64. Wszystko jest darem

Głównym powodem, dlaczego nie doświadczacie wdzięczności, jest to, iż traktujecie wszystko, jako oczywiste. Czujecie, iż wszystko, co ludzie dla was robią wam się należy. Zrozumcie, ludzie mogliby robić coś innego, zamiast pomagać wam. Jest to zatem naprawdę ich dar dla was. Powinniście im za to dziękować.

Odbierajcie każdą małą rzecz w życiu, jako dar. Kiedy siadacie, aby jeść, czy kiedykolwiek dziękowaliście waszym palcom? Są ludzie, którzy nie mają palców, którymi można jeść! Czy kiedykolwiek o tym myśleliście? Nigdy! Patrzymy jedynie na tych, którzy mają pierścienie z diamentami na palcach. Nigdy nie patrzymy na tych, którzy nie mają palców.

Kiedy zaczniemy czuć wdzięczność za małe rzeczy, cała nasza wrażliwość się zwiększy. Staniemy się bardziej subtelni.

Krótka opowieść:

Człowiek opowiadał przyjacielowi jak zgubił się kiedyś na pustyni.

Powiedział przyjacielowi, 'Z czystej rozpaczy, uklęknąłem i modliłem się, aby ktoś mnie wyprowadził z tej pustyni.'

Przyjaciel był strwożony opowieścią i spytał, 'Czy bóg odpowiedział na twą modlitwę?'

Człowiek odpowiedział, 'O nie! Wcześniej podróżnik pojawił się znikąd i wskazał mi drogę.'

Tak właśnie nieczuli jesteśmy w życiu! Bierzemy wszystko za oczywistość. Jeśli bylibyśmy bardziej czuli, dzięki wdzięczności, nigdy nie wzięlibyśmy niczego za pewnik – ani naszych palców, ani naszego majątku, ani chwilową łaskę Życia. Kiedy pojawia się wrażliwość, każdy moment mija w wielkiej trwodze wydarzeń Życia.