Integriteit - de eigenschap van een sannyasi!

Het woord 'boetedoening' betekent niets anders dan jezelf integreren, van jezelf een één enkele entiteit maken. Je kunt je afvragen, 'Zijn we nu niet zo?' Als je goed kijkt, zul je zien dat we bestaan als verschillende entiteiten, nooit als één. Er is al het andere in ons leven, behalve integratie.

Als je diep van binnen kijkt, zul je begrijpen dat er honderden stemmen zijn die voortdurend in je praten. Op moment dat de geest zegt, 'Laten we dit doen, het volgende moment zal de gedachte opkomen, 'Nee. Laten we het niet doen!' Na het denken aan de neveneffecten en na-effecten, begint de geest te oscilleren.

Het integreren van de gefragmenteerde delen van de geest is de essentie van het leven. Het integreren van de gevoelens en de geest, het integreren van je gezicht en je geest, zorgen ervoor dat je gezicht hetzelfde laat zien als wat je geest denkt, is de essentie van het leven.

Als je het leven van grote meesters bestudeert en probeert te zoeken naar één basis essentie in al hun levens, zul je ontdekken dat het niet kennis of toewijding is. Het is integriteit! Waar zij in geloofden, leefden zij naar. Dat is alles! Hun integriteit was solide. Ze waren bereid om zelfs hun leven te verliezen, maar niet hun integriteit.

Chaitanya Mahaprabhu316, de grote verlichte meester uit India, ging altijd rond in de straten alleen maar devotionele liederen zingend. Hij trok zich nooit iets aan wat anderen over hem zeiden. Wat hij voelde, uitte hij. Hij werd in de zee gegooid vanwege de manier waarop hij over straat liep, maar dat hield hem niet tegen. Om zo te zijn vereist een diep gevoel van opoffering. Het vergt de moed om alles op te offeren om te leven met integriteit!

Ashrama - De vier stadia in iemands leven: brahmacharya als een student, grihastha als een getrouwde huishouder, vanaprastha aan het einde van een productief huwelijksleven en sannyasi als een persoon die afstand doet van alle materiële aspecten in het leven.

Dat is waarom alles wat deze grote meesters deden in hun leven altijd uitmondde in eeuwige gelukzaligheid! Alles wat zij deden was een poging om zichzelf te integreren met diepe oprechtheid en toewijding. De intense inspanning om zichzelf te integreren is wat men penitentie noemt. Penitentie eindigt altijd in gelukzaligheid. Er zullen ontelbare dingen die de hele tijd in je leven gebeuren. Het verdragen van al die dingen en het intensiveren je integriteit met hen - dat heet penitentie. Aan de andere kant, als je toestaat dat de gebeurtenissen in het leven je door elkaar schudden, dan beland je in ongenade. Welke welke kant je ook je wenst te gaan, is aan jou.

Adi Shankara was een grote verlichte meester uit India. Als jonge jongen, zat hij in een dilemma toen hij het pad van sannyas wilde volgen. Hij wilde zijn huis verlaten met de toestemming van zijn moeder, maar zij was was niet bereid hem los te laten.

Op een dag ging hij een bad nemen in de rivier. Plotseling, hoorde zijn moeder hem luid schreeuwen om hulp roepen. Ze rende naar buiten en zag dat een krokodil zijn been te pakken had. Hij worstelde om vrij te komen.

Plotseling, door een flits van gedachten, riep hij haar toe: 'Moeder, als je mij toestemming geeft om een sannyasi te worden, zal ik bevrijd worden van deze krokodil om verder te gaan met mijn leven.'

³¹⁶ Chaitanya Mahaprabhu - Een mysticus uit Bengalen, India doordrenkt van toewijding aan de verlichte meester

De moeder was verbaasd en vroeg hoe. Hij legde uit: 'Volgens de Veda's staat het gelijk aan opnieuw geboren worden als ik een nieuwe ashrama (levensfase) binnenga. Dus, als je mij toestemming geeft om in sannyas te gaan, dan zal God mij misschien een nieuw leven schenken! De moeder was totaal hulpeloos. Ze nam snel een beslissing. Het was beter om haar zoon als sannyasi te hebben dan hem dood te zien. Ze stemde toe.*

Onmiddellijk liet de krokodil zijn greep los! Sankara rende met grote vreugde naar zijn moeder. Hij had naar de waarheid geleefd die hij op dat moment zocht en het had gewerkt.

Kijk, er zijn drie dingen: De waarheid denken De waarheid spreken De waarheid leven

De eerste twee zijn makkelijk te volgen. Maar de derde, de hele tijd de waarheid leven, is moeilijk. Het is zeer zeldzaam. Sannyas is de moed om te leven wat we denken dat de waarheid is. We hechten belang aan het spreken van de Waarheid. Maar de waarheid leven is het belangrijkst. Als je begint je waarheid te leven, zal je respect voor jezelf toenemen. Dat is de schoonheid ervan. Als je naar me toekomt met een probleem, geef ik je soms troost en vertel dat het in orde is. Zie je, het feit dat je naar me toekomt met het probleem laat zien dat je niet de integriteit hebt om ermee te leven en het op te lossen! Dus, ik moet je troosten. Alles kan verloren gaan, maar niet integriteit. Met integriteit, gaat je eigen evaluatie omhoog. Wanneer je eigen onbewuste geest begint te geloven, is dat het meest gunstige ding dat in je leven kan gebeuren. De poorten van de hemel zijn dan open!

Wanneer je integreert, laat je hypocrisie vallen. Hypocrisie is doen alsof je bent wat je niet bent. Hypocrisie is je op vele plaatsen verstoppen zodat mensen niet kunnen zien wie je werkelijk bent. De fragmenten in jou overheersen elkaar en maken je hypocriet. Als je vecht met je eigen fragmenten en wint, ben je een dheera, een moedige! Het is gemakkelijk om te vechten met anderen en te winnen. Als je met anderen vecht en wint, ben je een veera, een krijger. Maar met jezelf vechten vereist meer moed. Je vecht niet tenzij je moe bent van jezelf. Alleen als je moe bent, accepteer je dat je het gevecht moet beginnen.

Zodra je integreert, voor de eerste keer, weet je wie je werkelijk bent. Alle maskers vallen af. Je bent klaar om jezelf bloot te geven in relaties. Je wordt authentieker. Je realiseert je plotseling dat je dingen mist vanwege jezelf! Sannyas draait allemaal om meer authentiek worden. Als ik zeg authentiek, bedoel ik dat je je individualiteit gaat uitstralen in plaats van je persoonlijkheid. Met fragmenten, ben je een persoonlijkheid. Met integriteit, bent je individualiteit. Eigenheid is je authenticiteit zien door je eigen ogen. Persoonlijkheid is een opgebouwd beeld in de ogen van de

maatschappij. Het werk van de meester is om een ruimte in je te creëren waar je je persoonlijkheid niet hoeft te bewaken, waar je vrij kunt zijn, waar alleen begrip transformatie kan veroorzaken.

Boeddha zei altijd tegen zijn discipelen, 'Tel je leven pas nadat je sannyas hebt genomen.'

Iemand vroeg me of het afleggen van de gelofte van brahmacharya317 of sannyas tot verlichting zal leiden. Of het afleggen van de gelofte al dan niet tot verlichting leidt is van secundair belang. Maar als je de geloften strikt naleeft gedurende één maand, met succes, zal het respect dat je voor jezelf hebt enorm toenemen. Dat is voldoende! Het wordt asaadhya sadhana genoemd - de schijnbaar onmogelijke taak met succes volbrengen. Het is je laten doen wat je verstand zegt dat je niet kunt doen! Technieken zoals vuurlopen behoren tot deze categorie. Gewoonlijk zal de geest zeggen dat je niet op een vuurbed kan lopen. Als je het eenmaal doet, zal het respect dat je voor jezelf hebt toenemen! Dan kom je in integriteit.

Integriteit moet op twee manieren worden opgevat.

Het eerste deel is het integreren van de vechtende delen van de geest tot één. Kijk, het leven zelf wordt verspild in de oscillatie van de geest. Als je één pad kunt volgen, zul je het bereiken.

Bijvoorbeeld, stel dat er twee wegen zijn om Bangalore te bereiken. Het ene pad is 30 kilometer en het andere is 30.000 kilometer. Je bent aan het pendelen tussen welk pad te kiezen. Als je een pad kiest en doorgaat, zul je Bangalore bereiken.

Maar als je blijft pendelen, als je een half uur het ene pad, en dan van gedachten verandert en het andere pad kiest volgend half uur, wat gebeurt er dan? Je zult nooit Bangalore bereiken! Als je tenminste besluit en het 30.000 kilometer pad neemt, zul je Bangalore bereiken, zelfs al doe je er een jaar over! Maar als je blijft pendelen tussen deze twee paden, ook al duurt het dertig jaar, zul je Bangalore niet bereiken.

Zelfs als de gekozen weg verkeerd is, degene die beweegt met integriteit komt automatisch op het juiste pad. Hij bereikt wat bereikt moet worden. Begrijp dat er maar twee soorten mensen zijn op de planeet aarde, zij die leven met integriteit en zij die leven zonder integriteit, dat is alles! De schaal om een persoon te meten is niet het pad waarop hij ging maar of hij met integriteit leefde of niet.

Integriteit is de kracht om je geloof te leven, wat er ook gebeurt.

³¹⁷ Brahmacharya - Letterlijk betekent wandelen in de werkelijkheid. De eerste fase van het leven in de vedische traditie als een celibatair.

Ten tweede, niet verwateren door externe invloeden, is ook integriteit. Het is het vermogen om onze integriteit niet te veranderen of onszelf te verwateren door innerlijke verwarringen of invloeden van buitenaf. De persoon die leeft met integriteit, zelfs als hij sterft op het perron, zal sterven met de voldoening dat hij volledig heeft geleefd. De persoon die leeft zonder integriteit, zelfs als hij sterft in het beste ziekenhuis, zal sterven met ontevredenheid. De schaal om de kwaliteit van iemands leven te meten, is te zien in hoeverre hij leefde in overeenstemming met wat hij voelde dat leven was. Bijvoorbeeld, als hij een atheist is, als hij leefde als een sterke atheïst en stierf als een sterke atheïst, is er niets aan de hand. Hij zal het bereiken! Die grote kracht, als het dieper en dieper gaat in hem en zoekt, zal hem de waarheid laten zien!

Het integreren van de geest is de essentie van het leven. Beslis dat je altijd alleen zult zeggen en doen wat je voelt dat juist is. Dan, zul je komen tot enorme helderheid en overtuiging in de innerlijke en uiterlijke wereld.

Vivekananda verhaalt in zijn leven dat zijn meester, Ramakrishna Paramahamsa, stierf en hem de verantwoordelijkheid gaf van de missie. Op hetzelfde moment overleed Vivekananda's vader, een gezin achterlatend in uiterste armoede. Vivekananda was de enige hoop voor zijn familie. Hij stond tussen het redden van zijn familie en het redden van de wereld. Niemand herkende de missie waar hij over sprak. Hij zegt mooi, 'Wie zal sympathiseren met de verbeelding van een jongen?' Hij was, tenslotte tenslotte een jonge jongen!

Hij beschrijft die paar dagen als een 'onvoorstelbare hel'. Hij was met een kleine groep jongens, zonder geld, met maar één ding: de integriteit om het leven te leiden waarin ze geloofden, het leven dat hun meester hen had geleerd. Tien jaar later, zegt hij, 'Tien jaar geleden, kon ik geen honderd mensen krijgen om de geboortedag van de meester te vieren. Vandaag zijn het er vijftigduizend!' Sannyas neemt een sterk besluit om het onbewustzijn het bewustzijn niet te laten hinderen en om het bewustzijn stevig te vestigen op zijn woorden.

Vivekananda werd ondervraagd over hoe hij zijn familie op dat moment in de steek kon laten. Vivekananda antwoordde prachtig: 'Ik geloofde dat Ramakrishna's leringen India en vele vreemde rassen kon rationaliseren. Met dat geloof kwam het besef dat het beter is dat een paar mensen lijden dan dat zulke ideeën uit de wereld sterven. Wat als een moeder of twee broers sterven? Het is een offer. Laat het gebeuren. Geen groot ding kan worden gedaan zonder opoffering. Het hart moet worden geplukt en het bloedende hart op het altaar gelegd worden. Dan, worden grote dingen gedaan!'

Zo was zijn integriteit

Niet alleen dat, zij die spraken dat Vivekananda zijn familie in de steek liet, kennen de juiste feiten niet. Hij bleef zijn plicht vervullen door hen het absolute minimum te geven. Hij ging ook naar het gerechtshof om enkele juridische kwesties waarmee zij te maken hadden te regelen.

Een klein verhaal:

Tijdens de burgeroorlogen in Japan, trad het leger een stad binnen en nam de controle over de hele stad. Voordat het leger in een bepaald dorp aankwam, vluchtte iedereen, behalve een Zen meester.

Nieuwsgierig naar deze meester, ging de generaal naar de tempel om te zien wat voor een man de meester was. De meester herkende zelfs de generaal niet. De generaal werd erg boos toen hij niet respectvol werd behandeld op de manier waaraan hij gewend was.

Hij trok zijn zwaard en riep, 'Jij dwaas! Besef je niet dat je voor een man staat die je kan doorboren zonder met zijn ogen te knipperen?

De meester bleef kalm en vroeg, 'En realiseer je je dat je voor een man staat die doorboort kan worden, zonder met zijn ogen te knipperen?'

Met de kracht van integriteit komt uiterste vrijheid en gelukzaligheid. Met vrijheid en gelukzaligheid is er geen angst in de innerlijke of uiterlijke wereld!