Verantwoordelijkheid tilt je op

Verlichting leven is verantwoordelijkheid nemen voor alles om je heen. Met de verkregen intelligentie over wie wij zijn en wat we hier doen, komt een verantwoordelijkheidsgevoel voor anderen. Wij weten dat we niet onafhankelijk zijn van anderen maar onderling verbonden.

Enkele jaren terug was er een epidemie van tuberculose in Tamil Nadu in Zuid India. Ten slotte werden medicijnen gevonden en de epidemie ingeperkt. De ambtenaren verantwoordelijk voor het uitroeien ervan beweerden fier dat zij degenen waren die verantwoordelijk waren voor het genezen. Maar namen ze ook verantwoordelijkheid voor het feit dat ze toegelaten hadden dat de ziekte zich verspreid had over de gehele stad? Nee! Ze waren eigenlijk ook verantwoordelijk voor het toelaten van de verspreiding van de tuberculose, toch? Ze hadden moeten verhinderen dat de ziekte uitbrak en niet alleen krediet nemen voor het managen van de crisis!

We eisen in ons leven verantwoordelijkheid op voor de goede dingen die gebeuren, maar we nemen geen verantwoordelijkheid voor de slechte dingen die plaatsvinden. In het opnemen van verantwoordelijkheid maken we verschil.

Alleen als we verantwoordelijkheid nemen voor alles wat er in ons leven gebeurt zullen we beginnen te groeien.

Als je begint te leven met de houding, 'ik ben verantwoordelijk', zal je hele leven veranderen. Als je gaat zitten en elke gebeurtenis in je leven analyseert, zul je duidelijk zien dat jij de enige bent die verantwoordelijk is voor alle gebeurtenissen in je leven. Normaal gesproken leggen we de verantwoordelijkheid bij de anderen en geven hen de schuld voor wat er in onze levens gebeurt. Begrijp dat degenen die echt willen bloeien zich direct of indirect verantwoordelijk moeten voelen voor alles wat er om hen heen gebeurt.

Swami Vivekananda zegt prachtig: 'Neem zoveel verantwoordelijkheid op als je kunt dragen. Hoe meer verantwoordelijkheid je op je neemt, hoe meer je uitbreidt. Uitbreiding is de enige groei. Zonder uitbreiding ga je samentrekken en sterven.'

Een klein verhaaltje:

Ooit hield een man een toespraak over verantwoordelijkheid bij de Charity Club. Hij gaf een voorbeeld van wat er enkele dagen daarvoor was gebeurt. Hij zei: 'Een vriend en Ik liepen door de straat naar het park toen we een hulpeloze man bewusteloos op de weg zagen liggen'. Hij zweeg en keek naar de gezichten van het publiek.

Toen ging hij verder, 'Niemand had de moeite genomen om hem te helpen. Niet alleen dat, toen we terugkwamen na onze wandeling, lag de arme man daar nog! '

Laten we in plaats van anderen de schuld te geven, eens kijken bij onszelf en zien wat we zelf doen om het probleem op te lossen! We zijn er altijd klaar voor fouten bij anderen te vinden. Maar hoe vaak doen we iets om het probleem aan te pakken?

Hoe meer verantwoordelijkheid je op je neemt, hoe meer je groeit. Alleen als je je verantwoordelijk voelt voor alles wat er gebeurt, wordt je een leider. Tot dan ben je gewoon een volger.