Samsar en Sannyas

Samsar betekent letterlijk de 'wereld' of het 'pad'. Het verwijst naar het wereldse leven dat eindeloze cycli van geboorte en dood veroorzaakt.

Er zijn twee manieren om je op een pad te bewegen: ofwel met bagage en mensen of met jezelf. In het eerste geval, moet je misschien een langere tijd wachten. In het tweede geval kunt je het bereiken, zelfs op dit moment.

Sannyas is de beslissing om geen bagage mee te nemen terwijl je je voort beweegt. Je kunt alles hebben, maar je hoeft het niet te dragen. Als je niets meeneemt, geeft het Bestaan je wat je nodig hebt op het moment. Dat is sannyas.

Er is een mooi verhaal uit het leven van Boeddha.

Boeddha's discipelen verzamelden zich om hem heen op een dag en vroegen hem hen te onderwijzen in de essentie van sannyas. Hij vertelde hen een klein verhaal:

Een man leefde alleen op een eiland. Plotseling kreeg hij het gevoel dat het tijd was om van het eiland te verhuizen. Hij had geen boot. Dus maakte hij er een met wat hij maar kon vinden twijgen, takken, bladeren. Het was een moeilijke reis, maar op de een of andere manier maakte hij de oversteek en bereikte hij de andere kant.

Boeddha vroeg de discipelen, 'Na het bereiken van de andere kant, moet de man de boot houden of weggooien?' De discipelen kwamen met verschillende antwoorden.

Boeddha vervolgde, 'De man van sannyas werpt de boot af in de wetenschap dat hij in de toekomst in zijn behoeften zal worden voorzien. De man van samsar houdt het zodat zijn inspanning niet verloren gaat als hij wil terug wil reizen!'

Een sannyasi loopt met zijn gedachten over Bestaan. Een samsari wandelt met zijn gedachten over hoe te bestaan. Een sannyasi gebruikt de boot om de oceaan van het leven over te steken. Een samsari draagt de boot zelfs langer dan dat het nodig is, niet wetende dat hij hem kan laten vallen. Dat is het verschil. Er is niets goed of verkeerd in dit. Het zijn gewoon twee verschillende manieren om te leven.

Laat me sannyas uitleggen in de context van karma omdat sannyas de kortste weg is naar karma uit te putten.

Karma is niets anders dan de onvervulde acties uit je verleden die je steeds weer aantrekken om geboorte te nemen om ze te vervullen. Het is de eigenlijke oorzaak van de cyclus van geboorte en dood. Het laat je steeds opnieuw geboren worden in deze wereld tot het is uitgeput.

Er zijn drie soorten karma: sanchita304, prarabdha305 en agamya306. Sanchita karma is je hele banksaldo van onvervulde acties (karma) geaccumuleerd over vele levens. Prarabdha karma is dat deel van sanchita dat je meebrengt en komt uitputten in deze ene geboorte. Iedere keer dat je geboren wordt, breng je een klein deel van sanchita mee als je prarabdha om uit te putten. Het omvat al je onvervulde verlangens, lust, woede, angst, en dergelijke dingen. Het derde karma, agamya karma is het nieuwe karma dat je in deze geboorte creëert vanwege nieuwe, onvervulde daden.

Uiteindelijk, moeten deze drie dingen gedaan worden om al het karma volledig uit te putten. Ten eerste, de nieuwe agamya moet niet gecreëerd worden omdat het alleen maar bijdraagt aan het bank saldo of sanchita aan het eind van het leven. Ten tweede, de prarabdha waarmee je gekomen bent moet uitgeput raken, of vervuld worden in dit leven, volledig zonder een spoor achter te blijven. Ten derde, het volume van de sanchita zelf moet op een of andere manier verbrand worden zodat het aantal keren dat je geboorte neemt vermindert. Dit gebeurt door het vervullen van de prarabdha zonder de agamya te accumuleren in een leven.

Als de prarabdha op de juiste manier wordt uitgeput zal er geen agamya ontstaan. Dezelfde intelligentie die op de juiste manier de prarabdha uitput, zal ervoor zorgen dat er geen nieuwe agamya gecreerd wordt. De sanchita zelf kan uitgeput worden alleen bij de gratie van een verlichte meester.

Begrijp het nu goed: als de fantasie van je prarabdha groter is dan je intelligentie, dan is samsar (huwelijk) het pad voor jou. Als de fantasie van je prarabdha kleiner is dan je intelligentie, dan is sannyas het pad voor jou! Op het pad van sannyas, wint je intelligentie het van je prarabdha en brengt het onder controle en put het uit. Op het pad van samsar, leert het leven je op verschillende manieren en je put je prarabdha uit door miljoenen geboorten.

In Patanjali's Yoga Sutras307 is er een achtvoudig pad naar verlichting. Alle acht delen moeten tegelijkertijd gevolgd worden. Drie van de delen zijn pratyahara, dharana en dhyana. Pratyahara is het naar binnen trekken van de geest, weg van de vijf zintuigen. De volgende is dharana of het samensmelten van de geest met het innerlijke Zelf. De derde is dhyana, meditatie.

Het terugtrekken van de geest uit de vijf zintuigen zelf kan alleen gebeuren wanneer de geest

³⁰⁴ Sanchita karma - Bank van geaccumuleerd karma waaruit we kiezen om in deze geboorte een aantal als prarabdha karma.

³⁰⁵ Prarabdha karma - Gedachten en verlangens die we in deze wereld brengen wanneer we geboren worden.

³⁰⁶ Agamya karma - De handelingen die men voortdurend uit vrije wil verricht na de geboorte op de planeet aarde. Deze zijn niet geboren uit ware verlangens, maar uit verlangens ontleend aan de maatschappij, door naar anderen te kijken.

³⁰⁷ Yoga Sutras - Het boek over yoga geschreven door de verlichte meester Patanjali

samensmelt met het innerlijke Zelf! Bijvoorbeeld, je kunt je voet pas van de onderste tree van de ladder loslaten nadat je jezelf in de hogere trede hebt gevestigd, is het niet? Je kun je de onderste tak van de boom loslaten pas nadat je je hebt vastgeklampt aan de hogere tak. Wij denken allemaal dat alleen na het afstand doen van wereldse gehechtheden, we God kunnen bereiken. Nee! De waarheid is, alleen na het bereiken van God kan je echt de wereldse dingen afschudden. Alleen nadat je nithyananda of eeuwige gelukzaligheid ervaart, kun je mithyananda of wereldse fantasieën afschudden.

Als je je bewust kunt worden van en je vast kunt houden en je steviger vast houdt aan de hogere trede, kun je de lagere trede makkelijker loslaten. Dat bewustzijn wordt sannyas genoemd. Het is het proces van begrijpen en bewegen naar de hogere trede en het verlaten van de lagere trede. Terwijl je je beweegt vindt verzaking plaats als een bijproduct. Omdat je beseft dat je om hoger te klimmen heb je niets anders nodig jezelf! Alles wat je met je meeneemt maakt het alleen maar moeilijker om te klimmen.

Een klein Zen-verhaal:

Na afstand te hebben gedaan van zijn koninkrijk, vroeg een koning aan een Zen meester om hem te accepteren als zijn discipel

De meester zei hem, 'Ik zal je accepteren, maar ik vind dat je moet wachten tot je rijper bent.'

De koning was te ongeduldig om te wachten. Hij pleitte bij de meester. De meester ging uiteindelijk akkoord op de voorwaarde dat de koning zou verhuizen naar naar een ander bos en daar zou wonen. De koning volgde de woorden van de meester.

Na een paar dagen in het bos, kon de koning niet meer tegen de muggen in het bos. Hij kocht een klamboe en beschermde zichzelf. Een paar dagen later voelde hij dat het beter zou zijn om een bed te hebben om op te zitten voor meditatie, dus ging hij en kocht een bedje.

Toen ontdekte hij dat de regen het bedje bedierf. Om het bedje tegen de regen te beschermen, bouwde hij een kleine kamer en hield het bedje daarin. Korte tijd later voelde hij de behoefte aan iemand om elke dag de kamer schoon te maken, dus nam hij een helper in dienst. Dan, om de helper bezig te houden, bracht hij nog een persoon bij.

Dit ging maar door en door en uiteindelijk creëerde hij een koninkrijk in het bos!

Begrijp, een koning creëert een koninkrijk zelfs in het bos.

Een samsari gaat naar plaatsen om de schoonheid te zien van het Bestaan. Een sannyasi ziet alles om hem heen als reeds goddelijk en mooi. Wanneer de samsari zich naar binnen keert, wordt hij een sannyasi. Tot hij de brandende behoefte daarvoor vindt, is het beter voor hem om door te gaan met wat hij aan het doen is. Voor een sannyasi, is de geest de hele tijd gelukkig. Wat hij krijgt is wat hij wil. Hij leeft altijd in de stemming van dankbare en welkome aanvaarding. Voor een samsari, is de geest bezet met te veel conflicten. Hij blijft proberen om te krijgen wat hij wil. Met intelligentie, kan de samsari ontwaken tot de waarheid dat wat hij krijgt is wat hij nodig heeft voor dat moment en voor zijn uiteindelijke vervulling.

Er was een sannyasi die leefde in een berggebied. De dieren en vogels zouden tegen hem praten en hij zou antwoorden. Ze bleven de hele dag dag bij zijn hut en 's nachts gingen ze terug naar hun huizen. Drie keer per week ging de sannyasi naar de markt om te preken. Hij sprak veel over hoe je wat je hebt met anderen moet delen zonder bang te zijn arm te worden. Hij onderwees dat het Bestaan zou overladen met overvloed als men vertrouwt en doet.

Op een dag, naderden drie mannen zijn hut in de bergen. Ze kwamen en vroegen hem: 'U hebt ons altijd verteld om te delen wat we hebben en hoe goed het is om dat te doen. Nu hebben we geld nodig voor zaken. Kunt u ons wat geld geven dat we teruggeven zodra de zaken weer Aantrekken?'

De sannyasi was verbaasd. Hij nam hen mee naar zijn hut en liet het hen zien. Hij had een mat, een stel kleren en een kruik water. Hij zei: 'Neem deze als jullie willen. Ik heb geen goud of zilver om aan jullie te geven.'

De mannen werden boos en riepen tegen hem hem, 'Dus jij onderwijst en predikt wat je zelf niet volgt!'

De samsari houdt zich bezig met materiële dingen en leeft het leven op een beperkte manier. De sannyasi is bezorgd over de dood - de dood van alles wat niet van hem is: ego, bezitterigheid, lust, woede, angst, jaloezie en ontevredenheid. Hij weet dat hij iets is dat dit alles overstijgt. Zijn hele zoektocht is om dit te vinden, want als hij het gevonden heeft, heeft hij de hogere trede van de ladder gevonden en kan hij de lagere trede verlaten, waar het constante duwen en trekken van al deze emoties en materiële dingen verblijven.

Sannyas is de zoektocht om de vraag te beantwoorden 'Wie ben ik?' Een sannyasi steekt zijn hele energie in het ontdekken van het antwoord op deze vraag. Als mensen je vragen: 'Wie ben je?' zul je meestal antwoorden, 'Ik ben zo-en-zo's zoon, ik ben een ingenieur, ik ben een professor.

Maar die woorden beschrijven wie je bent in je relaties met de wereld. Als er geen wereld zou zijn, wie ben je dan?

De grote verlichte meesters die de wereldreligies stichtten hebben één ding herhaaldelijk gezegd: Aham Brahmasmi of 'Ik ben Dat' in de Hindoe traditie, of 'Wees stil en weet dat ik god ben' in de Christelijke traditie, of Anal-Haq of 'Ik ben de Waarheid' in de Islam traditie. Ervaren dat je god bent is het doel van het menselijk leven.

Als dit doel eenmaal ervaren is, begint de innerlijke gelukzaligheid te gebeuren waarover al deze grote meesters praten. Dan begrijp je dat de uiterlijke wereld een prachtig toneel is waar het goddelijke spel zich afspeelt. Daar is ultieme vrijheid van alle wereldse moeilijkheden. Je doet, en toch doe je niet, je spreekt en toch spreek je niet. Je huilt en toch huil je niet. Je innerlijke Zelf blijft onaangeroerd. Je bent in 'eeuwige gelukzaligheid' of nithya ananda.

Het probleem is dat mensen over het algemeen denken dat sannyas een belemmering is voor het wereldse leven. Ze denken dat sannyas serieusheid is. Nee! Sannyas is een bepaalde kwaliteit om het leven optimaal te leven. Serieusheid zal nooit iemand helpen het leven te leven naar zijn volle potentieel. Alleen oprechtheid en lachen zal helpen. Lachen is de grootste spirituele kwaliteit.

Een meester zat met zijn discipelen. Hij was in een uitgelaten stemming en zijn discipelen besloten hem te vragen over de verschillende stadia die hij doormaakte om het Goddelijke te bereiken.

De meester begon prachtig uit te leggen…

'God hield me bij de hand en bracht me eerst me naar het Land van Actie. Ik verbleef daar enkele jaren. Toen keerde God terug en nam me mee naar het Land van Verdriet. Ik viel in diepe smarten maar uiteindelijk ging ik ze te boven. Ik voelde me gelukkig. En toen.., plotseling ontdekte ik dat God me in het Land van Liefde bracht. Ik ging door brandende emoties en vond mezelf grondig gereinigd. Toen bracht hij me naar het Land van Stilte. Daar leerde ik de mysteries van leven en dood.'

De discipelen vroegen, 'Was dat het laatste stadium van je zoektocht?' De meester zei: 'Nee. Op een dag zei god, Vandaag zal ik je meenemen naar mijn eigen hart en hij leidde me naar het Land van de Lach.'

Dus begrijp, sannyas is je eigen energie. Hoe kan het een belemmering zijn voor wat dan ook? Niet alleen dat, met de energie van sannyas, ben je altijd jong. Met de energie van sannyas, bent je klaar voor de uitdagingen van het leven.

Sannyas is kracht. Het is de kwaliteit van opperste zelfdiscipline in deze fantasie wereld. Iemand vroeg Mahavira, de grote verlichte Jain meester, 'Wie is meer superieur, de samsari of de sannyasi?'

Hij antwoordde: 'Zelfdiscipline is het meest superieur!' Een samsari kan soms meer zelfgedisciplineerd zijn dan een sannyasi. Alsjeblieft begrijp dat zelfdiscipline geen zelf marteling is. Het is een mooie rust die plaatsvindt binnenin je. Het gebeurt vanuit een diep begrip van de aard van je geest en de wereld. Dat is alles. Het gebeurt binnenin je.

Als ik dit idee deel, vragen mensen me; Waarom kunnen we dan niet in samsar blijven en leven met het bewustzijn van een sannyasi?' Ziet je, de aard van de mens is zodanig dat tenzij er een bewuste beslissing wordt genomen, het moeilijk is om een permanente transformatie in het bewustzijn teweeg te brengen. Sannyas is een bewuste beslissing om het bewustzijn te transformeren. Sannyas is een bewuste beslissing. Dat is waarom sannyas moet worden genomen. Met een bewuste beslissing, is er voortdurend gewaarzijn. Voortdurend gewaarzijn vermindert de kans om terug te glijden. Zonder dat, is er niets bindends om op het pad te blijven. Het wordt gemakkelijk om eruit te glijden.

Met sannyas, zul je blijven doen wat je doet, maar op een veel betere manier, op een meer zelfverzekerde manier, op een meer creatieve manier, op een manier die dichter bij God staat. Schepping is de kwaliteit van God of het Bestaan. Bestaan schept voortdurend. Sannyas is het zich eigen maken van de kwaliteiten van het Bestaan, en weten dat alles de creatie is van het Bestaan is.

Een klein verhaal:

Een vrouw liep van haar dorp naar het naburige dorp. Terwijl ze liep, kwam ze bij een veld met gouden pompoenen. Ze zag een grote eik in een hoek van het veld.

Omdat ze erg moe was, ging ze zitten onder de eik om even uit te rusten.

Plotseling keek ze omhoog en zag kleine eikeltjes overal op de grote takken van de eikenboom. Voor haar zag ze ook grote pompoenen aan kleine wijnstokken in de velden.

Ze dacht bij zichzelf, 'Zelfs God maakt blunders met zijn creaties. Hij had de kleine eikels aan de kleine ranken en de grote pompoenen op de takken van de grote eikenbomen moeten laten groeien.'

Na een tijdje rekte ze zich uit en en besloot een dutje te doen onder de eik boom. Ze viel in slaap.

Er waaide een harde wind. Ze werd gewekt door een kleine eikel die viel en tegen haar wang stuiterde. Ze wreef haar wang en dacht, 'Misschien heeft God toch gelijk!'

Sannyas gaat over het zien van de prachtige co-existentie van alles in het Bestaan. Sannyas is bestaan in relaties als een waterdruppel op het lotusblad. Als je het lotusblad ziet, zal de waterdruppel op het blad zijn, maar wordt er niet door aangeraakt. Sannyas is leven in relaties terwijl je onaangeroerd blijft door hen. Een veel voorkomende misvatting is dat sannyas afstand doen is van relaties. Nee. Sannyas verrijkt relaties.

Zo veel van mijn discipelen die het pad van sannyas omarmd hebben komen en vertellen 'Swamiji, na de inwijding, is het man-vrouw begrip zo prachtig. Nu leven we echt in harmonie met elkaar en met alles om ons heen.'

Met sannyas, begin je te kijken naar alles. Je wordt een getuige. Vanwege het getuige zijn, wordt er een kloof gecreëerd tussen jou en de andere persoon. Die kloof wordt verkeerd begrepen als 'verzaking'. Als je het opmerkt was die kloof er eerder niet. De een verstikte de ander. Nu is de kloof er. De kloof is niet een kloof van afstand maar een kloof van bewustzijn.

Gewaarzijn is je bewustzijn brengen naar je geest en er zonder oordeel naar kijken. Het is een heel subtiele actie. Al snel wordt het continu in je. Dat is sannyas! Voortdurend bewustzijn brengen naar het moment is sannyas. Met bewustzijn, wordt de wortel van het lijden aangepakt voordat het wortel schiet. Het lijden wordt aangepakt omdat je kijkt. Zonder bewustzijn, is er gebondenheid aan lijden.

Sannyas is ook leven zonder de last van de innerlijke vrouw of de innerlijke man. Wat wordt bedoeld met innerlijke vrouw of innerlijke man? Het is niets anders dan de lust verborgen in je geest, de fantasieën die je hebt gecreëerd in je geest. Shiva zegt prachtig in de Tantra308, een man die de vrouw heeft verlaten in zijn innerlijke geest is een sannyasi, zelfs als hij nog steeds in de familie is. Integendeel, als gedachten van een vrouw in de geest van een sannyasi zich blijft voortzetten, kan hij geen sannyasi genoemd worden. Dit is de schaal om te meten of een man een sannyasi is.

In Boeddha's leer, de Vier Edele Waarheden, gaat de tweede waarheid over de oorzaak van lijden. Hij zegt prachtig dat lijden het gevolg is van de eisen die we elk moment aan het leven stellen. Het is als aan een bananenboom vragen om mango's te dragen! Wij zullen deze gewoonte alleen begrijpen wanneer we het in bewustzijn brengen.

Niet alleen dat, als je kijkt, begin je precies te zien hoe transacties gebeuren in relaties. Je ziet hoe verwachtingen de drijvende kracht is achter alles. Je ziet de bijbedoelingen in alles.

³⁰⁸ Tantra - Oude vedische traditie om verlichting te bereiken door spirituele technieken of praktijken, meditaties en rituele aanbidding.

Ik herinner me een incident dat gebeurde toen ik ongeveer twaalf jaar oud was. Een van mijn grootmoeders was ongeveer 104 toen ze overleed. Ze had zelf geen kinderen. Ze werd verzorgd door een van mijn ooms. Mijn oom en zijn vrouw waren niet gelukkig met de zorg voor haar. Ze klaagden over haar en zorgden niet goed voor haar. Ze was ook een moeilijk en onaangenaam persoon. Ze was erg gierig, ook al was ze rijk. Ze vroeg me vaak om tabak voor haar te kopen. Als ik om geld vroeg, zei ze dat ik het aan mijn vader moest vragen! Ze wilde zelfs geen water uit haar put aan haar buren geven in de zomer.

Toen ze stierf, huilde er niemand in de familie. Maar de vrouwen in het huishouden veranderden hun sari's in goedkope sari's309 deden hun juwelen af en maakten zich klaar om vrienden en buren te ontvangen die aankwamen om te condoleren. Zodra de gasten arriveerden, begonnen de vrouwen te jammeren. Elke keer als er een nieuwe groep familie arriveerde, begon het gejammer helemaal opnieuw. Ik was geschokt door de hypocrisie van de situatie.

Toen het dode lichaam nog in het huis was en familieleden nog steeds kwamen, ging de directe familie naar de kamer van de dode dame waar haar doos met juwelen werd bewaard onder haar bed. Ze legden allemaal hun individuele aanspraak op haar sieraden en begonnen te onderhandelen nog voordat haar lichaam koud was geworden! Ze riepen een goudsmid erbij om om de waarde van de juwelen te schatten.

Op dat moment, verloor ik alle respect voor familie en haar sociale conditionering. Ik begon hardop te lachen om hun gedrag. Een oom probeerde me te slaan om mijn gelach te stoppen. Ik hield zijn hand vast en zei hem dat als hij probeerde me weer zou slaan, ik de hele menigte zou vertellen wat ze van plan waren - proberen te plunderen zelfs voordat het lichaam gecremeerd was. Mijn moeder kende me goed en zei tegen de oom voorzichtig te zijn. Ze wist dat ik heel goed in staat was te doen wat ik dreigde te doen!

Toen begonnen de familieleden te ruziën over wie de begrafeniskosten zou betalen. Mijn vader, een milde en onschuldige man die een hekel had aan ruzies, stemde er onmiddellijk mee in alle kosten op zich te nemen.

Volkomen verafschuwd, nam ik mijn Bhagavad Gita boek en begon de verzen te reciteren voor het dode lichaam. Er wordt gezegd dat alleen al het lezen van de Gita voor een dood lichaam de ziel kan bevrijden.

Gezien mijn leeftijd, was dit het beste wat ik kon doen in die situatie. Een sannyasi neemt verantwoordelijkheid voor het hele Bestaan. Hij kent het verschil niet tussen zijn familie en de rest van de wereld. Allen zijn hetzelfde. Hij wenst de bevrijding van iedereen die op zijn pad komt. Aan de andere kant, een samsari neemt de verantwoordelijkheid voor een familie of misschien

³⁰⁹ Sari - Kledingstuk uit één stuk, gedragen door Indiase vrouwen.

voor een paar organisaties. Dit nemen van verantwoordelijkheid is altijd voor een bepaald doel. Het is ofwel om het krediet te vergaren van het dienen, om aan een verplichting te voldoen, of om samen te leven met de mensen om hem heen.

De aard van de verantwoordelijkheid van een sannyasi is heel anders. Voor hem is de hele wereld zijn familie. Er is geen verplichting die hem drijft. Verantwoordelijkheid komt volledig uit de kwaliteit van zijn innerlijke ruimte. Ook kan een samsari rusten na het vervullen van elke plicht in die fase van het leven. Een sannyasi werkt onophoudelijk, omdat mensen voortdurend behoefte hebben aan waarheden in hun leven.

Een sannyasi is gevestigd in rijke relaties. Mensen denken dat sannyasis weglopen van relaties. Een jong meisje vroeg me toen ik een college bijeenkomst toesprak. 'Was het falen in de liefde dat U een sannyasi bent geworden?'

Ik vertelde haar, 'Het was succes in liefde dat dat me een sannyasi heeft doen worden!' In werkelijkheid, is sannyas wat je verzacht in echte liefde, liefde niet alleen voor één persoon, maar voor het hele bestaan.

Gewone liefde komt met een reden, of met lust. Echte liefde kent geen reden. Het is slechts een oorzaakloze overvloeiende energie naar alles in het Bestaan.

In werkelijkheid is sannyas leven als een koning. Sannyas is het begin van een koninklijk leven want als je jezelf hebt gereinigd van al je lijden, dan heb je alles gewonnen alles wat je ooit kunt winnen! Je wint veel meer dan louter rijkdom je kan geven.

Toen ik geboren werd, werd de familie astroloog geroepen om mijn horoscoop te bepalen volgens de familie traditie. De astroloog bestudeerde het en zei dat ik een raja sannyasi310 zou worden. Een koninklijke sannyasi. Als sannyas in de juiste geest wordt toegepast, geeft het een koninklijke status. Sannyas is de ultieme koninklijkheid, omdat het rijk is zonder enige parafernalia! Een koning is rijk vanwege zijn uiterlijke rijkdom. Een sannyasi is rijk vanwege zijn innerlijke rijkdom. Met uiterlijke rijkdom, bestaat het gevaar dat je elk moment een pauper kunt worden. Met innerlijke rijkdom, blijf je rijk voor altijd.

Er wordt gezegd dat wanneer Boeddha ging bedelen, hij eruit zou zien als een koning, en de persoon die hem aalmoezen gaf eruit zag als een bedelaar! Dat is het kenmerk van de sannyas kwaliteit. Natuurlijk was Boeddha verlicht in die tijd. Maar de sannyas dimensie zelf heeft deze kwaliteit in zich. Het zal gewoon een koninklijke energie uitstralen.

Niet alleen dat, de innerlijke rijkdom zorgt ervoor dat alles buiten wordt ervaren met rijkdom. Een sannyasi herkent de oneindige overvloed van het Bestaan. Zijn visie is oceanisch. Hij zit niet vast in nauwe percepties. Hij ziet het geheel van Bestaan als één. Hij voelt zich deel van het geheel. Dat is waarom hij rijk is. Een rijk man die denkt dat hij een paar hectare bezit is niet echt rijk. De man die de overvloed van het bestaan voelt, is pas echt rijk.

Een klein verhaal:

Op een dag nam een rijke man zijn zoon mee op een reis naar het platteland met de bedoeling om zijn zoon te laten zien hoe arme mensen leven. Ze brachten een paar dagen door bij de familie van een boer.

Toen ze terugkwamen van hun reis, vroeg hij zijn zoon, 'Hoe was de reis?'

De zoon antwoordde, 'Het was erg goed, Pap.

De vader vroeg, 'Heb je gezien hoe arme mensen leven?'

De zoon antwoordde: 'Ja ik heb het gezien.' De vader vroeg, 'Kun je me vertellen wat je geleerd hebt van de reis?'

De zoon antwoordde: 'Ik heb gezien dat wij één hond hebben en zij hadden er vier. Wij hebben een zwembad dat tot het midden van onze tuin, terwijl zij een rivier hebben dat geen einde heeft. Wij hebben geïmporteerde lichten in onze tuin, maar zij hebben de sterren s nachts. Onze binnenplaats reikt tot aan de voortuin, en zij hebben de hele horizon. Wij hebben een klein stukje land om op te leven, terwijl zij velden hebben die verder reiken dan ons zicht.

Wij hebben dienaren die ons dienen, maar zij dienen anderen. Wij kopen ons voedsel, maar zij verbouwen hun eigen voedsel. We hebben muren rond ons eigendom om ons te beschermen, terwijl zij beschermd worden door vrienden.

De vader was geschokt! De zoon zei uiteindelijk, 'Dank je, vader, dat je me hebt laten zien hoe arm we zijn.'

Begrijp dat het woord 'rijk' verkeerd geïnterpreteerd is. Hoe kan een persoon die slechts van een paar bungalows heeft rijk zijn? Dat kan hij niet zijn! De rijke persoon is degene die geniet van alles om hem heen voortdurend. Zijn rijkdom is de rijkdom van het hele Bestaan. Hij geniet van alles zonder gehechtheid aan iets.

Ontwaak voor de vrijheid

(Deze sectie bevat woorden gesproken door Nithyananda tijdens een korte uitleg van het gedicht 'Lied van een Sanyasin' van Vivekananda, een grote verlichte meester uit India. Hij bracht dit gedicht aan een kleine groep ashramieten in de Bidadi ashram, het spirituele hoofdkwartier van de Missie in Bangalore, India. Hij sprak weinig, maar met een overvloed die de groep overweldigde in verdwaasde stilte. Hij stopte abrupt en zei dat hij later verder zou gaan. Vetgedrukte gedeelten zijn woorden uit de verzen.)

Nithyananda legde uit hoe hij werkt op de brahmacharis en brahmacharinis (jonge jongens en meisjes die trainen op het pad van sannyas) en hoe zij het proces kunnen versnellen door het proces te begrijpen).

Ontwaak de noot!...!

Ontwaak de noot! het lied dat zijn geboorte

Ver weg, waar wereldse smet nooit kon bereiken

In berggrotten en bossen diep,

Wiens rust geen zucht naar lust of rijkdom of roem

ooit zou durven breken; waar de stroom rolt

van kennis, waarheid, en gelukzaligheid die beiden volgt.

Zing hoog die noot, Sannyasin dapper! Zeg

"Om Tat Sat, Om.

-

Sla je boeien af. Banden die je neer binden,

Van glanzend goud of donkerder, onedeler erts;

Liefde, haat, goed, slecht, en al het dubbele troep,

Weet, slaaf is slaaf, gestreeld of gegeseld, niet vrij.

Want ketens, hoewel van goud, zijn niet minder sterk om te binden