Innerlijk gesprek

In onze normale staat zijn we constant in gesprek. Zelfs als we niet hardop tegen een ander persoon praten, zoals veel gestreste mensen in feite doen, praten we stil van binnen. Niet alleen is onze geest niet in rust, maar de gedachten die hij opwekt krijgen ook vorm als een monoloog of dialoog in ons.

Dit innerlijke geklets is wat we zorgen noemen. Bezorgdheid is niets anders dan het zich voortdurend herhalende innerlijke negatieve geklets. Steeds weer verwijzen we naar het verleden en projecteren het naar de toekomst door alle negatieve dingen die ons in het verleden zijn overkomen met elkaar te verbinden. We visualiseren dan dat hetzelfde in de toekomst gebeurt.

Negentig procent van je zorgen zullen nooit materialiseren. Ik heb dit laten zien aan mensen die onze cursussen hebben gevolgd. Ik vertel ze dat ze hun zorgen moeten opschrijven en zes maanden later moeten bekijken. Ze vertellen me allemaal dat bijna al hun zorgen nooit echt zijn uitgekomen. De tien procent die wel gebeurd is, was goed voor hen!

Jouw sterke visualisatie nodigt eigenlijk uit dat deze zorgen waar worden! Als een zorg voortdurend tegen je zeurt, breng dan het inzicht dat de zorg zelf een creatie van je geest is. De geest zelf is onwerkelijk. De verbinding die het maakt met je gedachten is onwerkelijk. Daarom is de zorg ook onwerkelijk! Je kunt negatieve woorden vervangen door positieve woorden en negatieve gedachten door positieve gedachten. Zo gemakkelijk is het. Deze woorden hebben kracht.