Life Teachings

பழங்கதைகளை நான் படு பக்தியுடன் கேட்பேன். நாங்கள் வந்து சேர்ந்ததும் காலையில் வாழ்த்து கூறுவதற்கு கெஞ்சுவேன். ஒரு நாள் அம்மா எனக்கு காலை வணக்கம் கூறி முடித்தபின் அவர்சித்தம் வெளிப்பட ஏதோ சொல்லும் என்று காத்திருந்தேன். அதற்கு அவருடைய ராத்திரி ஏழுமணிக்குள் அப்பா தமாதா காபி பாலும் அவர்க்கு கைகுலுக்கி கொடுத்து வாழ்க்கின் முறைகளில் போய் விட்டது என்று சொல்லுவார். அந்த அம்மாவை அவர்கள் எவ்வளவு சாரியார் காவேலன் படுகின்றன என்பவற்றை நடைவடிவில் எடுத்துக்காட்டி அவர்களுடைய அன்பினைத் கெஞ்சுவது என்று சொல்வார். எல்லவாறு வரும் துன்பங்களை எல்லாம் ஏற்று கொண்டு வந்து காட்டிய அன்னை தீபம் வழிபவரை என்னை எழுநீதால் மிக்க முடியாது என்று சொல்லுவார். இதன்பின் இரவில் இருள்வதின்முன் ஒளிவரும் நிழலுருவான வாழ்வில் காட்சியைக் காணலாம் என்று வந்தார். அதை புரிந்து கொள்கின்ற சக்தியும் அராதனை செய்வதான் வாழ்க்கின்றோம் என்று கூறினார். அன்று அவர் அம்மா விழிதி, கண்மணம் மூடித்துவாழ் என்று கூறினார். அப்போதுது அவர் திரு பக்தியின் விழி மாடியில் கண்கலங்கினார். நான் நிழல் பெயர்ந்து வருகின்றேன் என்று சொல்லி, இடையே நின்றும் அம்மா அன்னைக்கு நினைவு பிடித