Tijd versus Begrijpen

Als een pijnlijk incident plaatsvindt in het leven zoals het verlies van een kind, een man of vrouw die hun echtgeno(o)t(e) verlaat, het opbreken van een hechte vriendschap, dan lijdt men en na een tijdje is er langzaam acceptatie. Iemand kan vele dagen en nachten huilen en piekeren, maar komt er dan toch toe te accepteren wat plaatsvond. Tijd heelt. Het is een algemeen gezegde. Begrijp dat tijd alleen maar nodig is voor genezing omdat je niet klaar was de pijn en lijden op een bewuste en aandachtige wijze onder ogen te zien ten tijde van het incident.

Als je de pijn gewoon onder ogen kan zien, als je de emotie kan observeren met aandacht en het spel van het verstand kan zien tijdens het ervaren van de pijn, dan komt het begrijpen op en vindt er direct genezing plaats. Tijd is nodig omdat je niet klaar bent om het te begrijpen. Dus lijd je behoorlijk. Na een tijd, na enige weken, maanden of zelfs jaren vervaagt het incident en wordt een verre herinnering.

Echter is de pijn niet geheel uit ons systeem weg. Als je een persoon tegenkomt die je zelfs maar in de verte herinnert aan je verloren kind of echtgenoot bijvoorbeeld, wanneer de persoon een gelijke manier van praten, lopen, of lachen heeft, heropent zich de wond. Het doet pijn omdat je de herinnering uit het verleden meedraagt. Hierdoor ervaar je dat het leven een te zware last is om te dragen. Je hebt gekozen om je gehele verleden vast te houden, van toen je een kind was, een tiener, voor het eerst aan het werk ging, je hield vast aan alle stadia van het leven met al zijn ervaringen, pijnen en fouten. Die last en lading van je emoties, geassocieerd met het verleden, is wat je pijn geeft, steeds als je de herinnering herbeleeft.

Als je besluit om het verleden te laten vallen en elke situatie vanuit een fris perspectief beziet, zal je niet zoveel pijn hebben. Je zal in een oogwenk genezen. Je zal niet zoveel tijd nodig hebben.

Pijn en plezier - twee kanten van dezelfde munt.

Een kort verhaal

Op een keer ging een discipel naar zijn meester en zei, 'Meester ik ben niet in staat te mediteren. Mijn benen doen pijn. Ik wordt afgeleid. De Meester zei eenvoudigweg, 'Het zal voorbijgaan'.

Na 2 weken ging de discipel terug naar de meester en vertelde dit keer, 'Ik ben in staat heel goed te mediteren. Ik voel mij zo aanwezig en licht.

De meester antwoordde opnieuw, 'Het zal voorbijgaan'.

De wortel van zowel pijn als plezier is hetzelfde. Het is dezelfde beleving met twee namen. Het is als twee mensen die een massage ontvangen van een masseur. De ene concludeert het was een heerlijk herstellend proces terwijl de ander besluit dat het pijn deed! Dezelfde massage zal als pijn of als aangenaam worden ervaren afhankelijk van wie hem ontvangt.

Het leven heeft beide tegengestelde in zich, plezier en pijn. Plezier en pijn komen beiden komen uit het verstand. Het verstand beweegt altijd van het ene extreme naar de andere. Het valt zelden in de middenweg. Van plezier beweeg je naar pijn, van pijn beweeg je naar plezier. Zoals we eerder zagen, zijn pijn en plezier geheel afhankelijk van de persoon die ze voelt. Iets kan je als plezierig voorkomen terwijl dezelfde ervaring pijn kan betekenen voor iemand anders.

In de Bhagavad Gita54, het grootse boek dat meerdere wegen naar zelfrealisatie onderwijst, zegt de verlichte Meester Krishna zo mooi, "Hij die pijn en plezier gelijkelijk beschouwt, een brok aarde, een steen en een stuk goud met een gelijk oog beziet, hij die wijs is, lof en schuld als gelijk ziet, hij die onveranderd blijft onder eer en schande, hij die vrienden en vijanden gelijkelijk behandeld, daarvan wordt gezegd dat hij de modes van de natuur is overstegen. Plezier en pijn zijn hetzelfde voor hem, hij is klaar voor verlichting.