ontsnapt aan de wet. Maar wie een vorm draagt Moet de ketting dragen. Te waar; maar ver verder dan

Zie: zodra je een vorm aanneemt, zodra je geboren wordt, wat je ook probeert te doen om vrijheid te bereiken, hetzij door te ontsnappen aan iets of door je tegen iets te verzetten, er komt nooit vrijheid. Net zoals wanneer je een ketting verwijdert die je bindt, bind je een andere ketting om jezelf! Als je een wond wilt, moet je er medicijn op aanbrengen. Kun je het genezen door er continu in te graven? Nee! Op dezelfde manier, wanneer je vrijheid wilt, zal de moeite die je doet aan de buitenkant zal je alleen maar meer en meer in depressie brengen. Vanuit die depressie, wat voor werk je ook doet, zal je alleen maar naar verdere depressie leiden. Alles wat je doet vanuit slavernij zal brengt je alleen maar naar verdere slavernij. Werken vanuit de binnenkant is het enige dat je zal helpen.

Bijvoorbeeld, als jullie mensen iets verkeerd doen, om eraan te ontsnappen, verander je een situatie of mensen in de buitenwereld wereld, toch? Je herschikt gewoon een paar dingen om het te verdoezelen. Daarna overkomt je alleen nog maar erger verdriet! Zodra dat verdriet er is denk je, 'Wat zal ik de mensen vertellen die hiernaar vragen? Wat voor antwoord zal ik ze geven?' Je ego zal je niet toestaan om te vertellen dat je het verdriet zelf hebt gebracht. Dus wat doe je? Zonder je fouten bloot te leggen, zonder toe te staan het lijden van het verdriet te laten zien, zonder te laten zien dat je nog dieper in de put zit, zeg je, 'Ah...ik heb alles goed gedaan. Laat het. Alles gaat zoals het het zou moeten gaan.'

Heb ik gelijk? Dit is de manier waarop het leven verder gaat nu! Neem het leven hier in de ashram. Wanneer het hier begint te koken, als ik problemen begin te veroorzaken voor het ego, voor de opgebouwde identiteit, dan ontsnap je van hier en ga je naar de Pondicherry312 ashram. Wanneer je naar Pondicherry ashram gaat, is er daar een groter verdriet dat daar op je wacht! Je ontsnapt van daar naar Salem313 ashram. Van Salem ren je naar de Tiruvannamalai ashram. Als geen van deze werkt, ga je uit van de organisatie zelf! Je ontsnapt ergens, toch? Begrijp dat door te ontsnappen, er alleen maar een groter verdriet zal komen op je pad. Maar zelfs nadat dat komt, wat doe je dan?

Je redt je gezicht! Je zegt, 'Er is niets aan de hand. Alles is in orde.' Zelfs als je weet dat het lijden alleen kwam omdat je ego niet in staat was het koken te verdragen, zul je jezelf troosten en doorgaan met wat je aan het doen was. Als deze cyclus doorgaat, blokkeer je de kans om er van bevrijd te worden.