76. Oś, Która Nie Istnieje

Oś Bólu Zaprasza Bolesne Wydarzenia do Waszego Życia

Jest piękna analogia Ramana Maharishi'ego, oświeconego mistrza z Indii. Pies będzie gryzł suchą kość. Gryząc, części kości szarpie pysk, powodując, iż pies zaczyna krwawić. Pies myśli, iż krew pochodzi z kości, więc cieszy się krwią. Dalej gryzie kość, dla przyjemności krwi! Nie zdaje sobie sprawy, iż krew pochodzi z jego własnego pyska, a nie z kości.

Jeśli przemoc was podnieca, czekacie na tego typu wydarzenia w waszym życiu. Jeśli ból was podnieca, jeśli wierzycie, iż życie to oś bólu, czekacie na tego typu wydarzenia w waszym życiu, aby wzmocnić je i umocnić wasze wierzenie. Jest to ludzka psychologia. Mimo, iż ludzie deklarują, iż chcą przerwać oś przemocy lub oś bólu, potajemnie ją kultywują.

Oś Bólu

Pozwólcie, iż przedstawię dokładniejsze zrozumienie. Ból, który mieliście dziesięć lat temu, ból, który mieliście dziewięć lat temu, ból, którego doświadczyliście siedem lat temu, ból, którego doświadczyliście trzy lata temu, oraz ból, którego doświadczyliście wczoraj są niepołączonymi, niezależnymi, oddzielnymi wydarzeniami. Lecz wy zaczynacie łączyć je wszystkie i tworzyć oś bólu. Łączycie te wszystkie osie myślowe i tworzycie jedną wielką oś. Zaczynacie myśleć i wierzyć, 'Moje

życie jest bólem.' Czy jest to prawda? Nie! Co się stało ze wszystkimi słodkimi wydarzeniami radości, których w międzyczasie doświadczyliście? Na pewno, musiało być przynajmniej kilka momentów radości pomiędzy? Zostały po prostu zapomniane. Nie zostały nigdy wzięte do tworzenia osi. Zatem oś, dowolna oś, nigdy nie jest prawdą, ponieważ koncentruje się jedynie na fragmencie waszej całej biografii.

Po pierwsze, zaczynacie archiwizować bolesne wspomnienia dla użytecznych celów. Archiwizujecie wasze wszystkie bóle, prawdopodobnie, jako historię zdrowia lub aby mówić o nich lekarzowi. Z czasem, zaczynacie wierzyć, iż te wszystkie bóle, które się wydarzyły w waszym życiu są połączone. Decydujecie, iż wasze życie jest bólem; wasze życie jest cierpieniem. W momencie, w którym podejmiecie decyzję, iż wasze życie jest cierpieniem lub wasze życie jest bólem, tworzycie dla siebie piekło.

Na przykład, do wczoraj mogliście jedynie chodzić, nie potrafiliście latać. Wiecie, iż w waszej przeszłości nigdy nie lataliście, jedynie chodziliście. Czy uwierzycie, iż zaczniecie od jutra latać? Nie. Wiecie, iż jutro będziecie dalej mogli jedynie chodzić. Polegacie jedynie na waszych przeszłych doświadczeniach przewidując waszą przyszłość, eliminując wiele nowych możliwości.

Oś Radości

Radość, której doświadczyliście dziesięć lat temu, radość, której doświadczyliście dziewięć lat temu, radość, której doświadczyliście trzy lata temu, oraz radość, której doświadczyliście rok temu są niezależnymi, oddzielnymi, niepołączonymi osiami myślowymi. Obecnie, łączycie te wszystkie myśli i tworzycie wielką oś radości.

Możecie identyfikować waszą radość z obiektem, osobą, lub przestrzenią, np. szczególnym ośrodkiem wypoczynkowym. Próbujecie stale przywrócić to do waszego życia, przywrócić tę osobę, ten przedmiot, tą przestrzeń, to samo doświadczenie. Próbując, nie będziecie w stanie doświadczyć tej samej radości. To prowadzi was do kolejnego bólu!

Oś Bólu lub Oś Radości – Obydwie Prowadzą do Cierpienia

W życiu, stale tworzymy albo osie bólu albo osie radości. Kiedy już stworzycie oś bólu, próbujecie ją przerwać. Jeśli stworzycie oś radości, próbujecie ją przedłużyć! Lecz nie rozumiecie, iż nie możecie ani przedłużyć osi radości, ani przerwać osi bólu – ponieważ, po prostu, ta oś nie istnieje. Jest to jedynie pamięć wybiórcza. Sama oś jest tylko waszą wyobraźnią.