτοια χαρά και μια τέτοια ευδαιμονία! Άνοιξα αργά τα μάτια μου και μπόρεσα να κινήσω το σώμα μου. Το πρώτο πράγμα που ένιωσα ήταν ένα τέτοιο κύμα έκστασης και ευγνωμοσύνης. Κατέβηκα στον Γάγγη, ραντίστηκα με λίγο νερό από αυτόν, μετά πήρα λίγο νερό και το έβαλα στο καμάνταλου, πήρα και λίγη στάχτη από τη φωτιά και πήγα κατευθείαν στο ναό Κάσι Βισβανάθ. Ανέβηκα στο Σίβα^Λίνγκα^ και πρόσφερα την τέφρα που είχα φέρει και έκανα την Πούτζα (λατρεία) με μία ανείπωτη ευγνωμοσύνη. Είδα ότι ο Vishwanath ήταν απλά ζωντανός εκεί!

Καταλάβετε, επειδή εγώ πέθανα, ο Vishwanath είχε ζωντανέψει! Μέχρι και την προηγούμενη ημέρα, επειδή ήμουν ακόμα ζωντανός, ο Vishwanath έμοιαζε πάντα με μια συνηθισμένη πέτρα. Συνήθιζα να σκέφτομαι πως χιλιάδες άνθρωποι έρχονται καθημερινά από τόσο μακριά για να αγγίξουν αυτή την πέτρα,... τι ανοησία! Πάντα ένιωθα ότι η θεότητα του Vishwanath ήταν μια συνηθισμένη πέτρα. Ένιωθα έτσι επειδή ήμουν ακόμα ζωντανός. Όταν πέθανα, είδα καθαρά πως είχε ζωντανέψει!

Μόνο ένας γίνεται να είναι ζωντανός, είτε Αυτός θα είναι είτε εσείς. Όταν δείτε την Αλήθεια, Αυτός θα ζωντανέψει κι εσείς δεν θα είστε πια ζωντανός, τουλάχιστον όχι όπως νομίζετε τώρα. Ο φόβος του θανάτου με άφησε μια για πάντα. Μπορώ να πω ότι αυτή είναι μία από τις ισχυρότερες εμπειρίες που με μεταμόρφωσαν ώστε να αναζητήσω την απόλυτη εμπειρία της Φώτισης.

Θα αποκαλύψω τώρα το μυστήριο του θανάτου. Αυτό μπορεί να εκπλήξει, ακόμη και να σοκάρει πολλούς από εσάς. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, είτε το αποδέχεστε είτε όχι, αυτό είναι συμβαίνει την ώρα του θανάτου.

Kamandalu - δοχείο νερού που μεταφέρουν οι ινδουιστές μοναχοί.

Σίβα - μεγάλος θεός της Ινδίας. Η λέξη Σίβα σημαίνει κυριολεκτικά 'η αναίτια ευδοκία'.

Λίνγκα - Αναπαράσταση του φωτισμένου Δασκάλου Σίβα ως ένα σύμβολο αναζωογόνησης που συνδυάζει τις αρσενικές και θηλυκές αρχές.

Vanaprastha sannyas - Το τρίτο στάδιο της ζωής σύμφωνα με τη βεδική παράδοση, όπου η σύζυγος και ο σύζυγος προσανατολίζουν τον υπόλοιπο έγγαμο βίο τους πάνω σε πνευματικές δραστηριότητες με σκοπό την αναζήτηση της Απόλυτης Αλήθειας. ύπαρξη δεν μπορούν να γίνουν ορατά ή να γίνουν αισθητά από το κοινό μάτι.

Παρουσιάζεται παρακάτω μια απλή αναπαράσταση των επτά σωμάτων.

Κάθε ένα από αυτά τα σώματα έχει ένα αντίστοιχο συναίσθημα. Για παράδειγμα, το πρανικό σώμα κρατά όλες τις επιθυμίες που προκύπτουν στη ζωή σας. Το νοητικό σας σώμα κουβαλάει όλα τα συναισθήματα ενοχής που βιώνετε στη ζωή σας. Το αιθερικό σώμα κουβαλάει όλες τις εμπειρίες του νοητικού πόνου που νιώθετε στη ζωή σας.

πεθαίνει. Όταν η ζωτική δύναμη εγκαταλείπει το πρανικό σώμα, το ον βιώνει ένα τρομερό πόνο.

Όταν μετακινείστε από το πρώτο σωματικό στρώμα προς το δεύτερο σωματικό στρώμα, όλες οι ανεκπλήρωτες σας επιθυμίες, όλοι οι τρόποι με τους οποίους θέλατε να ζήσετε αλλά δεν ζήσατε, θα έρχονται στην επιφάνεια. Όταν συμβαίνει αυτό, είναι σχεδόν σαν να στέκονται δέκα άνθρωποι σε ένα δωμάτιο και να κλωτσάνε πάνω σας μια μπάλα ποδοσφαίρου. Τι θα συμβεί; Ακριβώς όπως η μπάλα πηγαίνει από γωνία σε γωνία, έτσι και η συνείδησή σας θα κλωτσιέται από όλες τις πλευρές. Οι επιθυμίες θα στέκονται σε κάθε γωνιά και θα σας κλωτσάνε. Την ώρα που η συνείδησή σας θα προσπαθεί να φύγει από το σώμα σας, όλες οι επιθυμίες σας θα σας αναγκάζουν να ξαναμπείτε στο σώμα σας, ώστε να μπορείτε να τις απολαύσετε περισσότερο και να τις εκπληρώσετε.

Από τη μία πλευρά, οι επιθυμίες σας θα σας αναγκάσουν να ξανμπείτε στο σώμα σας για να μπορέσετε να ζήσετε και να απολαύσετε περαιτέρω, ενώ από την άλλη πλευρά, το σώμα θα λέει: "Όχι! Είμαι κουρασμένο. Δεν μπορώ να σας φιλοξενήσω άλλο, απλά φύγετε!". Αυτό είναι που προκαλεί το τράβηγμα και το σπρώξιμο μέσα σας την ώρα του θανάτου σας. Το τράβα-σπρώξε μέσα σας δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η μάχη ανάμεσα στις επιθυμίες σας και το σώμα σας.

Με κάποιο τρόπο τελικά θα απομακρυνθείτε από το πρανικό σας σώμα και να εισέλθετε στο νοητικό σώμα. Όταν εισέλθετε στο νοητικό σώμα, όλες οι ενοχές σας, θα ανέλθουν στην επιφάνεια. Όλες οι ενοχές για τον τρόπο που νιώθατε ότι θα έπρεπε να είχατε ζήσει τη ζωή σας, αλλά δεν την είχατε ζήσει ποτέ, όλα τα λάθη που διαπράξατε, όλες οι τύψεις, όλα αυτά θα βγαίνουν στην επιφάνεια. Παρακαλώ κατανοήστε, η επιθυμία αφορά το μέλλον και η ενοχή αφορά το παρελθόν. Στην πραγματικότητα, όμως, και τα δύο είναι ένα και το αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο θέλουμε να ζήσουμε είναι η επιθυμία, και ο τρόπος με τον οποίο θέλαμε να ζήσουμε αλλά δεν το κάναμε, είναι η ενοχή. Η ενοχή δεν είναι τίποτε άλλο από το να επανεξετάζουμε τις αποφάσεις του παρελθόντος με μια πιο ενημερωμένη νοημοσύνη. Κάπως έτσι, βήμα προς βήμα, θα κινείστε μέσα από τα διαφορετικά στρώματα του σώματος σας.

Όσο λιγότερες είναι οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες σας, τόσο ελαφρύτερο θα είναι το πρανικό σας σώμα και τόσο ευκολότερο θα είναι να φύγετε από αυτό το σώμα. Ομοίως, όσο λιγότερες είναι οι ενοχές, τόσο ελαφρύτερο θα είναι το νοητικό σας σώμα και τόσο ευκολότερο θα είναι να φύγετε από αυτό το σώμα.

Και κάτι ακόμα, όταν οι επιθυμίες, οι ενοχές και ο πόνος θα είναι λιγότερο έντονα, όχι μόνο θα περάσετε μέσα από τον θάνατο ευκολότερα και με λιγότερο πόνο, αλλά θα γερνάτε και με περισσότερη χάρη. Το να γερνάτε με χάρη είναι το vanaprastha sannyas*. Το να μπορέσετε να ζείτε με πληρότητα στο τελευταίο μέρος της ζωής σας είναι το τεράστιο δώρο του vanaprastha sannyas*.

Όλες οι ενοχές που συλλέγουμε στη ζωή μας θα αναδύονται καθώς θα περνάμε μέσα από το νοητικό μας σώμα. Στη συνέχεια απο εκεί θα φτάνουμε στο αιθερικό μας σώμα, το οποίο θα σχετίζεται με όλα τα δεινά μας. Όλα τα βάσανα που περάσαμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα αποθηκεύονται εδώ.

Η ευτυχία είναι ένα προσωρινό συναίσθημα που δημιουργείται μέσα από το μυαλό. Η ευδαιμονία, το έβδομο σώμα, είναι η αληθινή πραγματικότητα. Είναι το αναίτιο και ατελείωτο συμβάν μέσα σας της αυθόρμητης ενέργειας της χαράς και της ευτυχίας. Θα είναι σαν ένα συντριβάνι το οποίο θα συμβαίνει συνεχώς αναίτια μέσα σας.

Στην πραγματικότητα, ο λόγος που π.χ. το αγαπημένο σας γλυκό σας δίνει μια αίσθηση ευτυχίας είναι ότι λειτουργεί ως ένας πυροδοτικός μηχανισμός βάζοντας σας σε αυτό το χώρο της ευδαιμονίας η οποία είναι η αληθινή σας φύση. Αλλά εσείς μπερδεύεστε νομίζοντας ότι ευτυχία οφείλεται στην καραμέλα, στο εξωτερικό αντικείμενο. Η ευτυχία όμως θα οφείλεται στην πραγματικότητα στο ότι για εκείνες τις λίγες στιγμές, θα έρχεστε σε επαφή με την εσωτερική σας ευδαιμονία.

Όσο πιο καθαρά θα είναι τα σώματα, τόσο πιο ελαφρά θα είναι και τόσο πιο εύκολο θα είναι για τη ζωτική σας δύναμη να εγκαταλείψει το σώμα. Όπως ακριβώς η φλούδα θα βγαίνει από μια ώριμη μπανάνα, έτσι και ζωτική σας δύναμη θα εξέρχεται ευκολότερα από το σώμα σας.