در جستجوي نور🔗

اشرم حوزه انرژي است . جايي که هر مسير يك سفر دروني" " . محسوب مي شود

پاراماهامسا نیتیاناندا جالي وطن :

و آنگاه که ضرورت ترك وطن به اوج خود رسید حس کرد که تعلل بیش از این جایز

نیست. حس مي کرد بي آنکه بخواهد ناچار است زندگي فعلي خود را ترك و قدم در

راهي بگذارد که مدتها آن را

جستجو میکرد. این بود که نتوانست آن شیوه زندگي را تحمل کند. پاراماهامسا نیتیاناندا

در ابتدا خواست مادرش را از این تصمیم آگاه کند. وي شدیدا به مادرش عشق مي

ورزید و مي خواست مطمئن شود با کمترین ناراحتي آن را بپذیرد. آن شب حدود

ساعت 10 نزد مادرش رفت و

7 پرسید : اگر روزي بمیرم چه مي کني؟ مادرش پرسید : " چرا هچنین سوال بدشگوني را

میپرسي؟ چي شده؟" پاراماهامسا نیتیاناندا گفت: "هیچي، همین طوري پرسیدم، فقط مي

خواستم بدونم" . مادرش آهي کشید و گفت: "چه کار مي توانم بکنم؟وقتي پیش بیاد

مجبورم بپذیرم . " این شد که به مادرش گفت قصد دارد آنجا را ترك کند. مادرش

ناگهان به گریه افتاد. بي آنکه بخواهد بدنش مي لرزید. گفت: "مي دونستم بالاخره از

اینجا ميري. " نظر مادرش را در اینباره پرسید. وي پاسخ داد: "مي دونم که مي

خواهي بري. همیشه مي خوام کاري که دوست داري در زندگیت انجام بدي. نمي تونم

جلوتو بگیرم. اگر گریه مي کنم به این دلیل است که نمي " .تونم دوریتو تحمل کنم

پاراماهامسا نیتیاناندا حس کرد بر عشق بي قید و شرط مادرش چیره شده است. با

اینکه بسیار غمگین بود اما براي پسرش آنچه را میخواست که دلخواه او بود. آرزو

مي کرد ایکاش راه فرزندش غیر از این مي بود و هیچگاه از وي چنین چيزي نمي

خواست. معصومیت و از خود گذشتگي مادرش تاثیر عمیقي بر وي داشت. براي

معصومیتش نمي توانست حد و مرزي قائل شود

"سرتاسر هند و نپال" تمام معابد بزرگ انرژي وجودي را شدت مي بخشند. اگر مدتي را" در آنجا بگذرانید تمرکز عمیقي پیدا مي کنید. " پاراماهامسا نیتیاناندا 8 آرزوي عميق پاراماهامسا نيتياناندا وي را به سرتاسر هند و نپال برد. از "تاپوان" در "هيماالياس" تا "کانياکوماري" در جنوب و از دواراکا" در غرب تا "کلکته" در شرق. گشت و گذار ساده و بي پيرايه وي" (پاريواراجاکا) 9 سال طول کشيد. وي مسافت بسياري را .حدود 70000 کيلومتر را پياده طي کرد