82. Czy 'Ty' Jesteś Potrzebny do Prowadzenia Swego Życia?

Zrozumcie jedną ważną rzecz, mamy automatyczną inteligencję, która może prowadzić nasze życie, która może dbać o nasze codzienne odpowiedzialności. Nie tylko może prowadzić nasze życie, może również utrzymywać, poszerzać i powiększać nasze życie.

Lecz społeczeństwo warunkuje was od młodego wieku. Jesteście nauczani, iż nie możecie funkcjonować bez planowania, bez strachu lub zachłanności. Zostaje wam odebrany wasz szacunek względem samego siebie. Odbierają wam zaufanie, iż możecie prowadzić wasze życie spontanicznie, bez strachu i zachłanności. Z tego powodu stale próbujecie napełniać siebie strachem lub zachłannością. Próbujecie używać strachu lub zachłanności, jako paliwa, które napędza wasze życie, ożywia wasze życie.

Miejcie jasność, nie możecie prowadzić waszego życia bazując na strachu i zachłanności. Jeśli jesteście napędzani strachem i zachłannością, będziecie nieść w sobie stałą irytację. Od ranka do nocy, od momentu przebudzenia do momentu uśnięcia, będziecie nieść w sobie stałą irytację. Będziecie jedynie czekać na powód do wybuchu. Jedynie zwykły dotyk będzie wystarczał, i już będziecie gotowi, aby

skoczyć na inną osobę. Ta osoba nawet nie będzie musiała wykonać żadnej pomyłki; to, że do was podejdzie będzie wystarczało! Dzieje się tak z powodu napięć prowadzenia waszego życia w oparciu o strach i zachłanność.

Jeśli się tylko zrelaksujecie, automatyczna inteligencja Życia będzie pięknie prowadzić wasze życie za was. Wasze działania będą automatycznie zasilane energią Życia.

Technika – 'Nie jestem Sprawcą'

Ashtavakra mówi,

Wy, którzy zostaliście ukąszeni przez wielkiego czarnego węża egoizmu 'Jestem sprawcą'

Pijcie nektar wiary, 'Nie jestem sprawcą' i bądźcie szczęśliwi.

Ashtavakra* daje tą technikę królowi i poszukującemu prawd duchowych, Janace* . Proszę zrozumcie, iż proste myślenie, iż 'Nie jestem sprawcą' lub posiadanie wiary, iż 'Nie jestem sprawcą' nie wyzwoli was bezpośrednio. Ta technika sama z siebie was nie wyzwoli. Zmęczy was jedynie! Nie jesteście w stanie pamiętać cały czas, bez przerw, iż nie jesteście sprawcą. W momencie, kiedy zrozumiecie, iż nie jesteście w stanie pamiętać cały czas 'Nie jestem sprawcą', sbędziecie zupełnie sfrustrowani i porzucicie umysł. W momencie, w którym porzucicie umysł, prawda, iż nie jesteście sprawcą stanie się po prostu rzeczywistością! To jest ta zaproponowana technika.

Odłączenie – Technika Samooczyszczenia i Rozwoju

To jest bardzo proste zrozumienie odłączenia. Jedyne, co potrzeba pamiętać, to odłączyć się, za każdym razem, kiedy zaczynacie nadawać znaczenie starym myślą lub za każdym razem, kiedy łączycie stare myśli i pozwalacie im na zawracanie wam głowy.

Nie twórzcie, zatrzymujcie ani niszczcie żadnej myśli. Jeśli nie będziecie robić żadnej z tych trzech rzeczy, jesteście Najwyższym Ja, Parabrahma* !

Odłączenie jest jak metoda samooczyszczenia. Dla dowolnej techniki samooczyszczenia i uwolnienia, w momencie, kiedy staniecie się subtelni, technika powinna również być subtelna. Odłączenie jest jedną z takich technik.

Technika, która sama z siebie nie stanie się subtelna pozostaje na zwyczajnym poziomie. Jeśli nie jest w stanie zabić siebie, jeśli technika nie jest w stanie popełnić samobójstwa, zabije was! Piękno w technice odłączenia jest takie, iż staje się coraz bardziej subtelna, kiedy wy stajecie się bardziej subtelni. Ostatecznie, rozpuści się.

Techniki Medytacyjne

Odłączenie – Zawsze i Wszędzie

Kiedy siądziecie, naturalnie pojawią się jakieś myśli. W momencie, kiedy widzicie, iż zbliża się myśl, nie nadawajcie jej znaczenia. Nadajecie jej znaczenie jedynie, jeśli łączycie ją z waszą przeszłością. Nie

nadając jej znaczenia, jedynie pamiętajcie o odłączeniu – i zobaczcie co się stanie. W momencie, kiedy pamiętacie, 'Odłączę się od tej myśli; nie nadam jej znaczenia,' przez kilka sekund będzie niewielka, cicha przerwa. W momencie, kiedy jesteście świadomi, iż jest cisza, stanie się to kolejną myślą. Wtedy odłączcie się również od tej myśli. Wtedy, znów będzie przerwa przez kilka sekund. Wtedy, znów pojawi się myśl, 'Jestem w ciszy' lub 'Odłączam się'. Odłączcie się również od tej myśli. Wtedy przerwy lub cisza powinny być coraz dłuższe. To jest cała idea.

Naturalnie naturą umysłu jest błądzić gdzieś po kilku minutach. W momencie, kiedy pamiętacie lub stajecie się świadomi, iż umysł błądzi, odłączcie się. Nie ma potrzeby winienia się lub burzenia się, iż umysł błądzi. W momencie uświadomienia, odłączcie się, to wszystko.

Na podstawowym poziomie, może to być bardzo kanciaste, jak walka. Może będziecie potrzebowali wypowiadać słowo 'odłączać' jak mantrę* . Lecz w ciągu kilku chwil, zobaczycie, iż stanie się to subtelnym procesem.

Z odłączeniem…

Każdy moment będzie nowy.

Każdy moment będzie ekstazą.

Każdy moment będzie radością.

Każdy moment będzie ekscytacją.

Odłączenie jest źródłem nieskończonej ekscytacji – nithyananda spurana* .

Rozdział 12 – Karmiczne Koło Może Być Zakończone

Jeśli będziemy naprawdę potrafili zarządzać swoim umysłem ze zrozumieniem, iż to nasz umysł tworzy osie bólu i przyjemności oraz jeśli będziemy odłączeni, możemy pozostać w tym, co Budda nazywał uważnością. Możemy pozostać w uważności w chwili obecnej. To nasz proces myślowy, który stale przenosi nas z przeszłości do przyszłości i z powrotem, który nie pozwala spocząć w chwili obecnej.

Zrozumcie to dokładnie, kiedy jesteśmy w chwili obecnej, możemy pozostać z dala od kłopotów bez strachu i pragnień. Możemy działać bez strachu i pragnień. Możecie spytać jak. Jak mogę być motywowany do zrobienia czegoś, jeśli tego nie pożądam? Nie ma powodu do motywacji. Czy myślicie, iż to motywacja powoduje, iż oddychacie lub trawicie jedzenie? Jest to inteligencja energii, która jest wewnątrz i na zewnątrz nas, ona umożliwia nam życie i rozwój. Żyjemy nie dzięki nam, lecz mimo nas.

Kiedy funkcjonujemy bez przywiązania, nie ma konsekwencji naszych działań, nie ma karmy powstającej z naszych czynów.

Czym jest Karma?

Jest bardzo piękny werset w Isa Vasya Upanishad* : Om poornamadah poornamidam Poornaat poornamudachyate Poornasya poornamaadaaya Poornamevaavashishyate

Z Całości powstała Całość. Jeśli usunąć Całość z Całości, jedynie Całość pozostanie. Z samej naszej natury, poszukujemy Całości. Z samej naszej natury szukamy spełnienia we wszystkim, co robimy.

Czy jest to jedzenie, picie, skakanie, czytanie, rozmawianie, spanie, czy medytowanie, w każdej aktywności, w którą się angażujemy, nasza istota tęskni do całkowitego doświadczenia czynności oraz do pełnego zaangażowania w niej. Czy jesteśmy w pełni świadomi każdej czynności, w którą się angażujemy? Czy jesteśmy świadomi każdego momentu naszego życia?

Krótka opowieść:

Człowiek jechał taksówką na lotnisko. Kierowca jechał bardzo szybko nawet na zakrętach i ostrych skrętach. Pasażer był coraz bardziej przerażony jazdą.

Wreszcie, kierowca widząc przerażonego pasażera, powiedział, 'Rób to, co ja, kiedy jadę na zakrętach. Zamykaj oczy!'

Kiedy nie jesteście całkowicie świadomi i zaangażowani w czynność, którą wykonujecie, wasza istota pozostaje niespełniona w tym doświadczeniu. Niespełnione doświadczenie pozostaje w was i ciągnie was do wykonania tej czynności ponownie z taką intensywnością, aby ją spełnić. To jest karma.

Karma jest zbiorem niespełnionych doświadczeń, które pozostają w nas i stale ciągną nas do ich spełnienia.

Wszystko, co robimy i doświadczamy intensywnie i głęboko zawsze opuści nasz organizm. To nas uwalnia. Każde doświadczenie, przez które nie przeszliśmy całkowicie, które nie zostało spełnione, które nie otrzymało naszej całej energii, uwagi i świadomości, pozostaje wewnątrz nas, jako karma.

Mimo, iż niesiemy pewną karmę, w istocie jesteśmy kompletnym spełnieniem, Całością. Zatem każda karma, która nie została spełniona, nie może pozostawać wewnątrz nas zbyt długo. Będzie próbować się spełnić. Będzie popychać nas wciąż do wykonania tej samej czynności, aby się spełnić. Każde pragnienie, każde doświadczenie, które nie stanie się kompletne w naszym organizmie, pozostanie jako karma i będzie popychać nas wciąż do przeżycia tego samego doświadczenia, aż do jego spełnienia.

Myślimy, mówimy i robimy rzeczy bez zrozumienia, bez spełnienia oraz z wielką ignorancją. Te wszystkie myśli, słowa i czyny razem przyczyniają się do naszego karmicznego bagażu, ponieważ żadne z nich nie jest w nas spełnione. Kiedy nie są one spełnione, nasza karma popycha nas do spełnienia ich w jakiś sposób.

Nasze myśli, słowa i czyny stają się naszą karmą i popychają nas do spełnienia siebie w pewien sposób.

Teraźniejszość jest sumą naszych wszystkich przeszłych decyzji

Zrozumcie dokładnie, iż teraz czytacie tę książkę, z powodu waszych wszystkich decyzji w przeszłości. Decydujecie, aby zwrócić uwagę na książkę. Wy decydujecie, aby ją kupić. Wy decydujecie, aby usiąść i czytać tę książkę właśnie teraz. Suma tych wszystkich decyzji przyczynia się do tego, iż tu siedzicie.

Suma tych wszystkich przeszłych decyzji jest waszą teraźniejszością. Dalej, stosując tę samą logikę, suma waszych teraźniejszych decyzji, będzie waszą przyszłością.

Jest to esencja teorii karmy: suma waszej przeszłości jest teraźniejszością, a suma waszej teraźniejszości jest waszą przyszłością.

Suma waszej przeszłości jest teraźniejszością. Suma waszej teraźniejszości będzie waszą przyszłością. Problem w tym, iż dokonujemy większości naszych decyzji nieświadomie. Podejmujemy tysiące decyzji nieświadomie. Z tego powodu nie potrafimy powiązać przyczyny ze skutkiem.

Skierujcie więcej uważności, więcej inteligencji do waszego systemu myślenia. Skierujcie więcej uważności, więcej świadomości do waszego systemu podejmowania decyzji.

W każdym momencie, przyszłość jest predestynowana, lecz warunkowo. Będzie pewna przyszłość w zależności od sumy wydarzeń do tego czasu – to jest predestynowana przyszłość. Lecz jest ona warunkowa. Istnieje ważny czynnik, który może ją zmienić i zmieni ją – wasza świadomość, wasza wola.

Krótka opowieść:

Pewnego razu, dwóch braci spotkało mędrca, który znany był z umiejętności patrzenia w przyszłość. Bracia oddali szacunek mędrcowi i spytali go, czy mógłby powiedzieć im o ich przyszłości. Pustelnik doradził im, 'Może to nie być dla was dobre, znać waszą przyszłość. Poza tym, wasza przyszłość może się później zmienić, mimo, iż wam ją teraz powiem.'

Bracia nalegali na znajomość swojej przyszłości. Mędrzec spojrzał na starszego brata i powiedział, 'Zostaniesz królem w ciągu roku.' Patrząc na młodszego brata, powiedział, 'Twoim przeznaczeniem jest zginąć z rąk mordercy w ciągu roku.' Bracia zaczęli wracać do domu. Starszy brat był wielce zadowolony, podczas gdy młodszy brat był przygnębiony.

Starszy brat zaczął tworzyć swój fantastyczny świat, marząc o byciu królem. Młodszy brat, któremu przeznaczono mniej niż rok życia, zaczął poświęcać swój czas na duchowe aktywności. Wykorzystywał swój czas, aby służyć każdemu i wkrótce wyszedł z depresji.

Minęło jedenaście miesięcy. Pewnego dnia, starszy brat zaprosił młodszego do swego domu. Chciał poszukać ziemi na wielki pałac, który planował zbudować, ponieważ wkrótce miał zostać królem. Szli na wielkim otwartym terenie, kiedy to młodszy brat potknął się na wpół zakopany dzban. Bracia wykopali dzban. Był to wielki dzban pełen złotych monet.

Starszy brat był podniecony i zaczął krzyczeć, 'Ten skarb jest tylko dla mnie! Jest dla mnie na zbudowanie pałacu i królestwa!' Właśnie wtedy, bandyta wyskoczył z krzaków, zadał cios w głowę starszego brata i próbował mu zabrać dzban. Młodszy brat skoczył na bandytę, aby chronić swego brata. Lecz bandyta zaatakował go sztyletem, który miał w swojej dłoni. Podczas szamotaniny bandyta upuścił dzban i uciekł.

Starszy brat był bardzo wdzięczny młodszemu za uratowanie jego życia i zaoferował mu połowę złotych monet. Młodszy brat grzecznie odmówił, mówiąc, iż nie będzie i tak żył wiele dłużej. Starszy brat ze swym nowym skarbem zaczął żyć rozrzutnie, jedząc, pijąc i bawiąc się.

Minął rok. Nie było znaku żadnej korony. Młodszy brat również cieszył się dobrym zdrowiem. Zdecydowali odwiedzić ponownie mędrca. Spotkali go i spytali,'Czemu twoje przewidywania się nie sprawdziły?' Mędrzec był również zaskoczony i zaczął medytować. Następnie wyjaśnił, 'Mówiłem wam, iż wasze przeznaczenie może się zmienić.'

Spojrzał na starszego brata i powiedział, 'Twoje przeznaczenie zmieniło się z powodu twoich nieodpowiedzialnych działań w ostatnich miesiącach. Korona, którą miałeś otrzymać została zredukowana do dzbana złota.'

Spojrzał na młodszego brata i powiedział, 'Twoje życie duchowe, zaufanie i poddanie Boskości zmieniło również twoje przeznaczenie. Śmierć z ręki mordercy zostało zredukowane jedynie do zranienia.'

Zrozumcie, przeznaczenie nie jest czymś wyrytym w kamieniu. Bardzo zależy ono od tego jak reagujecie na sytuacje, które życie wam podaje. Wasza świadomość da wam inteligencję i odwagę do zmiany kierunku wydarzeń w waszym życiu.

Karma i Ilość Myśli Na Sekundę (TPS)

Jeśli nie znacie waszej całej przeszłości, będziecie powtarzać te same rzeczy w przyszłości. Jeśli wasza Ilość Myśli Na Sekundę (TPS – ang.: Thoughts Per Second) zmniejszy się i będziecie znać waszą przeszłość, taką, jaka się wydarzyła, nie będziecie powtarzać tej samej przeszłości w przyszłości. Będziecie wtedy karma mukta* , wyzwoleni od karmy. Obecnie, jesteście karma bandha* , uwiązani karmą, ponieważ nie przeżyliście waszej przeszłości całkowicie.

Na przykład, wasze dzieciństwo zawsze wydaje się złote. Jest to złota przeszłość. Możecie czuć, iż wasze życie na uczelni było świetne, lecz, kiedy właśnie jesteście na uczelni, wcale się w ten sposób nie czujecie. Czemu? Ponieważ wasze cierpienie stało się obecnie dużo większe i w porównaniu, przeszłość wygląda bardzo dobrze! Teraz kojarzycie przeszłość z radością i, mając szansę, chcecie ją powtórzyć. Kiedy żyliście w waszej przeszłości, czy w ten sposób ją doświadczaliście? Nie!

Jeśli możecie zrelaksować się w teraźniejszości, przy zero TPS, przez przynajmniej 11 kshanas* , zgłębicie oś czasu. Jeśli możecie pozostać przy zero TPS przez 21 kshanas* , zgłębicie oś czasu i zmienicie waszą przyszłość. Jest to w waszych rękach.

Wszystkie techniki medytacyjne są sposobem do zmniejszenia TPS, abyście mogli zgłębić oś czasu.

Kshana

Ważne jest, aby zrozumieć koncepcję Kshana. Nie ma dla tego słowa odpowiadającego słowa w języku angielskim. Zatem, pozwólcie mi wyjaśnić, co oznacza Kshana. Kshana jest jednostką czasu. Nie jest to sekunda czy minuta, jak wiele osób wierzy.

Jedna kshana to przerwa pomiędzy dwiema myślami. Przyzwyczajeni jesteśmy myśleć o czasie w sensie absolutnym. Lecz kshana jest zupełnie względna! Myśli każdej osoby i prędkość, z jaką się pojawiają są zależne od osoby. Kshana jest różna u różnych osób.

Jeśli osoba jest niespokojna i ma zbyt wiele myśli w ciągu sekundy, jej kshana jest krótsza, ponieważ przerwa pomiędzy dwiema myślami jest mniejsza.

Jeśli osoba jest spokojna i skupiona jak podczas medytacji, ma ona mniej myśli w danym okresie czasu. Jej kshana jest dłuższa, ponieważ przerwa pomiędzy dwiema myślami jest dłuższa.

Karma – suma świadomych wyborów

Wasze życie jest niczym innym jak sumą waszych świadomych decyzji, które stale podejmujecie. Czy tego chcecie czy nie, bezpośrednio lub pośrednio, wszystko wybieracie. Nikt inny nie wybiera. To wy wybieracie.

Krótka opowieść:

Pracownik podszedł do swego szefa, 'Sir, moja żona powiedziała, iż powinienem poprosić o podwyżkę.'

Szef odpowiedział, 'Aha, spytam mojej żony dziś wieczorem, czy powinienem dać tobie podwyżkę!'

Zrozumcie, przez cały czas jest to wasz wybór, wasze decyzje. Możecie myśleć, iż ktoś inny decyduje. Lecz jedynie wy jesteście tymi, którzy decydują.

Niewielki przykład pozwoli wam zrozumieć podstawową prawdę. Jeśli ktoś was krytykuje, wy wybieracie, że czujecie się urażeni. Jeśli ktoś was chwali, wy wybieracie czuć pochlebstwo. Z powodu waszego nawyku, możecie wybierać nieświadomie. To nie ktoś inny wybiera, to wy wybieracie. Ponieważ stało się waszym nawykiem, myślenie, iż ktoś inny wpływa na wasze decyzje, zapomnieliście, że to wy wybieracie.

Za każdym razem, gdy ktoś was krytykuje, wybieracie czuć się przygnębionym. Za każdym razem, gdy ktoś was chwali, wy wybieracie czuć pochlebstwo. To jest jedynie wasz wybór, nikogo innego. Możecie wybrać inaczej. Kiedy ktoś was krytykuje, możecie wybrać nie czuć się urażonym i możecie wybrać spokój i relaks. To jest jedynie wasz wybór czuć się urażonym lub nie.

Wszystkie wasze ciągłe wybory każdej minuty, zebrane razem, decydują o waszym życiu. Jeśli nie decydujecie i jeśli pozwalacie wydarzeniom na decydowanie za was o waszym życiu, przechodzicie w tryb życia 'paraliżu'. Nasze życie staje się niczym innym, jak paraliżem. Jedynie, kiedy wy decydujecie

żyć waszym życiem bez wymuszania na was z zewnątrz wydarzeń, sytuacji lub decyzji, wtedy decydujecie żyć.

Dopóki nie zrozumiecie, iż życie jest waszym wyborem, wasze życie jest jedynie paraliżem.

Vasana, samskara oraz karma

Istnieją trzy powiązane koncepcje, nazwane w Sanskrycie vasana, samskara* oraz karma.

Vasana

Vasana jest nasieniem pragnienia. Na przykład, idziecie i zauważacie lśniący naszyjnik na wystawie sklepowej. Pojawia się pragnienie wewnątrz was, aby mieć ten naszyjnik. To jest vasana.

Samskara

Samskara jest rośliną, która rośnie, kiedy nasienie vasana kiełkuje. Kiedy zobaczycie ten naszyjnik ponownie, i kolejne razy, pragnienie, aby go mieć staje się w was silniejsze. Kiedy karmicie pragnienie posiadania naszyjnika, jest to jak dostarczanie wody i składników odżywczych do nasiona vasana.

Zepsucie, które się dzieje w waszej wewnętrznej przestrzeni, jest tym, co nazywam samskara lub wyryciem w pamięci. Są to wspomnienia, które umiejscawiają się w waszej przestrzeni wewnętrznej i ciągną was, aby ponownie przechodzić przez to samo doświadczenie. Ciągną was do wykonywania wciąż tych samych działań, ciągną was do podążania tymi samymi wzorcami myślowymi, nawet, jeśli tego nie chcecie. Te wspomnienia nazywam samskarami.

Każda samskara, która funkcjonuje w waszej świadomej i nieświadomej warstwie, jest niczym innym jak przeszkodą do spełnienia w waszym życiu. Nie ma czegoś takiego jak dobra lub zła samskara. Żadna samskara nie jest dobra. Wewnętrzna przestrzeń wypełniona samskarami to piekło. Wewnętrzna przestrzeń bez samskar to niebo. Nie próbujcie klasyfikować samskar, jako dobrych lub złych.

Samskara z samej swej natury, jest negatywna. Z samej swej natury samskara jest depresyjna. Cokolwiek, wykonane przez samskary, zredukuje wszystko do nudnej pustki. Wszystko, co dzieje się z głębokim zrozumieniem, jedynie z waszej czystej przestrzeni wewnętrznej, zawsze doda wam wartości. Wszystko, co dzieje się poprzez samskary dodaje wam coraz więcej więzów.

Od naszego młodego wieku zbieramy tak wiele różnych samskar na tak wiele sposobów. Akumulujemy je oraz również reprodukujemy. Samskary reprodukują się same, nawet bez żadnych późniejszych działań z naszej strony.

Samskary wzmacniają się na różne sposoby. Są samskary, które wzmacniają się jedynie poprzez działanie, kiedy powtarzacie czynność. Są samskary, które wzmacniają się poprzez odbieranie informacji, które się do nich odnoszą, kiedy otrzymujecie informacje ze świata zewnętrznego ich dotyczących. Są inne samskary, które nie wymagają ani działania, ani informacji, jedynie wspomnienie wystarcza, a one się wzmacniają!

Zbieramy te różne poziomy samskar, wyryć w pamięci, i utrzymujemy je w naszym systemie oraz je powiększamy.

Karma

Wreszcie, kiedy napędzani pragnieniem podejmujecie działanie staje się to karmą. Moc pragnienia popycha was ostatecznie do kupna naszyjnika. Jest to działanie – karma.

Cokolwiek wykonane 'na pół gwizdka' pozostawia samskarę (wyrycie w pamięci) w waszej istocie. Wszystko nieprzeżyte w pełni pozostawia ślad lub samskarę w waszej istocie, a z czasem wciąż ciągnie was, zachęca was, aby podążać tą samą ścieżką i przeżyć w pełni.

Przyczyna uzależnienia jest również powiązana z samskarami. Z mojego doświadczenia osobistej pracy z milionami ludzi, przynajmniej kilka tysięcy przypadków uzależnień zostało uleczonych medytacją. Podstawowa prawda dotycząca uzależnień, jest taka, iż żyliście życie niewyraźnie, nie w pełni lub z całą istotą. Niespełnione pragnienia tworzą w was samskarę przyciągającą was do spełnienia pragnienia poprzez ponowne doświadczanie tego samego pragnienia wielokrotnie.

Każda emocja przeżyta intensywnie po prostu wyzwala was od tej emocji – niech to będzie złość, strach, pragnienie zjedzenia czegoś czy przywiązanie do dowolnego obiektu lub osoby. Jesteście wyzwoleni od tego, co przeżyjecie w pełni. Jeśli osoba powraca wciąż do problemu, oznacza to jedynie, iż on lub ona nie przeżyła w pełni problemu.

Kiedy żyjemy, połowa naszego umysłu jest w innym miejscu. Patanjali* mówił pięknie, 'Im więcej ilości, tym mniej jakości.' W momencie, kiedy jakość radości dowolnym obiektem wzrośnie, jego ilość samoczynnie zmniejszy się w bezpośredniej proporcji. Dlatego, to jakość należy zwiększać.

Życie nie jest płomykiem świeczki. Jest jasno świecącą pochodnią. Niech płonie jak najjaśniej możliwie w waszym życiu.

Trzy typy karmy

Istnieją trzy typy karmy – agamya, prarabdha* oraz sanchita.

Sanchita karma jest jak bank, bank rezerw. Zrozumcie, to może być nie pierwszy raz, kiedy przybraliście ciało i pojawiliście się na planecie ziemi. Mogliście być w milionach ciał wcześniej! W tych milionach ciał, jakiekolwiek myśli mieliście, cokolwiek powiedzieliście, cokolwiek zrobiliście, te wszystkie niespełnione doświadczenia stają się waszymi engramami – wyryciami w pamięci. Zebrane razem, są jak bank nazwany sanchita karma. Kiedy mówię 'bank', nie jest to rachunek bankowy lub oszczędnościowo, jest to dług! Będziecie musieli spłacić wszystkie pożyczki!

Następnym typem karmy jest prarabdha karma. Prarabdha** oznacza to: z banku karmy sanchita bierzecie trochę karm, które przynosicie ze sobą w ciele. Zatem prarabdha jest jedynie niewielkim kawałkiem nagromadzonej ilości sanchita karmy, który zabieracie do tego życia. Zaplanowaliście cieszyć się nimi lub wyczerpać w tym ciele.

Trzeci typ karmy jest najgorszy. Jest to agamya karma, którą zaczynacie zbierać po przyjściu na planetę ziemię, poprzez nowe myśli, słowa i czyny.

Każdy, kto pojawia się na planecie ziemi ma do wyczerpania swą prarabdha karmę przed śmiercią. Na przykład, przypuśćmy, iż macie 1000 karm w swoim banku sanchita. Z tych 1000 karm, przypuśćmy, iż bierzecie jedynie dziesięć karm ze sobą, jako waszą prarabdha karmę przybierając wasze ciało mówiąc, 'Niech skończę te dziesięć karm tym razem.' Jednak, po urodzeniu, zamiast wyczerpać waszą prarabdha karmę, zaczynacie obserwować innych i zbierać karmę bazując na ich pragnieniach. Są to pragnienia, które pożyczyliście od innych dookoła was. Z powodu tych pożyczonych pragnień, tworzycie pewne myśli, słowa i czyny.

Na przykład, jeśli widzicie kogoś piękniejszego od was, wasze myśli mnożą się z powodu porównania i zazdrości. Tworzycie karmę bazującą na myślach. Czasami źle mówicie o innych, nie znając żadnych faktów z nimi związanych. Kiedy w ten sposób czynicie, akumulujecie karmę bazującą na słowach.

Droga na zewnątrz od codziennej irytacji – życie waszą prarabdha karmą

Pozwólcie mi wyjaśnić trzy typy karmy z innej perspektywy.

Widzicie, jeśli weźmiecie wszystkie możliwości, o których wiecie i które są dla was dostępne w kosmosie, nazywamy to agamya. Istnieją możliwości wszelkiego rodzaju. Możecie stać się rybą, możecie stać się wężem, możecie stać się człowiekiem, lub możecie stać się bogiem. Te wszystkie możliwości, nazywamy je agamya.

Są również inne możliwości, które są dla was dostępne. Te możliwości są nie tylko wewnątrz pola waszej świadomości, jak rzeczy, o których wiecie jak ryba, małpa, pies, osioł i człowiek, lecz również wiele innych możliwości, które są wam nieznane. Te nazywamy sanchita, cały zakres znanych i nieznanych możliwości.

Całością jest sanchita, a możliwości, które przed wami leżą to agamya. Wtedy, przybierając ciało, wy decydujecie, aby bawić się w określonych granicach tych możliwości. To nazywamy prarabdha. Widzicie, kiedy przychodzicie, to wy decydujecie, aby bawić się w określonych granicach. Ta granica jest tym, co nazywamy prarabdha.

Po przyjściu tutaj, widzicie wiele możliwości, które są dla was możliwe, które próbujecie zebrać, które próbujecie zdobyć. Te możliwości można nazwać agamya.

Ta prarabdha, które zabraliście ze sobą, posiada inteligencję do prowadzenia waszego życia.

Jeden duży problem jest taki, iż widzicie zbyt wiele agamya, zbyt wiele możliwości przed wami. Z tego powodu, wasze zaufanie do waszej prarabdha lub waszych wcześniej wybranych możliwości maleje. Myślicie, iż wasza prarabdha może nie być na tyle potężna, aby zarządzać waszym życiem, z powodu agamya, możliwości, które są przed waszymi oczami.

Powiem wam. Zaufanie do prarabdha to potęga. Spełnianie waszej prarabdha zabierze od was jeden bardzo negatywny aspekt waszego życia – stałą irytację. Stała irytacja, którą niesiecie od rana do wieczora jest darem agamya.

Od rana do wieczora, od momentu, kiedy wstajecie z łóżka do momentu, kiedy zasypiacie, czujecie stałą irytację. Potrzebujemy kogoś, aby popełnił pomyłkę, a my już na nich skaczemy! Tylko czekamy. Każdy, kto będzie w naszym otoczeniu, będzie mieć nasze 'błogosławieństwo'! Ta stała irytacja istnieje z powodu naszej koncentracji na agamya.

Jeśli nasza energia, nasza przestrzeń wewnętrzna będzie skierowana na prarabdha, nie będziemy nieść stałej irytacji, którą obecnie niesiemy. Nie oznacza to, iż nie będziemy pracować lub wykorzystywać możliwości. Nie oznacza to, że przestaniemy pracować, nie! Będziemy dalej pracować, lecz naszą bazą będzie nasza prarabdha.

Widzicie, nastrój stałego odrzucania wszystkiego, stałej irytacji, istnieje z powodu naszej agamya, z powodu możliwości, które widzimy dookoła nas. Krążymy między wyborami, możliwościami, agamya. Lecz zapominamy, iż prarabdha jest bardzo inteligentna, bardzo potężna.

Na całym świecie, istnieją tylko dwa rodzaje ludzi, ludzie, których przestrzeń wewnętrzna jest skierowana na agamya oraz ludzie, których przestrzeń wewnętrzna jest skierowana na prarabdha, to wszystko. Ludzie, których przestrzeń wewnętrzna jest skierowana na prarabdha żyją swoje życie w spokojnej uważności.

Umysł, który bazuje na agamya będzie inspirowany jedynie strachem lub chciwością. Możecie to zobaczyć, kiedy wstaniecie. Wyjdziecie ze swojego stanu snu jedynie, jeśli będziecie mieć pragnienie lub jeśli będziecie złapani przez strach. Na przykład, możecie być zainspirowani, aby się przebudzić, ponieważ chcecie wysłać dziecko do szkoły, aby otrzymało dobre wykształcenie i miało świetlaną przyszłość. Lub możecie się przebudzić z powodu strachu przed spóźnieniem się do biura, ponieważ boicie się stracić pracę.

Poruszanie ciałem fizycznym z powodu strachu lub chciwości, jest tym, co nazywam życiem bazującym na agamya.

Droga na zewnątrz od koła karmy

Wszystkie wasze czyny są niezmiennie napędzane jedynie przez chciwość lub strach, przez co są powierzchowne, dodając waszej karmy.

W ten sposób, gromadzicie więcej karmy. Do czasu, kiedy powrócicie, co się stanie? Wasz 'bilans banku karmy' zwiększy się o wielkość waszej agamya karmy!

Powiedzmy, iż przyszliście z dziesięcioma karmami, nie wypełniliście tych dziesięć karm, z którymi przyszliście, lecz zgromadziliście 200 więcej!

Co się stanie następnym razem, kiedy przybierzecie ciało? Wasza sanchita to teraz 1000 plus 200 nowych agamya karm, które obecnie zgromadziliście. Macie teraz 200 karm więcej, niż podczas waszych poprzednich narodzin. Ponownie bierzecie dziesięć z tego zbioru i przybieracie kolejne ciało. Lecz wy jedynie gromadzicie więcej i wracacie. Staje się to błędnym kołem. Nazywamy to janma marana chakra, cykl życia i śmierci, stale przybierając ciało i umierając.

Zamiast tego, podczas życia, jeśli ktoś da wam wiedzę, iż nie jesteście jedynie ciałem lub umysłem, oraz iż istnieje karma, która ma na was wpływ, wtedy wpływ tej karmy na was zacznie być mniejszy. Wtedy zaczniecie wypełniać prarabdha karmę, z którą przyszliście.

Powiedzmy, iż wzięliście dziesięć prarabdha karm ze sobą, przybraliście to ciało i urodziliście się. Przypuśćmy, iż w tych dziesięciu prarabdha karmach, macie trzy samskary lub trzy engramy, które mają moc wprowadzania was w depresję. Jeśli dalej będziecie posłuszni tym engramom i będziecie popadać w depresję, nie pozostaną trzema, lecz być może staną się dziesięcioma. Dodatkowe siedem karm to agamya karmy. Jeśli zamiast wypełniać waszą prarabdha zdecydujecie z nimi pozostać, gromadzicie agamya.

Jeśli z drugiej strony, za każdym razem, kiedy te trzy engramy wprowadzą was w depresję, a wy nauczyliście się jakiejś techniki, aby wyjść z depresji, wtedy te trzy zaczną tracić nad wami władzę. Wtedy, z czasem, z dziesięciu karm, trzy was opuszczą. Za każdym razem, kiedy zmniejszycie wpływ prarabdha na was, nie tylko prarabdha zostanie wypalona, lecz szansa akumulowania nowej karmy, agamya karmy będzie również mniejsza.

Przestajecie gromadzić agamya, kiedy prarabdha przestanie mieć na was wpływ. Kiedy wpływ tych dziesięciu engramów prarabdha się skończy, zbieranie agamya również się skończy, ponieważ to te dziesięć engramów są odpowiedzialne za gromadzenie kolejnych engramów lub karmy.

Przejdźmy teraz do sanchita karmy. Zrozumcie, nie możecie bezpośrednio nic zrobić z waszym bankiem sanchita karma. Aby wypalić sanhitę, jedynie zadziała Guru Krupa, łaska mistrza. Jedynie łaska mistrza może coś zrobić, aby wypalić waszą sanchita.

Jedynie intencja ma znaczenie

Piękna opowieść z nabożnego wedyjskiego pisma Bhagavatam* :

Kriszna podszedł do brzegu rzeki Yamuna z gopi* , jego przyjaciółkami, pasterkami. Chciały one przekroczyć rzekę, lecz nie było możliwości.*

Kriszna oznajmił, 'Jeśli jestem prawdziwym bramaczari (żyjącym w celibacie), niech Yamuna* rozstąpi się i pozwoli nam przejść na drugą stronę.'*

Yamuna rozstąpiła się.*

Pozornie, wydawać się może, iż Kriszna był z dziewczętami jak inny zwykły mężczyzna. Lecz Kriszna był poza ciałem-umysłem. Jego czyny nie niosły intencji zwykłego mężczyzny. To intencja dowolnego czynu ma znaczenie, nie sam czyn.

Intencja jest bagażem, karmą, nie czyn. Jeśli czyn tworzy intencję, staje się bagażem. Czysty czyn bez końcowego celu, nie jest karmą.

Obecność mistrza wpływa na intencję

Widzicie, cokolwiek robicie w obecności mistrza, robicie to dla mistrza. Wiecie, iż nie ma potrzeby tworzenia reputacji i sławy. Zatem, działania dzieją się bez intencji. Nie ma intencji. Intencja jest mistrza. Czyn jest wasz. Intencja jest w istocie osoby, która nie ma intencji!

Widzicie, całkowita sanchita karma może być wasza lub moja. Moja jest boską grą. Wasza jest cierpieniem. Kiedy się to zaczęło, wasza całkowita sanchita karma również rozpoczęła się, jako boska gra. Lecz, zbierając coraz więcej agamya karma, stała się brudna.

Ponieważ ja nie mam karmy, kiedy jesteście ze mną, wy również będziecie działać bez intencji. Działanie bez intencji jest oświeconym życiem.

Czyn bez intencji jest wolny od karmy

Jeśli osoba popełniła dziesięć morderstw, ilość morderstw nie będzie zanotowana. Lecz brutalność mordercy będzie zanotowana. To jakość, nastawienie umysłu, postawa, niesie karmiczne obciążenie.

Dlatego Kriszna wciąż mówi w Bhagavad Gita, iż intencja jest dużo ważniejsza niż czyn. Jest to przekazem całej Gity. Mówi on, 'Kiedy będziecie bez intencji, zadbam o was.'

Czyn nie zostanie zanotowany. Jedynie intencja zostanie zanotowana.

Mahabharata* mówi nam piękną opowieść o kurtyzanie i mnichu.

Był raz mnich, który żył naprzeciw domu kurtyzany. Miał nawyk liczenia mężczyzn przychodzących do jej domu i wyobrażania sobie różnych rzeczy na temat jej stylu życia. Kobieta poświęcała cały swój wolny czas na modlitwach do Kriszny, aby zbawił ją od jej marnego życia.

Pewnego dnia, oboje umarli w tym samym czasie. Oboje dotarli na dwór Yamy , boga śmierci. Yama* spojrzał na zapisy ich życia i podjął decyzję: mnich powinien pójść do piekła a kobieta powinna pójść do nieba. Mnich był w szoku i zaczął protestować, 'Żyłem tak pobożnym życiem, podczas gdy ona żyła tak niemoralnie! Jak mogę być wysłany do piekła a ona do nieba!'*

Yama* odparł, 'W ocenie mojego dworu, twoje czyny nie mają wartości, jedynie twoja intencja ma znaczenie. Ty nosiłeś szaty mnicha i żyłeś dobrym życiem zewnętrznie, lecz twoja przestrzeń wewnętrzna była wypełniona pożądaniem. Zatem w świecie zewnętrznym, twoje ciało jest teraz pochowane z honorem, lecz musisz cierpieć w piekle. Serce kobiety zawsze było z Kriszną, mimo iż jej ciało było sprzedawane mężczyzną. Zatem jej ciało nie ma nawet nikogo, kto mógłby uczynić ostatnią posługę, lecz ona idzie do nieba.'

To intencja i nastawienie ma znaczenie.

Oświecona istota, inkarnacja, jest jednością z Życiem. Oświecona istota może jedynie funkcjonować w harmonii z Życiem. Nie może być nigdy w dysonansie. Czyny oświeconego mistrza nigdy nie będą bez uważności i współczucia.

Ponieważ my nie mamy świadomości lub uważności, nie możemy oceniać naszych czynów mówiąc, iż są one podobne do tych istoty oświeconej. Miejcie jasność, czyny mogą wyglądać podobnie na pozór, lecz intencja, przestrzeń wewnętrzna, nastawienie, jest zupełnie inne.

Piękna opowieść z życia Adi Shankara* :

Pewnego razu, podczas gdy Shankara podróżował ze swymi uczniami, nagle poczuł się spragniony. Byli w środku pustkowi. Podróżowali dalej i ostatecznie dotarli do sklepu. Shankara podszedł do człowieka w sklepie i poprosił o wodę do picia. Człowiek odpowiedział, 'Przykro mi, lecz nie mam niczego do zaoferowania oprócz alkoholu. To jedyne, co mam.'

Shankara odpowiedział, 'W porządku, proszę daj mi trochę.' Wypił szklankę napoju alkoholowego i podziękował. Uczniowie byli zszokowani widząc mistrza pijącego alkohol! Spragnieni uczniowie zdecydowali uczynić tak jak mistrz i wszyscy również wypili napój do samego dna.

Kontynuując podróż, Shankara szedł dalej normalnie, lecz uczniowie, pod wpływem napoju nie mogli nawet postawić poprawnie kolejnego kroku. Szli dalej i po pewnym czasie, doszli do kuźni.

Shankara podszedł do człowieka, który nalewał roztopione żelazo do formy. Poprosił go o szklankę wody. Człowiek przeprosił mówiąc, iż nie ma wody. Shankara powiedział, 'W porządku. Proszę daj mi zatem roztopione żelazo.'

Człowiek oraz uczniowie Szhankary byli w szoku. Człowiek dał Shankarze gorące roztopione żelazo, który wlał je do swoich ust jakby wodę!

Wtedy odwrócił się do swych uczniów i rzekł, 'Wy również możecie się napić.' Uczniowie stanęli z opuszczonymi głowami. Shankara wtedy wyjaśnił, 'Nie róbcie to co ja robię. Róbcie to co ja mówię. W przeciwnym razie, wybierzecie robić to, co mówi wam wasz umysł.'

Zrozumcie, przestrzeń, na której żyją oświecone istoty jest inny od przestrzeni życia normalnych ludzi. Przez co oni nie potrzebują ani nie mogą robić rzeczy według zwykłej logiki. Ich intencja jest tym, co jest istotne, co nie jest do wyjaśnienia zasadami zwykłej logiki.

Oświecona istota nie ma osobistego interesu, ponieważ nie ma ona indywidualnej tożsamości – jego tożsamość jest rozpuszczona w tożsamości całego wszechświata.

Intencja i czyn

Jeśli głębia intencji jest większa a czynu mniejsza, osoba jest leniwa lub w jest w tamas* .

Jeśli głębia intencji i czynu jest taka sama, osoba jest w niespokojnym działaniu lub w rajas* .

Jeśli nie ma intencji, lecz jedynie czyn, jest ona w działaniu pozbawionym celu lub w sattva* .

Dlatego Kriszna mówi w Bhagavad Gita, 'Walcz, O Arjuno* .' Nie akt 'zabijania' będzie zanotowany, lecz intencja, ona będzie zanotowana. Intencja Arjuny* jest intencją Kriszny, który jest istotą bez intencji i jest On jednością z Kosmosem!

Kiedy działacie w harmonii z Kosmosem, cały Kosmos wam błogosławi. Przyciągacie wszelkie pozytywne zdarzenia dookoła was. Dlatego kiedy ludzie przyczyniają się choćby odrobinę do celu takiej osoby, są oni obdarowywani obfitością z każdej strony.

Moc codziennej intencji

Posiadamy siedem warstw lub siedem ciał energii, są to: fizyczna, praniczna* , mentalna, eteryczna, przyczynowa, przyjemności i nirwaniczna* . Proszę zrozumcie, w warstwie przyczynowej, nasza nagromadzona karma, agamya karma, jest całkowicie dla nas dostępna. Widzicie, w ciele przyczynowym, możecie mieć zdolność do grania w krykiet, golfa i tenisa. Lecz budzicie się z głębokiego snu z silną wolą lub intencją grania w krykiet, wtedy również zabierze z ciała przyczynowego inteligencję do grania w krykiet. Będziecie w sposób naturalny prowadzeni do sytuacji, atmosfery i inteligencji do gry w krykiet. Jeśli pójdziecie spać w nocy z silną intencją gry w golfa i obudzicie się rano w silną intencją gry w golfa, wtedy zabierzecie ze sobą inteligencję do gry w golfa.

Warstwa przyczynowa jest miejscem wymiany. Jak kantor. W warstwie przyczynowej możecie wymienić wszystko. Kiedy przejdziecie do warstwy przyczynowej karma tego życia może być zmieniona, jeśli macie taką silną intencję każdego dnia. Jest to prawdziwa wolność.

Silna intencja ma zdolność do zmiany nagromadzonej agamya karma oraz prarabdha karma tych narodzin. Nie może zmienić całkowitej sanchita karma. Sanchita karma może być jedynie zmieniona przez łaskę mistrza – tego, który nie ma karmy.

Misja lub maszyna?

Dotarcie do mistrza, robienie tego, co mówi mistrz i działanie bez intencji, jest tym, o co chodzi w całej grze życia.

Działanie bez intencji to misja. Jeśli działacie z intencją, jesteście jak maszyny.

Jeśli działacie bez intencji, jesteście misją. Maszyna lub misja, wybór należy do was. Jeśli działacie z moją intencją bez dodawania waszej intencji, będę was szkolił. Po prostu róbcie to, co wam mówię bez proszenie o inspirację waszej intencji, waszej zachłanności i strachu. Czyste działanie bez intencji prowadzi do spełnienia.

Skierowanie tego samego miecza do środka

Karma nie jest prawem nagradzania i karania. Nie jest to sposób, w jaki bóg każe ludzi za popełnione grzechy. Jest to odbicie waszego stanu umysłu, dające wam doświadczenie 'nieba' lub 'piekła'.

Krótka opowieść:

Policjant drogowy złapał człowieka za przekroczenie prędkości. Właśnie miał wydać mu mandat.

Nagle kobieta zaczęła krzyczeć z tylnego siedzenia. 'Widzisz, mówiłam ci, że ciebie złapią! Kto ciebie prosił abyś jechał tak szybko? A kiedy mówię ci abyś uważał, zwolnił i obserwował, mówisz mi, żebym się zamknęła. Teraz widzisz, złapali cię!' Policjant spytał kierowcę, 'Kim ona jest?' Kierowca westchnął, 'To moja żona.'

Policjant porwał mandat i powiedział, 'Jedź. Zostałeś wystarczająco ukarany!'

Kiedy jesteście zdenerwowani, nie znaczy to, iż popełniacie grzech i będziecie za to płacić w następnym życiu. Cierpicie teraz będąc w gniewie. To samo w sobie jest piekłem, które cierpicie! Cierpicie wewnętrznie w ten sam sposób, w jaki torturujecie osobę, na którą jesteście rozgniewani.

Ogień, który zioniecie na zewnątrz będzie płonął z tą samą intensywnością również wewnątrz. Niezależnie czy będzie on palił inną osobę czy nie, ogień gniewu będzie z pewnością palił was. Miecz użyty do przecięcia kogoś na zewnątrz, przetnie was wewnątrz z tym samym natężeniem. Pamiętajcie, jest to miecz obusieczny.

Piękna opowieść z życia Buddy:

Przyszedł raz człowiek i napluł na twarz Buddy. Budda otarł swą twarz i spytał tego człowieka, 'Czy chcesz coś więcej powiedzieć, czy to już wszystko?'

Ananda, jego bliski uczeń, bardzo się zdenerwował. Był wściekły, iż jakiś człowiek przyszedł i napluł na jego mistrza dodatkowo bez żadnego powodu. Powiedział do Buddy, 'Mistrzu, jeśli dasz mi pozwolenie, zajmę się tym człowiekiem.'

Budda odpowiedział, 'Czy zapomniałeś, iż jesteś mnichem, sannjasinem (porzucającym pragnienie)? Ten biedny człowiek już cierpi przez swój gniew. Spójrz na jego rozgniewaną twarz, jego ciało trzęsie się przez ten gniew. Zanim na mnie napluł, czy uważasz, iż mógłby bawić się i tańczyć? Jest wściekły ze swoim gniewem. W tym stanie szaleństwa, przyszedł i na mnie napluł.*

Jaka jest większa kara dla niego niż bycie w takim stanie? Jaką szkodę dla mnie uczynił? Wytarłem jedynie twarz. Nie bądź poruszony, w innym przypadku będziesz budować taki sam gniew w sobie. Dlaczego każesz siebie? To głupota. Zamiast tego współczuj temu biednemu człowiekowi.'

Człowiek słuchał i był zdziwiony i zmieszany widząc Buddę zachowującego się w ten sposób. Oczekiwał, iż Budda się rozgniewa. Tego chciał. Widząc, zamiast tego, współczucie i zrozumienie, jakie pokazał Budda, było to dla niego zbyt szokujące!

Budda powiedział mu, 'Idź do domu. Wyglądasz na zmęczonego, wystarczająco sam siebie ukarałeś. Zapomnij o tym, co mi uczyniłeś. Nie zrobiłeś mi nic złego. To ciało powróci do ziemi, a ludzie robią różne rzeczy, jak plucie. Idź do domu i zrelaksuj się.'

Człowiek był zupełnie poruszony odpowiedzią Buddy. Wrócił do domu. Powrócił tego samego popołudnia, padł do stóp Buddy i błagał, 'Proszę wybacz mi!'

Budda spokojnie rzekł, 'Nie byłem rozgniewany, to po pierwsze. Jak więc mam ci wybaczyć? Lecz cieszę się, widząc ciebie uwolnionego od gniewu i w stanie harmonii. Tylko pamiętaj: nigdy w ten sposób nie czyń, w ten sposób tworzysz dla siebie piekło.'

Karma oraz następne ciało

W jaki sposób wybieramy następne ciało?

Kiedy siła życiowa opuści ciało, w czasie trzech kshana* wybiera następne ciało.

W czasie śmierci trzy najbardziej przyjemne doświadczenia tego życia będą ostatnimi myślami. Wybór następnego ciała powstanie z nastawienia umysłu, bazującego na tych trzech doświadczeniach.

Te trzy myśli będą bazować na jednej z trzech, całkowitej karmy (sanchita), karmy (prarabdha) tego wcielenia oraz nagromadzonej karmy (agamya). W oparciu o to, prarabdha karma wykształci się na to wcielenie.

Praktykowanie rozwiązań duchowego życia zredukuje nagromadzoną sanchita karmę tego życia, ponieważ to zrozumienie pomoże żyć z uważnością.

Medytacja pomaga zredukować prarabdha karmę. Funkcjonuje ona nie tylko na świadomym i fizycznym poziomie, lecz również ma możliwości penetrowania i oczyszczania nieświadomości na poziomach fizycznym, mentalnym i istoty (ducha).

Jednak, największy bilans banku karmy, całkowita sanchita karma, może być jedynie rozpuszczona poprzez łaskę mistrza.

Im bardziej te trzy karmy zostaną zmniejszone, tym mniej ograniczeń w wyborze kolejnego ciała. Ponieważ każda z tych trzech karm będzie dyktować odpowiednie doświadczenie do przeżycia, kolejne ciało będzie potrzebować przestrzeni, aby przeżyć te doświadczenia.

To jest tak. Jeśli powiem, 'Chcę spotkać osobę, która mówi po angielsku,' mam większy wybór, niż jeśli powiem, 'Chcę spotkać osobę, która zna angielski, hiszpański i niemiecki.'

Podobnie, jeśli macie wszystkie trzy typy karmy, jest więcej uwarunkowań waszego kolejnego wcielenia.

Na przykład, pragnienie spowodowane waszą całkowitą sanchita karmą może być, 'Chcę być piękny/a.' Pragnienie spowodowane prarabdha karmą tych narodzin, może być, 'Chcę być bogaty.' Pragnienie spowodowane przez nagromadzoną agamya karmą, może być, 'Chcę zamieszkać w USA.'

Trudniejsze jest otrzymać ciało dla waszej energii życia następnych urodzin, które będzie prowadziło do spełnienia wszystkich trzech pragnień w krótkim czasie trzech Khana. Zatem, wybór pada na spełnienie najsilniejszego pragnienia z tych trzech pragnień. Połączone pragnienia, nastawienie umysłu, z którym energia życiowa opuszcza poprzednie ciało to vasana, nasiona pragnień, o których wcześniej mówiliśmy.

Te trzy pragnienia, te trzy myśli będą widziane w mrugnięciu trzech kshana, jako jedna vasana. Vasana jest jak kanał telewizyjny, a ciało, które przyciąga vasana jest jak telewizor, nastawiony na ten

kanał. Głębia vasana i ciało, które odpowiada vasana przyciąga energię życiową. Tak jak telewizor nastawiony na częstotliwość kanału satelitarnego odbiera odpowiednie fale elektromagnetyczne, w ten sam sposób, vasana jest przyciągana przez ciało.

Energia życiowa, duch, opuszczając poprzednie ciało wchodzi w nowe ciało, które zostało wybrane, kiedy to ciało opuszcza łono matki. Wchodzi do ciała w kanale rodnym. Ciemność warstwy przyczynowej, którą opuściło z poprzedniego ciała odpowiada ciemności kanału rodnego matki. Ponieważ ciało zostało przygotowane przez energie rodziców, życiowa energia wybiera połączone energie rodziców bazując na pragnieniu, vasana, mentalnym nastawieniu, z jakim opuszcza poprzednie ciało. Zatem rodzice nie wybierają dziecka. To dziecko wybiera swoich rodziców.

Wybierając ciało, duch lub siła życiowa musi również spełnić pozostałe dwa pragnienia, które miało, lecz nie mogło wybrać odpowiedniego na to ciała. Jednak, podczas przejścia przez ciemność, głęboki ból doświadczony przez ducha usuwa całą pamięć, którą niesie vasana, zanim wchodzi do nowego ciała. Nowa istota nie pamięta pragnień, z którymi opuściła poprzednie ciało. Zamiast spełniać pragnienia, z którymi opuściło poprzednie ciało, ponieważ nie pamięta ich, energia życiowa w nowym ciele szuka nowych pragnień i gromadzi więcej karmy.

Teraz, z trzech typów karmy, jeśli jedna z nich zniknie, ograniczenia w wyborze są mniejsze a siła życiowa może bardziej się skupić na wyborze. Oczyszczenie nagromadzonej agamya karmy oraz prarabdha karmy tych narodzin może być dokonane przez osobę poprzez zrozumienie życia oraz poprzez medytację. Łaska mistrza zredukuje całkowitą sanchita karmę.

Kiedy całkowita sanchita karma zostanie usunięta, nie ma powodu, aby przybierać kolejne ciało. Wtedy, jeśli nastąpią kolejne narodziny, nie następują z żadnym celem, lecz jedynie z przepełniającej radości i błogości. Narodziny są wtedy wybrane świadomie, ponieważ nie ma wpływu karmy. Życie przeżywane jest, jako leela lub bezcelową zabawą awatara lub inkarnacji.

Jak rozpoczął się cykl narodzin i śmierci?

Dla nas wszystkich, nasza całkowita sanchita karma początkowo była boską zabawą. Dla oświeconego mistrza, jest ona wciąż boską zabawą, ponieważ nie ma on karmy w ogóle. Bawiąc się, ponieważ możesz się bawić, jest boską zabawą.

Rodzimy się, ponieważ jest to nasz wybór. Zapominamy o naszej prarabdha karmie, zaczynamy gromadzić agamya karmę i powiększamy całkowitą sanchita karmę. Wtedy, aby wypalić zwiększone obciążenie, musimy narodzić się ponownie, gdzie zbieramy więcej pragnień i karmy. W ten sposób trwa cykl życia i śmierci.

Proszę zrozumcie, wasza nagromadzona agamya karma to wasze więzy. Całkowita karma oraz karma tych narodzin może być boską zabawą. Skutkiem tej zabawy jest karma tych narodzin. Po narodzinach, jeśli bawimy się nie zbierając karmy, będzie to wciąż boska zabawa. Więzy przychodzą wraz z nagromadzoną karmą.

Czy człowiek narodzi się jako zwierzę, ptak lub owad, czy może się narodzić jako istota ludzka w kolejnym życiu?

Jest to bardzo dobre pytanie. Wypowiem tę prawdę bardzo przejrzyście i usunę wszelkie mity związane z pytaniem dotyczącym koła karmy!

Kiedy istota ludzka rodzi się raz jako człowiek, będzie dalej przybierał życia ludzkie, chyba, że żyje wbrew swojej świadomości, np. torturując innych lub popełniając czyny przemocy w formie fizycznej, umysłowej lub słownej przeciw Życiu, które jest w postaci mistrza, natury i ludzkiej świadomości. Natężenie tych czynów, jest tym, co jest zapamiętane w kosmicznym zapisie karmicznym. Zrozumcie, to nie sam akt, lecz jego natężenie ma znaczenie.

Kiedy osoba poświęca całe swoje życie w niskiej świadomości, może narodzić się ponownie jako zwierzę. Na przykład, jeśli człowiek spędza całe swoje życie jedynie jedząc i śpiąc, może narodzić się ponownie jako zwierzę.

Widzicie, jeśli osoba nie doświadczyła unikatowych ludzkich jakości, takich jak zakochanie się, szukanie oświecenia, ani razu w swoim życiu, narodzi się ponownie jako zwierzę, ponieważ miała ciało ludzkie lecz kanały ludzkiego doświadczenia nie zostały uruchomione.

Czy musimy czekać na kolejne narodziny, jeśli jesteśmy czegoś pewni, lecz nie jest to nasza prarabdha**?**

Nie. Możecie zmienić waszą prarabdha poprzez silną wolę lub sankalpę .* Siła sankalpy* może spowodować ponowne narodziny w was w tym samym życiu. Ponowne narodziny mogą wydarzyć się teraz. Na przykład, ludzie, zwłaszcza uczniowie w aszramie, którzy czują, iż są ograniczeni w swoich obowiązkach pytają mnie, 'Swamiji, proszę błogosław mi, abym był z tobą przynajmniej podczas moich kolejnych narodzin.' Jest tak wiele przykładów, kiedy mają możliwość do przybycia i życia w aszramie* już kilka miesięcy później. Taka jest siła woli.

Oświecenie – Powrót do Domu

Jesteście jak fala na oceanie Życia. Fale podnoszą się z oceanu, lecz wciąż są połączone z oceanem. Mogą myśleć, iż są niezależną egzystencją, lecz jest to jedynie mit. Czy fala się podnosi ponad ocean, czy opada, wciąż jest częścią oceanu.

Sama z siebie, z powodu radości, kiedy fala przyjmuje ciało, nie będzie gromadzonej agamya karmy. Kiedy agamya karma jest zbierana, zanieczyści całkowitą sanchita karmę, która była czysta. Ta sanchita karma musi być oczyszczona w następnym życiu. Zanieczyszczona całkowita sanchita karma tworzy cykl życia i śmierci – w ten sposób rozpoczyna sie koło karmy.

Nowe ciało, które przybiera energia życia, nie pamięta prarabdha karmy, którą energia życiowa zabrała ze sobą, kiedy przybrała ciało. Zatem, nie pamiętacie pragnień, z którymi opuściliście poprzednie ciało.

Przypominanie sobie tych pragnień i spełnianie ich w obecnym życiu, właśnie o to chodzi w wykonywaniu tapas (pokuty) i zostaniu oświeconym.

Zatem co się dzieje, kiedy zapominacie podczas narodzin, iż przybyliście tu przez boską zabawę? Kiedy całkowita waga karmy stanie się nadmierna, zdajecie sobie sprawę, 'Jest gdzieś pewien problem.' Natychmiast budzicie się i stajecie się ponownie oświeceni. Cofanie się do początku jest oświeceniem.

Czasami, kiedy macie naprawdę zły sen, na początku pojawi się myśl typu 'Śnię'. Wtedy, właśnie się budzicie. Ta myśl 'Śnię' jest skierowaniem w kierunku oświecenia. Obudzenie się to zostanie oświeconym.

Ta myśl 'Śnię. Cały świat jest snem' a potem odrzucenie fałszywego świata i złapanie rzeczywistości jest oświeceniem. Na tym świecie, powtarzanie tych samych doświadczeń powoduje, iż jesteście zmęczeni i znudzeni. Powoduje to podejrzenie, 'Widzę sen.' Wtedy, zaczynacie wątpić w świat, wątpić w obietnice, które świat daje.

To jest jak reklama w gazecie dotycząca ośrodka wypoczynkowego na plaży, która pokazuje plażę, stół, jedzenie, wszystko wygląda jak w niebie, dając obietnicę luksusu. Wątpicie w tą obietnicę, ponieważ zdajecie sobie sprawę, iż, jeśli sto ludzi zobaczy tą reklamę i tam pojedzie, niewielu będzie rzeczywiście czuć tą obiecaną ekstazę. Podobnie w życiu, również, wątpicie w obietnice, które cały czas tworzy wasz umysł, lecz nigdy ich nie spełnia.

Techniki do przezwyciężenia karmy

Ponowne przeżycie, aby uwolnić

Do tej pory, to co omawialiśmy było sposobami przeciwdziałającymi gromadzeniu karmy. Jako lekarstwo na karmę, daję wam prostą technikę. Od tego momentu, próbujcie przypomnieć sobie wszystkie wydarzenia w waszym życiu. Zacznijcie cofać się wstecz od teraz do waszego dzieciństwa. Przypominajcie sobie to co możecie.

Nie przejmujcie się tym, czego nie pamiętacie. Zrozumcie: to, czego nie pamiętacie, jest jedynie kacem. Nie dotknęło to was głęboko. Dlatego nie zostało zanotowane w pamięci. Spróbujcie tej techniki przez rok. Ponowne przeżycie jest wspaniałym sposobem na uwolnienie.

Nasz drugi poziom programu medytacji Life Bliss – Nithyananda Spurana Program (NSP) skoncentrowany jest tylko na tej metodzie oczyszczania osobistej karmy. To jest jak kompletna duchowa kąpiel w obecności oświeconego mistrza.

Bóstwa oraz oświeceni mistrzowie – wasze drogi do oczyszczenia karmy

Jest sposób na ponowne przypominanie sobie, aby nie gromadzić karmy i żyć bez wpływu wcześniej nagromadzonej karmy. Pierwszy krok to jasne zrozumienie, iż karma jest bezsilna w obecności wysokiej świadomości.

Jest istotna różnica pomiędzy normalnymi istotami ludzkimi a oświeconymi mistrzami. Normalna osoba nie ma zdolności ożywiania swego ciała swą wolą. Ciało normalnej osoby jest albo ożywione albo martwe, to wszystko. Nie jest to pod jej kontrolą.

Lecz dla osoby oświeconej, jest to pod jej kontrolą. Może ona spowodować, iż jej ciało będzie ożywione, lub zrelaksować się. Dzięki tej umiejętności, może ona powodować, iż inne ciała również będą ożywione! Kiedy oświecony mistrz wybierze, aby ożywić kamień lub metal, ten kamień lub metal stanie się reprezentacją jego samego.

Wszystkie bóstwa w naszych głównych tradycyjnych świątyniach są naenergetyzowane przez oświeconych mistrzów. Mistrzowie jak Arunagiri Yogeeshwara* z Tiruvannamalai* , Patanjali* z Chidambaram* , Karurar* z Thanjavur* , Konganavar* z Tirupati* oraz Meenakshi* z Madurai* naenergetyzowali bóstwa w tych świątyniach.

Bóstwa są przez to uważane za ciała oświeconych mistrzów. Uczniowie dalej służą bóstwom, nawet jeśli mistrzowie opuścili swoje ciała. Ciało bóstwa jest uważane za ciało mistrza. Z tego powodu bóstwo otrzymuje taki sam szacunek, jak oświecony mistrz.

Na przykład, wszyscy uczniowie inicjowani przez Arunagiri Yogeeshwara* będą czcić świątynię Arunachala przez pokolenia. Zobaczycie, iż to, co jest ofiarowane mistrzowi, będzie ofiarowane również bóstwu.

Mistrzowie, nawet po tym, jak zdecydują opuścić ciało, są stale dostępni dla swych uczniów poprzez bóstwa, które naenergetyzowali. Na przykład, nawet podczas mojego życia, moja fizyczna obecność nie jest możliwa wszędzie w tym samym czasie. Zatem te bóstwa są zaprogramowane, aby wykonywały moją pracę, gdzie ja fizycznie nie jestem obecny! To są moi reprezentanci!

Bóstwa posiadają niezależną inteligencję. Energetyzowanie bóstw jest dużym procesem. To jest jak rodzenie dziecka. Te naenergetyzowane bóstwa będą bezpośrednio odpowiadać na wasze modlitwy. Będą z wami w bezpośredniej relacji, jeśli będziecie otwarci w kontakcie z nimi.

Jeśli zobaczycie nasze puja* (ofiarowanie) w rytuale naszego aszramu* , zobaczycie, iż rano, odgrywają pobudkę, aby obudzić przebywające tam bóstwo. Następnie dają niewielką filiżankę oleju na Jego głowę i niewielki kubek proszku do zębów dla Niego, aby umyć Mu zęby! Następnie, kąpią Go i dają świeże, prasowane ubranie, tak samo jak dają mistrzowi. Dają jedzenie i wykonują popołudniowe arati* . W nocy, kładą bóstwo do łóżka w ceremonialny sposób.

Zrozumcie, to wszystko nie dodaje niczego bóstwu lub mistrzowi. To dodaje jedynie nam! To jest życie z bogiem. To jest praktykowanie obecności boga. Praktykowanie obecności mistrza to puja* . Puja* jest wykonywana codziennie, ponieważ jest to technika do pamiętania o obecności boga każdego dnia.

Nithyam – Dhyanam –Anandam

To co jest potrzebne, aby nie gromadzić agamya karmy, to rozwiązania życiowe, które nazywam nithyam (wieczne), ponieważ praktykujecie je codziennie. Aby rozpuścić karmę tych narodzin, potrzebujecie medytacji lub dhyanam. Z tego powodu zobaczycie, iż większość naszych medytacji bazuje na oddechu. Zmiana oddechu na szybszy, wolniejszy, cichy, itp. jest tym, o co chodzi w naszych technikach medytacyjnych. Jedyne co może rozpuścić całkowitą karmę, to łaska mistrza lub anandam (błogość).

Zatem zrozumcie, karma jest po prostu skutkiem myśli, słów i czynów, które wynikają z głębokiej ignorancji i powodują na powtarzanie znanych wzorców nieszczęść. Sposobem na przełamanie tego cyklu jest harmonizowanie się do rozwiązań oferowanych przez mistrza i życie w wysokiej strefie świadomości.

Mity dotyczące karmy

P: Czy nasza karma może być oczyszczona poprzez działalność charytatywną?

Trzeba, abyście widzieli motywację do działalności charytatywnej. Spójrzcie uczciwie sobie w twarz. Czego chcecie poprzez wykonywanie działalności charytatywnej?

Czy motywuje was strach przed piekłem, jeśli nie będziecie wykonywać dobrych uczynków? Czy jest to pragnienie chwały i publiki? Lub czy jest to chęć zajęcia się czymś? Czy jest to chciwość dobrego życia po śmierci? Czy jest to lepsze następne życie?

Jeśli jesteście kierowani strachem lub chciwością, nigdy nie będziecie cieszyć się wykonując taką służbę. Jedna część was będzie wykonywać pomoc. Inna część będzie myślała o korzyściach. Zatem nie jesteście zintegrowani w działaniu. Nie jesteście zupełnie spełnieni w takiej służbie.

Ten czyn również będzie wiązał. Na zewnątrz, społecznie, wygląda dobrze i jest wolne od uwiązania. Lecz wewnątrz waszej przestrzeni, widzicie, iż tak nie jest. Cała ludzkość funkcjonuje wokół działań skierowanych na rezultat. To obejmuje również służbę. Przynajmniej służąc, nie myślcie o pieniądzach lub sławie. Nie planujcie wywierać wrażenia. Nie planujcie, aby czuło się waszą obecność.

Wykonujcie pracę dla samej pracy! Nie planujcie wszystkiego. Po prostu wykonujcie dowolną służbę w dowolnym miejscu. Ten rodzaj służby będzie zwiększał moc waszej istoty. Przez co najmniej pół godziny dziennie wykonujcie coś bezinteresownie, bez żadnych myśli o rezultacie lub korzyściach dla siebie. Możecie wtedy doświadczyć prawdziwej radości służby.

Karma może być wypalona jedynie poprzez głębokie zrozumienie, uważność i przynajmniej jeden przebłysk świadomości.

P: Co się dzieje, kiedy ktoś ma przedwczesną śmierć jak samobójstwo lub wypadek?

W przypadku przedwczesnej śmierci, dusza musi czekać przez czas jaki miała przeznaczony żyć, zanim będzie mogła przybrać nowe ciało. W przypadku samobójstwa, cierpienie jest dużo bardziej intensywne, niż gdyby duch żył dalej. To jest jak siedzenie przed stołem z jedzeniem, lecz nie posiadanie rąk lub ciała do cieszenia się tym!

W przypadku wypadków, duch musi być bez ciała. Lecz nie ma cierpienia jak w przypadku samobójstwa. Duch żyje w tej samej świadomości, w jakiej by żył, gdyby miał ciało. Po prostu czeka na kolejne ciało.

P: Czy regresje do poprzednich żyć są potrzebne i bezpieczne?

Regresje do poprzednich żyć nie powinny być wykonywane, chyba, że przez oświeconego mistrza. Ma to tak silny wpływ, iż może wpłynąć na obecne życie. Na przykład, jeśli byliście osobą niewidomą we wcześniejszym życiu, kiedy wydarzy się regresja, możecie oślepnąć w tym życiu!

Nieoświecona istota wykonująca regresję będzie również cierpieć karmę osoby, dla której wykonuje regresję.

Aby regresja do poprzednich żyć była czysta, osoba powinna wiedzieć, jak sobie z tym poradzić, oczyścić przeszłe samskary i zamknąć regresję.

P: Kiedy mistrz czyści karmy, czy przechodzimy przez ból?

Kiedy mistrz usuwa karmę, nazywacie to uczucie bólem. Właściwie, mistrz usuwa w sekundę cierpienie wielu żyć, co inaczej zajęłoby wiele wcieleń do rozpuszczenia. Zatem praktycznie, porównując, nie ma cierpienia.

Sharada Devi mówi, mistrz oczyszczający samskary jest jak ukłucie kolca zamiast cierpienia złamania kości!