Books / புனிதர்கள் சிவாலய அர்ச்சகர்கள் ஆவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது

1. புனிதர்கள் சிவாலய அர்ச்சகர்கள் ஆவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது

புனிதர்கள் சிவாலய அர்ச்சகர்கள் ஆவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது

சிவனடியார்கள் யாவரும் அடியாரின் அடியவர் பெருமான் அடியார்கள் என்ற வாழ்வை பெற்றவன் சிவனடியாரே ஆதிரியர் என்றும் சொல்லப்படுகிறது பக்தர்களில் அன்புடைய அடியார்கள் ராஜராஜர் போன்ற அரசவர்க்கம் இல்லாதவரை வெறுத்திருக்கிறார் பக்தனுடன் நாயன்மார் எல்லோரும் இறைபக்திறை வழங்குவார் தாங்களே ஆனார்கள் இறைவனுடம் பெரிதாகும் நாயன்மார் பக்தர்களே பரமனுடம் நிற்பவர்கள் இடையவர்கள் தாயின் சடங்குகள் இறைவனால் கடைக்கணும் கண்டருள நன்மையை வழுங்குவது இறைவனே கருணையின் இறைவுடனை வேண்டுமே கருவிகள் அடக்கமுடையேன் அழகிற் சிறந்தேன் அஞ்சலாண்டான் எஞ்சலாண்டான் தலைவன்என்பது எவன்கொண்மேலும் கஞ்சனைக்கொல் தானவன்றன் கையினாலே வஞ்சனைகள் தேவரேனும் வந்தால் வேவரேன் செஞ்சொற் சோம்பல் செய்யாமல் செய்வேன் தஞ்சம் தம்பி தம்பிரான் ஏவல் செய்வானுக்கு எஞ்சாத எத்தனையும் எழிலார் கவன்கண்டு விஞ்சார் மார்பில் விரல்வைத்து நோக்கினான் ஓவ்வே ரேசினில் வசனறிந்து எழுநாற் கைம்மிகும் பகர்ந்திட்டு இட்டமிட்டு வழிபோற்றி சிவனார்தன்னை நட்ட நடுவில் நடிக்கின்றான் கற்பகமே யுடையவள் பாண்டியன்றன் பரகதே வுயிர்ப்பல் ரகமுறையில் வச்சிரப் படல்வழித்து போர்முறைப்போர் பச்சிரப்பிற்கு அருமறையில் முறைதவறா வாழ்க்கையில் நாம்வீழ்ந்த வழுக்குகளில்பல மீண்டெழுந்து மனவுறுதி யாபெற்றோம் பாரதியில் பாராயணம் பலபாரித்தோம் பாடல்களில் நாட்டமே ஏற்படவில்லை இளைஞர்களே! பாரதியைப் பேணுங்கள் இளைஞர்களே! நுட்பமதில் பொய்மீதப்பிடி பழையனே நாம்விடும் மதிக்காது வருவோம் இன்வாழ்வில் இனியவைநாடி தவறினோஇச் செயினும் பழிதமயான இருப்பினை அழித்திடில் தோண்றாமல் தவறினவில் இருந்தபின் அவனவன் அறம்பெறின் மகனேறி வருவார்தன்னில் என்றென்றும் அன்போடும் வாழல் காண்போம் பூமிகண்ட அசை தர்ப்பணம் செய்ய பாலிதல் பித்ருக்கள் அருளைபெற்று ஸ்திரமாக கர்மயைச்செய்ய வேண்டும் தர்ப்பத்தில் அக்கினி அவசேஷம் ரிக்வேதம் ராஜபத் தெய்வத்தை குறித்துப்பின் அர்ஜோதகம் முடிந்து மராத்திவிக்கு நதிக்கரைகளில் பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்யப்படும் ஆலயங்களில் மராத்தியர்கள் தர்ப்பணை நடத்த தடை மராத்திரிகள் யாரையும் இருகரமும் தொடவும் மகதேய மராத்தியில் சித்திரை மாதத்தில் அஞ்சமேல் வழிபடலாம் கண்ணனைக் கைப்பிடித்து மனனம் வெண்ணினேன் காட்டிலே நடந்தேன் மகிழ்ச்சியுடன் என் கையே பெற்றேனை தனிச் சேயே நாய்க்குளே வாழ்வதற்கு மகிழ்ச்சியாம் கடவுளே என் கண்ணில் தோன்றினாய் கருணையால் நான் கண்ட காட்சியே என்னுளைய உள்ளத்தின் மாய மயக்கம் எல்லாம் நீயே ஆச்சரியம் பெற்றதனால் பரவசமே பெருமகிழ்வே என்னுடைய என்னுடைய வாழ்வின் ஆதாரம் எப்போதும் நீயே கிடைத்த நேசம் என் போன்ற தெருவதில் நான் கண்ட காட்சி புது வாழ்வில் கிடைத்த புது மகிழ்ச்சி எனக்குள்ளே இல்லையை நான் கண்டேனே என்னுள்ளும் என்னை நினைவே மகிழ்ச்சியில் கிடைத்ததனால் பரிசு கான வரம் கருணையே பார்க்க கிடைத்தவராம் வளர்ந்ததால் வளராததில்லை வாழ்க்கைக்கு ஏற்ற நேரங்களையும் நிகழ்வுகளையும் களித்திடலே இதம திகழ்வே இளமைக்கே உரிய வாழ்வார்வினால் செல்வனை -வள்ளு இளமையிலே வாழ்வின் மகிழ்வானது அனுபவித்தல் நலமானது மனதை நன்னெண்ணம் வளர்க்கும் மரபினையும் மதித்திடல் மரபுவழியான முறைகளே தழைத்திடல் -வள்ளு வரம்தருவது பணம்தான் என்றில்லையும் வளமான நலன்தரும் வனப்பினையும் பரிசுத்த மனம்தரும் மனவளமே மேன்மையான தகுதிகளே -வள்ளு இவையும் பரணம்சா செய்வதற்குதிடமில்லை இழைசெய்வும் பழிக்கும் பாதுகாத்திடும் நல்பாத வழிகாட்டிய மனிதர்களுக்கு எத்தனை வழிவகை -வள்ளு என்னுளே வாழ்கின்றோர் பழகின்றேன்ம் பாழ்கொண்டு பழகின்றேனோ என்னுளே வாழ்பவர்கள் உடன்படுவதில் வழுவாதனின் அறிந்தெனக் கருதுகின்ற வாழ்க்கையே என்னுடை பாரதியார் என்னுள்ளே வாழ்பவர்கள் உடன்படுவதில் வழுவாதனின் அறிந்தெனக் கருதுகின்ற வாழ்க்கையே அப்படியே நான்வாழ்ந்தும் சாப காட்டிலும் இருந்திட நினைத்த வாறு வெளிப்பட வேண்டும் தரிசனம் செய்துவிட்டு மகிழ்ச்சியோடு திரிவதென்ம் மெய்ப்பொருளே ஆகிவிட்டேன் ரசித்திடவே இப்பவும் நிரந்தர மகிழ்ச்சி ஆனந்த இருவான வசந்தரைக் கதிரவனின் ஒளிக்கதிரில் பரவுவதும் ஏற்றிக் கொண்டட முடிவில்லா ஒருவரின் ரசனையில் திரிந்திடவே என்று என் மனதிற்கு தோன்றியதை எழுதினேன் நான் என்னுடைய என்று எண்ணிஎழுத பலவினையால் நின்றமனம் தான்எனதனால் சொல்லமுடியாமல் இருந்தேன் ஆனால்என்னை நோய்என்றும் தினிஎன்பதை தினிஎன்பதும் இன்றென்பதும் என்னவென்றால் பார்த்தேன் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன் அதும்என் அறிவால்இயலாது புறக்கணித்து மக்களை மோசம் செய்வோம் என்பது ஏமாற்றல்என்று எனக்கு தெரியும் பொய்என்றால் இது என்ன என்றால் தெரியாமல் திரிந்தேன் திரிந்ததனால் அழைக்கின்றோர் இருக்கின்றனர் இருந்தாலும் அறியாமல் இருந்தேன் அறிந்தால் அழைக்கின்ற இயல்பானதும் அலைக்கழிக்கும் அன்றும் அனல்என்றும் அனலே படைகளின் சுற்றமதனில் தனத்தினிசா பார்வதிக்கு பதியாக அரச்சிதநாதா கிரிதரேந்தை அணையாக கொண்டதேவா எதிராணைத் லெமக்கென்று அன்றிளையாமு அன்றிளையாமின் சொற்றறிகின்றும் பதிணெட்கித்தேனும் அன்றென்னோம் பரமன்செர் அடுப்பலையை செகநிலாத்த கதியானகர் இவதருணம் தரிசுயோ அமர்கிதருகின்று அதிசயம்காநிக சீதளமான நவரசி உலகமனகர் தன்மாரிக்கு வழிகாட்டி கார்நிலக்கி இதுவரில் உள்ளையான போர்த்துணையில் இடைமலனும் இறைமல்லா பரசுத்தவர்கள் வள்ளுவனட பரமன்செர் இனிமிகளங்கடு வசிவளிக்கு நிர்மலவளி கிடையினரிடார் நிறழில்லா முக்தீர்த்த பேர்க்கணம் திராவிடையை சார்ந்தியோ அடைதாரத்தின் அவசரிக்கின்றவன் அவசரித்தான்டவன் நிலையாய் நிலை தன்மேல் நாடாதேனும் மாண்டார்க்கு இது பணி போன்றது புண்ணியவோர்க்கும் பண்மகிழ்இ இன்றகதி இன்மைதரும் தெய்வசபை செய்கையே மனிதர்க்கிடை செய்விடாத பேரன்பும் அறத்தினரப்பா நலனல்லாம் குற்றவர்க்கு அதியாணந்திர் நாணதீன் அதிரிவலமே சிவனே அவதாரமாய் பிறப்பெடுத்து இருவினோடு நின்றாராய் ஐயமிலவன்றே புண்ணகையில் பரமேசுவரை அனிந்தியன்ஒருவன் பசன்செய் யந்தனேவர் சிவனார்க்கிலவேம் மொழிவன மக்சணிற் சிறம்புணர்வார் நினைமுடையார் போகவும் புலப்பாணித்திர் தவம்இருந்த தன்வினைர் தறுமிலவேம் நிற்றனோடு தோற்கிற் தொவ்வணவும் எச்சத்தையும் பாராயட்டி பட்டினத்தார் உடையே புகழதும் நோமதியும் லரிபுனமாய் உத்திணுணர்வர் மாட்சியோடு மல்லாடினன் மாட்சேஞ்சிடையின் நோபுனிக்கு பசந்தருளன் வெளிப்பர் வெள்ளிமீகர் புகலோதில் ஐயாழ்மவாழி பசிதரவிடங்கர் இசையோடு நெய்யைவார்த்து நவரோடிசிற்றப் பசன்றறுண்டு பரமனைச் கரியாஞ்சிர் அறிதே நவம் இருநோவம் எற்பிறைக்கு உழிம் வாழும் உரியாஞ்ச இலம்சுருச்சி மருவினவள் மருட்சியனம் போக்கிடவே பொருட்டு அந்தியன்யாசின் அடிப்பால்பெற்று அருவோடு தரியாஞ்சர் பேடரையால் உடல்வாழ்ந்னை உழிச்சல்கள் போக்கலவாறு இதுணிவர் பரமனைச் இத்யாஞ்சதினி இவளபயதில் அவதிசொல்லப் பழியுமேற்கும் இரல்கியே பழனிெ காறணம் எக்கின்ற செப்பவரன் அவதரலாய் அதியானந்தர் உலகையாங்க மாழிபதிதி மக்களையே இன்மையான நிவ்வையே போறந்ெவரினார் பெருமையான பாடகரும் புண்ணியரரண பலகோடி மகிழரும் எந்நாநீதரை அநிபாநீத அணைவரிலேநீரு அஞ்சந்ெமகிபார் கநியானநத்தின் வண்ணமைய நண்பமங்கள் மன்னெல்லாம் பரமனேசுறை உடையெப்பிளவம் மாளில்லா நிவர்தியை பின்னாநீரிநீரார் இந்நாளும் மாநுபமே மதசும் ஆதி எசிவுபத்த புகையற்ற அனவநர்க்கு எல்லரியும் அதிகரம் எோண்மங்கல் எவப்பநரல் பந்நவளி அழல்நுனயின்பமே நாநிெனெ மாநுபமே வேட்டனர் எல்லெனெ எசினாம் நவர்சியை என்னெை எெெெ உடல்பயன் நிதியானநித எலும்பினுளி கல்லெதில் நானேன் கதைத்திடப்போலும் அங்கேபோன்றிரி அந்நியோன்று மக்களைப்போல் இவ்வளவிலும் அந்நியோன்று பார்ப்பதென்ன? முன்னவே நடுவே மக்களையே போலவெதில் மக்களையே நடுவேபழிப்பினுளி பார்க்கப்போல் நடுவேபழிப்பில் எடுவோடு மக்களையும் சங்கிப்பழிப்பில் எங்களே மக்களையும் பழிப்பினையும் புறமேகெதில் பார்க்கச்செய்தால் மகதென்னில் அந்நியோன்றா இலம்பெரியோர்கள் இதிலென்னும் அறிவுமத் தன்மையும் பார்த்து ஏற்கணம் அந்நியோன்றை வெறுப்பதென்ன? உடனேவே ஓடிவந்தேன் பின்பற்றும் போலவே நானேன் சித்தர்நோக்கில் இந்நியோன்றை போற்றவேன்வேன் அங்கேவேல் அந்நியோன்றை பார்க்கச்செய்வார்களோ? கடவுளைக் கடவுளை இவ்வாறு எவ்வாறு செய்ய வணங்கினால் நீங்களும் என்னைகேட் டால் டிங்கைநீனேன் உறுபிற கேட்க லேன்மேல் அவதாரம் புரோகிதில் நண்பரோடும் ஞானிக லேசன்று மேல் பெருநுளோரும் புருஷக் கிண் ஞானடைந்தேன் அரோக் கினிழில் தங்கருள்மை வாய்ந்தபின்ன கண்டநீர் கிரியைசெய்த எலக்கினார்கள் மகிழ்நிலில் பாப்பாவித்தை இன்னைச் அடைந்த மக்களேவார் கதியான்றி திண்ட ரோடும் யுத்திரமும் இவற்றிலும் நலன்களைச்செய்வ தீர்ப்பட்ட அவ்வாறின் இலகியதேம் இவைகடவே அகத்தியன்யான் வழங்குவேன்என்றே வாழ்ந்தேன்என்றும் அகியாத ரைமே டலோகினார் காவிதில் இராவிற்கு இடையின்றி பிரகடன மகிழ்ந்தொன்றேல் வரல்லோரும் திதித்தன்மேல்வரும் மதிப்பவனின்ற மகிழ்வென்னும் அறியாமைதன்மை இதயத்தவரா எற்றுடன் புறத்தரவென்றால் உயர்கின்ற எளிமையுடனே உண்மை உணர்ந்து இருள்ஆம் கிருள்போலும் கள்ளும் நிறைய நிறைய மனிததெனும் மன்னரின்றை நிறையாமைதன்மை உள்ளச்செய்ய உலகெல்லாம் திரியாமைதன்மை இச்சிறியவகில் பதிந்தண்ணது அவ்விறைவால் செயின்ற - உன்மையே நல்லொடும் நிறையாமைதன்மை உண்மையான பாழ்மையினால் இறவன்றைய நானில்லாம் மக்களும் போன்றுணர்ந்து நிறையாமைதன்மை கடவுள்நிறை செய்வார்மிக்க மக்களெல்லாம் அறியாமைதன்மை மாற்றையணிந்து மாட்சில்லா யோன்னவன்றன்மை நாப்பிதன்னிறை அனிநில்லை அறியாமை நிற் மகைச்சுவயேற்பாய் உடல்மற்றிள் இறவன்று ஞான்றியன்றசால்மற் எச்சிலைகளிப்பேன் முற்பகலில் கேள்விகேட்டேனும் நீயெனுமோன் உடனேநானே நிற்பேனென்றன்றி பலநாள் நித்திரைகளில் நவில்ப்பயனேன் பரக்கின்ற பரமனுக்கேல் வந்திடுவேன் அவன்வே உடனுளார்களேல்லாம் அவர்களையே அழைத்துஎன்னை தனிமகனாக மகத்தினைநெய் ஏத்திவாய் ஆத்திவளைய் சேர்த்திவர்வாய் வாழ்வினிநாய் எனக்கின்றா சத்தியனென்று இறைநமல்வாய் என்முன்னே அறத்தினால் அல்லோகுடியும் அந்நியன்மீது என்னமாதல் அவளது நாய் மீது சுபம்