Ο Ανύπαρκτος στην Πραγματικότητα Άξονας🔗

Υπάρχει μια πολύ όμορφη αναλογία από τον Ραμάνα Μαχαρίσι, έναν Φωτισμένο Δάσκαλο από την Ινδία. Όταν ένας σκύλος μασάει ένα ξερό κόκαλο, καθώς θα μασάει, τα θραύσματα του κόκκαλου θα εισχωρούν στο στόμα του προκαλώντας του αιμορραγία. Ο σκύλος νομίζοντας ότι το αίμα προέρχεται από το κόκαλο θα απολαμβάνει το αίμα αυτό. Και θα συνεχίζει να μασάει το κόκαλο για την απόλαυση που το προσφέρει αυτό το αίμα! Χωρίς όμως να συνειδητοποιεί ότι το αίμα προέρχεται από το ίδιο του το στόμα και όχι από το κόκαλο.

Εάν η βία σάς εξιτάρει, θα περιμένετε τέτοιου είδους περιστατικά να συμβούν στην ζωή σας. Εάν ο πόνος σάς εξιτάρει, εάν πιστεύετε ότι η ζωή σας είναι ένας άξονας πόνου, θα περιμένετε αυτού του είδους τα περιστατικά στην ζωή σας προκειμένου να ενισχύσετε και να ενδυναμώσετε την πεποίθησή σας σε αυτά. Αυτή είναι και σε γενικές γραμμές η ανθρώπινη ψυχολογία. Παρόλο που οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι θέλουν να σπάσουν τον άξονα της βίας ή τον άξονα του πόνου που αυτοί έχουν δημιουργήσει, στην πραγματικότητα τον καλλιεργούν στα κρυφά.

Επιτρέψτε μου να προσφέρω μια βαθύτερη κατανόηση σχετικά με το θέμα . Ο πόνος που είχατε πριν από δέκα χρόνια, ο πόνος που είχατε πριν από εννέα χρόνια, ο πόνος που βιώσατε πριν από επτά χρόνια, ο πόνος που βιώσατε πριν από τρία χρόνια και ο πόνος που βιώσατε χθες είναι όλα ασύνδετα, ανεξάρτητα, μεμονωμένα περιστατικά. Αλλά εσείς μπορεί να αρχίζετε να τα συνδέετε όλα αυτά και δημιουργείτε έναν άξονα πόνου. Συνδέοντας έτσι όλους αυτούς τους άξονες σκέψης και δημιουργώντας έναν μεγάλο άξονα, αρχίζετε να σκέφτεστε και να πιστεύετε: "Η ζωή μου είναι ένας πόνος". Αληθεύει όμως αυτό; Όχι! Τι συνέβη όμως σε όλα τα γλυκά περιστατικά χαράς που βιώσατε στο ενδιάμεσο; Σίγουρα, θα πρέπει να υπήρχαν τουλάχιστον μερικές στιγμές χαράς στο ενδιάμεσο; Απλώς αυτές θα ξεχάστηκαν. Δεν τις συλλέγετε ποτέ για να σχηματίσετε έναν άξονα. Έτσι, ο άξονας, ο οποιοσδήποτε βασικά άξονας, δεν είναι ποτέ πραγματικά αληθινός, επειδή εστιάζει μόνο σε ένα κομμάτι του συνόλου της βιογραφίας σας.

Πρώτον, συνήθως αρχίζετε να αρχειοθετείτε τις οδυνηρές αναμνήσεις για λειτουργικούς σκοπούς. Αρχειοθετείτε όλους τους πόνους σας, πιθανότατα ως ένα είδος ιατρικού ιστορικού ή για να το πείτε στο γιατρό σας. Σιγά σιγά λοιπόν, αρχίζετε να πιστεύετε ότι όλοι αυτοί οι πόνοι που συνέβησαν στη ζωή σας είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Αποφασίζετε λοιπόν ότι η ζωή σας είναι ένας πόνος- ότι η ζωή σας είναι μία δυστυχία. Τη στιγμή που παίρνετε την απόφαση ότι η ζωή σας είναι ένας πόνος ή μία δυστυχία, θα δημιουργείτε κόλαση για τον εαυτό σας.

Για παράδειγμα, μέχρι πρωτίστως απλά περπατούσατε, διότι δεν μπορούσατε να πετάξετε. Γνωρίζετε επίσης ότι στο παρελθόν σας ποτέ δεν πετούσατε αλλά μόνον περπατούσατε. Μπορείτε λοιπόν να πιστέψετε ότι από αύριο θα αρχίσετε να πετάτε; Αυτό δεν γίνεται. Θα γνωρίζετε ότι και αύριο επίσης θα εξακολουθείτε μόνον να περπατάτε. Βασίζεστε αποκλειστικά στις εμπειρίες αυτές που θυμάστε από το παρελθόν σας για να προβλέψετε το μέλλον σας, αποκλείοντας όμως πολλές καινούριες δυνατότητες.

επιμηκύνετε τον άξονα της χαράς ούτε να σπάσετε τον άξονα του πόνου - απλά επειδή ο άξονας αυτός καθεαυτός δεν υπάρχει. Δεν είναι παρά απλώς η επιλεκτική σας μνήμη. Ο ίδιος ο άξονας είναι η φαντασία σας.

Η χαρά που βιώσατε πριν από δέκα χρόνια, η χαρά που βιώσατε πριν από εννέα χρόνια, η χαρά που βιώσατε πριν από τρία χρόνια και η χαρά που βιώσατε πριν από ένα χρόνο είναι όλες ανεξάρτητες, μεμονωμένες και ασύνδετες σκέψεις. Στο παρόν όμως, συνδέετε όλες αυτές τις σκέψεις και δημιουργείτε έναν μεγάλο άξονα χαράς.

Μπορεί να ταυτίσατε την χαρά σας με ένα αντικείμενο, ένα πρόσωπο ή έναν χώρο, όπως π.χ. ένα συγκεκριμένο θέρετρο διακοπών. Στο τώρα λοιπόν θα προσπαθείτε ξανά και ξανά να τα επαναφέρετε στη ζωή σας, να φέρετε αυτό το πρόσωπο, το αντικείμενο, τον χώρο ή το περιστατικό στη ζωή σας. Όσο όμως κι αν προσπαθήσετε, δεν θα μπορέσετε να αναβιώσετε την ίδια χαρά το οποίο και θα σας βάζει σε περαιτέρω πόνο!

Στη ζωή, δημιουργούμε συνεχώς άξονες είτε πόνου είτε χαράς. Μόλις δημιουργήσετε έναν άξονα πόνου, θα προσπαθείτε αμέσως να τον σπάσετε. Ενώ όταν δημιουργείτε έναν άξονα χαράς, θα προσπαθείτε να τον επιμηκύνετε! Αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι δεν μπορείτε ούτε να

Ένας μεσήλικας άντρας ήρθε και μου είπε: "Θα χωρίσω τη γυναίκα μου. Παρακαλώ πολύ ευλόγησέ με!" Ένας κύριος περίπου σαράντα πέντε ετών ήρθε και μου είπε: "Swamiji, πρόκειται να χωρίσω τη γυναίκα μου, σε παρακαλώ ευλόγησέ με". Του είπα: 'Ευλογώ τον κόσμο μόνο για να παντρευτεί.. Γιατί θέλετε να σας ευλογήσω για να πάρετε διαζύγιο;". Μου απάντησε: Όχι, θα πρέπει να με ευλογήσεις, επειδή έχω υποφέρει τόσο πολύ'. Του είπα: "Εγώ ευλογώ τον κόσμο μόνο για να παντρευτεί.. Τι συνέβη και ήρθες να μου ζητήσεις να σε ευλογήσω για να πάρεις διαζύγιο;". Μου απάντησε: Όχι, όχι, Swamiji, πρέπει να με ευλογήσεις, γιατί έχω υποφέρει υπερβολικά πολύ'.

Του είπα, "Η δυστυχία πρόκειται πάντα για ένα δούναι και λαβείν. Ποτέ δεν είναι ότι μόνον λαμβάνουμε. Θα πρέπει λογικά να έχεις δώσει και εσύ στην γυναίκα σου αρκετό πόνο. Γι' αυτό, σε παρακαλώ, πες μου την αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβη και μετά θα αναλύσουμε μαζί την κατάσταση".

Εκείνος απάντησε: "Πώς να αποφασίσω ποια περιστατικά να πω και ποια να αφήσω απ' έξω;". Είναι τόσα πολλά! Από την πρώτη μέρα άρχισε να με βασανίζει. Δεν ξέρεις πόσα βασανιστήρια έχω περάσει! Στη συνέχεια διηγήθηκε ένα περιστατικό από την ημέρα του γάμου του!

Στα ινδικά χωριά, όταν λαμβάνει χώρα ένας γάμος, το νεόνυμφο ζευγάρι παίζει παιχνίδια μετά την τελετή του γάμου. Σε ένα από τα παιχνίδια, ένα δαχτυλίδι ρίχνεται μέσα σε μια κατσαρόλα γεμάτη με νερό. Ο σύζυγος και η σύζυγος βάζουν τα χέρια τους μέσα και ανταγωνίζονται για να σηκώσουν το δαχτυλίδι. Όποιος το αρπάξει πρώτος κερδίζει. Αυτά τα μικρά παιχνίδια δημιουργήθηκαν κυρίως για να σπάσει ο πάγος μεταξύ του ζευγαριού, επειδή στους γάμους που γίνονται από συνοικέσιο η νύφη και ο γαμπρός συναντιούνται μόνον για πρώτη φορά κατά την έναρξη της γαμήλιας τελετής. Έτσι έχουν αυτά τα μικρά παιχνίδια για να μειώσουν την απόσταση μεταξύ του ζευγαριού επειδή δεν έχουν γνωριστεί ακόμα καλά μεταξύ τους.

Αυτός λοιπόν αφηγήθηκε: "Κατά τη διάρκεια αυτού του παιχνιδιού, μου γρατζούνισε το χέρι. Με τα νύχια της μου γρατζούνισε το χέρι μου! Και άρχισε να λέει μια μεγάλη ιστορία για όλα όσα του είχε κάνει από τότε! Για τους δικού του πρακτικούς σκοπούς, είχε κρατήσει ακόμη και έναν φάκελο, που έμοιαζε με αστυνομική αναφορά για τα πάντα από την πρώτη κιόλας μέρα του γάμου του.

Αφού μου αφηγήθηκε δύο ή τρία περιστατικά, του είπα: "Παρακαλώ, σταμάτα! Εάν είναι έτσι τα πράγματα, αυτή θα πρέπει να χαίρεται πιό πολύ απο εσένα που χωρίζουν οι δρόμοι σας. Είναι πολύ δύσκολο να ζεις με κάποιον που κρατάει τόσο μεγάλα και λεπτομερή αρχεία στο κεφάλι του!". Κάθε φορά που αυτή θα κάνει κάτι, αυτός ο άντρας θα αρχίζει να ψάχνει να βρεί κάτι μέσα στα αρχεία αυτά. Στη συνέχεια μου είπε τον λόγο που αυτός αιτούνταν άμεσα του διαζυγίου. Είπε, " Μου έριξε καφέ πάνω στα ρούχα μου! Του είπα: "Το να χύσει κάποιος λίγο καφέ πάνω στα ρούχα σου δεν μπορεί να είναι μία αιτία διαζυγίου!". Είπε, "Όχι, δεν μπορείς να καταλάβεις. Σήμερα μου έριξε καφέ- αύριο μπορεί να ρίξει οξύ! Πραγματικά αυτός είπε τέτοιο πράγμα. Δεν μπορούσα να καταλάβω όμως την σύνδεση. Τον ρώτησα πώς μπορούσε να κάνει μία τέτοια σύνδεση μεταξύ του καφέ και του οξέος. Αυτός μου είπε και πάλι: "Όχι, όχι Swamiji, δεν μπορείς να καταλάβεις. Μπορεί να φαίνεται κάπως ακραίος και μπορεί να γελάσετε όταν το ακούσετε αυτό. Αλλά απλά εάν κοιτάξτε στην δική σας ζωή. Κάνετε και εσείς το ίδιο πράγμα - δημιουργείτε δηλαδή συνεχώς παράλογες συνδέσεις. Ξεχνάτε να αντιλαμβάνεστε τα περιστατικά αυτά και ως ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Όπως ξεχνάτε επίσης να αντιλαμβάνεστε και τις σκέψεις ως ανεξάρτητες.

Εάν απλά μάθετε την απλή αυτή τεχνική του uncluching-ανκλάτσινκ, θα μπορέσετε να διατηρήσετε μια σημαντική ποσότητα ενέργειας στο σύστημά σας, στην ίδια σας την ύπαρξη. Ως αποτέλεσμα, θα είστε πολλές φορές πιο παραγωγικοί και δημιουργικοί. Οι σχέσεις σας θα είναι πολύ πιο φιλικές, επειδή δεν θα συγκολλάτε περιστατικά τα οποία δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Δεν θα αισθάνεστε να σας πνίγουν οι άνθρωποι ή οι προσδοκίες τους. Θα έχετε έναν τεράστιο εσωτερικό χώρο στη διάθεσή σας για να εκπληρώσετε τις ανάγκες σας, καθώς και τις ανάγκες των αλλονών. Θα κατέχετε επίσης μία τεράστια συμπόνια ώστε να μάθετε γιατί οι άλλοι υποφέρουν. Μόνο όταν δεν καταλαβαίνετε τον λόγο γιατί κάποιος άλλος μπορεί να υποφέρει, θα είστε σκληροί μαζί του. Όταν ανκλάτσινκ(θα μπορούσαμε να πούμε εδώ όταν αποκολληθείτε-όμως το ανκλάτσινκ είναι κάτι πολύ περισσότερο κι έχει ουσιαστικά εννέα επίπεδα), θα είστε σε θέση να φιλοξενήσετε αυτό το άτομο στον εσωτερικό σας χώρο. Θα είστε αυτόματα πιο συμπονετικοί. Η ίδια σας η ζωή θα αποκτήσει μια διαφορετική ποιότητα και θα γίνετε ένα διαφορετικό άτομο στον κόσμο αυτό.

Κάθε γεγονός στη ζωή μας είναι ασύνδετο, ακόμη και οι καθημερινές μας δραστηριότητες όπως το φαΐ και το ποτό. Κάθε εμπειρία είναι από μόνη της ανεξάρτητη. Το νερό που ήπιαμε χτες και το νερό που ήπιαμε σήμερα είναι δύο τελείως διαφορετικά περιστατικά.

Το φαγητό που φάγατε χθες και το φαγητό που τρώτε σήμερα είναι διαφορετικά, ακόμη και αν φαίνονται σαν ίδια! Όμως ο νους σας δημιουργεί έναν άξονα μεταξύ αυτών των δύο περιστατικών και σας λέει: "Τρώω το ίδιο φαγητό κάθε μέρα".

Να είστε σαφείς, ότι δεν τρώτε το ίδιο φαγητό κάθε μέρα. Μπορεί να χρησιμοποιείτε την ίδια λέξη "φαγητό" και για τις δύο αυτές εμπειρίες, αλλά δεν είναι η ίδια εμπειρία. Μην εξαπατάσθε από τις λέξεις που εσείς οι ίδιοι χρησιμοποιείτε. Το χθεσινό, το σημερινό και το αυριανό γεύμα είναι μεταξύ τους ξεχωριστά περιστατικά και ξεχωριστές εμπειρίες. Οι οποίες είναι εντελώς ανεξάρτητες και αδέσμευτες μεταξύ τους.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών της ζωής του, οι γιατροί ζήτησαν από τον Δάσκαλο να τρώει ένα συγκεκριμένο είδος τροφής. Δεν του επιτρεπόταν να φάει τίποτα άλλο. Έπρεπε να τρώει το ίδιο είδος τροφής τρεις φορές την ημέρα, κάθε μέρα.

Η ζωή είναι καινούρια κάθε στιγμή. Το μυαλό είναι αυτό που την κάνει να μοιάζει επαναλαμβανόμενη, βαρετή και τετριμμένη.

Το είχα δεί αυτό στις μέρες της πνευματικής μου περιπλάνησης. Στα δάση της Βόρειας Ινδίας οι κυνηγοί χρησιμοποιούν ένα είδος παγίδας για να πιάνουν τα πουλιά. Δένουν ένα σχοινί ανάμεσα σε δύο δέντρα και στη μέση του σχοινιού, στερεώνουν ένα ξύλινο ραβδί. Και τυλίγουν το σχοινί στο μέσο του ξύλου. Είναι μία κυνηγετική παγίδα δηλαδή φτιαγμένη για να πιάνει πουλιά.

Μπορεί να σκεφτείτε: "Πώς μπορεί να παγιδευτεί ένα πουλί απλά με ένα μικρό ραβδί;". Πώς είναι δυνατόν αυτό να γίνει; Στην πραγματικότητα, το μόνο που κάνουν είναι να κρεμάσουν το ραβδί ανάμεσα σε δύο δέντρα χρησιμοποιώντας ένα σχοινί, αυτό είναι όλο. Όταν ένα πουλί έρχεται και κάθεται στο ραβδί, το ίδιο το βάρος του πουλιού γυρίζει ολόκληρο το ραβδί και αυτό αναποδογυρίζει. Έτσι το πουλί θα κρέμεται τώρα ανάποδα, γραπώνοντας το ξύλο.

Εάν κάνετε ανκλάτς-unclutch από αυτό το ραβδί, τι θα συμβεί; Δεν έχει ποτέ καταγραφεί κάποιο πουλί που να έχει πέσει ποτέ και να έχει σπάσει το κεφάλι του!