v¯õÚ[PÐUS¨ £UPÂøÍÄPÒ Gߣ÷u Qøh¯õx. v¯õÚ¥hzvß £°ØÖÂUP¨£mh Ba\õ›¯ºPÒ,E[PÒ EhÀ{ø» u¯õµõP CÀ»õu÷£õx, ]» B¯zu v¯õÚ[PÒ ö\õÀ¼z u¢x BÇ©õÚ v¯õÚ[PøÍa ö\´ÁuØS E[PøÍz u¯õº ö\´ÁõºPÒ. Cx÷£õÀ ©¸zxÁ Ÿv¯õÚ, EͯÀ Ÿv¯õÚ ]» Põµn[PÒ C¸¨£vÚõÀ, C¢u¨ ¦zuPzvÀ Ch® ö£ØÖÒÍ AøÚzx v¯õÚ[PøͲ®, {z¯õÚ¢u v¯õÚ¥hzvß wøñ ö£ØÓ Ba\õ›¯›ß ÷|µi £õºøÁ°¾®, Sk®£ |» ©¸zxÁ›ß B÷»õ\øÚ ö£ØÓ ¤ÓS® ö\´uÀ ÷Ásk®.

C¢uz v¯õÚ[PøÍ }[PÒHØöPÚ÷Á GkzxU öPõsi¸US® ©¸zxÁ EuÂUS ©õØÓõP÷Áõ AÀ»x B÷»õ\øÚ¯õP÷Áõ AÀ»x £›¢xøµ¯õP÷Áõ AÀ»x ]Qaø\¯õP÷Áõ {øÚzx £°Ø] ö\´uÀ Thõx.

{z¯õÚ¢u v¯õÚ¥hzvß v¯õÚ •Põ®PÎÀ wøñ AÎUP¨£mh Ba\õ›¯›ß ÷|µi¨ £õºøÁ°¾®, C¢uz v¯õÚ ~m£[PøÍ •øÓ¯õP, •Êø©¯õPU PØÖU öPõsk ö\´¯õu £m\zvÀ HØ£k® ÂøÍÄPÐUS A¢uz uÛ|£÷µ ö£õÖ¨¦.

C¢u¨ ¦zuP B]›¯÷µõ, {z¯õÚ¢u v¯õÚ¥h÷©õ AuØS G¢u J¸ Âuzv¾® ö£õÖ¨£À».

முக்தியுரை

உங்களின் தங்கை வீட்டிற்கு, உங்களின் தங்க மகளை விடுமுறைக்காக அனுப்பி வைத்துவிட்டு, எப்படி மகளின் வருகைக்காகக் காத்துக் கொண்டிருப்பீர்களோ, அப்படி உங்களைப் பூமிக்கு அனுப்பி வைத்து இரைசக்தி ஆவலோடு உங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

எங்கோ இருக்கும் பிள்ளையின் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு போதும்... நீங்கள் ஒடோடி வந்துவிடுவீர்கள்.

ஆனால், அது தெரியாமல், அத்தை வீட்டில் விளையாட ஆரம்பித்த குழந்தை தன்னையே சில நாட்களுக்கு மறந்துவிடும்! பூமியில் மனிதன் வாழ்வதும் இதே விருந்தாளி விளையாட்டுத்தான்.

புது உறவு ... புது இடம் ... புது கூத்து ... ஒரு சண்டையோ, சங்கடமோ அங்குவராத வரை எல்லாமே நன்றாகவே போகும். ஒரு சச்சரவு போதும், புதிதெல்லாம் புளித்துப்போகும்; களிப்பெல்லாம் சலிப்பாகிப் போகும்.

அப்போதுதான் நாம் எங்கிருந்து வர்தோமோ, அந்த இடம் நோக்கி, வந்த மூலம்நோக்கி, நினைவு நமக்குத் திரும்பும்.

''பேசாம அம்மாகிட்டேயே போயிடலாம் ...

இவங்க யாருமே நம்மைப் புரிந்து கொள்ளமாட்டார்கள்..''. என்ற ஏக்கம் வெடிக்க, அம்மாவுக்குத் தொலைபேசி போட்டால், அடுத்த பேருந்திலேயே அப்பா அங்கே வந்து நின்றுவிடுவார். !

நீங்கள் எப்படியிருந்தாலும் உங்களின் அழகை அப்படியே ரசிக்கும் உங்களின் அன்னை இறைசக்தி.

கண், காது, மூக்கு, நாக்கு என்ற எதுவுமே உருவாகும் முன்பு, அவளின் மடியில்தான் உறங்கிக்கொண்டிருந்தீர்கள்.

இங்குச் சிலகால விடுமுறையாக மட்டுமே வந்திருக்கின்றீர்கள். எங்குப் பிறந்திருந்தாலும், எப்படி வளர்ந்திருந்தாலும், நாம் அனைவரும் அவளுக்கு, அந்த இறைசக்திக்குச் சொந்தமானவர்கள்தான்.

பூலோக வாழ்வு எனும் 100 வருட விடுமுறை எப்போது வேண்டுமானாலும் முடிந்துவிடும்.

முடிந்த பின்பு, வந்த இடம் நோக்கித்தான் செல்வீர்கள். அங்கே நீங்கள் ஒரு இந்து அல்ல; நீங்கள் ஒரு முகமதியர் அல்ல; நீங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவர் அல்ல. படித்தவரோ படிக்காதவரோ, அல்ல.

நீங்கள் அங்கு ஒரு மனிதர் கூட அல்ல. இன்னும் பெரிய வேடிக்கை என்னவென்றால், அங்கு உங்களுக்கு உடல்கூட கிடையாது.

சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், அங்கு நீங்களே கிடையாது. இப்போது 'நீங்கள்' என்று உங்களைச் சொல்லும் எதுவுமே அங்கு கிடையாது.

இப்போது, இந்த நிமிடம் ... கண்களை மூடினால் ... உள்ளே என்ன தெரிகின்றதென்று பாருங்கள். இதுதான் உங்களுக்குத் தெரிந்த நீங்கள்.

இதைவிட குட்சுமமான நிலையில்தான் அப்போது இருப்பீர்கள். அப்போதும் அந்த இறைசக்தி உங்களை அன்போடு கொஞ்சவே செய்யும். எதையுமே உங்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்காமல், ஜீவன் முக்தியை நீங்கள் அடைய வேண்டும் என்ற அவளின் ஹிரண்ய காப்பத் துடிப்பால், உங்களைப் பூமியில், உங்களின் விருப்பத்திற்கும், தகுதிக்கும் ஏற்றவாறு உங்களை பிரசவிப்பாள். பூமிக்கு, புது அனுபவத்திற்காக விடுமுறைக்காக அனுப்பி வைப்பாள்.

ஒருவேளை! வந்த இடம் உங்களுக்கு ஒத்துவராவிட்டாலும் சரி, இதற்குமேல் செய்வதற்கு என்ன இருக்கிறது என்ற வெறுமை தோன்றினாலும் சரி, நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். தொலைபேசியை எடுத்தால் போதும்.

தொலைவில் இருப்பதாய் நீங்கள் நினைக்கும் இறைசக்தி, "போதுமப்பா! என்னைக் காப்பாற்று! என்னை மேலேற்று!" என்று ஒரே ஒரு ஒரு முறை உங்களுக்குள் டயல் செய்தால் போதும். உங்களின் உணர்வுபேசி, தொலைபேசியை விட துரிதமானது.

உங்களின் இறைத்தாயை ஒரே ஒரு முறை அழைத்தால் போதும், அடுத்த பேருந்தில் அல்ல, அடுத்த யோசனை காலத்திற்குள், உங்களின் தந்தை அங்கு வந்து சேர்ந்து விடுவார். ஏதோ ஒரு உருவில், வடிவில், தாளில், எப்படியோ அவர் வந்து சேர்ந்துவிடுவார்.

உங்களின் தாய்தான் உங்களுக்குள்ளேயே வாழும் இறைசக்தி,

உங்களின் தந்தைதான் உங்களுக்காகவே பிறந்திருக்கும், ஜீவன் முக்த புதல்வர்களுக்காகவே ஒவ்வொரு காலத்திலும் பிறப்பெடுக்கும் உங்களின் சத்குருநாதா்.

தந்தையை நீங்களே தேடலாம்.

அல்லது தாயிடம் வேண்டிய மாத்திரத்தில், தந்தையை உங்களின் வாழ்வில் தோன்றச் செய்யலாம். எளிதில் சந்திக்கலாம்.

எது எப்படியோ ? ... இது புது இடம்.

வெகு சீக்கிரத்தில் காலி செய்யப்பட வேண்டிய இடம் இது!

வந்த வேலை, எந்த வேலையோ, அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு எந்தெந்த வேலைகளிலெல்லாமோ காலத்தைக் கழிப்பது எந்த வகையிலும் பிரயோஜனத்தைத் தருமா?

எந்த வேலையில் நீங்கள் இருந்தாலும், வந்த வேலையில் கருத்தாயிருக்க வேண்டும்.

ஆரியக் கூத்தாடினாலும், வந்த காரியத்தில் கண்ணாயிருக்க வேண்டும்.

வந்த வேலை ஜீவன் முக்தி எனும் காரியக் கூத்தாடுவதற்கு. வந்த வேலை கடவுளாவதற்கு. மனிதன் எனும் மாயத்திலிருப்பதற்கல்ல.

'நீங்கள் கடவுள்' என்பதற்குக் குறையாக எந்த உணர்வு எழுந்தாலும், அது நீங்களல்ல,

'நான் கடவுள்' என்பதற்குக் குறையாக உங்களைப் பற்றிய எந்தவொரு எண்ணமும் மாயமே! தாண்டப்பட வேண்டியதே!

ஜீவன் முக்தராவதற்குத் தயாராகுங்கள். நிச்சயம் தாண்டலாம். உருகுங்கள், நிச்சயம் தாண்ட வைப்பார். வாழுங்கள்! ஜீவன் முக்தியை. நீங்கள் தொடும் முன்பே ஜீவன் முக்தி உங்களைத் தொட்டுவிடும்.

ஆனந்தமாக இருங்கள்! THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM

இந்தப் புத்தகத்தை நீங்கள் தொட்டதற்காக நன்றி!

" அண்ணாமலையானின் அடியார்தம், அடியார்தம், அடியார்க்கும் நான் அடியேன்' என்று சொல்லும் பண்பும், பணிவும் கொண்ட அவதார புருஷரின் திருப்பாதங்களுக்கு நன்றி. சத்குருவுக்கு நன்றி. THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMக்கு நன்றி.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸருடன் வாழ்ந்த நேரடி சீடா்களின் அனுபவ தொகுப்புகளை 'கடவுளோடு வாழ்ந்தவாகள்' எனும் புத்தகமாகத் தருவதற்கு அவர்களுக்கு ஐந்து வருடங்கள் தேவைப்பட்டதாம். 'ராமகிருஷ்ணரின் அமுதமொழிகள்' எனும் புத்தகத்தை உலகிற்குச் சோப்பதற்கு ஏகப்பட்ட ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொள்ளபட்டதாம். இதையெல்லாம் கேட்ட பின்பும், சற்றும் தளராமல், இரண்டே மாதத்திற்குள் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMரின் அமுதமொழிகளை புத்தகமாகத் தரும் தெய்வ சேவையைச் செய்வதற்குப் பல்வேறு வழிகளில், பாக்யசாலிகளுக்கும் நன்றி.

ஜனவரி 1, 2009 ஜீவன் முக்தி தீகைஷ்யை பேருக்கு தந்து, அன்று இரவே ஜீவன் முக்தி எனும் புத்தகத்தை உடனடியாக உலகிற்குத் தரப்போவதைப் பரமஹம்ஸர் சொன்னார். மார்ச் 3ஆம் தேதி அது வெளியிடப்படவேண்டும் என்ற தேதியும் தந்து, அதேபோன்று இரண்டே மாதத்திற்குள் இந்தப் புத்தகத்தை உலகிற்குத் தந்து பிரமிப்பளித்த அவதார சக்திக்கு நன்றி. !

அடுத்து இங்குக் குறிப்பிட விரும்பும் அருமையான ஜென் வாக்கியம் ஒன்று ...

''நல்லதெல்லாம் நிகழ்வது இறைவனால் கெட்டதெல்லாம் நிகழ்வது மனித மனத்தால்''

சாப்பிடுவதற்காக நாங்கள் ஒன்றாய்க் கூடியபோது, விளையாட்டாய் ஜீவன் முக்தி புத்தக வெளியீடு பற்றிப் பேசிக்கொண்டோம்.

'ராமகிருஷ்ணரின் அமுதமொழிகளை உலகிற்குத் தருவதற்கு அவரின் சீடர்கள் அவ்வளவு வருடங்கள் எடுத்துக்கொண்டார்கள். இரண்டே மாதத்தில் ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தைத் தரச்சொன்னால் ... எப்படி முடியும்?'' என்று சின்னதாய் ஒரு பெருமிதம்.

"56 பக்கங்களே கொண்ட 'நித்யானந்தம்' மாத இதழை, வெகு பிரயத்தனப்பட்டு பல வேலைகளுக்கு நடுவே பல அச்சுப்பிழைகளோடு தரும் கைப்பிடி துறவிகள் நாங்கள்! குறைந்தது 700 பக்கங்களுக்கு மேல் வரவேண்டிய இந்த ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தை எப்படித் தரமுடியும் ? சாத்தியமேயில்லை!'' என்று எங்களுக்குள்ளே காரசாரமாகச் சத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, யாரோ பின்னால் இருந்து கூப்பிடுவதுபோல் தோன்றவே திரும்பினோம். பிரமித்தோம்! ஆச்சரியத்தில் நெஞ்சுறைந்து எழுந்தோம் !

எங்களின் காரசாரமான விவாதத்தைச் சிரித்தபடி அங்கு கேட்டுக்கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தார் பரமஹம்ஸா். எங்களின் பிரமிப்பு உடல் முழுவதும் பரவியது ! சிரித்தபடி எங்களைப் பார்க்கு ... ''எப்படித் தரமுடியும்? எப்படித் தர முடியும் ? என்று கேட்கிறீர்களே, நீங்களா தரப்போகிறீர்கள் ?

நீங்களா புத்தகத்தை எழுதப்போகிறீர்கள்! ? ஆனந்தத்தோடு துவங்க வேண்டியதுதானே!

நாம் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால் இறைவன் பத்து அடி நம்மை நோக்கி எடுத்து வைப்பார்.

நீங்கள் உங்களின் பங்கை முழுமையாய்ச் செய்யுங்கள். இறைவனின் பங்கை அவா் பார்த்துக் கொள்வார், '' என்று அவர் சொன்ன வரிகள் இதயத்திற்குள் தேனாய் பாய்ந்தது. உற்சாகமாய்ப் பொங்கியது.

இருந்தாலும், இரண்டே மாதத்தில் 700 பக்கங்கள், பெரிய ஆச்சரியக்குறியாகவே இருந்தது. பிரமிப்பாகவே இருந்தது.

ஜனவரி 3 ஆம் தேதியிலிருந்து மார்ச் 3 ஆம் தேதி வரையிலும், ஒரு நாள்கூட பரமஹம்ஸருக்கு ஓய்வில்லை. ஏதாவதொரு ஒரு ஊரில் கல்பதரு தியானமுகாம் அல்லது கோடிக்கண் தரிசன ரத பாதயாத்திரை பரமஹம்ஸருக்கு இருந்தது. ஊர் விட்டு ஊர் மாறும் பயணத்திற்காக மட்டும் சில நாட்கள் நடுவில் இடைவெளி விடப்பட்டிருந்தது. அந்தச் சில நாட்களைத் தவிர்த்து எல்லா நாட்களிலும் ஏதாவது ஒரு ஊரில் ஏதாவது ஒரு தியான முகாம் இருந்து கொண்டேயிருந்தது.

ஒய்வேயில்லாதபோது போது எப்படி இந்தப் புத்தகத்தை குருநாதா தரப்போகிறார்? எங்களுக்கே அப்போது சவாலாய்தான் தோன்றியது. இதற்கிடையில் இந்தப் புத்தகம் எப்படி வரும்? தடுமாறிப் போனோம்.

''உங்களின் பங்கை முழுமையாகச் செய்யுங்கள்,'' என்ற பரமஹம்ஸின் அமுதவாக்கியம் கொடுத்த ஒரு சக்தியில், எங்களின் வேலைகளை ஆரம்பித்தோம். 100 ரூபாயில் இந்தப் புத்தகத்தைத் தருவதற்கும், பரமஹம்ஸரின் வார்த்தைகளை அச்சில் கொண்டுவருவதற்குமான எல்லா அடிப்படை வேலைகளையும் துரிதமாக இரவுப்பகல் பாராமல் பிரம்மச்சாரிகள் செய்யத் துவங்கினார்கள்.

இப்புத்தகத்தில் உள்ள பல பக்கங்கள், பல இரவுகள் தியான முகாமை முடித்த பின்பு, பரமஹம்ஸரே நேரடியாகத் தொலைபேசியில் வந்து சொல்லச் சொல்ல அச்சுக்குச் சென்றவை.

''அவ்வளவு முடுவேலைகளுக்கு நடுவே… ஊர் ஊராக நடக்கும் பாதயாத்திரைகளுக்கு நடுவே எப்படித்தான் இவரால் இவ்வளவும் முடிகிறதோ ? என்னதான் அவதார சக்தியாக இருந்தாலும், தங்கியிருப்பது மனித உடலில்தானே! ஒய்வே தேவைப்படாதா இவருக்கு!'' என்று ஆச்சரியப்பட்டு ஆச்சரியப்பட்டுப் பூத்துப் போவோம்.

நீங்கள் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால், இறைவன் பத்து அடி எடுத்து வைப்பார் என்ற சத்தியத்தை பல வழிகளில் புரியவைத்து, எங்களுக்கு அதை சாத்தியமாக்கிக் காண்பித்த சத்குருநாதருக்கு நன்றி!

அவரின் பேனாவில் ஊறும் மையாக இருக்கும் வாய்ப்பு, பொய்யான இந்த உடல்களுக்கும் கிடைத்ததற்கு மெய்யாய் நன்றி!

அவரின் சொற்களையெல்லாம் சூத்திரங்களாக அச்சிட்டு வடிவமைக்க இராப்பகல் பாராது பக்தி எனும் ஒரு எரிபொருளாலேயே உடலையும், மனத்தையும் இயக்கிய எல்லோருக்கும் நன்றி! நன்றி! நன்றி!

நல்லது நிகழ்வதெல்லாம் இறைவனால்... கெட்டது நிகழ்வதெல்லாம் மனித மனத்தால் என்பதை உணர்ந்து உற்சாகமாய் எழுந்த சேவைதான், புத்தகமாக உங்களின் கையில் அமர்ந்திருக்கிறது.

இந்தப் புத்தகத்தில் இருக்கும் உங்களின் புருவத்தை உயர்த்த வைக்கும் எல்லா நல்ல வார்த்தைகளுக்கும் அவரே பொறுப்பு.

எங்களையும் மீறி எங்களின் கவனக்குறைவால் உங்களின் புருவத்தை சுழிக்க வைக்கும் அச்சுப்பிழைகள் இருந்தால் அதற்கு நாங்கள்தான் பொறுப்பு. எங்களை மன்னியுங்கள்.

அவசரகதியில் பிரசவமான 'ஜீவன் முக்தி' குழந்தையில் இருக்கும் சின்னச் சின்ன புள்ளிகளுக்காக எங்களை மன்னிக்கும்படி உங்களை வேண்டுகிறோம்.

இந்தப் புத்தகம் உருவாகும்போது நாங்கள் சந்தித்த தடைகளையும்

அவைகளைத் தகர்த்த விதத்தையும் தொகுத்தாலே சூடுபறக்கும் விறுவிறுப்பான ஒரு நாவலையே தொகுத்துவிடலாம். அவ்வளவு பிரமிப்புடைய பரவசங்களை இறை சக்தி நடத்தக் கண்டோம்.

ஜீவன் முக்தி என்ற இந்த பொக்கிஷம் பார்ப்பதற்குக் கண்களுக்கு புத்தகமாகத் தெரியலாம். ஆனால், எங்களுக்கு அது புத்தகமல்ல. அது அவரின் உழைப்பு! அவரின் இரத்தம்! அவரின் வியா்வை! அவரின் கருணை !

எங்களுக்கு, இந்தப் புத்தகமே ... எங்களின் சத்குருநாதாதான்!

எங்களின் சத்குருநாதரையே கரங்களில் நீங்கள் இப்போது வைத்திருப்பதால், எங்களின் சத்குருவையே ஏந்தியிருக்கும் சொல்கிறோம்.

இந்தப் புத்தகத்தை நீங்கள் தொட்டதற்காகவே நன்றி!

நித்யானந்தத்தில் ... நித்யானந்தா பதிப்பகம் ஆதிகுரு தக்ஷிணாமூர்த்தியிலிருந்து இன்றுவரை உலகிற்குப் பல்வேறு வகையில் உதவிக் கொண்டிருக்கும் எல்லாக் குருமார்களுக்கும் நன்றி.

சிவகுத்திரத்தைத் தந்த சிவபெருமான் ... பகவத்தீதையைத் தந்த கிருஷ்ண பரமாத்மா ...

உபநிடதங்களைத் தந்த ரிஷிமார்கள் ...

தம்ம பதத்தைத் தந்த புத்த பெருமான் ...

இவர்கள் எல்லோரின் சாரத்தைப் பிழிந்து தியான முறையாக்கி, ஞானக் கருத்துகளாக்கி, பக்தி ரசமாக்கி, வாழ்வியல் தீர்வுகளாகவும், தியானங்களாகவும் தந்த எல்லாக் குருமார்களுக்கும் நன்றி.

ஆதிகுரு தக்ஷிணாமூர்த்தியிலிருந்து, ரமண மகரிஷி வரை தியானம், ஞானம், ஆனந்தம் பற்றிப் பேசிய எல்லாக் குருமார்களுக்கும் நன்றி ... அவர்களின் வார்த்தைகளால் நிரம்பிய வேதங்களுக்கும், குத்திரங்களுக்கும், எல்லா ஆன்மீக புத்தகங்களுக்கும் நன்றி.

நித்யானந்தத்தில் நித்யானந்த தியானபீடம்.

பின் குறிப்பு:

முதலில் முன்பதிவு செய்பவர்களுக்கு 794 பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகத்தை ரூ.100க்குத் தந்தோம். இப்போது 884 பக்கங்கள் மற்றும் 16 பல வண்ண ஆர்ட் பேப்பர் பக்கங்களோடு ரூ.150க்குத் தந்திருக்கிறோம். மேலும் இதே புத்தகத்தை உயர்தர பேப்பர் பதிப்பதில், ஹார்ட் பைண்டிங்கில் ரூ.300க்கும், அதைவிட, உயர்ந்த உலகதரத்திற்கு இணையான அச்சுபதிப்பில் ரூ.500க்கும் கடைகளில் கிடைக்கும்படி செய்திருக்கிறோம்.

ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தின் முக்கிய சாராம்சங்களை கொண்ட சிறிய புத்தகங்கள் மக்களுக்குக் கிடைப்பதற்கான ஏற்பாடுகளையும் செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஆனந்தத்தோடு கொள்கிறோம்.

நன்றி! நன்றி!! நன்றி !!!

"THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMரே நேரடியாக எங்களிடம், இந்தப் புத்தகத்தை சேவையாக மக்களுக்குத் தரவேண்டும். எல்லோருக்கும் கிடைக்கும் வகையில் இந்தப் புத்தகத்தை 100 ரூபாய்க்கோ, 150 ரூபாய்க்கு அதிகமாகாமலோ மக்களுக்குத்தர முழு முயற்சி செய்யுங்கள் என்று எங்களுக்குத் தந்த அன்புக் கட்டளையை நிறைவேற்றியிருக்கிறோம், '' என்று சொல்லும் நித்யானந்தா பதிப்பகத்தாருக்கு நன்றிகள். நமஸ்காரங்கள்.

புத்தகம் எழுதும் நிபுணர்களிடம் ... 'ஜீவன் முக்தி எனும் இந்தப் புத்தகத்தை உருவாக்குவதற்கு எவ்வளவு காலம் ஆகும் ?'' என்று கேட்டோம். "ஒரு வருடத்திற்குக் குறைவாக இதை உருவாக்குவது என்பது சாத்தியமே இல்லை, " என்று சொன்னார்கள்.

அச்சகத்தார்களிடம், 'இந்தப் புத்தகத்தை அச்சில் கோர்த்து புத்தகமாகக எவ்வளவு நாட்கள் வேண்டும் ?'' என்று கேட்டோம். ''நாட்களா! ? மூன்று மாதத்திற்குக் குறைவாக இதை அச்சில் கோர்க்க இயலாது'' என்றார்கள். (DTP, Layout, Designing, Printing, Binding உட்பட).

பதிப்பகத்தார்களிடம் 'இந்தப் புத்தகத்தை, குறைந்தது எவ்வளவு ரூபாய்க்கு அச்சிட முடியும் ?'' என்று கேட்டோம்.

எழுத்தாளருக்கான ஊதியம், உரிமைக்கான தொகை, இந்தப் புத்தகம் வெளிவருவதற்காக இரவு பகல் பாராமல் உழைத்த இருபத்தைந்து பேருக்கான ஊக்கத்தொகை என்ற எதையுமே கணக்கில் எடுக்காமல் பார்த்தால்கூட , புத்தகத்தை அச்சிடுவதற்கு மட்டுமே 150 ரூபாய் தேவைப்படும்.

மற்ற செலவுகளையெல்லாம் சேர்த்தால், இந்தப் புத்தகத்தை 200 ரூபாய்க்குக் குறைவாகத் தரமுடியாது.

"உங்களால் 100 ரூபாய்க்கு எப்படி தரமுடிகிறது?" என்று எங்களையே திருப்பிக் கேட்டுவிட்டார்கள்.

'' பலருடைய சேவையாலும், தியானபீடத்தின் நேரடி நன்கொடையாலும்,

பதிப்பகத்தார் முடிந்த அளவிற்கு எல்லா வகையிலும் செலவுகளைக் குறைத்ததாலும்தான், யாரையும் பிரமிக்க விலையில் இந்தப் புத்தகத்தை எங்களால் தர என்று நன்றிகளை தியானபீடத்திற்கு இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து காணிக்கையாக்குகிறோம்.

இவை வெயெல்லாவற்றையும் தாண்டி.... தமிழில் புலமையோ, உரைநடையில் அனுபவ உரமோ, புத்தகத் துறையில் முன் அனுபவமோ இல்லாத, முழுப்பது வயதுக்கும் குறைவான கைப்பிடி பிரம்மச்சாரிகளை வைத்து பரமஹம்ஸரின் அமுதமுமாழிகளை நமக்களித்த சத்குருநாதருக்கு நன்றிகள் ஆயிரம். நமஸ்காரங்கள் கோடி.

புலவர்களே செய்யத் தடுமாறும் அரும் பணியை இரண்டே மாதத்தில் செய்துமுடித்த மட்டும் நன்றிகள் சொல்ல மாட்டோம். ஏனென்றால் யாருக்கும் கிடைக்காத பெரும்பாக்கியத்தைத் தட்டிச்சென்ற அதிர்ஷ்டக்காரர்கள் இவர்கள். எங்களின் நன்றிகள் மட்டுமல்ல, ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தைத் தொடும் ஒவ்வொருவரின் உணர்வுகளே போதும், இவர்களின் ஏழேழு ஜென்மத்திற்கும் புண்ணியங்களைத் தரும்.

''இதையெல்லாம் இந்தப் புத்தகம் நமக்குக் கிடைத்தது?"என்ற கதையை அவர்களிடம் கேட்டபோது, எங்களின் கண்கள் குளமாகிவிட்டன.

அதை அப்படியே சொல்லவேண்டுமானால் ஒரு தனி புத்தகம்தான் எழுத வேண்டும். இருந்தாலும், உங்களோடு நிச்சயம் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய சில சம்பவங்களை மட்டும் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.

ஒரே மாதத்தில் முதல் புத்தகம் உருவாகிவிட்டது.

2009 ஜனவரி 1 அன்று, ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தை வெளியிடுவதைப் பற்றித் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சொன்னதிலிருந்து, உற்சாகத்தோடு பெங்களூர் பிடதி ஆஸ்ரமத்தில் இருந்தபடியே வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டோம். பல ஆண்டுகள் செய்ய வேண்டிய வேலையை, இரண்டு மாதம் மற்றும் மூன்றே நாட்களில் செய்ய முடியுமா ? என்று முதலில் முணுமுணுத்தோம். உண்மைதான்.

அப்படி முணுமுணுத்த எங்களின் பக்தி ஒன்றை மட்டுமே மூலதனமாக வைத்து, ஒரே மாதத்தில் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, 5200 மணி நேரங்கள் பேசி வைத்திருந்த சொற்பொழிவுகளில் உள்ள எல்லா முக்கிய கருத்துகளையும் தேர்வு செய்து, அவற்றை முறையாக்கி எழுத்து வடிவில் கொண்டுவந்து, அப்புறம் அதைப் புத்தகமாக்குவது எங்களைப் போன்ற சாமான்யர்களுக்கு எப்படிச் சாத்தியம் என்று நாங்கள் முணுமுணுத்து உண்மைதான். தொலைபேசியில் பேசி, இ-மெயிலில் கட்டுரைகளைச் சரிபார்த்து, படிப்படியாக ஒரே மாதத்தில் புத்தகத்தின் மொத்தப் பணியையும் முடித்துவிட வைத்து விட்டார்.

புத்தகம் இவ்வளவு சீக்கிரம் முடிந்ததால் எங்களுக்குக் குஷி தாளவில்லை.

"இதோ இன்று முடிந்துவிட்டது .... THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM காட்டிவிடலாம்," என்று ஆவலோடு அன்று இரவு நாங்கள் தயாராகி கொண்டிருக்க, எங்களின் இதயமே வெடிக்கும் அந்தச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது.

எதிர்பாராமல் சட்டென்று ஏற்பட்ட மின்சார விபத்தில், புத்தகத்தின் அனைத்துப் பக்கங்களும், பதிவுகளும் இருக்கக்கூடிய இரண்டு கம்ப்யூட்டர்களும் பாழாகிவிட்டன. நிபுணாகள் 'இந்தக் கம்ப்யூட்டரில் இருக்கும் எந்தச் செய்தியையும் இனி எடுக்க முடியாது. அந்த அளவிற்கு மெமரி பைல் பாழாகி விட்டது,"என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.

கண்கள் கலங்க, இந்தச் செய்தியை THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சொன்னோம், அவர் சிறிதும் மாற்றமில்லாமல், 'இப்போது அந்தக் கம்ப்யூட்டரை இயக்கச் சொல்லுங்கள், '' என்றார்.

தொலைபேசியில் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சொன்னதைக் கேட்டு கம்ப்யூட்டரின் மெயின் ஸ்விட்சை அழுத்தினோம்.

அந்த ஆச்சரியம், எங்களின் கலியுக விஞ்ஞான கண்களையே கலங்கடித்துவிட்டது! 'இதுவரை இந்தக் கம்ப்யூட்டருக்கு எந்தப் பிரச்சனையுமே நிகழவில்லை, '' என்பதுபோல அந்தக் கம்ப்யூட்டார் உயிர்பெற்று இயங்க ஆரம்பித்துவிட்டது.

புத்தகத்தைத் தொகுக்கும் சேவையில் ஈடுபட்டிருந்த பிரம்மச்சாரிகளில் இருவர் இன்ஜினியர்கள், கண்ணெதிரேதான் இந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது. எங்களாலேயே நடந்ததை நம்ப முடியவில்லை என்று கண்கள் பனிக்க பகிர்ந்து கொண்டார்கள்.

உடனே அடுத்த மூன்று மணி நேரத்திற்குள், கோடிக்கண்தரிசன ரதபாதயாத்திரை முடித்து வந்திருந்த THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM இ-மெயில் மூலமாக ஜீவன் முக்தி புத்தகம் சேர்ந்தது.

மொத்தப் புத்தகத்தையும் பார்த்து முடித்த THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, 'இன்னும் ஆழமாக நம்மால் தரமுடியும், '' என்று சொன்னார்.

புத்தகத்திற்குள் இன்னும் ஆழமான பல கருத்துகளை சேர்ப்பது பற்றியும், எதை எப்படிச் செய்வது என்பது பற்றியும், நேரடியாக தொலைபேசியிலேயே சொல்லி முடித்தார்.

அப்போது கல்பதரு தியான முகாம்கள் தமிழ்நாட்டின் பல இடங்களில் நடைபெற்றதால், மொத்தக் குழுவும் சேலம் தியானபீடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.

பலமுறை பல தவறுகளை, பக்கத்திற்குப் பக்கம் பொறுமையோடு THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சுட்டிக் காட்டியதை, புலமையோடு எளிதாய்ச் செய்து முடிக்கும் புலவர்களாக இல்லாவிட்டாலும், தவப்புதல்வர்களாக இருந்ததால், தங்களின் மொத்தச் சக்தியையும் போட்டு எப்படியாவது உடனுக்குடனே சரிசெய்து அனுப்பினார்கள்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, பிழைகள் பல பல இருப்பதை மீண்டும் மீண்டும் கருணையோடு சுட்டிக்காட்டியபடியே தம் பணிகளைத் தொடர்ந்தார்.

எல்லாத் திருத்தங்களையும் செய்து முடித்து புத்தகத்தை வெளியிட இப்போது ஒருமாதம் மட்டுமே மீதம் இருந்தது.

வந்தது. அப்போது சேலத்திலிருந்து கால அவகாசம் நம்மிடமில்லை. நேரடியாகப் பதிப்பகத்தார் இருக்குமிடத்திற்கே கிளம்பிவிடுங்கள். அதுதான் சரியாக இருக்கும். ''

உடனே மொத்தக் குழுவும் சென்னைக்குப் புறப்பட்டது.

ஹோட்டல் சாப்பாடு, சென்னை சூடு. இதற்கெல்லாம் தாக்குப்படிக்காமல் சிலருக்கு உடல் உபாதைகளும் ஏற்பட்டுவிட்டன. சின்ன அறைக்குள் பதிப்பகத்தின் குடெளனிலேயே 10X20 அறைக்குள்ளும், இன்னொரு ஐந்து கம்ப்யூட்டர்களோடு வேலைகளைத் தொடர ஆரம்பித்துவிட்டோம்.

பிரம்மசாரிகளும், பக்தர்களும் வேலைகளை உற்சாகமாக ஆரம்பித்தார்கள். கால்நீட்டி உட்காரக்கூட அங்கு இடமில்லாமல், ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தின் வெளியீட்டு விழாவிற்கான அடுத்தகட்ட வேலைகளை ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

தவம் செய்து, மரத்தடியில் படுத்துறங்கி, பிகேஷ் எடுத்து, தனி நபராக இருந்து தியானபீடத்தை உருவாக்கி, இன்று உலகை வலம் வரும் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்த்துப் பார்த்து வளர்ந்த எங்களுக்கு மேற்சொன்ன எதுவுமே கஷ்டமாகத் தெரியவில்லை.

அவசர அவசரமாக அசுரவேகத்தில் அடுத்த பத்தே நாட்களில், இரண்டாவது புத்தகமும் தயாராகிவிட்டது.

ஆனால், இந்த இரண்டாவது புத்தகமும் அச்சுக்குச் செல்லவில்லை. அடுத்த சோதனை இன்னும் ஆழமாயிருந்தது.

உற்சாகத்தோடு ஜீவன் முக்தி வெளியீட்டுவிழாவிற்கான பணிகளில் இறங்கியிருந்த மொத்தக் கூட்டத்திற்கும் வந்தது அடுத்த சோதனை!

சென்னையில் ஆரம்பித்த இரண்டாவது நாள் இரவு ஒன்றரை மணிக்குப் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM தொலைபேசியில் அழைத்தார்.

எங்களின் நலம் விசாரித்து, மிகவும் கனிவான குரலில் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பேசினார். கடைசியாக பேசி முடிக்கும் முன்பு, 'ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தின் பாதிக்கும் மேற்பட்ட அத்யாயங்களை சுட்டிக்காட்டி, இவற்றை இன்னும் சுருக்கி, இந்த சில அத்யாயாங்களை எப்படியாவது சேர்த்துவிட முடியுமா? கொஞ்சம் முயற்சித்து பாருங்கப்பா ... , ' என்று கனிவான குரலில் எங்களிடம் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கேட்டுவிட்டார்.

மொத்தக் குழுவும் இந்த ஒரு கேள்வியில் ஆடிப்போய்விட்டது.

"நாம் கடவுளிடம் வரம் கேட்போம். கடவுளே நம்மிடம் வரம் கேட்டால் என்ன ஆவது!'' என்று உருகிவிட்டோம்.

''எப்படிப் பார்த்தாலும், 10 நாட்களுக்குக் குறைவாக அச்சிட ஆரம்பிக்கும் பட்சத்தில், முன்பதிவு விற்பனையாகியிருக்கும் இரண்டரை இலட்சம் புத்தகங்களை பல அச்சகங்களின் உதவியோடு முயற்சித்தால்கூட அதில் பாதியை தருவதே எங்களுக்குச் சாத்தியமில்லை," என்று திட்டவட்டமாகப் பதிப்பகத்தார்கள் சொல்லிவிட்டார்கள்.

இப்போது என்ன செய்வது? மீதம் இருப்பது 13 நாட்கள்தான்.

''கரணம் தப்பினால் மரணம்!'' என்பார்களே அது இதுதான்.

''THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கேட்டதைச் செய்யவேண்டுமானால்... 200 பக்கங்களை டைப் (DTP) செய்து அதற்கு பின் புது வரிசையில் 800 பக்கங்களையும் வடிவமைத்து கடைசி சில நாட்களில் மொத்தப் புத்தகத்தையும் முடித்தாக வேண்டுமல்லவா? முடியுமா நம்மால் ?'' என்று குழுவிலிருந்த ஒருவர் கேட்டார்.

பதிப்பக பிரம்மச்சாரி சொன்னார் "இது இன்னொரு புது புத்தகம் செய்கின்ற வேலை. கொஞ்சம் பிசகினால்கூட புத்தக வெளியீட்டு விழாவை, ஜீவன் முக்தி அட்டையை வைத்துத்தான் நடத்த வேண்டியிருக்கும். தேவையா இந்த விஷப்பரீட்சை?''

கடைசியில் எல்லோரும் சேர்ந்து முடிவுசெய்தோம்.

''சொன்னது THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM.

அவர் சொன்னாலே நடந்துவிடும்.

இப்போது சொல்லவில்லை. கேட்கிறார்.

இல்லை என்று சொல்ல நாம் யார்? செய்வதைச் செய்வோம், மீதமெல்லாம் கடவுள் பார்த்துக்கொள்வார். "என்று மொத்தக் கூட்டம் இலங்கையை நோக்கி பாலம் கட்ட உற்சாகமாய் எழுந்த ஹனுமார் கூட்டமாய் எழுந்தது.

முதல் மாதம் இரண்டு, மூன்று மணிநேரம் மட்டுமே தூங்கிய புத்தக குழுவிற்கு, சென்னைக்கு வந்த பிறகு இரண்டு நாளைக்கு ஒருமுறை மட்டுமே தூங்க நேரம் இருந்தது.

அப்போது ஏற்பட்ட பக்தி சோதனைகள் வர்ணிக்க இயலாது.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM வேண்டிக் கொண்ட மாத்திரத்தில் மக்கள் வரங்களைப் பெற்றுச் செல்கிறார்கள். எங்களுக்கோ அங்கு ஒவ்வொரு படியிலும் ஒரு சோதனை காத்திருந்தது.

இரவு பகல் அயராது வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் இருந்ததால், ஏற்கெனவே அங்கு வேலை செய்தவர்கள் பலர் ஒடிப்போய்விட்டார்கள். இன்னும் சிலர் வந்து சில மணி நேரங்கள் மட்டுமே இருந்தார்கள்.

கடைசியில் அஸ்ரமவாசிகள் மட்டுமே புத்தகத்தை வடிவமைக்கும் வேலையை தொடர்ந்து செய்துகொண்டிருந்தோம்.

புதிதாய் இந்தப் புத்தக அச்சு நுட்பங்களை கற்றுக்கொண்டிருந்ததால், அவர்களாலும் ஓரளவு வேகத்திற்கு மேல் துரிதமாகச் செய்ய முடியவில்லை. இது ஒரு பக்கம்.

பதிப்பகத்தார் இன்னொருபக்கம் எங்களை அவசரப்படுத்த ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். ''எங்களின் எல்லை தாண்டிவிட்டது. இன்றைய தேதி பிப்ரவரி 22. இதற்கு மேல் அதிகரிக்கும் ஒவ்வொரு நாளுக்கும், நாம் தரவேண்டிய இரண்டரை இலட்சம் புத்தகங்களில் இருந்து, ஒவ்வொருநாள் தாமதத்திற்கும் 10,000 புத்தகங்கள் குறையும்,'' என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.

''புத்தகத்தில் ஒப்புதல் வாங்கப்பட்ட பக்கங்களை மட்டும் முதலில் அச்சுக்கு அனுப்புவோம்," என்று முடிவுசெய்து, 194 ஆவது பக்கத்திலிருந்து அடுத்த 300 பக்கங்களை அச்சுக்கு அனுப்பினோம். அதற்கு முன்னும், பின்னும் இருந்த அத்யாயங்களில்தான் நிறைய புது அத்யாயங்கள் சேர்க்க வேண்டியிருந்தது.

ஒருபுறம் புத்தகம் அச்சாகிக்கொண்டே இருந்தது.

இன்னொருபுறம் அடுத்தடுத்த பக்கங்களை எடுத்து வைத்து, புத்தகமாக்கி பக்தி சிரத்தையோடு எங்களின் அச்சுக்கோர்ப்புப் பணி தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தது. புத்தகத்தின் அடுத்தடுத்த பக்கங்கள் தயாராகத் தயாராக, உடனுக்குடன் தொடர்ந்து அச்சுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தது.

லீலை உச்சத்தை எட்டியது! அன்று பிப்ரவரி 26, சாயங்காலம்.

26 இரவு அன்று பல பிரச்சனைகள் ஒன்றாய் முளைத்துக்கொண்டது. அன்று அச்சுக்கு அனுப்ப வேண்டிய புத்தகத்தின் முதல் நூறு பக்கங்கள் மற்றும் புத்தகத்தின் கடைசி பக்கங்கள், அதாவது இருநூறு பக்கங்கள் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த பைல்கள் மொத்தமாகச் செயல் இழந்துவிட்டது. corrupt ஆகிவிட்டது.

மீதமுள்ள இருநூறு பக்கங்களை அச்சுக்கு அனுப்ப அதுதான் கடைசி நாள். அப்படி அனுப்பாவிட்டால்... அடுத்த தாளே ஆரம்பித்தாகவேண்டிய புத்தக பைண்டிங் வேலை நடக்காது,. என்பது எங்கள் எல்லோருக்குமே தெரியும்.

இப்போது, கடைசி இருநூறு பக்கங்களின் சேமிப்பு உட்பட எல்லாமே அழிந்துவிட்டது. இனி ஒரே இரவில் இருநூறு பக்கங்களை வேலை செய்து முடிக்க வேலையாட்கள்கூட இல்லை.ஏற்கெனவே பல பேரை அழைத்துவிட்டோம். யாரும் வருவதாக தெரியவில்லை. அப்படியே வந்தாலும் வேலை முடிய இரண்டு நாட்களாகும்.

"என்ன செய்வது? புரியவில்லையே... புத்தக வெளியீட்டுக்கு ஒரு புத்தகம்கூட தர முடியாதா? உலகம் முழுவதும் 123 இடங்களில் புத்தகவெளியீடு. மகேசா! குருநாதா! நாங்கள் கெடுத்துவிட்டோமே," என்று யோசிக்க யோசிக்க இதயமே வெடித்தது. கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக கண்ணீர் கொட்டியது.

யாராலும் யாரோடும் பேச முடியவில்லை. யாராலும், யாரையும் பார்க்கவும் முடியவில்லை. "அங்கோ, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM குதூகலத்தோடு இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றிப் பார்ப்பவர்களிடமெல்லாம் பேசி க்கொண்டிருக்கின்றார். இங்கோ, அந்த கலைந்துவிடும் போலிருக்கிறதே, ' என்றெல்லாம் யோசித்து யோசித்துக் கலங்கினோம். கதறினோம்.

நேரத்தில் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM அந்த வந்தார். தொலைபேசியின் இந்த முனையில் பதில் பேச வேண்டிய பிரம்மச்சாரியால், பேசவே முடியவில்லை. விசும்பல்கள் மட்டுமே அடுத்தடுத்து THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பதிலாய்க் கேட்டது.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM மட்டும் தொடர்ந்து பேசினார் ...

''என்னப்பா...''

"அழறியா? நீயா?"

''அப்பனே சொல்லப்பா ... ''

"ஏ! பேசப்பா.."

''நீ என் பிரம்மச்சாரி. எதற்குமே கலங்காத நீயா அழுகிறாய்?''

ஐந்து நிமிடம் கழித்துதான், பேசுமளவிற்கு சக்தி பெற்ற அந்தப் பிரம்மச்சாரி, விஷயம் தங்களுடைய மீறி போய்விட்டதை விவரித்தார். THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நடந்ததைக் கேட்டு ஆறுதல் படுத்தினார்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM அடுத்த முனையில் கடைசியாக பேசி முடிக்கும்போது, "கவலையேப்படாமல் போய் நிம்மதியாக வேலையை தொடருங்கள். நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.'' என்று சொல்லி தொலைபேசியை வைத்தார்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பேசி முடிக்க முடிக்க, எதிர்பாராத ஆச்சரியமாக, இரண்டு அச்சுபதிப்பு நிபுணர்கள் அங்கு வந்தார்கள்.

"இரண்டு வந்திருந்தாலும் அடுத்தநாள் காலைக்குள் இருநூறு பக்கங்களையும் தந்துவிடமுடியுமா?'' என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக் குறியாகத்தான் இருந்தது.

எப்படிப் பார்த்தாலும் சாத்தியமேயில்லை என்ற எல்லையை தொட்டதால் குழுவில் பாதிபேர் துவண்டுபோய் விட்டார்கள்.

மீதிபேர் கடைசி துளி சக்தியைக் கொண்டு, குருபக்தியோடு, உற்சாகத்தோடு வேலையைத் தொடர ஆரம்பித்தார்கள். அன்று இரவு முழுவதும் அசுர கதியில் வேலை நடந்தது.

அப்போது THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM மீகுகளனும் 4 நாள் தியான முகாம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அன்றைய காலை வகுப்பினுடைய தியான பகுதி நடந்துகொண்டிருந்தது.

அப்போது கிடைத்த இடைவேளையில், "பாவம் நம்ம பசங்க தடுமாறிப்போயிட்டாங்க, '' என்று அங்கிருந்த பிரம்மச்சாரிகளிடம் சொல்லிவிட்டு, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM தொலைபேசியில் எங்களிடம் வந்தார். ஆறுதலான குரலில், "என்னப்பா ஆச்சு?" என்று THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கேட்க, ''சாமிமீமீ முடிஞ்சிடுச்சு!'' என்று தொலைபேசியில் அனந்த கூச்சலிட்டோம் ...

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM தொலைபேசிக்காகக் காத்திருந்த எல்லோருக்கும் எப்படி ஒரே இரவுக்குள் முடித்தோம் என்பது இப்போதும் அதிசயமாகவே இருக்கிறது!

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, பிரம்மச்சாரிகளும் இரண்டு புறமும் குதித்துச் சிரித்து நடனமாடி அந்த ஆனந்தத்தைக் கொண்டாடினர். "அப்போது எங்களுக்குள் ஏற்பட்ட ஆனந்தப் பெருக்கை வார்த்தைகளால் சொல்லி மாளாது." என்று பிரம்மச்சாரிகள் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

அங்கு தன் சிம்மாசனத்திலிருந்தபடியே இந்தப் புத்தகம் தயாராகிவிட்டதை சொல்லி, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கொண்டாடிய விதத்தை எங்களால் வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாது. ஜீவன்முக்தி புத்தகத்தை இப்போது சென்று சேர்க்க வேண்டும். வெளியிடப்பட்ட ஒவ்வொரு மண்டபத்திற்கும், சில ஆயிரம் புத்தகங்களையாவது சேர்த்து விட வேண்டும் என்று இரண்டாம் தேதி வேண்டிய பணியில் இரவுக்குள், தியானபீடத்தின் பிரம்மச்சாரிகளும், ஆனந்த சேவகர்களும் சேர்த்து விட்டார்கள்.

இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கும்வரை ஜீவன்முக்தி புத்தக வெளியீட்டுக்கு முன் நடந்து முடிந்த இந்த லீலைகள் பலருக்கும் தெரியாது.

புத்தக வெளியீடு முடிந்த பின், ஒரு நாள் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கேட்டோம், ''தவறாக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது. ஏன் இவ்வளவு பெரிய லீலை ? இவ்வளவு ஆழமான சோதனைகளை, ஒரே ஒரு ஆசீர்வாதத்தால் உங்களால் மாற்றியிருக்க முடியும். இவ்வளவு தூரம் இந்தக் குழு ஆட்டுவிக்கப்பட நீங்கள் அனுமதித்தது ஏன்? பாவம், கலங்கிப் போய் விட்டார்கள்," என்று கேட்டதற்கு, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM மிக அழகாகச் சொன்னார்,..

''குளத்திலிருந்து மீன் எழுந்தாலே குளம் கலங்கும். குளத்திலிருந்து திமிங்கலம் எழுந்தால் என்ன ஆகும் ? இங்கு நடந்தது அதுதான். பிரம்மச்சாரிகளை பிரசவிக்க விரும்பவில்லை. ஜீவன் முக்தி புத்தகத்தை வைத்து, பிரம்மச்சாரிகளுக்குள் ஜீவன் முக்தியை பிரசவிக்க விரும்பனோம். அது நடந்துவிட்டது,'' என்றார் மிக எளிமையான குரலில்.

உலகத்திற்கே ஜீவன் முக்தியை தந்த இந்தப் புத்தகம், உருவாகும் போதே சில ஜீவன் முக்தர்களை உருவாக்கிவிட்டுத்தான் பிறந்திருக்கிறது.

அந்தப் புத்தகம்தான் நம் கையில் இப்போது இருக்கிறது என்பதை நினைக்கும்போது உடல் முழுவதும் பரவசம் பாய்கிறது.

சேவையின் மூலமாகவே ஜீவன் முக்தியை அடைந்துவிட முடியும்.

பக்தியின் மூலமாகவே ஜீவன் முக்தியை அடைந்துவிட முடியும் ... என்று கேள்விபட்டிருக்கிறோம்.

ஆனால் இப்போது அதை நாங்கள் நேரடியாகவே பார்த்துவிட்டோம். எல்லா லீலைகளையும் இனிமையாய்ச் செய்து அருமையாய் முடிப்பது இறைசக்தியின் குணம். சில லீலைகள், முதலில் பார்ப்பதற்குக் கடுமையாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் மூலமாக ஜீவன் முக்தியை நோக்கியே நம் வாழ்வை ஒவ்வொரு படியாக நகர்த்திக் கொண்டிருக்கும் இறைசக்திக்கு நன்றி என்று சொல்ல நமக்குத் தகுதியில்லை.

இறைசக்தியின் ஆழ்ந்த விருப்பமான ஜீவன் முக்தியை நம்முள்ளும் பிரசிவிப்பதுதான். நம்மால் அந்த இறைசக்திக்கு தரமுடிந்ததற்கு நிஜமான நன்றி.

நன்றி! நன்றி!! நன்றி!!!

இப்படிக்கு நித்யானந்தத்தில் ... நித்யானந்தா மிஷன் ஆர்டர்

1. Mind is a recorded cassette

2. The mental setup for a life of clarity

1. The solution for consciousness related problems

2. Meditation is the key to open the inspirational energy of intensity

1. Cancer and Mental Setup

2. Samskaras are more dangerous than poisonoUSU Snakes

3. Samskaras - Invaders of Health

4. You become sorrowful because of samskaras

5. What needs to be destroyed is the Samskaras

6. Meditaion to loosen the Samskaras

7. The root of all addiction is the Samskaras (Engraved Memories)

ஆவாக்கியம்

1. For body and mind to become healthy ...

1. Suppression of the five senses will result in danger

2. It is the indriyas that need to be controlled, not the senses

3. You have not 5 but 500 senses

4. Freedom of senses? or Freedom from senses?

5. Techniques to energise the five senses

ஆரோக்ய தியானம்

1. Arōgya Sāgara -Meditation that heals the body

1. Kirlian Photography

2. Love

3. Worry

4. Fear

5. Jealousy

6. Imagination, Reality

7. Ego

8. Gratitude

9. Secret of Birth

10. Secret of Death

11. Laziness

12. Pain

13. Desire

14. Guilt

15. Depression

16. Sleep

17. Laughter

18. Intensity

1. Kundalini Shakti & flowering of the body ...

2. Kundalini Shakti before Physical Maturity

3. Kundalini Shakti after Physical maturity

4. Kundalini Shakti in a Jeevan Mukta's body

5. Kundalini Shakti in an incarnation's body

6. Secret of real growth

7. Real achievement

8. What is the peak of your body performance?

9. How to know if the mind is in its peak performance?

10. How to know if the soul is in its peak performance?

11. To receive precious gifts

12. Meditation for soul-strength

) வெல்வும் வீ

1. The state of Krishna is what needs to be achieved!

2. Inner transformation

3. Essence of years of Research & Development

4. Who to Marry Whom?

5. Gāyatri Dīksha - A Technique to Awaken Energy and intelligence

6. Who should marry? Who should become a sannyasi? A Vedic-Science based explanation

7. The Great Conspiracy done against humanity

8. Not being aware of what you have missed is the real misery!

9. Children never degenerate! They are made to degerate!

10. Kāma Sūtra or Brahma Sūtra - Guru will decide

11. Our living environment will design our life

12. Changing the state of your consciousness is the only solution

13. The secret to win over destiny

14. For those who want to fly and reach the goal ...

15. For those who want to walk and reach the goal ...

1. Energy which can modify the brain itself

2. Initiation giving by Mahā avatar Babaji

3. Energy bubble's in Master presence

4. Ananda Gandha initiation

5. Brahmacharya initiation

6. Vānaprastha Dīksha

7. Grihastha Dīksha

8. Thirukalyan Dheeksha

9. Nāmakarana Dīksha

10. Gāyatri Dīksha

வாழ்க்கையின் லட்செயல்

1. Life - A gift given by enlightened masters

2. Global peace (or) Global suicide is the future

3. Four states of consciousness and Life

4. Which ever path you may take you are reaching here

5. You are the mirror, that reflects the cosmic consciousness

6. The purpose of choosing the humanbody is to get enlightened

7. The praver you did even before vour birth

8. Arise! Awake! The goal is Reached

9. Conditioning, the culprit of the aimless life

10. Conditioning, an Unnecessary Property

11. PmkÖ ©Ú¨£õ[S Ema's death rope is your conditioning

12. Even Lord of death cannot contral you

13. At one day, you have to attain the kingdom

14. You are that Arjuna..

15. Life is a battle field for enlightenment

16. Your life does not move towards a goal, it starts from a goal

17. The longest epic in this world, is your life

18. Our parental conditioning

19. The sweet incident that destroyed my Bheesma

20. Behind the screen of Death another drama

21. The living corpses dividing the dead corpse's wealth

22. Beeing a seer and witnesser is enough

23. Sikandi is the truth which liberates from growth shell

24. The unenlightened master cannot be the way for enlightenment

25. Dronacharya, who gives temporary inspiration

26. If God gives or take, that's gift

27. Karna moksha

28. The dharmic conditioning call morality has to be overcome

29. The intellect that remains with you is what is sakuni

30. The Ego cannot to be destroyed alone

31. Your success has already been determined

32. Strategy planning for Enlightenment

33. இலட்சிய தியானம்

ച ചിത്രകുട

1. Awakening to the purpose of life is 'Living Enlightenment'

2. The truth is, It is possible

3. Even though you are a man now, you are a reflection of super consciousness

4. An Experience which I have never experienced

5. You can play with God

6. An Experience which cannot be explained with words

1. The art of Living Enlightenment

2. You don't have something called a mind

3. Joy shaft, pain shaft - both are illusions

4. Just be! Encounter the mind directly

5. Look in continously. The future can be redesigned

6. Stop connecting the thoughts

7. Encounter each thought individually

8. Deep patience will create a deep Nirvikalpa state

9. The technique that gives the total Essence

10. The direct solution to live Jeevan Mukti

11. The fear of death can be easily overcome

12. A Meditation that dissolves the fear of death

13. Leave it ... You will become Paramahamsas!

உளவுக்குத் துதையும்

1. Life that is lived in ignorance, without awarenes

2. Living a jeevan Muktha life

3. Living Enlightement with the grace of

4. Puia that burns the sanchita karma

5. Awareness that burns the karmic actions

தூய்மைபடுத்தும் குரு பூஜை

7. The internalising quality that burns the impressions of karmic actions

8. A new life devoid of old karmic impressions

1. How to choose the next body?
2. Conscious death
3. Conscious birth

1. Bliss attracts wealth

2. Will doing meditation bring rain?

3. Energy-ruptcy is more dangerous than bankruptcy

4. Qualities that attract wealth

5. Hyenas while circumambulating the mountain

6. Emotions are right or wrong?

1. Emotional turmoil
2. Chemical changes in the body have a direct relation to your consciousness

1. God is not a secret thing

2. If the intellect moves away, you can see God

3. Real achievement is attaining the state of superconsciousness

4. @PÒÂ £vÀPÒ

2. Clap your hands and call the God of Death itself!
3. Mother earth will feel blissful just by the touch of your feet

2. How to meditate?

3. Benefits of meditation

4. Role of meditation in physical health

5. Power of Medeitation in Physical health

6. Power of Meditation in physical health

7. Role of meditation in sweet relationships

8. Role of meditation in wealth

9. Power of meditation in achieving bliss

10. Chitakasa Dhyanam

11. Spoorthi bana

12. Jothi stambha dhyan

13. Atma Spurana

14. Yantra dhyan

15. Times New Roman

16. Mouna bindu

17. Stop the action!

18. Eating Meditation

19. Kamaharana

20. Nithya Yoga

21. Sakthi dharana

1. The naturally working energy

2. I don`t want to keep spiritual healing as a secret

3. Meditation an a Medicine

1. Hasya Meditation (laughing meditation)
2. Ananda Sankalpa
3. Thailakriya
4. Nithya Surya Namaskar
5. Shakti Dharana
6. Shāstra shastras
7. Nithya Dhyaan
8. Purascharana

1. ""Be in the present!" - An impractical lie

2. Even Narada was searching for beyond Enlightenment!

3. The ones luckier than an Enlightened Master himself!

4. The state beyond enlightenment is living with an Enlightened Master

5. Bhakti (Devotion) is the basis for Mukti (Liberation)

6. Your life is Krishna, you are the Gopika!

7. Insecurity is security

8. Living in insecurity is Living Enlightenment

9. கொடுத்ததே போதும்! எதுவானாலும் என்னிடமிருந்து எடுத்துத்தொன்.

10. புல்லாங்குழலா? உளுத்துப்போன மூங்கிலா?

11. Raasa leela Deeksha

12. உங்களின் புதுப்புகுப் பரிமாணங்களைத் திறப்பதே உறவு

13. உணர்வையே கரைக்கும் உறவு, குரு-சிஷ்ய உறவு

14. குரு சிஷ்ய உறவு மலர்ந்தால் வாழ்வே மலரும்

15. உங்கள் வாழ்த்தையே மரப்பாச்சி பொம்மை விளையாட்டுதான்

16. அன்பைத் தண்டால் பயமா? ஆனந்த அலைத்கு

அழை கட்டாதீர்

6. அன்பின் உச்சம் கண்டு பயப்படக் கூடாது

7. உணர்வை மலர்த்துவது குரு சத்தியேடு

8. மகோன்னத தீக்ஷை

1.யார் குரு? யார் கடவுள்? Who is a Guru? Who is God?

2.ஒளி சத்திகள் இப்பூமியில் உலாவிய

இடங்களே தீர்த்தஸ்தலங்கள் The places where enlightened beings wandered are what we call holy shrines today

1.பூஜை ஒரு ஞான விளையாட்டு Puja is a spiritual game

2. நேரடியாகக் கடவுளோடு பேசலாம் You can talk to God directly

3. முயற்சி செய்யும் மனப்பழக்கம் ஒரு மிகப்பெரும் கொடுப்பினை The habit of putting consistent effort itself is a gift

4.உங்களின் பலமே உங்களின் சிரத்தைதான்... Your very commitment is your strength ...

1.வாலி மோட்சம் - அகங்காரத்தின் முடிவு Vaali moksha - the end of the ego 2.ஜீவன் முக்தி தீக்ஷை Jeevan Mukthi Deeksha 3.ஆஞ்சநேயரும், ராமரும் சந்திப்பு - குருவும், சீடனும் சந்திப்பு Meeting of Hanuman and Rama - a meeting of Guru and disciple 4.கொடுத்தது நிலையற்றது, அடைந்தது நிலையானது What has been given is not eternal, what has been achieved is eternal 5. 6.அனைத்து பரிமாணங்களையும் ஒருங்கிணைப்பது வாழும் ஞானம் Intergrating all the dimensions for being is living enlightenment

7.குரு - தொலைந்த சொர்க்கத்தை நினைவூட்டுபவர் The Guru - the one who reminds you of the lost paradise 8.திருடப்பட்ட பேரின்பம் மீட்கப்பட வேண்டும் The stolen bliss has to be restored 9.பேரின்பத்தைக் கண்டறிந்த அறிவு The intelligence that found Bliss

10.அறிவுரை மற்றும் கற்பித்தல்? அல்லது கிண்டல் செய்து கற்பித்தல்? Advise and teach? Or tease and teach?

11.பயம் கூட நம்மை வலுப்படுத்தும் Even fear will strengthen us

12.இறைவனை அடைய உதவும் தடயங்கள் ஆன்மீக அனுபவம் Spiritual experiences - the tools that help us attain God

13. உழைக்காமல் பெறுவது ஜீவனுக்கு அழகாகாது. Attaining without working for it is no credit for the soul

14.கைபிடித்துக் கரையேற்றும் சற்குருநாதா The Guru who holds your hand and takes you ashore

15.உம்மைத் தாக்கும் குருபக்தி Guru bhakti - Devotion to the Guru - that protects us

16.கவலையைக் காணாமல் செய்யும் குருவின் சக்தி தரிசனம் Guru's energy darshan that makes our worries disappear

17. சோம்பேறித்தனமெனும் கும்பகர்ணனை அழிக்கும் யுத்தி The understanding that destroys Kumbakarna - your laziness

18.மாயை எனும் இராவணனை அழிக்கும் யுத்தி The understanding that destroys Ravana - your illusion

19.இறுதி இலக்கு ஆனந்த கந்த தீக்ஷை The last step - Ananda gandha deeksha

20.உங்களுடைய ராமாயணத்தை எழுதும் வால்மீகியாகுங்கள் Become the Valmiki who writes your own Ramayana

1.பொறுப்புணர்வு சக்தியைப் பொங்க வைக்கும் Responsibility awakens the energy flow

2. பொறுப்பெடுப்பவர்களுக்கு எதனாலும் பாதிப்பில்லை! The ones who take responsibility are not affected by anything!

3பொறுப்பெடுப்பதே உங்கள் வளர்ச்சியின் அளவுகோல்! Taking responsibility is the scale of your growth!

1.நினைத்ததை அடைய உதவும் பிரார்த்தனை Prayer that helps you fulfill your wishes

2.உங்களோடு கடவுள் பேசுகிறார் கவனியுங்கள்! Listen! God is talking to you

3. பிரார்த்திக்கும் நிமிடமெல்லாம் சக்தி தரிசனம் All the moments of prayer are moments of energy darshan

4.பக்தி விதை தூவ, ஞானமரம் வளரும் When seeds of devotion are sown, the tree of enlightenment grows

5. பிரார்த்தனையில் உருகுபவர் சொர்க்கத்தில் வாழ்கின்றார் The one who melts in prayer, lives in heaven

6.உங்களை பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக்கும் யுக்தி The understanding that makes you a part of the universe

7.சிரனர்களை பகிருவதே ஆன்மீக சேவை! Sharing bliss is spiritual service!

8.பலன் எதிர்பாரா சேவை, உங்கள் ஆனந்த வாழ்விற்குத் தேவை! Selfless service is what you need for a blissful life!

9.வாழ்வின் சாரமே சேவை நேரம் The essence of life is the time spent in service

1. முடியுமா? முடியாதா? என்ற தெளிவே ஒரு யுத்தி Whether 'possible' or 'not', that clarity itself is an understanding

2.நம் சொந்த ஊரு பூமி இல்லை Planet earth is not our native place

3.கடவுளுக்கு நாம் எழுதும் காதல் கடிதம் - பக்தி Bhakti (Devotion) is our love letter to God

4.தூங்கி எழுந்ததும் உள்ள உணர்வே உங்களை

The state of your consciousness at the time you wake up is a scale of measure of yourself

5.உலகைக்காக்கும் ஜீவன் முத்தராகுங்கள் Become Jeevan Mukta ... The saviours of planet Earth

6.இந்த ஒரு வருடத்தை ஜீவன் முத்திக்காக தியாகம்செய்யுங்கள் Dedicate this year for Living Enlightenment

7.நீங்கள் விழித்துக் கொள்ளும் நேரம் வந்துவிட்டது Time has come to get awakened

1. 'நான் ஜீவன் முக்தா' ... இதை தைரியமாய் சொல்லுங்கள். வாழுங்கள் 'I am a Jeevan Mukta' - Tell this courageously. Live this. 2.கடவுளோடு பேசலாம்! You can talk to God

3.உடலே விழுந்தாலும் விழிக்காத மனம்! The mind will not fall even if the body falls

4.என்னையே கவனித்துத் தொண்டிருப்பதை நிறுத்தினேன்,என்னை கவனித்த கடவுளே வருகிறார். I stopped taking care of myself. God himself came to take care of me.

5.மனிதனைத் தேடினேன்! கடவுளைக் கண்டேன்! I searched for man. I found God!

6.வருவது கடவுளே என்பதற்கான ஆதாரங்கள்! Proofs to show that God Himself came!

7.இன்னும் பூமி கிரகத்தில் அவர் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்! He is still walking on planet earth...Casually!

8.நீங்கள் காலியாக இருந்தால் அதிசயங்கள் நிகழும் If you become empty, miracles will happen!

9.எனக்கு நிகழ்ந்ததை உங்களுக்கும் நிகழ்த்துவதற்கு அவர் பொறுப்பு Making the experience that happened in me to happen in you is His responsibility!

வாழ்க்கையை வாழப் பிறந்தவர்களுக்கானது ஜீவன் முக்தி!

யோசிக்கும் முன்பே சுவாசிக்கும் உடல் சக்தி பெற்றவர் நீங்கள் !

சிந்திக்கும் முன்பே எண்ணங்களைச் சந்திக்கும் மனோ சக்தி பெற்றவர் நீங்கள் !

ஜீவன் முக்தியடையும் முன்பே முக்தியடைந்த ஜீவனைப் பெற்றவர் நீங்கள் !

கஷ்டப்பட்டு நீங்கள் அடையவேண்டிய ஒரு இலக்காக ஜீவன் முக்தியை இறைவன் வைத்திருக்கவில்லை.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் ஜீவன் முக்தியை வாழ ஆரம்பிப்பது மட்டுமே.

ஆரம்பியுங்கள். ஜீவன் முக்தி கதிர்வீச ஆரம்பிக்கும் !

ஜீவன் முக்தி

The universe itself can be altered

சாவிலும் மங்களம் Even Death is auspiciousness ...

Part 2: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)_Tamil_part_2.md

தியாகும்

வர்க்கிய மண்ணில் பிறந்ததினாலேயே பாக்கியசாலிகள் நீங்கள்.

பல பிறவிகளில், ஜீவன் முக்தியின் வாசலைத் தொட்டுவிட்டு வந்தவர்கள் நீங்கள்.

உங்களின் இரத்தத்தில் ஆன்மீகம் இழையோடிக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஞானத்தாயின் கர்ப்பத்தில் பூத்த அற்புத மின்மினிகள் நீங்கள் ஒவ்வொருவரும். உங்கள் ஜீவன் பூத்ததே இந்த ஞானத்தடாகத்தில்தான் !

உங்களின் வயது வேண்டுமானால் இருபதாகவோ, அறுபதாகவோ இருக்கலாம். ஆனால், உங்களின் ஆன்மா, பல நூறு ஆண்டுகள் இந்து பிரதேசத்தில் வாழ்ந்த ஒன்று.

பல பிறவிகளில், ஜீவன் முக்தியின் வாசலைத் தொட்டுவிட்டு வந்தவர்கள் நீங்கள்.

சென்ற பிறவியில் ஜமீன்தாராக இருந்து இறந்த ஒருவர், இந்தப் பிறவியில் ஒருவேளை அதே வீட்டில் வேலைக்காரராகப் பிறந்தால் எப்படித் திண்டாடுவாரோ, அப்படித்தான் பலர் இன்று பூமியில் பிறந்து திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

• இனம் புரியாத துக்கம்,
• காரணமில்லாத கவலை,
• அர்த்தமில்லாத சோர்வு.

இதில் ஏதாவது ஒன்று உங்களிடம் எப்பொழுதாவது எட்டிப் பார்த்தாலோ...

• ★ அடிக்கடி சலிப்பு,
• ★ அடக்க முடியாத எரிச்சல்,
• என்ன நடந்தாலும் தானாய் வரும் அதிருப்தி, வெறுமைத்தன்மை.

இதில் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், நீங்கள் பல பிறவிகளில், ஏற்கெனவே ஜீவன் முக்தியைத் தொட முயற்சித்தவர்கள்.

தொட்டுவிட்டு, விட்டுவிட்டவர்கள்தான் குறைகுறிகளோடு, வாழ்வை நகர்த்துவார்கள். இப்போதுதான், முதன்முறையாக நீங்கள் மனிதப்பிறவி எடுத்திருந்தீர்கள் என்றால், வாழ்க்கை சலிக்காது.

அதேப்போல் முழு ஜீவன் முக்தருக்கும் வாழ்வு சலிக்காது.

ஒருவேளை, நீங்கள் இப்போதுதான் முதல் முறையாக, இப்பூமியில் மனிதப்பிறவி எடுத்திருக்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் புதிது புதிதாய் கற்றுக்கொள்ளவும், அனுபவிக்கவுமே ஆயிரம் விஷயம் உங்களைச் சுற்றி இருக்கும்.

ஏற்கெனவே, எல்லாவற்றையும் அனுபவித்து, எல்லாவற்றையும் கடந்து ஜீவன் முக்தியின் வாசல்வரை சென்றவர்களுக்குத்தான் இந்த உலகம் சலிப்பு தட்டும். இனிப்பு சாப்பிட்டுவிட்டு டீ குடிப்பவர்களுக்குத்தான், டீ சப்பென்று இருக்கும். ஏதோ ஏற்கனவே ஒன்று சப்பென்று இருந்தாலே, அதைவிட உயர்ந்த அனுபவம் இருக்கிறது. உங்களுக்குள் ஏற்கெனவே இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

மன அழுத்தமோ, மன உளைச்சலோ அல்லது மனச்சோர்வோ, உங்களுக்கு வந்தால்... தெரிந்து கொள்ளுங்கள், அவை உங்களின் ஏக்கங்கள்.

'கைக்குக் கிடைத்தது வாய்க்குக் கிடைக்கவில்லையே!' என ஏங்கும் குழந்தைபோல உங்களின் ஜீவனானது, முக்தியை வெளிப்படுத்துவதற்காக ஏங்கும் ஏக்கங்கள்தான் அவை.

'கைக்கு வந்தது வாய்க்குக் கிடைக்கவில்லையே!' என்று ஜீவன் படும் துடிப்புகள்தான். மனக்குறைபாடுகளாக, வாழ்வியல் குறைபாடுகளாக வாழ்வில் வெடிக்கும்.

இன்றைய உங்களின் குறைகள்தான், நீங்கள் எவ்வளவு ஆழமாக, ஜீவன் முக்தியைத் தேடினீர்கள், வாழ்ந்தீர்கள் என்பதற்கான ஆதாரங்கள்.

முதல் முறையாக வேலைக்காரராகப் பிறப்பவருக்கு, வேலைக்காரத் தொழில் சலிப்பு தட்டாது.

முன்பு ஜமீன்தாரராய்ப் பிறந்து, இப்போது வேலைக்காரராய்ப் பிறந்தவருக்குத்தான் வாழ்க்கை இப்பொழுதாவது புரிகிறதா ? ...

உள்ளுலக ஜமீன்தாரராய், ஜீவன் முக்தராய் வாழ வேண்டியவா, சாதாரண மனிதராக வாழும் வரை, விடிவில்லை; முடிவில்லை.

ஜீவன் முக்தராவது மட்டுமே ஒரே தீர்வு.

ஜீவன் முக்தராகுங்கள்.

வாழ்க்கைக்கான ஒரே தீர்வு ... ஜீவன் முக்தராவதுதான்!

இந்த பூமியைப் பிரபஞ்ச சக்தி உருவாக்கியதே ... நீங்கள் ஜீவன் முக்தராக மலரவேண்டும். 'கொண்டாட வேண்டும்.' 'ஆனந்தக் கூத்தாட வேண்டும்' என்பதற்காகத்தான்.

பிரபஞ்ச சக்தி, உங்களைப் பழிவாங்குவதற்காகப் பூமிக்கு அனுப்பவில்லை.

ஒரு கோழிமுட்டைக்குள் இருக்கும் குஞ்சு, அதன் நிலையை நினைத்து அஞ்சலாம்.

ஒரு படி மேலே சென்று 'இறைவா! என்னை இந்தக் கூண்டிலிருந்து காப்பாற்றிவிடு,'' என்று கெஞ்சலாம்.

பிரபஞ்ச சக்தி தன்னுடைய கருணையை ஒவ்வொரு அணுவின் மீதும் பொழிந்து கொண்டிருக்கிறது

இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று, ''என்ன வாழ்க்கை இது! இப்படி மாட்டிக்கொண்டு விழிக்கின்றேனே... இப்படியொரு திடமான இரும்புக் கூண்டுக்குள் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறேனே ... என்ன கருணையில்லாத கடவுள் ...! எனக்குப் போயா இப்படியொரு வாழ்க்கையைத் தருவது?'" என மிஞ்சலாம்.

அஞ்சினாலும்,கெஞ்சினாலும், மிஞ்சினாலும், அது செய்ய வேண்டியது எல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

அதன் மூக்கால், ஒரே ஒருமுறை அதைச் சுற்றியிருக்கும் ஓட்டில் கொத்தினால் போதும் ... அது திறந்து கொள்ளும்.

கொத்திய வினாடியே, ஓட்டுக்குள் இருக்கும் குஞ்சுக்குச் சுதந்திரம் கிடைக்கும் வகையில்தான், பிரபஞ்சம் வாழ்வைப் பிரசவிக்கிறது.

எங்கும் நிரம்பியிருக்கும் பிரபஞ்ச உணர்வுதான் (Consciousness) பிரபஞ்ச சக்தியாக(Energy) மாறி, அது இந்த உலகமாகவும் (Matter), மலையாகவும், மரமாகவும், நதியாகவும், உயிரினங்களாகவும் பூக்கிறது. தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது. பிரபஞ்ச சக்தி எந்த ஒரு இடத்திலும் தவறு செய்வதே இல்லை. யார் ஒருவருக்கும் அது தண்டனை அளிப்பதே இல்லை.

எப்போதும் தன்னுடைய கருணையை ஒவ்வொரு அணுவின் மீதும் பொழிந்துகொண்டு இருக்கிறது.

ஒரேயொரு கொத்தலால், பொத்தலாகும் கோழி முட்டைக்குள் இருக்கும் குஞ்சுதான் நீங்கள்.

மெல்லிய முட்டையோட்டை இரும்புச் சுவராய் நினைத்து அஞ்சு போலத்தான்,

பக்குவமடையாத மனித மனமும் சில நேரங்களில் அஞ்சும். சில நேரங்களில் கெஞ்சும். பல நேரங்களில் அது மிஞ்சக்கூடச் செய்யும்.

முட்டைக்குள் இருக்கும் கோழிக்குஞ்சு, தன் வாழ்வை எதிர்க்கும் வரையில், வாழ்வை எதிராளியாக நினைக்கும் வரையில், முட்டைக்குள்ளேயேதான் சிறையிருக்கும்.

எதிர்த்தால் சிறை.

எதிர்த்தலை விட்டால் அதுவே வாழும் அறை. எதிர்க்கும் குணம் மறைந்து, அதைவிட்டு வெளியே வருவதற்கான செயல்களைச் செய்ய ஆரம்பித்தாலே ஞானம் பிறந்துவிடும்.

சின்ன கதை ...

ஒரே மலையின் இரு குன்றுகளில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட கற்கள் பேசிக் கொண்டன.

ஒரு கல், தெய்வ விக்கிரகமாக மக்களின் வழிபாட்டிற்குரிய கல்லாக இருந்தது.

மற்றொரு கல், அந்தத் தெய்வ விக்கிரகத்தைத் தொட்டுக் கும்பிடுவதற்காக, மக்கள் ஏறி நிற்கும் படிக்கல்லாக இருந்தது.

படிக்கல், தெய்வக் கல்லிடம் கேட்டது, ''இருவருமே ஒரே மலையில்தான் பிறந்தோம், ஒன்றாகவே வாழ்ந்தோம்.

உன்னைப்பார். எல்லோரும் வணங்குகிறார்கள்; வழிபடுகிறார்கள்.

ஆனால், என்னைப்பார். எல்லோரும் ஏறி மிதிக்கிறார்கள்.

ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி நிகழ்ந்தது ? என்னால் இதிலிருந்து விடுபட முடியுமா? நீ

தான் இங்கு வருபவர்களின் குறைகளையெல்லாம் தீர்த்து வைக்கிறாயே... எனக்கும் வழி சொல்லேன்.'"

அதற்குத் தெய்வத்திடமிருந்தே மிக அழகாய் பதில் வந்தது ... இந்தப் பதிலை ஆழ்ந்து உள்வாங்கிக் கொள்வதாலேயே நீங்களும் தெய்வமாகலாம்.

''இந்தத் தெய்வ விக்ரகத்திற்குள் வாசம் செய்யும் கடவுள் பேசுகிறேன்...

படிக்கல்லே! நான் உன்னைச் செதுக்கியபோது, நீ எதிர்த்தாய்.

அதையும் மீறி சிற்பி மூலமாக, வெகு கவனத்தோடு செதுக்க முயற்சித்தபோது, நீ சின்னச் சின்னதாக உடைந்தாய். அழுதாய். அடம்பிடித்தாய்.

உன்னைச் செதுக்க விடவேயில்லை. அதனால்கான் படிக்கல்லானாய்.

ஆனால், இந்தக்கல் தன்னை முழுமையாகச் செதுக்க அனுமதித்தது.

அதன் கழுத்தில் உளியை வைத்து செதுக்கியபோதுகூட, தன்னைக் கொலை செய்வதாக அது நினைக்கவில்லை.

இல்லாமல் அது அது அனுமதித்ததால்தான், எதிர்ப்பம் இன்று தெய்வ எந்த விக்ரகமாகியிருக்கிறது. எல்லோராலும் அது வணங்கப்படுகிறது. ''

இதைக் கேட்ட படிக்கல், மீண்டும் வருத்தத்தில் ஆழ்ந்தது.

''அப்படியென்றால் எனக்கு விடிவு காலமே இல்லையா? என் கதி அவ்வளவுதானா?'' என்று கேட்டதற்கு, கருணை மிக்க கடவுள் சொன்னார்...

''செதுக்குவதற்கு நீ ஒத்துழைக்காவிட்டால்கூட, உன்னையும் என்னுடைய காப்பக கிரகத்திலேயேதான் வைத்திருக்கிறேன்.

நன்றாக யோசித்துப்பார்!

யாராகயிருந்தாலும், தெய்வ விக்ரகத்தைத் தொட்டு வணங்கும் முன், முதலில் உன்னைத் தொட்டு வணங்கி விட்டுத்தான் உள்ளுக்குள்ளேயே வருகிறார்கள்.

உனக்குள்ளும் நான்தான் வாசம் செய்கிறேன் என்பதை, நீ நம்பாவிட்டால்கூட, மக்கள் அதை உணர்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் உன்னைத் தொட்டு வணங்குகிறார்கள்.

இதைக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டாயே!

அப்போதும் வாழ்வை எதிர்த்தாய்.

இப்போதும் வாழ்வை எதிர்க்கிறாய்.

எப்போதும் வாழ்வை எதிர்க்காமல் இரு,

மறுப்பதை வாழ்வில் நுழைக்காமல் இரு ...

என்னைப் போலவே நீயும் ஆனந்தமாக இருப்பாய்,' என தெய்வ விக்ரகம் சொல்லி முடித்ததில் இருந்த உண்மைப் படிக்கல்லுக்குப் புரிந்தது. 'நன்றியுணர்வில் கல்லும் கரைந்தது!' என அந்த இனிய கதை முடிகிறது.

கருத்தாழமிக்க கதையிது !

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள் வாழ்வை எதிர்க்கும் குணம், உங்கள் வளர்ச்சியைத் தள்ளிப்போட்டுவிடும்.

வாழ்வையும் எதிர்க்காமல், நம்மையும் மறுக்காமல், அதனோடு இணைந்து வாழ

உங்களை மாற்றிக்கொள்ளும் வினாடியே. பிரபஞ்சம் தன் அணுகுமுறையை மாற்றிக்கொள்ளும்

ஆரம்பித்தால் ... பூமிக் கிரகத்தைக் கடவுள் உருவாக்கியது எதற்கு? அதில் நாம் தோன்றியது எதற்கு? எனும் உண்மைகள் அனுபவமாகும். வாழ்வு ஆனந்தக் கூத்து நிறைந்த ஜீவன் முக்தி வாழ்வாகும்

உங்களை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் அந்த வினாடியே உங்களை நோக்கிய தன் அணுகுமுறையை மாற்றிக் கொள்ளும், எதையும் எதிர்க்காமல் ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைதான் மங்களத்தன்மை. என்ன நடந்தாலும் வாழ்க்கை, ஒரு காரணமில்லாத மங்களத்தன்மை என்பதைப் பரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இமயமலைக்கு ஒரு பிரம்மச்சாரி என்னிடம் கேட்டார், "கடவுள் தண்டிப்பாரா! ?" என்று.

''தண்டிப்பவர் கடவுளாய் இருக்க முடியாது,'' எனச் சொன்னோம்.

உடனே அவர் கேட்டார். "அப்படியானால் கெடுதல்கள் செய்பவர்களுக்குத் தண்டனைகளே கிடையாதா? அவர்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் வாழலாமா?''

அவருக்கு இந்தக் கதையைத்தான் பதிலாகச் சொன்னோம்...

குருகுல மாணவன் சிறுவன் ஆனந்தன், தன் குருவோடு முதல் முறையாக இமயமலை யாத்திரைக்கு வந்திருந்தான்.

வானுயர, பிரம்மாண்டமாய் நிற்கும் மலைகளுக்கு நடுவே எறும்பு போல, தான் இருப்பதைப் பார்த்து பிரமித்தான்! கீழே இருக்கும் தன் நண்பனை அழைப்பதற்காக "வாடா," என்றான்.

முக்த வாழ்வை வெளிப்படுத்த வைக்கும்.

வாழ்வை வரவேற்றால், உங்களை வாழ்வும் வரவேற்கும்.

என்ன செய்கிறாயோ, அதுவே உன் வாழ்வில் எதிரொலிக்கும். வாழ்வை மதித்தால், வாழ்வும் உன்னை மதிக்கும். அலட்சியத்தோடு, இறுமாப்போடு வாழ்ந்தாலும், வாழ்வும் அப்படித்தான் உன்னை நடத்தும்,' என்று மலை எதிரொலிப்பு தத்துவத்தை, வாழ்வு தத்துவத்தோடு புரிய வைக்கிறார்.

சிறுவன் கொஞ்சம் பயத்தோடு, ''நீங்க யாரு?'' என்றான். உடனே மலையும் அதே கேள்வியைத் கேட்டது.

உடனே, மலையிலிருந்து ''வாடா,'' என்ற குரல் எதிரொலித்தது.

தன்னை, ''யார் வாடா!" என்று கூப்பிட்டது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள, ''யாரது ?'' என்றான்.

''யாரது?'' என்று மலையும் திரும்பக் கேட்டது.

திரும்பக் கேட்க, பயந்து, ஒடிப்போய் குருவைப் பார்த்து நடந்ததைச் சொன்னான். குரு சிரித்தபடியே சொன்னார் ...

"இதுதான் இயற்கை, இதுதான் வாழ்க்கை.

நீ வாழ்வை நேசித்தால், வாழ்வும் உன்னை நேசிக்கும்.

அதேபோலத்தான், கெடுதல்கூட செய்ய வேண்டாம்.

வாழ்வை எதிர்த்தாலே போதும்,

வாழ்வு அவரை எதிர்க்கும்.

வாழ்வை வரவேற்றால்,

அவரை..... வாழ்வும் வரவேற்கும்.

எனவே, இந்த நிமிடம் வாழ்வைக் களிப்போடு, உற்சாகத்தோடு அணுக ஆரம்பியுங்கள். வாழ்வும் அதையே உங்களுக்குத் தர ஆரம்பிக்கும்.

வாழ்க்கை உங்களை நிர்ணயிப்பது இல்லை. நீங்கள்தான் வாழ்வை நிர்ணயிக்கிறீர்கள். கடவுள் நம்மைத் தண்டிப்பது இல்லை, நாம்தான் நம்மையே தண்டித்துக் கொள்கிறோம்.

இனிமையாய் அணுகுங்கள்.

இனிமையாய் எல்லாம் அமையும்.

இது வாக்கல்ல ;

என் வாழ்வில் நான் கண்ட அனுபவம்.

எல்லா மதங்களிலும் முத்தொழில்கள் என்கிற கருத்து இருக்கும். கடவுளுக்கு மூன்று செயல்கள் இருப்பதாகவும், கடவுள் மூன்று விதமாக இருப்பதாகவும், கடவுள் மூன்று நபராக இருப்பதாகவும் சொல்லப்படும்.

அதன் மொத்த சாராம்ச்த்தையும் பார்த்தோம் என்றால், படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்ற மூன்று செயல்களையும்தான் சொல்வார்கள்.

எந்த ஒரு பொருளின் மதிப்பும், அதைச் சரியாக உபயோகிக்கும் முறையில்தான் உள்ளது. சக்திகூட உண்டு.

கத்தியைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால், உயிரைக் காப்பாற்றுகிற அறுவைச் சிகிச்சையாகப் பயன்படுத்தலாம். சரியாகப் பயன்படுத்தவில்லை என்றால், நம் கழுத்தையே வெட்டுகிற கத்தியாகக்கூட அதை மாற்றிவிட முடியும்.

நம்முடைய பகுத்தறிவைத் தாண்டி, நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய, உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டிய சத்தியம் இது. ஒரு உண்மையை ஆழமாகப்

'கண்டவர் விண்டதில்லை, விண்டவர் கண்டதில்லை" - என்று சித்தர் பாடலில் இருக்கிறதே! இதை உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்வதா? ஏற்றுக் கொண்டால், புத்தர், ராமகிருஷ்ணர் போன்ற ஞான குருமார்கள் தொடர்ந்து போதித்தது எப்படி?

'கண்டவர் விண்டிலர்... விண்டவர் கண்டிலர்" - கூற்று உண்மைகான். சித்தர்களின் வெளிப்பாடு அது. ஆனால் கண்டும் விண்டவர்கள்தான், அவதாரப் புருஷர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள்தான் குருமார்கள். இது சத்திய விளக்கம்.

புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ''கடவுள் இருக்கிறாரா? இல்லையா?'' என்று நம்மைக் கேள்வி கேட்க வைக்கிற சக்தியே இறைசக்திதான்.

அந்தச் சக்திதான், நமக்குள்ளே இருந்து இந்தக் கேள்வியைக் கேட்க வைக்கிறது.

அந்தச் சக்திதான், இந்த மொத்தப் பிரபஞ்சத்தையும் இயக்குகிறது.

உலகையே இயக்கும் அந்தச் சக்திக்கு உங்களை இயக்கத் தெரியாதா ?

அந்தச் சக்திதான் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்ற செயலைத் தொடர்ந்து செய்துகொண்டேயிருக்கிறது. அதில் அழித்தல் எனும் செயலுக்கு சிவம் என்று பெயர். பாரதத்தில், 'அழித்தல்' எனும் செயலை சிவம் என்ற வார்த்தையால் குறிப்பிடுவார்கள்.

சிவம் எனும் வார்த்தைக்கு மிக அழகான விளக்கம் உண்டு. சமஸ்கிருத அகராதியில்,

சிவம் எனும் வார்த்தையை ஆராய்ந்து பார்த்தோம் என்றால் குறிக்கவில்லை. குறிக்கிறது என்ற விளக்கம் இருக்கும்.

சிவம் நம்முள் முழு மனோ முகுண எழுச்சியை (Psychological revolution) ஏற்படுத்தும் ஒரு சத்தியம். சிவம் என்றால் காரணம் இல்லாத மங்களத்துவம் என்று அர்த்தம்.

நடப்பது அனைத்தும் எந்தக் காரண காரியமும் இல்லாமல் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மங்களத்துவம்தான்.

காரணம் இல்லாத மங்களத்துவம் என்றால் ...

வெறுமனே அழிப்பது மட்டும் கிடையாது. வெறுமனே அழித்தால் அந்த சக்தியைக் காரணமில்லாத மங்களத்துவம் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும் ? முடியாது.

நிச்சயம் பிரபஞ்சத்தில் நிகழும் ஒவ்வொன்றும் எந்தக் காரண காரியமும் இல்லாமல் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மங்களத்துவங்கள்தான்.

தொடர்ந்து புதிதாக, இந்த உலகத்தில் வெவ்வேறு விஷயங்களை உருவாக்கு வதற்கான இடத்தைத் தயார் செய்து கொண்டே இருக்கிற செயலுக்குத்தான் அழித்தல் என்று நாம் பெயர் சூட்டியிருக்கிறோம். புதுப்பித்தலே அழித்தலின் மறுபெயர். அதனால், எந்தவொரு பொருளின் அழிவுமே, புதுமையான பொருள் வருவதற்கு அறிகுறி.

'பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்

வழுவன கால வகையினாலே' என்று சொல்லக்கூடிய ஆழமான கருத்தின் தத்துவம் சிவம்.

ஆழமான ஞான வெளிப்பாடு இது.

காரணமில்லாத மங்களத்துவம் ... இதை இன்னும் ஆழமாக நாம் உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்!

Creating space for new happenings is what is Shivam,The causeless auspiciousness!

மங்களத்துவம் என்ன செய்யுமென்றால் ... புதிது

புதிதாக, இந்தப் பூலோகத்தில் பல படைத்தல் நடப்பதற்கும், பல காத்தல் நடப்பதற்கும், பல புதுச் செயல்கள் நடப்பதற்குமான 'ஆதார'மாக இருக்கும்.

பிறத்தலும் காத்தலும் நடைபெறுவதற்கான கர்ப்பம் 'சிவம்'.

இந்த உலகத்தில் புதுப்புது விஷயங்கள் அழித்தல் என்று சொல்லப்படுவது, நடப்பதற்காக, பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே சரிசெய்து கொள்ளும் ஒரு சுப நிகழ்வுதான்.

ஆழமாகப் பார்த்தோம் என்றால் ... உலகத்தில், இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இந்த மங்களத்தன்மை மட்டும்தான் நடக்கிறது.

ஆனால், அந்த அழித்தல் என்கிற செயல் நாம் புரிந்துகொள்கிற விதத்தில் நிகழ்வது இல்லை அவ்வளவுதான்.

புதுமைக்கான கர்ப்பத்தை உருவாக்கும் செயலைத்தான் அழித்தல் என்கிறோம்.

மங்களத்துவத்தைத் தவிர்த்து, மங்களகரமான நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து, இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் வேறு எதுவுமே நடப்பது இல்லை.

அனைத்தும் மங்களத்துவம்தான்.

''என்ன நடந்தாலும் மங்களத் தன்மைதான் என்பதை எப்படி ஒத்துக் கொள்ள முடியும் ?

வியாதியை மங்களம் என்று சொல்லமுடியுமா?

இல்லை, மரணத்தைத்தான் மங்களம் என்று சொல்லமுடியுமா? என்ன நீங்கள்... எல்லாம் மங்களம் என்கிறீர்களே ?

எல்லாமே மங்களம், மங்களம் என்று மங்களம் பாடுகிறீர்களே, ' என்று யோசிக்காதீர்கள்.

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடக்கிற ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும், நமக்கு மிக ஆழமான பாடத்தைக் கற்றுத் தருகின்றன. இதன் மூலமாக, நமக்கு ஏதோ ஒரு சாரத்தை நிச்சயம் சேர்க்கிறது.

அந்தச் சாரத்தைச் சேர்த்துவிட்டுத்தான் செல்கிறது.

ஒரு உதாரணத்திற்கு .... பணக்காரராக இருந்து, ஏதோ ஒரு வியாபாரத்தின் மூலமாக

மங்களத்துவத்தைக் குறித்து, மங்களகரமான நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து , இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் வேறு எதுவுமே நடப்பது இல்லை. அனைத்தும் மங்களத்துவம்தான்.

பணத்தை இழந்துவிட்டீர்கள் என்றால்கூட, அந்த வியாபாரத்தில் நடந்த அனுபவம் என்கிற சாரம், உங்கள் பர்சனாலிட்டியோடு சேர்ந்து விடுகிறது.

அப்போது இயற்கையாக, இதற்குப் பிறகு எப்படி அந்தப் பிழைகளை மீண்டும் செய்யாமல் வாழ்வது என்கிற அறிவு உங்களுடைய பாகமாக மாறிவிடுகிறது.

எவ்வளவு தேடினாலும் கிடைக்காத மிகப் பெரிய மன மாற்றத்தை நமக்கு வியாதிகள் தேடி வந்து தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடும்.

உங்களுடைய பாகமாகவே மாறிய, இந்த அறிவுக்கான விலைதான் நஷ்டம், இழப்பு.

Even loss is gain fromThe view of reality.

ஆழமாகப் படியுங்கள். இந்தப் புரிந்துகொள்ளுதலோடு ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் பாருங்கள். உங்களுக்கு வருகிற வியாதிகள்கூட, பலநேரத்தில் உங்களுக்கு மிகவும் தேவையான மனத்தெளிவையும் அமைதியையும் தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடும்.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் எவ்வளவு தேடினாலும் கிடைக்காத மிகப்பெரிய புரிந்து கொள்ளுதலை, மிகப்பெரிய உணர்வு மாற்றத்தை, மிகப்பெரிய மனமாற்றத்தை, மிகப்பெரிய தெளிவை, நமக்கு வியாதிகள் தேடி வந்து தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடும்.

இதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஆழமான தெளிவைத் தரவல்ல ஒன்றுதான் மரணம். அதனால்தான் சொல்கிறோம், துக்கங்கள், அது தெய்வநிலைக்கு நம்மை உயர்த்த வந்திருக்கும் உளிகள்.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

மரணம் என்பது என்னவென்றால், உங்களால் சரி செய்ய முடியாத துக்கங்களை மனத்திலும், வியாதிகளை உடலிலும் சுமக்கத் துவங்கும்பொழுது, ''இது போதும்! வேறு ஒரு உடலையும், மனத்தையும் புதிதாக உருவாக்கிக் கொள்ளலாம்," என்று சொல்லிவிட்டுச் செல்வது. பழையதை விட்டுவிட்டுப் புது உடலையும் மனத்தையும் பெறப் போவதைத்தான் உடல்சார்ந்த மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

உங்களுடைய எல்லாத் துக்கத்திற்கும் எது காரணமாகிறது ?

ஒருவிதத்தில் பார்த்தீர்கள் என்றால்... உடலும், உடல்சார்ந்த பொறுப்புகளும்தான் காரணமாகிறது.

உடல், உடல் சார்ந்த பொறுப்புகள் என்பது ...

உடலால் வருகிற உறவுகளும், அவர்களுக்காக எடுத்துக்கொண்ட பொறுப்புகளும்... இவைதான் நம்முடைய எல்லா உடல் சார்ந்த துக்கங்களுக்கும் காரணம்.

இதனாலேயே நம்முடைய மனத்திற்குள்ளேயும் காயங்களை ஏகப்பட்ட உருவாக்கி

அருமையான ஜென் வாக்கியம் ...

Even sickness is a blessing

அதாவது நோய்கூட ஒரு வரமே!

வைத்திருப்போம். பல மாற்றமுடியாத, ஆற்றிக் கொள்ள முடியாத காயங்களை உருவாக்கி வைத்திருப்போம்.

இருக்கிற உடலைத் தூக்கி போட்டுவிட்டு இன்னொரு உடலைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதே மரணம்.

மாற்றமுடியாத, ஆற்றிக் கொள்ள முடியாத காயங்களை உடலிலும், மனத்திலும் உருவாக்கிவிட்டோம் என்றால், சரி, இதற்குமேல் ஏற்படுகிற இந்தப் பந்தங்கள், துக்கங்கள் போதும். இனி இதைத் தாண்டிச் செல்லலாம், '' என்று சொல்லி, நீங்களே உங்களை மாற்றிக் கொள்வதைத்தான், இழப்பு, வாழ்வுசார்ந்த மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

எதையும் தாங்கும் மனப் பக்குவத்தை அளிக்க வல்லது, இழப்பு.

ஊருக்குள் நம்முடைய பெயர் மதிப்பிழந்து விட்டது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இதற்குமேல் அதைச் சரியே செய்ய முடியாதென்றால் என்ன செய்வோம் ?

நமக்குப் பிடித்த வேறு ஒரு ஊருக்கு சென்று விடுவோம் இல்லையா ?

நமக்குப் பிடித்த வேறு ஒரு ஊருக்குச் செல்வதற்கு முன், இருக்கும் ஊரிலேயே தொடர்ந்து இன்னும் கொஞ்சநாள் இருக்க வேண்டி வருகிறது. அப்போது என்ன செய்வோம் ? அதே மதிப்பிழந்த பெயரோடும், துக்கத்தோடும் இருப்போம். அதேபோல் இந்த உடலையும், மனத்தையும் இனி இதற்குமேல் சரி செய்யவே முடியாது என்ற நிலை வரும்வரை அப்படியே இருப்போம்.

இருக்கிற உடலைத் தூக்கிப் போட்டுவிட்டு இன்னொரு உடலைக் கோர்ந்தெடுத்துக் கொள்வோம்.

தேவைப்படும்போது, நாம் வேறு ஊருக்கு மாறுகிறோம் இல்லையா? அதுபோல் வேறொரு உடலை மாற்றுவதைத்தான் மரணம் என்று சொல்கிறோம். மீண்டும் சரி செய்யவே முடியாத அளவிற்கு, நம்முடைய உடலும் மனமும் சோர்வாகி விடும்பொழுது, அதை விட்டுவிட்டு நாம் இன்னொன்றை மாற்றிக் கொள்வதுதான் மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் ...

மரணம்கூட நமக்கு மிகப்பெரிய சுதந்திரமே!

மரணம்கூட மங்களத்துவமே!

ஒரு பக்தர் என்னிடம், ''எப்படியாவது எனக்கு ஒரு ஆசீர்வாதம் செய்து, என்னுடைய முற்பிறவியில் நடந்த சம்பவங்கள் அனைத்தும் என் ஞாபகத்திற்கு வருமாறு ஆசீர்வாதம் செய்யுங்கள், '' என்று கேட்டார்.

அவரிடம், ''அப்பா, உனக்கு வயது என்ன?'' என்று கேட்டதற்கு, அவர் சொன்னார், ''முப்பத்தெட்டு.''

வாழ்வுக்கும், வளர்ச்சிக்கும் தேவையற்ற விஷயங்களை மனப்பிடிகளிலிருந்து விடுவிப்பதே உண்மையான அற்புதம்.

"அப்படியென்றால், இந்த முப்பத்தி எட்டு வருடத்தில் நடந்த எல்லா நிகழ்ச்சிகளும், உங்கள் மனத்திற்குள்ளே ஒரேயடியாக இப்பொழுதே ஞாபகத்திற்கு வந்தால், என்ன ஆவீர்கள்?'' என்று கேட்டபோது ...

''பைத்தியம் பிடித்துவிடும்,'' என்றார்.

''இந்த முப்பத்தியெட்டு வருட நினைவுகளே இவ்வளவு துக்கங்களைக் கொடுக்கிறது. அதை மறப்பதற்குத்தான் தியானம்

செய்வதற்காக இங்கு வந்துள்ளீர்கள். மற்றொரு அறுபது, எழுபது வருடம் உங்களின் பூர்வ ஜென்ம ஞாபகம் இப்போதே வந்தால், நீங்கள் என்ன ஆவீர்கள்?''என்று திரும்பக் கேட்டோம். அவரிடம் பதிலே இல்லை.

'38 வயதுவரை நடந்த வாழ்விலிருந்து ஒரு சில கடந்த கால நினைவுகள் மட்டும்தான் உங்களின் மனத்திற்குள், அவ்வப்போது எழுகிறது. அந்த 30 வருட மனநிம்மதியின்மையால்தான் தியானம் செய்யவே வந்திருக்கிறீர்கள். இன்னும் ஒரு பூர்வ ஜென்மம், அதோடு சுமார் ஒரு 70 வருட நினைவுகளையும் சேர்த்தால் 108 வருட நினைவுகள் வரும். அத்துணையும் உங்களின் மனத்திற்குள் ஒரே நேரத்தில் ஓட ஆரம்பித்ததென்றால், என்ன ஆவீர்கள் ?"

அவர் சொன்னார், 'பைத்தியமல்ல; பேயே என்னைப் பிடித்துவிடும்,' என்றார். 'கவலைப்படாதீா்கள். இரண்டாவது முறை பிடிக்காது,''என்றதும், அவர் நிம்மதியாய் வாய்விட்டுச் சிரித்தார்.

நம்மிடமிருக்கும் ஒவ்வொன்றும், இறைவன் நமக்களித்த அற்புதங்கள் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார்.

பூர்வ ஜென்மத்தை அறிய வேண்டும், அட்டமா சித்திகளை அடைய வேண்டும், ஆவிகளோடு பேச வேண்டும் என்பன போன்று, வாழ்வுக்கும், வளர்ச்சிக்கும் நேரடியாகத் தேவையற்றவை மனிதரைப் பிடித்துக் கொண்டால், அந்தப் பேயே அவரைப் பிடித்ததற்குச் சமம். பேயையாவது ஒட்டி விடலாம். இது போன்ற தேவையற்ற விஷயங்களை மனத்திலிருந்து ஓட்டுவதோ, அவரை அதிலிருந்து

காப்பாற்றுவதோ இலேசுப்பட்ட காரியமல்ல. மறக்கடிப்பதும், மனப்பிடிகளிலிருந்து விடுவிப்பதும்தான் அற்புதங்கள்.

இறந்த ஆவிகளோடு ஒருவரைப் பேச வைப்பது அற்புதமல்ல ; இறந்தவரைப் பற்றிய நினைவிலேயே பித்துப் பிடிக்க வைப்பதுதான் அற்புதம். மனிதருக்குள் இருக்கும் குணப்படுத்துவதுதான் அற்புதம்.

Making water as wine is not a miracle. Making man as divine isThe miracle.

மறதிகூட இறைவன் தந்த வரம். மகானாகும் முன் அதிக துக்கத்திலிருந்தும், பித்துப்பிடிக்கும் பல சூழல்களிலிருந்தும் மனிதனைக் காப்பற்றுவதற்காக இறைவன் தந்த வரம்தான் மறதி.

தண்ணீரை ரசமாக்குவதல்ல, மகானாக்குவதே மாபெரும் அற்புதம்; எல்லோராலும் செய்துவிட முடியாத அற்புதம் இதுதான்.

மறதிகூட இறைவன் தந்த வரம். மகானாகும் முன் அதிக துக்கத்திலிருந்தும், பித்துப்பிடிக்கும் பல சூழல்களிலிருந்தும் மனிதனைக் காப்பற்றுவதற்காக இறைவன் தந்த வரம்தான் மறதி.

யோசித்துப்பாருங்கள்... சிறு வயதிலிருந்து நீங்கள் செய்த எல்லாத் தவறுகளும் இப்போது உங்களின் நினைவில் அப்படியே, அதே உணர்ச்சி

நீங்கள் யோசிக்கும் முன்பே, இறைவன் நமக்காகச் சிந்தித்து எல்லாவற்றையும் செய்து வைத்திருக்கிறார்.

கொந்தளிப்புகளோடு, அதே காயக்கோடு இருந்தால் என்ன ஆகும் ? தலையே வெடித்து விடுமல்லவா!

அதனால்கான் நாம் யோசிக்கும் முன்பே, இறைவன் நமக்காகச் சிந்தித்து எல்லாவற்றையும் செய்து வைத்து இருக்கிறார்.

நம்முடைய வேலைகள் ஐந்தென்று சொல்வார்கள்.

உருவாக்குதல் - சிருஷ்டி ; காப்பாற்றுதல் - ஸ்திதி ; அழித்தல் - சம்ஹாரம் : மறைத்தல் - திரோதானம் ; அருளல் - அனுக்கிரஹம் - என்ற ஐந்து வேலைகள் உண்டு.

அதாவது உருவாக்குதல், காப்பாற்றுதல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல்.

உருவாக்குவது கடவுள் வேலை; காப்பாற்றுவதும் அவர் வேலை; அழிப்பதும் அவர் வேலை ... அழிப்பதென்றால், நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், உயிர்ப்பிக்கச் செய்வது. (Rejuvenation)

ஒரு அணுவை அழித்தால்தான், அதனால் மற்றொரு விஷயமாக மாறமுடியும். அந்தச் சக்தி மாற்றம், உருமாற்றம்தான் அழித்தல். அதைத்தான் அழித்தல் என்று வேதாந்தம்

சொல்கிறது. அழித்தலும் அவர்தான் செய்தாக வேண்டும். அதுதான் உண்மை.

ஐந்தாவது வேலையான அருளலையும், அதுவும் அவர்தான் செய்தாக வேண்டும். இப்படி, எல்லாவற்றையும் செய்வது அவர்கான்.

மனிதனை மாயையில் சிக்க வைப்பது என்பது, நீங்கள் மகானாக முடிவெடுக்காத போது இறைவன் செய்யும் லீலை.

'ஆனால், இந்த நான்காம் வேலையான மறைத்தலை, அதாவது மாயையில் மனிதர்களைப் போடுவதை, ஏன் காரணம் இல்லாமல் செய்கிறார்?' என்று நினைக்கலாம்.

இந்தக் கருத்துகளை ஆழ்ந்து பார்த்தால் புரிந்து கொள்ளலாம். நமக்குத் தெரியும், மறைத்தல் என்ற மறதிகூட காரணத்தோடு நம்மீது செய்யப்படுகிற அருள் மழைதான். ஏனென்றால், எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்திருந்தோம் என்றால், நிம்மதியாக வாழ முடியாது.

இந்தக் கருத்துகளையெல்லாம் சொன்ன பிறகு அவரிடம், ''உங்களுக்குப் பூர்வ ஜென்ம நினைவு இப்பொழுது வர வேண்டுமா?' என்று கேட்டேன்.

''இல்லையில்லை, இந்த ஜென்ம நினைவெல்லாம்கூட அழிப்பதற்கு ஏதாவது செய்ய முடிந்தால் செய்யுங்கள், '' என்றார் வேகமாக.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் தினசரி வாழ்க்கையிலே இதற்குமேல் உங்கள் மனத்தை உபயோகம் செய்ய முடியாத அளவிற்கு மனம் சோர்வாகும்பொமுது, நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற ஒய்வுதான் காமம்.

அதேபோல் உங்கள் வாழ்க்கையில் இதற்கு மேல் உங்கள் உடலை உபயோகம் செய்து கொள்ள முடியாதென்று நினைக்கும்பொழுது, நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற நிரந்தர ஒய்வுதான் மரணம். மரணம் உடலுக்கு மட்டுமல்ல, அந்த உடலோடு சேர்ந்த பூர்வ ஜென்மஞாபகத்திலிருந்தும் உங்களுக்கு விடுதலையைத் தரும்.

மனிதனை மாயையில் சிக்க வைப்பது என்பது, நீங்கள் மகானாக முடிவெடுக்காத போது இறைவன் செய்யும் அற்புதம். மாயையில் சிக்கியவரை மகானாக்குவது, நீங்கள் மகானாக முடிவெடுக்கும் போது. இறைவன் செய்யும் அற்புதம்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் நிகழும் ஒவ்வொன்றும், உங்களை மகானாக்கும் ஜீவன் முக்தராக்கும்.

ஜீவன் முக்தராக உங்களை மலர்த்துவதே நிஜமான அற்புதம்.

மரணம் உடலுக்கு மட்டுமல்ல. அந்த உடலோடு சேர்ந்த பூர்வ ஜென்ம ஞாபகத்திலிருந்தும் உங்களுக்கு விடுதலையைத் தரும்.

கினசரி வாழ்க்கையிலிருந்து நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற ஒய்வு - தூக்கம்.

உங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற ஒய்வு - மரணம்.

ஆழமாகப் பார்த்தீர்கள் என்றால், மரணம்கூட நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதோ

எல்லா நிகழ்ச்சியுமே. வாழ்க்கையில் மங்களத்துவத்தைச் சேர்க்காக் கொண்டே இருக்கிறது

ஒன்றைச் சேர்க்கிறது. மரணம்கூட நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு ரசத்தை அதிகரிக்கிறது. எல்லாச் செயலுமே, எல்லா நடவடிக்கையுமே, எல்லா நிகழ்ச்சியுமே, நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்றைச் சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். எல்லாச் செயலுமே, எல்லா நிகழ்ச்சியுமே, நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்றைச் சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது எனும்பொழுது, பிறகு எப்படி

மரணம் எனும் நிகழ்ச்சி மட்டும், நம்முடைய வாழ்க்கையில் துக்கமாக இருக்கமுடியும் ?

மங்களமாகத்தான் இருக்க முடியும்.

அதனால்தான் இணைக்கப்படுகிறதோ, அவற்றைப் பார்த்து வாழும்பொழுது, வாழ்க்கையே மங்களமானது என்று நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வோம்.

இதேபோன்று... வாழ்க்கையில் நடக்கிற எல்லாமே மங்களமயமானதுதான் எனும் சத்தியத்தை உணர்கிறவர்களைத்தான்... உணர்ந்து வாழ்பவர்களைத்தான் ''ஜீவன்முக்தத் தன்மையில் வாழ்பவர்கள், '' என்று சொல்கிறோம்.

சிலபேர் என்னிடம் சொல்வது உண்டு, ''இல்லை, என் வாழ்க்கை அவ்வளவெல்லாம் மங்களகரமாக இல்லை. ' '

சிலபேர் என்றில்லாமல் யாரை வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள்.

"உங்கள் வாழ்க்கை எப்படி?" என்று மட்டும் கேளுங்கள்.

எடுத்தவுடனே அவர்கள் ஆரம்பிக்கிற முதல் வார்த்தை, "என்னை மாதிரி கஷ்டப்பட்டவர்கள், இந்த உலகத்தில் யாருமே கிடையாது.''

இதுதான் துக்கத்தில்கூட, முதலில் தன்னை உச்சத்தில் நிறுத்துவது.

"என் கஷ்டம் எதிரிக்குக்கூட வரக்கூடாது

என் கஷ்டத்தை வேறு யாராவது அனுபவித்திருந்தார்கள் என்றால், எப்போதோ அவர்களுக்குப் பைத்தியம் பிடித்திருக்கும்,'' என்பார்கள்.

எல்லோருமே வாழ்க்கையின் அறிமுகமாக இதைத்தான் கொடுக்கிறார்கள். நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டாலும் ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும், புரிந்து கொண்டாலும் புரிந்துகொள்ளாவிட்டாலும் உங்களுடைய வாழ்க்கையில் துக்கம் என்பதே கிடையாது.

உங்களுடைய வாழ்க்கையில் துக்கம் என்பதே கிடையாது.

ஆழ்ந்து பாருங்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையே துக்கம் என்று நினைத்தவுடனே என்ன செய்கிறோம் ?. துக்கமான சம்பவங்களை மட்டும் எடுத்து, எடுத்துக் கோர்த்துப் பார்க்க ஆரம்பித்து விடுகிறோம்.

ஒருமுறை வாழ்க்கையே துக்கம் என்று முடிவு செய்துவிட்டோம் என்றால், நமக்குத் துக்கமான சம்பவங்களை மட்டுமே எடுத்துக் கோர்த்துப் பார்க்கிற மனநிலை வந்துவிடுகிறது. அதற்குப் பிறகு சுகமான, இனிமையான விஷயங்கள் நடந்தால்கூட, ''இது எவ்வளவு நேரம் இருக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும் ?

காத்திருப்பா,

அதிகம் குதிக்காதே.

அதிகம் ஆடாதே, ''

என்று கோர்த்துப் பார்த்து நம்மை நாமே துக்கத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறோம்.

நாம்தான் துக்கத்திற்காகவே காத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

துக்கம் வரும்பொழுதுதான், 'ம்! இப்போதுதான் சரியாகச் செல்கிறது. வாழ்க்கை என்றால் இப்படித்தான் இருக்கும். எனக்குத் தெரியும்பா'' என்று ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

ஆனால், வேறு ஏதாவது ஒரு புது மாற்றமோ, ஆனந்தமோ மறுபடியும் வருமானால் 'யாருக்குத் தெரியும்? இது எவ்வளவு நேரம் இருக்கும் என்று. விடுப்பா," என்று விட்டுவிடுகிறோம்.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். எந்தச் சேனலை டியூன் செய்கிறீர்களோ, அந்தச் சேனல்தான் உங்கள் தொலைக்காட்சி பெட்டியில் தெரியும். அதேபோல் எந்த நிகழ்ச்சிகள் உங்கள் வாழ்க்கையில் மீண்டும் வரும் என்று மனத்தில் எதிர்பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்களோ, அந்த நிகழ்ச்சிகள்தான் வரும்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களைக் கஷ்டப்படுத்தி. அதனால் இந்தப் பிரபஞ்ச சக்திக்கு நடக்க வேண்டியது எதுவுமே இல்லை.

உங்களைக் கஷ்டப்படுத்துவதால் இறைவனுக்கு ஆகப்போவது என்ன?

உங்களைத் துக்கப்படுத்தி, அதன் மூலமாக தனக்கென்று அடைந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம், இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு எதுவுமே இல்லை.

அருமையான அதிசயமாக, நீங்கள் இங்கே இருக்கிறீர்கள்,

விபத்து,

அதிசயம்

இந்த இரண்டுமே எதிர்பாராததுதான்.

இரண்டுமே எதிர்பார்க்காமல் நடப்பதுதான்.

'நடந்தது நல்லது' என்று நாம் நினைத்தால், அதை 'அதிசயம்,' என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம். நடந்தது கெட்டதென்றால், அதையே 'விபத்து,' என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம்.

ஆனால், இரண்டும் எதிர்பார்க்காமல் நடப்பதுதான். அதை விபத்தாகவோ, அதிசயமாகவோ பார்ப்பது நம் கையில்தான் இருக்கும்.

வாழ்க்கையை விபத்தாகவும் பார்க்கலாம்; அதிசயமாகவும் பார்க்கலாம். இரண்டுமே எதிர்பார்க்காமல் நடப்பது. வாழ்க்கையைக் 'கெட்டது' என்று நினைத்தீர்கள் என்றால், அதை எப்படிப் பார்ப்பீர்கள் ?

வாழ்க்கையை ஒரு மிக நீண்ட விபத்தாகதான் பார்ப்பீர்கள். வாழ்வே சாபமாகிவிடும்.

வாழ்க்கையை'நல்லது' என்று நினைத்தீர்கள் என்றால், வாழ்க்கையையே ஒரு மிக நீண்ட அதிசயமாகப் பார்ப்பீர்கள். வாழ்வே வரமாகும்.

ஒருவர் என்னிடம் சொன்னார், '30 வயதுவரை நானும், என்னுடைய மனைவியும் ரொம்ப ஆனந்தமாக இருந்தோம்.''

நான் கேட்டேன், ''அதற்குப்பிறகு என்ன நடந்தது ?''

'' அதற்குப்பிறகுதான் பார்த்துக்கொண்டோம்,' என்றார். விபத்தாகட்டும், அதிசயமாகட்டும். இரண்டுமே எதிர்பாராததுதான். நடப்பது அனைத்தையும் மங்களம் என்று நினைத்தோமானால்,

வாழ்வே அதிசயம். நடப்பது அனைத்தையும் துக்கம் என்று நினைத்தோமானால் வாழ்வே விபத்து.

உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் விபத்தாகவும் எதிர்கொள்ளலாம். அதிசயமாகவும் எதிர்கொள்ளலாம்.

இன்னும் விளக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் எனக்கு, நடந்துகொண்டிருப்பது,

நடந்தது,

நடக்கப்போவது எல்லாம் மங்களத்தன்மையே.

நடந்து கொண்டிருப்பது, நடந்தது, நடக்கப்போவது எல்லாம் மங்களத்தன்மையே. நீங்கள் கொள்ளாவிட்டாலும் உங்களுக்குச் சேர்த்துக்கொண்டு இருக்கிறது..

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியம் இது, நாம் செய்ய வேண்டியது எல்லாமே ஒரேயொரு விஷயம்தான். கொஞ்சம் சிரத்தையோடு நம் வாழ்க்கையை நாமே ஆழ்ந்து பார்க்க வேண்டும். ''மோதிரம் போட்டுக் கொள்கிற அளவுக்கு

எனக்குச் சொத்தைக் கொடுக்க வில்லையே, ' என்று கடவுளைக் காலை முதல் மாலைவரை திட்டுகிறோம். ஆனால் மோதிரம் போடுவதற்கு ஒரு விரலைக் கொடுத்தாரே என்று ஒரு முறைகூட நினைப்பதில்லை.

விரலைக் மோதிரம் போடுவதற்கு இல்லை என்பதற்காகத்தான் கடவுளைத் திட்டிக் கொண்டே சலித்துக் கொள்கிறோம்.

கடவுளைச் சலித்துக் கொள்வதும், வாழ்வைச் சலித்துக் கொள்வதும் இரண்டும் ஒன்றே. இந்தச் சத்தியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சத்திற்கென்று ஒரு தர்மம் இருக்கிறது.

பிரபஞ்சத்தை மங்களத்தன்மைதான். பிரபஞ்சத்தால் உங்களுக்குக் கஷ்டங்களைத் தரமுடியாது. கஷ்டங்கள் என்பதே, மனிதர்கள் உருவாக்கியதுதான். இந்த மொத்தப் பிரபஞ்சத்திலும் கஷ்டம் என்ற ஒன்றே கிடையாது.

கஷ்டங்கள் என்பதே மனிதர்கள் உருவாக்கியதுதான். இந்த மொத்தப் பிரபஞ்சத்திலும் கஷ்டம் என்ற ஒன்றே கிடையாது.

சாபங்களைக் குறைத்து வரங்களை அதிகரிக்கும் பயிற்சி இது.

1. ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழ்வு எப்படி நகர்கிறது ? வெறுமைத் தன்மையோடு,வெளியே சிரித்தும், உள்ளே வேறு ஏதோ குறை உணர்வோடு நகர்கிறதா?

2. அடிக்கடி ச்சே ! சை ! என்ற சலிப்புச் சத்தங்கள் உங்களிடமிருந்துவெடிக்கிறதா ?

3. டி . வி. பார்ப்பதிலிருந்து, மற்றவரோடு பேசிச் சிரிப்பதும் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் சலிப்பைத் தருகிறதா ?

4. அருமையாய்ச் சிரிக்கு, இனிமையாய் பேசுபவர்களைப் பார்த்தால், ஏக்கம் வருகிறதா ?

5. அழகாய் இருப்பவர்களை, நன்றாய் வாழ்பவர்களைப் பார்த்தால், பொறாமை கிளம்புகிறதா? என்னால் முடியவில்லையே என்ற துக்கம் உள்ளுக்குள் கசிகிறதா?

இந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கும், எந்தெந்த கேள்விகளுக்கு பதில், "ஆம்!" என்று சொல்கிறீர்களோ, அதன் தீவிரத்தைப் பொறுத்து இருபது மதிப்பெண்கள்வரை அதிகபட்சமாகக் கொடுக்கலாம்.

"ஆம்! அப்படித்தான் இருக்கிறது. ஆனால் என்னை ரொம்ப மோசமாக இது பாதிக்கவில்லை,' என்று எந்தெந்த கேள்விகளுக்குத் தோன்றுகிறதோ, அதற்குப் பத்து மதிப்பெண்கள்வரை அளிக்கலாம். பாதிப்பின் தீவிரம் பொறுத்து மதிப்பெண் அளியுங்கள். ஐந்து கேள்விகளின் மதிப்பெண்களைக் கூட்டுங்கள். அதுதான், நீங்கள் எவ்வளவு சதவிகித கஷ்டத்தை உருவாக்கி வாழுகிறீர்கள் என்பதின் அளவீடு.

எவ்வளவு மதிப்பெண் வந்திருக்கிறதோ, அவ்வளவு பிரபஞ்ச சக்தியை இழந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.

ஒரு வேளை 40% மதிப்பெண் என்றால், 40% வாழ்வை, ஒவ்வொரு நிமிடமும் இழந்து கொண்டிருக்கிறிர்கள் என்ற அர்த்தம். அப்படியென்றால், உங்களுடைய அணுகுமுறையை இப்போது 40% சதவீதம் மாற்றினாலே போதும், நீங்கள் வாழ்வில் முழு மங்களத்தன்மையை அடைந்து விடுவீர்கள்.

உங்கள் வாழ்வில் உள்ள அமங்களத்தை மங்களமாக்க, நீங்கள் எவ்வளவு முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் அருமையான ஆராய்ச்சி இது! செய்துபாருங்கள், சாபங்கள் குறையும்; வரங்கள் அதிகரிக்கும்.

இறைசக்தி நம்மைத் துக்கப்படுத்திப் பார்ப்பதற்காக உருவாக்கவில்லை.

நம் மூலமாக இறைசக்தி வாழுகிறது. நம் மூலமாக அது தன்னை பூர்த்தி செய்து கொள்கிறது. நம் மூலமாக அதன் முழுமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். சிலநேரத்தில் நான் பார்ப்பதுண்டு. சிலர் தாங்கள் அடைய நினைத்ததைத் தங்கள் குழந்தைகள் மூலமாகப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புவார்கள். சில குழந்தைகளும் அவர்களுடைய விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்வார்கள்.

நாம் பிரபஞ்சத்தின் குழந்தைகள். பிரபஞ்சம் ஆனந்தத்தின் வெளிப்பாடு.

அதிலிருந்து தோன்றிய எல்லாமே ஆனந்தமாகத்தான் இருக்க முடியும்.

நாம் ஆனந்தமாக வாழ்ந்தோமானால், பிரபஞ்சம் நம் மூலமாக எதை வெளிப்படுத்திட வேண்டுமென்று நினைக்கிறதோ, அதை விருப்பத்துடன் நிறைவேற்றிக் கொள்ளும். அப்போது நாம் பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக மாறுகிறோம். அதன் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்கிறோம்.

நம்முடைய குடும்பங்களில் பார்த்தோமென்றால். அப்பா சொத்து சேர்த்து வைத்திருப்பார். அந்தச் சொத்தை அனுபவிக்க தடைசெய்ய மாட்டார் ஆனால், பொறுப்புடன் செலவழிக்க ஏதாவதொரு கடமையையும் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டுப் போயிருப்பார். ''இந்தச் சொத்தெல்லாம் உனக்குத்தான். ஆனால், அதை அனுபவிக்க, வருடத்தில் ஒரே ஒருமுறை தவறாமல் அண்ணாமலையாருக்கு ஒரு மண்டகப்படி நடத்த வேண்டும்,'' என்று எழுதியிருப்பார்.

அந்தக் கடமையைச் செய்தோமானால், சொத்தை அனுபவிப்பதற்கான முழுத்தகுதி இருக்கும். ஆனால், அந்தக் கடமையைச் செய்யவில்லை என்றால், சொத்தை அனுபவிப்பதற்கான தார்மீகமான தகுதி நமக்குக் இருக்காது.

இந்தப் பிரபஞ்சம், கடவுள் நமக்கு அளித்த சொத்து. அவர் நமக்கு இட்டிருக்கிற கட்டளை, ''ஆனந்தமாக வாழுங்கள்.''

''ஆனந்தமாக வாழுங்கள்,' என்ற அவருடைய விருப்பத்தை, ''ஜீவன் முக்தர்களாக வாழுங்கள்,'' வாழ்வோமானால், இந்தப் பிரபஞ்சத்தை அனுபவிப்பதற்கான சுதந்திரம், தார்மீகமான உரிமை நமக்கு உண்டு.

ஆனால், அவர் சொன்னது போன்று 'ஜீவன்முக்தர்களாக' வாழவில்லை என்றால், அவர் கொடுத்த இந்தச் சொத்தை அனுபவிப்பதற்கான எந்தவிதமான தார்மீக உரிமையும் நமக்கு இல்லை.

இறைசக்தி நம் மூலமாக அதன் முழுமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஜீவன் முக்தி

இல்லை. உலகைக் கொண்டாட தார்மீக உரிமை ஜீவன் முக்தியை வெளிப்படுத்துவதுதான்.

ஆழ்ந்து இந்தச் சத்தியங்களைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், அடிப்படையாகச் சில விஷயங்கள் புரியும். வாழ்க்கை 'ஜீவன் முக்தராக' வாழ்வதற்கு அளிக்கப்பட்டது. ஜீவன்முக்தராக வாழ்வது நம் தார்மீக பொறுப்பு. அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றவர்களால்தான் உலகைக் கொண்டாட முடியும்.

அவ்வாறு ஜீவன் முக்தராக வாழ முடியாமல் இருப்பதற்கான காரணம் வெளியில் இல்லை. நம்முடைய அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இருக்கிற இடைவெளியால் நடக்கும் பிரச்சனைதான் காரணம். இந்த அகங்காரத்திற்கும் மமகாரத்திற்கும் அதாவது வெளியில் நாம் மற்றவர்களுக்கு காண்பிக்கிற பர்சனாலிட்டிக்கும் நமக்குள் நாம் வாழும் பர்சனாலிட்டிக்கும் இருக்கும் வேறுபாடுதான் காரணம்.

பிரபஞ்சம் ஒவ்வொரு நிமிடமும் மங்களத்தன்மையை ஊட்டிக் கொண்டே இருக்கிறது.

எந்தச் சண்டைக்கும் காரணம், எதை எடுத்தாலும் விமர்சித்துக் கொண்டே இருக்கிற மன அமைப்புதான்.

இந்த மன அமைப்பு மாற வேண்டுமானால், எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொண்டு, ஒவ்வொரு விஷயத்தின் மூலமாகவும், நமக்குள்ளே சேர்க்கப்படும் சாரத்தைக் கண்டு ரசிக்கத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொன்றின் சாரம் சேர்த்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஏதோ ஒரு ரசத்தை அளித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் வருகிற ஒவ்வொரு படியுமே நாம் அடுத்த நிலைக்கு செல்லத் தேவையான ஒரு விஷயத்தை நமக்குள் இணைத்து விட்டுச் செல்கிறது.

ஏதோ ஒரு விஷயத்தை, நமக்குள் மலர வைத்துவிட்டுச் செல்கிறது.

ஏதோ ஒரு புரிந்துகொள்ளுதலை, நம்முடைய வாழ்க்கையின் பாகமாக மாற்றிவிட்டுச் செல்கிறது.

பயிற்சிக் களங்கள்,

புத்திசாலித்தனத்தை உங்களுக்குள் வலுக்கட்டாயமாகவாவது வளரச் செய்யும் வாழ்வின் பகுதிகளே இவை.

இதை நாம் புரிந்துகொண்டு, வரவேற்கும் குணத்தோடு தெரிந்து கொண்டோமானால், வாழ்க்கையே மங்களம்.

ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒவ்வொரு பிரபஞ்சம் மங்களத்தன்மையை உங்களுக்காகப் பார்த்துப் பார்த்து ஊட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

வாழ்க்கை என்பது மங்களத்தில் இருந்து பொங்கி, மங்களத்தன்மையாக வெளிப்படுகிற சத்தியம் என்பது புரியும். '

நம்முடைய வாழ்க்கையில் வருகிற ஒவ்வொரு படியுமே ஏதோ ஒரு விஷயத்தை நமக்குள் இணைத்து விட்டுச் செல்கிறது. ஏதோ ஒரு விஷயத்தை நமக்குள் மலர வைத்துவிட்டுச் செல்கிறது.

பொதுவாக கேள்விகளுக்கு சீடர்களுக்குக் குழப்பமாக இருக்கும்.ஒரே கேள்விக்கான விடையை, இரண்டு வேறுவிதமான நபர்கள் கேட்கும்பொழுது, இரண்டு வேறுவிதமான சொல்லிவிடுவேன். ஒவ்வொரு செயலும் ஒவ்வொரு சொல்லும் மனித நிலைமையிலிருந்து மகான்நிலைக்கு உயர்த்தும்.

இதைப் புரிந்து கொள்ளாத சீடர்கள், ''இப்போது தானே ஒருவர் வந்து, 'கல்யாணம் செய்து கொள்ளவா? வேண்டாமா?' என்று கேட்டார். நீங்கள் அவரைக் கல்யாணம் செய்து கொள்ளச் சொன்னீர்கள்.

இன்னொருவர் வந்து, 'கல்யாணம் செய்து கொள்ளவா, வேண்டாமா?' என்று கேட்டார்.

'வேண்டாம். நீ சன்யாசியாக இரு!' என்று சொல்கிறீர்கள். ஒரே கேள்விக்கு இரண்டு பதிலா, எனக்குக் குழப்பமாக இருக்கிறது! ?'' என்று கேட்பார்கள்.

அப்போது அவர்களிடம் சொல்வோம், "இது கேள்விக்குப் பதில் அல்ல. கேட்பவருக்குப் பதில். ''

அதனால் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இப்பொழுது நான் சொல்லுகிற ஒவ்வொரு சத்தியமும் உங்களுக்காக, அதாவது, சிரத்தையோடு படித்துக் கொண்டிருக்கும் உங்களுடைய உத்வேகத்திற்காக, வெளிப்படுத்துகிற சத்தியங்கள்தான்.

உங்களுக்கு நான் சொல்ல விரும்புகிற சத்தியம் ...

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை லட்சியம் ஜீவன் முக்தி. வாழ்க்கையை எப்படி வேண்டுமானாலும், வேறு எந்த வழியில் வேண்டுமானாலும் ஆனந்தமாக வாழ முயற்சி செய்யுங்கள்.

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை லட்சியம் ஜீவன் முக்தி.

நாம் எல்லோருமே , 'என் வாழ்க்கை சரியாகத்தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு சில இடங்களில்தான் கொஞ்சம் பிரச்சினை இருக்கிறது. அதை எல்லாம் சரி செய்து வைத்துவிட்டால் போதும்' என்று நினைக்கிறோம். 'என்னுடைய மனம் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. எப்போதாவது மட்டும் கொஞ்சம் துக்கம் வருகிறது. அதை சரி செய்து வைத்துவிட்டால் போதும்,'' என்று நினைக்கிறீர்கள்.

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்முடைய மனத்தை நாம் சரி செய்ய முயற்சி செய்வது என்பது கோழி குப்பையைக் கிளறுகிற செயல். '

துக்கத்தைக் கிளறினால் பிரச்சினை தீருமா ?

தீராது, என்றுமே தீராது.

தீர்வு இப்போது மட்டுமல்ல, எப்போதுமே பிறக்காது. என்றுமே நடக்க முடியாதது.

உண்மையிலேயே, சில சத்தியங்களை, ஆழமாக, ஆணித்தரமாக, எதற்கும் தயங்காமல் சொல்வது என்ற முடிவோடுதான் இந்தப் புத்தகத்தை எழுதுகிறோம்.

சமூக ரீதியாக, அடக்கமாக, அமைதியாக இருத்தல் என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். பல நேரங்களில் சமூக ரீதியாக, அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடியே சொல்லமுடியாமல் மென்று விழுங்கியிருக்கிறோம்.

இன்று, சமூக ரீதியாக அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவோ, வேறு எந்தக் காரணங்களுக்காகவோ, சத்தியத்தை நான் ஜீரணிக்கப் போவதில்லை. மென்று விழுங்கப்போவதில்லை. எத்தனை நாள்தான் இறைசக்தியின் நோக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பீர்கள் ?

அதனால்தான் உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்லப் போகிறோம். உள்ளதை உள்ளபடியே உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறோம். பல ஆயிரக்கணக்கான மக்களைத் தியான முகாம்களிலும், நேரிலும், தனிப்பட்டப் பிரச்சனைகளுக்கும் மற்றும் ஆலோசனைக்காகத் தனியாகவும் பார்த்து இருக்கிறோம். அவா்களுடைய வாழ்க்கையின் லாப - நஷ்டங்களில் பங்கெடுத்து இருக்கிறோம். அவா்களுடைய வாழ்க்கையில் பல்வேறு விதங்களில் ஈடுபட்டு இருக்கிறோம்.

இவை அத்தனையினுடைய சாரத்தையும், இவை அத்தனையினுடைய அறிவையும், உங்களோடு இந்தப் புத்தகத்தின் வழியாகப் பகிர்ந்து கொள்வது என்ற முடிவோடுதான் எழுதுகிறோம்.

விட்டுவில் ஒரே ஒரு முறை நீங்கள் ஆனந்தத்தை அனுபவித்திருந்தால்கூடப் போதும்... அது நிரந்தரமாகியிருக்கும். ஏனென்றால், அது நிரந்தரமானது.

அதையடுத்து நிரந்தரமான நிரந்தரமின்மை என்றும் உலக இயல்பை மீறி, பிரபஞ்ச இயல்புக்குள் குதித்திருப்பீர்கள். ஆனந்தத்தை அனுபவித்திராதபொழுது பாசக்கடல் தாண்டப்பட்டிருக்கும்.

பாசக்கடலுக்குள் இருந்தவாறே நீங்கள் எவ்வளவு சந்தோஷங்களை வாழ்வில் சந்தித்தவராக இருந்தாலும் நீங்கள் அனுபவித்துவிட்டால் போதும்... தெரிந்துகொள்ளுங்கள் அது சந்தோஷம் அல்ல, தோஷம். துன்பத்தின் இன்னொரு உரு!

இந்த உண்மை ஆழமாய் உங்களுக்குள் இறங்கட்டும்.

Divert your whole being towards one goal, Jeevan mukthi.

சந்தோஷம் தாண்டி... உங்களின் மனம், உடல், உயிர் ஆன்மா எல்லாம் ஜீவன் முக்தி நோக்கி ஏவப்படடட்டும்.

ஜீவன் முக்தியை அடைந்தாக வேண்டும், அதுவே இலக்கு என்பது ஐஸ்கட்டியாய் மனத்திற்குள் இளகட்டும்.

வாழும் காலங்களே ஆனந்தமிகு தியானங்களாக மாறும்.

பழுத்தக் கட்டியின் தோல், உடலின் மற்ற தோலை விடப் பளபளப்பாக இருக்கும்... மிடைமிதைக்கும் !

மருத்துவரின் ஒரு சிறு கத்தி தரும் அதிர்ச்சியில் அந்தக் கட்டியே உடைந்து போகும். சீம் இறங்கி விடும், சுகம் பிறக்கும். அதேபோல்கான், மனத்தில் பல கட்டிகள் இருக்கின்றன. அவைதான் மனிதனை வாந்தத்திற்குள் ஆழ்த்துகின்றன.

முக்தி யுக்திகள், மருத்துவரின் கத்திபோல் மனக்கட்டிகளை உடைத்தெறியும்.

மனக்கட்டிகள் உடைய மனச்சீழான துக்கம், சோர்வு, கவலை, எரிச்சல்கள் இறக்கும். ஜீவன் முக்தி பூக்கும்.

முக்தி யுக்திகளை ஆழ்ந்து தியானியுங்கள். ஆனந்த வாழ்வு சொந்தமாகும். ஜீவன் முக்த வாழ்வு அனுபவமாகும்.

The World is a Stage of Celebration

அடம்பரமாய், ஏராளமான செல்வத்தோடு, நிறைய பணிவிடையாளர்களோடு வாழ்ந்து வந்த குடிஃபி ஞானி அவர்.

யாத்ரிகா் ஒருவர் இந்த சூபி ஞானியின் ஊர் வழியாகச் செல்ல நேரிட்டது. 'ஒரு ஞானி ஏன் இவ்வளவு ஆடம்பரத்தோடு வாழ வேண்டும் ?'என்ற கேள்வி மனத்தில் பிறக்க அந்த ஞானியைப் பற்றி விசாரித்தார்.

ஒரு சீடரிடம், ''ஒரு ஞானி இவ்வளவு சொத்து பத்தோடு மனித வாழலாமா?'' என்று யாத்ரிகா் கேட்டதற்கு, அந்த சீடர், வாழ்க்கையின் ''ஒரு ஞானிகூட இப்படி வாழா விட்டால், பின் யார்தான் அடிப்படை இப்படி வாழ்வதாம்?' என்று குடான பதில் தந்தார். கொஞ்சம் லட்சியம் சுதாகரித்துக்கொண்ட அந்த யாத்ரிகா், அந்த ஞானியைப் பற்றி ஹீவன் முக்கி. மேலும் விசாரித்தார்.

இந்த ஞானி ஏற்கெனவே பெரிய அரசராய் இருந்து, குரஃபி ஞானியாய் மாறி இருப்பவர் என்று தெரிந்ததும், அவர் மீது யாத்ரிகளுக்கு மதிப்புக் கூடியது.

அடுத்து, அந்த ஞானியைச் சந்திக்க வேண்டும் கூடியது. ஞானியைச் சந்திக்கச் சென்றார்.

குடிலுக்குள் அமாந்திருந்த ஞானியின் அருகே, ஒரு திருவோடும், ஒரு கைத்தடியும் மட்டுமே இருந்தது. சாதாரணக் கயிற்றுக் கட்டிலில்தான் அவர் அமர்ந்திருந்தார். அவா் உடுத்தியிருந்த துணிகூட, வெகு சாதாரணமான உடைதான்.

வெளியே பார்க்க ஆடம்பரத்திற்கும், உள்ளே பார்க்கும் எளிமைக்கும் கொஞ்சம்கூட சம்பந்தமேயில்லாமல் வாழும் ஞானியைப் பார்த்து, இன்னும் வியப்படைந்தார்!.

அடுத்த சில நிமிடங்களில், இருவரும் பார்வையாளர்கள் அரங்கிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

அங்குப் பல வி.ஐ.பி-க்கள் ஞானிக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த அரங்கத்திற்குள் இருந்த அழகிய சிம்மாசனத்தில் ஏறி அமாந்தார் சூஃபி ஞானி.

இதுவரை தம்மோடு எளிமையாய், ஒரு நண்பராய்ப் பேசிக்கொண்டிருந்த ஞானி, இப்போது சிம்மாசனத்தில் ராஜகுருவாய் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

'உள்ளே பார்த்துப் பேசிய ஞானிக்கும், வெளியே ராஜகுருவாய் அமாந்து பேசும் ஞானிக்கும் சம்பந்தமே இல்லையே!' என்று யாத்ரிகளுக்குத் தோன்றியது. இன்னும் கொஞ்சம் குழம்பினார்.

பேசி முடித்து, சிம்மாசனத்தை விட்டு இறங்கி வந்த ஞானி, யாத்ரீகரை அழைத்து, ''வாங்க, கொஞ்ச நேரம் காலாற நடந்து வரலாம்,'' என்று கூப்பிட்டார்.

'சிம்மாசனத்தில் இருந்தவரா இவர்?' என்று பார்த்த யாத்ரீகா் மீண்டும் வியப்படைந்தார்!. சிரிக்கச் சிரிக்க ஞானி பேசிக்கொண்டே, மீண்டும் கூடாரத்திற்கு வந்தார்.

உள்ளே மிக எளிமையாய் இருந்த கூடாரத்தின் வெளிப்புறத்தை அப்போதுதான் யாத்ரீகர் ஆழ்ந்து பார்த்தார்.கூடாரத்தை இழுத்துக் கட்டியிருந்த கம்பங்கள் எல்லாம் வெள்ளிக் கம்பங்கள். அதில் அடிக்கப்பட்டிருந்த ஆணிகள் தங்க ஆணிகள்.

இதையெல்லாம் பார்த்து இன்னும் சற்று குழம்பிய யாத்ரீகா் ஞானியிடம், ''நீங்கள் ஒரு குஃபி ஞானி என்று எல்லோரும் சொல்கிறார்கள். ஆனால், வெள்ளிக்கம்பங்கள்! தங்க ஆணிகள்! வைர சிம்மாசனம்! ரத்னக் கம்பளம்! ராஜதோரணை என்று எல்லாமே உங்களிடம் ராஜ அம்சங்களாகவே இருக்கின்றனவே.

இந்த இரண்டையும் பார்க்க ஆச்சரியம்தான் ஏற்படுகிறது," என்று நாசூக்காய்த் தம்முடைய சந்தேகத்தைச் சொன்னார்.

அவரைப் பார்த்துப் புன்னகைத்த ஞானி, ''வாருங்கள், நாம் இமயமலை நோக்கி யாத்திரை செல்வோம். இங்கு என்னுடைய வேலையெல்லாம் முடிந்துவிட்டது. மீதமுள்ளதை என் சிஷ்யர்கள் பார்த்துக்கொள்வார்கள்,'' என்றழைத்தார்.

உற்சாகமாய்ப் பேசிக்கொண்டே பல கிலோமீட்டர் ஊரைவிட்டுத் தாண்டி வந்துவிட்டனர். சட்டென ஏதோ ஞாபகம் வந்தவராய் நின்ற யாத்ரீகர், ''உச்!' என்று தலையில் தட்டிக் கொண்டார். ஞானியிடம், '' நீங்கள் கொஞ்ச நோம் இங்கேயே இருக்கிறீர்களா ? என்னுடைய விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டேன்.

நான் வேகமாய்ப் போய் எடுத்து வந்துவிடுகிறேன், '

என்று யாத்ரீகர் கேட்டுக் கொண்டார்.

யாத்ரீகரைப் பார்த்து சிரித்தார் ஞானி, ''இதுதான் உங்களுக்கும், எனக்கும் உள்ள வித்யாசம்.

என்னுடைய ராஜாங்கத்தையே ஒரு ஒரு பையை விடுவதுபோல விட்டுவிட்டேன். ஆனால், உங்களுடைய சின்னப் பையையே ராஜாங்கத்தைப் போல பற்றிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

உங்களால் பையைக்கூட மனதளவில் விடமுடியவில்லை.

ராஜகுருவாய் இருந்தபோது ராஜாவைப்போல இருந்தேன். என் அறையில் தனிநபராய் எளிமையாய் இருந்தேன். இப்போது யாத்ரீகனான இருந்தபோது

பின் யாத்ரீகனாகிவிட்டேன்,'' என்றார். வைர சிம்மாசனம், ரத்னக்கம்பளம், ராஜ தோரணைகள் என்ற எதுவுமே அந்த ஞானியைப் பற்றவில்லை. ஞானியும் அவற்றைப் பற்றிச் சின்னப் பற்றுகூட கொண்டிருக்கவில்லை. எந்தச் குழ்நிலைக்கும் ஏற்றவாறு, தம்மை இனிமையாக மாற்றி அமைத்துக் கொள்வது ஜீவன் முக்தரின் சுபாவம்.

உங்களுக்கும் எனக்கும் உள்ள வித்யாசம்.

உடனே, "பிறகு ஏன் இவ்வளவு ஆடம்பரமாக அவர் வாழ்ந்தார்?" என்று கேட்கத் தோன்றும். ஒரு கைப்பிடி மக்களுக்கு ஞானத்தையும், தியானத்தையும் தருவதற்கு ஒரு சின்னக் குடிசையே போதுமானதுதான். ஆனால் ஒரு சில ஞானிகள் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்களுக்குத் தியானத்தையும், ஞானத்தையும் தருவதற்காக உடல் எடுப்பார்கள்.

ஆயிரக்கணக்கான நபாகளுக்குத் தர வேண்டுமானால், குடிசை போதாது. அரச வைதான் தேவைப்படும். பற்றற்ற நிலையில் வாழும் ஞானிகள் செய்வ தெடு அல்லாம் சேவையே. யாக்ரீகர் பற்றோடு உள்ளொன்றம், வெளியொன்றமாய் வாழ்ந்ததால்கான், அவரின் கண்களுக்கு ஞானியின் செயல்கள்கூட முரண்பட்டதாய்த் தெரிந்தது. நாம் முரண்பட்டால், வாழ்வும் முரண்படும். முரண்பட்டுத் தெரியும். நாம் கொண்டாடினால், வாழ்வும் கொண்டாடும்.

ராஜாவாக இருக்கவேண்டிய இடத்தில் ராஜாவாகவும், தெண்பனாய் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் எளிமையான நண்பனாகவும், பற்றற்று இருக்க வேண்டிய இடத்தில் பற்றற்று இருப்பதையும்தான், ஜீவன் முக்த வாழ்வு என்கிறோம்.

'தனித்துவம்' என்பது ஒரு டாக்டராகவோ,இன்ஜியராகவோ, கலைஞராகவோ மட்டும் வாழ்வது அல்ல. சிரிப்பு, அதிர்ச்சி, சலிப்பு, ஏமாற்றம், விபத்து, அதிசயம் என்ற எல்லா வாழ்வியல் சூழல்களோடும் தங்களை உடனுக்குடன் இணைத்துக் கொள்வதே 'தனித்துவம்'.

அந்தப் பிரச்சனைகள் எதுவுமே இல்லாததால் ஞானி ஆனந்தமாயிருக்கார். ஆனந்தக் கூத்தாடுகிறார்.

சிவ தாண்டவம்,

நடராஜரின் நடனம்,

கிருஷ்ணரின் ஆனந்தக் கூத்து ஆகிய அனைத்துமே ஞானத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

சன்யாசி நடனமாடாவிட்டால் யார் நடனமாட முடியுமாம்! பிக்கல் பிடுங்கல்கள் இல்லை. ஆடுகிறார். முடிந்தால் நீங்களும் ஆடுங்கள்.

• ஞானி?

அவரால்தான் ஆனந்த நடனமாட முடியும். ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கு என்னென்ன பிரச்சனைகள் இருக்கின்றன என ஒரு பட்டியல் போடுங்கள்.

அந்தப் பிரச்சனைகள் எதுவுமே இல்லாததால் குரனி ஆனந்தமாயிருக்கார். ஆனந்தக் கூத்தாடுகிறார்.

சிவ தாண்டவம், நடராஜரின் நடனம், கிருஷ்ணரின் ஆனந்தக்கூத்து ஆகிய அனைத்துமே ஞானத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

முக்தி யுக்தி - 2

(சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தாற்போல் உடனுக்குடன் தம்மை மாற்றியமைத்துக் கொள்ளுமளவிற்கு வாழ்வு வாழ்பவா்களுக்குத்தான் ஜீவன் முக்த வாழ்வுகூட நடிப்பாய்த் தெரியும்.

வாழ்வோடு நடனமாடத் தெரியாதவருக்குத்தான், வாழ்வில் பலரும் நடித்துக் கொண்டேயிருப்பதாகவும், உலகமே ஒரு ஏமாற்றுக்கார மேடையாகவும் தெரியும்.

நிஜத்தில் அவருடைய இறுக்கம்தான் அவரை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.

Inability to play with different masks is ego.

சூழ்நிலைக்கேற்றவாறு, பல்வேறு முகங்களோடு சகஜமாய் விளையாட இயலாத இயலாமைதான் அகங்காரம். கணத்திற்கு கணம் மாறும் வாழ்விற்கு இசைந்து, அதனோடு பல்வேறு முகங்களோடு விளையாடுவதற்குத் முகங்களை எந்தத் தடையும் இல்லாமல், தயக்கமும் இல்லாமல், வெளிப்படுத்தும், அகங்காரமற்ற நிலையைத் தொடவேண்டும். அகங்காரத்தால் பிடிக்கப்பட்டவாதான் வாழ்வின் தாளத்திற்கு ஏற்றாற்போல ஆட முடியாமல் தடுமாறுவா. அவா்களால் முடியாததால் சகஜமாக, எளிமையாக வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களை நடிக்கிறார்கள் என்று மதிப்பிடுவார்கள்.

வாழ்க்கையை எளிமையாய் அணுகத் தெரிந்தவரே வாழ்வை அனுபவிக்கத் தெரிந்தவர். அவர்களிடம் தனித்துவம் கொட்டிக்கிடக்கும்.

தனித்துவம் என்பது ஒரு டாக்டராகவோ, இன்ஜினியராகவோ, கலைஞனாகவோ மட்டும் வாழ்வது அல்ல. சிரிப்பு, அதிர்ச்சி, சலிப்பு, ஏமாற்றம், விபத்து, அதிசயம் என்ற எல்லா வாழ்வியல் சூழல்களோடும் தங்களை உடனுக்குடன் இணைத்துக் கொள்வதே தனித்துவம்.

இந்த உண்மையை உணர்ந்து இனிவரும் ஒவ்வொரு சூழலிலும் முழுமையாக உங்களை இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்தந்த சூழலோடு முழுமையாக ஒன்றிவிடும் கதாபாத்திரமாகி விடுங்கள். ''ஐயோ இப்படியெல்லாம் செய்தால் நான் என்னை இழந்துவிடுவேனோ? என்னுடைய தனித்துவம் போய்விடுமோ ?' என்று மனம் அச்சுறுத்தினால், அதனிடம் தைரியமாய் இதைச் சொல்லுங்கள் ... ''வாழ்வோடு நடனமாடத் தெரிந்துகொண்டபின்தான் உன்னுடைய தனித்துவமே மலரும். ''

அதற்குப் பிறகுதான் உங்களின் வாழ்வில் நீங்கள் இழந்த பல பகுதிகள் மீண்டும் உயிர் பெறும். அது மட்டும் அல்லாமல் உங்களுக்குள் இருக்கும் உங்களுக்கே தெரியாத பல பரிமாணங்கள் தெரிய வரும்.

வாழ்வோடு நடனமாட ஆரம்பியுங்கள். உலகமே ஒரு கொண்டாட்ட மேடை என்பது அனுபவமாகும்.

செயலில்லாத உணர்வும், உணர்வில்லாத அல்லது இது இரண்டிற்கும் இருக்கிற இடைவெளியும்தான், வாழ்க்கையில் இருக்கிற னைகளுக்குமான ஆணிவோர்.

மிகவும் ஆமமான சக்தியங்கள் இவை. மிகத் தெளிவாக உள்வாங்கிக் கொண்டோமானால், இந்த விநாடியே நம்மைப் புதுமனிதராக மாற்றுகிற, சக்கியங்கள், நம்மை மலர வைக்கும் சத்தியங்கள் இவை.

நாம் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது, நம்மைப் பற்றித்தான். நம்முள் இரண்டு விதமான கன்மைகள் றாம். வெளி உலகத்திற்கு நாம் யாரென்று காண்பிக்கிற புறத்தன்மையை ஆங்கிலத்தில் 'பர்சனாலிட்டி' என்று சொல்வோம். அந்தப் பர்சனாலிட்டியால் எப்போதும் இருக்கும்

உள்ளுலகில், உணர்வளவில் கலைவராகாமல், பதவியளவில் மட்டுமே தலைவராக முயற்சிப்பது வாழ்க்கை எனும் அமிர்கத்தைத் தண் வாயில் ஊற்றுவதற்கு பதில், வீட்டு வாயிலில் ஊற்றுவதற்குச் சமம்.

தன்மையைவிட அதிகமாகத்தான் காண்பிப்போம். நாம் என்னவாக இருக்கிறோமோ, அதைவிட அதிகமாகத்தான் காண்பிப்போம்.

நீங்களே இந்த உதாரணத்தைப் பாருங்கள், நம்முடைய விசிட்டிங் கார்டு எல்லாமே என்னவாகத்தான் இருக்கிறது ?

இருக்கும் தகுதியைவிட, அதிகமாகத்தான் இருக்கும். அதைத்தான் அகங்காரம் என்று சொல்கிறோம். எங்கே போனாலும் இருப்பதைவிட, அதிகமாகத்தான் வெளியில் காண்பிப்போம்.

படிப்பாகட்டும் , பதவியாகட்டும், அந்தஸ்தாகட்டும், புகழாகட்டும்,

'அகங்காரம்' வாழ்க்கையில் இருக்கிற எல்லாப் பிரசிசினைகளுக்குமான ஆணிவேர்.

எதுவாகட்டும், இருப்பதைவிட அதிகமாகக் காண்பிக்க முயற்சி செய்வோம். எப்போதும் தன்னிடம் இருப்பதை விடத் தம்மை அதிகமாகக் காட்டிக் கொள்வதைத்தான் அகங்காரம் என்கிறோம். வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் முயற்சிகள் எல்லாமே நம்மிடம் இருப்பதைவிட, நம்மை அதிகமாகக் காண்பிக்கும் முயற்சியாகத்தான் இருக்கிறது.

இவர்கள் இவ்வாறு இருப்பதற்கு காரணம், தமக்குள்ளே ஆழமாகக் குற்ற உணர்ச்சியையும், தாழ்வு மனப்பான்மையையும் வைத்திருப்பதால்தான் ஏதாவது ஒரு பதவியை, நாற்காலியைப் பிடித்துக் கொள்ளவே நினைக்கிறார்கள். அந்தப் பதவியின் மூலமாக, நாற்காலியின் மதிப்பு மூலமாகத்தான் தங்களுடைய அடையாளத்தை நிர்மாணிக்கவே முயற்சி செய்வார்கள். ஒருவரின் தாழ்ந்த உணர்வே, அவரை அதிகமாகக் காட்டிக்கொள்ளத் தூண்டுகிறது.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உணர்வாலே தலைவராக இருப்பவர்கள், அமாகிற இருக்கையானது அந்தத் தலைவரால் மதிப்பு பெறும்.

உணர்வாலே தலைவராக இல்லாதவர்கள், தங்கள் இருக்கையால்தான் மதிப்படைவார்கள்.

உணர்வாலே தலைவராக மலர்ந்தவா்கள் எல்லோரையும் பார்த்தோம் என்றால், ஜீவன் முக்தா்களாக மலர்ந்தவா்கள். இவர்களால் இருக்கைக்குப் பெருமை சேரும். பதவிக்குப் பெருமை சேரும்.

உணர்வாலே தலைவா ஆகாதவாகள், தலைவாகளாக மாறினால்கூட பதவியினாலும், இருக்கையினாலும் மட்டும்தான் அவர்களுக்குப் பெருமை கிடைக்கும்.

இவர்களுக்குப் பதவியால் பெருமை சேரும். இப்படி வாழ்வது பெருமையல்ல, சிறுமை.

வாம்வின் ஒட்டமே உங்களைக் கொடர்ந்து தலைவராக முன்னேற்றிக் கொண்டேயிருக்கும்.

உள்ளுலகில், உணர்வளவில் தலைவராகாமல், பதவியளவில் மட்டுமே தலைவராக முயற்சிப்பது, வாழ்க்கை எனும் அமிர்தத்தைத் தன் வாயில் ஊற்றுவதற்குப் பதில், வீட்டு வாயிலில் ஊற்றுவதற்குச் சமம்.

தெரிந்தோ தெரியாமலோ, மக்கள் பதவியின் மூலமாகத்தான் தங்களுக்குப் பெருமை சேர்க்க முயற்சிக்கிறார்கள்.

நம்முடைய வாழ்க்கையையே உதாரணமாக எடுத்தோமென்றால், நமக்கு எல்லாம் எதனால் மரியாதை கிடைக்கிறது ?

எத்தனை கார் வைத்திருக்கிறோம், எத்தனை வீடு வைத்திருக்கிறோம், எவ்வளவு வங்கியிருப்பு இருக்கிறது, என்பதை வைத்தும், நாம் வைத்திருக்கிற பொருள்களின் விலையை வைத்தும்தான் நமக்கு மரியாதை வருகிறது. இல்லை மரியாதை வருகிறது என்று நம்புகிறோம். இதுதான் ஜடத்தாலே உயிருக்கு மரியாதை கிடைப்பது.

ஒரு சிலர், தாங்கள் வாழ்ந்த உயா்ந்த வாழ்க்கையில், அவர்கள் உபயோகித்த வெறும் ஜீவனடைகிறது, முடியாததாகிறது.

வாழ்வின் ஒட்டமே உங்களைத் தொடர்ந்து தலைவராக முன்னேற்றி கொண்டேயிருக்கும்.

விவேகானந்தா் வாழ்ந்த அறையைப் பார்த்தீர்கள் என்றாலும்,

இரமண மகரிஷி வாழ்ந்த அறையைப் போய்ப் பார்த்தீர்கள் என்றாலும், அங்கே இருக்கிற ஒவ்வொரு கொட்டாங்குச்சியும், சாதாரண திருவோடும் மக்களாலே வமிபடப்படுகிறது.

பொருளாலே மரியாதையா ? ... பரிந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் அவமதிக்கப்படுகிறீர்கள்.

காரணம் என்னவென்றால், ஜீவனாலே பொருளுக்கு மரியாதை. ஜீவன் முக்தர்கள் உபயோகப்படுத்தியதனாலே, வெறும் கொட்டாங்குச்சிக்கூட மக்களாலே வணங்கப்படுகிறது.

இது ஜீவனால், உயிரால் பொருளுக்கு மரியாகை.

அது பொருளால், உயிருக்கு வந்த மரியாகை. ஆமமாக யோசியுங்கள்., நம்முடைய வாழ்க்கையில் நமக்குக் கிடைத்துக் கொண்டிருப்பது என்ன? வெறும் பொருளாலே வரும் மரியாதைதானே!

எக்கனை கார் ?

எத்தனை வீடு ?

எத்தனை சொத்து ?

என்று பொருளால்கான் உயிருக்கு மரியாதை வருகிறது. அனால், ஒருவர் ஜீவன் முக்காாக மலர்ந்து விட்டால், ஞானியாக மலாந்து விட்டால், அவர் தொடுதிற பொருள் எல்லாம், அவராலே மரியாகை அடைகிறது.

உயிராலே பொருளுக்கு மரியாதைகிடைக்கிறது. அந்தப் பொருளும் உயிர்த்தன்மையைப் பெறுகிறது.

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், பொருளால் மரியாதை கிடைத்தால், அங்கு மதிக்கப்படுவது நீங்களல்ல பொருள்தான் என்று. அதனால் பொருளால் கிடைக்கிற மரியாதைக்காக ஓடக்கூடாது.

இந்த உண்மை புரியாமல், நம்முடைய அடையாளமாக, வெளி உலகத்திற்கு நம்மை என்னவாகக் காண்பிக்கிறோம்? வெறும் பொருளுடையவர்களாகவே காண்பிக்க முயற்சி செய்கிரோம்.

அதிலும் திரும்பத் திரும்ப இந்த அகங்காரத்தைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், பொருளாலேதான் தனக்கு மரியாதை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறது. அதன் விளைவாகக் கிடைத்த, வாழ்வும் அதையேதான் நிரூபிக்கிறது. உங்களுடைய பொருளைப் பற்றிச் சொல்லி, பெருமையைப் பற்றிச் சொல்லி, உங்களுடைய மற்ற விஷயங்களைச் சொல்லி, அதனால் நீங்கள் மதிக்கப்படுகிறீர்கள் என்றால், உண்மையில் புரிந்துகொள்ளுங்கள், நீங்கள் மதிக்கப்படுவதில்லை. அவமதிக்கப்படுகிறீர்கள்.

ஒரு உண்மையை இங்குப் பகிர விரும்புகிறோம். என்னுடைய மனம் திறந்து இந்த விஷயத்தை உங்களோடு பேசுகிறோம்.

பல நிகழ்ச்சிகளுக்காக, தியான முகாம்களுக்காகப் பல இடங்களுக்கு சென்றிருக்கிறோம்.

என்னைப் பற்றித் தெரியாத ஒரு புது ஊருக்குப் போகும்பொழுது, என்னை புதிதாகப் பார்க்கும் மக்கள் அதற்கு முன்பு அறிமுகம் இல்லாவிட்டால்கூட கை எடுத்துக் கும்பிடுவார்கள். அவர்கள் அறிமுகம் இல்லாமலேயே, பூரிப்போடு கும்பிடுவார்கள். அப்போது அவர்களைப் பார்த்து மரியாதையுடன் வணங்கும் பொழுது, அவர்கள் பதிலுக்கு செலுத்தும் மரியாதையில் நிஜமான அன்பை அவர்கள் கண்களில் பார்ப்பேன்.

ஆனால், ரொம்ப நாள் தெரிந்தவர்கள், இந்த இயக்கத்தின் பெயரால், இவ்வளவு பெரிய மடத்தினுடைய புகழால், பீடத்தை நிறுவியவர் என்பதற்காக, மரியாதை செலுத்துவார்கள். அவர்கள் சிலர் என் காலில் விழுந்து வணங்கினால்கூட, அவர்களின் கண்களில் அந்த மரியாதையைப் பார்க்க முடிவதில்லை.

அப்போது பக்கத்தில் இருக்கிற பக்தர்களிடம் சொல்வேன், ''அப்பா, இந்த நமஸ்காரம் எனக்கில்லை. நான் வந்திருக்கிற காருக்கு,'' என்று. இப்படிபட்டவர்கள்தான் ஜடத்தால் ஜீவனுக்குப் பெருமை சேர்த்து வாழ்வை இழுப்பவர்கள்.

ஆழமாக நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய சத்தியம் ...

வெறும் பொருளாலே மரியாதை வருமானால், அது நிலைக்காது. வெறும் பொருளாலே வருகிற மரியாதை, மரியாதை அல்ல. அது அவமரியாதை.

அது வெறும் பொருளுக்குத் தந்த மரியாதை, உயிருக்குத் தந்தது அல்ல; உணர்வுக்குத் தந்தது அல்ல; ஜீவனுக்குத் தந்தது அல்ல; வெறும் பொருளுக்குத் தந்த மரியாதை.

முக்தி யுக்தி - 4

உங்களில் வாழ்க்கை ஏன் அடிமைப்படுத்தப்பட்டதுபோல் இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். உடலால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதைப் பற்றி இங்குச் சொல்லவில்லை. உணர்வால் அடிமைப் பட்டிருப்பதைப்பற்றிச் சொல்கிறோம்.

மற்றவர்களால் அதிகபட்சமாக உங்களின் உடலை மட்டும்தான் அடைத்து வைக்க முடியும். ஆனால் நீங்கள்தான் உங்கள் உணர்வையே அடிமைப்படுத்துகிறீர்கள்.

வெளியுலகத்தில்கூட உடலால் அடிமைகளாக இருப்பவர்கள், என்றாவது ஒரு நாள் சுதந்திரம் பெறுவார்கள். ஆனால், உள்ளுலகத்தில் அடிமைகளாக இருக்கிறவர்கள்,

தங்களைத் கொண்டால்தான் புகழ், பதவியை அவர்களுக்கு விடுதலை உண்டு. அடைந்த பிறகு அதை ஜீரணித்து அகங்காரம் என்பது, வெளி உலகத்தில் நாம் காண்பிக்கிற நிம்மதியாக புறக்கன்மை (பர்சனாலிட்டி) இருப்பதுதான்

வெளியுலகத்தில் மிகையாக்கிக் காண்பிக்கிற இந்த அகங்காரத்தை, பர்சனாலிட்டியை, அடிப்படையாக வைத்து உங்களுக்கு எது வந்திருந்தாலும், எது அளிக்கப்பட்டாலும், எது உங்கள்

வாழ்க்கையின் பாகமாக மாறியிருந்தாலும், அது பொருளாகட்டும், பதவி ஆகட்டும், உறவுகளாகட்டும், புகழாகட்டும், பட்டங்களாகட்டும், அது உங்களுக்குள் நிம்மதியை அளிக்காது.

அதைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகவே, மீண்டும் கானல் நீரை நோக்கி ஒடுவதைப் போல், வாழ்க்கையைச் செலவிட்டுக்கொண்டு இருப்போம். நாம் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் எதன் பின்னாலோ, எதற்காகவோ ஓடிக்கொண்டு இருப்பதைத் தவிர, வேறு ஒன்றுமே இருக்காது.

மிக ஆழமாக விவேகானந்தர் சொல்கிறார் : "புகழ், பதவியை அடைவது பெரிது அல்ல : அடைந்த பிறகு அதை ஜீரணித்து நிம்மதியாக இருப்பதுதான் பெரியது."

இல்லையென்றால் என்னவாகும் ? புகழை ஜீரணித்து நிம்மதியாக, எளிமையாக, இனிமையாக, ஆனந்தமாக இல்லை என்றால், புகழ் நம்மை ஜீரணித்து விடும், அதன் பின்னால் நம்மை ஓடவிட்டு விடும்.

அதன் பின்னாலே நம்மை ஓட வைக்கும். எதற்காக ஒடுகிறோம் என்ற நினைவும் மறந்துவிடும். இப்பொழுது நாம் எப்படி வாழுகிறோம்? என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள ஒரு எளிமையான வழி உண்டு.

காலையில் எழுந்தவுடனே, நாம் படுக்கையில் இருந்து வெளியில் வரும்பொழுது, ஆனந்தமயமாக, ஒரு சுதந்திரமான உணர்வோடு வெளியில் வந்தோம் என்றால், நாம் புகழாலே பாதிக்கப்படாமல் புகழை, ஜீரணித்து வாழ்கிறோம் என்று அர்த்தம்.

'வாழ்க்கை' ஜீவன் முக்தராக வாழ்வதற்காக உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது.

அப்படியில்லாமல் விழித்தவுடனேயே, 'அய்யோ, இதைச் செய்ய வேண்டுமே,

அதைச் செய்ய வேண்டுமே, இதைச் செய்தால்தான் நம்முடைய பதவியும், புகழும் நிலைக்கும். நம்முடைய எல்லா கௌரவத்தையும் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள முடியும்' என்கிற வேகத்தோடு, பயத்தோடு வெளியிலே வருபவர்களெல்லாம், தெரிந்துகொள்ளுங்கள் ... அவர்கள் எல்லோரும் அடிமைகளே.

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், அடிமைகள், சுதந்திரவாதிகள் என்ற இந்த இரண்டும், நாம் வாழுகிற இடத்தை வைத்துத் தீர்மானிக்கப்படுவது அல்ல. நாம் வாழுகிற மனநிலையை வைத்து நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அடிமைத்தனமோ, சுதந்திரமோ

பெரியது.

இன்னொருவரால் உங்களுக்குத் தரப்பட முடியாதது. அது உங்களால் மட்டுமே அடையப்படக் கூடியது.

சிறையில் இருக்கிறார்களா வெளியில் இருக்கிறார்களா என்பதை வைத்து சுதந்திரம் என்றோ, சுதந்திரவான் என்றோ இல்லை அடிமை என்றோ நினைக்காதீர்கள்.

சுதந்திரம், வாழும் இடத்தைப் பொறுத்தது அல்ல. வாழுகிற உணர்வைப் பொறுத்தது. மனத்திற்குள் இருக்கிறதா இல்லையா வைத்துத்தான் சுதந்திரவாதியா அடிமையா என்று நிரூபிக்க முடியும். 'அடிமைகள்' 'சுதந்திரவாதிகள்'

காலையில் எழுந்தவுடனே உங்களுடைய படுக்கையை விட்டு ஆனந்தம் உங்களை வெளியிலே எடுத்து வருகிறதா ... அல்லது பயமும், எதையாவது ஒன்றைச் செய்தாக வேண்டுமே என்ற அச்சமும், வேகமும் உங்களைப் படுக்கையை விட்டு வெளியே எடுத்து வருகிறதா என்று ஆழ்ந்து பாருங்கள்.

அதுதான் அளவுகோல். இப்பொழுது உங்களைப் பற்றி நீங்களே, முடிவு செய்துவிடலாம். நங்கள் சுதந்திரவாதிகளா அல்லது அடிமைகளா என்பதை நீங்களே ஆராய்ந்து பாருங்கள். முடிவுக்கு வருவீர்கள்.

முக்தி யுக்தி - 4

நாம் வாழுகின்ற

மனநிலையை வைத்து

நிர்ணயிக்கப்படுகிறது

வாழ்க்கையே சண்டையா? வாழ்க்கையோடு சண்டையா?

Struggling with life? or Is life itself a struggle?

எப்பேர்ப்பட்ட நிலையில் வாழ்ந்தால் என்ன ?

எவ்வளவு அதிகமான பணத்தோடும், புகழோடும், பொருளோடும் எங்கு வாழ்ந்தால் என்ன ?

காலையில் எழுந்த உடனே, இனிமையான, ஆனந்தமயமான, சுதந்திரமான ஒரு உணர்வு உங்களைப் படுக்கையை விட்டு எழுப்பவில்லை என்றால், வாழ்க்கை வீண். பூமிக்குப்பாரம் !

வாழ்க்கை ஜீவன் முக்தராக வாழ்வதற்காக உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது.

ஜீவன் முக்தராக வாழ்வதற்குப் பரிசாக வழங்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்க்கையை வாழாமல் இருப்பது, பூமிக்கு மட்டும் பாரம் அல்ல ; அவருக்கே, அவர் ஒரு பாரம்தான்.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு ஒரு அருமையான பரிசை, யாரோ ஒருவர் கொடுக்கிறார். ஆனால், அதை நீங்கள் உபயோகப்படுத்தாமல் தூக்கி ஓரமாய்ப் போட்டுவிட்டீர்கள் என்றால், நீங்கள் அந்தப் பரிசை மட்டும் அவமரியாதை செய்யவில்லை. சேர்த்து அவமரியாதை செய்கிறீர்கள்.

தனியாக ஒரு அறைக்குள்ளேயே பூட்டிவிட்டு உட்கார்ந்திருந்தாலும் உங்களுக்குள்ளேயே ஒரு உலகத்தைப் பார்ப்பீர்கள்.

அதேபோல் இந்த வாழ்க்கை என்பது... ஜீவன்முக்தராக வாழ்வதற்காக இறைவனால் உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட நன்கொடை. கிடைத்த நன்கொடைக்கு நன்றி சொல்வது, அதைச் சரியான முறையில் உபயோகிப்பதே.

ஜீவன் முக்தராக வாழவில்லை என்றால், அதை அளித்த இறைவனையும் சேர்த்துத்தான் அவமரியாதை செய்கிறீர்கள்.

ஜீவன் முக்தராக வாழாமல் இருப்பதற்கு வெளியுலகம் காரணமில்லை.

உள்ளுலகில் நமக்குள்ளே இருக்கும் இடைவெளிதான் காரணம். வெளியில் நாம் காண்பிக்கிற அந்த புறத்தன்மைதான், அகங்காரம்தான் காரணம். இருப்பதைவிட அதிகமாகவே காண்பித்துக் கொள்ளத் தூண்டும் பர்சனாலிட்டிதான், நமக்குள்ளே இடைவெளியை உருவாக்கும் பெருச்சாளி. மற்றொரு பர்சனாலிட்டியும் இருக்கிறது.

உள்ளுக்குள்ளேயே நாம் நம்மை யாரென்று நம்புகிற பர்சனாலிட்டி, உள்தன்மை. இதைத்தான் 'மமகாரம்" என்று குறிப்பிடுவார்கள்.

நீங்கள் ஒரு அறையைப் பூட்டிக்கொண்டு அதற்குள் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தாலும், உங்களுக்குள்ளேயே ஒரு உலகத்தைப் பார்ப்பீர்கள்.

உள்ளுக்குள்ளேயே இருக்கும் உலகத்தைப் பற்றியும், உங்களைப் பற்றியும் நீங்கள் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிற கருத்துகள்தான் மமகாரம்.

வெளியில் காட்டுகிற பர்சனாலிட்டியில் எப்போதுமே இருப்பதைவிட, உங்களின் தன்மைகளை அதிகமாகத்தான் காட்டுவீர்கள். ஆனால், உள்ளே நீங்கள் என்று நம்புகிற பர்சனாலிட்டியில் எப்போதுமே இருப்பதை விட உங்களை நீங்களே குறைவாகத்தான் நம்புவீர்கள். உங்களின் உள் தன்மை, மமகாரம் உங்களை எப்போதும் குறைவாகவே உங்களுக்குக் காட்டும்.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

வெளியில் காட்டுகிற பர்சனாலிட்டி,

ஆசையை அடிப்படையாகவும், உள்ளே உங்களுக்குள் இருக்கிற பர்சனாலிட்டி அச்சத்தை அடிப்படையாகவும் வைத்துத்தான் இருக்கும், இயங்கும்.

வெளியில், மற்றவர்களுக்கு உங்களைப் பற்றி இருப்பதைவிட அதிகமாகத்தான் காட்ட முயற்சி செய்வீர்கள். ஆனால் உள்ளே, உங்களுக்குள், உங்கள் திறமையைப் பற்றிக் குறைவாகவேதான் போட்டுக்கொண்டிருப்பீர்கள். எடை இருப்பதைவிடக் குறைவாகவே மதிப்பிடுவீர்கள். தம்மைத் தாழ்த்தியும், உயர்த்தியும் பார்க்காத தன்மையே ஜீவன் முக்த தன்மை.

அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இருக்கும் இடைவெளியால்தான் உங்களை இருப்பீர்கள்.

உங்களைப் பற்றி நீங்களே ஏதேனும் ஒரு முடிவெடுத்துக்கொண்டே இருப்பீர்கள். உங்களை நீங்களே ஒரு குற்றஉணர்ச்சிக்குள் வைத்துக்கொண்டே இருப்பீர்கள்; அச்சத்தில் குறைத்து மதிப்பிட்டுக்கொண்டே இருப்பீர்கள்.

ஆழ்த்திக்கொண்டே இருப்பீர்கள்.

இப்படி, உங்களைத் தாழ்வாக எண்ணுவதற்குக் காரணம், இந்த மமகாரம்தான். நீங்கள் உங்களைத் தாழ்வாக எண்ண வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள் .... நம்முடைய வாழ்க்கை என்பது இந்த அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடையில் நடக்கிற ஒரு நீளமான சண்டை. அவ்வளவுதான். வெளியில் ஒரு பர்சனாலிட்டியாக, நம்மை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறோம். ஆனால், உள்ளே மற்றொரு பர்சனாலிட்டியாக இருக்கிறோம். இந்த இரண்டிற்கும் இடையில் நடக்கிற சண்டைதான் வாழ்க்கை.

உள்ளே இருக்கிற பர்சனாலிட்டியை, வெளியில் இருக்கிற பர்சனாலிட்டியாக மாற்றுவதற்கான முயற்சிதான் வாழ்க்கை. நம்முடைய வாழ்க்கையே மிக நீளமான ஒரு சண்டையாக இருக்கிறது.

'வாழ்க்கை' என்பது இந்த அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடையில் நடக்கிற ஒரு நீளமான சண்டை. நீங்கள் எந்தத் துறையைச் சேர்ந்தவராக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். அது அது பொருளாதாரமாகக்கூட இருக்கலாம். பொருளாதாரத்துறை என்பது என்ன வென்றால், வாணிபம் செய்வது, சமூகசேவை செய்கிற துறையாக இருக்கலாம், அல்லது அரசியலாக இருக்கலாம். நம்முடைய வாழ்க்கையில் வேறு எந்த வேலை செய்கிற துறையாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். எந்தத் துறையாக இருந்தாலும் சரி, மனித வாழ்க்கை என்பது

இந்த அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும், இடையிலே நடக்கிற மிக நீளமான ஒரு சண்டை மட்டுமே. அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடைவெளி இல்லாத நிலையில் வாழ்ப்படும் வாழ்க்கை வெறும் வாழ்க்கை அல்ல. அது லீலை

வாழ்க்கையில் சண்டை என்றால் சரி செய்து விடலாம். வாழ்க்கையே சண்டை என்றால், எதுவும் செய்ய முடியாது. காப்பாற்ற முடியாது. உங்களை நீங்கள் மட்டும்தான், இந்நிலையிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

இங்கு ஒரே குடும்பத்திற்குள்ளும், உறவினர்களுக்குள்ளும் சண்டைகள் வருகிறது. அப்படிப்பட்ட உறவுகள் இருந்துதான் என்ன பிரயோஜனம்?

இந்து கலாச்சாரத்தில் சண்டையிடவாவது உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள்.மற்ற இடங்களில் அதுவும் இல்லாமல் சாகிறார்கள்.

· சிறு சண்டைகள் சகஜமானது என்கிறீர்களா ?

இல்லை, அவசியமானவை.

எல்லோரும் பிறக்கும்போதே ஞானியாகப் பிறக்கிறார்களா என்ன.... ? சாதாரண மனிதர்கள் அவ்வப்போது மனமுடைவதும், மனம் தளர்வதும் இயல்புதான். ஒருவர் மனம் தளரும்போது, இன்னொருவர் தாங்கிப் பிடிப்பதும், இன்னொருவர் மனமுடைந்து சிறுசிறு கோபங்கள், தடுமாற்றங்கள் வடியும் வடிகாலாக இவர் இருப்பதும், உளவியல் ரீதியாக மருத்துவ குணம் வாய்ந்தவை.

மனிதனின் வளர்ச்சியில் அவன் குணமுதிர்ச்சி பெறும்வரை குடும்பம், உறவுகள் என்ற உளவியல் shock absorbers மிக மிக அவசியமானவை.

உங்களுடைய வாழ்க்கையை, நம்முடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை ஒரே ஒரு வரியில் எழுதி முடிக்க வேண்டும் என்றால், ஒரு வரியில் எழுதி முடித்துவிடலாம்.

அகிலம் கல்லறைகளில் பார்த்தோம் என்றால் பல பேர் தங்கள் சாதனைகளை எழுதியிருப்பார்கள். சிலர் தாங்கள் இறந்தபிறகு கல்லறையில் செதுக்குவதற்காக வாசகங்களைத் தேடிக் கொண்டிருப்பார்கள். இன்னும் சிலபேர் அவர்களுடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை இரண்டு, மூன்று வரியில் எழுதி வைப்பார்கள்.

அந்த ஒரிரு வார்த்தைகளிலேயே தங்கள் வாழ்க்கை பற்றிச் சொல்லி விடுவார்கள். அவர்கள் எதை தங்கள் வாழ்க்கையில் பெரிதாக நினைத்து வாழ்ந்தார்களோ, அதையே சொல்ல விரும்புகிறார்கள்.

ஒரு பெரிய அறிஞன், தம்மை அறிஞன் என்று சொல்வதைவிட, ஞானி என்று சொல்வதையே விரும்புவான். அறிஞன் என்ற வார்த்தை, குறையான வார்த்தை. ஞானி என்பது முழுமையான வார்த்தை.

அன்னை சாரதாதேவி சொல்கிறார், "என்னுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றி, ஒரு வரியில் சொல்லவேண்டுமென்றால், 'என்னுடைய வாழ்க்கையே ஒரு நீளமான பிரார்த்தனை',அதைத் தவிர வேறில்லை," என்கிறார்.

அதுபோல் நம்முடைய வாழ்க்கையை எல்லாம், நம்முடைய வரலாற்றை எல்லாம், ஒரு வரியிலே எழுதி வைக்க வேண்டும் ஆனால், பிறப்பு: இறப்பு என்று இரண்டே வார்த்தையில் மிகத் தெளிவாக எழுதி வைத்துவிடலாம். பெரும்பாலானவர்களின் கல்லறையில் பிறப்பு, இறப்பு என்று எழுதி, தேதியையும், வருடத்தையும் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.

தலைமைப் பண்பை மலர்க்குவகே, ஜீவன் முக்தியை வெளிப்படுத்தும்.

ஒருமுறை பிரம்மச்சாரி ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார், ''அது ஏன் எல்லாக் கல்லறைகளிலும் பிறப்பு, இறப்பு என்ற இரண்டை மட்டும் எழுதியிருக்கிறார்கள்?' "காரணம் பிறப்பு, இறப்பு தவிர இந்த இரண்டிற்கும் இடையில் குறிப்பிடுவதுபோன்று வேறு எந்த சாதனையையும் செய்திருக்கமாட்டார்கள்,'' என்று பதிலளித்தோம்.

நாம் வெளி உலகத்திற்குக் காட்டுகிற பர்சனாலிட்டிக்கும், உள்ளுலகத்தில் வைத்திருக்கிற பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டைதான், நம்முடைய வாழ்க்கையாக ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது என்ற நிஜ நிலவரம், பலருக்கு கல்லறைக்குச் செல்லும்வரை புரிபடுவதில்லை.

பிறந்ததிலிருந்து இறக்கும்வரை, இந்த இரண்டிற்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டையின் காரணத்தை ஆராய்ந்தோமானால், உள்ளே இருக்கிற பர்சனாலிட்டி, தொடர்ந்து வெளியில் இருக்கிற பர்சனாலிட்டியாக மாற முயற்சி செய்வதால் நிகழ்கிறது. உள்ளே ஏற்படும் இந்த நரநரப்புத் தன்மைதான், வெளியே, தாம் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரையும் தும் விருப்பப்படி மாற்ற முயற்சிக்கும் குணமாக வெளிப்படுகிறது. ஆனால், கடைசிவரை அது வெற்றி பெறுவதில்லை. எப்போதும் ஒரு பர்சனாலிட்டியில், இன்னொரு பர்சனாலிட்டியை

தமக்குள் தலைவனாக மலர்ந்தால், ஏதாவதொரு தலைமைப் பதவியிலும் இருக்க வேண்டுமென்று அவசியமில்லை. சாதாரண எளிமையான செயல்களைச் செய்துகொண்டு, சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டே தலைவர்களாக வாழ முடியும்.

மாற்ற முடியாது. இது உள்ளுலகுக்கும் பொருந்தும்; வெளி உலகுக்கும் பொருந்தும்.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இந்த இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் முரண்பாடு இல்லாமல், இந்த இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டையிலிருந்து தம்மை விடுபடுத்திக் கொள்வதைத்தான் ஜீவன் முக்தி என்று சொல்கிறோம். ஜீவன் முக்தி என்றால் இவ்வளவுதான். வேறு ஒன்றுமேயில்லை. உள்ளுலகிலும், வெளியுலகிலும் முரண்பாடு இல்லாது இருப்பது ஜீவன் முக்தி.

இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் இடையே நடக்கிற சண்டையிலிருந்து தம்மை விடுபடுத்திக் கொள்வது, தலைவனாக வாழ்வது, அதுதான் ஜீவன்முக்தி. இரண்டு விஷயம் இருக்கிறது. நிலை (State), அந்தஸ்து (Status) என்று. அந்தஸ்தை யார் வேண்டுமானாலும் அடைந்துவிடலாம். ஆனால், அந்த நிலையை நமக்குள் நாம் உள் முகமாகத் திரும்பி உழைத்தால் மட்டும்தான் அடைய முடியும். அதுதான் அந்தஸ்தை உயர்த்தும்.

Leadership is state. not a status. தலைமைப் பண்பு என்பது அந்தஸ்து அது ஒரு நிலை. அந்தஸ்து என்பது வெளியுலக வாழ்க்கை சம்மந்தப்பட்டது. தலைவன் என்பது வாழும் தன்மையால் வெளிப்படுவது.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். ஒரு ஜீவன்முக்தன் மட்டும்தான் தலைவனாக வாழமுடியும்.

காரணம், தலைவனாக வாழும் தன்மை என்பது, உள்ளுலகம் சம்மந்தப் பட்டது. தமக்குள் தலைவனாக மலருதல், தமக்குள் ஜீவன்முக்தனாக மலருதல் நிகழும் போதுதான், தலைமைத்துவத்தை ஒருவரால் அடைய முடியும்.

தமக்குள் தலைவனாக மலர்ந்தால், ஏதாவதொரு தலைமைப் பதவியிலும் இருக்க வேண்டுமென்று அவசியமில்லை. சாதாரண, எளிமையான செயல்களைச் செய்துகொண்டு, சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டே தலைவர்களாக வாழ முடியும்.

அப்போது பதவி தேவைப்படாது. அந்தஸ்து தேவைப்படாது. உங்கள் வாழ்க்கையே தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்தும்; ஜீவன்முக்தியை வெளிப்படுத்தும்; ஜீவன் முக்தியை பரவச் செய்யும். அப்படியில்லாமல் அந்தஸ்தையே அடைந்தாலும்கூட, அதைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் ஆசைக்கும், அது நம்மை விட்டுப்போய் விடுமோ என்ற பயத்திற்கும், இவையிரண்டும் சம்பந்தப்பட்ட மனிதர்களுக்கும் அடிமைகளாக வாழ்ந்துகொண்டு இருப்போம்.

தமக்குள் நடக்கிற சண்டையிலிருந்து விடுபடுவதே ஜீவன் முக்தி.

தலைவனாகவே இருந்தாலும், அப்போது அடிமையாகவே வாழ்வார்.உள்ளுலகில் தலைமைப் பண்பை

உணர்ந்த ஒருவரால்தான், வெளியுலகில் தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்த முடியும்.

உள்ளுலகில் தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்தாததலைமைக்கூட அடிமைத்தனமாகவே இருக்கும்.

தலைமைப்பண்பை அடைவது உள்ளுலகம், வெளியுலகம் என்ற இரண்டிலுமே முக்கியம். இந்த நிலை, நாட்டுக்கே பேரரசராய் திகழும் அந்தஸ்தை விட உயர்ந்தது. தலைமைப் பண்பு அடையப்பட வேண்டிய அந்தஸ்து அல்ல, அது ஒரு உன்னத நிலை. ஜீவன் முக்தனாகாமல், தலைவனாகாமல் வாழும் ஒவ்வொரு நொடியும், நீங்கள் மேலே செல்வதற்குப் பதிலாக கீழே சென்று கொண்டிருப்பீர்கள். தலைமைப் பண்பை மலர்த்துவதே, ஜீவன் முக்தியை வெளிப்படுத்தும்.

முக்தி யுக்தி - 6

நாம் எல்லோருமே நமக்குள்ளே இருக்கிற தாழ்வு மனப்பான்மையை மறைப்பதற்கு முயற்சி செய்கிறோம். அதனால்தான் எங்குச் சென்றாலும், நம்முடைய அடையாளத்தை, அந்தஸ்தை நிரூபிக்கும் முயற்சிகளையே செய்கிறோம்.

இயல்பிலேயே நீங்கள் அருமையானவா்கள். பெருமை பேசி உயிர் வாழும் அளவிற்கு இறங்க வேண்டிய அவசியமென்ன ? சிந்தியுங்கள்.

எப்படியாவது என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்! ஒரு மனிதர் வந்து, ''என்னை இந்தக் கிராமமே முட்டாள், முட்டாள் என்று சொல்கிறது. நீங்கள் எப்படியாவது இதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்,'' என்று சொன்னார்.

ஞானி கேட்டார் : ''கிராமமே முட்டாள் என்று சொல்லட்டும், அதற்கென்னப்பா ? அப்படித்தான் சொல்வார்கள். அதைப்பற்றி எல்லாம் கவலைப்படாதே."

இவர் சொன்னார் : ''இல்லை இல்லை சாமி, எல்லோரும் சொல்லிச் சொல்லி, இப்போது நானுமே அதை நம்ப ஆரம்பித்து விட்டேன். எப்படியாவது என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.''

அதற்கு ஞானி மிக அழகாகச் சொன்னார் : 'ஒரே வாரத்தில் இந்தக் கிராமமே உன்னை புத்திசாலி என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிடும். நான் சொல்வது ஒன்றை மட்டும் செய்." என்றார்.

இந்த மனிதருக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! 'ஒரேவாரத்தில் மாற்றிவிடுவீர்களா? அப்படி என்றால், நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்கிறேன். தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்."

அதற்கு ஞானி சொன்னார் : "எதைப் பார்த்தாலும் விமா்சனம் செய்."

எதையுமே ஏற்றுக் கொள்ளாதே. யாராவது ஒருவா் வந்து, ''என்ன அழகான ரோஜா?'' என்று சொன்னால், ''ஹா! இதில் என்ன இருக்கிறது? இது என்ன பெரிய அழகு ? இதில் எத்தனை முள் பார்த்தாயா?'' என்று சொல்.

வேறு ஒருவர், ''என்னப்பா ரோஜா இது? இவ்வளவு முள்ளாய் இருக்கே?''என்று சொன்னால், ''முள்ளை ஏன் பார்க்கிறாய்? இவ்வளவு ஆழகான பூ இருக்கே! அதைப் பார்,'' என்று சொல்.

இன்றும் வேறு ஒருவர், ''என்ன அழகான நிலா!' என்று சொன்னால், ''ச்சே! என்ன பெரிய நிலா ?. நடுவில் பார். கறுப்பு கறுப்பாக இருக்கிறது. களங்கமாக இருக்கிறது.

ஒளி மாதிரி, சூரியன் மாதிரியாகவா இருக்கிறது? நடுவில் ஏகப்பட்ட களங்கம் இருக்கிறது,''என்று சொல். யாராவது ஒருவர், ''அழகான வெள்ளை வேட்டி!' என்று சொன்னால், ''வெள்ளை ஒரு பெரிய நிறமா? சிகப்பு எவ்வளவு அழகாய் இருக்கும். இதென்ன கட்டுகிற துணி,''என்று எதையாவது ஒன்றைப் பிடித்துத் தொடர்ந்து விமர்சனம் செய்யத் துவங்கு.

விமர்சிக்கும் நபர்களைப் பார்த்தாலே எட்டுகாத தூரத்திற்கு ஒடிவி(நெ்கள். அங்குதான் நரகமிருக்கிறது.

எதையாவது ஒன்றைப் பற்றிக் குற்றம் கண்டுபிடிக்கத் துவங்கு. "யார் என்ன சொன்னாலும், ஒரு வாரத்திற்கு,

விமா்சனம் மட்டும் செய்,' என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த ருரனி அவருடைய யாத்திரையைத் தொடர்ந்தார். பிறகு யாத்திரையை முடித்து ஒரு வாரம் கழித்து, அதே ஊருக்கு திரும்பி வந்தார்.

தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும்போதே, ஒரு பெரிய வேப்பமரம் தெரிந்தது. அந்த மரத்திற்குக் கீழே ஊர் பஞ்சாயத்துக் கூடுகிற இடத்தில், முன்பு முட்டாளாகக் கருதப்பட்ட அந்த மனிதா், ஊர் சபையில் ஆசனத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்.

சுற்றிலும் அந்த ஊர்ப்பெரியவர்கள், அமைதியாக அமா்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

அதுவரை அவரை, ''முட்டாள்!' என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த ஊா்ப் பெரியவா்கள் எல்லாம் இவர் சொல்வதை மிகவும் பவ்யமாக, மரியாதையோடு

அமர்ந்து கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்கள். இந்த ஞானி வேக வேகமாக அந்தக் கூட்டத்திற்குள் வந்தார். வந்தவுடனே, அந்தப் மழைய முன்னாள் முட்டாளைப் பார்த்து, மிகவும் ஆச்சரியப் பட்டார். "நான் உங்களோடு பேசலாமா?"என்று, ஊர் பெரியவர்களின் நடுவேயிருந்த முன்னாள் முட்டாளைக் கேட்டார்.

உடனே அவர், ''கொஞ்சநேரம் காத்திருங்கள். பிறகு வேண்டுமானால் பார்க்கலாம். நான் முதலில் இவர்களை எல்லாம் பார்த்துவிட்டு, கடைசியாக உங்களைப் பார்க்கி றன்,' என்று சொன்னார். 'உங்களின் உலகையே உங்களால் மாற்ற முடியும்' என்ற பொன்மொழியை நிரூபித்து வாழ்ந்து காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார் அந்த முட்டாள்.

பார்க்க வேண்டியவாகளை எல்லாம் பார்த்து முடித்தார். ஊர்ப் பெரியவாகளுக்கும் போய்விட்டார்கள். போனவுடனே, இந்த முன்னாள் முட்டாள் நேராய் வந்து, இந்த ஞானியிலைடைய காலில் விமுந்தார்.

ஞானி கேட்டார் : "என்னப்பா நடந்தது? எனக்கே ஒன்றும் புரியவில்லை. எப்படி இப்படி எல்லாம் தலைகீழானது ?'' என்று கேட்டார்.

இதற்கு அவர் சொன்னார் : "நீங்கள் சொன்னதுதான் அவ்வளவு துல்லியமாக நடந்தது. நான் ஒன்றுமே செய்யவில்லை. நீங்கள் சொன்னதிலிருந்து யாரைப் பார்த்தாலும் எதைப்பார்த்தாலும் விமர்சனம் செய்து கொண்டிருந்தேன். அவ்வளவுதான். மக்கள் என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் இருக்கும் இடமே சொர்க்கபுரி.

தானாகவே என்னைப் புத்திசாலி என்று ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டார்கள். இவ்வளவுதான் எனக்குத் தெரியும்.''

இதுதான் அந்தஸ்தால் வருவது. நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இரண்டு மனநிலைதான் உலகத்திலே உண்டு. உலகத்தில் இரண்டு விதமான தலைமைப் பண்புடைய மனிதர்கள்தான் இருக்கிறார்கள்.

முதல்வகை மனிதர்கள், நடக்கிற அனைத்தையும் விமர்சித்துக்கொண்டே இருப்பவர்கள். வெளி உலகமாகட்டும் அல்லது உள் உலகமாகட்டும், தமக்கு என்ன நடந்தாலும் விமர்சிப்பது. என்ன நடந்தாலும் குறைபட்டுக் கொள்வது. இது ஒருவகை.

மற்றொறு வகையினர், என்ன நடந்தாலும் ஆனந்தப்படுவார்கள். என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள். இந்த இரண்டே வகை மனிதர்கள்தான் உலகத்தில் இருக்கிறார்கள்.

ஒன்று,

என்ன நடந்தாலும்

விமா்சிப்பது.

மற்றொன்று

என்ன நடந்தாலும் வரவேற்பது.

என்ன நடந்தாலும் விமாசிப்பது என்ற மனம் உடையவா்களைத்தான், அந்தஸ்தால் தலைவனாக மாறினாலும், உணர்வாலே அடிமைகளாக வாழ்பவர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறோம். அவர்கள் நரகத்தில்தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தனியாக நரகம் இருக்கும் இடத்தைத் தேடிப் போக வேண்டியதில்லை. அவர்கள் இருக்கிற இடமே நரகமாகத்தான் இருக்கும்.

என்ன நடந்தாலும் ஆனந்தப்படுபவர்கள், என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்பவர்களைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் சொர்க்கத்திற்குத் தனியாகப் போக வேண்டியதில்லை. காரணம், அவர்கள் இருக்கிற இடமே சொர்க்கமாக, ஆனந்த புரியாக இருக்கும். என்ன நடந்தாலும் வரவேற்பவர்கள், அவர்கள் இருக்கும் இடமே சொர்க்கம்தான்.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள், அவா்கள் எந்த வாழ்க்கையை வாழ்பவா்களானாலும் சரி, அது வெளி உலகமாகட்டும், உள்ளுலகமாகட்டும், அதில் என்ன நடந்தாலும், ''ச்சே, இப்படி நடந்திருக்கலா மில்லை, இந்த ஒரு விஷயம் மட்டும் சரியாக இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்,' என்று விமாசிப்பார்கள். சலித்துக் கொள்வார்கள்.

அப்படி விமர்சிப்பதனால், வெளி உலகத்தில் வேண்டுமானால் ஒருசில விஷயங்களைச் சாதித்த திருபதி இருக்கலாம்.

ஆனால், வாழும் வாழ்க்கை நரகமாகவும், துக்கமயமாகவும் இருந்துகொண்டே இருக்கும். சிலநேரத்தில் நாம் துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம் என்பதையே மறந்துவிடுவோம்.

துக்கத்திற்குள்ளேயேதான் முழ்கி இருக்கிறோம் என்பது மறந்த நிலையில், எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்ற உணர்வும் உறைந்த நிலையில் வாழ்கிறார்கள்.

அந்தஸ்து எனும் தினவெடுத்து, நாம் துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம் என்று உணரமுடியாத அளவிற்கு, இவர்களின் உணர்வு அலுத்துப் போய்விடுகிறது. இவர்களை, இவர்களே காப்பாற்ற முடியுமா? என்பதே பெரிய கேள்விக் குறிதான். இப்படிப்பட்ட தலைவர்கள் மட்டும் அல்ல, மற்ற மனிதர்களும்கூட, இந்த மாதிரி துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம் என்பதையே மறந்து வாழ்கிறார்கள். இவர்களின் மனமே உணர்வற்றதாகிவிட்டது. இதுதான் ஒருவருக்கு நடக்கக்கூடாத கொடுமை.

மனித குலத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட மிகப் பெரிய கொடுமைகளில் ஒன்று, இந்த உணர்வற்ற மனத்தை உருவாக்கியது.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சிக்கிற மன அமைப்பு உடையவர்கள், எங்குமே உலகத்தில் நிம்மதியாய் வாம முடியாது.

விமர்சனம் செய்கிற மன அமைப்புதான் முட்டாள்தனம். அவர்கள் இருக்கிற இடமே நரகம்.

அது அவர்களுக்கும், அவா்களைச் சுற்றி இருப்பவா்களுக்கும் என இரண்டு பேருக்குமே நரகம்தான்.

ன்னாகಿಸ டுக்கு

விமாசிக்கும் ஒருவர் போதும். ஒரு நகரத்தை நரகமாக்கிவிட முடியும். அதனால்தான் சொல்கிறோம். விமர்சிப்பவர்களைக் கண்டால், எட்டுக்காததூரத்திற்கு ஒடி விடுங்கள்.

அவர்களே அவா்களுக்குத் துக்கத்தை உருவாக்கப் போதுமானவர்கள். உங்களிடம் இந்தக் குணம், துளிகூட இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அது போதும். மற்றவர்களால் உங்களைப் பாதிப்புக்குள்ளாக்க முடியாது.

முக்தி யுக்தி - 7

டு ன்ன நடந்தாலும் விமர்சிப்பது என்பது இரண்டு வகையில் நிகழும். சிலநேரங்களில் வாயைத் திறந்து விமர்சிப்பது, சில நேரங்களில் மனத்திற்குள்ளேயே, தம்மைத் தாமே விமர்சித்துக் கொள்வது.

ஒன்று உங்களைப் பற்றியது. நீங்களே, உங்களைப் பற்றித் தொடர்ந்து செய்துகொண்டே இருக்கிற விமர்சனம்தான் உங்கள் மனம். மற்றொன்று, வெளியிலிருக்கும் நபர்களை விமா்சிப்பது.

வேறு ஒன்றும் வேண்டாம். இந்த விநாடி, உங்களுடைய வெளியுலக வாழ்க்கையையும், உள்ளுலக வாழ்க்கையையும், அமைதியோடுவிமர்சிக்காமல் ஏற்றுக் கொண்டீர்களானால், இந்த விநாடி மனம் கடந்த நிலைக்குப் போய்விடுவீர்கள்.

மனம் கடந்து போவதற்கு வேறு ஒன்றுமே பெரியதாகத் தேவையில்லை.

உங்கள் வெளியுலக சூழலையும், உள்ளுலக குழலையும், இந்த விநாடி ஆழ்ந்து இனிமையாக, அன்போடு, அமைதியோடு ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

அப்போது என்ன ஆகும் ?

அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் நடுவிலே நடக்கிற சண்டைக்கு வேலை இருக்காது.

விமர்க்காமல் ஏற்றக் கொண்டீர்களானால் இந்த வினாடி மனம் கடந்த நிலைக்குப் போய்வி(டுவீர்கள்.

ஆசையாலும், அச்சத்தாலும் உங்களைத் தலைவராக முக்கியஸ்தராகக் காட்டும் நிலை வரவே வரவே வராது.

அந்தஸ்திற்காக ஒடும் அவலம் நிகழவே நிகழாது. உண்மையில், உங்களுக்காக, உங்களால் வாழ்வின் மீது ஆர்வம் காட்டுவதே புக்கிசாலித்தனம். புக்கிசாலித்தனம் எதையும் விமர்சிக்காமல் ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையே, மனம் கடந்த நிலையில் ஜீவன்முக்தர்களாக வாழ வைக்கும்.

அப்படியில்லாமல், எப்போது வெளியுலகத்தையும், உள்ளுலகத்தையும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல் தடுமாறுகிறீர்களோ, அப்போதே மனம் இயங்கத் துவங்குகிறது.

மனம் இயங்கும்பொழுது, பந்தனாக, அடிமைத்தனமுடைய மனிதா்களாகத்தான் இருந்துகொண்டு இருப்போம். இது ஒரு ஆழமான உண்மை. எவ்வளவு பெரிய அந்தஸ்தில் இருக்கிறோம் என்பது முக்கியமில்லை. எந்தத் தன்மையில் இருக்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

அவர்கள் இருக்கும் இடம் தேடி மரியாதைவரும். மரியாதையைத் தேடிச் செல்லும் தேவையே ஏற்படாது.

''ஜடத்தாலே, உயிருக்கு மரியாதையா அல்லது உயிராலே ஜடத்திற்கு மரியாதையா ?'' என்று சிலா் கேட்பதுண்டு. '

ஜீவன்முக்தர்களாக வாழ்ந்தீர்களானால், நீங்கள் தொட்ட பொருளெல்லாம் உங்களாலே பெருமை பெறும்.

தன்மையோடு பந்தத் பொருள்களாலே உஉங்களுக்குப் பெருமை வரும்! இதனால் உங்களுக்கு மிஞ்சுவது வெறுமை மட்டுமே. அடிமைத்தனம் என்கிற நரகத்தை, எந்தப் புத்திசாலியும் தம் வாழ்க்கையை அடகுவைத்து வாங்க மாட்டார். ஜடப்பொருட்களாலே ஜீவனுக்கு மரியாதை தேடினால், இதுதான் நடக்கும்.

நடந்தாலும் இனிமையாக ஏற்றுக்கொண்டு, ஆனந்தப்பட்டு வாழ்கிற என்ன மனிதரைத்தான், ஜீவன்முக்தராய் வாழ்பவர் என்று சொல்கிறோம்.

You can also become a Paramahamsa

உசாரம்பரியமாக, காலங்காலமாய் வரும் சம்பிரதாயத்தில் இந்தக் கதை பேசப்பட்டு வருகிறது.

அதாவது பரமஹம்ஸம் என்று ஒரு பறவை இருக்கிறது. அது ஆகாயத்தில் மிகவும் உயரக்கில் பறக்கும். அது அவ்வாறு பறந்து கொண்டிருக்கும்போதே முட்டையிடுமாம். அந்த மட்டை வேகவேகமாக தீமே வாவா, பாதியிலேயே அந்த முட்டை குஞ்சு பொறித்து விடுமாம்.

அந்தப் பாதி தூரத்திலிருந்து கீழே வரவா, முக்கால் தூரத்திலேயே, அந்தக் குஞ்சுக்கு இறக்கை முளைத்திடுமாம். பின் அந்தப் பறவை கடைசிவரை தரையில் படாமலேயே அப்படியே மேல்நோக்கிப் பறந்துவிடுமாம். இதைத்தான் பரமஹம்ஸம் என்பார்கள். அதாவது, கடைசி வரையிலும் தரையில் படாமலேயே மேலே பறக்கும் பறவை இந்தப் பரமஹம்ஸம்! இதை பாரம்பரியமாக நம்புகின்றனர்.

நன்கு ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். அந்தப் பரமஹம்ஸ பறவை பற்றிய கதையை மனிதர்களின் மனநிலையோடு ஒப்பிட்டு பார்த்து வரும்பொழுது, நம்மை பற்றியும், நம் நிலையைப் பற்றியும் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

மனிதன்- மனிதரைக்குரிய பிரச்சனைகளாகக் கருதப்படும் காமம், குரோதத்தில் விழாமல், அதாவது மூலாதார, ஸ்வாதிஷ்டான, மணிபூரகத்தின் பிரச்சனைகளில் சிக்கி, எதிர்மறை உணர்வுகளால் பாதிப்படையாமல், அப்படியே பறந்து போகிறவர்களெல்லாம் பரமஹம்ஸ பறவையே !

ஒரு குழந்தை வளர வளர, குண்டலினி சக்தி சஹஸ்ராரத்திலிருந்து இறங்கி வரும். பின் ஆக்ஞாவிற்கு வந்து. அங்கிருந்து விசுத்தி, விசுத்தியிலிருந்து அனாவரதத்திற்கு வரும். முதல், உடல் மலர்ச்சி நடந்த பின் மீண்டும் அங்கிருந்து மணிபூரகத்திற்குச் செல்லும்.

ஆனால், நிகழ்வது இல்லை. உடல் மலர்ச்சி பெறும் முன்பே, அங்கிருந்து அப்படியே மேல்நோக்கி குண்டலினி சக்தி மீண்டும் உயர்ந்து விடுகிறது. எப்போதும் குண்டலினி சக்கி சஹஸ்ராரத்தில் இருப்பவர்களைத்தான் நிலைகொண்டு 'பரமஹம்ஸம்' என்று சொல்கிறோம்.

இன்னும் இந்தக் கதையை ஆழமாகக் கேளுங்கள்.

இந்தப் பரமஹம்ஸ பறவை மேலே பறந்து

மணிதனுக்குறிய பிரச்சனைகளாகக் கருதப்படும் காமம், குரோதத்தில் விழாமல், அதாவது மூலாதார, ஸ்வாதிஷ்டான, மணிபூரகத்தின் பிரச்சனைகளில் சிக்கி, எதிர்மறை உணர்வுகளால் பாதிப்படையாமல், அப்படியே பறந்து போகிறவர்களெல்லாம் பரமஹம்ஸ பறவையே!

கொண்டிருக்கும்போது, எப்பொழுதாவது அதன் பிரதிபலிப்பு (Reflection) குளத்தில் படும், அப்பொழுது அந்த குளத்தில் இருக்கும் மீன்கள் எல்லாம், ''ஆஹா!, ஏதோ ஓர் புது மீன் வந்து இருக்கிறது. இது என்ன? பெரிதாக வேறு ஏதோ ஒரு நிறத்தில் இருக்கிறதே!'' என்று பார்க்கும். பிறகு அந்த மீன்கள் எல்லாம் அந்தக் குளத்திலே கெரியம் பாமலம்ஸக்கின் பிம்பக்கைச் சுற்றிச் சுற்றி வேகவேகமாகக் குதிக்க ஆரம்பித்துவிடும். புகிதாய் ஒரு மீன் வந்திருக்கிறது என்று மற்ற மீன்கள் எல்லாம் ஆனந்தப்படும். இப்படி கன்னுடைய பிம்பத்தால் மற்றவர்களுக்குள்ளிருக்கும் ஆனந்தத்தை விழிப்பில் வைப்பகே பரமஹம்ஸத்தின் இயல்பு.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இந்தப் பரமஹம்ஸம் அப்படியே வானத்திலேயே

பறந்துகொண்டே இருக்கிறது. அதனுடைய நிழல்தான் குளத்தில் விழுந்து பிரதிபலிக்கிறது. அந்தப் பிம்பத்தைத்தான் மற்ற மீன்கள் பார்க்கிறது. அந்தப் பிம்பத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து, கொண்டாட ஆரம்பிக்கிறது.

'பரமஹம்ஸம்' அப்படியே வானத்திலேயேதான் பறந்து கொண்டிருக்கிறது.

பரமஹம்ஸம் குளத்தின் மீது பறக்கும்போது, குளத்தில் தெரியும் பிரதிபலிப்புத்தான் மனித உடலில் பரமஹம்ஸம் பூமியில் வாழும் நேரம்.

அப்போது பரமஹம்ஸத்தைச் சுற்றி வாழும் இந்த மீன்கள் எல்லாம் தங்களுடைய புரிதலுக்கு ஏற்றவாறு நடந்து கொள்ளும். சில மீன்கள் பரமஹம்ஸத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்.

Part 3: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)_Tamil_part_3.md

கொண்டிருக்கும். சில மீன்கள் வீடு கட்டிக் கொண்டிருக்கும்.

சில மீன்கள், ''ஏய்! நாங்கதான் இந்த மீனை அனுபவிப்போம். நீயெல்லாம் அப்படிப்போ, " என்று சொல்லும், ''நாங்க மட்டும்தான் பக்கத்தில் நிற்போம். நீங்களெல்லாம் ஒதுங்கிவிடுங்கள், " என்று மற்ற மீன்களையெல்லாம் துரத்தி விடும். நன்கு பரமஹம்ஸத்தின் பிரதிபலிப்பைச் இவ்வளவு கூத்துகள் நடந்தாலும், இதில் எதிலுமே பரமஹம்ஸம் கலந்து கொள்வதே இல்லை.

உண்மையிலேயே அந்தப் பரமஹம்ஸத்திற்கு தம்மைச் சுற்றி என்னென்ன மீன்கள் வருகிறது, போகிறது என்றுகூடத் தெரியாது.

ஒரு சில மீன்கள் புத்திசாலிகள். இந்தப் பிரதிபலிப்பு ஏன் இங்கு விழுகிறது ? என்று யோசிக்கும். இன்னும் சில மீன்கள் எல்லாம் என்ன செய்யும் என்றால், 'ச்சே! இது மீன் மாதிரி தெரியவில்லையே. இது மனிதனாக இருக்கவும் வாய்ப்பில்லையே. வேறு என்னவாக இருக்கும் ?" என்று யோசிக்க ஆரம்பிக்கும்.

இவ்வாறு யோசிக்கிற மீன்களிலும் சில மீன்கள், அதாவது நூறு மீன்கள், இதுப்போன்று யோசி த்தால், அந்த நூறில் இரண்டு மீன்கள் மட்டும் இன்னும் ஆழமாக யோசித்து என்ன செய்யும் என்றால், 'இல்லை, இது என்னவோ சாதரண பிரதிபலிப்பு மாதிரி கெரியவில்லை" என்று பிரதிபலிப்பு வரும் திசை நோக்கி நிமிர்ந்து பார்க்கும்.

அப்படி நிமிர்ந்து பார்த்தால், உண்மையான பரமஹம்ஸத்தைப் பார்க்கும். அந்த நிஜமான பரமஹம்ஸத்தைப் பார்த்த உடனேயே, தாமும் அந்தப் பரமஹம்ஸத்துடன் சென்று சேர்வதற்கான வேலையைக் கவனிக்க ஆரம்பிக்கும்.

அந்தப் பரமஹம்ஸத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கிற இந்த மீன்கள்தான் புத்திசாலி மீன்கள். இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். பரமஹம்ஸம் பறக்கும்போது அதன் பிரதிபலிப்பு பூமி மேலை படுகிறது. குறிப்பாக அந்த நீர்மேலே படுகிறது.

அந்த நீரில் இருக்கும் சில மீன்கள் பிம்பத்துடன் விளையாடிக்கொண்டே இருந்து

பாமஹம்ஸ்த்தை நிமிர்ந்து பார்க்கவே மறந்து விடுகிறது.

அப்பொழுது திடீரென்று ஒருநாள் காலை என்ன ஆகும்? பரமஹம்ஸம் குளத்தின் பரப்பைவிட்டு வேறொரு நிலப்பரப்பின் மீது பறக்கத் துவங்கினால் என்ன ஆகும் ?

அந்தப் பிரதிபலிப்பு நிலத்தின் மீது விழும். பிரதிபலிப்பு குளத்தின் மீது விழாது. அதன்பிறகு, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சுற்றிச் சுற்றி விளையாடிக்கொண்டு இருக்கிற மீன்கள், ஒன்றையொன்று அடித்துக்கொள்ளத் துவங்கும்.

அதனால், குளத்தில் பிரதிபலிப்பு இருக்கிற போதே ஞானி உடலில் இருக்கும்பொழுதே THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM மேலே நிமிர்ந்து பார்த்துவிடுங்கள். அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம் ? .

ஞானி உடலில் இருக்கும் போதே, நீங்கள் ஞானமடைந்து விடுங்கள். குளத்தில் பிரதிபலிப்பு இல்லையென்றால், மீன்களால் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்க்க முடியாது. பிரதிபலிப்பே இல்லாமல் போய்விட்டால் எப்படி நிமிர்ந்து பார்ப்பீா்கள் ? பிரதிபலிப்பை வைத்துதான் நிஜமான THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்க்கிறீர்கள்.

நீங்களும் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM என்பதைக் காட்டுவதற்குத்தான், பிரதிபலிப்பு இந்த விளையாட்டை விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறது.

அந்தப் பிரதிபலிப்பு எதற்காக என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். வாதிருக்கிற THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பிரதிபலிப்பாக உடலில் இருக்கும்பொழுதே, உங்களுடைய நிஜமான THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்த்து விடுங்கள்.

பிரதிபலிப்பு இருக்கும் போதே உங்களை அந்தக் குளத்திற்கு அனுப்பி வைத்ததே அந்தப் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சக்தி, பராசக்திதான்... THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்த்துவிடுங்கள்.

நீங்கள் பிறப்பதற்கு முன்னதாகவே, உங்கள் தாயின் மார்பில் உங்களுக்காகப் பாலைச்

சுரக்கச் செய்கிற சக்தி THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM சக்தி, பராசக்தி.

உங்களைப் பூமிக்கு அந்தச் சக்தி அனுப்பும்பொழுதே, உங்களைக் கருவில் தாங்கும் காப்பத்தை மட்டும் உருவாக்கியதோடு தன் வேலையை நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை.

அது உங்களின் உணர்வையே தம்முடைய ஞான கா்ப்பத்தில் தாங்கி, உங்களை ஜீவன் முக்தர்களாக பொறிக்கும் குருவாக, நீங்கள் பிரசவமாகும் அதே காலத்திலேயே, தம்மையும் பிரசவித்துக் கொள்கிறது. அதனால்தான் நீங்கள் ஒரு THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM பார்க்கிறீர்கள்.

உங்களைப்பிரசவிக்கும் அதேசக்தி உங்களுக்காகவே தம்மையும் பிரசவித்துக்கொள்கிறது. நீங்கள் தேட ஆரம்பித்தால் போதும், THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM கண்களுக்குத் தெரியும்.

தேடுதல் ஆரம்பிக்காவிட்டால், THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நேரில் பார்த்தால்கூட, நழுவவிட வாய்ப்பிருக்கிறது.

கொஞ்சம் நிமிர்ந்து பாருங்கள். உடல் ரீதியான காப்பத்தில் உங்களைக் காப்பாற்றி, வளர்த்து, மனிதனாக்கிய அதே பராசக்தி, அதே THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, உங்களைத் தன் ஞான கா்ப்பத்தினாலேயே ஜீவன் முக்தர்களாக்குவதற்காக மீண்டும் மீண்டும் அவதரிக்கிறது. THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நிமிர்ந்து பார்த்தால் நீங்களும் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஆகிவிடுவீர்கள்.

நண்பர்களை விட நிறைய நல்லது செய்பவர்கள். உங்களின் குருமார்கள்.

ீ என்னது! எதிரி குருவா?

'குரு" என்றால் என்னவென்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அதைச் சொல்லுங்கள் முதலில் !

சரியே! உலகம் இவ்வளவுதான் மனிதர்கள் இவ்வளவுதான்.

யார் வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் எப்படியும் மாறலாம் எனும் வாழ்க்கைப் புதிர்களை அனுபவ பாடங்களாக உங்களுக்குக் கற்றுத்தந்தவர்கள் எதிரிகள் தானே!

தனியாய் ஞானமடைய வேண்டியதில்லை. வாழ ஆரம்பித்தாலே போதும், ஜீவன் முக்த வாழ்வு ஆரம்பமாகிறது.

தட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை தட்ழக் கொண்டிருக்கிறேன் திறந்தால் போதும்.

நானாக வந்து உதவினால் ''நானா உன்னைக் கூப்பிட்டேன்?'' என்று கேட்டுவிட்டால் ! என்பதாலேயே ஒதுங்கியிருக்கிறேன்.

கேட்டதையெல்லாம் கொடுக்கமாட்டான் கடவுள் என்று கோபித்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு உனக்கு ஒரு தீங்கும் செய்யவில்லையே.

உனக்காக .. நான்தான் சுவாசிக்கிறேன், இதயமாய்த் துடிக்கிறேன் மனமாய் இயங்குகிறேன். நீயா அதையெல்லாம் செய்கிறாய்?

என்ன செய்வது... ? மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான் என்பது நிஜமானாலும்,

மரமே தண்ணீரைத் தேழ ஓட ஆரம்பித்தால் .. ?

என்ன செய்வது ! ? ஒதுங்கி உனக்காகக் காத்திருப்பதுதான் கருணை. வாழ ஆரம்பிப்பாயா என்னை! ? இப்படிக்கு, வாழ்க்கையாய் வரும் கரைவன்.

Mind is a recorded cassette

The mental setup for a life of clarity

The solution for consciousness related problems

Meditation is the key to open the inspirational energy of intensity

விடர்ழ்வு ஒரு அழகிய வீணை.

ஆனந்தம் எனும் இசை, அதிலிருந்து மீட்டப்படுவதற்கு, அதன் நாண் (கம்பி), ஸ்ருதி (tune) ஏற்றப்படவேண்டும்.

ஸ்ருதி ஏற்றப்படாத வீணையை மீட்டினால், இசைக்குப் பதிலாக ஓசைதான் வரும்.

அதுபோல்தான் நம் வாழ்வும். நம் வாழ்வே தொடர்ந்து இயற்கையால் மீட்டப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு இன்னிசைக் கச்சேரிதான். ஸ்ருதி சரியாக ஏற்றப்பட்டிருந்தால், அதிலிருந்து ""ஆனந்தம்" எனும் கீதம் வந்து கொண்டே இருக்கும்.

உங்களின் வாழ்வில் ஸ்ருதியேற்றப்பட வேண்டிய மூன்று ""நாண்களை" இப்பொழுதே ஸ்ருதியேற்றிவிட்டால், உங்களை அழிக்கும் ""நான்' கரைந்துவிடும். ஆனந்த வாழ்வின் ஆதார ஸ்ருதிகள் மீட்டப்படும்.

ஆனந்த வாழ்வுக்கு உங்களைச் சுருதியேற்றும் அந்த மூன்று நாண்களைத்தான் ...

• 1. நித்யம்.
• 2. தியானம்.

என்றழைக்கிறோம். ஆனந்த வாழ்வின் ஆதார சுருதிகளை உள்வாங்குவதே, ஆனந்த வாழ்வை அனுபவமாக்கும். வாழ்வின் பல புது மடல்களை மலர வைக்கும்.

மனிதனுக்குள் இருக்கிற ஸாஃப்ட்வோ் (மென்பொருள்) முழுவதும் 'வைரஸாக் இருக்கிறது. வைரஸ் இருக்கும் வரை, கணினியில் எந்த வேலையும் செய்யுமுடியாது. அப்படியே செய்தாலும் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் பிரச்சினை வரும். நம்முடைய ஸாஃப்ட்வேரை சரி செய்தால் மட்டும்தான், நமது வாழ்க்கையில் நிரந்தரமான முன்னேற்றத்திற்கான முதல் அடியையே வைக்க முடியும்.

'அதென்ன நமக்குள்ளே ஸாப்ட்வேர்?' (Software) என்று ஆச்சரியமாக நீங்கள் கேட்கலாம்.

ஸாஃப்ட்வேர் (Software) என்றால் வேறொன்றுமில்லை, அது நமது மனம்தான். நாம் நினைப்பதுபோல் நம் மனம், ஒரு சுதந்திரமான விஷயம் கிடையாது. நம்முடைய மனமும் ஸாஃப்ட்வேர் மாதிரியே ப்ரோகிராம் (Programme) செய்யப்பட்ட ஒரு மென்பொருள் போன்றதுதான்.

உண்மையில் மனிதனின் இயற்கையான, இயல்பான சுபாவம் ஆனந்தம்தான். அந்த ஆனந்தத்தைத்தான் நாம் இழந்து விட்டோம். கணினி, வைரசால் பாதிக்கப்பட்டால் செயல் இழந்துவிடுவதுபோல், மனம் எண்ணங்களால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஒரு சின்ன உதாரணம்;

சுருதி சரியாக ஏற்றப்பட்டிருந்தால், அதிலிருந்து 'ஆனந்தம் எனும் கீதம்' வந்து கொண்டே இருக்கும்

காலையில் ஏழு மணிக்குக் காபி குடிக்கிற பழக்கமோ, சிகரெட் பிடிக்கிற பழக்கமோ இருந்தால், காலையில் கடிகாரமே பார்க்க வேண்டாம். நமக்குள்ளே இருந்தே சரியாக 'காபி' என்று மணி அடிக்கும்.

உடல் ரீதியாக மட்டுமல்ல, மன ரீதியாகவும்தான். நாம் இந்தத் தன்னிச்சையான செயலை நாம் கொஞ்சம் ஆழமாகப் பார்த்தோம் என்றால் மனத்தின் செயல்பாடு புரியும்.

காலையில் எழுந்த உடனே வீட்டைப்பற்றிக் கவலைப்படுவது, ஒன்பது மணியானால் ஆபீஸைப் பற்றிக் கவலைப் படுவது, மாலை நான்கு மணியானால் பிள்ளைகளுடைய படிப்பைப் பற்றிக் கவலைப் படுவது, எட்டு மணிக்குத் திரும்பவும் வீட்டைப் பற்றிக் கவலைப்படுவது, இப்படி நமக்குள் வழக்கமாக ஒரு பழக்கம் ஏற்பட்டு விடுகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறையாக இருந்தால்கூட, காலைப் பத்துமணி ஆனவுடனேயே, ஆபீஸ் கவலைகள் எல்லாம் மனத்திற்குள் வரத் துவங்கிவிடும். கொஞ்சம் உங்களையே கவனித்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால், இதை உணர்வீர்கள். பள்ளிக்குச் செல்லும் மாணவர்கள்

கூட, இப்படியேதான் ஒரு பழக்கத்திற்கு வந்து விடுகிறார்கள்.

இன்மை சற்று ஆமாகப் பார்த்தீர்கள் என்றால், காலையில் பல் துலக்கும் பொழுதே உங்கள் மனத்திற்குள் ஒரே விதமான எண்ணங்கள் தோன்ற ஆரம்பிக்கும். இது பழகிப்போன பின்பு, தினந்தோறும் அதே நேரத்தில், அதே எண்ணம் தோன்றும்.

ஆனர்க வாழ்வின் ஆதார சுருதிகளை உள்வாங்குவகே. ஆனந்த வாழ்வை அனுபவமாக்கும்.

குறிப்பிட்ட சம்பவம், குறிப்பிட்ட நபர், குறிப்பிட்ட இடம் என்று ஒரே விதமாகக் கோன்றம். காலை நேரத்தில் வேலையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும் போகே, மேற்கண்ட எண்ணங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வரத் துவங்கும்.

இதுபோன்று ஒரே நோக்கில். ஒரே மாதிரியான எண்ணங்கள், மனத்திற்குள் மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து கொண்டேயிருக்கும். சூழ்நிலை மாறினாலும், வெளியுலகம் மாறினாலும் கூட, உள்ளுலகத்தில் உங்களை அறியாமல் ஒரே மாதிரியான

எண்ணங்கள் ஒடிக் கொண்டே இருக்கும். அதனால்தான் சொல்கிறோம், மனம் ஒரு சு தந்திரமான வஸ்து கிடையாது. அது முன்பதிவு செய்யப்பட்ட கேஸட். அவ்வளவுதான்.

ஏற்கெனவே பதிவு செய்யப்பட்டு இருப்பதை அழித்துப் புதிதாக வேறு பதிவு செய்யும் வரை, ஒரே விதமாகத்தான் ஓடிக்கொண்டு இருக்கும். இதில் உங்களுக்கு ஒரே ஒரு சுதந்திரம்தான் இருக்கிறது. முன்பே பதிவு செய்துள்ள விஷயங்களை அழித்து, வேறு ஒரு புதிய விஷயத்தைப் பதிவு செய்து கொள்ள முடியும். புதியதோ, பழையதோ மனம் என்றால் அதில் ஏதேனும் சில எண்ணங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும்.

அதில் பழைய பதிவுகளை அழிக்கும் வரை, அதே பழைய எண்ணங்களே ஓடிக் கொண்டிருக்கும். அதனால்தான் பதிவு செய்யப்பட்ட மனத்தைத் தாண்டிய நிலையில் நம்மால் இயங்க முடிவதில்லை. உடலையும், மனத்தையும் தாண்டி இயங்க முடிவதில்லை.

பதிவு எண்ணங்களை அழிக்கும் உயர்ந்த புது எண்ணங்களைப் பதிவு செய்வதே அதற்குத் கீர்வு கரும்.

நித்யம் என்றால் என்ன ... ? எது சத்தியம் ? எது சத்தியமில்லை ?

எது உண்மை ?

எது உண்மையில்லை ?

இவற்றைப் பற்றி, உங்கள் மனத்திற்குள்ளே நீங்களே ஏற்படுத்திக் கொள்கிற தெளிவுதான் நிக்யம்.

உங்கள் மனத்தை, நீங்கள் ப்ரோகிராம் செய்து கொள்கிற சுதந்திரம்தான் நித்யம். இருக்கும் மன அமைப்பை மாற்றி, புதிய மன அமைப்பை உருவாக்கும் முன் எது நித்யம், எது நித்யமில்லை என்பதை, உங்களுக்கு நீங்களே எடுத்துச் சொல்லிக்கொள்ளக்கூடிய தெளிவு முதலில் வர வேண்டும்.

முடிவெடுக்கும் முன்பு தெளிவு பிறக்க வேண்டும். வேண்டு மென்றால், அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் ? மீண்டும் நம்முடைய மனத்தைத் தூக்கி நிறுத்திக் கொள்ளக்கூடிய கருத்துகளைச் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைய தேவைக்கு மட்டும் நாம் பணம் சோப்பதில்லை; பணம் சாம்பாதிப்பதில்லை. அடிப்படை பணம் ச்ற்று யோசனை செய்து பாருங்கள்.

தலைமுறை தலைமுறைக்கும் வறுமை வரக்கூடாது என்றே யோசிக்கிறோம்; அவா்களின் வறுமை காலத்திற்கும் உதவட்டும் என்று சேர்த்து வைக்கிறோம்.

மனம் ஒரு சுதந்திரமான வஸ்து கிடையாது. அது முன்பதிவு செய்யப்பட்ட கேஸட்

வறுமை காலத்திற்கான பணத்தைச் சேர்த்து வைப்பதுபோல், மனத்தின் வறுமை காலத்திற்கென ஞானக் கருத்துகளைச் சேர்த்து வைக்க வேண்டும். மன அழுத்தமும், மன உளைச்சலும் வருகிற காலத்திலே நம்மை நாமே எழுப்பி நிறுத்திக் கொள்வதற்கான ஞானக் கருத்துகளைச் சேர்த்து வைத்தலைத்தான் நித்யம் என்ற வார்த்தையால் சொல்கிறோம்.

நித்யம் என்றால் என்ன என்பதை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வதற்கான உதாரணம், இது. நீங்கள் ரொம்பவும் நொந்து போய், துக்கமயமாக, மிகப்பெரிய பிரச்சினையில் இருக்கும்போது, யாராவது ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய அன்பர், உங்களுக்குச் சரியான தெளிவைக் கொடுத்து, கருத்துகளைக் கொடுத்து, உங்களை அந்தத் துக்கத்திலிருந்து வெளியில் எடுத்து வந்தார் என்றால், அது எவ்வளவு பெரிய உதவியாக இருக்கும் !

யோசித்துப் பாருங்கள்.. அப்போது நாம் சொல்வோம்..., "கடவுளே நேரில் வந்து சொன்னதுபோல இருந்ததப்பா...,' உண்மையிலேயே அந்த நேரத்தில் அந்த நபர் மூலம் கடவுள்தான் வந்து உதவி செய்கிறார்.

சரியான நேரத்தில் நமக்கு அளிக்கப்படும் ஞானக் கருத்துகள், தெளிந்த கருத்துகள் நம்மை துக்கத்திலிருந்து ஒரு வினாடியாவது நம்மை மேலே எடுத்து விடும். மனத்தின் காயத்திற்கு ஒரே மருந்து ஞான கருத்துகளே.

ரும் வாழ்க்கையில் சேர்த்து வைத்த அனைத்து குானக் கருத்துகளையும் அனுபவமாக மாற்றுதலே தியானம். பொதுவாக இந்த ஞானக்களுத்துகளைச் சேர்க்கும்போது அறிவுப்பூர்வமாக நமக்கு இருக்கிற பிரச்சினைகளை எல்லாம் தீர்த்து விடுவோம். ஆனால், உணர்வுப்பூர்வமாக இருக்கிற பிரச்சினைகளை, கருத்துகளைத் தெரிந்து கொள்வதால் மட்டும் தீர்க்க முடியாது. அதை அனுபவமாக மாற்ற வேண்டும்.

சிலபேர். ''சிகரெட் பிடிப்பது தவறு என்று தெரிகிறது. ஆனால், அதைப் பிடிக்காமல் இருக்க முடியவில்லையே'' என்று சொல்வார்கள்.

சிகரெட் பிடிப்பது தவறு என்று தெரிவது அறிவுபூர்வமான தெளிவு. அதைவிட முடியவில்லை என்பது, உணர்வுப்பூர்வமாக ஏற்படுகிற ஒத்திசைவு.

உணர்வு ரீதியாகவும் அதை விட்டுவிடக் கூடிய சக்கியை, ஸ்கிரத் தன்மையை கொண்டு வருவதுதான் தியானம். அறிவுப்பூர்வமான தெளிவிற்கு வந்து விடுவது நித்யம்.

நித்யம் எது ? அநித்யம் எது ? என்ற விவேகத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வது நித்யும். அதை உணர்வுப்பூர்வமாக உணர்ந்து கொள்வதற்கும், ஆழ்ந்த அனுபவமாக மாற்றுவதற்கும் ச க்தியை எடுத்து வரும் வழி தியானம்.

Meditation is the key to open the inspirational energy of intensity

கியானம் என்றால் என்ன?

இதற்கான அருமையான விளக்கம் இது.

தியானம் என்பது, நமக்குள் என்றும் குறையாத உத்சாகத்தை ஊற்றெடுக்க வைக்கக் கூடிய வழிகாட்டி.

நம் வாழ்க்கையில் உத்சாகமும், உத்வேகமும் எப்பொழுது வருகிறதென்று பாருங்கள். எதனால் வருகிறதென்று பாருங்கள். ஒன்று, ஆசையினால் வரும் அல்லது அச்சத்தினால் வரும். ஆசையினாலும், அச்சத்தினாலும் மட்டும்தான் அந்த உத்சாகமே வரும். இல்லை

என்றால் வராது.

உங்களுடைய வாழ்க்கையை எப்படி அனுகுகிறீர்கள் என்பதைச் சற்று பொறுமையோடு பார்த்தீர்கள் என்றால் புரியும்.

காலையில் தூக்கம் கலைந்து எழுந்திருக்கும் தருணத்தைச் சற்று ஞாபகப்படுத்தி பாருங்கள்.

கனவில் இருந்து வெளியில் வந்து கண்விழித்துப் பார்த்த பின்னும் படுத்த நிலையிலேயே இருப்போம். மந்தமாகப் புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டு இருப்போம். ஏதாவது உறுதியான ஆசை வந்த பிறகுதான், படுக்கையில் இருந்தே எழுந்து கொள்வோம்.

உதாரணத்திற்கு, யாரேயேனும் சந்திக்க வேண்டும் என்ற ஆசையோ, வேலைக்கு போயே ஆக வேண்டும் என்ற அச்சமோ உச்சத்திற்கு வந்தால்தான் படுக்கையில் இருந்தே எழுந்து கொள்வோம். உண்மையில் இந்த மன அமைப்பால் நம்முடைய வாழ்க்கை முறையே மாறிவிட்டது.

உற்சாகச் சக்தியை நமக்குள்ளே திறந்து வைப்பதுதான் தியானம்.

காலையில் கண்விழிக்கும்போது உற்சாகத்தோடு எழுபவர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள்.

ஆனால், யாரையோ பார்க்க வேண்டுமென்றோ, எதையோ செய்ய வேண்டும் என் றா, இல்லை இந்த வேலையைச் செய்யவில்லை என்றால், நம் வேலையேபோய் விடும் என்றோ, நாம் எதையோ இழந்து விடுவோம் என்ற ஏதாவது ஒரு அச்சம் வந்தால் மட்டும்தான் படுக்கையை விட்டே எழுகிறோம்.

ஆசையோ, அச்சமோதான் நமக்கு உத்வேகத்தையே அளிக்கிறது. இது இரண்டும் இல்லை என்றால், படுக்கையிலேயே புரண்டு குப்போம். கண் விழித்தபிறகும் படுக்கையில் புரள்கிற ஒரே மிருகம் மனிதன்தான்.

மாடாக இருந்தால், காலையில் அது செய்கிற முதல் வேலை, கட்டி வைத்திருந்தால் கூட கட்டி வைக்கப் பட்டிருக்கும் அந்தக் கோலை ஒரு முறையாவது சுற்றிச் வரும்.

பூனையாக இருந்தால், தன் உடலையே முறுக்கிக் கொண்டு, தனக்குதானே சுறுசுறுப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளும்.

ஒரு நாயாக இருந்தால், காலையில் எழுந்தவுடன், தனது எல்லையை ஒரு முறை சுற்றி பார்த்து வரும்.

எந்த ஒரு மிருகமுமே எழுந்தவுடனேயே, உற்சாகத்தோடு உடலை இயக்கும். ஆனால், தூக்கம் கலைந்த பின்னும் மந்தமாகப் புரண்டு குக்கும் ஒரே மிருகம் மனிதன்தான்.

இயற்கைக்கும், நமக்கும் அதிகமான இடைவெளி வந்து விட்டது. நமது வாழ்க்கையில் எந்த ஆசையும், அச்சுமும் இல்லாதிருந்தால், எந்த உத்வேக சக்தியும் நம்முள் எழுவதே இல்லை. ஆசையோ அச்சமோ இருந்தால் மட்டுமே நமது வாழ்க்கை இயங்கும் நிலை இன்று இருக்கிறது.

எப்படி வண்டிக்கு எரிபொருள் தேவையோ, அதுபோல் ஆசையும், அச்சுமும்தான் நம்மை இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆசை, அச்சம் என்கிற இந்த இரண்டு சக்தி மட்டும் நம்மை இயக்காமல், மூன்றாவது ச க்தியான உத்சாகச் சக்தியை நமக்குள்ளே திறந்து வைப்பதுதான் தியானம்.

இப்பொழுது, இந்த நிமிடம் நமது உடல் இயங்க வேண்டுமென்றால் கூட அதற்கு ஒரே வழி, நமக்கு ஆசை வர வேண்டும். இல்லை என்றால், அச்சம் வர வேண்டும். இல்லையென்றால், உடல் இயங்காது.

எந்தச் செயல், ஆசை அச்சமில்லாமல் நமக்குள்ளேயே இயங்குகிற உத்சாகத்தை, உத்வேகத்தைத் தருகிறதோ, அதுவே தியானம். தியானத்தின் விளக்கம் இதுதான். அசை அச்சத்தை உருவாக்காமல், உற்சாகத்தைத் தரக்கூடிய எல்லாச் செயல்களுமே தியானம்தான்.

• எனக்குத் தியானமார்க்கம் எந்த வகையில் உதவும் ?
• நீங்கள் யார்?
• ஏன் நாம் நிணைத்தபடி வாழ்வும், உறவுகளும் அமையவில்லை ?
• நினைப்பதை நிஜமாக்குவது எப்படி ?
• உள்ளுக்குள்ளிருக்கும் அதிசயங்கள் எவ்வளவு ?
• ஆரோக்கியத்தையும் ஆனந்தத்தையும் அடைவது எப்படி ?

எனும் வகைவகையான கேள்விகளுக்குப் பதிலும், வழியும், தீர்வும் ஒன்றாய்த் தந்திடும் ஒரே மார்க்கம் தியானமார்க்கம்.

ஒருவர் கேட்டார், 'தியானத்தைப் பற்றி இவ்வளவு எளிமையாகச் சொல்லிவிட்டீர்களே, பிறகு எதற்கு ஆனந்த ஸ்புரணா எனும் இரண்டு நாள் வகுப்பு ?'' என்று.

''உண்மையிலேயே உற்சாக சக்தியான ஆனந்தத்தை உங்களுக்குள் திறந்து வைக்கும் தியானம் பற்றிச் சொல்ல இரண்டு நிமிடங்கள் போதும். எது தியானம்? என்று சொல்வதற்கு இரண்டே நிமிடங்கள் மட்டும் போதுமானது.

ஆனால். எதெல்லாம் தியானமில்லை என்பதை உங்களுக்குச் சொல்லித் தெளிவுப்படுத்துவதற்குத்தான் இரண்டு நோள் வகுப்பு தேவை,'' என்று சொன்னோம்.

உண்மையில், ஆசை அச்சமில்லாமல், நமது மனத்திலும், உடலிலும் உற்சாக உணர்வை மலரச் செய்யும் செயலே தியானம்.

நித்யம் என்பது, கேட்கப்பட்ட ஞானக் கருத்துகளை, வாழ்க்கையில் தெளிவைத் தரும் தெளிந்த ஞானக் கருத்துகளாய்ச் சேர்த்து வைத்தல்... தியானம் என்பது, நித்யமான கருத்துகளை நம்முடைய வாழ்க்கையின் பாகமாக மாற்றும் நுட்பத்தை செய்வது, நம்முடைய உணர்வாகவும், அனுபவமாகவும் மாற்றக்கூடிய முறையைச் செய்வது.

ஆனந்தம் என்பது தெளிவைத் தந்த நித்யம் நம்முடைய உணர்வாகவும், அனுபவமாகவும் மாறும் அளவிற்கு அந்த உற்சாக சக்தி பொங்க வாழ்வது. ஆனந்தம் பற்றிய சில ஆழமான சத்தியங்களை ஆராய்ந்து பார்ப்போம் .

நந்தா என்றால் குறைந்துவிடக் கூடியது ! ஆனந்தா என்றால் குறைவில்லாதது!

உங்கள் உடலிலும் மனதிலும் சக்தி ஓட்டம் தொடர்ந்து தடையில்லாமல் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

நம் எல்லோரிடமும் உயிரோட்டம் நடைபெறுவதுபோல், சக்தி ஓட்டம் என்ற ஒன்று நிகழ்ந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது.

அந்தச் சக்தி ஓட்டத்தின் திறன் அபரிமிதமானது. நாம், அந்தச் சக்தி ஓட்டத்தை நமக்குள் நிகழ அனுமதிக்கும்போது,

உடல் நந்தாமல் பொங்கி கொண்டு இருக்கும். காரணமில்லாத மங்களத்துவம் நம்முள்ளும் நிகழ ஆரம்பித்துவிடுகிறது.

நமக்குள் தொடர்ந்து தடையில்லாமல் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சக்தி ஒட்டம்தான் ஆனந்தம்.

காலை முதல் மாலை வரை ஒவ்வொரு நிமிடமும், ஒவ்வொரு விநாடியும் இந்தச் கக்தி ஓட்டம் நமக்குள் நடைபெற்றுக் கொண்டே இருக்கிறது.

நமது இருப்புத்தன்மையில் (Being) தடையில்லாத சக்தி ஓட்டத்தை, ஆனந்தத்தை உருவாக்குவது ஒரு சாதனை. அனுதினமும் மேற்கொள்ள வேண்டிய பயிற்சி , ஆன்ம ரீதியாக ஆனந்தமயமான உணர்வுகளை உருவாக்குவது.

ஆன்மீகத்தில்,

'சத்' என்றால் உண்மை! சத்தியம்!

'சிக்' என்றால் பக்தி உணர்வுகளை உருவாக்குவது! விழிப்பணர்வை அதிகளிப்பது!

இரண்டையும் வாழ்வதற்கான பாதை ...அதுதான் ஆனந்தம்.

மூன்றாவதாகச் சொல்லப்படுவது ஆனந்தம். ஆனந்தம் என்றால் ஆனந்தமயமான உணர்வுகளை உங்களுக்குள் உருவாக்குவது!

இவ்வாறு ஆனந்தமாக இருப்பது எல்லைகளை மறக்கச் செய்யும்! எல்லை களைக் கடந்து, உடலுக்கும், பிரபஞ்சத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசங்கள் மறையும் நேரம்தான், ஞானம் அடையும் நேரமாக மாறும்.

ஆனந்தமயமாக இருப்பது சாதனையின் உச்சிக்கே எடுத்துச் செல்லும்.

ஆன்ம ரீதியாக, ஆனந்தம் உங்களை ஞானப்பாதையில், ஜீவன் முக்த பாதையில் அழைத்துச் செல்கிறது!

ஆனந்த வாழ்வின் ஆதார சுருதிகள் என்னவென்றால், இந்த மூன்று நாண்கள்தான்.

லீவன் புக்க ….

நித்யும் -- ஞானக் கருத்துகளைக் கேட்டு உள் வாங்குதல்

தியானம் - உள்வாங்கிய கருத்துகளை ஜீரணித்தல்.

ஆனந்தம் - அவற்றை நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெளிப்படுத்துதல்.

இந்த மூன்றும் நமது வாழ்வில் நிகழத் துவங்கினால், நம்முடைய ஆனந்த வாழ்விற்கான ஆதார சுருதிகள் மீட்டப்பட்டு விடும். அந்தச் சுருதிகள் தாமாகவே நமக்குள் எழுத் துவங்கும். வாழ்க்கை ஜீவன் முக்த மயமான, இனிமையான, இன்னிசையாக மாறிவிடும்.

உங்களுடைய தினசரி நடவடிக்கைகளில், நீங்கள் செய்கிற செயல்களைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களா ?

நிறைய டி.வி, சினிமா பார்க்கிறீர்கள். நிரைய பத்திரிக்கைகளையும் படிக்கிறீர்கள். அவற்றில் பெரும்பாலும் விபத்துக்கள் பற்றியச் செய்திகளாகத்தான் வருகிறது, அகையெல்லாம் சுவாாஸ்யமாககான் பார்க்கிறீர்கள்.

சுவாரஸ்யமாகப் படிக்கிறீர்கள். சுவாரஸ்யமாகக் கேட்கிறீர்கள்.

சங்கரா் மிக அழகாகச் சொல்கிறார், ''ஆஹார சுத்தையோ, ஸ்மிருதி சுத்தைஹி,'' உள்ளே எடுத்துக் கொள்ளும் ஆகாரம் அனைத்தும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்பது அதன் பொருள்.

இங்கு ஆகாரம் என்பது உள்ளே எடுத்துக் கொள்ளும் உணவைப் பற்றி மட்டும் சொல்லவில்லை.

ஐந்து புலன்கள் வழியாகச் செல்லும் ஒவ்வொன்றுமே ஆகாரம்தான். பார்ப்பது, கேட்பது, உணர்வது, நுகாவது, சுவைப்பது என எதன் வழியாகத் தகவல் சென்றாலும் அதுவும் ஆகாரமே.

உண்ணும் உணவு உடலின் பாகமாக மாறுவதுபோல் காலை முதல் மாலை வரை எத்தகைய உணர்வை ஆகாரமாக எடுத்துக் கொள்கிறோமோ அதுதான் நம்முடைய பாகமாகவும் மாறும்.

நீங்கள் தொலைகாட்சியில் வரும் துக்கமான அதிகம் பார்ப்பவராக இருந்தால் இது உங்களுக்கு அனுபவமாகப் புரியும்.

ஒரு அரை மணிநேரம் கணவர் வீட்டுக்கு வரவில்லை என்றாலும், என்ன செய்கிறீர்கள் ? வாசலுக்குச் சென்று சாலையை எட்டி எட்டி பார்ப்பீர்கள். வராந்தாவில் முன்னும் பின்னும் நடக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். தெரிந்தவாகளுக்குப் போன் செய்து பீதியில் பிதற்றவும் செய்வீர்கள்.

நிச்சயம் அடுத்த அரை மணிநேரத்திற்கெல்லாம் இரத்த அழுத்தம் எகிறிவிடும். ''என்ன ஆச்சோ ? ஏது ஆச்சோ ? ஆபீசுக்குப் போன் பண்ணினேன். எடுக்கவில்லையே ? கிளம்பிட்டாருன்னு சொன்னாங்களோ... இந்த செல்போன் வேற... இப்பத்தான் வேலை செய்யமாட்டேங்கிறதே, '' என்று புலம்ப ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். இல்லையா ?

ஒரு அரை மணிநேரம்தான் தாமதம் என்றாலும், மனம் இல்லாத கற்பனைகளையெல்லாம் செய்து, மனக்கண் முன் காட்சிபோல் காண்பித்துவிடும்.

சாத்தியம் இல்லாத காரணங்களையெல்லாம் புதிதுப்புதிதாக உருவாக்கும். இதற்கு

நாம் அளவுக்கு மீறி உள்வாங்கி வைத்திருக்கும் பய சம்ஸ்காரங்கள்தான் முக்கியமான காரணம்.

சொல்லப்போனால், நல்ல செய்திகளை உள்வாங்குபவர்கள் ஒருபோதும், உணர்ச்சி களால் பாதிக்கப்பட மாட்டார்கள். "அவருக்கு என்ன ஆகியிருக்குமோ?" என்ற சி று எண்ணத்தையே கலக்கமாக, பீதியாக மாற்றி, வயிற்றைப் பிசைய வைக்கும் உங்களுடைய மனத்தின் பகுதியைத்தான், சம்ஸ்காரங்கள் என்கிறோம்.

சம்ஸ்காரங்கள் எண்ணப்பதிவுகளும், எண்ணங்களும் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவை.

சம்ஸ்காரங்கள் பலவகைப்பட்டவை. சில சம்ஸ்காரங்கள் மனக்குழப்பங்களையும், சில சம்ஸ்காரங்கள் நோய்களையும். இன்மை சில சம்ஸ்காரங்கள் பகை. மது போன்ற அடிமைத்தனங்களையும் உருவாக்குகின்றன.

சமீபத்தில் ஒரு பெரிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை ஒன்றைப் படிக்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அது மார்பகப் புற்றுநோய் பற்றிய முக்கியமான ஆராய்ச்சி அறிக்கை.

அந்த அறிக்கையில் ஆராய்ச்சியாளர்கள், 'மாா்பகப் புற்றுநோய் வந்த அத்தனை பெண்களினுடைய வாழ்க்கை முறை பற்றியும், அவர்களின் எண்ண ஓட்டம் பற்றியும் ஆராய்ச்சி செய்தோம். அவர்களுக்கு மார்பகப் புற்றுநோய் வருவதற்குச் சுமார் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே, அந்தப் புற்றுநோய் வந்த அத்தனைபேரின் எண்ண ஒட்டமும், எதிர்மறையான எண்ண ஒட்டமாகவே இருந்திருக்கிறது.''

இந்த ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட்டவர்களில்...

100 பேருக்கு மார்பகப்புற்று நோய் வந்தது என்றால், அந்த 100 பேரையும் அவா்கள் ஆராய்ச்சி செய்தபோது, கண்டுபிடித்த உண்மை இது. 98 பேர் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே புற்றுநோயை வரவழைத்துக்கொள்ளும் எதிர்மறை மன அமைப்பை உருவாக்கியிருந்தார்கள். எதிர்மறையான எண்ணங்களாக மாறியிருந்தது,''என்று சொல்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையில் தங்களுக்கென பிடிப்பு இல்லாமல் போனதனாலோ, ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் கணவர் இறந்ததினாலோ, வியாபாரத்தில் நஷ்டம் அடைந்ததினாலோ அல்லது தமக்குள்ளே அடுக்கி அடுக்கி வைத்திருந்த துக்க எண்ணங்களினாலோ அல்லதுதான் விரும்பிய சுதந்திரத்தை அடைந்து வாழ முடியாததினாலோ, வாழ்க்கைமுறை மாறியிருக்கிறது. மேலும் இவர்கள் ஏதாவது சில காரணத்தினால், தங்களுக்குள் தாங்களே எதிர்மறையான எண்ணங்களை உருவாக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

எதிர்மறையாகவே வாழத் துவங்கி விடுகிறார்கள். வாழ்வை எதிர்க்கும் மன அமைப்புடனும், எதிர்மறை எண்ண ஓட்டங்களையும் வளர்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இந்த மொத்தப் பிரச்சினைகளுக்கும் சுலபமான தீர்வு, மனஅமைப்பை மாற்றுவகே.

ஒருவர் அல்ல, இருவா் அல்ல, எண்ணிக்கையில் குறிப்பிடாமல் அதிகமான புற்றுநோயாளிகளைச் சந்தித்து, அவர்களின் மன அமைப்பை ஆராய்ச்சி செய்த பிறகு வெளியிடப்பட்டிருக்கும் முடிவு இது.

விஞ்ஞானிகள் வெளியிட்டிருக்கும் செய்தியில், நாம் கெரிந்துகொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால்....

10 ஆண்டுகளுக்காவது. உங்களை நீங்களே வருத்திக் கொண்டு. வாழ்க்கையில் துக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு. வேதனையிலேயே வாடினால் மட்டும்தான் பற்றுநோய் (Cancer) வருகிறது.

அப்படியென்றால் அந்த அளவிற்கு நீங்கள் உங்கள் உடலை அழித்துக் கொள்கிறீா்கள். அதனால்தான் அந்த மருத்துவ ஆராய்ச்சியில் மிக அழகாகச் சொல்கிறார்கள். "குறைந்த பட்சம் எண்ணிக்கையில் குறிப்பிடாமல் அதிகமான முறையாவது, உங்களை நீங்களே துக்கத்தில் ஆழ்த்திக் கொண்டால்தான் உங்களுக்குக் கேன்சர் வாடும். அப்பொமுது பற்றுநோய் என்று பகிதாக ஒரு பகுதியையே உருவாக்கும் நச்சுப் பொருட்கள் உங்கள் உடலில் சுரக்கிறது," என்று சொல்கிறார்கள். இந்தக் கருத்துகளை எல்லாம் பார்க்கும்போது தெளிவான ஒரு உண்மை புலப்படுகிறது.

நாம்தான் நம்முடைய உடல் ரீதியான, மன ரீதியான பிரச்சினைகளுக்கும், துக்கங்களுக்கும் உள்வாங்குகிறோம், கொண்டோமானால், புற்று நோயே வராமல் செய்துவிட முடியும். மன அமைப்பை புரிந்து கொண்டால் நோய்களையே தடுத்துவிடலாம்.

ஒரு அருமையான ஆராய்ச்சி. விஸ்கான்சன் யூனிவர்சிட்டியில் இந்த ஆராய்ச்சியைச் செய்தார்கள். நம்முடைய உலக சமுதாயத்தில், ஒருசில பிரிவினர், சாதாரண நடைமுறை மொழியை உபயோகிக்காமல் மிகவும் கலாச்சாரமான மொழியைப் பேசுவார்கள்.

கலாச்சாரமான வார்த்தைகளை உபயோகிக்கிற இந்தப் பிரிவினா்கள் பற்றி ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆராய்ச்சி செய்தார்கள். அவாக்குடைய ஆராய்ச்சியில் ... இந்தக் குறிப்பிட்ட பிரிவு மக்கள் மன அழுத்தத்தில் விழும் தன்மை, மிக மிகக் குறைவாக இருக்கிறது என்று கண்டுபிடித்தார்கள்.

அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில், நல்ல கலாச்சாரமான, நல்ல மொழியை, நல்ல வார்த்தைகளை உபயோகிக்கும் மனிதர்கள் மன அழுத்தத்தில் விழுவதில்லை. என்று கண்டுபிடித்தார்கள். ஒருவேளை மன உளைச்சலில் வீழ்ந்தாலும், சில நிமிடங்களிலேயே மிக எளிதாக, வேகமாக அதிலிருந்து வெளியேறி விடுகிறார்கள் என்றும் நிரூபித்திருக்கிறார்கள்.

ஆழ்ந்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். மன்உளைச்சல் என்பது வேறு ஒன்றும் இல்லை, நாம் மீண்டும் மீண்டும் நமக்கு நாமே சொல்லிக் கொள்ளும் வார்த்தைகளே.!

"நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு நாம் எந்த அளவிற்குப் பொறுப்பு?'' என்று ஒருவா் நம்மிடம் கேட்டபோது, இப்படிப் பதிலளித்தோம்.

"நம்முடைய எண்ணங்கள் தாங்களாகவேகானே நமக்குள் வாண்டு இருக்கின்றன. இல்லை, வேறு யாராவது இடையில் நுழைக்கிறார்களா? வேறு யாராவது இடையில் நுழைக்கத்தான் முடியுமா?... நிச்சயம் இன்னொருவரால் முடியாதல்லவா? அப்படியென்றால்... நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு நாம்தான் முழுப்பொறுப்பு. எந்த ஒரு நிகழ்ச்சி நிகழ்வதற்கு முன்பும் அல்லது ஏதேனும் நபரைச் சந்திக்கச் செல்வதற்கு முன்பும் நாம் எந்த வகையான எண்ண ஓட்டத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு செல்கி றாமோ, அதே வகை பதில்தான் நமக்குக் கிடைக்கும். வரவேற்பும் அதே போன்றுதான் கிடைக்கும்.

உண்மையில் நம்முடைய எண்ண ஒட்டத்திற்கு, மற்றவாகளுடைய மனத்தையும், மன ஒட்டத்தையும் வழி நடத்தும் சக்தியுண்டு. நம்முடைய எண்ண ஓட்டத்தில் பதிந்திருக்கும் நினைவுப் பகுதிகள்தான் நம்மை மன அபத்ததத்திலும், மன உளைச்சலிலும் ஆழ்த்துகிறது. அந்த எண்ணப் பதிவுகளையே சம்ஸ்காரங்கள் என்று அழைக்கிறோம். சம்ஸ்காரங்கள் என்பவை, நம்முள் இருக்கும் எண்ணப் பதிவுகள் அல்லது உணர்வுப் பதிவுகள். அவை எப்போது வேண்டுமானாலும் நம்மைச் சீண்டும் தன்மை கொண்டவை. சம்ஸ்காரங்கள் சாரைப் பாம்பைவிட மோசமானவை.

சாம்ஸ்காரங்கள் நம்மை அறியாமல் மனத்திற்குள்ளே பதிந்து, மீண்டும் ஒரே செயலைச் செய்யத் தூண்டும் அளவிற்கு, சக்தி வாய்ந்த எண்ணப் பதிவுகளாகிறது.

நீங்கள் விரும்பாவிட்டாலும்கூட. அதே செயலை மீண்டும் உங்களையே செய்ய வைக்கிற சக்தி வாய்ந்த மனப்பதிவுகளைத்தான் சம்ஸ்காரங்கள் என்று சொல்கிறோம்.

மனப்பதிவுகள் இரண்டுவிதம். அது வெறும் நினைவுப் பதிவாகவும் இருக்கலாம். இல்லை சம்ஸ்காரமாகவும் இருக்கலாம். உங்களை மீண்டும் மீண்டும் அதே செயலைச் செய்யத் தூண்டக்கூடிய சக்தி அந்தச் சம்ஸ்காரத்திற்கு இல்லை யென்றால் அது வெறும் நினைவுப்பதிவுகான்.

ஆனால், அந்த நினைவிற்கு அதே செயலை மீண்டும் உங்களைச் செய்யத் தூண்டக்கூடிய சக்தி இருக்குமானால், அதைத்தான் சம்ஸ்காரம் என்று சொல்கிறோம்.

மீனத்திலிருக்கும் சம்ஸ்காரங்கள் எப்படி இயங்குகிறது என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்கு நங்கள் ஐம்புலன்கள் மூலமாக எப்படிச் செய்திகளை உள்வாங்குகிறீர்கள், அது எப்படி முடிவாக மாறுகிறது என்பதை முதலில் புரிந்து கொள்வோம்.

நாம் ஐம்புலன்களின் வழியாகச் செய்திகளை உள்வாங்குகிறோம். உதாரணத்திற்குக் கண்களை எடுத்துக் கொள்வோம். நீங்கள் கண்களால் பார்க்கிறீர்கள், படிக்கிறிர்கள். இங்கு ஐம்புலன்களுள் கண்ணின் வழியாக உள்வாங்கும் செய்திகளை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்கிறோம். கண்ணுக்குப் பதிலாக காது என்று நினைத்துக் கொண்டாலும் பரவாயில்லை. காது வழியாகக் கேட்கிறீர்கள் அல்லது வாய் வழியாக ருசிக்கிறீர்கள். கை அல்லது உடல் வழியாக உணருகிறீர்கள்.

இங்கு கண்ணை உதாரனமாக எடுத்துக்கொள்வோம். கண் வழியாக ஒரு பொருளைப் பார்க்கிறீர்கள். அந்தப் பொருள் பற்றிய தகவல் (signal) கண்ணின் வழியாக உள்ளுக்குள் செல்கிறது. நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அந்தப் பொருளே கண்ணுக்குள் செல்வதில்லை. அந்தப் பொருளைப் பற்றிய செய்திதான் தகவலாக உள்ளே செல்கிறது.

உங்களோடு ஒருவர் உங்களுக்குத் தெரிந்த மொழியில் பேசினால் அவர் என்ன பேசினார் என்பதை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியும் இல்லையா? புரியாவிட்டால் புரிந்து

கொள்ளப்படும் மொழியில் வேறு நபரால் மொழி மாற்றப்பட்டு சொல்லப்படுகிறது இல்லையா? அதுபோல் ஏதேனும் ஒரு செய்தியை கணினிக்கு அனுப்பினால், முதலில் அந்தச் செய்தி, அந்தக் கணினியால் புரிந்து கொள்ளப்படும் தகவலாக மாற்றப்படும். கணினிக்குப் புரியும் மொழியில், Digital Signal-ஆக செய்தி மாற வேண்டும். அவ்வாறு செய்தியை Digital Signal-ஆக கணினிக்குள் மாற்றும் மென்பொருளை Digital Signal Processor (DSP) என்று சொல்வோம். இங்கிருந்துதான் டிஜிட்டல் ஃபைலாக அந்தச் செய்தி கணினிக்கு அனுப்பப்படும்.

உதாரணத்திற்கு, ஒரு கேமராவில் ஏதாவது அழகான ரோஜா மலரைப் படம் எடுத்தால், அந்தக் காட்சி காட்சி குமராவிற்குள் மாற்றப்பட்டு பதிவு செய்யப்படுகிறது. கேமராவைப் போன்று நம் கண்களும் பார்க்கும் காட்சிகளைச் சக்ஷு (Bio Signal Processor) எனும் சக்தியால் பயோ சிக்னலாக (Bio Signal) மாற்றுகிறது.

இன்னொரு உதாரணம்... இப்போது நீங்கள் என்னைப் பார்க்கிறீர்கள். உடனே அந்தக் காட்சியை சக்ஷு (பார்க்கும் இந்திரிய சக்தி) பயோ சிக்னலாக மாற்றும். அந்தப் பயோ சிக்னல் ஃபைல் (Signal File) நேராக சித்தத்திற்குப் போகும். சித்தம் என்பது, நம்முடைய எல்லா நினைவும் இருக்கிற ஞாபகக் கிடங்கு (Memory Bank). அந்த இடத்திற்கு ஃபைல் சென்றபிறகு, அந்தச் செய்தி எப்படி முடிவாக மாறுகிறது என்பதைப் பார்ப்போம்.

உங்கள் முன் நான் நின்று கொண்டிருக்கிறேன். இந்தக் காட்சியை கண் படம் எடுக்கிறது. அந்தத் தகவலை 'சக்ஷு' பயோ சிக்னலாக மாற்றி, சித்தத்திற்கு அனுப்புகிறது. அந்தத் தகவல் சித்தத்திற்கு சென்ற உடனே அதைச் சி க்கம் ஆராய்ச்சி செய்ய ஆரம்பிக்கிறது.

புதிதாக வந்திருக்கும் தகவலை, ஏற்கெனவே தான் வைக்கிருக்கும் எல்லா தகவலோடும், ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும். இது விலங்கு அல்ல. இது மரம் அல்ல, இது மலை அல்ல என்று. இது அல்ல, இது அல்ல என்று நீக்குதல் (Elimination) சித்தத்தில் நடக்க ஆரம்பிக்கும்.

அதற்கு அடுத்து அந்த ஃபைல் மனஸுக்குப் போகும். அடையாளம் காட்டுதல் (Identification) நடக்க ஆரம்பிக்கிறது.

கலாச்சாரமான வார்த்தைகளை உபயோகிக்கிற இந்தப் பிரிவினர்கள் பற்றி ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆராய்ச்சி செய்தார்கள். அவர்களுடைய ஆராய்ச்சியில் இந்தக் குறிப்பிட்ட பிரிவு மக்கள் மன அழுத்தத்தில் விழும் தன்மை மிக மிகக் குறைவாக இருக்கிறது என்று கண்டுப்பிடித்தார்கள்.

ஆமமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

கண்ணிலிருந்து வரும் தகவல் (சக்ஷுவால் பயோ சிக்னலாக மாறுகிற சிக்னல்) எப்போது முடிவாக மாறுகிறது, நாம் எப்படி முடிவை எடுக்கிறோம் என்பதைத் தெரிந்து கொள்கிறோம். முடிவெடுப்பது எப்படி என்று கற்றுக் கொண்டாலே வாழ்க்கை மேம்பட்டுவிடும்.

உண்மையில் அறிந்துகொண்டோமானால் போதும், எளிதில் சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றிப் புரிந்து கொண்டு விடுவோம்.

நம்முடைய எண்ண ஒட்டத்திற்கு மற்றவர்களுடைய மனத்தையும் வழி நடத்தும் சக்கியண்டு

கண்கள் பார்க்கிற ஒரு காட்சி தகவலாக எப்படி மாறுகிறது. அந்தத் தகவல் எப்படிச் செயலாக வெளிப்படுகிறது என்பதெல்லாம் நமக்குப் புரியாமல் இருப்பதற்குக் காரணம்...

ஒரு மைக்ரோ வினாடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் இது எல்லாமே நடந்து முடிந்து விடுகிறது. அதனால்தான் நம்மால் இது எப்படி நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ச

க்ஷுவால், பயோ சிக்னலாக மாறிய ஃபைல், உடனே சித்தத்திற்குச் செல்லும். சித்தத்தில் நீக்குதல் நடக்கும்.

அதற்கு அடுத்து உடனேயே மனஸுக்குச் செல்லும். மனஸுக்குள் (Identification) அடையாளம் காணுதல் நடக்கும். ''இது சாமி. காவி உடை அணிந்திருக்கிறார். தியான வகுப்பு எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்,''என்று, 'இதுதான்'என்ற அடையாளத்தை மனஸ் முடிவெடுக்கும்.

வரும் தகவலை... 'இதுதான், இதுதான்' ... என்பதை மனஸ் முடிவு செய்யும்.

'இது அல்ல, இது அல்ல' என்பது சித்தத்தில் நிகழும்.

'இதுதான், இதுதான்' என்ற அடையாளம் காணுதல் மனஸில் நடக்க ஆரம்பிக்கும்.

இதுவரை எல்லோருக்கும் ஒன்றாகத்தான் இருக்கும். ஒரு நம்முடைய சாதாரண மனிதனுக்கும், ஞானிக்கும் இது வேறுபாடின்றி எண்ணங்களுக்கு நடக்கும். நாம்தான் ஆனால், இதற்கு அடுத்துதான் பிரச்சினையே துவங்கும். முழுப்பொறுப்பு

பிரச்சினை கண்டுபிடித்தற்குப் பிறகு, இந்தச் செய்திக்கும், எனக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று அகங்காரம் எந்த முடிவை எடுக்கிறதோ,

அதைப் பொறுத்து இருக்கிறது. அதுதான் மிகவும் முக்கியமானது. ஏற்கெனவே கியானத்தைப் பற்றியும், தியான வகுப்புகளைப் பற்றியும், ஞானிகளைப் பற்றியும் நல்ல அபிப்பிராயம் இருந்தால், தொடர்ந்து கேட்கலாம் என்று அகங்காரம் முடிவெடுக்கும்.

ஆனால், ""இல்லையில்லை. நேற்றே போர் அடித்தது. இன்றைக்கும் ஏன் உட்கார்ந்து கேட்க வேண்டும் ?" என்ற எண்ணம் இருந்தால், உடனே அகங்காரம் எழுந்து போகலாம் என்று முடிவெடுக்கும். அதன் பிறகு அந்த முடிவிற்கு ஏற்ப உங்கள் உடல் இயங்கத் துவங்கும்.

இந்த முடிவுகளை எடுப்பதற்குக் காரணமான, ஏற்கெனவே பதிந்திருக்கும் எண்ணங்கள், எண்ணப்பதிவுகளைச் சம்ஸ்காரங்கள் என்று சொல்வோம்.

ஏற்கெனவே தியானத்தைப் பற்றியும், ஆன்மீகவாதிகளைப் பற்றியும், ஒரு நல்ல கருத்து இல்லை என்றால், அகங்காரம், 'இங்கிருந்து எழுந்து போகலாம்,' என்று முடிவெடுக்கும். இப்படிச் சம்ஸ்காரங்கள் இல்லாமல், வாழ்வின் போக்கை நீங்கள் முடிவு செய்தால், நிறமான ராஜா நீங்கள்தான்.

நம் வாழ்க்கையில் இருக்கும் மொத்தப் பிரச்சினையும் என்னவென்றால், இந்த எண்ணப்பதிவுகள்தான்.

எண்ணப்பதிவுகள்தான் பிரச்சினையே. நீங்கள் நேரடியாக சுதந்திரமாக முடிவெடுத்து வாழ்வதில்லை; ஏற்கெனவே வாழ்க்கை செல்கிறது. ""நம் வாழ்வை நாம் வாழ்வதாக நினைக்கிறோம், இல்லை சம்ஸ்காரங்கள்தான் வாழ்கின்றன!"

அதனால்தான் ஒருசில உடல் சிக்கித் தவிக்கிறோம். மீண்டும் மீண்டும் ஒரே மாதிரியான செயல்களைச் செய்யத் தூண்டும் எண்ணப்பதிவுகளுக்குள் வாழ்க்கை முறைக்கு பெயர்தான் நரகம்.

இந்தச் சம்ஸ்காரங்கள் நிறைந்திருப்பதால்தான் செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கிற விஷயங்களை ഥീനി செய்துவிடுகிறீர்கள்! உங்களை

ஏற்கனவே தியானத்தைப் பற்றியும், ஆண்மீகவாதிகளைப் பற்றியும், ஒரு நல்ல கருத்து இல்லையென்றால், அகங்காரம் இங்கிருந்து எழுந்து போகலாம் என்று முடிவெடுக்கும். இந்த முடிவுகளை எடுப்பதற்குக் காரணமான. ஏற்கனவே பதிந்திருக்கும் எண்ணங்கள். எண்ணப்பதிவுகளை என்று சொல்வோம்.

செய்யவேண்டும் என்று நினைக்கிற விஷயங்களைச் செய்யாமல் விடுகிறீர்கள்!

இதனால் ஒரு மனிதனுக்கு அவர்மேல் அவருக்கு இருக்கும் மரியாதை குறைய ஆரம்பித்து விடுகிறது. இந்தச் சம்ஸ்காரங்களைக் கரைத்து விட்டால் வாழ்வு சு தந்திரமாகவும்; ஆனந்தமாகவும் மாறிவிடுகிறது.

எண்ணப்பதிவுகளை மாற்றினால், வாழ்வின் பாதையே மாறிவிடும். மற்ற எல்லாமே பொதுவாகத்தான் நடக்கும்.

What needs to be destroyed is the Samskaras

னிகளுக்கும், உங்களுக்கும் இருக்கிற ஒரே ஒரு வித்தியாசம் என்னவென்றால், உங்களிடம் இருக்கும் எண்ணப்பதிவுகள். ஞானியும் உங்களைப் போன்று இரண்டு கண்ணால்தான் பார்ப்பார். சக்ஷுதான் வேலை செய்யும், அவருக்குள் நம்மைப்போன்று சித்தமும் வேலை செய்யும். மனஸில் அடையாளம் காணுதலும் நடக்கும். இதற்குப்பின் முடிவெடுப்பதில்தான் இருவருக்கிடையே வித்தியாசம் இருக்கிறது.

ஜீவன் முக்தி அடைந்தவர்களுக்கும், உங்களுக்கும் இருக்கிற ஒரே வித்தியாசம், எண்ணப்பதிவுகள்தான், சம்ஸ்காரங்கள்தான்.

ஜீவன் முக்தர் சம்ஸ்காரங்கள் இல்லாமல், நிகழ்காலத்தை அணுகுவார்.

இப்போது நீங்கள் நேர்மறையாக நல்ல முடிவுகளை எடுத்தாலும், எதிர்மறையாக முடிவுகளை எடுத்தாலும், அதாவது இங்கு உட்கார்ந்து இருப்பதைப் பற்றி பற்றி நோமறையாக முடிவெடுத்தாலும், நம் வாழ்க்கையில் எதிர்மறையாக முடிவு எடுத்தாலும், அந்த முடிவு சம்ஸ்காரத்தின் இருக்கும் மொத்த முடிவாக நிகழும். சம்ஸ்காரம் இருக்கிற வரை உங்களால் பிரச்சினையும் முடிவெடுக்க முடியாது. சம்ஸ்காரங்கள்தான் முடிவெடுக்கும். இந்த எண்ணப் சம்ஸ்காரம் இருக்கும் வரை துக்கம் அழியாது. பதிவுகள்தான்.

சம்ஸ்காரத்தை அழிப்பதுதான் ஆனந்தத்திற்கான நுழைவாயில்.

எண்ணப் பதிவுகள் மூலமாக என்ன முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டாலும், அது துக்கத்தைத்தான் தரும். அது எவ்வளவு நல்ல முடிவாகவே இருந்தாலும், அதை நல்ல முடிவு என்று சொல்ல முடியாகு.

ஏனென்றால், சம்ஸ்காரங்கள் இருக்கும் வரை துக்கம் இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

டமிக ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயம்.

எந்தத் நாம் முதலில் சுவாசத்தை மாற்றுகிறோம். காரணம் என்னவென்றால், உடலில் சுவாசம் அதிகரிக்கும்போது நம்முடைய பயோமெமரி (Bio Memory) உருக ஆரம்பிக்கும். உடலினுள்ளே இருக்கிற எண்ணப் பதிவுகள் கரையத் துவங்கும்.

பிராணன் ஆமமாக உள்ளெடுக்கப்பட்டால், உங்களுடைய பகுத்தறிவு ஆழ்ந்து வேலை செய்யும். பனி உருகிக் கரைந்துப் போவதைப் போன்று, சம்ஸ்காரப் பதிவு உங்களை விட்டுக் கரையத் துவங்கும்.

அதைத்தான் துக்கஹரணா என்று சொல்கிறோம். இது துக்கத்தை அழிக்கும் நேரடி முறை.

முழுவதுமாக விளக்கி விடுகிறேன். பறவை தன் இறக்கையைப் பக்கவாட்டில் நீ ட்டி வைத்துக் கொள்வது போன்று, உங்கள் கைகளை உடலின் பக்கவாட்டில் நீட்டிக்கொள்ளுங்கள். பறக்கும்போது பறவை எப்படித் தன் கால்களை மடக்கிக் கொள்கிறதோ, அதுபோல் உங்கள் முட்டியை மட்டும் மடக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

இப்பொழுது நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், பறவையைப்போல் கைகளை மேலும் கீழும் அசைத்தவாறே முட்டியை மடக்கி, நாற்காலியில் உட்காரும் உயரத்திற்கு உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து எழுந்து கொண்டேயிருங்கள். உட்காரும்போது அடிவயிற்றிலிருந்து சுவாசத்தை வேகமாக வெளியேற்றுங்கள்.

இடைவிடாமல் தொடர்ந்து ஏழு நிமிடங்களுக்குச் செய்யுங்கள்.

சம்ஸ்காரத்தினுடைய பதிவுகள் அதிகமாக அதிகமாக உடலில் இறுக்கங்கள் அதிகமாகும்.

அப்போது உடல் முழுவதும் சுவாசிக்கும். இது வெறும் காற்றுத் துவாரங்களை மட்டும் அல்லாமல், உடல் முழுவதையும் சுவாசி க்க வைக்கும். இது முதல் நிலை.

இரண்டாவது இருக்கிற எல்லாப் பாகங்களையும் வெளியேற்றுவதே

வெளியேற்றும் வழி.

நம்முடைய உடலில் பல இடங்கள் இறுக்கமாகவே இருக்கிறது. சம்ஸ்காரத்தினுடைய பதிவுகள் அதிகமாக அதிகமாக, உடலில் இறுக்கங்கள் அதிகமாகும். சொல்லப்போனால், அடிமைபடுத்துபவரிடம் இருந்து, சுகர்கிரமல்ல, சம்ஸ்காரப்பிடியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதே நிஜமான சுதந்திரம்.

நின்றவாறு (உங்களால் முடியவில்லை என்றால் அமர்ந்தவாறே) உடல் முழுவதையும் அழுத்தமாக்குங்கள்.

கை. கால் அமுத்தமாக்குங்கள். மீண்டும் மீண்டும் அமுத்தமாக்குங்கள். மீண்டும் மீண்டும் அழுத்தமாக்குவதன் மூலமாக இந்த உடம்பிற்குள்ளும், மனத்திற்குள்ளும் இருக்கிற மனஅழுத்தத்தை, சம்ஸ்காரங்களை வெளியேற்றுங்கள்.

பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து, அடிவயிற்றில் இருந்து இந்த ஓம்

காரத்தை எவ்வளவு நீளமாக முடியுமோ அவ்வளவு நீளமாக; எவ்வளவு ஆழமாக. முடியுமோ, அவ்வளவு ஆழமாக; எவ்வளவு சப்தமாக முடியுமோ, அவ்வளவு சப்தமாக உச்சாடனம் செய்யங்கள். காற்றை வெளியேற்றினீர்கள் என்றால் போதும், பிராண க்க்தி உட்செல்வதை உடலே கவனித்துக் கொள்ளும்.

ஆழ்ந்து உச்சாடனம் செய்யுங்கள்.

இருக்கும் இடத்திலேயே அமர்ந்து கொள்ளுங்கள். கண்களைத் திறக்காதீர்கள். சாட்சியாக அமர்ந்திருங்கள். புதிதாக எந்த எண்ணத்தையும் உ உருவாக்காமல், வரும் எண்ணங்களை அழிக்காமல், எண்ணங்களுடனே செல்லாமல் சாட்சியாக அமர்ந்திருங்கள்.

துக்கஹரணா தியானத்தின் பலன்கள்: சம்ஸ்காரங்களை அழிப்பதற்காக சிவபெருமான் தந்த தியானம், இந்த துக்க ஹரணம்.

துக்க ஹரணா மிகவும் சக்கி வாய்ந்த தியானம்.

1. உடலில் தங்கும் துர்ச்சக்திகள் அனைத்தையும் தூய்மை செய்துவிடும். உடலையே ஒரு சமநிலைக்குக் கொண்டு வந்துவிடும். உடலையும், மனத்தையும் ஒரு சமநிலைக்குக் கொண்டுவருகிற சக்தி, இந்தத் தியானத்திற்கு உண்டு.

2. வாதம், பித்தம், கபம்தான், உடலையும், மனத்தையும் இணைக்கிற பாலம்.

சமஸ்காரங்களை அழிப்பதற்காக சிவபெருமான் தந்த தியானம் இந்த துக்க வரரணம்.

3. வாதம், பித்தம், கபம் சமநிலை இல்லாமல் போனால், உடலும் சமநிலையில் இருக்காது. மனதும் இருக்கும். அதனால்தான் சில நேரங்களில் சொல்வோம், பிக்கம் கலைக்கு எறிடுச்சி என்று. அப்படியானால் பாவனை தொந்திரவு அடைந்துவிட்டது என்று பொருள்.

4. உடலில் பித்தம் தலைக்கு ஏறினால், மனம் சமநிலை இல்லாமல் இருக்கும். மனமும், உஉடலும் தனித்தனியான ஒன்று கிடையாது. இரண்டும் ஒன்றுதான் என்ற தெளிவு உங்களுக்குப் பிறக்கும்.

5. மன அழுத்தத்தால் ஏற்படும் சோர்வைப் போக்கும்.

6. முதுமைத்தன்மையைத் தள்ளிப்போடும்.

7. நரம்பு மண்டலத்தை வலுப்படுத்தும்.

தியான யுக்தி - 8

நங்கள் ஏதேனும் ஒரு பழக்கத்திற்கு அடிமையாக இருந்தால், அந்தப் பழக்கம் எவ்வாறு உங்கள் மீது செயல்படுகிறது என்பதைப் பற்றி முதலில் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

அனுபவிக்கும்போது சுகம் தராமல் இருக்கும், அனுபவிக்காமல் விட்டுவிட்டால் துக்கம் தருகிற பழக்கத்தைத்தான் 'அடிமைத்தனம்' என்று சொல்வோம்.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள். சிகரெட் பிடிப்பதால் ஒன்றும் பெரிதாக சுகம் கிடைத்துவிடாது. ஆனால் பிடிக்கவில்லை யென்றால், ஒரு ஆழமான துக்கம், பெரிதாக எதையோ இழந்துவிட்டாற்போன்று இருக்கும். அவை புகைப் பிடிப்பதற்கு மட்டும் என்றில்லை.

நேரங்களில் செய்தித்தாளைப் படிப்பதற்குக்கூட அப்படித்தான் இருக்கும். சில காலையில் செய்தித்தாளைப் படித்தால் பெரிதாக ஒன்றும் சுகமிருக்காது. ஆனால் படிக்கவில்லையென்றால், பெரிதாக எதையோ இழந்த மாதிரி இருக்கும்.

செய்வதால் சுகம் தராததும், செய்யாது இருப்பதால் ஆழ்ந்து துக்கம் தருவதும்தான் அடிமைத்தனம்.

அடிமைத்தனம் என்பது இதுதான். இதை நீங்கள் எதனோடு வேண்டுமானாலும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். இதுவே யுக்கிதான்.

நம்மை அறியாமல், நம் உடலில் உள்ள பல சம்ஸ்காரங்கள், சுவாச ஓட்டத்தை ஆழமாக்குவதாலேயே நம் உடலை விட்டு வெளியேறிவிடும்.

உங்களுக்கே தெரியாமல் உங்களுக்குள் பதிந்து இருக்கிற கோபம், வேகம், துக்கம், குற்ற உணர்ச்சி எல்லாம் கரைய ஆரம்பிக்கும். பல நினைவுப்பதிவுகள் உங்களை விட்டு வெளியே போகும்.

தப்பு என்பது ஆழ்மனத்தைப் பொறுத்தளவிற்குச் சுவையான ஒரு பதாாத்தம். சாதாரண ஒரு செயலை, இது தப்பு என்று சொல்லிவிட்டால் நம் ஆழ்மனம் அதையே சுற்றிச் சுற்றி வட்டமடிக்க ஆரம்பிக்கும். ஆழ்மனம்தான் 90 சதவீதம் செயல்படுகிறது. மேல்மனம் வெறும் 10 சதவிகிதம்தான் செயல்படுகிறது.

அதனால்தான் பலம் அதிகம் பெற்ற ஆழ்மனமே எப்போதும் ஜெயிக்கிறது. ஆழ்மனத்திலிருந்து ஜெயிக்கிறது. ஆழ்மனத்திலிருந்து ஜெயிக்க ஒரே ஒரு வழி, தப்பை, தப்பில்லை என்று புரியவைப்பதே.

இது மிகக் கடினமானது. NSP போன்ற உயர்நிலை தியான வகுப்புகளில்தான் ஆழ்மனத்திலிருந்து உங்களைக் காப்பாற்றும் இரலவாதத்தை நிகழ்த்த முடியும். இப்போதைக்குத் தப்பைப் பற்றிச் சரியான தெளிவே போதுமானதாயிருக்கும்.

யார் ராஜா? யார் அடிமை?

ஐம்புலன்களுக்கு அடிமையாய் உள்ள வரை... அவர் ராஜாவாக வெளியுலகில் வாழ்ந்தாலும் நிஜத்தில் அடிமையே!

ஐம்புலன்களுக்கு அதிபதியான மறு கணத்திலிருந்து... யாராயிருந்தாலும் அவர் ராஜாதி ராஜா !

For body and mind to become healthy...

Suppression of the five senses will result in danger

இத்திரியங்களைத்தான் கட்டுபடுத்தவேண்டும். புலன்களையல்ல. It is the indriyas that need to be controlled, not the senses

You have not 5 but 500 senses

Freedom for senses? or Freedom from senses?

'ஆரோக்கிய சாகரா' – உடலைக் குணப்படுத்தும் தியானம் Arogya sagara - Meditation that heals the body

உங்களுக்கு உதவ ஒரு கூட்டமே இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. உங்களுக்கு உதவத்தான் உடல்கூட இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இதையெல்லாம் விடுங்கள், பிரபஞ்சம் இயங்குவதே எதற்கு ? உங்களுக்காகத்தான் !

ட்டுடதி ஆஸ்ரமத்திற்கு வந்திருந்த பக்தரொருவா், மிகவும் பணிவாய் என்னிடம் கேட்டுக்கொண்டார், 'நான் மிகவும் மோழ்ந்தவன். நானெல்லாம் இந்தப் புனிதமான தியான மண்டபத்திற்குள் வரலாமா, தியானம் செய்யலாமா?''

அவர் மிகவும் மோசமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தவர். தம்மைத் திருத்திக்

Heal your life first. Only next is the Body! கொள்ளும் நாக்கோடு தியானமுகாமிற்கு வந்திருந்தார். காயங்களைப் போக்குவதுதான் ஆன்மீகம் என்பதை அவர் உணர்ந்திருக்கவில்லை.

அவரிடம், ''நோயாளி மருத்துவமனைக்குச் செல்லலாமா ?' என அவரையே திருப்பிக் கேட்டோம்.

''அவர்களுக்காகத்தானே, மருத்துவமனையே இருக்கிறது, '' என பதிலளித்தார். ''உங்களிடம் ஒருவர். 'நான் மிகவும் மோசமான உடலை வைத்திருப்பவன்.

நானெல்லாம் இவ்வளவு மருத்துவமனைக்குள் கேட்டால், நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள் ?'' என்று கேட்டோம்.

"சிரிப்பேன்," என்றார். நானும் அவரைப்

பார்த்துச் சிரிக்க ... அவரும் என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தார். அவர் என்ன மனபாரத்தோடு அங்கு வந்திருந்தாரோ, அது மொத்தமும் அந்த வினாடியில், அவரை விட்டுக் கரைந்தது என்றார்.

அவர் கேட்டார், ''அப்படி நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் ? எவ்வளவோ மாநந்து சாப்பிட்டும் என்னால் வெளிவர முடியாத மனஉளைச்சலில் இருந்து நொடியில் வந்துவிட்டேன்.

எப்படி இது சாக்தியம் ? என்னாலேயே இதை நம்ப முடியவில்லையே.''

சொன்னோம், அப்போது ''இரண்டு விஷயங்கள் நடநடந்தது. ஒன்று ... உங்களின் மனக்காயம் குணப்படுத்தப்பட்டது. இரண்டாவது ... உங்களுக்குள் இருந்த ஆனந்த உணர்வை அந்த நிமிடம் பொங்க வைத்தது.

கிருஷ்ணர் மிக அமகாகச் சொல்கிறார். ''ஸ்ம்பவாமி யகே! யகே!'' எப்போதெல்லாம் அதா்மம் தலை தூக்குகிறதோ அப்போதெல்லாம் உங்களை ஜீவன் முக்கர்களாக்க நான் வந்து கொண்டே இருப்பேன். மணித குலத்தைக் காப்பாற்றிக்கொண்டே இருப்பேன்.

ஒரு ஞான சத்குருவால், ஒருவருக்குள் பலநாட்களாக அடைபட்டு இருக்கும் ஆனந்த ச க்தியைப் பொங்க வைக்க முடியும். ஒரு சிறுகதை மூலமாக, ஒரு சத்தியத்தின் மூலமாக, தீகைஷ் மூலமாக, ஒரு தியானத்தின் மூலமாக இதை குருசக்தியால் செய்துவிட முடியும்.

இப்போது உங்களுக்குள் நிகழ்ந்தது அதுதான். ''

உண்மையாகவே, மொத்தப் பிணியிலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்க ஒரு ஞானியால்தான் முடியும்.

அடைபட்டிருந்த ஆனந்தசக்தி பொங்கத் துவங்கினாலே, மன உளைச்சல் மட்டுமல்ல, மூட்டுக் குடைச்சலிலிருந்து. கேன்சர் வரை சரி செய்துகொள்ள முடியும். எங்கும் தங்கு தடை இல்லாமல் இந்த ஆனந்த சக்தி பாய்ந்தோடினால், அவா ஜீவன் முக்தி நிலையில் வாழ்வதோடல்லாமல், மற்றவர்களுக்குள்ளும் ஜீவன் முக்தி மலர உதவ முடியும்,'' எனச் சொன்னோம்.

மேலும், அவரிடம் இந்த அருமையான கதையைச் சொன்னோம்.

ஒரு சின்ன கதை .....

வழிப்போக்கர்: "இன்மை எவ்வளவு காலம் நீங்கள் வாழ்வீர்கள் ?''

ஜென்ஞானி: ''எழுபது வருடங்கள்.''

வழிப்போக்கா்: '' அப்படியானால் எழுபது வருடங்களுக்குப் பிறகு எங்கே செல்வீர்கள் ? என்ன செய்வீர்கள் ?''

ஜென்ஞானி: ''ஒரு குதிரையாகவோ, மயிலாகவோ பிறப்பேன்.''

வழிப்போக்கா்: ''அதற்குப்பிறகு? எங்கே செல்வீர்கள் ?''

ஜென்ஞானி : "அதற்குப் பிறகா? அநேகமாக பூமிக்கு வராமலே, நரகத்திற்கு சென்று விடுவேன் என நினைக்கிறேன். ''

வழிப்போக்கா்: "நரகத்திற்கா! நீங்கள் எவ்வளவு பெரிய மகான்! எவ்வளவு நல்லவர்!

நீங்களெல்லாம் போய் ஏன் நரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்! ? ! '

ஜென்ஞானி: ''நரகத்திலிருப்பவர்களுக்கு, தியானம் போகிக்க நான் முன்வரவில்லையென்றால், வேறுயார் முன்வருவார்களாம். ? அவர்களை யார் காப்பாற்றுவதாம்..? சொல்லுங்கள்...,' என்று ஜென்ஞானி பேசி முடிக்கவேயில்லை, வழிப்போக்கா் உருகிப்போய்விட்டார். அவரின் உள்ளம் அப்படியே கரைந்து விட்டது. உண்மையில், நம்மைக் காப்பாற்ற, ஒரு ஞானியை விட்டால் வேறுயாரால் முடியும் ?

'மற்றவர்களுக்காகவே வாழும் ஞானிகள், இந்த உலக வாழ்க்கையை மட்டும் தியாகம் செய்ததோடல்லாமல், மறுஉலக வாழ்க்கையையும்கூட தியாகம் செய்கிறார்களே! இப்படி யோசிக்கவே என்ன கருணை பொங்க வேண்டும்! என்ன தாயுள்ளம் வேண்டும்!' என்று உணர்வு பொங்க யோசித்த வழிப்போக்கா், நன்றி பொங்கும் கண்ணீர்ப் பெருக்கோடு

ஞானியை வணங்கினார். வெளியே 'மழை' கொட்டத் துவங்கியது! என அந்தக் கதை முடிவடைகிறது. ஒரு ஞானியின் கருணையும், தியாகமும் கல்லையே கரைத்துவிடும். அவரால் நம் துக்கத்தைக் கரைக்க முடியாதா ?

கதையைக் கேட்டு முடித்தபோது, அந்த வழிப்போக்களுக்குள் மாற்றம் நடந்தது, தியான அரங்கத்திற்குள் வரும்போது இருந்த தாழ்வு உணர்ச்சியில் இருந்து விடுபட்டு, கைகளைக் கூப்பி வணங்கியபடியே உரிமையோடு நம்முடைய தியான மண்டபத்திற்குள் சென்று உட்கார்ந்தார். அப்போது அவரின் உடலுக்கு மட்டும் புதுத்தெம்பு பாய்ந்திருக்கவில்லை. வாழ்வே புதுத் தெம்பு பெற்றிருந்தது! இவுருக்குள் இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தை ஒரு எதிர்பாராத ஞானத்திருப்பம் செய்துவிட்டது.

அதேபோல், இந்தப் புத்தகத்தில் எந்த வரியின் முடிவிலும் அந்த ஞானத்திருப்பம், எப்போது வேண்டுமானாலும், எங்கு வேண்டுமானாலும் நிகழலாம். ஞானத் திருப்பங்கள் ஆனந்தத்தைப் பொங்க வைப்பதனாலேயே, உங்களுக்குள் ஆரோக்கியத்தையும் பொங்க வைக்கும். எனவேதான் சொல்வதுண்டு,

| மருந்து முதலில் | நோயாளிக்குத்தான். தியானம் முதலில் மனக்குறைபாடுகள் |---|---|---|---|---|---|---| | ஞானத்திருப்பங்கள் | உடையவர்களுக்குத்தான். இன்னும் | ஆழ்ந்து வரலாற்றை | ஆனந்தத்தைப் பொங்க வைப்பதனாலேயே | ஆராய்ந்து பார்க்கையில், ஐந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட பல தியானங்களைப் பயன்படுத்தப்போகும் | உங்களுக்குள் ஆரோக்கியத்தையும் | மனிதர்கள், தெரியவருகிறது. இன்னும் உருவாகவேயில்லை எனத் | பொங்க வைக்கும் | அதேபோல் இன்றைய கால கட்டத்தில்,இருக்கும்

மனிதா்களுக்குத் தேவையான தியானங்கள் பலவற்றையும் அதே ஐந்தாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பே எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள். அந்தத் தியானங்களைத்தான் இன்றைய மக்களுக்குப் பல இயக்கங்கள் எடுத்துத் தருகின்றன.

அப்படியென்றால், கொஞ்சம் ஆழ்ந்து சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

உங்களுக்காக உதவ ஒரு கூட்டமே எப்போதும் இயங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. அந்தக் கூட்டம் உங்களின் பல முக்கியப் பிரச்சினைகளுக்கு, எப்போதோ சிந்தித்துத் தீர்வுகளைத் தந்துகொண்டேயிருக்கிறது என்பது நன்றாகப் புரியவரும்.

நல்லவேளை! இந்தப் பிரபஞ்சம் மனிதகுல வாழ்வை, மனிதா்களின் கையில் மட்டுமே விட்டுவைக்கவில்லை. அப்படி மட்டும் விட்டு வைத்திருந்தால், எப்படி டைனோசா்கள், என்றோ இந்த பூமியில் இருந்து மறைந்துவிட்டனவோ, அதேபோல் மனித குலமும் மறைந்து போய்விட வாய்ப்பிருக்கிறது.

மனித குலத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காகத்தான், ஜீவன் முக்தா்கள் மீண்டும், மீண்டும் பூமியில் பூக்கிறார்கள். இதைத்தான் கிருஷ்ணர் மிக அழகாகச் சொல்கிறார், "ஸம்பவாமி யுகே! யுகே!' எப்போதெல்லாம் அதாமம் தலை தூக்குகிறதோ அப்போதெல்லாம் உங்களை ஜீவன் முக்தா்களாக்க நான் வந்து கொண்டே இருப்பேன். மனித குலத்தைக் காப்பாற்றிக் கொண்டே இருப்பேன் என்பதுதான் இதன் சாரம். துன்பங்ளைத் தீர்க்க அவரிருக்க கவலையேன் ?

ஜீவன் முக்தர்கள் பூமியில் பூப்பது உங்களின் குணப்படுத்துவதற்கும், நீ ங்கள் கேட்கும் வரங்களைத் தருவதற்கும், குழந்தை பாக்யம் பெற ஆசீர்வதிப்பதற்கும், திருமணத் தடைகளை நீக்குவதற்கும் அல்ல.

உங்களை ஜீவன் முக்தர்களாகப் பூக்க வைப்பதற்கே.

மேற்சொன்னதையெல்லாம் செய்வதற்கு ஜீவன் முக்தா்கள் தேவையில்லை. அவர்களின் சீடர்கள் போதும். இவையெல்லாம் சின்ன சக்தி விளையாட்டுகள். ஆனால், ஜீவன் முக்தியளிப்பது உங்களின் ஜீவிதத்தையே மாற்றுவது.

உங்களையல்ல, வாழ்க்கையையே ஆரோக்யமாக்குவது.

பூமியின் மீது ஓடியாடும் மனிதவாழ்வின் முக்கியமான பகுதிகளெல்லாம் ஏற்கெனவே காப்பாற்றப்பட்டு விட்டன. மீதமுள்ள சில பகுதிகளை வைத்துக் கொண்டுதான் மனிதர்கள், கரடி பொம்மையோடு விளையாடுவது போல, வாழ்க்கையோடு

விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பெரிய வேடிக்கைத்தான் இது !

அழகான சொற்றொடர் ஒன்று ... "நல்லவேளை, உங்களது வேலைகளைக் முக்கியமான ஒப்படைக்கவில்லை. இரத்த ஓட்டம், நரம்பு இயக்கம், சுவாசம்... போன்ற வேலைகளை அவர் எடுத்துக்கொண்டு, யோசிப்பதை மட்டும் உங்களிடம் விட்டு விட்டார்.''

வாதம் பித்தம் சுபம் சமநிலை இல்லாமல் போனால் உடலும் சமநிலையில் இருக்காது. மனதும் சமநிலையில்லாது இருக்காது

அதனால்தான் அவருக்குத்தான் அதிகப்பொறுப்பு. நீங்கள் அதைத் தடுக்காமல் இருந்தால்போதும்.

''ஒருவேளை எல்லா வேலைகளையும் உங்களிடமே கடவுள் கொடுத்திருந்தால்… ?'' என்ன நடந்திருக்கும். அடுத்த ஓரிரு நாட்களிலேயே அவரின் வீட்டுக்கதவைத் கட்டியிருப்பீர்கள்.

''என்னப்பா? ஏன் திரும்ப வந்தாய்?'' என அவர் கேட்டால், ''கடவுளே! மன்னியுங்கள்...... நேற்று ரொம்ப பிஸியா இருந்ததில் இதயத்தைத் தொடர்ந்து அழுத்த மறந்துவிட்டேன். உடல் செத்துவிட்டது,''என்பீர்கள்.

இல்லாவிட்டால், மறந்துவிட்டேன்,'' என்பீர்கள்.

நன்றாக ஆராய்ந்து பார்த்தீர்கள் என்றால் புரியும், நம் உடலிலும், வாழ்க்கையிலும் நாமே இயக்க வேண்டிய பகுதி மிகக் குறைவாகவே இருக்கும்.

பல பிறவிகளில் ஹீவன் முக்தியின் வாசலைத் தொட்டுவிட்டு வந்தவர்கள் நீங்கள்.

இது புரியாதவர்களுக்குத்தான் ...

'வாழ்க்கை ஒரு பெரிய சாகசம்.

உடல் ஒரு பெரிய சுமை' என்பது போலத் தெரியும். அவர் கொடுப்பதையெல்லாம் கொடுத்துவிட்டார். ஆனந்தக் கூத்தாடுவதை விட வேறு என்ன வேலை!

உங்கள் வாழ்வின் பல பகுதிகளை, இயற்கையே முன்னின்று நடத்துகிறது. மனிதன் எவ்வளவுதான் கெடுத்தாலும், முடிந்த அளவு இனிதாகவே செல்லும் வகையில்தான் உடலும், வாழ்வும் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஒருமுறை, ''பிரபஞ்சம் எங்கே இருக்கிறது?' என ஒருவா், ஆனந்த ஸ்புரண தியானமுகாமில் கேட்டார்.

அப்போது "நீங்கள் இயங்கும்போது பிரபஞ்சம் உங்களுக்குள்ளே இருக்கிறது. நீ ங்கள் இயங்காதபோது அது இல்லை. அவ்வளவுதான், நிம்மதியாயிருங்கள்,' எனச் சொன்னோம். நிஜம்தான்! நீங்கள் தூங்கும்போது உலகமே இயங்கினால்கூட, அது உங்களுக்கு அந்த நிமிடம் நிஜமில்லை. நீங்கள் இயங்காதபோது, வேறு எது இயங்கினாலும், அது உங்களைப் பொறுத்தளவிற்கு, அது நிஜமற்ற ஒன்று.

பிரபஞ்சத்தையே இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் மையம், உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிறது.

அது இயங்காததால்தான், உங்களின் வாழ்க்கையையே, தான் இயக்குவதாய் மனம் காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. நிஜத்தில் மனக்கண் மூடியிருப்பதால்தான், பிரபஞ்சத்தையே இயக்கும் உங்களின் மையம், உங்களுக்குள்ளிருப்பது உங்களுக்கே தெரியாமல் இருக்கிறது. அதனால்தான் குரனிகள் இப்படிச் சொல்வதுண்டு... புமனக்கண் திறக்கும்போது பெரிய அதிசயம் நிகழும். ''

கண்களை மூடிய பூனை, கண்ணைத் திறந்ததும் முதலில் ஆச்சரியமாய்ப் பார்க்கும். தன்னைச் சுற்றி ஒரு பெரிய உலகமே இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று பிறகுதான் அதற்குத் தெரியவரும்..

அதேபோல் மனக்கண் திறந்ததும், பிரபஞ்சமே உங்களை மையுமாய் வைக்கு இயங்குவதைக் காண்பீர்கள். இப்போது எதையெதையெல்லாம் துன்பங்கள், துயரங்கள், நோய்கள் எனக் குறிப்பிடுகிறீர்களோ... அவையெல்லாம் அப்போது இருக்காது.

வாழ்வு தித்திக்க ஆரம்பிக்கும். இதையெல்லாம் உங்களுக்கு அனுபவமாக்கும் வாழ்வியல் கலையைத்தான் தியானம், யோகம் என்று பல்வேறு பெயர்களில் அழைக்கிறோம். நிஜத்தில் உங்களுடைய உடல் மட்டும் நோயுற்றிருக்கவில்லை; உங்களின் வாழ்வும் நோயுற்றிருக்கிறது.

You have a diseased body" is an old story. You have a diseased Life. That has to be cured first.

வாழ்க்கை, இறை சக்தியால் பொங்கும் கங்கை போன்றது என்றாலும்; அதற்கு ஒரு குறையும் வராது என்றாலும்; நம் கையில் சிக்கிய வாழ்வு நம் கட்டுப்பாட்டில்தான் இருக்கிறது. அதை நாம்தான் சரி செய்ய வேண்டும்.

உடல் ஆரோக்கியம் எவ்வளவு முக்கியமோ, ஆரோக்கியமான வாழ்வும் அவ்வளவு முக்கியம். பார்க்கமுடியாத மனம், எப்படி நம் உடலையே இயக்குகிறதோ, அதேபோல்தான், வாழ்வும் நம் உடலை இயக்குகிறது.

மனம், ஒரு பொருள். வாழ்வும் ஒரு பொருள். இரண்டும் இன்று உங்களின் அப்பாவி உடலை தங்களின் இஷ்டத்திற்கு ஆட்டிப்படைக்கின்றன. உடலும் மாட்டிக் கொண்டு விழிக்கிறது. எனவே, குணப்படுத்தப்படவேண்டியது உடல் அல்ல, வாழ்வுதான்.

தற்போது தன்னால் முடிந்த அளவிற்கு இனிமையாக இயங்கும் உடலும், வாழ்வும் முழுமையாக ஆரோக்யமடைய நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் இது மட்டுமே.

இன்று உங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளும், சுதந்திற்குள்ளும் செயல்பட அனுமதிக்கப்பட்ட மனத்தை மட்டும் சரியாய் கையாளுங்கள். அதற்கு உங்களைத் தயார்படுத்துங்கள். உடலும் வாழ்வும் தித்திக்க ஆரம்பித்துவிடும்... ஆரோக்கியம் அடைய ஆரம்பித்துவிடும். உங்களுக்கு உதவ ஒரு கூட்டம் மட்டுமல்ல; பிரபஞ்சமே அதற்குத்தான் இயங்குகிறது என்பது புரியவரும்.

கண்கள், "வேண்டாம்," என்று சொக்கச் சொக்க இரவு நெடுநேரம் வரை டி.வி பார்ப்பவர்களுக்கும்,

நாவு, "வேண்டாம்," என்று எரிச்சலில் துடிக்க, காரத்தையும், உரப்பையும் உடலுக்கு அளிப்பவர்களுக்கும்,

உடல், ''வேண்டாம் போதும்,'' என்பதைப் பலமுறை பலவாறு சொன்னாலும், அதை மீறி அதைச் சுகத்திற்காக அழிப்பவர்களுக்கும் சொல்ல விரும்புவது ....

உடல் உன்னகமானது; புலன்கள் புனிதமானவை.

பலர் இப்படி எல்லாம் சொல்வதுண்டு.... ''இந்த உடல் நான் சொன்ன பேச்சைக் கேட்பதேயில்லை: இந்த உடல் என்னைப் படாத பாடுபடுத்துகிறது: நான் நினைக்கிற வேகத்துக்கு மட்டும் இந்த உடம்பு ஓடினால் நிறைய சாதித்துவிடலாம்; நான் எவ்வளவுதான் நன்றாகயிருக்க முயற்சி செய்தாலும், உடம்பு ஏதாவது ஒரு ஆசையைத் தூண்டி விட்டுவிடுகிறதே! ஐம்புலன்களும் என்னைப் பாடாய்ப் படுத்துகிறதே!' என்று புலம்புவார்கள்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், உடல் உங்களுக்காகவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தியாகச் சுடா்.

இவையெல்லாமே உடல் எனும் உயா்ந்த வின் மீது, அகங்காரம் எனும் தாழ்ந்த வல்து கட்டிவிடும் உடல் கட்டுக்கதைகள்தான். இவையெல்லாமே அகங்காரம் எனும் உன்னகமானது தாழ்ந்த வஸ்து உடலுக்கு இழைக்கும் துரோகங்களே. உடல் பலன்கள் புனிதமானவை உங்களுக்குத் தரும் தொந்தரவுகள் அல்ல.

உடல் சொன்ன பேச்சைக் கேட்பதில்லை எனச் சொல்வது முழுப்பொய். இழுத்த

இழுப்புக்கெல்லாம் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு ஒத்துழைக்கும் தியாகி உங்களின் உடல்.'

ஏற்கெனவே நீங்கள் நினைக்கிற வேகத்துக்கும், ஆசைப்படும் அளவுக்குத் தன்னைத் தாரை வார்த்து, உங்களின் திருப்திக்காகவே உடலானது ஒத்துழைத்தாலும், அதன் மீதே மீண்டும், மீண்டும் பழியைப் போட்டுவிட்டுத் தப்பித்துக்கொள்ளும் சூழ்ச்சிக்காரன்தான் உங்களின் அகங்காரம்.

'தூண்டிவிடுவது அகங்காரம்

அதற்கு இரையாவது உடல்'.

இன்றைய மனிதர்கள் உடலைத் தாங்கள் என்று நம்பினால் கூட பரவாயில்லை; நல்லதுதான். தூண்டுதல்கள், உணர்ச்சிகள், ஆசைகள், எண்ணங்களைத்தான் தாங்கள் என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவற்றிற்கே உடலை அமிக்கிறார்கள்.

கலியுகத்தில் மனிதர்கள் வாழ்வதில்லை;

அகங்காரங்கள்தான் மனிதர்களாய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.''

"நிற்பதும், சாப்பிடுவதும், பேசுவதும்கூட மனிதன், தன் அகங்காரத்திற்குச் செய்யும் சேவைகள்தான். மனிதன் இன்னும் வாழ ஆரம்பிக்கவில்லை. இந்த விளையாட்டைப் புரிந்துகொண்டால்தான் இதிலிருந்து விடுபடவே முடியும்.அகங்காரத்திற்குச் சேவை செய்வதை நிறுத்துங்கள். உங்களின் இனிமையை நீங்களே உணர்வீர்கள்.

மொத்தக் கட்டுரையையும் சுருங்கச் சொல்ல வேண்டுமானால் ... நீங்கள் வாழ, உங்கள் உடலைக் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். அகங்காரத்தின் சுகத்திற்காக உடலைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வராதீர்கள்.

ஐம்புலன்களும், உடலும் உங்களை அலைக்கழிப்பதாகச் சொல்லும் மனத்திலிருந்து விடுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள். உங்களின் உடலும், புலன்களும் புனிதமானவை. அவற்றை அழிக்கும் செயல்களில் இருந்து விடுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள்.

இதைத் தொடர்ந்து செய்தீர்களானால், கோடிஸ்வர நிலையையும் தாண்டிய ஈஸ்வர நிலையை, ஜீவன் முக்தி நிலையை எளிதில் அடைவீர்கள். உடலை அழிக்கும் செயல்களில் இருந்து விடுபட்டுக் கொண்டு வாழ ஜீவன் முக்தி வாழ்வை வாழ்ந்து கொண்டிருப்பீர்கள்.

சக்தி சேமிப்பு யுக்தி-1

பூலோகத்தில் கொடுமை என்னவென்றால், புலன்களைக் கட்டுப்படுத்த ஆரம்பித்தது, அடக்க ஆரம்பித்ததுதான்.

இந்திரியங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதா, புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துவதா என்ற குழப்பத்தாலேயே பல தேவையில்லாத பிரச்சினைகளில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள் மனிதர்கள்.

புலன்களை ஆபத்தில்தான் முடியும். அது ஆரோக்கியமிகு ஆன்மீகத்தில் போய் முடியாது. நல்லதில் போய் முடியாது.

புலன்கள் என்பவை ஒரு கருவியே.

உதாரணத்திற்கு, ஒரு கத்தியை வைத்துக் கொண்டு அறுவைச் சிகிச்சையும் செய்யலாம் : கொலையும் செய்யலாம் : விபத்தாகவும் மாற்றலாம் !

அது, அந்தக் கத்தியை யார் வைத்திருக்கிறார்களோ, அவா்களுடைய மனப்பக்குவத்தைப் பொறுத்தது. விபத்தைத் தடுக்கக் கத்தியை ஒழித்து விட்டு, இல்லாமல் செய்து விடலாம். தவறில்லை. ஆனால், கக்தியே இல்லாமல் செய்துவிடுவதால், கொலை செய்யாமல் வேண்டுமானால் இருக்கலாம். ஆனால், குணமளிக்கும் அறுவைச் சிகிச்சையைச் செய்ய முடியாதே! பிரச்சினைக்கு ஒரு தீர்வு பிறக்காதே!

அதுபோன்றுதான், நாம் நம் புலன்களை அழிப்பதும், அழிக்க நினைப்பதும், கத்தியையே அழிப்பதற்குச் சமமாகும். கத்தியை அழிக்கக் கூடாது. கத்தியைத் தவறான வழியில் உபயோகிப்பவர்களைத்தான் நாம் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். எப்படி முறையாக உபயோகிக்க வேண்டும் என்ற புரிந்துகொள்ளுதலை அவா்களுக்குத் தரவேண்டும். கத்தியைக் கட்டுப்பாட்டோடு உபயோகிப்பது போன்றுதான் இந்திரியங்களையும், நாம் நம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வரவேண்டும்; புலன்களை அல்ல.

சக்தி சேமிப்பு யுக்கி-2

உகவத்தீதையில் கிருஷ்ணர் மிக அழகாக ஐம்புலன் இயக்கம் பற்றிச் சொல்கிறார். ரதத்தில் பூட்டப்பட்டிருக்கும் ஐந்து குதிரைகளும், நம்முடைய ஐந்து புலன்களுக்குச் சமம். இந்த ஐந்து குதிரைகளும் தங்களுக்குப் பிடித்த திசையில் செல்ல விரும்பினால், தேர் எந்தத் திசையில் போகும் ? அந்தக் குதிரைகள் விரும்பும் திசைக்கு நம்மை இழுத்துச் செல்லும். நாம் விரும்பும் திசைக்கல்ல.

சக்தி சேமிப்பு யுக்தி-1

உடல் எனும் தேர், நாம் விரும்புவதுபோன்று இயக்கப்பட வேண்டுமானால், குதிரைகள் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்.

எத்தனை குதிரைகள் இருந்தாலும், அதை எளிதில் கட்டுப்படுத்தும் நுட்பம் தெரிந்திருக்க வேண்டும். அதற்கான எளிய முறைதான். கண்களுக்குக் கட்டிவிட்டு. அந்தக் கயிறை நம் கையில் வைத்துக் கொள்வது. குதிரையும் துன்புறாது. நாமும் துன்புறத் தேவையிராது.

கடிவாளம் குதிரையின் கண்களை பாதிக்காது. கண்களால் எவ்வளவு தூரம் பார்க்கப்பட வேண்டுமோ, அதற்கேற்றவாறு கடிவாளம் பூட்டப்பட்டிருக்கும். இங்கு கடிவாளத்தைப் போட்டிருப்பதனால், குதிரையின் கண்கள் நேரடியாக எந்தவிதப் பாதிப்பும் அடைவதில்லை.

கண்பார்வையைக் குறைக்காமல், கண்களால் பார்க்கப்படும் பாதையின் அளவைத்தான் குறைக்கிறோம்.

அதனால்தான் சொல்கிறோம். புலன்களை நாம் நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்தவும் கூடாது. நம்முடைய இந்திரியங்களைத்தான் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

புலன்கள் என்றால் குதிரை; இந்திரியங்கள் என்றால் லகான்கள், அதாவது கடிவாளம்.

இப்போது ஒரு குதிரை சண்டித்தனம் செய்கிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நிச்சயம்

அதை அப்படியே விட்டுவிட முடியாது. கட்டுக்குள் கொண்டு வர வேண்டும். ஒரு கட்டுப்பாட்டுக்குள் என்பதற்காக, அந்தக் குதிரையைக் கடிவாளம் போட்டு அடக்குவதா? அல்லது அந்தக் குதிரையின் தலையின்மீது கல்லையே போட்டு அடக்குவதா ? அந்தக் குதிரையைக் கடிவாளம் போட்டு ஒழுங்காக்கினால், அதை மீண்டும் உபயோகப்படுத்த முடியும்.

கடிவாளம் குதிரையின் கண்களைப் பாதிக்காது. கண்களால் எவ்வளவு தூரம் பார்க்கப்பட வேண்டுமோ அதற்கேற்றவாறு கடிவாளம் பூட்டப்பட்டிருக்கும்

கல்லைப் போட்டு அடக்க நினைத்தால் அது செத்துத்தான் போகும்.

அது மாதிரித்தான் நம்முடைய ஐம்புலன்களிலும் இந்திரியங்கள் என்ற கடிவாளத்தைப் போட்டு நம்முடைய இந்திரியங்களைத்தான் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும். அதை விடுத்து ஐம்புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தினால் இறந்து போன நடைப்பிணங்கள் மாதிரியான வாழ்க்கையே வாழ்வோம் !!

இது ஆன்மீக வாழ்க்கை அல்ல ! தியான ஆராய்ச்சி

1. அளவுக்கு அகிகமாகச் சாப்பிடத் தூண்டும், சுவை இந்திரியத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறீர்களா ? இல்லை, நாவை அதாவது புலனை அடக்குகிறீர்களா ?

2. சாப்பாட்டைத் தினம் குறைக்க முயற்சித்துத் தோற்றுப் போகிறீர்களா?

3. இதேபோல் ஐம்புலன்கள் வழியாக நம்மை அலைக்கழிக்கும் இந்திரியங்களை, கட்டுபடுத்தி மனத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறீர்களா ? இல்லை புலன்களோடு ஒவ்வொரு முறையும் சண்டையிடுகிறீர்களா? அல்லது அடக்க முயற்சித்துத் தோற்றுப் போகிறீர்களா? ஆராயுங்கள். வாழ்க்கையை ஆரோக்கியமாக்கலாம்.

4. நீங்கள் இப்பொழுது எந்த வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை நீங்களே ஆராய்ந்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

தியான யுக்தி - 3

மனத்தைப் பற்றிய ஒரு அடிப்படை உண்மையைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நமக்குள்ளே இருக்கிற மனத்தால், எல்லாப் புலன்கள் வழியாகவும் ஒரே நேரத்தில் இயங்க முடியாது.

ஒரு மனம் ஐந்து புலன்களுக்கும் ஏற்றவாறு ஆடியாக வேண்டும். கண் ஒரு பக்கம் கூப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

ஒவ்வொரு புலனுடைய தேவைக்கேற்றவாறு ஈடு கொடுத்தாக வேண்டிய நிலையில் மனம் இருக்கிறது.

உடனே, கண்ணோடு கொஞ்ச நேரம் ஆடியாக வேண்டும். இன்னொரு விருப்பத்திற்கேற்றவாறு நீங்கள் ஆடியாக வேண்டும்.அதற்குப் பின் உடல் அழைக்கிறது.

உடனே என்ன செய்ய வேண்டியிருக்கிறது? நடனத்தை மாற்றி உடலோடு சென்று ஆடியாக வேண்டும்.

அடுத்துக் காது அழைக்கிறது. காதோடு போய் ஆடியாக வேண்டும்.

ஒவ்வொரு புலனுடைய தேவைக்கேற்றவாறு ஈடு கொடுத்தாக வேண்டிய நிலையில், மனம் இருக்கிறது. நம்முடைய புலன்களுடைய எண்ணிக்கை அதிகமாக, அதிகமாக அது அவற்றின் இயங்குகிற தன்மை குறைந்து கொண்டே வரும். ஐம்புலன்களுக்கும் நடுவில் சுற்றிச் சுற்றி வந்து ஆடினால், மனம் எந்தப் புலன் வழியாகவும், முழுமையாக இருக்க முடியாமல் ஒரு மந்தத் தன்மைக்குள் ஆழ்ந்து விடுகிறது. மந்தத்தன்மைக்குக் காரணம் புலன்களின் ஆர்பரிப்பே.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், எந்தப் புலன் வழியாகவும் முழுமையாக இயங்க முடியவில்லை என்றால், எந்தச் சுகத்தையும் உங்களால் முழுமையாக அடைய முடியாது; அனுபவிக்க முடியாது. ஒவ்வொரு புலனையும் முழுமையாக இயக்கினால், உலகையே அனுபவிக்கலாம். எத்தனை புலன்கள் இருக்கிறது, எங்கு இருக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல. ஒவ்வொரு புலனும் எவ்வாறு முழுமையாக இயக்கப்படுகிறது என்ற தெளிவு பிறந்து விட்டால்போதும், மந்தத்தன்மையிலிருந்து வெளி வந்து விடுவீர்கள். உலகை முழுமையாக அனுபவிப்பீர்கள்.

தியான யுக்தி - 4

சுதந்திரமாக்கி இருக்கவிடச் சொல்லவில்லை. புலன்களுக்குக்குக் ட் லன்களைச் சுதந்திரமளிக்காதீர்கள். புலன்களிலிருந்து சுதந்திரமாகுங்கள்.

புலன்களுக்குச் சுதந்திரம் தருவதுதான், மேலைநாட்டுச் சுதந்திரம். வெளியுலகச் சுதந்திரம். விருப்பப்படியெல்லாம் வாழும் சுதந்திரம். இது வாழும் சுதந்திரமல்ல. வீழும் சுதந்திரம் !

அந்தப் புலன்களிலிருந்தே சுதந்திரம் பெறுவதுதான், இந்நாட்டு ரிஷிகள் கண்டறிந்த உன்னத சுதந்திரம். உள்ளுலகச் சுதந்திரம். இது வாழும் சுதந்திரம் மட்டுமல்லாமல், உங்களின் வீர்யம் பொங்க, உங்களின் வல்லமைகள் பொங்க, உச்சக்கட்ட ஆனந்தம் பொங்க வாழும் தேவ சுதந்திரம்.

புலன்களுக்குச் சுதந்திரம், உடலையே புழுக்க வைத்துவிடும்.

புலன்களிலிருந்து சுதந்திரம், உணர்வைப் பழுக்க வைத்துவிடும். உணர்வே பழுத்து உச்சக்கட்டச் சுகத்தில், புலன்களால் சிறிதும் தொந்தரவில்லாமல் வாழும் நிலைதான் ஜீவன்முக்தி. புலன்களிலிருந்து உங்களை விடுபடுத்திக் கொள்வதே ஜீவன்முக்த வாழ்வு.

அரை மணி நேரம் தியானம் செய்தால் ஜம்பலன்களும் அடங்கும் ; கருவிகள் அத்தனையும் ஒடுங்கும்.

தூக்கத்தில் உஉடலுக்குக் கை கொடுக்கிற வெவு, ஒய்வு என்று நினைக்காதீர்கள். தூக்கத்தில் உங்கள் கண் (புலன்) வேண்டுமானாலும் ஓய்வெடுக்கலாம். ஆனால், அந்தப் பார்க்கிற சக்தி (இந்திரியம்) ஓய்வெடுப்பதில்லை. அது கனவிலும் எதையாவது பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்.

அதனால்தான் இரவிலே தூக்கத்தின் மூலம் பெறும் ஓய்வு, புலன்களுக்கு முழுமையாக ஓய்வை அளிப்பதில்லை.

தியானத்தின்போது மட்டும்தான் புலன்களுக்கு உண்மையான ஓய்வு கொடுக்க முடியும்.

உடம்பில் இருக்கிற ஒவ்வொரு பாகத்திற்கும் ஒரு அரை மணி நேரமாவது ஒய்வு கொடுக்க வேண்டும்.

அரை ஐம்புலன்களும் அடங்கும். அத்தனையும் ஒருங்கும்.

நாள் ஒன்றிற்கு அரைமணி நேரமாவது இந்த ஐம்புலன்களுக்கும், கொடுத்தோமானால், அவை அவை முழுமையாக அடங்கி, அடுத்த இருபத்து மூன்றரை மணி நேரமும் ஆனந்தமாகவும் சக்தியைப் பெறும். உண்மையான ஒய்வு புலன்களுக்கு ஓய்வளிப்பதே.

தூக்கத்தில் உடலுக்குக் கொடுக்கிற ஒய்வை ஒய்வு என்று நினைக்காதீர்கள். தூக்கத்தில் உங்கள் கண் ( புலன் ) வேண்டுமானாலும் ஒய்வெடுக்கலாம். ஆனால் அந்தப் பார்க்கிற சக்தி இந்திரியம் ஒய்வெடுப்பதில்லை. அது கனவிலும் எதையாவது பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்

Meditation for Health

''உடலும், ஐம்புலன்களும் உங்களின் ஆசைகளுக்காகத் தியாகம் செய்யும் கியாகிகள். ' '

''தியாகிகளா?''என நீங்கள் கேட்கலாம்.

''அம். நீங்கள் யோகிகளாகாதவரை, மனம் எனும் போகி செய்யும் போக்கிரித்தனங்கள் வெளியே கெரியாது.

போகியின் அது ரோகியாக மாற்றி விட்டுத்தான் மறுவேலை பார்க்கும். யோகியாகுங்கள். உடலை உங்களின் அரவணைப்பிற்குள் எடுத்து ஐம்புலன்களிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ள ஆரம்பிக்கும்.

போகியின் கையில் உடலை விட்டுவைத்தால் உடலை அது ரோகியாக மாற்றி விட்டுத்தான் மறுவேலை பார்குகும்

அப்புறம்கான் உடல் எவ்வளவு பெரிய தியாகி என்பது தெரிய ஆரம்பிக்கும். புரிய ஆரம்பிக்கும், '' எனச் சொல்லி முடித்தேன்.

Arogya sagara - Meditation that heals the body

உடலுக்கு ரோகத்தைத் தருகிறது. இதிலிருந்து விடுபட நீங்கள் யோகி ஆவதுதான் ஒரே வழி.

நீங்கள் யோகியாவதற்கான ஒரு இனிய தியானம்...

சோம்பேறித்தனமோ, ஆரோக்கியக் குறைபாடோ ஏற்படும்போது இந்தத் தியானம் மாபெரும் மருந்தாக இருக்கும்.

உடலை உங்களுடைய கட்டிலின்மீது உட்கார வையுங்கள். பூஜைக்காகத் தெய்வச் சிலையை எப்படி உங்களின் முன் உட்கார வைப்பீர்களோ, அப்படி உட்கார வையுங்கள். உங்கள் உடலை நீங்களே பார்ப்பதாகப் பாவனை ( Visualize) செய்யுங்கள். உங்களின் வார்த்தைகளை உடல் முழுமையாக கேட்கும்.

உடலிடம், ''உடலே எனக்கு எவ்வளவோ நல்லது செய்திருக்கிறாய். உளமார்ந்த நன்றிகள்.

உடலே, உன்னை நீயே குணப்படுத்திக் கொள். உன் மூலமாக நான் இன்று செய்ய இருக்கும் காரியங்களை எல்லாம் வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிக்க உதவி செய்..., '' என்று தினமும் காலையில் உடலை ஐந்து நிமிடமாவது ஆராதித்து விட்டு, உடலோடு பேசிவிட்டு, அந்த நாளுக்குள் நுழையுங்கள்.

உடல் இன்னும் அதிகமாக உங்களுக்கு உதவி செய்யும். ஐம்புலன்களும் அற்புதமாய் இயங்கும். தினசரி வாழ்வில் படுத்துக் கொள்ளுமளவுக்கு உடலில் சோர்வோ அல்லது வேறு தொந்திரவுகளோ அல்லது வலிகளோ ஏற்படும்போது இந்தத் தியானத்தைச் செய்யலாம்.

சிறு உற்சாகக் குறைவு ஏற்படும் போதுகூட, இந்தத் தியானத்தைச் செய்யலாம்.

இந்தத் தியானத்தைச் செய்தவுடனேயே, உங்களின் கோரிக்கையைக் கேட்டு, உடல் தன்னைக் குணப்படுத்திக் கொள்ள ஆரம்பித்து விடும்.

சில நேரங்களில் உடனடி வேர்வையாகவோ, தும்மலாகவோ, கொட்டாவியாகவோ

தனக்குள் உருவாகியிருக்கும் ஆரோக்கியக் குறைபாட்டைத் வெளியேற்றி, உங்களைத் தயார்படுத்தும். உங்களை உற்சாகமாக்கிவிடும். புதுத் தெம்பு உங்களுக்குள் பாய ஆரம்பிக்கும். புதுத் தெம்பு உங்களுக்குள் பாய ஆரம்பித்தாலே, மனம் ஒய ஆரம்பிக்கும். ஐம்புலன்கள் அற்புதமாய் இயங்க ஆரம்பித்தால், உடல் எப்போதும் உத்சாகமாகவே இருக்கும்.

உடலுக்குள் தானியங்கி பத்திசாலித்தனம் இருக்கிறது. அதை நீங்கள் கேட்டுக் கொண்டாலே போதும். அது உங்களுக்குத் தேவையான உற்சாகத்தையும், ஆரோக்கியத்தையும் தந்துவிடும்.

ூº¼¯ß ÷£õm÷hõQµõ¤

Kirlian Photography

Love

Worry

-2-0

Fear

•УõÓõø©

Jealousy

Imagination, Reality

Ego

ூன்றியுணர்வு

Gratitude

ிநிம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய முதல் விஷயம் ...

உண்மையிலேயே சக்கரங்கள் இருக்கின்றனவா அல்லது அவை விறும் நம்பிக்கைதானா ?

5 வருடத்திற்கு முன்னால் இது வெறும் நம்பிக்கையாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், இன்று கிர்லியன் போட்டோகிராபி (Kirlean Photography) என்ற புதுவிதமான புகைப்படம் எடுக்கும் கருவி வந்துள்ளது, X-Ray மாதிரி அதுவும் ஒரு புகைப்படம் எடுக்கும் கருவி.

எப்படி X-Ray நம் எலும்புகளைப் படம் பிடிக்குமோ, அதுபோல் கிர்லியன் போட்டோகிராபி, நம் உடலிலிருந்து வரும் ஒளியைப் படம்பிடிக்கிறது.

கிர்லியன் போட்டோகிராபியைப் பயன்படுத்தி, நம் உடலிலிருந்து வெளிப்படும் ஒளியைப் படம் பிடித்து, நம் உடலில் சக்தி மையங்கள் இருப்பதை மிகத் தெளிவாக, அறிவியல்பூர்வமாக நிரூபித்திருக்கிறார்கள். கிர்லியன் போட்டோ கிராபியின் பயன் பற்றி முதலில் சொல்கிறோம். ஒருவருக்குக் கேன்சா் இருக்கிற தென்றால் அவருக்கு அந்தக் கேன்சர் வருவதற்கு 6 மாதத்திற்கு முன்பே தனக்கு வரக்கூடிய வியாதிகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம். எவ்வளவு விரைவில் வரும் என்பதைக் கூட கனித்து விடுவார்கள்.

உதாரணமாக, ஒருவருக்குக் கழுத்தில் கேன்சா் வரப்போகிறது என்றால், குறைந்த பட்சம் 6 மாதத்திற்கு முன்பே அவருடைய கழுத்துப் பகுதியில் இருக்கிற ஒளிமங்க ஆரம்பிக்கும். உடலில் வெளிப்படும் ஒளி உடலில் பிரச்சினையாக இருக்கும் பொழுதே கண்டுபிடித்துச் சரிசெய்துவிட்டோம் என்றால், உடனே அந்தப் பிரச்சினையைச் சரிபடுத்திவிட முடியும்.

இந்தக் கிர்லியன் போட்டோகிராபி, ஒளி உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் குறைபாடுகளை நமக்குப் படம் எடுத்து தந்துவிடுவதால் நமக்கு வரக்கூடிய பல வியாதிகளை முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்ளமுடியும்.

நமது மனம், ஆனந்தமாகவும் இனிமையாகவும் இருக்கும்போது, நம் உடலில் இருக்கும் ஏழு சக்கரங்கள் கார் சக்கரத்தின் அளவுபோன்று பெரிதாகயிருக்கும். அதே மனம்,

துக்கமாகவும் மந்தமாகவும் இருக்கும்போது அதே சக்கரங்கள் சட்டையின் பட்டன் அளவிற்குச் சுருங்கிப் போய்விடும். இதிலிருந்து, ஆனந்தமான மனநிலையே வியாதிகளைப் போக்கிவிடும் என்ற உண்மை கெளிவாகப் பரிகிறது.

நம் மனத்தின் இருப்புநிலைக்குத் தகுந்தாற்போல், இந்தச் சக்கரங்கள் விரிந்தும் சுருங்கியும் இருப்பதை அறிவியல்பூர்வமாக இந்தக் கிர்லியன் போட்டோ கிராபி மூலமாக நிரூபித்திருக்கிறார்கள்.

ச்சக்காங்களை மட்டுமல்ல கை விரல்களிலிருந்து பொங்கும் சக்கியைக்கூட படம் பிடிக்க முடியும் என்பதைக் காட்டும் படம்

நம் உடலில் 7 சக்தி மையங்கள் இருக்கின்றன. நமது உடல், மன, உணர்வு ரீதியான மாற்றங்களை இந்தச் சக்கரங்கள்தான் கவனிக்கின்றன என்பதை இன்று விஞ்ஞானப்பூர் வமாக ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சக்கரங்கள் என்றால், உடலில் சுரக்கும் ஹார்மோன்கள் என்று சிலர் நினைப்பது உண்(டு. ஆனால், ஹார்மோன்கள் சக்கரங்கள் கிடையாது.

அந்தச் சுரப்பிகளை இயக்கக்கூடிய சக்திதான் சக்கரங்கள்.

சக்கரங்கள், நம் உடலின் நுட்பமான சக்தியின் கூட்டு சக்திக் களஞ்சியங்கள். முக்கியமான

தியைத் தாண்டி இலைகளில் கூட வெளிப்படும் சக்கியை காண்பிக்கும் பட

அடைத்து விடுகின்றன.

சக்கியே உடல்நலம்.

7 மணிப்பூரகம், அனாஹதம், விசுத்தி, ஆக்ஞா, ச வறஸ்ராரம்

நம்முடைய ஸ்தூல உடலில் இவற்றிற்குத் தனியாக இடங்கள் இல்லையென்றாலும், உடல் நீளத்திற்கும் இந்தச் சக்தி மையங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன.

இந்தச் சக்கரங்கள், நமது உடல், மனநலங்களுக்குப் பெரிதும் துணை செய்கின்றன. அதே சமயம் நமது எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் இவற்றைப் பாதிக்கவும் செய்கின்றன. பிரபஞ்சத்தின் எல்லையற்ற சக்திக்கு, இவை நேரடி வாய்க்கால்களாகவும் அமைந்துள்ளன.

இயல்பிற்கு மாறான நமது வாழ்க்கை முறையும், இறுக்கமும், எதிர்மறை உணர்வுகளும் சக்கரங்களைப் பூட்டிவிடக் கூடியவை: அவற்றைச் செயலிழக்கவும் செய்துவிடக் விழிப்புணர்வு இல்லாததால், முக்கியமான சக்தி வாயில்களை, இவை தொடர்ந்து

கடல் வாழ் மீன்களிலிருந்தும், வெளிப்படும் சக்தியைக்கூட படம்பிடிக்க முடியு

அதனால்தான் ஒவ்வொரு சீர்கேட்டிற்கும் உரிய ச க்கரத்தைத் தூய்மைப்படுத்திச் சக்தியூட்டுவதன் மூலம், குணப்படுத்த அல்லது ஒரு ஒரு பகுதியாகவோ குணப்படுத்திவிட முடிகிறது. ஒவ்வொரு சக்கரமும், நமது மனத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட குணத்தோடு தொடர்புடையது. இந்தச் சக்கரங்களில் கவனத்தை செலுத்தினாலே நம் குணங்கள் தெய்வீகமாகிவிடும்.

உதாரணத்திற்கு, இதயச்சக்கரம் என்று சொன்னால், அன்பு எனும் சக்தியோடு தொடர்புடையது.

அதனால்தான் தமிழில் ம மட்டுமல்ல, எல்லா மொழிகளிலேயும் அன்பு, இதயம் இரண்டுமே ஒரே பொருளைக் குறிக்கும் இரண்டு வார்த்தைகளாகக் குறிக்கப்படுகிறது.

'இதயமே இல்லை' என்றால் என்ன அர்த்தம்? அன்பே இல்லை என்று அர்த்தம். உதாரணமாக ,10 வருடம் கழித்து நீங்கள், உங்கள் நெருங்கிய நண்பரை ரயில்நிலையத்தில் திடீரென சந்தித்தீர்கள் என்றால், திடீரென்று ஒரு அன்பான உணா்வு இதயத்திலிருந்து பொங்கும். இதுவே கடன்காரரைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், கவலை அடியிலிருந்து பொங்கும்.

ஏனென்றால் வயிறு, கவலையோடு, மணிபூரகச் சக்கரத்தோடு தொடர்புடையது. ஒவ்வொரு உணர்வும், ஒவ்வொரு சக்கரத்தோடு தொடர்புடையது. முக்கியமாக, ஏதாவது தாங்கமுடியாத செய்தியைக் கேட்டவுடனேயே, முதல் அடி வயிற்றுக்குத்தான் விழும், வயிறு கலங்கும். வாந்தி வாந்தி வரும். அதனால்கான் சொல்கிரோம், எழு சுகாா வரைபடம்

''என்னால் இதை ஜீரணிக்க முடியாது,'' என்று.

வயிறு, தொடர்புடையது. சக்கரத்தோடு தொடர்புடையது. மூலாதாரச் சக்கரம், இதுபோன்று ஒவ்வொருச்க்கரமும், ஒவ்வொரு உணர்வோடு தொடா்புடையது. அந்த உணர்வைத் தெளிவாக இயக்கத் தெரிந்தால், இனிமையாக அந்தச்

Part 4: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)_Tamil_part_4.md

தொடங்கும். அப்படி இல்லை என்றால் அந்தச் சக்கரம் மந்தத்தன்மையில் இருக்கும். இந்த உணர்வைப் பற்றிய ஆழமான உண்மைகளைத் தெரிந்து கொண்டாலே பிரச்சி னைகள் எல்லாம் தீர்ந்துவிடும்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஸ்பரணம் தியான அனுபவ முகாம் (NSP) மற்றும் ஆனந்த ஸ்பாணம் தியான முகாம்களில் கற்றுத் தாப்படும் மேற்கண்ட தியானங்களில், எகை எதை எல்லாம் பத்தகத்தின் மூலமாகவே தந்துவிட முடியுமோ, அதை எல்லாம் இந்தப் புத்தகத்தில் தந்துவிட்டோம்.

நிர்பயத் தியானம் பு போன்ற விரு சில தியானங்களை ஆச்சார்யாரின் உதவியோடு, குரு சாந்நியத்தில் மட்டுமே கற்றுக் கொள்ள இயலும்.

நித்ய தியானம் செய்பவரின் ஆரோக்கியமும் ஆனந்தமும் அதிகரிக்கும்

இதற்கு வெறும் நான்கு நாட்கள் உங்களின் உடலையும், மனத்தையும் தயார் செய்தாலே போதுமானது. பல வருடத் தவங்களின் விளைவாக ஒருவருக்கு அடையக்கூடிய அன்மீக அனுபவங்கள், தரிசனங்கள் மற்றும் ஞானமுதிர்ச்சியை இந்த இரண்டு நாட்களிலேயே மக்கள் அனுபவிக்கிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கிர்லியன் போட்டோ கிராபியைவிட அதி நவீனமாக வந்திருக்கும் PIP என்மை சக்கிப் படப்பிடிப்பு கருவி மூலமாகச் செய்யப்பட்ட சக்தி ரீதியான ஆராய்ச்சி இது.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஸ்பாண தியான முகாமில் கலந்து கொண்டு தொடர்ந்து நித்ய தியானம் செய்பவரின் ஆரோக்கியமும், ஆனந்தமும் எவ்வளவு அதிகரிக்கிறது என்பதை சக்கிரீகியாக விளக்கும் படம் இது.

அடுத்து நாம் பார்க்க போகின்ற 7 உணர்வுகள் பற்றிய ஞானதருத்துக்கள் நம்முடைய ஏழு சக்கரங்களையும் சக்தியூட்டும் அன்பு, கவலை, பயம், கற்பனை, பொறாமை, அகங்காரம், நன்றி என்ற ஏழு அத்தியாயங்களும் சக்கரங்களைச் சீர்படுத்தும் சத்யங்களைக் கொண்டவை.

தியானத்திற்கு முன்

தியானத்திற்கு பின்

அன்பு ஒரு ஆனந்த தேவதை ... உங்களை ஜீவன் மக்காரத்தம் தேவை.

Th TT ன் உலகத்தையே நேசிக்கிறேன், ஆனால், என்னை யாருமே புரிந்து கொள்ள மாட்டேன் என்கிறார்களே ?

ஒரு ஈ, எறும்புக்குக் கூட துரோகம் செய்ததே இல்லையே, எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி எல்லாம் நடக்கிறது ?

இரவு, பகலாக எல்லோருக்காகவும் உழைத்தேன். ஆனால், கண்ட பலன், ஒன்றுமே இல்லையே ?

இந்தக் கேள்விகளில் ஏதாவது ஒன்று உங்களுக்குள் இருக்கிறதா?

உங்களுக்கான பதில்கள் மட்டுமல்ல; தீர்வே உள்ளுக்குள் காத்திருக்கிறது, தொடருங்கள்.

விடிஐஸ்பதி மிஸ்ரா என்பவர் பிரம்மசூத்திரம் என்கிற நூலுக்கு விளக்க உரை எழுதியிருக்கிறார். அவர் எழுதிய உரையைப் போல, வேறு யாரும் உரை எழுத முடியாது என்கிற அளவுக்கு, உலகத்தில் உள்ள எல்லாத் தத்துவங்களையும் உள்ளடக்கி உரையை எழுதியிருக்கிறார்.

அவர் அந்த உரையை எழுதத் துவங்குவதற்கு முன்பு, நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவம். வாஜஸ்பதியின் குரு அவரிடம் சொன்னார், ''பிரம்ம சூத்திரத்திற்கான உரையை நீதான் எழுத வேண்டும். எனக்கு வயதாகிவிட்டது. என் மகளைத் திருமணம் செய்துகொள். திருமணத்தைப் பார்க்கும் வரைகூட நான் உயிரோடு இருக்க மாட்டேன் போலிருக்கிறது, '' என்றார்.

''நான் கூடிய சீக்கிரமே இறந்து விடுவேன். நான் உடலில் இல்லை யென்றாலும் மிகச் சிறப்பாக இப்பணிகளைச் செய்துவிடு,''என்று சொல்லிவிட்டு, சில நாட்களிலேயே உயிரை விட்டுவிட்டார். குரு சொன்னபடியே திருமணம் நடந்தது. திருமணம் முடிந்த உடனே முதல் வேலையாக குரு சொன்ன பிரம்மசூத்திரத்திற்கு உரை எழுத ஆரம்பித்தார். இருவரும் ஒரு குடிசைக்குள் தங்கினார்கள்.

உரை எழுதத் துவங்கியது முதல் அவர் நாள், கிழமை என்பதையெல்லாம் மறந்தார். காலம் பறந்தது. வருடங்கள் உருண்டோடியது.

கேட்பதை நிறுத்தி, கொடுக்க ஆரம்பித்தால் நீங்கள் அன்பை வீசும் தென்றல் காற்றாக மாறுவீர்கள்.

பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு உரை எழுதி முடித்தாகி விட்டது. அந்த நூலுக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தார் வாஜஸ்பதி மிஸ்ரா.

தீவிரமாக யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவா் அருகில் இருந்த விளக்கிற்கு ஒரு பாட்டி நெய் ஊற்றி விளக்கேற்றிக் கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தார்.

தன்னோடு இன்னொருவர் இருப்பதை உணர்ந்து, ''அம்மா, நீ யார்?'' என்று கேட்டார் வாஜஸ்பதி.

''நான்தான் உங்கள் மனைவி. என்னைத் திருமணம் செய்து கொண்டதும் நீங்கள் குருவின் ஆணையை ஏற்று உரையை எழுத ஆரம்பித்து விட்டீர்கள்.

உங்களுக்கு எந்தத் தொல்லையும் தராமல் வேண்டிய உதவிகளைப் பக்கத்திலிருந்து செய்து வருகிறேன்' என்று பவ்யமாகச் சொன்னார் அந்தப் பாட்டி.

வாஜஸ்பதிக்கு ஒரே பரிதவிப்பாக இருந்தது. ஆனாலும், உள்ளுக்குள் பரவசம் அடைந்தார். 'இவ்வளவு அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு ஒரு பெண் இருக்க முடியுமா!' என்று நன்றி உணர்வால் உருகி அப்பெண்ணைப் பார்த்தார்.

மிஸ்ரா கேட்டார் : "ஏனம்மா! என் கவனத்தை ஒரு முறையாவது திருப்பி இருக்கக் கூடாதா? உன்னை யார் என்று காட்டியிருக்கக் கூடாதா? உன் வாழ்க்கையையே நான் வீணடித்து விட்டேனே!' என்று அமுதார்.

அதற்கு அவள் பதில் சொன்னாள் : "உங்களுக்குச் சேவை செய்வது நான் பெற்ற பாக்கியம். அது நிறைவேற நீங்கள்தான் எனக்கு உதவினீர்கள்.

உங்களைத் திருமணம் செய்து கொண்டதால்தான் எனக்கு இந்தப் பாக்கியம் கிடைத்தது. இதற்கு எனது அநேக கோடி நன்றிகள்,'' என்று நெகிழ்ந்து சொன்னாள்.

அன்பு செலுத்துபவர்கள் எதையும் எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள். என்பதை உணர்த்தாமல் உணர்த்திவிட்டாள்.

தாம் உரை எழுதுவதற்கு உறுதுணையாக இருந்தது மட்டுமல்லாமல் தம்மையே தியாகம் செய்த தம் மனைவியின் பெயரையே அவர் எழுதிய பிரம்மசூத்திர உரைக்குப் பெயராக வைத்தார்.

பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு எழுதிய உரைக்கு இன்னமும் 'பாமதி' என்ற பெயர்தான் இருக்கும்

பல ஆண்டு காலம் பாமதியை, எதையும் எதிர்பார்க்காமல் இயங்க வைக்கது எது ? ... அள்ள அள்ளக் குறையாமல் பெருகும் அன்பு என்னும் சக்திதான்.

இப்படிக் காரண காரியமில்லாமல் அன்பு பொங்க வாழ்வதுதான் ஜீவன் முக்த வாழ்வு.

இதை உணர்ந்தவர்களுக்கு வாழ்க்கை மிகச்சிறந்த பரிசு. வாழ்க்கை எப்படி இருந்தாலும் சரி அதைக் கொண்டாட இது போன்ற அன்பானவர்களால்தான் முடியும். ஜீவன்

முக்தர்களால்தான் முடியும்.

நம்முடைய என்றால், நமது எதையோ எதிர்பார்த்துத்தான் இருக்கிறது.

மகன்எதிர்காலத்தில் தம்மைக்காப்பாற்றுவானா என்று ஒரு தந்தை எதிர்பார்க்கிறார்.

அப்பா தனக்கு நிறைய சொத்து, சு கத்தைச்

மகன் எதிர்பார்க்கிறான். இப்படி ஒவ்வொருவரும் ஒரு எதிர்பார்ப்புடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சிலா் பணத்தை, புகழை, பதவியை எதிர்பார்ப்பார்கள். ஆனால் ... நான் அப்படியெல்லாம் எதிர்பார்ப்பவன் அல்ல என்பவர்களின் எதிர்பார்ப்பு, இன்னும் கொஞ்சம் காஸ்ட்லியாக இருக்கும்.

இப்படிப்பட்டவர்கள் கவனம், முக்கியத்துவம், ஈர்ப்பு ஆகியவற்றை அன்பு என்ற பெயரிட்டு, அதை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். எதிர்பார்க்கும்வரை வாழ்க்கையைக் கொண்டாட முடியாது.

கேட்பதை நிறுத்திக் கொடுக்க ஆரம்பித்தால், அன்பை வீசும் தென்றல் காற்றாக மாறுவீர்கள். ஆனந்தத்தை நங்கள் ஆனந்தமாய் இருப்பதோடு, மற்றவா்களையும் ஆனந்தமாய் வைத்திருக்கும் ஜீவன் முக்தர்கள் ஆவீர்கள்.

இதை உணர்ந்தவர்களுக்கு வாழ்க்கை மிகச் சிறந்த பரிசு வாழ்க்கை எப்படியிருந்தாலும் சரி அதைக் கொண்டாட இதுபோன்ற அன்பானவர்களால்கான் முடியும் ஜீவன் முக்கர்களால்கான் முடியும்.

நம்மை நாமே திருப்திபடுத்திக் கொள்வதற்கோ, நம்முடைய ஆற்றலை வளர்த்துக் கொள்வதற்கோ நாம் அக்கறை கொள்வதில்லை. முக்கியத்துவம் தருவது இல்லை. அடுத்தவர்களைத் திருப்திப்படுத்தவே நம்முடைய சக்தியையும், வாழ்க்கையையும் செலவழிக்கிறோம்.

இதனால் ஒவ்வொருவா வாழ்க்கையும் அடுத்தவர் கையில் இருக்கும் டிவி ரிமோட் கண்ட்ரோல் மூலம் ஆட்டுவிக்கப்படும் டி.வி.போல் ஆகிவிடுகிறது. மற்றவர்களுக்காக நடனம் ஆடவும், அவர்களின் மகிழ்ச்சிக்காக நம்மை கஷ்டப்படுத்திக் கொள்வதிலும் நம்முடைய நாட்கள் கழிகின்றன.

முதலில் உங்களுக்காக வாம ஆரம்பியங்கள்.

தொடர்ந்து மற்றவர்களின் இதனைத் ஆட்டுவிக்கப்படுகிறோம். சிறு சிறு மகிழ்ச்சிக்காக, நம் வாழ்வின் பெரும் பகுதியைச் செலவழித்து விடுகிறோம். இதையேதான் எல்லோரும் எல்லோருக்காகவும் செய்கிறார்கள் என்பது விந்தை.

திருப்தியற்ற நிலையிலிருக்கும் ஒருவரால் எவ்வளவு உதவ முடியும். உண்மையில் நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு உதவ

வேண்டும் என்று ஆழமாக விரும்புகிறீர்கள் என்றால் நீங்கள் திருப்தியுடன் முதலில் வாழ ஆரம்பியுங்கள்.

உங்களுக்கான வாழ்வை நீங்கள் வாழும்போதுதான், வாழ்ந்த திருப்தியை அடைவீர்கள்.

இது சுயநலம் அல்ல. உண்மையாகவே மனித குலம் வாழ ஆரம்பிப்பதற்கான தீர்வு. முதலில் நீங்கள் திருப்தியாய் வாழ வேண்டும். அப்புறம்தான், அதை மற்றவர் களுக்குள்ளும் உருவாக்கும் ஜீவன் முக்தராக முடியும். முதலில் உங்களுக்காக வாழ ஆரம்பியுங்கள்.

You need not to love the whole world

உலகை நேசிக்க விரும்புகிறீர்களா? முதலில் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களை நேசிக்கத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். அவர்கள்தான் நம் கண் முன்னே நிதாசனமாக நிற்கும் தெய்வங்கள். அவர்களுக்கு உடனடியாக ஏதாவது செய்ய முடிந்தாலே போதும்.

பிறருக்குப் பயனுள்ளதாக நாம் ஏதாவது செய்யாத வரை, 'நான் அன்பு நிறைந்தவன், பாசம் மிகுந்தவன்," என்று சொல்வகெல்லாம் வெறும் வாய் வார்த்தைகளே!

உங்களது கவனத்தை யார் மீதும் திருப்ப வேண்டாம். யாருடைய கவனத்தையும் நீங்கள் ஈர்க்க வேண்டும்.

உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் தன்னிறைவு அடையாத ஒருவரால் மற்றவர்களுக்கு உதவ முடியாது. உங்கள் சக்தி முழுவதையும் உங்களுக்குள்ளே பாய்ச்சுங்கள்.

உங்களது கவனத்தை யார் மீதும் திருப்ப வேண்டாம். யாருடைய கவனத்தையும் நீங்கள் ஈர்க்க வேண்டாம். உங்களின் திருப்திக்காக வாழுங்கள். உங்கள் செயல்களில், அதன் அனுபவங்களில் தன்னிறைவு காணும் வரை முழுமையாக வாழுங்கள். இவ்வாறு வாழும் பொழுது உங்களை அறியாமல் மற்றவரை முழுமையாக நேசிக்கத் துவங்கிவிடுவீர்கள். அப்போது உண்மையில் உங்களை நீங்களே நேசித்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

உலகத்தையே நேசிக்கப் புறப்படும் முன், உங்களை அன்போடு அணுகி உங்களுடனேயே வசிக்கும் ஜீவன்களை முழு அன்போடு அணுகும் ஜீவனாகுங்கள்.

எல்லோரையும் நேசியங்கள் என்கிறிர்களே, எதிராளியை நேசிப்பது எப்படி ? சொல்லுங்கள் ...

எதிராளியை நேசிக்கத்தான் அன்பு வேண்டும். நண்பனை நேசிக்க அன்பு தேவையில்லை.

தடவிக் கொடுத்தால் நாய்கூட அன்பாய் வாலாட்டும்.

ஏற்கெனவே நம்மோடு சுமுகமாய் இருப்பவரை நேசிப்பது மட்டும் நேசமல்ல.

எதிராளியைக்கூட நேசிப்பதுதான் நேசம்.

Attention need is a kind of kick

நமது அன்பு, காகல் . பாசம் எல்லாமே திருவோடு ஏந்திய கதைதான்.

ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வொருவர் முன்பு நின்று இவற்றை பிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

"எனக்கு அன்பு செலுத்துகிறாயே! என்னைக் கவனித்துக்கொள். பாசமோடு பேசமாட்டாயா?' என்று மற்றவர்களிடம் கேட்கும் அளவிற்கு நீங்கள் குறைந்து விடவில்லை; இந்த எதிர்ப்பார்ப்பே தேவை இல்லாதது.

ஒவ்வொருவரும் மகாராஜாக்கள், மகாராணிகள் போன்று வாழ பிறந்தவர்கள் என்ற உண்மை தெரியாமலேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். விஷயங்களும் நடைபெறு வதுண்டு. மாமியாரும் மருமகளும் ; மனைவியும் கணவனும்; காதலியை காதலியும் வாழ்க்கை முழுவதும் ஓயாது சண்டை போடுவார்கள். அவ்வளவு சண்டை போட்டாலும் அவர்கள் பிரிந்து விடுவதில்லை.

ஜீவன் முக்தி அன்பெனும் தேவதையாய்ப் பொங்கட்டும்.

சண்டையின் உச்சத்தைப் பார்த்தால் ஏதோ மிகப் பெரிய விபரீதம் ஏற்பட்டு விட்டது போல தோன்றும். அவர்களுக்குள் இருக்கும் உறவே உடைந்து விட்டாற் போன்று இருக்கும். ஆனாலும், ஒருவரை விட்டு ஒருவர் பிரியவே மாட்டார்கள். காரணம் இது மாதிரியான சண்டைகள் அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுகிறது. கவனத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்கிறது. அவர்களுடைய இருப்பின் முக்கியத்துவத்தை மற்றவர்களுக்கு உணரச் செய்யவே பெரும்பாலான சண்டைகள் நடைபெறுகிறது. அவர்களிடையே இருக்கும் சலிப்பு, உச்சத்திற்குச் சென்றுவிடாமல் இதுபோன்ற ச ண்டைகள் காத்துக் கொண்டு வருகிறது. சண்டையின் மூலம் மேலும் கவனத்தேவை பூர்த்தியடைவதையே விரும்புகிறார்கள்..

இப்படிக் கவனத்தை எதிர்பார்ப்பது கூட, ஒருவகையான போதைதான். இந்தப் போதை, சிலருக்குச் செயற்கையான சக்தியைக் கொடுக்கலாம். ஒருவர் தம் மொத்த வாழ்க்கையையும் பிறருடைய மையத்தில் வைத்திருப்பதால்தான், தம்மிடம் ஏதும் இல்லாதவர்களாக, வெறுமையாக உணர்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்வதே இல்லை.

நங்கள் வெளியில் எதையும் தேடத் தேவையில்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்வீர்கள். சுபாவத்தாலேயே எதையும் கேட்டுப் பெறுவதற்குத் தேவையே இல்லாதவா்கள் நீங்கள்.

கொட்டிக் கொட்டிக் கொடுக்கப் பிறந்த கோடீஸ்வரர்கள் நீங்கள். அவ்வளவு சக்தி, அன்பெணும் தேவதையாக உங்களுக்குள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. கோடி 'ஈஸ்வரா' களில் ஒருவர். இப்படி இருப்பார்கள். குறைவில்லாது கொடுக்கும் அந்த ஒருவர் வேறு யாருமல்ல

நிச்சயமாக, நீங்கள்தான்!

உங்களிடம் இல்லாதவற்றைப் பற்றி கவலைப்படாதீர்கள். இருக்கும் அன்பையும், பாச த்தையும் தரத் துவங்குங்கள். கொடுப்பவராக மாறுங்கள். ஜீவன் முக்தராக வாழுங்கள். அன்பெனும் தேவதை அருவியாய்ப் பொங்கட்டும்.

'தெளிவடைய ஆரம்பித்திருக்கிறீர்கள்' என்பதின் அறிகுறி.

° அப்படியா... ?

மந்தமாயிருக்கும் போதும், மதியுகமாய் செயல்படும் போதும் குழப்பம் வராது. மந்தத்திலிருந்து மதியுகம் நோக்கி உங்களின் குணம் நகர்கையில், நீங்கள் சந்திப்பதுதான் 'குழப்பம்' என்னும் படிக்கட்டு!

குழப்புவதைக் குழுப்புங்கள்.

ெஅப்படியெண்றால் ...

குழப்பம் உருவாகக் காரணமாக இருப்பதை மனத்துக்குள் குறுக்கு விசாரனை செய்யுங்கள். குழப்புவது குழம்பிப்போகும் !

கவலைகளைக் களைந்தால் ஜீவன் முக்தி வெளிப்பட்ட ஆரம்பித்ததுவிடும் !

சொர்க்கத்தை எட்டிப்பார்க்க வேண்டுமா ? – சிரி. நரகத்தை எட்டிப்பார்க்க வேண்டுமா ? - துக்கப்படு.

மனம் சோர்வுற்றிருந்தால படையே உடன் இருந்தாலும் பயம் இருக்கும்.

மனம் உற்சாகமாக இருந்தால், புல் கூட ஆயுதமாகத் தோன்றும், தோல்வி கூட குருவாகத் தோன்றும். சாத்தியம் இல்லாதவற்றில் கூட, சாத்தியம் அவதற்கான சிறு சாத்தியக் கூறுகள் மனக்கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும்.

மனம் சோர்வற்றிருந்தால், படையே உடன் இருந்தாலும் பயம் இருக்கும்.

'இந்த வெற்றி இப்போதைக்குச் சரி ஆனால் அடுத்த தோல்வி எப்போது வருமோ?' என்று சோர்வுற்ற மனம் தோல்வியையே யோசிக்கும்.

சின்ன சாத்தியமின்மைகள்கூட மனக்கண்களுக்குப் பூதாகரமாகத் தெளிவாகத் தெரியும்.

'இந்த நூற்றாண்டில் மனிதனை அதிகம் பாதித்த வியாதி எது?' என்று ஒரு கருத்துக் கணிப்பு எடுக்கப்பட்டது.

அது எய்ட்ஸ், கேன்சர், இரத்தக் கொதிப்பு, சா்க்கரை வியாதி, வறுமை போன்றவற்றில் ஏதாவது ஒன்றாக இருக்கலாம் என்ற நோக்கில்தான் அந்தக் கருத்துக் கணிப்பே எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் கருத்துக் கணிப்பின், முடிவு அவர்களே சற்றும் எதிர்பாராதது.

சிறிய சாந்தியமின்மைகள் மட்டும் மனக்கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும்.

அதில் மனிதனை அதிகம் பாதிப்பது துக்கம்தான் என்பது தெரிய வந்தது. அந்தத் துக்கத்துக்குக் காரணம், 'மனச்சோர்வு' (Depression). இந்த நூற்றாண்டிலேயே மனிதனுக்கு மிகப்பெரும் பிரச்சினையாக இருப்பது, இந்த மனச் சோர்வுதான்.

உலருக்கு இந்தக் கதை ஏற்கெனவே தெரிந்திருக்கும். இந்தக் கதையின் கருத்தாழத்தை நங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே, மீண்டும் இந்தக் கதையைச் சொல்கிரேன்.

ஒரு கிராமத்தில், ஒரு பெண்மணி, நகரத்தில் வாழும் தம் மகன்களை நினைத்து எப்போதும் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தார். பக்கத்து ஊருக்கு ஒரு ஞானி வந்திருப்பதாகவும், அவர் மக்களின் கஷ்டங்களைத் தீர்த்து வைப்பதாகவும் பெண்மணியின் காதுக்குச் செய்தி எட்டியது. பெண்மணி ஞானியைத் தரிசிக்கக் கிளம்பினார்.

''என் பையன்களைப் பற்றிய கவலைதான் எனக்கு எப்போதும்! என் பையன்களுக்கு நல்லகாலம் பிறக்க வேண்டும். அதற்கு ஏதாவது வழி சொல்லுங்கள்,'' என்று ஞானியிடம், பெண்மணி வேண்டினார்.

ஞானி. "அப்படியாம்மா… சிி… ஏன் எப்போதும் உங்கள் மகன்களை நினைத்து கவலைப்படுகிறீர்கள் ?' என்று கேட்டார்.

பெண்மணி, ''இப்போது பாருங்கள் இது நல்ல மழைக்காலம். என்னுடைய மூத்த மகன் உப்பு வியாபாரம் செய்கிறான். மழையில் உப்பு எல்லாம் நனைந்துவிடும். வெய்யில் முழுமையாக இல்லாததால் உப்பளம் கட்டமுடியாது.

இன்னும் கொஞ்ச காலம் கழித்து வெய்யில் காலம். என்னுடைய இளைய மகன் கம்பளி, குல்லா வியாபாரம் செய்கிறான். வெயிலினால் குல்லா வியாபாரமே நடக்காது.

இப்படிப் பெரிய மகன், வருடத்தில் பாதி காலமும், சிறிய மகன் பாதி காலமும் சரியாகச் சம்பாதிக்காதபோது நான் எப்படிச் சந்தோஷமாக இருக்க முடியும் ?'' என்றார்.

ஞானி, வெயில் காலத்தில் பெரிய மகன் நன்றாக உப்பு வியாபாரம் செய்வதை நினைத்துச் சந்தோஷப்படுங்கள். இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லுங்கள்.

''மழைக்காலத்திலும், குளிர்காலத்திலும் இளைய மகனின் கம்பளி, குல்லா வியாபாரம் நன்றாக நடப்பதை நினைத்துச் சந்தோஷப்படுங்கள். அப்புறம் பாருங்கள் துக்கம் எங்கே போகிறது!'' என்று சொன்னார். பலர் இப்படித்தான் எதையாவது நினைத்துக் கொண்டு துக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

தொடர்ந்து கவலைப்படும்போது அது துக்கமாக மாறுகிறது. துக்கம் தொடர்ந்திருந்தால் அதுவே மன அழுத்தமாக, மனச்சோர்வாக மாறுகிறது. துக்கத்திற்குக் காரணம் தேடுவதை நிறுத்துங்கள். கவலையைத் தாண்டி நிம்மதியான உணர்வினால் வசப்படுவீர்கள்.

There is no need for self pity

''யாருக்காகக் என் உலகத்துக்காகவும் தானே கவலைப்படுகிறேன்.

''மற்றவர்கள் மீது இருக்கிற கருணையால்தான் கவலைப்படுறேன். மற்றபடி எனக்கு ஒரு கவலையுமில்லை," என்று சுயபச்சாதாபம் (Self Pity) தேடும் சிலா் இப்படிச் சொல்வதுண்டு. நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள். மற்றவர்களுக்காகக் கவலைப்படுகிறேன் என்பது சுய பட்சாதாபம் தேடிக் கொள்வதே.

மற்றவர்களுடைய கவலைகளுக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் நாம் கவலைப்படுவதால் அவர்களுக்கும் எதுவும் நிகழாது, நமக்கும் நிகழாது. நம்முடைய கவலைகள்தான் இன்றும் கொஞ்சம் அதிகமாகும்.

அவர்களுக்கு நோய் இருக்கிறது.

அவர்களுக்காக நான் மருந்து சாப்பிடுகிறேன் என்று சொன்னால் எப்படி இருக்கும் ?

அது தேவையற்ற செயல்தானே? தம்முடைய உடல் பிரச்சினைக்கு எப்படி ஒருவா மருந்து எடுத்துக் கொள்கிறாரோ, அதுபோல் நம் கவலைகளை ஒழிக்க, நம் எண்ண ஒட்டத்தில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் துன்புறுத்தும் வார்த்தைகளை நாம்தான் கண்டுபிடித்துச் சரி செய்ய வேண்டும்.

'நான் பிரயோஜனம் இல்லாதவன், நான் முட்டாள், நான் துரதிர்ஷ்டசாலி…,'' என்று நம் எண்ண ஒட்டத்தில் ஓடிக் கொண்டேயிருக்கும் சில தவறான வார்த்தைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, களையப்பட வேண்டும்.

கவலைகளைப்பற்றி கவலைப்படாமல், தம்முடைய கவலைகளை ஆராயாமல், மற்றவர்களுடைய கவலையைப் பெரிபடுத்துவது, சுயபட்சாதாபம் தேடிக் கொள்கிற செயல். அது உங்களின் ஜீவ சக்தியை மங்கச் செய்யும். கவலைகளைக் களைந்து விட்டால், வெளிப்படாமல் இருக்கும் ஜீவ சக்தி, தன்னால் வெளிப்பட ஆரம்பித்துவிடும்.

நமக்கு நாமேக்குள் ஒடும் வார்த்தைகளில் அதிகக் கவனம் செலுத்துவதில்லை.

மற்றவர்களுடன் பேசும்போது மரியாதை தந்து பேசுகிறோம். ஆனால், நம்மோடு நாம் மனத்திற்குள் பேசிக் கொள்ளும் போதுமட்டும், கொஞ்சம்கூட மரியாதை இல்லாமல், இங்கிதமில்லாமல் நடந்து கொள்கிறோம், நம்மை நாமே குறைவாக மதிப்பிடுவது ஏன் ? கவனமின்றி தரக்குறைவாக பேசுவதேன் ?

காரணம், உள்ளே குள்வி கேட்க ஆளே இல்லை. அதனால்தான் என்ன வேண்டுமானாலும் யோசிக்கிறோம், எப்படி வேண்டுமானாலும் யோசிக்கிறோம்.

மற்றவர்களிடம் பேசும் வாய் பேச்சுக்கு நாம் வரையறை வைத்திருப்பதுபோல், மனத்தின் எண்ணங்களுக்கு வரையறை வைத்திருப்பதே இல்லை.

மற்றவர்களுக்கு முழுமையான மரியாதை கொடுத்து பேசுவது எதற்கு ? நீங்கள் மரியாதை தந்து பேசினால்தான், அவா்களும் உங்களுக்கு மரியாதை தந்து பேசுவார்கள் என்பதற்காகத்தான் அவர்களும் மரியாதை தர வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்துதான் மற்றவர்களுடன் பழகுகிறீர்கள்.

சுயமரியாதை என்பது மற்றவர்களிடம் நீங்கள் எதிர்பார்த்து நிற்பதல்ல; உங்களுக்கு நீங்களே தருவது. மரியாதை தரும் சொற்களைப் பேசும் பொழுது இனிமையாக நடந்து கொள்ள முடிவதுபோல், மரியாகைக் குறைவான வார்த்தைகளைப் பேசும்பொழுதும் இருக்க முடிவதில்லையே ஏன் ? காரணம் உங்கள் உள்ளுக்குள் நிம்மதிதரும் வார்த்தைகளின் எண்ணிக்கைக் குறைவாக இருப்பதுதான்.

கட்டுப்பாடே இல்லாத காட்டுக் குதிரையைப் போல, இத்தனை வருடங்களாக வளர்க்கப்பட்டதால்கான், நம் மனம் சில அவமானங்கள், சில கோல்விகளுக்கே வெகுண்டு எழுகிறது. நம் மனத்தால் வெளியில் நிகழும் எதிர்பாராத நிகழ்வுகளை ஜீரணிக்க முடிவதில்லை. நிம்மதி இழக்கிறது.

தன்னை நிரூபிக்கவே முழு சக்தியையும் திருப்புகிறது. இத்துனைக் கொந்தளிப்புக்கும் காரணம் யாரோ ஒருவர் உங்கள் மீது வீசிய வார்த்தைகள். இந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல் ஜீரணிக்க முடியாமல் இருக்கும் தன்மையே கவலை .

கவலை இருக்கும் எண்ணங்களால் வரும் அசுத்தமான வார்த்தை ஓட்டங்களே கவலை.

நம் மனத்தால் வெளியில் நிகழும் எதிர்பாராத நிகழ்வுகளை ஜீரணிக்க முடிவதில்லை.

உள்ளே நிம்மதியைக் கண்டு கொண்டால், வெளியே சுதந்திரத்தைக் கண்டு கொள்வீர்கள்.

வார்க்கை ஒட்டங்களைச் சரிசெய்தாலே பாரங்கள் நீங்கும். உள்ளிருக்கும் நீங்களும் சுதந்திரம் பெறுவீர்கள், ஆனந்தமாய்ச் சிரிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள். அத்தகைய கஷ்டங்கள் இல்லாத நிலையை உங்களுக்குத் தரும் யுக்திகள்தான். தியானங்கள்.

கவலையைத் தூண்டும் யுக்தி-3

எந்த ஒரு செயலிலும் முழுமையாக ஈடுபட முடியாமல் போவது ... கட்டுப்பாடற்ற கட்டுக்கடங்காத ஆசைகளால்தான்.

ஆசை என்ற பந்தை, எவ்வளவு வேகமாக வீசுகிறீர்களோ, அதைப் பொறுத்துத்தான், அந்த ஆசை கவலை என்ற பந்தாக, பலருடைய வாழ்க்கைச் சுவரில் பட்டு உங்களிடமே திரும்பும்.

உங்கள் கவலையின் அளவு, உங்கள் ஆசையின் அளவே. தேவையற்ற ஆசைகள் குறைந்தாலே, கவலைகளும் குறைந்து விடும்.

உங்கள் கவலைகளை, உங்கள் ஆசைகள் மூலம் நீங்கள்கான் தேர்வு செய்கிறீர்கள்.

தேர்வு செய்யும்போது முழு விழிப்புணர்வுடன் இருங்கள். கவலைகளைத் தரும் ஆசைகளைத் தேர்வு செய்ய மாட்டீர்கள்.

உண்மையை இந்தப் போதும், கொண்டாலே நிம்மதியான வாழ்க்கைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்துவிடலாம்.

எனக்கு மட்டும் ஏன் இவ்வளவு கவலைகள் ? என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களின் கவலைகளுக்குக் காரணம் உங்கள் ஆசைகளே!

• பயத்தைத் தைரியத்தோடு எதிர்கொள்பவரே ஜீவன்முக்தா்

பயம் என்பது ஒர் சக்தி. தைரியமும் ஒர் சக்தி. பயம் உங்களின் சக்தியை விரயமாக்கும். தைரியும் உங்களின் சக்தியைப் பலப்படுத்தும்.

ஒவ்வொரு மனிதரும், ஏதாவதொரு காரணங்களுக்காக, தினம் தினம் பயப்பட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இந்தத் தொடர் பயங்களுக்குப் பெயர்தான் (Fear strokes) பயத்தாக்குதல். பயத்தாக்குதலிலிருந்து எந்தவொரு மனிதர் தப்பிக்கிறாரோ, அவரின் உடலும் மனமும் உற்சாகத்தால் நிரம்பும். சக்தியால் நிறைந்திருக்கும்.

பயத்திலிருந்து விடுபடுவது தியானம் மட்டுமல்ல ;

அதுவொரு ஜீவன் முக்த அனுபவம் .

பயக்கைச் சரியாக எதிர்கொண்டால், மரணம் கூட உங்களுக்கு ஞானத்தைத் தரும் குருவாகும்.

■ ரணத்தை எதிர்கொள்ளும் நிகழ்ச்சியை ஒரு தியானமாகவே வகுத்துள்ளார், பகவான் ரமண மகரிஷி.

பதினாறு வயதாக இருந்தபோது, மரணம் அடைந்து ஞானம் பெற்ற மஹா ஞானி ரமண மகரிஷி.

ரமண மகரிஷி பிறந்தது திருச்சுழியில். அவருடையில் அவருடைய உறவினர் வீட்டில் இருக்கும்போது, திடீரென அவரது உள் உணர்வில் மரணம் என்கிற அனுபவம் இயல்பாக விரியத் தொடங்கியது. அந்த அனுபவம் நிகழத்துவங்கியதும், ரமணர் தம் விழிப்பணர்வோடு அதை எதிர்கொண்டார்.

பயத்தால் அதிலிருந்து தப்பியோட நினைக்கவில்லை. மரணம் என்றால் என்ன என்ற அவரின் சந்தேகத்திற்குப் பதில் கிடைக்கத் துவங்கியது. அதை அனுபவமாக உணரத் தொடங்கினார்.

முதலில் கை, கால் செயல் இழந்தது.

பிறகு மார்பு, தலை, இறுதியில் உடல் முழுவதும் செத்துப் போனது.

உடலிலிருந்து ஏதோ ஒன்று வெளியில் வந்து விழுந்த மாதிரி ஓர் உணர்வு அவருக்குள் ஏற்பட்டது.

தனக்கு நேர்ந்து கொண்டிருப்பதை, உணர்கிற உணர்வின் மூலமாக, அவர் தம்மைத் தாமே சாட்சியாகப் பார்த்தார்.

தம் உடல் எரிந்து போவதை, எரிந்து சாம்பலாவதை நிதா்ச னமாகக் கண்டார். மாணத்தின் தன்மையை, அதன் அடைவத்தை, அணுஅணுவாக விழிப்புணர்வோடு அனுபவித்தார்.

உடல் அழிந்தாலும் 'தான்' என்று அழியாத இந்த உணர்வுதான் ஆத்மா.

அப்பொழுது, பளிச் என்று ரமணரின் ஆத்ம அனுபூதி பேரொளியாக வீசியது.

''உடல் அழிந்தாலும் தான்! என்ற அழியாத இந்த உணர்வுதான் ஆத்மா. இது என்றும் அழிவதில்லை,'' என்ற தெளிவு அவருக்குள் பிறந்தது. அந்தத் தெளிவுதான் ரமணரை ஞானியாக மாற்றியது. இதே அனுபவம் நமக்கு ஏற்பட்டிருந்தால் ... ?

நாம் அமைதியாக இருந்து, நமக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கவனித்துப் பார்க்கிருப்போமா ?

உயிர் போகப் போகிறது என்கிற பயத்தில் கத்திக் களேபரம் செய்கிருப்போம்.

ஆனால், உண்மையில் மரணம் நேர வேண்டாம். மரணத்தை பற்றிய எண்ணமே போதுமானது. நம்மை பயமுறுத்த மரணம் கொடுக்கும் அபைவத்தைக் கண்டு ரசிக்க, நாம் இன்னும் நிறையப் பக்குவம் அடைய வேண்டியிருக்கிறது.

ஆனால், அந்த அபைவக்கை அடையாமலேயே மாணத்தின் மீது நமக்கு இருக்கும் பயத்தைப் போக்கிக் கொள்வதற்காகவே, ஒரு தியானத்தைச் சொல்லித்தருகிறோம். அது கடோ உபநிடத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்டது.

இந்தத் தியானம் 'நிர்பயா தியானம்' எனப்படும். மற்றத் தியானங்களைப்போல், ஒரு ஆச்சாரியாரின் உதவி இல்லாமல், குரு சாந்நித்யத்தின் உதவி இல்லாமல் செய்ய இயலாது.

இந்தத் தியானம் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஸ்புரணம் தியான முகாமில் கற்றுத் தரப்படும். இந்தத் தியானத்தில் கலந்து கொள்பவர்கள் மரணம் கடந்த அனுபவத்தை உணர்கிறார்கள்.

மரணபயம் கூட இன்னொரு சிறு எண்ணமே என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். நம்மை உலுக்கிக் கொண்டிருக்கும் துக்கத்தைக் கூட, அடுத்து வரும் சிறு எண்ணமானது மாற்றிவிடும் எனும் உண்மையைப் பரிந்து கொண்டால், பெரிய தெளிவு பிறந்துவிடும்.

பயத்திற்கு நீங்கள்தான் சக்தி தருகிறீர்கள். நிஜமாக அதற்குச் சுயமாகச் சக்தியில்லை.

உங்களின் பயமும் அதே போலத்தான். பயத்திற்கு நீங்கள்தான் முக்கியத்துவம் தருகிறீர்கள். இல்லாவிட்டால், அதிலிருந்து எப்போதோ வெளி வந்திருப்பீர்கள். பயப்படும்போதெல்லாம் பயப்படுவதை, தொடராமல் வேறு ஏதாவது வேலையைச் செய்ய ஆரம்பியுங்கள். பயம் ஒடிப்போகும்.

இது சாதாரண வாக்கியமல்ல,

தியான சூத்திரம்.

எந்தப் பயம் வந்தாலும், அதை இனி கையாளும் கலையை இப்பொழுதுக் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அதை வாழ்வில் பிரயோகித்துப் பாருங்கள். உங்கள் பலம் புரியும்.

பயத்தை தைரியமாக்கும் யுக்தி-2

ஆச்சாரியா் ஒருவரோடு நிகழ்ந்த இனிமையான உரையாடல் இது.

ஆச்சாரியரிடம் "மிகப் பெரிய பயம் எதுவாக இருக்க முடியும் ?" என்று கேட்டதற்கு அவர் "மரணத்தைப் பற்றிய பயம் தானே!" என்றார்.

பயத்தை தாண்டுபவர் பலம் வாய்ந்தவராகி விடுவார்

''இல்லை, மரணத்தைத் தாண்டிய பயம் ஒரு இருக்கிறது.''

''மரணத்தைத் தாண்டிய ஒரு பயம் இருக்கிறதா?''

ம் ...... இருக்கிறது. மரணம் பற்றிய பயமாவது எதிர்காலம் பற்றியதுதான். அது உங்களை வலுவாக பாதிக்கப் போவதும் எதிர்காலத்தில்தான்.

ஆனால், தினம் தினம் மனிதனைச் சாகடிக்கும் பயம் இருக்கிறது.

பலர் தங்களின் வாழ்வையே, இந்தப் பயத்திற்காக குழிதோண்டி புதைத் திருக்கிறார்கள். ''

'' அப்படியென்ன பயம் ? அதை என்னால் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லையே''

"உங்களின் அந்தஸ்து பற்றிய பயம்தான் அது.

தங்களின் பெயர் கெட்டுப் போய் விடக் கூடாது என்பதற்காகவும், மற்றவர்களிடம் நல்ல பெயர் வாங்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், மக்கள் படும்பாடு இருக்கிறதே, நடுங்கும் நடுக்கம் இருக்கிறதே அது சொல்லி மாளாது.தம் அந்தஸ்தையும், தம் பெயரையும் கட்டிக் காக்கத் துடிப்பவர்களுக்கு, இந்த உண்மைகள் தெரிவதே இல்லை. '

''எந்த உண்மை ?''

''இப்போது நல்லவர்களாக நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்களா என்ன ? ' '

''உங்களை நல்லவர்களாக நினைப்பவர்கள், நீங்கள் அவருக்கு முன் நல்லவர்களாக நிரூபிக்கா விட்டால் கூட, உங்களை நல்லவராக மட்டும்தான் அவர்களால் பார்க்க முடியும்.''

உங்களைக் தைரியத்தோடு எதிர்க்கொண்டால் பயத்தையே காண்டி விடுவீர்கள்.

"அதேபோல், உங்களை நல்லவர்கள் என நம்பாதவர்களிடம், உங்களைப் பற்றி எவ்வளவதான் நல்லவிதமாக எடுத்துச் சொன்னாலும். அது நடக்காது.''

''அட! இந்த உண்மையைக் கேட்ட பிறகு அந்தஸ்தைக் காப்பாற்ற மனிதர்கள் செய்வகெல்லாமே வேலையில்லாக வேலையைப் போலல்லவா தெரிகிறது.''

"ஆமாம்."

'' அந்தஸ்து, பெயர், புகழ் என்பதெல்லாம், அவை உங்களிடம் இருக்கும் வரை இருக்கும். உங்களிடமிருந்து அவை போகும்போது அவற்றை யாராலும் தடுக்க முடியாது. இந்த வாழ்வியல் அறிவியல் பற்றியெல்லாம் தெரிந்து கொள்ளாமல் இருக்கும் மனிதர்கள்தான், தங்கள் அந்தஸ்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக, தங்கள் ஆயுளையே அடகு வைக்கவும் தயாராயிருப்பார்கள்.

மற்றவர்களின் பேச்சும், ஏச்சும் தங்களின் பெயரைப் பாதித்து விடக் கூடாதே! என்ற ஒரு பயத்தைக் கையில் வைத்து கொண்டு, ஒரு நாளின் ஒவ்வொரு படியையும் பயந்து பயந்துதான் அணுகுகிறார்கள். பேசுவதையும் சிரிப்பதையும் கூட அளந்து, அளந்தேதான் செய்கிறார்கள்.

இந்தப் பயத்தை ஒருவர் தாண்டி விட்டாரென்றால், மரண பயம் என்பதெல்லாம் அவரின் கால் தூசிக்குச் சமமாகாது.

பயத்தைத்தாண்டும் பலம் வாய்ந்தவர் ஆகிவிடுவார்,'' என்று ஆச்சாரியாரிடம் சொல்லி முடித்தோம்.

பயத்திற்கே, நீங்கள் பயப்படும் வரைதான், உங்களைப் பயப்படுத்தும் சக்தியிருக்கிறது. தைரியத்தோடு எதிர் கொண்டால், பயத்தையே தாண்டிவிடுவீர்கள்

'மரணம் ஒரு உச்சபட்சக் கொண்டாட்டமே!''

• பொறாமையை விட ... படைப்பாற்றல் பொங்கும் தனித்தன்மை மலர ஜீவன் முக்தி மலரும்.

இடி, ஓடி வாழ்க்கை முழுவதும் நிறைய சம்பாதிக்கிறோம். ஆனால், வாழ்க்கையைத்தான் இழந்துவிடுகிறோம்.

"அப்பாடா சொத்து சேர்த்துவிட்டேன்," என்று சாதித்தபின், பெருமுச்சு விட்டு வாழ்வைக் திரும்பிப் பார்க்கும்போது சிலரின் மூச்சே போய்விடுகிறது. அதை அனுபவித்து வாழும் வயதும் கடந்து விடுகிறது.

லைச்பிரஸ் என்கிற முள்செடியும், ரோஜாச் செடியும் ஒரு நாள் பேசிக் கொண்டது.

சைப்பிரஸ் செடி சொன்னது: ''ரோஜா செடியே, உன்னை நினைத்தால் எனக்குப் பொறாமையாக இருக்கிறது.

உன்னைத்தான் எத்தனைப் பேர் அன்பாகப் பார்க்கிறார்கள். உச்சி முகர்ந்து முத்தம் கொடுக்கிறார்கள். என்னைச் சீண்டுவதற்குக் கூட ஆள் இல்லையே!''

முள்செடிக்கு ரோஜாவின் பதில்:

"என்னைப் பார்த்தா, நீ பொறாமைப்படுகிறாய்!

உண்மையில் உன்னைப் பார்க்குத்தான் நான் பொறாமைப்படுகிறேன்.

மனிதர்கள் சதா சர்வகாலமும் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். உச்சி முகர்ந்து முத்தமிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் என்னைக் கிள்ளும்போது வலி தாங்காமல் துடித்து அழுகிறேன்.

உன் நிலைமை அப்படியில்லையே, உன்னை யாரும் தொடுவதில்லை. நிம்மதியாக இருக்கிறாய்.

அடுத்த ஜென்மத்திலாவது நான் உன்னைப்போல் பிறக்க வேண்டும் '' என்றது ரோஜா.

பொறாமையைவிடப் படைப்பாற்றல் பொங்கும் தனித்தன்மை மலர ஜீவன் முக்தி பலரும்.

நம்முடைய வாழ்க்கையும் இப்படித்தான் இருக்கிறது.

உண்மையில், பொறாமை இறைவன் நமக்களித்த பொக்கிஷத்தையே மறக்கச் செய்கிறது.

நாம் பக்கத்து வீட்டுக்காரரைப் போல அக வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க, பக்கத்து வீட்டுக்காரர் அவருக்கு அடுத்த வீட்டுக்காரரைப் போல ஆக வேண்டும் என்று துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

மற்றவர்களளோடு ஒப்பிட்டால் பொறாமையால் 'சக்தி விரயமாககும், நீங்களே உங்களோடு ஒப்பிட்டு ஓடினால் 'சக்தி வீரியமாகும்'.

இதுதான் ஒப்பிடுவதால் வரும் பலன் மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டு வாழ்ந்தால், நாம் அவர்கள் எவ்வளவு தூரம் வளர்ந்திருக்கிறார்களோ, அதையே நம்முடைய லட்சியமாக வைத்திருப்போம். இதனால் நம்முடைய தனித்துவம் மலராது. சக்தியும் பெறுகாது. மற்றவரோடு ஒப்பிடாதீர்கள். உங்களோடு மட்டும் ஒப்பிடுங்கள். உங்களுடைய கக்தி வீரியமாகும்.

''மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுவதை நிறுத்தி விட்டு, உங்களுடன் மட்டும் ஒப்பிட ஆரம்பியுங்கள்.

விட்டு, மற்றவர்களுடன் ஒடுவதை நிறுத்தி ஒப்பிட ஆரம்பியங்கள்.

ஆனால், மற்றவர்களைக் கண்டு நாம் பாதிக்கப்படுகிறோம் என்றால், நமக்குள்தான் பிரச்சினை இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.''

உங்களை, உங்களோடு மட்டும் ஒப்பிடுங்கள். இன்றைய நீங்கள்தான், நாளைய நீங்களாக மாறப் போகிறீர்கள். தொடர்ந்து உங்களோடு, நீங்களே ஓட ஆரம்பியுங்கள்.

உங்களுக்குள் தனித்தன்மைகளும், படைப்பாற்றலும் கொட்டிக் கிடக்கிறது.

நம்முடைய வளர்ச்சியோடு மட்டும் ஒப்பிடுவோமானால், நாம் பாதிக்கப்படுவதில்லை. ஏனென்றால் நம்பை பற்றி நமக்குத் தெளிவாக தெரியும். நம்முடைய வளர்ச்சியைப் பற்றியும் தெரியும்.

மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டால், பொறாமையால் சக்தி விரயமாகும். நீங்களே உங்களோடு ஒப்பிட்டு ஓடினால் சக்தி வீரியமாகும்.

■ மற்றவர்களுடைய சிறப்பான குணங்களைப் பார்த்தவுடன் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் மனம் புழுங்குவதால் ஏற்படும் உணர்ச்சிக்குப் பொறாமை என்று பெயர்.

நம்மிடம் இருக்கும் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் அடுத்தவருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம். அல்லது அடுத்தவருடன் நம்மை ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறோம்.

இப்படியே தொடர்ந்தால், பொறாமையினால் உங்களின் ஆனந்தம் உறிஞ்சப்பட்டுவிடும்.

பக்கத்து வீட்டில் ஏசி ஓடினால், நம் வீட்டின் வெப்பம் அதிகமாகிவிடும். 'நம் வீட்டில் ஏசி இல்லையே' என்ற எரிச்சல் பொறாமையாக வரும்போது, நம் வீடு உஷ்ணத்தில் கொதிக்க ஆரம்பித்து விடும்.

நம் பக்கத்து வீட்டுக்காரரிடம் இருக்கும் கார், பெரிதாக தெரியும்போது, அதுவரை சைக்கிளைப் பயன்படுத்திய நாம், சைக்கிளைக் கேவலமாக நினைக்க ஆரம்பிக்கு விடுகிறோம்.

பேய் என்று ஒன்று இந்த உலகத்தில் இல்லை. ஆனால் அதை நிணைத்தும் நாம் பயப்படுவது போலத்தான், மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதும், பார்த்துப் பொறாமைப்படுவதும்.

நாம் சைக்கிள் வைத்திருப்பது கேவலமல்ல. ஆனால், பக்கத்து வீட்டுக்காரரின் காரோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போதுதான், நம் சைக்கிள் நமக்கே கேவலமாகத் தெரிகிறது.

பொறாமை உங்களின் சாதனைக்கு முட்டுக்கட்டை.

பேய் என்று ஒன்று, இந்த உலகத்தில் இல்லை. ஆனால், அதை நினைத்து நாம் பயப்படுவது போலத்தான், மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதும், பார்த்துப் பொறாமைப்படுவதும். பொறாமைப்படுவது நடைமுறை உலக வாழ்க்கைக்குத் தேவை இல்லாத வழக்கம்.

பொறாமை என்னும் மாய குணத்திலிருந்து மீள, எந்த முயற்சியையும் செய்யாமல், நம்முடைய வாழ்க்கையை வீணடித்துக் கொண்டு இருக்கிறோம்.

■ மற்றவர்களோடு ஏன் நம்மை ஒப்பிட்டுக் கொள்கிறோம், அதன் அடிப்படை என்ன எனும் ஆராய்ச்சிக்கு முன், ஒப்பீடு (Comparison) பற்றிச் சுவாரஸ்யமான சுருக்க விளக்கம்.

• 1. பணம்
• 2. பதவி
• 3. அழகு
• 4. அறிவு

இந்த நான்கு விஷயங்களில்தான் நாம் மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிட்டுக் கொள்கிறோம்.

மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொள்வதினாலேயே, நமக்குப் பணம் கிடைத்துவிடப் போவதில்லை. அதனால் பதவி தேடி வந்து விடாது. அழகு கூடிவிடாது. அறிவு பெருகிவிடாது. ஆனால், நம்மிடம் ஏற்கெனவே இருக்கும் அமைதி நிச்சயம் போய்விடும். ஒப்பிடுவதால் கிடைக்கும் பலன் இதுதான்.

பொறாமையை பொசுக்கும் யுக்தி -3

டெறிறாமை எனும் இந்தப் பிரச்சினையிலிருந்து எப்படி வெளியே வருவது ?

இந்தப் பிரச்சினை எதனால் உருவாகிறது? ஏன் ஏற்படுகிறது? இதைத் தர்க்க ரீதியாக அலசி, ஆராய்ந்தாலே போதும். பிரச்சினைக்குத் தீர்வு கிடைத்துவிடும்.

ஒப்பிடுவதால், இரண்டு விஷயங்கள் நிகழ்கிறது. ஒன்று நம்மிடம் எதுவுமே இல்லை என்ற முடிவுக்கு வருவோம். இது தாழ்வு மனப்பான்மையில் தள்ளுகிறது. இல்லையென்றால் நம்மிடம் எல்லாம் இருக்கிறது என்கிற முடிவுக்கு வருகிறோம். இதனால் உயர்வு மனப்பான்மை நம்மிடம் ஏற்படுகிறது. அதன்பின் நம்முடைய உயாவு மனப்பான்மை சம்பந்தப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றவர்களைப் பாதிக்கத் துவங்கும் பொழுது, சமூகம் நம்மை உதைத்து, அதைச் சரி செய்கிறது.

இந்த உயர்வு மனப்பான்மை தோன்றாத பட்சத்தில், நாம் எதற்கும் பிரயோஜனம் இல்லாதவர்கள் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறோம்.

தாழ்வு மனப்பான்மை நம்மைத் தாக்குவதால், மனத்தளவில், அம்மை விழுந்த மாங்காய்போல சூம்பிச் சுருங்கி விடுகிறோம். ஆன்மீக சாதகத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டே இருங்கள்: அனுபூத் ரோக்கி முன்னேறிக் கொண்டே இருப்பீர்கள்!

தாழ்வு மனப்பான்மையும் உயா்வு மனப்பான்மையும் மனிதனை மாறி மாறித் தாக்குகிறது.

பொறாமையை விட்டால் உயர்வு மனப்பான்மை, தாழ்வு மனப்பான்மை என்ற இரண்டையுமே தாண்டிவிடுவீர்கள்.

மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிட்டு நொந்து போவதற்கு, இன்றிலிருந்து ஒரு முற்றுப்புள்ளி வையுங்கள்.

மற்றவர்களின் நிறைகளையும், சாதனைகளையும் உற்சாகப்படுத்தும் காரணிகளாக, ஊக்கப்படுத்தும் விஷயங்களாகப் பார்க்க ஆரம்பியுங்கள்.

முதலில் தலையின் கனத்தை அதிகப்படுத்தும் அறிவின் செறிவைக் குறைத்து, விஷய ஞானத்தை (அறிவை) அனுபவ ஞானமாக்குங்கள்.

உங்கள் சக்தியை உயர்த்தினால்தான் நீங்கள் வாழ்வில் உயர முடியும், முன்னேற முடியும். இதுதான் வெற்றியின் குட்சுமம், படைப்பாற்றலின் திறவுகோல். இதை நடைமுறைப்படுத்தி வாழத்துவங்கினால் வாழ்வில் ஆனந்தக்காற்று வீசும். முயற்சி செய்துகொண்டே இருங்கள். தொடர்ந்து ஆன்மீக சாதனைகளில் ஈடுபட்டுக் கொண்டே இருங்கள்; அது உங்களை அனுபூதி நோக்கி முன்னேற்றிக் கொண்டே இருக்கும்.

• நிஜத்தை எதிர்கொண்டு வாழ்வது ஜீவன் முக்தி

சென்னையில் தியான வகுப்பு எடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது, என்னிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டார்கள்.

''முன்பு பாரதத்தில் நன்றாக இருந்த ஏகபத்தினி விரத தத்துவம், ஏன் இன்று தோல்வி அடைந்து விட்டது?

ராமர், சீதை வாழ்ந்த காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்த விஷயம், இப்போது ஒத்துவராமல் போனதன் காரணம் என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.

இந்த ஆழமான கேள்விக்கான பதிலை பொறுமையோடு யோசித்துப் பார்த்தால், புரிந்து கொள்வீர்கள், நாம் இப்போது

பார்க்கிற அளவுக்கு விளம்பரங்களையோ, திரைப்படங்களையோ ராமரும் சீதையும் பார்க்கவில்லை என்கிற விஷயம் உங்களுடைய ஞாபகத்திற்கு வரும். உண்மையும் அதுதான்.

கற்பனையில் வாழ்கிற மனம், நிஜத்தை மறந்துவிட்டதே மொத்தப் பிரச்சினைகளுக்கும் காாணம்.

கற்பனையின் மன அழுத்தம் அந்தக் காலத்தில் சீதைக்கு இல்லை.

சீதை பார்த்த ஒரே கதாநாயகன் ஜனகா்தான். சீதை வேறு ஒருவரை ஹீரோவாக பார்க்க வாய்ப்பே கிடையாது. சீதைக்கு வேறு யாரைப் பற்றியும் தெரியாது.

சீதையின் தந்தை ஒரு நாட்டுக்கே அரசா, மிகப்பெரிய மகாராஜா. வில்வித்தை போன்ற

பல திறமைகளை உடையவர். அதேபோன்று ராமருக்கும் வில்வித்தை உள்பட நிறைய திறமைகள் இருந்தது.

ஜனகருக்கும், ராமருக்கும் இடையில் எந்த இடைவெளியும் இல்லை. ஜனகரைப் போலவே ராமருமிருந்ததால், சீதைக்கு ராமரை உடனே பிடித்து விட்டது.

சீதையின் மனத்தில் உருவான வாழ்க்கைத் துணை பற்றிய எதிர்பார்ப்பு, நிஜத்துணையான ராமரோடு ஒன்றிவிட்டது. கற்பனையின்

நாம் இப்போது பார்க்கிற அளவுக்கு விளம்பரங்களையோ திரைப்படங்களையோ ராமனும் சீதையும் பார்க்கவில்லை என்கிற விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வரும். உண்மையும் அதுதான்.

ஏகபத்தினி விரதத்துவம். ஏன் இன்று தோல்வி அடைந்து விட்டது ?

எதிர்பார்ப்புக்கும், நிஜத்திற்கும் வேறுபாடுகள் மிகக் குறைவாக இருந்தது. எனவே, கணவரே ஹீரோவாகத் தெரிந்தார்.

ராமர் பார்த்த கதாநாயகிகள் கைகேயி, கோசலைதான். இரண்டு பேரும் அரசகுமாரிகள். அழகானவர்கள். அன்பானவர்கள். சீதையும் அவர்களைப் போலவே, அழகாகவும் அன்பாகவும் இருந்ததால் ராமருக்கும் உடனே பிடித்து விட்டது.

நிஜங்காலத்தை அழிப்பதுதான் துக்கத்திற்கான திறவுகோல்.

ராமருக்குத் தன்னுடைய எல்லா எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் முழுமையாக பொருந்தக் கூடிய சீதையைத் தாண்டிய எதிர்பார்ப்புகள் இருக்காது. மனைவியே கதாநாயகியாகத் தெரிந்தாள். அந்தக் காலத்தில் கற்பனைக்கும், நிஜத்திற்கும் வாழ்க்கையில் இடைவெளியோ, வேறுபாடோ இல்லை. ஆனால், இப்போதோ நம் கற்பனைக்கும் உண்மைக்கும் இடையே ஏற்பட்டுவிட்ட இடைவெளி எதைக் கொண்டும் நிரப்ப முடியாத அளவுக்கு அதிகமாகிவிட்டது. அதனால்தான், இன்று நம் சமூகத்தில் ஏகபத்தினி விரதத்தைச் சரியாகக் கடைப்பிடிக்க முடிவதில்லை" என்று அந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொன்னோம்.

கற்பனையைப் கடக்கும் யுக்தி-1

Collecting fantasies is inhealthy act

தாகத்தை உப்புத் தண்ணீரால் போக்க முடியாது.

தாகத்திற்கு உப்புத் தண்ணீர் குடிப்பது போன்றது, கற்பனைகளைப் போக்க மீடியாக்களைத் தேர்வு செய்வது.

உங்கள் பலவீனத்தைத் தெரிந்து கொண்டு உங்களை வீழ்த்தி விடுகிறார்கள்.

விளம்பரங்கள், விளம்பர நிறுவனங்கள், பத்திரிக்கைகள் மற்றும் ஏனைய மீடியாக்கள் அனைத்துமே உங்களின் மூலாதாரச் சக்கரத்தைத் தூண்டும் விஷயத்திலேயே செய்திகளைக் காண்பிக்கிறார்கள்.

உங்கள் பலவீனத்தைத் தெரிந்து கொண்டு உங்களை வீழ்த்தி விடுகிறார்கள். உங்களுடைய பலமும், பலவீனமான இடமும் எது என்பது அவர்களுக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும்.

அந்தக் கலையைத் சரியாகத் தெரிந்து கொண்டு இருப்பதால் பலவீனத்தை மையப்படுத்தியே காட்சிகளை அமைக்கிறார்கள். மூலாதாரத்தில் கற்பனைகளையும், ஆசைகளையும் புகுத்தி உங்களைக் கற்பனைகளிலும், கனவுகளிலும் பறக்க வைக்கிறார்கள்.

தேவையான எல்லாச் செயல்களையும் செய்து விடுகிறார்கள். எந்த விளம்பர பலகையை எடுத்துக் கொண்டாலும், அதில் பெண்படம் இல்லாமல் இருக்காது. விளம்பரங்களிலும் ஆண்களை அதிகம் பார்க்க முடியாது. காரணம் என்ன ?

விளம்பரம் மூலம், தாங்கள் சொல்லவரும் விஷயத்தை மனிதனுக்குள் ஆழமாக விதைத்தால்தான், மனிதர்களைத் தங்கள் நோக்கத்திற்கு இழுக்க முடியும் என்று அவர்களுக்குத் தெரியும்.

அதனால்தான், நவீன மனிதனின் பலவீனமான மூலாதாரத்தின் நோக்கத்திற்கேற்றார் போலவே விளம்பரங்கள் தயாராகின்றன. கார் ஒட்டுகிற பெண்கள் பாரதத்தில் பத்துச் சதம்விகிதம்தான். ஆனால், ஆண்களை விட பெண்களைத்தான் அதிகம் கார் ஒட்டுகிறார் போன்று விளம்பரங்களில் காண்பிப்பார்கள்.

ஆசைகள் தீவிரமாகிற போது, மனநிறைவுக்குப் பதில் குழப்பம்தான் ஏற்படுகிறது

எல்லா நாட்டு விளம்பரங்களிலும் இதே இதே நிலைதான்.

அதனால்தான் அந்தந்த இடத்திற்கு ஏற்றவாறு கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் நமக்கு விற்கிறார்கள். நாமும் அது தெரியாமல் சுலபமாக அடிமையாகிவிடுகின்றோம். மனத்தைப் பலவீனப்படுத்தி தங்கள் பொருளை நம் தலையில் ஏற்றிவிடுகிறார்கள். கற்பனையின் பலவீனத்தில் பளுதாங்காமல் கீழே விழுந்து விடுகிறோம் நாம்! அந்த நொடிகளில் விளம்பரத்தின் செய்தி மிக ஆழமாக நுழைந்துவிடும்.

மக்களின் பலவீனம் தெரிந்தே சுரண்டுகிறார்கள். நாமும் இந்தக் கனவுகளைக் காசு கொடுத்து வாங்கி, சாப்பிட்டு, பசியைத் தீர்த்துக் கொள்ள முயற்சிக்கிறோம்.

நிஜத்திற்குப் பதிலாகக் கனவுகளை அனுபவிப்பது, தாகம் எடுக்கும்போது தண்ணீர் குடிப்பதற்குப் பதிலாக உப்பைத் தின்பதற்குச் சமம். உப்பைத் தின்றால் தாகம் தீருமா ? தாகம் குறைவதற்குப் பதிலாக அதிகமாகும் !

அதுபோல், வாழ்க்கையில் எந்தத் திருப்தியும் ஏற்படுத்தாத, அசாத்தியமான கற்பனைகளை வாங்கி சாப்பிடுவதால், மனக்குழப்பம்தான் அதிகமாகும், குறையாது.

மீடியாக்கள் உருவாக்கிக் கொடுக்கும் கனவைப் பணம் கொடுத்துப் பார்த்து, வீட்டில் வந்து விழுகிறோம். இப்பொழுதெல்லாம் வீட்டின் வரவேற்பறைக்கே வந்துவிடுகிறது. அதெல்லாம் பார்த்தால் மனம் நிம்மதி ஆகும் என்றுதான் நினைக்கிறோம்! ஆனால், மனநிறைவுக்குப் பதில் குழப்பம்தான் ஏற்படுகிறது. ஆசைகள் இன்னமும் தீவிரமாகிறது.

குறிப்பாக இன்றைய இளைஞர்கள், திரையில் பார்த்த நடிகையின் கண், காது, மூக்கு எல்லாவற்றையும் உள்வாங்கி, மனத்தில் வெட்டி ஒட்டி, தனது வாழ்க்கைத் துணையை உருவாக்குகிறார்கள். வாழ்க்கையில் நிஜமாகச் சந்திக்கப் போகும் மனைவியின் உருவத்தைக் கனவில் தயார் செய்கிறார்கள். தாமாகவே ஒரு உருவத்தை அமைக்கிறார்கள்.

அதே உருவத்தை மனத்தில் கொண்டு, அதையே தேடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இந்தத் தேடுதலால் மனிதனின் எதிர்பார்ப்புகள் பல மடங்கு தூண்டிவிடப்படுகிறது.

அப்பொழுது தன் கற்பனைக்கு ஒத்துவராத நிஜம் தெரியாமல் தடுமாறுகிறார்கள். நிஜத்திற்கும் நிழலுக்கும் இடைவெளியைச் சந்திக்கும் தெளிவின்றி மன அழுத்தத்தில் விழுகிறார்கள். வாழ்க்கையே ஆரோக்கியம் மாறுவது மட்டுமல்லாமல், அர்த்தமற்றதாகிறது. அதற்கான நடைமுறைத் தீர்வு இதுதான். கிடைத்தவற்றிற்கு நன்றி சொல்லி சந்தோஷமாக வாழ முடிவெடுத்து விடுங்கள். நிஜத்தை எதிர்கொள்வதும்,

கிடைத்தவற்றிற்கு நன்றி சொல்லி சந்தோஷமாக வாழ முடிவெடுத்து விடுங்கள். நிஜத்தை எதிர்கொள்வதும், தேவையற்றக் கற்பனைகளைக் கீழே போடுவதும், தன்னால் நடக்கும்.

தேவையற்றக் கற்பனைகளைக் கீழே போடுவதும், தன்னால் நடக்கும்.

கற்பனையைப் கடக்கும் யுக்தி-2

இரு நபர்கள் சேர்ந்தால் போதும், இருவரும் ஒருவரை ஒருவா் செதுக்கத் துவங்கி விடுகிறார்கள். ஒரு சில இடங்களில் அது விபரீதமாகவும், வம்பாகவும் சென்று முடியும்.

ஒருவரை ஒருவர் செதுக்கிக் கொள்வதே இங்கே வாழ்க்கை என்றாகி விட்டது. தந்தை, மகனின் விருப்பத்தை அறியாமல், தாம் கற்பனை செய்து வைத்திருப்பது போலவே தம் மகன் வர வேண்டும் என்று அவனைச் செதுக்குகிறார்.

நான் ஒரு காவல்துறை அதிகாரி. என் மகனும் காவல்துறை அதிகாரியாகத்தான் வரவேண்டும் என்று தந்தை நினைக்கிறார். மகனோ, தந்தையின் விருப்பத்துக்கு எதிராக நடந்து கொள்கிறார். தந்தையின் விருப்பத்திற்கு எதிராக நடந்து கொள்வேன் என்ற பிடிவாத எண்ணத்துடன் இவ்வாறு செய்வதில்லை. ஆனாலும், தன் விருப்பத்தை, தந்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று தனக்கேற்ற வாறு தந்தையை செதுக்காமல் மகனும் விடுவதில்லை.

இதனால் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே மோதல் முற்றுகிறது. "என் மகன் நான் சொல்வதைக் கேட்பதில்லை,' என்று எல்லா இடங்களிலும் புலம்பத் தொடங்குகிறார்.

ஒருவரை ஒருவர் செதுக்கிக் கொள்வதே இங்கே வாழ்க்கை என்றாகி விட்டது.

இந்த உறவில் எழும் பிரச்சினைக்கான ஆணிவேரை ஆராய்ந்து பார்த்தோமானால், தந்தையிடம் பிரச்சினை இருக்கிறது. பிரச்சினையை உணராமல் புலம்பி என்ன பிரயோஜனம் ?

அவரவருக்கு சாதனை சாத்தியமாகும்.

தந்தைக்குக் காவல்துறை அதிகாரியாக இருப்பது பிடித்திருக்கும். அதனால் அவரால் அந்தத் துறையில், என்ன ஏற்றத்தாழ்வு

வந்தாலும் அதில் சாதிக்க முடிகிறது. இதில் விருப்பம் என்பது விதை போன்றது. எந்த நிலத்தில், எந்த விதையை விதைக்க வேண்டும் என்று கருணையாகப் பார்த்துச் செய்ய வேண்டும். உதாரணத்திற்கு, சதுப்பு நிலத்தில் பருத்தி வராது. கரிசல் காட்டில் ச ணல் விளையாது. பிள்ளைகள் அவர்கள் விரும்பாத துறையில் சாதிப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகள், மிக மிகக் குறைவு,

இதைத் தாய், தந்தையர் உணர்ந்து கொள்வதில்லை. அதுமட்டுமின்றி, ஒவ்வொரு நிமிடமும் மாறிக்கொண்டிருக்கிற உலகத்தில், தந்தையார் பார்த்த பழைய உலகத்தை வைத்தே மகன் பார்க்கும் புதிய உலகத்தையும் பார்க்கிறார்கள்.

மகனே இல்லாத உலகத்தைக் கற்பனையிலேயே பார்க்கத் துவங்கிவிட்டார் ஒரு நடுத்தர வயது தந்தை. அவர் என்னைப் பார்க்க வந்திருந்தார். அவர் தன் மகனுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருப்பதாகவும், ஆனால் அதில் ஏகப்பட்ட சிக்கல்கள் இருப்பதாகவும் சொன்னார். மகனுக்கு ஏற்ற பெண்ணைத் தேடுகிறேன்.ஆனால் அவனோ, ''நான் எதிர்பார்க்கிற பெண்ணின் கண், அந்த நடிகையின் கண்மாதிரி இருக்க வேண்டும். மூக்கு இந்த நடிகையின் மூக்கு மாதிரி இருக்க வேண்டும், '' என்று அடுக்கிக் கொண்டே போனான்.

அவன் சொன்னது மாதிரி அலைந்து திரிந்து, ஒரு பெண்ணையும் தேடிக் கொடுத்தேன். தரகா் அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்துச் சம்மதம் கேட்டபோது, அந்தப் பெண் ''முடியாது,'' என்ற சொல்லிவிட்டாள். ''எனக்குக் கணவனாக வருகிறவனின் மூக்கு, அந்த நடிகரின் மூக்கு மாதிரி இருக்க வேண்டும். மீசை அந்த நடிகரின் மீசை மாதிரி இருக்க வேண்டும், '

என்று அவளும் பட்டியல் போட்டபோது, இவன் நொந்து போய்விட்டான் என்றார் அவர்.

செய்து பலரும் தாங்கள் கற்பனை வைத்திருக்கிறபடி ஆட்களைத் தேடுகிறார்கள்.

ஆண்களைப் பொறுத்தவரை கற்பனையில் எதிர்பார்க்கும் மனைவியின் அழகுக்கும் அன்பிற்கும், நிஜத்தில் இருக்கப் போகும் மனைவியின் அழகுக்கும் பெரும்பாலும் சம்பந்தமே இருப்பது இல்லை.

இன்றிலிருந்து நினத்தில் வாழ்ந்து மற்றவர்களுக்கு மேலும், மேலும் சந்தோஷத்தை அளிப்போம். சந்தோஷத்தை அழிக்கும் கற்பனைகளை அழிப்போம் ... என்ற புரிந்து கொள்ளுதலுக்குள்ளும் சங்கல்பத்திற்குள்ளும் நுழைவது நிஜ வாழ்வை வாழ வழிசெய்யும்.

அதேபோல், பெண்ணைப் பொறுத்தவரை, தனது கற்பனையில் இருக்கும் எதிர்கால கணவனின் பண்பிற்கும் பாசத்திற்கும், நிஜத்தில் வந்திருக்கும் கணவனின் பண்பிற்கும், பாசத்திற்கும் பெரும்பாலும் சம்பந்தமே இருப்பது இல்லை.

காரணம், இருவருக்கும் இருக்கும் இயல்புக்கு மீறிய அதீத கற்பனைதான். தன்னைப்போன்ற எல்லா விதமான உடல், மனத்தடுமாற்றங்கள் நிறைந்த ஒரு பெண்தான், தனக்கு வரப்

நிஜத்தை ஏற்றுக் கொண்டு வாழ ஆரம்பியுங்கள் ஆனந்த வாழ்வின் உச்சம் தொடுவீர்கள்.

போகும் மனைவியாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் என்ற நிஜம், அந்தக் கற்பனை என்ற கரிப்புகையால் மறைக்கப்படுகிறது. வாழ்வில் கரிப்பூசப்பட்டது போன்று துவண்டு விடுகிறார்கள்.

கற்பனையில் மகாராஜாக்களாக கற்பனை செய்து கொள்வதும், அவர்களின் மனத்தின் அடி ஆழத்தில் கோவத்தை உருவாக்கிக்கொள்வதும் இயல்பு. அந்தக் கோபத்திற்கு அடிவிழும் பொழுது, தங்கள் வாழ்க்கையிலேயே இடி விழுந்தது போன்று துடித்துப் போகிறார்கள். அந்தக் கோபத்தை வாழ்க்கையின் மீதே திருப்பத் துவங்குகிறார்கள்.

'இத்தனைக்கும் நீதான் காரணம், நீ வந்ததுதான் காரணம்' என்று மனைவியோடு மனங்கசந்துவிடுகிறார்கள்.

நடைமுறை வாழ்க்கையில் நீங்கள் சந்திக்கும் பிரச்சினைக்கு ஆணிவோர் எங்கிருக்கிறது என்று மட்டும் பாருங்கள்.

கற்பனைக்கும் நிஜத்திற்கும் இருக்கும் இடைவெளியை எதனாலும் இட்டு நிரப்பமுடியாது.

நிஜத்தை ஏற்றுக் கொண்டு வாழ ஆரம்பியுங்கள். ஆனந்த வாழ்வின் உச்சம் தொடுவீர்கள்"

இந்தக் கட்டுரையைப் படித்த யார் வேண்டுமானாலும், நிஜ வாழ்க்கையை இன்றிலிருந்து வாழத் துவங்கலாம்.

உறவுகளைப் பற்றிய கற்பனை வடிவங்களுக்கும், உங்களுக்கும் இடையில் நடக்கும் மனச்சச்சரவுக்கும், மன சஞ்சலத்திற்கும், வெளியில் இருக்கும் நிஜ உறவுகளைக் குற்றம் சாட்டி, கஷ்டத்துக்கு உள்ளாக்குகிறீர்கள். இந்த மந்தத்தனத்திற்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைப்போம்.

இன்றிலிருந்து நிஜத்தில் வாழ்ந்து, மற்றவர்களுக்கு மேலும், மேலும் சந்தோஷத்தை அளிப்போம். சந்தோஷத்தை அழிக்கும் கற்பனைகளை அழிப்போம் ... என்ற புரிந்து கொள்ளுதலுக்குள்ளும், சங்கல்பத்திற்குள்ளும் நுழைவது நிஜவாழ்வை வாழ வழிசெய்யும்.

கடுகடுப்பு அகல அகங்காரம் அகலும் எளிமை சேர ஜீவன் முக்தி பிறக்கும்

இன்றை மட்டும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

தலைகீழாக நின்று தவம் புரிந்தாலும், மனிதனால் காக்கைப்போல் பறக்க முடியாது.

தவளைப்போல் தண்ணீரிலேயே கிடக்க முடியாது.

எது எப்படி நடக்க வேண்டுமோ அது அப்படியோ நடக்கும். மனிதனால் எல்லாமே நடத்திக் காட்ட முடியும் என்று நினைப்பது மடத்தனம். எது எப்படி நடக்க வேண்டுமோ, அது அப்படியே நடக்கும்.

இதைப்புரிந்து கொண்டுவிட்டீர்கள் என்றால் போதும், இறுக்கம் தளர்ந்து விடும்.

''நான் நினைத்தபடி நடக்கவில்லையே! நான் நினைத்தபடி, எதிர்பார்த்தபடி நல்ல மனிதா்கள் கிடைக்கவில்லையே!' என்ற எரிச்சல் பல நாட்களாக மனத்தில் படிந்தால் என்னாகும் ?

பார்ப்பவரை எல்லாம் குறை சொல்லத் தூண்டும். அவர்களின் குறைகளை மட்டுமே பார்த்துப் பார்த்து மனம் எரிச்சல்விடும். அவர்களின் நிறைகளைப் பார்க்க பார்க்க மனம் இளகாமல், குறைகளை மட்டுமே பார்த்து அகங்காரம் வளர்ந்து விடும். அக இறுக்கும் மன இறுக்கமாகிவிடும்.

மன இறுக்கத்திலிருந்து வெளிவர மிக எளிய வழி - நாம் நினைத்தபடி மற்றவர்களும், சூழ்நிலைகளும் மாற வேண்டும் என்ற மாய நினைவைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ஒவ்வொரு நிமிடமும் சந்தோஷமாக இருக்க முயற்சிப்பது ஒன்றுதான்.

வாழ்க்கையின் போக்கில் இயல்போடு கலந்து இயல்பாகச் செயல்படுங்கள். இறுக்கம் கரைய ஆரம்பித்துவி(டும்.

நாம் எப்போதும் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடிகளாகவே செயல்படுகிறோம். உலகமே ஒரு பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடிதான் என்ற உண்மை தெரியாமல்.

நாம் மரியாதைக் கொடுத்தால்தான், மீண்டும் மரியாதை கிடைக்கும்.

மற்றவரைச் சீண்டினால் நிச்சயம் நாம் சீண்டப்படுவோம். அன்பு செலுத்தினால், தவறாமல் அன்பு கிடைக்கும்.

நம்முடைய எரிச்சலும் கோபமும் சேர்ந்தால், உலகமே தவறு செய்வதாகவும், ஒவ்வொருவரும் திட்டம் போட்டு எரிச்சல்படுத்துவதாகவும் தோன்ற வைக்கும். நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள், எரிச்சல் மற்றவர்களை விட உங்களைத்தான் முதலில் தாக்குகிறது. உங்களைத்தான் அதிகம் தாக்குகிறது. இதை விளக்க, ஒரு சிறுகதை ...

தெருவிலேயே சுற்றிக் கொண்டிருந்த நாய் ஒன்று, தவறி அரண்மனைக்குள் நுழைந்து விட்டது. அரசர் ஆயிரம் கண்ணாடிகளைக் கொண்ட ஒரு விருந்து மாளிகையைக் கட்டியிருந்தார். தனது தெருவிற்குள் எந்த ஒரு நாய் வந்தாலும், உர்ர்.... உர்ர்.... லொள்,.... லொள்... என்று எரிச்சலும், கோபமுமாய்ச் செயல்படும் குணம் கொண்ட அந்த நாய், விருந்து மாளிகைக்குள் நுழைந்த அடுத்த நிமிடம், அதன் கோபம் தலைக்கேறியது. நாய்க்கு ஒரு பக்கம் அதிர்ச்சியும் ஒருபக்கம் ஏகப்பட்ட கோபமும் எழுந்தது. ஏனென்றால், மாளிகையில் எங்கு பார்த்தாலும் நாய்கள். கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் நாய்கள் அதைச்சுற்றி தெரிந்தது.

எப்போதும்போல் நாய் கோபமும் எரிச்சலமாய் உர்ர்... உர்ர்.... என்றது. ஆயிரம் நாய்களும், வெவ்வேறு கோணத்தில் உர்ர்....உர்ர்.... என்றன.

நாய் கொஞ்சம் பயந்துவிட்டது.. இருந்தும், கோபம் தாளாமல் லொள்... லொள்.... என்று குரைக்க ஆரம்பித்தது. எல்லா நாய்களும் குரைக்க ஆரம்பித்தன. நாய் குரைப்பதை நிறுத்தினால், எல்லா நாய்களும் குரைப்பதை நிறுத்தின. மறுபடியும் இந்த நாய் குரைத்தால், எல்லா நாய்களும் குரைத்தன. இரவு முழுக்க இப்படித் தொடர்ந்து

குரைத்துக்கொண்டே இருந்த நாய், தனது ச க்தியெல்லாம் இழந்து கடைசியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்து, இறந்து போனது.

நாய்க்குத்தான் உண்மை தெரியாது, கண்ணாடிகளில் தெரியும் மற்ற எல்லா நாய்களும் தன்னுடைய பிம்பம்தான் என்ற விஷயம் தெரியாது. அது புரிந்து கொள்வதும் கொஞ்சம் கடினம்தான். நாய், தான் குரைப்பதை நிறுத்திய

பூமி எப்போதுமே சொர்க்கமாகத்தான் இருக்கிறது. எல்லா மனிதர்களும் அடிப்படையில் அருமையானவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.

விநாடி, எல்லா நாய்களும் குரைப்பதை நிறுத்தியதைக் கொஞ்சம் கவனித்திருந்தால் உண்மை பரிந்திருக்கும்; மாயம் என்றால் என்ன என்பது தெரிந்திருக்கும்.

நாம் ஏற்றுக் கொண்டாலும், ஏற்றுக் கொள்ளா விட்டாலும் எல்லா மனிதர்களும் அடிப்படையில் அருமையானவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். நீங்கள் கோபப்படும் பொழுதுதான், உலகமே தவறு செய்வதுபோல் உணருகிறீர்கள். இன்னும் எப்போதுமே

உண்மையில் எல்லோரும் இயல்பானவர்கள் அருமையானவர்கள்.

எரிச்சலும் சலிப்புமாக இருந்தால், உலகமே சுவாரஸ்யமற்றதுபோல் உணருகிறீர்கள்.

அதேசமயம், நீங்கள் வெற்றி அடையும்போது, சந்தோஷமாக, திருப்தியாக இருக்கும்போது ஆஹா ... என்ன அருமையான உலகம்! என்ன அருமையான உறவுகள்! மனிதர்கள்! என்று ஆனந்தப்படுகிறீர்கள்.

உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். மனம் என்பது, நாயைப் போன்றது. எப்போதும் குரைத்துக் கொண்டேதான் இருக்கும். கண்ணை மூடினாலும், கண்ணைத் திறந்தாலும், உங்கள் கோபம், வெறுப்பு, சலிப்பு, பொறாமை ... போன்ற குணங்கள் அப்படியேதான் இருக்கும். எந்த மாற்றமும் நடக்காது. இவையெல்லாம் உங்களுடைய பிரச்சினைகளே!

ஒரு ஆழமான, சூட்சுமமான உண்மையை இப்பொழுது உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். உங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களிடம் நீங்கள் கண்டுபிடிக்கும் தவறுகள், உங்கள் தவறுகளே. (அந்த நாய் பல கண்ணாடிகளிலும் பல விதமாகப் பார்த்தது அதன் வடிவத்தைத்தான் ).

என்ன மனிதர்கள்... கொஞ்சம் கூடப் புரிந்து கொள்ளும் தன்மையே இல்லா மல் இருக்கிறார்கள்... மடையர்கள்... அறிவு கெட்டவர்கள் என்று நீங்கள் பாடும் வசைகள் எல்லாம், உங்கள் மனத்தின் குரல்கள்.

உங்களின் உண்மையான குரல் அல்ல.

மற்றவர்களை ஆஹா எவ்வளவு நல்லவர்கள்! எவ்வளவு பாசமாக இருக்கிறார்கள்! இப்படி அல்லவா இருக்க வேண்டும்! என்று நீங்கள் நினைப்பதும், உங்கள் மனத்தின்செயலே.

மக்களையும், உலகத்தையும் அதிகப் படியாகத் தவறாக நினைப்பது ஒரு மாயத் தோற்றம். அவ்வளவுதான்.

உண்மையில் எல்லோரும் இயல்பானவர்கள், அருமையானவர்கள், நீங்கள் உலகத்தை அணுகும் விதத்தைப் பொறுத்து, உலகம் மாறுபடும்.

உலகம் அருமையானது.. அதை முதலில் உணர ஆரம்பியுங்கள். உண்மை புரியும்!

அழகான உரையாடல் ஒன்றைப் படித்தோம் ...

ஒருவர் தம் நண்பரிடம், ''ஒரு வேலை செய்வதற்கு எத்தனை விதமான முறைகள் உள்ளன?' எனக் கேட்டார். அதற்கு அந்த நண்பர், ''மொத்தம் மூன்று வழிகள் இருக்கிறது,''என்றார்.

உடனே அவர், ''அந்த மூன்று வழிகளைச் சொல்லுங்களேன்?'' என வினவினார்.

அதற்கு நண்பர் சொன்னார். 'ஒன்று நீங்களே அந்த வேலையை செய்துவிடுவது. அப்படிச் செய்தால், அந்த வேலை நடந்துவிடும்.

ஒரு அப்படியில்லையென்றாலும் யாராவது அப்படியென்றாலும், அந்த வேலை நடந்துவிடும். மூன்றாவது, "இதைச் செய்யாதே!" என்று உங்கள் பையனிடம் சொல்லுங்கள். தானாகவே அந்த வேலையைச் செய்து முடித்து விடுவான்!" என்று பதில் சொன்னார்.

நாம் சொல்வதற்கு நேர்மாறாகச் செய்வதில், பிள்ளைகளுக்கு ஒரு பெரிய சுகம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

எதனால் இப்படி ஒரு வினோதமான சுகத்தை சிறுவயதிலிருந்தே மனிதர்கள் அனுபவிக்கத் துவங்குகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாலே, உங்களின் வாழ்க்கையில் உள்ள பல கடைகள் நீங்குவதற்கான வழி பிறந்து விடும்.

குழந்தை எதிர்க்காது.

சிறுவன் எதிர்ப்பான்.

வாலிபர் அத்து மீறி நடப்பார்.

காரணம் குழந்தையின் மனம் எளியது. குழந்தை வளர வளர, அதன் தர்க்கம் Intellect வளர ஆரம்பிக்கிறது. எதையும் பிரித்துப் பார்ப்பது, எதையும், அலசிப்பார்ப்பது என்று அவர்களுடைய தர்க்கம் வளர ஆரம்பிக்கிறது. தர்க்கம், தர்க்கமாயிருக்கும் வரை பிரச்சினைகள் வராது. அது குதர்க்கமாகும் போதுதான் பிரச்சினையே ஆரம்பிக்கிறது. உதாரணத்திற்கு, அதிருப்தியோடு வாழ ஆரம்பித்தால், அதற்காகவே உங்களைச் சுற்றி ஒரு நூறு அல்ல ஓராயிரம் காரணங்கள் இருப்பதைக் கண்டுபிடிப்பீர்கள்.

பிள்ளை நம்மை எதிர்த்துப் பேச ஆரம்பித்ததுமே.

தர்க்கமாயிருக்கும் வரை பிரச்சினைகள் வராது. அது குதர்க்கமாகும் போதுதான் பிரச்சினையே ஆரம்பிக்கிறது.

''பிள்ளை வளர்ந்துட்டான்பா ...

என்னம்மா கேள்வி கேட்கிறான் தெரியுமா?

அட! எவ்வளவு தைரியமா பேச ஆரம்பிச்சிட்டான்!' என நாம் பெருமைபடுவதுண்டு. இது தர்க்க வளர்ச்சி. இது இயற்கை. வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால், அது குதர்க்கமாகும் போதுதான், ''பிள்ளையா இது ... குட்டிச்சாத்தான், இதைப் பெத்ததுக்கு ஒரு உரலையோ, உலக்கையையோ பெத்திருக்கலாம்!' என நோக ஆரம்பிக்கிறார்கள் மனிதர்கள்.

''முடியாது!'', ''அப்படித்தான் செய்யவேண்டும் ?' என்பன போன்ற எண்ணங்களும், பேச்சுக்களும்தான் குதர்க்கத்தின் விதைகள்.

மனோதத்துவத்தை ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது 'முடியாது, முடியாது," என ஒரு மனிதன் சொல்லும் ஒவ்வொரு முறையும். அவனுக்குள் ஒருவித சுவையை அது உருவாக்குகிறது என்கிறார்கள்.

அந்தச் சுவையை அனுபவிப்பதும் அதனால் வளர்வதும் நீங்களல்ல. உங்களுக்குள் இருக்கும் அகங்காரம்.

இது தேளைத் தோளில் விளையாட விடுவதற்குச் சமம்.

எதிர்ப்பது (செயல்), ஒருவரை வீரனாக வெளியுலகில் காட்டுகிறது. எதிர்ப்பவர் (செயல்புரிபவர்) தன்னை ஒரு வீரனாக உள்ளுலகில் உணர்கிறார். எனவே, அது ஒரு போதையைத் தர ஆரம்பித்து விடுகிறது. இங்குதான் குதர்க்கத் தன்மை உருவாகிறது.

எப்பொழுதெல்லாம் நம்மால் பலபேருக்கு, ''இல்லை!, சாரி!'' என சொல்ல முடிகிறதோ, அப்போதெல்லாம் நாம் ஒரு பெரிய மனிதனாக மாறிவிட்டதாக உணர்வோம்.

உதாரணத்திற்கு, உங்களின் இளம் பருவத்தையே எடுத்துக் கொள்வோமே. 'நான் ஆண்மகனாகவும், ஒரு சுதந்திரமான மனிதனாகவும் மாறிவிட்டேன், ' என்பதை உலகிற்குக் காட்டுவதற்காகவே குறிப்பாக தந்தையிடமும், வீட்டிலிருப்பவர்களிடமும் காண்பிப்பதற்காகவே காரணமில்லாமலே பலவற்றிற்கும் சாரி சாரி என மறுப்பு தெரிவித்திருப்போம்.

இங்குதான் ஒரு உண்மையை ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மறுக்கும் தர்க்கம் சில இடங்களில் உபயோகப்படலாம். அப்போது தர்க்க ரீதியாக நீங்கள் ஆழ்ந்து முடிவெடுத்துச் சொல்வது வேறு.

ஆனால். கர்க்க ரீகியாக பிடிபடாமலேயே, மற்றவர்களின் உணர்வு தெரியாமலேயே எடுத்த எடுப்பிலேயே மறுப்பு தெரிவிப்பதுதான் தவறு.

குதர்க்கம் முற்ற ஆரம்பிக்கும் போதுதான், கேள்வியில் கூட கூட குதர்க்கம் கொப்பளிக்க தர்க்க ரீதியாக பிடிபடாமலேயே மற்றவர்களின் உணர்வு தெரியாமலேயே எடுத்த எடுப்பிலேயே மறுப்பு தெரிவிப்பதுதான் தவறு.

ஆரம்பிக்கிறது. இப்படிப்பட்டவர்களின் உரையாடல்கூட குதர்க்கமாகி விடுகிறது. குதர்க்கங்கள்தான், மனிதர்களையும் வாழ்க்கையையும் குதறிவைத்து விடுகின்றன.

குதர்க்கவாதிகளால் யதார்த்தமான வாழ்க்கையை வாழவே முடியாது. மனைவி, தன்னுடைய உறவினர்களின் வீட்டிற்குச் செல்ல அனுமதி கேட்கும்போது கண்மூடித்தனமாக மறுப்பதிலிருந்து, ஏதாவது புதிய கருத்தையோ, தியானத்தையோ, ஆனந்தமயமான வாழ்க்கை முறையையோ பற்றி நாம் பேச ஆரம்பிக்கும்போது, அதை எடுத்த எடுப்பிலேயே குதர்க்கமாய்க் கிண்டலடித்துப் பேசுவதுவரை, குதர்க்கமாய் கேள்வி கேட்டு வைப்பதுவரை நிகழ்பவையெல்லாமே, குதர்க்கம் முற்றியதால் வந்த புற்றுநோய்கள்தான்.

உங்களைவிட உங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களுக்குத் தெளிவாய்த் தெரியும், உங்களின் குதர்க்கங்களைக் கண்டுபிடிப்பதும், அழிப்பதும் லேசுபட்ட காரியமல்ல.

தியானத்தால் மட்டுமே இவற்றை எளிதாய் அழிக்க முடியும்.

குதர்க்கங்களைத் தாண்டி விட்டால், வாழ்வே வசந்தமாகிவிடும்.

விளையாட்டுகள் விளையாட்டுகளாகவே இருக்க வேண்டும். அவை என்றும் போட்டிகளாக மாறக்கூடாது.

விளையாட்டு போட்டியாக மாறுவது, அருமையான பால் திரிந்து போவதற்குச் சமம்.

இவற்றை, தோல்வி என்னும் வெறி உணர்வுகள் இல்லாமல் விளையாடத் தெரிந்தால், அது வெறும் விளையாட்டாக இருக்காது. மகிழ்ச்சி தரும் தியானமாக மாறிவிடும்.

வெறியுணர்வு இல்லாமல் விளையாடி பாருங்கள். விளையாட்டின் மகத்துவம் புரிய வரும்.

Meditation to dissolve the seriousness

உங்களையே ஒரு சர்வே எடுத்துப்பாருங்கள். ஒரு நாளில் எத்தனை முறை மற்றவர்களின் சொல்லை, ''மாட்டேன்,'' என்று மறுக்கிறீர்கள் என்று பாருங்கள்.

இந்த நிமிடத்திலிருந்து 'No' சொல்லும் குணத்திற்கும் 'No' சொல்லிவிடுங்கள்.

Yes ... Yes ... என சொல்வதைவிட No ... No ... சொல்வது அதிகமாய் இருக்கும் வரை, நம்மையும் அறியாமல் கொட்பளிக்கும் குதர்க்கங்கள் ஓயாது.

ஒவ்வொருமுறை மறுக்கும்போதும், உங்களுக்குள் இருக்கும் ஜீவசக்தி குறைந்து கொண்டேயிருக்கும்.

அதைத் தாண்டி, முடிந்த அளவிற்கு எல்லாவற்றிற்கும் ''ஆம்,' சொல்லக் கற்றுக் கொண்டு, முடிந்த அளவிற்கு உங்களிடம் வரும் எல்லாக் கோரிக்கைகளுக்கும் ஒத்துழைப்புக் கொடுத்துப் பாருங்கள்.

நீங்களே ஆச்சரியப்படுமளவிற்கு, ஜீவசக்தி உங்களுக்குள் பொங்க ஆரம்பிக்கும்.

இந்த நிமிடத்திலிருந்து Yes சொல்லும் குணத்திற்கும், Yes சொல்லிவிடுங்கள். தவிர்க்கவே முடியாத காரணங்களைத் தாண்டி, எதையும் மறுக்காமல், நீங்களே முன்வந்து மற்றவர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற ஆரம்பியுங்கள்.

இந்த அதிசயம் நிகழக் காண்பீர்கள்.

உங்களுக்குள்ளிருந்து ஆனந்தமயமான உணர்வான ஜீவசக்தியானது பொங்கிக் கொண்டேயிருக்கும். ஜீவசக்தி பொங்க ஆரம்பித்தாலே, மனஇறுக்கம் கலைந்து விடும். ஜீவன் முக்த வாழ்வு என்பதே ஜீவ சக்தி பொங்கப் பொங்க வாழ்வதுதான்!

• நன்றி பொங்க வாழ அதிருப்தி ஓடிவிடும் திருப்திப் பொங்க ஜீவன் முக்தி மலரும்.

பிறக்கும் போதே புத்தர் புத்தராகப் பிறக்கவில்லை.

ஒரு காலத்தில் உங்களைப் போன்றே திண்டாடிக் கொண்டிருந்தவர்தான், கௌதம சித்தார்த்தர்.

சாதாரண சித்தார்த்தனால் புத்தராக முடியும்போது உங்களால் முடியாதா?

ஒரு சூஃபி ஞானி காலையில் எழுந்தவுடன் இறைவனுக்கு நன்றி சொல்வதை தம் கடமையாகக் கொண்டிருந்தார். காலையில் எழுந்து தினமும் பிரார்த்தனைகூட செய்ய மாட்டார். கடவுளுக்கு நன்றி சொல்வார். அவ்வளவுதான்.

''இறைவா! ஒருநாள் இரவு முழுவதும் என்னைக் கவனத்தில் எடுத்துக் காத்து கொண்டாயே! நன்றி.

இன்று, கண்திறந்தேன். அற்புதமான நாள்! நன்றி.

பொழுது விடிந்துவிட்டது நன்றி!

இன்னும் சுவாசிக்கிறேனே நன்றி!''

இப்படி ஒவ்வொரு சின்ன விஷயத்திற்காகவும் இறைவனிடம் சூஃபி ஞானி நன்றி சொல்லச் சொல்ல, சீடர்களும் நன்றி சொல்வார்கள். வழக்கம் போல அவரின் சீடர்கள், குருவோடு சேர்ந்து யாத்திரையைத் தொடர்ந்தார்கள்.

இஸ்லாமியத்தின் ஒரு பகுதிதான் சூஃபி தத்துவம் என்றாலும், சூஃபி ஞானிகளுக்கு பெரிய அளவில் மரியாதை கிடையாது. உணவு தர மாட்டார்கள், அதே நேரத்தில் துன்புறுத்தும் வார்த்தைகளையும் பேசுவார்கள்.

ஒரு நாள் ஒரு ஊரில் யாத்திரையாகச் சென்றுக் கொண்டிருந்த குருவிற்கும், சீடருக்கும் சாப்பாடு கிடைக்கவேயில்லை. ஆனாலும் யாத்திரையைத் தொடர்ந்தார்கள், மறுநாள், அடுத்த ஊர் சென்றார்கள்.

அந்த ஊரிலும் அவர்களுக்கு உணவு கிடைக்கவில்லை. மூன்றாவது நாளும் அதே நிலை நீடித்தது, உணவு கிடைக்கவில்லை.

ஆனால், தினமும் அந்த ஞானி இறைவனிடம், பகல் முழுவதும் வழி நடத்தியதற்கும், நன்றாக பொழுது விடிந்ததற்கும் நன்றி சொல்லாமல் இருப்பது இல்லை.

நான்காவது மூலையில்கூட தங்க விடாமல் விரட்டி அடித்தனர். அன்று வேறு வழியில்லாது, ஒரு சுடுகாட்டில் படுத்துக் கொண்டார்கள். நான்கு நாட்கள் பட்ட அவஸ்தைகளால் சீடர்கள் நொந்து போனார்கள். பசியின் கோரம் அவர்களைத் தூங்கவிடவில்லை.

அதிருப்தி பிறந்ததற்கான காரணம். நன்றியுணர்வு என்ற பெரிய தியான முறையை மனிதன் மறந்து போனதுதான்.

ஐந்தாம் நாள் காலையும், சூஃபி ஞானி கடவுளுக்கு நன்றி சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

ஆனால், சீடர்களோ ... நன்றி சொல்ல மறுத்தனர். மறுத்ததோடு நில்லாமல், தங்களுடைய வெறுப்பை உமிழ ஆரம்பித்தார்கள்.

'மூன்று நாளாக உணவு இல்லை. நான்காம் நாள் தங்குவதற்குக் கூட இடம் இல்லை. இன்று என்ன ஆகுமோ தெரியவில்லை. இப்படி இருக்க ஏன் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும் ?'' என்று கேட்டனர்.

ஞானி சிரித்துக் கொண்டே ''இறைவன் மூன்று நாட்களாக உணவளிக்காததிற்காக வருத்தப்படுகிறீர்களே! வருடங்களாகத் தொடர்ந்து உணவு வழங்கியுள்ளாரே! அதை யோசித்துப் பார்த்தீர்களா ?

ஒரே ஒரு நாள் தங்க இடம் தரவில்லை. ஆனால், முப்பது வருடம் இந்த உலகத்தில் தங்கியிருக்கிறோம்.

முப்பது வருடம் நம்மைக் காத்தவருக்கு இந்த மூன்று நாட்கள் எப்படிக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று தெரியாதா என்ன!

ஒருநாள் இறைவன் உதவி செய்யவில்லை என நீங்கள் நம்புவதால், அதுநாள்வரை பெற்ற உதவிகள் எல்லாம் மறந்துவிடுவதா?

முப்பது வருடம் காத்ததற்காக, இன்றிலிருந்து நன்றி சொல்ல ஆரம்பித்தாலே, நம் நன்றிக் கடன் தீர முப்பது வருடமாகும். நடுவில் எங்கிருந்து வந்தது இவ்வளவு வெறுப்பும், கோபமும் ?' எனக் கேட்டார்.

வாழ்க்கையில், இயற்கை நமக்கு எல்லா விஷயம் கொடுத்து இருந்தாலும், அதிருப்தியே நம்மில் பலரிடம் இருக்கிறது.

அதிருப்தி பிறந்ததற்கான காரணம், நன்றியுணர்வு என்னும் பெரிய தியான முறையை மனிதன் மறந்து போனதுதான்.

நம் வாழ்வில் குதர்க்கம் இல்லாமல், நேராக சரியாக யோசனை செய்து பார்த்தால் புரியும். இந்த வாழ்க்கையே கடவுள் கொடுத்த பரிசுதான் என்பது.

ரமண மகரிஷி அற்புதமாக ஒரு சுலோகம் சொல்வார்.

சாதாரண நன்றியுணர்வு இல்லாத மனமே சாதாரண மட மனம். அது மலையையும் கடுகாய் குறைத்துக் காண்பிக்கும். நன்றியுணர்வு நிறைந்த மனம் ஜீவன் முக்தர் மனம் கடுகையும் மலைபோல் காண்பிக்கும் நிறைவாய்.

நன்றி மலர்த்தும் யுத்தி-1

நம்முடைய மனத்தின் இயல்பே, எவ்வளவு கிடைத்தாலும், அதை அனுபவிக்காமல் அடுத்து, அடுத்து என்று பெரிய விஷயங்களை நோக்கியே ஆசையைத் திசை திருப்பி விடும்.

எதிர்பார்த்தபடியே கிடைத்தாலும், கிடைத்த உடன், அதை மிகச் சாதாரண ஒன்றாக மனம் காட்டும். அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், நாம் அதிருப்தியில் மீண்டும், மீண்டும் விழுவோம். அதனால், நமக்கு எது கிடைத்தாலும் அதனைத் திருப்தியாக ஏற்றுக் கொள்ளும் முன்னரே, அடுத்து என்ன கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்க ஆரம்பித்துவிடுகிறோம்.

இந்தப் பிரபஞ்சமே நமக்குச் சொந்தமாக இருக்கிறது. அது கோடி ரூபாய் கொடுத்தாலும் வாங்க முடியாத, உயிர் தந்து, இரத்தம் எனும் சுய எரிபொருளால் இயங்கும் உடலை நமக்குத் தந்திருக்கிறது.

நீங்கள் அதிருப்தியோடு வாழ்ந்தால், அதற்காகவே சின்ன சங்கடங்கள் நூறு உங்களுக்காகக் காத்து இருக்கிறது.

திருப்தியோடு வாழ ஆரம்பித்தால் அதற்காகவே உங்களைச்சுற்றி ஒரு நூறு அல்ல, ஓராயிரம் காரணங்கள் இருக்கிறது.

நாம் முடிவு செய்யவேண்டியதெல்லாம், இந்த இரண்டில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுப்பது மட்டும்தான்.

திருப்தியோடு வாழலாமா ?

(அல்லது)

அதிருப்தியோடு வாழலாமா?

எப்போதும் எதிலும் திருப்திபடுவதற்கான காரணங்களைக் கண்டுபிடித்து வாழ வாழ ஜீவன் முக்கியை வாழ்வீர்கள்.

அப்பொழுது, எப்படி வாழ வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களோ, அதற்கான காரணங்களைக் கண்டுபிடித்து வாழ்வீர்கள்.

திருப்தியையே தேர்வு செய்வீர்கள் என்றால், இப்போதும். எப்போதும், எதிலும் திருப்திபடுவதற்கான காரணங்களைக் கண்டுபிடித்துவாழ்வீர்கள்.

இந்தப் பிரபஞ்சமே நமக்குச் சொந்தமாக இருக்கிறது.

திருப்தியோடு வாழ வாழ, ஜீவன் முக்தியை வாழ்வீர்கள்.

நன்றி மலர்த்தும் யுத்தி-2

In the game of God, even failure is Success

வாழ்வே நாடகம்தான் .

சாதாரண நாடகம் அல்ல அது; இறைவனின் விளையாட்டில் ஒரு பாகம்!

ஒரு சின்ன கதை ...

நிட்டி ராஜருக்கு டிசம்பர் - 31 - 2000 அன்று காலை ஒரு சந்தோஷமான செய்தி காத்துக் கொண்டிருந்தது.

'வாழ்த்துக்கள் நிட்டி உங்களுக்கு அஸிஸ்டண்ட் மேனேஜர் புரோமோஷன் கிடைத்திருக்கிறது. இந்தா,'' என்று அவருடைய புரோமோஷன் கடிதத்தைக் கொடுத்தார் மேல் அதிகாரி.

மேல் அதிகாரியின் அறையை விட்டு வெளியே வந்ததும், எல்லோரும் நிட்டியைப் புகழ்ந்தார்கள்.

வாழ்வே நாடகம்தான் இறைவனின் விளையாட்டின் ஒரு பாகம் அது.

''நிட்டி, நல்ல விஷயம்...என்னை மாதிரி சாதாரண ஆளுக்கு இவ்வளவு பெரிய பதவி கிடைத்தது ரொம்ப பெரிய விஷயம். எல்லாம் இறைவன் விளையாட்டு,'' என்று சந்தோஷத்தோடு சொல்லிவிட்டுச் சென்றார்கள்.

அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் அடுத்த செய்தி வந்தது.

மேல் அதிகாரி, "சாரி நிட்டி! தவறுதலாக பெயர் மாற்றி அடிக்கப்பட்டு விட்டது.

பதவி உயர்வு கிடைத்தது Mr. மோகன் ராமுக்கு, உங்களுக்கல்ல ...

சாரி, கஷ்டப்படாதீர்கள் நிட்டி!' என்றார்.

நிட்டி, ''நல்ல விஷயம் எல்லாம் இறைவன் விளையாட்டு. இதில் நீங்கள் ஏதும் தவறு செய்யவில்லையே. நீங்கள் ஏன் சாரி சொல்கிறீர்கள், வருத்தப்படாதீர்கள்,' என்று, ஆறுதல் சொல்லிச் சென்ற நிட்டியை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்தார் மேல் அதிகாரி.

ஜனவரி 1-2001. மேனேஜர் அறையில்..., "சாரி நிட்டி, ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கு எனக்கு ...,'' என்றார்.

நிட்டி, ''கஷ்டப்பட வேண்டாமென்று நேற்றே சொன்னேனல்லவா…,'' என்று சமாதானம் சொன்னார்.

மேல் அதிகாரி, ''நேற்றைய அதிர்ச்சியை விட இன்னும் மோசமான செய்தி வந்திருக்கிறது. உங்களை நம் குப்பாவைசார் கோபாலுக்கு அஸிஸ்டன்டாக பதவி குறைப்பு செய்திருக்கிறார்கள். சாரி, எனக்குக் கஷ்டமாயிருக்கிறது,'' என்றார்.

நிட்டி, ''ஆஹா, அப்படியா! இது மாதிரியான பதவி குறைப்பு ஆயிரத்தில் ஒருவருக்கு நடப்பதே பெரிய விஷயம் தானே."

ஜனவரி 2 - 2001 காலை 11 மணி மீண்டும் ''ஸாரி, நிட்டி எனக்கு ரொம்பக் கஷ்டமாக இருக்கிறது. கம்ப்யூட்டரில் நடந்த குளறுபடியால் உங்களுக்குப் பதவி குறைப்பு என்று சொல்லி விட்டேன். பதவி குறைப்பு கே. நிட்டிராஜனுக்கு, சாரி,'' என்று சொன்னார்.

''இறைவனின் எல்லா விளையாட்டும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது,'' என்று சொல்லிவிட்டுச் சிரித்தபடியே சென்றார். நாம் இறை சக்தியை நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், அது இருப்பது உண்மை. அது எங்கும், எதிலும் புகுந்து விளையாடிக் கொண்டிருப்பதும் உண்மை. இந்த ரகசியத்தை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்டால், நாமும் விளையாட்டை ரசிக்கலாம். ஏன், இறைவனோடு சேர்ந்து நாமும் விளையாடலாம்.

இறைவன் விளையாட்டில் வெற்றியும் வெற்றிதான்; தோல்வியும் வெற்றிதான்.

இதை எப்போதும் உணர்ந்து வாழ்வது ஜீவன் முக்த வாழ்வு.

இப்படி வாழ்பவர் ஜீவன் முக்தர்.

(சூஃபி ஞானியிடம் வியாபாரி ஒருவர், ''அடிக்கடி துக்கத்தில் விழுகிறேனே, துக்கம் வரும்போதெல்லாம் ஸ்தம்பித்துப் போகிறேனே, இனி என்னைத் தாக்கும் துக்கம் வரும்போது என்ன செய்ய ? அதிலிருந்து தப்பிக்க ஒரு வழி சொல்லுங்கள்,' என்று வெகு கலக்கத்தோடு கேட்டார்.

கலங்கிக் கேட்டவர் கால் நிமிடத்திற்குள் கலகலப்பாகிவிட்டார், சூஃபி ஞானியிடமிருந்து வந்த ஆச்சரியமிகு பதிலால்!

வியாபாரியிடம் சூஃபி ஞானி சொன்னார், "இனி துக்கம் வரும்போதெல்லாம் சந்தோஷப்படுங்கள். நன்றி ஆரம்பித்துவிட்டது என்பதற்கான ஆதாரம்தான் துக்கம்.

முட்டாளாலும், ஞானியாலும் துக்கப்படவே முடியாது.

வாழ்க்கையைப் புதுப்பித்துக் கொள்வதற்கான புத்திசாலித்தனத்தோடு அணுகும் ஒருவரால்தான், ஒரு செயலைப் பலகோணத்திலிருந்தும் பார்க்க முடியும். ஆராய முடியும். அப்படி ஆராயும்போது தட்டப்பட்டத் தூசியால் ஏற்படும் தும்மல்தான் கவலை.

கவலைப்படுமளவிற்கு தெரிந்துகொள்ளுங்கள், மனவலையிலிருந்து நீங்கள் வெளிவர ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள்.

துக்கப்படுமளவிற்கு உணர்வு உருக ஆரம்பித்துவிட்டாலே உணர்ந்து கொள்ளுங்கள், தோல்விகளை எதிர்க்கும் மந்தத்தன்மையில் இருந்து, நீங்கள் முற்றிலும் வெளிவர ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள். உணர்வுகள் இறுகிப் போனவர்களால், துக்கப்படக்கூட முடியாது.

எனவேதான் சொல்கிறேன். இன்றிலிருந்து துக்கம் வந்ததும், கலங்காமல், 'ஆஹா! வந்துவிட்டதா?' என சுறுசுறுப்பாகுங்கள். போராட்டம், உயிரோட்டம் அளிக்கும். துக்கம் தியானமாகும். கவலைகள் கலைந்து போகும்.

ஆரம்பியுங்கள். வாழ்வைப் புதுக் கோணத்தில் அணுகக் கற்றுக்கொள்வீர்கள். ஆம்! கொண்டாட்டமாக, குதூகலமாக !

இன்றிலிருந்து துக்கம் வந்ததும் ''அச்சச்சோ வந்துவிட்டதா? '' என்று கலங்காமல் ஆஹா! வந்துவிட்டதா? என சுறுசுறுப்பாகுங்கள்.

Secret of Birth

Secret of Death

Laziness

வழி

Pain

ஆசை

Desire

குற்ற உனர்ச்சி

Guilt

மனச்சேர்வு

Depression

தூக்கம்

Sleep

சிரிப்பு

Laughter

உத்வேகம்

Intensity

நம் பார்த்து கொண்டிருக்கும் உடலிற்குள்ளேயே ஏழு தனித்தனி உடல்கள் உண்டு.

ஒரு சட்டைக்குள் 7 சட்டைகள் போட்டால், எப்படி இருக்குமோ, அப்படித்தான் ஒன்றின் மீது ஒன்றாக, ஏழு சரீரங்களும் (உடல்கள்) இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் பார்க்கும் இந்தத் திட உடலே, நீங்கள் மேலே போட்டிருக்கும் முதல் சட்டைப் போன்றதுதான்.

இதில் வெளியில் நம் கண்களுக்குத் தெரியும் முதல் சரீரம்தான் ஸ்தூல சரீரம். அதுபோல் நமக்குள் ஏழு சரீரங்கள் இருக்கிறது.

முதல் சரீரம்: ஸ்தூல சரீரம் (Physical body) இரண்டாம் சரீரம்: பிராண சரீரம் (Pranic body) மூன்றாம் சரீரம்: மன சரீரம் (Mental body) நான்காம் சரீரம்: சூட்சும சரீரம் (Subtle body) ஐந்தாம் சரீரம்: காரண சரீரம் (Casual body) ஆறாம் சரீரம்: ஆன்ம சரீரம் (Cosmic body) ஏழாம் சரீரம்: நிர்வாண சரீரம் (Nirvanic body)

இந்த ஏழு உடலும், ஒன்றுக்குள் ஒன்று ஒடுங்கி இருக்கும். ஒவ்வொரு உடலாக உள்ளுக்குள் சூட்சுமத்தன்மை அதிகரிக்கும். அது தனித்தனியாக, ஒன்றோடு ஒன்று, சுதந்திரமாய் இருக்கும் வரை, பிரச்சினை இல்லை.

நம்முடைய பொத்தான்கள் நான்காம் சட்டையோடும் ...

மூன்றாம் சட்டையோடும் முதல் சட்டையோடும், தாறுமாறாய் இணைக்கப்பட்டிருந்தால் எப்படி இருக்கும் ? ...

அப்போது பார்த்து, திடீரென்று அவசரகாலம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது, ஏழு சட்டைகளையும் உடனடியாகக் கழற்றி வைக்க நினைக்கிறீர்கள்.

அவசர அவசரமாய்க் கழற்றிட நினைத்தால் கழற்ற முடியுமா? ஏழில் பாதி சட்டைகளைக் கிழித்துவிடுவோம். பட்டன்களும் அறுந்துவிடும். உடலின் மேல் போட்டிருக்கும் சட்டையோடு உயிர் இருந்தால் அது எப்படி துடிக்குமோ, அப்படித்தான் ஒவ்வொன்றாக ஒருங்கியிருக்கும் உடலுக்கும் இருக்கும்.

ஒவ்வொரு சரீரமும் ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக ஒடுங்கியிருக்கும்வரை பிரச்சினை இல்லை.

தனித்தனியாக ஒவ்வொறு கழற்றுவதுபோல் கழற்றிவிடலாம். ஆனால், அவை ஒன்றோடு ஒன்று சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆழமான சம்ஸ்காரங்களால் ஒன்றோடு ஒன்று சிக்கிக்கொண்டிருக்கும் சரீரங்கள்.

பொழுதுதான், வாழும் பொழுது பிரச்சினைகளாகவும், மரணத்தின்போது வலியாகவும் வெளிப்படுகின்றன. ஆழமான சக்தி ரீதியான பிரச்சினைகளை வாழ்க்கையில் எதிரொலிக்கிறது.

Even if body begs, mind won't allow

உடம்புக்கு ஏன் உடலில் வலி வருகிறது தெரியுமா ?

நம் உடலிலேயே பதிந்திருக்கும் வலி பற்றிய சம்ஸ்காரங்கள்தான் வலிக்குக் காரணம், நம்முடைய வலி பற்றிய சம்ஸ்காரங்கள், முதல் சரீரமான ஸ்தூல சரீரத்தில் சென்று பதியும். ஆழமாகப் பதிந்த ஆழ்மனக் காயங்கள், குற்றஉணர்வுகள் அனைத்தும் சற்று சூட்சுமமானது, இன்னும் சிக்கலானது. அது மூன்றாவது சரீரமான மன சரீரத்தில் சென்று பதியும்.

சம்ஸ்காரங்களையும் சரீரங்களையும் ஒன்று சிக்க வைக்கும், சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் சம்ஸ்காரங்களும் உண்டு. சம்ஸ்காரங்கள் நாளாக, நாளாக சீழ் வைத்தப் புண் புரையோடுவதுபோல், அவை சக்தி ரீதியாகப் புரையோட ஆரம்பிக்கும். இப்படி புரையோடிய சம்ஸ்காரங்கள், ஒரு சரீரத்திலிருந்து, வேறொரு சரீரத்தில் சென்று சிக்கிக் கொள்ளும் .

இப்படி சிக்கியிருக்கும்போது, வாழவும் முடியாது, சாகவும் முடியாது. சாகும்போது, உடல் ஓய்வெடுக்கத் துடிக்கும். ஆனால், மனசரீரத்தில் இருக்கும் ஆசை, உடலைக் கவ்வி பிடிக்கும்.

உயிர் பிரிந்தே ஆகவேண்டும் என்ற மரண கட்டம் உருவாகும்போது, ஏழு உடல்களின் ஒவ்வொரு பகுதியும் தாறுமாறாகக் கிழிக்கப்படும். அந்த வேதனையைத்தான் மரண வேதனை, மரணவலி என்கிறோம்.

மரணவலிக்குக் காரணமாய் இருப்பவை சம்ஸ்காரங்களே! மனிதன் தன் வாழ்நாளில் சேர்த்து வைத்தச் சம்ஸ்காரங்கள், வாழும்போது நோய்களையும், சாகும்போது மரண வலியையும் தரும். மனிதன் உள்ளுக்குள்ளே அடக்கி வைத்திருக்கிற, அழுத்தி வைத்திருக்கிற, சேர்த்து வைத்திருக்கிற, மொத்தச் சொத்தும் சம்ஸ்காரங்கள்தான்.

அந்தச் சம்ஸ்காரங்கள், நம் உடலில் படிப்படியாகப் பதிந்திருக்கிறது. அது அத்தனையும் வெளியே வருவதற்கான முதல்படி, அருமையான வழி, உடலில் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கும் சம்ஸ்காரங்களைக் கண்டுபிடிப்பது. சம்ஸ்காரங்களைக் கண்டுபிடித்தால், அவற்றிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்வதற்கான உத்சாகம் பிறந்துவிடும்.

சரீரத்தில் இருக்கும் சம்ஸ்காரங்கள் முதலில் குணப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

நோயைப்பற்றியும், நோய்த்தன்மையைப் பற்றியும், எப்படி ஆழமாகத் தெரிந்து கொள்வது ஆரோக்கியத்திற்கு அடிப்படையோ, அதுபோல் சரீரங்கள் பற்றியும் சரீரங்களில் பதிந்திருக்கும் சம்ஸ்காரத்தைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்வது, ஆனந்தத்திற்கு அடிப்படை ஆகும்.

சாதாரண மனிதர்களுக்கு, இந்த ஏழு சம்ஸ்காரங்களும் ஒன்றோடு ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும். அந்தச் சம்ஸ்காரங்கள், 7 சரீரங்களிலும் ஊடுருவிக் கொண்டிருப்பதால்தான் மரணம் வேதனையான சம்பவமாகி இருக்கிறது. அவசர அவசரமாக உடல் எனும் சட்டையைக் கழற்றிவிட நினைக்கும் நிகழ்ச்சியாக மரணம் வரும்போது, இந்தச் சம்ஸ்காரங்கள் கழற்றவிடுவதில்லை.

ஒவ்வொரு சரீரத்திலும் அழுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சம்ஸ்காரம் ஒன்றோடு ஒன்று சிக்க சிக்க, மீண்டும் மீண்டும், உடலும் மனமும் சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருக்கும். வயதான உடல் ஓய்வுக்காகக் கெஞ்சினாலும், மனம் வம்பிழுப்பதை விடுவதில்லை.

அப்போது உடலிலிருந்து உயிர் பிரிவதென்பது, ஆயிரம் தேள்கள் ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து, ஒரே நேரத்தில் கொட்டினால் எப்படி இருக்குமோ, அவ்வளவு கொடிய வேதனை உடையதாய் இருக்கும். இதைத்தான் மரண வேதனை என்போம். ஏழுசரீரங்களில் இருக்கும் சம்ஸ்காரங்களை எரிப்பதுதான், மரண வேதனையைக் கடப்பதற்கான ஒரே வழி.

சம்ஸ்காரங்கள் இல்லாத நிலையை அடைந்த ஒரு ஜீவன் முக்தருக்கு, மரணம் வேதனையாக இருக்காது, நேர்மாறாக ஒரு இனிமையான பரவசமான அனுபவமாக இருக்கும். இதைத்தான் வலியில்லா மரணம், அல்லது விதேக முக்தி என்போம். தேகத்தை (உடலை) விடும்போது முக்தி அடைந்த நிலையில், பரவசமாக உடலை விடுவதுதான் விதேக முக்தி. ஜீவன் முக்த வாழ்வு வாழ்ந்தால், விதேக முக்கியை எளிதில் அடையலாம். குருவின் சாந்நித்தியத்தில், இந்தச் சம்ஸ்காரங்களை, எரிக்கும் அற்புதமான நிகழ்வைத்தான், நித்யானந்த ஸ்புரணம் என்கிறோம்.

குருவின் சாந்நித்தியத்தில் சம்ஸ்காரங்களை எரிக்கும் அற்புதமான நிகழ்வைத்தான் நித்யானந்த ஸ்புரணம் என்கிறோம்.

ஜீவன் முக்தராகாதவரை மீண்டும் மீண்டும் பிறந்துக்கொண்டே இருப்பீர்கள் ,இதை தடுக்க முடியாது.

சிறு சிசுவிற்குள் நுழைவதுபோல், இறந்த உடலுக்குள் ஆத்மா நுழைய முடியுமா ?

முடியும். ஆனால், அதற்கும் கால வரம்புகள் உண்டு.

சிசு பிறக்கும் கணத்தில்.

இல்லை. எப்படிக் கர்ப்பப்பை என்பது தாயின் உறுப்போ, அதுபோல அதில் வளரும் சிசு கர்ப்பப்பைப் போல தாயின் இன்னொரு உறுப்பு மட்டுமே.''

உங்களின் இதயம் தனியாய் துடிக்கிறது. நுரையீரல் தனியாய் சுருங்கி விரிகிறது. இதற்குக் காரணம் உடம்பின் இயல்பான புத்திசாலித்தனம். இவற்றை Bodys Natural Intelligence என சொல்வார்கள். அதேபோல் சிசு என்றும் உறுப்பும் வயிற்றை எட்டி உதைக்கிறது. இதயத்தின் இயல்புப்படி இதயம் இயங்குகிறது. சிசுவின் இயல்புப்படி, சிசு இயங்குகிறது.

உங்கள் குழந்தையின் கதையில் ... குழந்தையின் உடல் தாயினுடையது. குழந்தையின் உயிர் தந்தையினுடையது. ஆனால், ஆத்மா தனித்துவம் வாய்ந்தது. ''

அந்த ஆத்மா உங்களின் தாத்தாவாகவோ, பாட்டியாகவோ, ஒரு யோகியாகவோ என எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.

சாத்தியம் உண்டு.

• இதைத் தடுக்க முடியாதா ?

முடியுமே.

ஒரு தீவிரவாதியை உருவாக்கும் மன அமைப்பை கொண்ட காய்-கந்தையைத்தான் ஒரு தீவிரவதியாய் வாழ்ந்து இறந்தவன் தேர்ந்தெடுப்பான்.

ஆழ்ந்து தியானம் செய்து, இனிமையான மன அமைப்பைத் தம்பதிகள் உருவாக்கிக்

கொண்டால், ஞானிகளாகக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் ஆத்மாக்களை ஈர்ப்பீர்கள்.

தம்முடைய கடைசி பிறவியில், ஞானமடைவதற்கான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் கடும்தவங்கள், முடித்துவிட்டு, இறந்துபோன புனிதர்கள், மகான்கள், சித்தர்கள், யோகிகள் குழந்தைகளாகப் சக்தி மிகுந்தவர்களாகவும், புத்திசாலிகளாகவும் இருப்பார்கள். இப்படிப்பட்ட நல்ல ஆன்மாக்களால்தான் வெளியுலகில் சாதிக்க முடியும்.

திருமணம் செய்பவர்களாக இருந்தால், அவர்களின் கருவறையில் ஒரு பின்லேடனோ கால் வைப்பது பற்றிக்கூட யோசிக்கமாட்டான். தியானம் செய்யும் தம்பதியரைச் சுற்றி, அக்னி மதில் போல எழுந்து நிற்கும். தியான சக்தியைக் கெட்ட, கொடூர நோக்கம் கொண்ட ஆன்மாக்களால் நெருங்க முடியாது.

எனவே, தியானம், திருமணத்திற்கு முன் மிக அவசியமானது.

தியானம் செய்யும் தம்பதியரைச் சுற்றி அக்னி மதில் போல எழுந்து நிற்கும் தியான சக்தியைக் கெட்ட கொடூர நோக்கம் கொண்ட ஆன்மாகளால் நெருங்க முடியாது.

பிறவியை நிர்ணயிக்கும் வல்லமை கிடைக்கும். ஆழ்ந்து தியானம் செய்பவரால் இறப்பு பிறப்பு இரண்டையுமே நிர்ணயித்து விடமுடியும்.

ஆனால், ஒரு நல்ல ஆன்மாவை ஈர்க்க வேண்டுமானால், அவர் தியான முகாமில் கற்றவற்றை வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். உங்களுக்குள் என்ன நிகழ்கிறது என்பதுதான் முக்கியம். உங்களுக்குள் நிகழும் மாற்றங்களைக் கவனமாகக் கவனித்து வாருங்கள்.

Part 5: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)_Tamil_part_5.md

உங்களுக்குள் நிகழும் மாற்றங்களைக் கவனிக்க ஆரம்பிக்க ஆரம்பிக்க உங்களுக்குள் அதிசயங்கள் நிகழத் துவங்கும்.

வீணையைச் சுண்டும்போது எழும் இனிமையான இசை மாற்றங்களைக் கவனிப்பதனால், உங்களுக்குள் இனிமை மலர்கிறது. அதேபோல், உங்களுக்குள் நிகழும் மாற்றங்களைக் கவனிக்க ஆரம்பிக்க, ஆரம்பிக்க, உங்களுக்குள் அதிசயங்கள் நிகழத் துவங்கும்.

இந்த அதிசயங்கள் மட்டும்தான் அதிசயப்பட வேண்டிய அதிசயங்கள்.

• என் மகனுக்கு 12 வயதாகிறது. இப்போதே அடுத்தவருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து பொறாமைப்படுகிறான். அவனுக்கு எப்படிப் பொறாமைப் பற்றி விளக்கி சொல்லி, அதிலிருந்து அவனை மீட்பது?

நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய முதல் உண்மை. குழந்தைகளுக்கு பொறாமை எனும் பிரச்சினையே இல்லை. குழந்தையைச் சுற்றி வாழும் பெரியவர்களால்தான் அவர்கள் அதைக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

அவர்கள் நடத்தையால் குழந்தைகளுக்கு அவற்றை போதிக்கிறார்கள். இது நிறுத்தத்திற்கு வந்தால், நிச்சயம் அது நிறுத்தத்திற்கு வரும்.

இது பிறப்பின் ரகசியம் மட்டுமல்ல; வளர்ப்பின் ரகசியம்.

நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய முதல் உண்மை. குழந்தைகளுக்கு பொறாமை எனும் பிரச்சினையே இல்லை.

ஆனந்தத்தின் வாசல்.

அதுமட்டுமல்ல ஒவ்வொரு ஜீவன் முக்தருக்கும் அதுவே உரு.

க்ஷண நேரம் ஆனந்தத்தின் வாசல் திறக்கப்படும் காலம்.

உடல் இறக்கிறது. உயிர் பறக்கிறது மனம் துடிக்கிறது இம்மூன்றையும் ஓய்வாய் ஆத்மா வேடிக்கைப் பார்க்கிறது.

முதிர்ந்த மதங்கள் மறைத்ததில்லை. மறைத்த மதங்கள் முதிர்ந்தவையல்ல. ''

முதல் விஷயம் மரணத்தைக் காட்டிப் பயமுறுத்த மாட்டார்கள். அடுத்தது, மரணத்தின் ரகசியங்களை ஞானமாகவும், தியானமாகவும் மாற்றித் தருவார்கள். '

அழியமாட்டார்கள். அலைவார்கள்.

★ அலைவார்கள் என்றால் ... ?

உடலில்லா உயிர், உடல் தேடி அலையும்.

எதுவும் எடுத்துச் செல்ல முடியாது என்பதால் கர்மங்களைச் சேர்ப்பதை விட்டு விட்டு கர்மங்களைக் கழிப்பது பற்றிச் சிந்தியுங்கள்.

மரணத்தை வாசல்

என

தூக்கம் உற்சாகத்தின் வாசல்.

நீங்கள் சொல்வது ஏன்?

தூக்கத்தில் உடல் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு, அடுத்த நாளைச் சந்திக்கத் தயாராகிறது. அதுபோல மரணத்தில் அடுத்தபிறவியைச் சந்திக்கத் தயாராகிறீர்கள். தூக்கம் சக்தியைத் தருகிறது. மரணம் புத்தியைத் தருகிறது.

★ மரணம், வாழ்வு பற்றி .... . ?"

சாகப் பயப்படுவார்கள் ;

வாழவும் பயப்படுவார்கள்.

வாழ்வும் சாவும் வாழ்க்கைச் சக்கரத்தின் இரு விளிம்புகள்.

இனிமையாய், முழுமையாய் வாழ்ந்து விட்டால், சாவு இனிமையாகிவிடும்.''

நித்ய தியானம் ஒரு சிறந்த வழி.

எதுவும் எடுத்துச் செல்ல முடியாது என்பதால், தர்மங்களைச் சேர்ப்பதை விட்டு, கர்மங்களைக் கழிப்பது பற்றிச் சிந்தியுங்கள்.

கர்மங்கள் எனப்படும் சம்ஸ்காரங்கள்தான் இனிமையான மரணத்தைக் கொடுமையான மரணமாக்கி விடுகிறது. ''

வளர்ந்த நகத்தை வெட்டினால் வலிக்காது. சதையோடு இருக்கும் நகத்தை வெட்டினால் ... என்ன ஆகும் ! ?

சதையையும், நகத்தையும் இணைப்பது போல்; உடலையும், உயிரையும் இணைப்பவை இந்த சம்ஸ்காரங்கள். சம்ஸ்காரங்களின் பிடி தளராவிட்டால் மரணகாலத்தில்.. உடலும், உயிரும் ஒன்றை ஒன்று பிரிய மகா அவஸ்த்தைக்கு உள்ளாகும்.

வினைப்பதிவுகள், அவை மனத்தில் எழுதப்பட்ட நிலைகள். உடலில் வாழும் ஆசைகள், கோபங்கள், வலிகள், உணர்ச்சிகள், சுகங்கள் ...

ஆசைகளின் தொகுப்புகளாய், சம்ஸ்காரங்களின் தொகுப்புகளாய் உருவமற்ற சக்தியாயிருப்பீர்கள்.

நிச்சயமாய்த்… தரமுடியும்.

வேதனையின் உச்சியில் உயிரை உயிரிம் எல்லா மெனிதர்களும் துக்கத்தின் ஆனந்தமயமான குழந்தைகளாகப் பிறப்பதே அதற்கு ஆதாரம்.

குழந்தைகளும் ஞானிகளும் ஒன்றே. பெண் வீட்டு சீர் போல, கடவுள் வீட்டுச் சீரான மித மிஞ்சிய ஆனந்த சக்தி நம்மோடு அனுப்பப் படுவதால்தான் ஞானிகளுக்கு இணையாகக் குழந்தைகள் ஆனந்தமாயிருக்கிறார்கள்.

• மனிதர் மிதமிஞ்சிய அனந்த சக்தியை மரணத்திற்குப் பின் சந்தித்தாலும், சாகும்போது எல்லோரும் படாதபாடு பட்டுதானே இறக்கிறார்கள்? இது ஏன்?

ஏற்கெனவே பிணைக்கப்பட்டிருப்பதுதான் காரணம்.

மரணத்தில் ...

ரோயற்று நொந்த உடல், ''இனி என்னால், உன்னோடு வாழ முடியாது,'' என உயிரை விடுகிறது.

''ம்ம் ... ஊஹும், முடியாது, இன்னும் உலகத்தில் அனுபவிக்க வேண்டிய ஆசைகள் நிறைய இருக்கிறது,' என ஒவ்வொரு சம்ஸ்காரமும் உடலை விட மறுக்கிறது. அதனால் வெளியே போகும் உயிரையும் அவை நிம்மதியாய் வெளியே செல்ல அனுமதிப்பதில்லை. அவை அவை பிரிந்து உடலையும் உயிரையும் இணைக்க முயற்சிக்கின்றன.

வேதனையில்லாத இனிமையான மரணத்தை எல்லோர்க்கும் கிடைக்கும்படி வழி வகை செய்ய முடியுமா? 'முடியும்!

அப்போது உயிரின் உணர்வுகள் கிழிக்கப்படுவதால், மனிதர்கள் உயிரை விட படாதபாடுபடுகிறார்கள்.

எப்படியோ பாடுபட்டு உடலை விட்டுப் பிரிந்த உயிர், அடுத்த உடலை எடுக்கும் இடைவேளையில், ஆனந்த சக்திக்குள் மூழ்கி எழுந்திருக்கிறது. உயர்ந்த விழிப்புணாவை தெரிந்து கொண்டு பிறக்கிறது. எனவேதான், குழந்தைகள் அவ்வளவு ஆனந்தமாய், அழகாய், அருமையாய் இருக்கிறார்கள்.

"வேகனையில்லாத இனிமையான மாணத்தை எல்லோர்க்கும் கிடைக்கும்படி வழிவகைச் செய்ய முடியுமா?" என்று மருத்துவர் ஒருவர் கேட்டபோது ……

பாடுபட்டு உடலை விட்டுப் பிரிந்த உயிர் அடுத்த உடலை எடுக்கும் இடைவேளையில் ஆனந்த சக்திக்குள் முழ்கி எழுந்திருக்கிறது. உயர்ந்த விழிப்புணர்வை தெரிந்து கொண்டு பிறக்கிறது. எனவேதான் குழந்தைகள் அவ்வளவு ஆனந்தமாய் அழகாய் அருமையாய் இருக்கிறார்கள்.

"முடியும்," என்றேன்

''என்ன வழி அது ?''

''அந்த வழியைச் சொல்ல நான்கு நாளாவது ஆகுமே….!''

"சின்ன வழி, இல்லை சின்ன தியானம் ஏதாவது சொல்லித்தர முடியுமா?"

''ஓ! அப்படி கேட்கிறீர்களா?

இதுவரை சேர்த்து வைத்த சம்ஸ்காரங்களை,

ஆழ ஆராய்ந்து, அவற்றைத் தூக்கி எறியுங்கள்.

புகிய சம்ஸ்காரங்களைச் சேர அனுமதிக்காதீர்கள். முழு விழிப்புணர்வோடு வாழுங்கள்.

இந்த இரண்டை மட்டும் செய்யுங்கள். உயிரைவிட நிலையை உருவாக்கும் சமஸ்காரங்களைக் கடந்து விட்டால். மாண கடந்துவிடலாம். ''

குருவின் அருளோடு அவரின் நேரடி உதிவியோடு தன் சம்ஸ்காரங்களை எரிக்கும் பாக்யம் ஒருவருக்குக் கிடைப்பது ... மொத்த காட்டுக்கும் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் ஒரே நேரத்தில் நெருப்பு வைப்பதற்குச்சமம்.

தவிர்த்துவிட முடியும். இதையெல்லாம் தாண்டி ஒரு உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால் சம்ஸ்காரங்களைக் குருவின் சக்தியோடு எரிக்கும் பாக்யம் கிடைத்தால், சில வினாடிகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான சம்ஸ்காரங்கள் இருந்தால் கூட, அவற்றை எரித்துவிட முடியும். தனி மனிதன் தானாகச் சம்ஸ்காரங்களை எரிப்பது. ஒரு காட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு மரத்தையும் தனித் தனியாய் அவரே வெட்டி எரிப்பதற்குச் சமம்.

குருவின் அருளோடு, அவரின் நேரடி உதவியோடு, தன் சம்ஸ்காரங்களை எரிக்கும் பாக்யம் ஒருவருக்குக் கிடைப்பது, மொத்தக் காட்டுக்கும் எல்லாத் திசைகளிலும் ஒரே நேரத்தில் நெருப்பு வைப்பதற்குச் சமம். மொத்தத்தையும் எரித்துவிடலாம்.

சம்ஸ்காரங்களிடமிருந்தும், மரண வேதனையிடமிருந்தும் விடுபட உதவும் உங்களின் குருவைக் கண்டுபிடியுங்கள்.

– மந்தத்தன்மை எப்படி வந்தாலும் அதை எட்டி உதைப்பதே ஜீவன்முக்தி வாழ்வு

ரும் எல்லோருக்கும் மந்தத்தன்மை இருந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது. ''எப்போது கையை நீட்டலாம், எப்போது காலை நீட்டலாம்,' என்ற பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலே தெரிந்து கொள்ளுங்கள், மந்தத்தன்மையில்தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

''கையை நீட்ட முடிந்தவுடனே நீட்டி விடுவது, காலை நீட்ட முடிந்தவுடனே நீ ட்டிவிடுவது - முடியவில்லை என்றால், எப்போது நீட்டலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே இருப்பது.' அதுவும் மந்தத்தன்மைதான், தமோகுணத்திலேயே வாழ்வது. உங்களுக்கே நீங்கள் செய்யும் துரோகம்தான் மந்த குணத்தை வளர்த்தல்.

ஒரு அன்பர் சத்சங்கத்திலே, ''மறு பிறவியை நாம் எப்படி முடிவு செய்கிறோம்?'' என்று கேட்டார். ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். எந்தக் குணத்தை மையமாக வைத்து உங்களுடைய வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதி நேரத்தை நீங்கள் செலவிடுகிறீர்களோ, அந்தக் குணத்தை மையமாகக் கொண்ட சரீரங்களைத்தான் அடுத்த பிறவிக்கு உருவாக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

உதாரணமாக ...

ஒரு மனிதர் தம் வாழ்வு முழுவதும், வெறுமனே சாப்பிடுவதிலேயே கழித்து இருந்தார் எனில், அவா் இயற்கையாகவே என்ன நினைப்பார்? அடுத்த ஜென்மம் எடுக்கும்போது, எதை வேண்டுமானாலும் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக, எல்லா வாய்ப்புகளும் அவர் முன் நிற்கும். அவருடைய மேஜை மீது எல்லா வாய்ப்புகளும் வைக்கப்படும்.

அவர் என்ன நினைப்பார்? ''நாம் உடல் எடுத்தால் சாப்பிடுவதை மட்டும்தான் செய்கிறே றாம். இதற்குப்போய் எதற்காகக் கல்லூரிக்குச் சென்று கஷ்டப்படவேண்டும் ?

ஏன் கல்லூரிக்குச் செல்லவேண்டும் ? பின் திருமணம் செய்துவிடுவார்கள், குடும்பத்தை நடத்தியாக வேண்டும், ஏகப்பட்ட பொறுப்புகள் எடுக்க வேண்டும். அதைவிட ஒரு ஆடு சரீரத்திலோ, பன்றி சரீரத்திலோ பிறந்தோம் என்றால், சாப்பிட்டே காலம் தள்ளலாம்; வேறு எந்தப் பொறுப்பும் எடுக்க வேண்டியதில்லை என்று யோசிக்கும். இப்படித்தான் நம்முடைய பகுத்தறிவு வேலை செய்யும்.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இது விளையாட்டு அல்ல. உண்மையிலேயே நம்முடைய பகுத்தறிவு எப்படி வேலைச் செய்கிறதோ, அப்படியேதான் மறுபிறவியை எடுக்கிறது என்கிற சத்தியத்தை, உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அப்போது நம்முடைய பகுத்தறிவு இப்படித்தான் வேலை செய்கிறது. எல்லாவற்றையும்விட சாப்பிடுவது

மட்டும்தான் நாம் அனுபவிக்கும் ஒரே விஷயம்.

அதற்குப் போய் அனாவசியமாகக் காலையிலிருந்து மாலை வரை அலுவலகத்திற்குச் சென்று உட்கார்ந்திருப்பானேன்? மேலதிகாரிகளுக்குப் பதில் சொல்வானேன்? பொறுப்பெடுப்பானேன்? வேறு என்ன செய்யப் போகிறோம்? சாப்பிடுவது மட்டும்கானே செய்கிறோம்.

ஆடாகவோ, மாடாகவோ பிறந்தோம் என்றால், நீளமான வாய் இருக்கும். சாப்பிடுவதற்கு வசதியாக இருக்கும். அதற்குத் தேவையான உடல் அமைப்பு என்று முடிவெடுக்க தேவையான எல்லா லாஜிக்கும் முன்னால் வரும். எந்தச் சுகத்தை நீங்கள் ஆழ்ந்து அனுபவிக்கிறீர்களோ, எந்தச் சுகம் உங்களுடைய வாழ்க்கையின் சாரமாகப் புரிபடுகிறதோ, எந்தச் சுகத்தை வாழ்கையின் சாரம் என்று, நீங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கருதுகிறீர்களோ, அந்தச் சுகத்தை அந்தப் பலனை, அந்த இந்திரியத்தை மையமாக வைத்துதான், உங்கள் உடலை உருவாக்குகிறீர்கள். உங்களின் வாழ்க்கையையே, மன அமைப்புதான் வடிவமைக்கிறகு.

மீட்கத் தன்மையிலேயே வாழ்ந்தோமானால், இயற்கையிலேயே நாம் உடலெடுத்து என்ன செய்யப் போகிறோம் ?'' என்று பக்தர் ஒருவர் கேட்டார்.

தூங்கிக் கொண்டே இருக்கப் போகிறோம்.

பிறகு, அனாவசியமாக மனித உடல் எடுப்பது ஏன்? மனித உடல் எடுத்தால் என்னதான் முயற்சி செய்தாலும், ஒரு அளவிற்கு மேல் தூங்கமுடியாது. வாழ்க்கை யில் 30 ச தவீதம்தான் தூங்கவிடுவார்கள். அதற்கு மேல் சமுதாயம் விடாது.

ஆனால், எருமை மாடு சரீரமாகயிருந்தால்....கேட்க ஆளில்லை, தொந்திரவு இல்லை, பொறுப்பு இல்லை, அலுவலகம் செல்ல வேண்டியது இல்லை, பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டியது இல்லை, கல்லூரிக்குச் செல்லவேண்டியது இல்லை.

இருக்கிற வேலை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு இதைப் படிக்கத் தேவையில்லை. பகுத்தறிவு எப்படி வேலை செய்கிறது என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டியதில்லை.

பொறுப்புகள் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு குறைவாக இருக்கிறதோ, அந்த வழியைதான், நாம் உடனே தேர்ந்தெடுக்கிறோம். மந்தத் தன்மையையே தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.

எந்தச் சுகத்தை நீங்கள் ஆழ்ந்து அனுபவிக்கிறீர்களோ அந்த இந்திரியத்தை மையமாக வைத்துதான் உங்கள் உடலை உருவாக்குகிறீர்கள்.

மந்தத் தன்மை என்கிற சம்ஸ்காரத்தில்தான் மாட்டிக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். எதையும் நம்புவதில்லை. எதையும் செய்வதில்லை, எதற்குள்ளேயும் போவதில்லை, எதிலும் ஈடுபடுவதில்லை. மந்தத் தன்மையில் இருப்பதால் மொத்த வாழ்க்கையும் வீணடிக்கப்படுகிறது.

மனித உடலில் மட்டும்தான் பிரபஞ்ச உணர்வு (cosmic universness) பிரதிபலிக்கப்படுகிறது. எத்துணை ஜென்மங்கள் வேறு உடல் எடுத்தாலும், ஒரு நாள் மனித உடல் எடுத்துதான் ஆக வேண்டும். மனித உடலில் மட்டும்தான் ஞானமடைவது சாத்தியம். மந்தத்தன்மையால் இன்று தள்ளிப் போட்டாலும், நீங்கள் என்றாவது ஒருநாள் அடைந்தே தீர வேண்டிய இலக்கு அது. விழிப்புணர்வால் நிறையும்போது மந்தத்தன்மையில் இருந்து அமைதியான, ஆனந்தமான ஸத்வ குணத்தில் மலர்வீர்கள்.

நம்முடைய சுவாசத்தைப் பார்த்தீர்கள் என்றால்... மேம்போக்காக இருக்கும். மேற்பரப்பில் இருக்கும். அதனால்தான், கொஞ்சம் பரபரப்பு வந்தவுடனே, சுவாசம் மாறிப் போகிறது.

எந்தச் சூழ்நிலையோடும் ஒத்துப்போய் ராஜசிக குணம் வெளிப்பட துவங்குகிறது. எப்போதும் சுவாசம் மாறாமல், ஆழமான சுவாசத்தோடு இருப்பவர்கள் ... சாந்தத்திலே, சத்வ குணத்திலே வாழ்பவர்கள்.

இருபத்து நான்கு மணி நேரமும் ஆழமாக, பொறுமையாய் சுவாசியுங்கள். உங்களுடைய மனம், உடல் அனைத்துமே ஒரு பூர்ணத்தன்மைக்கு, உச்சத்தன்மைக்கு வந்துவிடும். பௌத்த மதத்தில் விபாசனா என்கிற தியானம் இருக்கிறது.

அந்தத் தியானத்தின் மொத்த சாரம் என்னவெனில், உங்களுடைய சுவாசத்தைக் கவனித்துக் கொண்டே இருப்பது. அவ்வளவுகான். கவனிக்க அது ஆழமாக மாறிவிடும். என்ன செய்தாலும், உண்டாலும், உயிர்த்தாலும் என்ன செய்தாலும், இந்தச் சுவாச ஒட்டத்தில் விழிப்புணர்வை மட்டும் மிக ஆழமாக வைத்தீர்களானால், உங்களுக்குள் எப்போதும் சாந்தத்தன்மை இருக்கும்.

இந்த சின்ன நுட்பத்தைச் செய்து பாருங்கள். ஞாபகம் வரும் போதெல்லாம் நான்கு முறை ஆழமாகச் சுவாசத்தை உள்ளிழுத்து வெளியேற்றுங்கள்.

முழுமையான சுவாசம், மந்த சம்ஸ்காரத்தின் மந்த சக்தியை எரிக்கும் சக்தி பெற்றது.

நுரையீரல், முழுமையாக விரிந்து சுருங்கினாலே மந்தத்தன்மை எரிந்து போகும். தொடர்ந்து செய்யுங்கள். மந்தம் மறையும்.

பது உடலுக்குதான், வேதனை என்பது மனத்துக்குதான். ்களின் ஜீவன் இது இரண்டாலும் பாதிக்கப்படாதது.

உடலினுடைய எந்தெந்த பாகத்திற்குக் கவனம் செலுத்தாமல் இருக்கிறீர்களோ, உணர்வைச் செலுத்தாமல் இருக்கிறீர்களோ, அந்தந்தப் பாகத்தின் கவன ஈர்ப்புத் தீர்மானம்தான் வலி.

வெவ்வேறு காரணங்களுக்காக, நாம் உடலினுடைய சில பாகங்களுக்குக் கவனம் செலுவுத்தாமல் விட்டுவிடுகிறோம். சிலருக்கு உடலினுடைய சில இயக்கங்கள் பிடிப்பதில்லை. அவர்கள் அந்தக் குறிப்பிட்ட பகுதியையே வெறுக்கிறார்கள்.

உங்களுக்குப் பிடிக்காத ஒரு ஒரு இடத்திற்குப் போகச் சொல்லி யாராவது கட்டாயப்படுத்தினால் என்ன ஆகிறது ?

தலை வலிக்கிற மாதிரி இருக்கும், வயிற்று வலி வரும், ஜுரம் வருகிற மாதிரி இருக்கும். இல்லையா ?

ஒரு செயலை எதிர்க்கும் பொழுது எப்படி எதிர்மறை எண்ணங்கள் உருவாகிறதோ, அதுபோல் உடலின் பாகத்தை மதிக்காதப் பொழுதும் வெறுக்கும் பொழுதும் எதிர்மறைச் சக்தி எழுகிறது.

உங்களுக்குள் ஒடுகிற எண்ண ஒட்டங்களுடைய எதிர்ப்புகள்தான் வலியாக மாறும்.

அன்று பெங்களூரில் தியான சத்சங்கம். நாங்கள் சென்ற வாகனம் கோளாறாகிவிட்டதால், ஆஸ்ரமத்திற்குத் திரும்பி வர, பக்தர் ஒருவர் தன்னுடைய காண்டஸா காரில் வரும்படி கேட்டுக் கொண்டார்.

எனவே, காண்டஸா காரில் ஏறி உட்கார்ந்தபடி அங்கேயிருந்த பக்தர் களிடமிருந்து விடைபெற்றுக் கொண்டு இருந்தோம். காரின் பக்கவாட்டில் இருந்து கையை எடுப்பதற்குள் காண்டஸாவின் கதவு சாத்தப்பட்டது. கதவிடுக்கில் சிக்கிய கட்டைவிரல் 'சதக்' என நசுங்க, இரத்தம் வடிய ஆரம்பித்தது. வலியும், எரிச்சலும் அந்த இடத்தில் அதிகரித்துக் கொண்டே போனது. வலி ஏற்பட்ட இடத்தில் விழிப்புணர்வைக் குவித்ததால் கொஞ்ச நேரத்திலேயே அந்த எரிச்சலும், வலியும் மறைந்துபோனது! அடுத்தடுத்த

வேலைகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டோம், ' என்று ஆஸ்ரமத்து பிரம்மச்சாரிகளிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது சொன்னோம். வலியைக் கூட பரவசமாக்கும் சக்தி விழிப்புணர்விற்கு உண்டு.

வலி தூண்டும் யுக்தி - 1

பிரம்மச்சாரி ஒருவர் இப்படிக் கேட்டார், ''உங்களால் மட்டும் வலியின்போது விழிப்புணர்வைக் கொண்டு வர முடிகிறதே! அதன் ரகசியம் என்ன? சொல்லுங்கள்.''

அப்போது அவருக்குப் பதிலளித்தோம், 'ரகசியமெல்லாம் எதுவுமில்லை அப்பா... யார் வேண்டுமானாலும் இதைச் செய்யலாம். "

''அவ்வளவு எளிய டெக்னிக்கா அது ?''

நானும் வலியை விட்டுவிட்டேன் வலியும் என்னை விட்டுவிட்டது.

''வெறும் டெக்னிக் அல்ல அது. தியானம். வலியைக் குறைப்பதற்கு விழிப்புணர்வே சிறந்த மருந்தாகும்.

கட்டை விரல் நசுங்கியதும், நசுங்கிய இடத்தைக் கவனிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். என்ன ஆச்சரியம் ! உடலின் மொத்தச் சக்தியும் வலி பொங்கும் இடம் நோக்கி திரண்டோடியது.

கலவரமிருக்கும் இடம் நோக்கி விரையும் அவசர போலீஸ் போல, உடலின் சக்தி அங்கே சென்றதும் வலி குறைய

ஆரம்பித்தது. சக்தி பாயப் பாய வலி குறைந்தது. மீண்டும் வலி அதிகரித்தது. உடனே மீண்டும் சக்தி பாய்ந்தது. வலி குறைந்தது.

இப்படி மீண்டும், மீண்டும் சிலமுறைகள் நடந்தது. அப்புறம் வலி என்னைத் தொந்திரவு செய்யவே இல்லை.

நானும் வலியை விட்டுவிட்டேன்.

வலியும் என்னை விட்டுவிட்டது, '' என்று சொல்லி முடித்தோம்.

Awarness itself is a Healing Energy

''எங்களின் உடலில் வலி அடி ஏற்படும்போது, அப்படி நிகழ்வதில்லை. வலி இருக்குமிடத்திற்குச் சக்தி பாய்வதில்லை. ஏன் ?''

''வலி இருக்கும் இடத்திற்குச் சக்தி பாயும் என்பது இயற்கை. ஆனால், கவனித்தல் எனும் தியானநிலையில் இருக்கும்போது, உங்களின் விழிப்புணர்வு விமிக்குக்

கொள்கிறது. இந்த விமிப்பு உணர்வுகான். மொத்தச் சக்தியையும் திரட்டி எடுத்துவந்து, சில நிமிடங்களுக்குள் அந்த இடக்கைக் குணப்படுத்துகிறது.வலி வேதனையாக மாறும் நிகழ்வையே, இந்தக் குணமளிக்கும் சக்தி துண்டித்து விடுகிறது. எனவேதான், விழிப்புணர்வை மாபெரும் குணமளிக்கும் சக்தி என்றழைக்கிறோம்,'' எனச் சொல்லி முடித்தோம். இதேபோல் உங்களுடைய மனவலிகளையும் குணப்படுத்தலாம்.

உடல் வலிக்கு மருந்து - சக்தி மன வலிக்கு மருந்து - புத்தி.

ஒருவேளை விழிப்புணர்வு நடக்காவிட்டால்... ?

ஒவ்வொரு மனிதரும் தன்னுடைய உடலைக் குணப்படுத்திக் கொள்ளத் தேவையான சக்தியையும், மனத்தைக் குணப்படுத்திக் கொள்ளத் தேவையான புத்தியையும், கையோடு எடுத்துக் கொண்டுதான் பூமிக்கு வருகிறார்கள்.

ஆனால், இங்கு வந்த பின்புதான், அவற்றைப் பயன்படுத்த மறந்துவிடுகிறார்கள். அத்தோடு நில்லாமல், தாம் அவற்றை எடுத்து வந்தோம் என்பதைக்கூட அடியோடு மறந்துவிடுகிறார்கள்.

சாலை என்றால், மேடு பள்ளங்கள் இருப்பது சகஜம்.

வாழ்க்கை என்றால், சில ஏமாற்றங்கள், சில கஷ்டங்கள் வரத்தான் செய்யும். தவிர்க்க முடியாதவை அவை. ஆனால் அவற்றை தாண்டிவிட முடியும்.

அதனால் ஏற்படும் தொடர் மனக்கஷ்டங்கள், மனச்சோர்வுகள், மன அமுத்தங்களைச் சரி செய்துவிட முடியும்.

விரல் நசுக்கப்பட்டபோது செய்த அதே 'கவனித்தல்' எனும் தியானச் செயலைச் செய்தால், சக்தி திரண்டு உடல் காயத்தைக் குணப்படுத்தியது போல, புத்தி திரண்டு மனக்காயத்தைக் குணப்படுத்தும். நீங்களும் முயன்று பாருங்கள். சாத்தியமே.

Intelligence is a Medicine for Psychological Pains

மந்திரம் எனும் தலைப்பில் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, பக்தர் ஒருவர், ''எல்லாவற்றிற்கும் உங்களுக்கு உள்ளேயே மருந்து இருக்கிறது எனச் சொன்னீர்களே, அது எது ?''

''உடல் வலிக்கு மருந்து - சக்தி :

மன வலிக்கு மருந்து - புத்தி, ''எனச் சொன்னோம்.

"கத்தியைத் தீட்டாதே, புத்தியைத் தீட்டு,"

என நம் முன்னோர்கள் சொன்னதின் ரகசியம் இப்போது புரிகிறதா!

'வல்லவனுக்குப் பல்லும் ஆயுதம்,' என முன்னோர்கள் சொன்னது, சக்தியின் மகிமையை விளக்கும் பழமொழி.

மருந்தை உள்ளுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டு, கொத்துக்கொத்தாய் மருந்து மாத்திரைகளைச் சாப்பிட்டாலும், எல்லா உடல், மனவலிகளையும் சரிசெய்துவிட முடியாது. வெளியிலிருந்து உள்ளே செல்லும் மருந்துகளின் முக்கியத்துவத்தைவிட, அதிகமான முக்கியத்துவத்தை உள்ளே இருக்கும் மருந்துக்குத் தர ஆரம்பித்தால், எல்லா வலிகளும் பறந்தோடிவிடும்.

உடல்வலி என்பது, உடலின் அந்தப்பகுதி குணமடைந்து கொண்டிருப்பதற்கான ஆதாரம். அல்லது உடலின் தனிப்பட்ட ஞானமானது (Body intelligence) விழித்துக் கொண்டு உடலின் பிரச்சினைக்குரிய பகுதியைக் குணப்படுத்திக் கொள்ள முயற்சி செய்கிறது. அதுவே மனத்தால் வலி என்று அறியப்படுகிறது. தியானம் செய்தால் உடலின் தனிப்பட்ட ஞானம் (Body intelligence) அதிகரிக்கும். தியான சக்தி உடலெங்கும் பரவும். நோய்கள் வெகு எளிதாக, வெகு சீக்கிரமாக இருக்கும் இடம் தெரியாமல் பறந்துபோகும்.

வெலிகூட பரவசமாகும் விழிப்புணர்வைச் சேர்த்துவிட்டால் ... பரவசம்கூட வலியாய்த் தெரியும் விழிப்பணர்வைச் சேர்க்காவிட்டால் ... - ஜென் தத்துவம்

இந்தத் தியானம் மிக அருமையான தியானம். இந்தத் தியானம் ஒரு வலி நிவாரணி. நேராய் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

கண்களை மூடி, உடலின் எந்தப் பகுதியில் வலி இருக்கிறது என கண்டுபிடியுங்கள்.

அந்தப் பகுதியில் உங்களின் மொத்தக் கவனத்தையும் செலுத்துங்கள். கவனத்தைச் செலுத்த, செலுத்த அந்த வலி அதிகரிப்பதையும், ஆழமாவதையும் உணர்வீர்கள். பயப்பட வேண்டாம்.

தொடர்ந்து செய்யுங்கள்.

வலியின் பரப்பளவு குறைந்து ஒருபுள்ளியாகச் சுருங்க ஆரம்பிக்கும்.

கவனித்தலை நிறுத்தாமல், தொடர்ந்து செய்யுங்கள். ஒரு கட்டத்தில் வலி மறைந்து பளிச்சென உடல் முழுவதும் பரவச உணர்வு பரவக் காண்பீர்கள்.

இந்தத் தியானத்தை வலிக்கு மட்டும் செய்யாமல், இன்னும் பல தருணங்களில் செய்யலாம்.

கவனத்தைச் செலுத்த செலுத்த அந்த வலி அதிகரிப்பதையும் ஆழமாவதையும் உணர்வீர்கள்.

முகத்தில் 'ஈ' உட்காரும்போது ஏற்படும் குறுகுறுப்பைத் தியான காலமாக மாற்றலாம். குறுகுறுப்பை முழுமையாய் அனுமதித்துக்

கவனியுங்கள். உங்களால் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு, அந்தக் குறுகுறுப்பு ஏற்படும் புள்ளியிலிருந்துகூட பரவசம் பரவக் காண்பீர்கள்.

தோலில் ஏற்படும் சிறு அரிப்பிற்குக்கூட, இதே தியானத்தைச் செய்துபாருங்கள். அரிப்பு மறைந்து பரவசம் பெருகுவதோடு, அந்தத் தோல் பிரச்சினையே சரியாகிவிடும். இந்தத் தியானம் வலிநிவாரணி மட்டுமல்லாமல், பரவச தாரணி தியானமும்கூட. மேலும், இந்தத் தியானம் உள்ளிருக்கும் மருந்தை உடனடியாய் எடுத்துத் தரும் தியானம்.

டங்களின் ஆசைகளை அறிவது, மற்ற ஆசைகளைக் களைவது ஆசைகளைப் பூர்த்திசெய்தாவது கடந்துவிடுவது ஜீவன் முக்த வாழ்வு.

அசைகள் இல்லாமல் வாழ்வது என்பது சாத்தியமே இல்லை

வாழ்வதற்கு ஆசைகள் அடிப்படையான பிராணன் போன்றது.

உயிர் போன்றது.

ஆசைகளே இல்லாதவர்கள் எருமைமாடு போல இருக்கலாம். எருமை மாட்டுக்குதான் ஆசைகள் கிடையாது. காலையில் எழுந்த உடன், சாப்பிட்டுப் போய் படுத்துக் கொள்ளும். மழை பெய்தாலும் சரி, வெயிலடித்தாலும் சரி, அப்படியே இருக்கும்.

மாலையானவுடன் மெதுவாக அங்கிருந்து எழுந்து, அதாவது குறைந்த பட்சம் உடலை அசைத்து வாழ்வது எப்படி என்று எருமை மாட்டிடம் இருந்து கற்றுக் கொள்ளலாம். ஆசைகள் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக, ஆசைகளைக் கடன் வாங்கச் சொல்லவில்லை.

ஆசைகள் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஆசைகளைக் கடன் வாங்கச் சொல்லவில்லை.

ஏனெனில், நாம் பணத்தை மட்டும் கடன் வாங்குவது

இல்லை. அதனோடு பிறர் ஆசைகளையும், வாழ்க்கையை வாழும் முறையையும்கூட, அடுத்தவர்களிடம் இருந்து கடன் வாங்குகிறோம். ஆசைகளைக் கடன் வாங்குவது ஆபத்தில் முடியும்.

பக்கத்து வீட்டுக்காரர் அவர் வீட்டிற்குக் குளிர்சாதன வசதி செய்திருக்கிறார் என்றால், உடனடியாக நம் வீட்டில் அதேபோன்று குளிர்சாதன வசதி இல்லாமல் இருக்க முடியாது. இல்லையென்றால், நம் வீட்டு வெப்பம் திடீரென்று அதிகமாகிவிடும்.

அட! அவரெல்லாம் போட்டுவிட்டாரே என்று நமக்குக் குளிரால் அலர்ஜியாக இருந்தால்கூட, மனைவி "அதற்கென்ன? நம் வீட்டில் வாங்கி, உபயோகிக்காமல் வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், நமக்கென்று கண்டிப்பாக ஒரு ஏசி இருக்கட்டும். வாங்கிக்கொண்டு வாருங்கள். நாமும் பத்து இடத்திற்குப் போய் வருகிறோம். மற்றவர்கள் முன் கவுரவமாக இருக்க வேண்டுமல்லவா? அதற்காக நீங்கள் நமக்கென்று வாங்கிக்கொண்டு வாருங்கள், ''என்று சொல்வார். பக்கத்து வீட்டில் அவா் வாங்கினார் என்பதற்காக, அது நமக்கு அலர்ஜியாக இருந்தாலும், அதை தேவையேயின்றி வாங்கி வந்து மாட்டி வைத்துக்கொள்கிறோம். பின் 'வாங்கி விட்டோமே' என்பதற்காக, இரண்டுநாள் உபயோகப்படுத்தி, உபயோகப்படுத்தியதால் வரும் அலர்ஜிக்குக் கடன் வாங்கி, மருத்துவரிடம் வைத்தியம் பார்த்து என இதுபோன்ற எத்துணை நடந்தாலும்,

அடுத்தவரிடம் இருந்து அந்த ஆசைகளை வாங்குதல் என்கிற குணத்தை நாம் விடுவது இல்லை.''

பணக்கடனை விட மோசமானது ஆசைக்கடன்

கடன் இருந்தபோது, என்னிடம் ஒருவர், ''5 லட்சம், 10 லட்சம் கடன் வாங்கினால்தான் நாம் கஷ்டப்பட வேண்டும், கவலைப்பட வேண்டும். 50 லட்சம், 1 கோடி கடன் வாங்கினால், கடன் கொடுத்தவர்தான் கஷ்டப்படுவார். நமக்குக் கவலை இல்லை!

உண்மையான ஆன்மீக வாழ்க்கை உண்மையான ஆனந்த வாழ்க்கை. உங்களின் ஆசைகளைப் புரிந்துகொள்வதனால்தான் ஏற்படும்.

ஐந்து லட்சம், 10 லட்சம்வரை வாங்கினால் திருப்பி கொடுத்த வேண்டுமே என்கிற பயம் நமக்கு இருக்கும். கஷ்டம் இருக்கும்.

ஒரு அளவுவிற்கு மீறி கடன் வாங்கி விட்டபின், அந்தக் கடனை நாம் திரும்ப செலுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவே நாம் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டிக் கொள்வார்கள்.

நமக்கு உடம்பு நன்றாக இருக்க வேண்டும், நம் வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று, நம்மைவிட அவர்கள் தொடர்ந்து வேண்டிக் கொண்டு இருப்பார்கள்.

நாம் நன்றாக இருக்க வேண்டுமென்று அவர்கள் கோயில் கோயிலாகப் போய், பூஜை செய்துகொண்டு இருப்பார்கள், '' என்று சொன்னார்.

அதற்காகக் கடன் வாங்குவது நல்லதென்று சொல்ல வரவில்லை. அசைகளைப் பூர்த்தி செய்ய கடன் வாங்கினால், பதிலுக்கு நீங்கள் வாழ்க்கையை அடகு வைக்க வேண்டியிருக்கும். வாழ்க்கையா ? ஆசையா ? என்பதை நீங்கள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

நாம் வெறுமனே பணத்தை மட்டும் கடன் வாங்காமல், ஆசைப்படும் மனத்தையும் கடன் வாங்கக் துவங்கிவிடுகிறோம்.

ஆழ்ந்து உங்கள் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து பார்த்தால், இந்த அடிப்படையான உண்மை புரியும். நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள் ... ஆசைகளை அழிப்பதோ, அடக்குவதோ ஆன்மீகத்தின் லட்சியம் அல்ல.

உண்மையான ஆன்மீக வாழ்க்கை, உண்மையான ஆனந்த வாழ்க்கை, உங்களின்

ஆசைகளை அழிப்பதோ, அடக்குவதோ அன்மீகத்தின் லட்சியம் அல்ல.

ஆசைகளைப் ஏற்படும். அடக்குவதனாலோ அல்லது அழிப்பதனாலோ, உங்களுக்குள் நீங்களே பிரச்சினைகளை உருவாக்கிக் கொள்வீர்களே தவிர, எந்த விதமான நல்லதையும் நீங்கள் செய்து கொள்ளமாட்டீர்கள். அடக்குகிற பொங்க ஆரம்பித்து விடும். வேறு ஏதாவது ஒரு ரூபத்திலே வெளிப்பட்டுவிடும்.

ஒரு இரண்டு நாள் சாப்பிடாமல் விரதம் இருந்து பாருங்கள். மூன்றாவது நாள் கனவில் பெரிய விருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்களே பார்க்கலாம், அனுபவிக்கவேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தும், யோசிக்காமல் அராய்ந்து பார்க்காமல். அதை அடக்குகிறோமோ, அந்த ஆசைகள் வேறு ஏதாவது ரூபத்திலே வந்து, நம்முடைய உடம்பினையும், மனத்தினையும் தாக்கும். அதனால் உண்மையான ஆன்மீகம் என்பது, ஆசைகளை அடக்குவதோ, அழிப்பதோ அல்ல; ஆசைகளை ஆராய்வது.

அடக்குவதனாலோ லோ அல்லது நீங்களே பிரச்சினைகளை உருவாக்கிக் கொள்வீர்களே தவிர, எந்தவிதமான நல்லதையும் நீங்கள் செய்து கொள்ளமாட்டீர்கள்.

அடக்குகிற ஆசைகள், உங்களுக்குள் எரிமலைபோல் பொங்க ஆரம்பித்து வேறு ஏதாவது ஒரு ரூபத்திலே உங்கள் ஆசைகளை ஆராய்வீர்களானால், ஆராய்வதானலேயே, தேவையில்லாமல் உங்களுக்குள் சேர்த்து வைத்திருக்கும் ஆசைத்தன்மைகள் தானாகவே அழிந்துவிடும்.

சொந்த ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் சக்தி பெறுவீர்கள். உங்களுக்குள் ஆசைகளை

ஆராய்கல் என்று நீங்கள் ஆரம்பித்தீர்களானால், உங்களின் புறவுலக வாழ்க்கை இனிமையாக அமையும்.

அகவுலக வாழ்க்கையும் ஆனந்தமாக அமையும். புறவுலக வாழ்க்கையை இனினிமையாக்கவும், அகவுலக வாழ்க்கையை ஆனந்தமாக்கவும் உங்கள் ஆசைகளை ஆராய்ந்து பாருங்கள். சொந்த ஆசைகளைப் பூர்க்கி செய்யும் சக்தி பெறுவீர்கள். உங்கள் சொந்த ஆசைகள் நிச்சயம் நிறைவேறும்.

உண்மையிலேயே மனத்தெளிவோடு நீங்கள் உங்கள் ஆசைகளை ஆராய்வீர்களானால் ஆராய்ச்சியினாலேயே ஆராய்வதானலேயே தேவையில்லாமல் உங்களுக்குள் சேர்ந்து வைத்திருக்கும் ஆசைத்தன்மைகள் தானாகவே அழிந்துவிடும்.

ച്ചു /மக்கி

The way to achieve your own desires only

டுரு மரத்தை உலுக்கும்பொழுது, மரத்திலே காய்ந்து போய் ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிற இலைகள் தானாகவே விழுந்துவிடும். அந்த மரத்தின் பாகமாக இருக்கும், மரத்தின் சாரமாக இல்லாத, பழுத்த இலைகள் தானாகவே உதிர்ந்து கீழே விழும்.

அதேபோல் நம்முடைய மனத்திலும், இந்த ஆசைகளை ஆராய்ச்சி செய்தல் என்ற தியானத்தின் மூலமாக உலக்கும் பொமுது, மனத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஆசைகள்

தியானம் செய்தால் சொந்த ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் சக்தி பெறுவீர்கள். சொந்த ஆசைகள் நிச்சயம் நிறைவேறும்.

உதிர்ந்துவிடும். சமுதாயத்தின் மூலமாக நம்மீது திணிக்கப்பட்ட ஆசைகள் நாம் மற்றவரிடம் கடன் வாங்கி வைத்துக்கொண்ட ஆசைகள் என்ற இந்தக் காய்ந்த சருகுகளான அசைகள் அனைத்தும் தானாகவே உதிர்ந்து கீழே விழுந்து விடுகிறது. தானாகவே அவை கரையில் விமுந்து விடுகின்றன. அப்படி இல்லாத நம்முடைய சொந்த ஆசைகளாக இருப்பவை மட்டும் விழாமல், உதிராமல் நமக்குள்ளேயே ஸ்திரமாக இருக்கிறது.

இன்னொரு விஷயம், இந்தக் காய்ந்த சருகுகள் கீழே விமும்போது, எப்படி அவை மரத்திற்கே உரமாக மாறுகிறதோ, அதேபோல உங்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட, அந்த அளவுக்குமீறிய ஆசைகள் உதிர்ந்து கீழே விமும்போது, அதில் விரயமாகிக் கொண்டிருந்த சக்தி உங்களுக்கு உரமாகிவிடும், உங்களுடைய சொந்த ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான சக்தியாக மாறிவிடும். கடன் வாங்கிய ஆசைகளை உதிர்த்தாலே, நிஜமான ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்ய சக்தி வந்துவிடும். இப்போது உங்களுக்கு நூறு அசைகள் இருக்கிறது எனில், அதில் உபயோகம் செய்வதற்காக 100 சதவிகிதம் சக்தி வைத்திருக்கிறீர்கள்.

இந்த ஆசைகளைப்பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யும்பொழுது, 80 சதவிகிதம் ஆசைகள்

அழிந்துவிடுகிறது. கீழே விமுந்துவிடுகிறது. அப்போது 100 சதவிகித ஆசைகளைப் பூர்த்தி சக்தியுமே இந்த 20 சதவிகித ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்ய உபயோகம் ஆகும். அதாவது 20 சதவீகித ஆசைகளும் உடனடியாகப் பூர்த்தி இருபது சதவிகித ஆசைகளை நிறைவேற்றிவிடுவீர்கள். அடைந்துவிடுவீர்கள்.

ஆசைகள் உதிர்ந்து கீழே விழும்போது அகில் விரமயமாகிக் கொண்டிருந்த சக்தி உங்களுக்கு உரமாக மாறி உங்களுடைய சொந்த ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான சக்தியாக மாறிவிடுகிறது.

''இதற்காகவா இப்படி ஓடினோம்? இதற்காகவா நான் இத்தனைப் பாடு பட்டேன்?'' என்று எண்ணியதுண்டா ?

வாழ்க்கையைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டவர்களுக்குப் பிரச்சினை என்பதே இருக்காது.

ஒடுவதற்கு முன்பு ஒரு உந்து சக்தியாக இருந்து, ஓடி முடிந்த பிறகும் வெறுமையையும், துக்கத்தையும் தருவதுதான், சமூகத்தினால் உங்கள்மீது திணிக்கப்பட்ட ஆசைகளின் பண்பு.

ஓடி முடித்த பிறகும் துக்கத்தை அளிக்கும்; அதுதான் திணிக்கப்பட்ட ஆசைகள்.

ஆனால், ஒடுவதற்கு முன்பும் உந்து சக்தியாக இருந்து, ஓடி முடித்தபின்பும், அனுபவித்தோம் என்கிற ஆனந்தத்தையும், சந்தோஷத்தையும் தருவது உங்கள் சொந்த ஆசைகள். அடையும் முன் துக்கத்தையும், அடைந்ததும் எரிச்சலையும் தருவதுதான் திணிக்கப்பட்ட ஆசைகள். உங்களுடைய ஆசைகளை ஆராய்ச்சி செய்யும்பொழுது, உங்களுக்கு உங்கள் ஆசைகளைப் பற்றி உங்கள் மனமே புரிய வைத்துவிடும். எந்த ஆசைகள் மீது மீண்டும் மனம் ஒடுகிறதோ, அந்த ஆசைகளுக்குதான் சொந்த ஆசைகள் என்று பெயர். எதன் மீது, மீண்டும் மீண்டும் மனம் வந்து ஒட்டாமல், ஏதோ ஒரு வெறுமையான போக்கினைத் தருகிறதோ, அந்த ஆசைகள் சமகத்தால் உங்கள் மீது திணிக்கப்பட்டவை.

இந்த இரண்டு, மூன்று விஷயங்களைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டவா்களுக்கு, வாழ்க்கையில் பிரச்சினை என்பதே இருக்காது.

ஆரை யுக்தி - 3

ுடின்று நிலைகளிலே ஆசைகளைப் பற்றி விளக்கினோம். இப்பொழுது ஆராய்ச்சி க்குள் இறங்குவோம்.

முதல் நிலை ஆராய்ச்சி: எது உங்களுடைய சுயமான இச்சைகள் மற்றும் சமுதாயத்தால் உங்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட இச்சைகள் என்ற இந்தத் தெளிவு உங்களுக்கு வந்தாலே,

உங்களுக்குள் இருந்துகொண்டே, உங்களின் 80% சக்தியை உறிஞ்சுகிற அனாவசியமான ஆசைகள் விழுந்து விடும்.

இரண்டாம் நிலை ஆராய்ச்சி:எது உங்களுடைய ஆசைகளிலேயே, தன்னைத்தானே எதிர்த்துக்கொள்கிறது என்பதை ஆராயுங்கள். இந்த இரண்டு முரண்பட்ட ஆசைகளைத் தேடிப் பொறுக்குங்கள். எதையாவது ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுங்கள். மற்றொன்று தானாகவே அழிந்து விடும். இதைச் செய்தீர்களானால், மீதமுள்ள 20% - 15% அழிந்து வி(டும்.

தன்னைத்தானே எதிர்த்துக்கொள்ளும் எண்ண ஒட்டங்களை சரியாக்குங்கள்

மூன்றாம் நிலை அராய்ச்சி: உங்களுடைய ஆசைகள் என்று தேர்ந்தெடுத்தவற்றிலேயே நீங்கள் பாகத்தைக் கண்டுபிடியுங்கள்.

உங்களுடையது என்று நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்தப் பாகத்தில், தன்னைத் தானே எதிர்த்துக் கொள்ளும் எண்ண ஓட்டங்களை, வார்த்தை ஓட்டங்களைச் சரி செய்யுங்கள்.

தன்னைத்தானே எதிர்த்துக் கொள்ளும் எண்ண ஓட்டங்களைச் சரியாக்குங்கள்.எந்தெந்த இடத்திலெல்லாம் இது போன்ற தீய மனப்பதிவுகள், எதிர்மறையான எண்ணப்பதிவுகள் உங்களுக்குள் உருவாகின்றன, உங்களுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கப்படுகின்றன என்று ஆராய்ந்து, அவற்றையும் தெளிவாக்குங்கள். இந்த மூன்றையும் செய்தாலே, உங்கள் வாழ்க்கையை நரகமாக்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆசைகள் முழுமுமையாக அற்று விடும்.

உங்களுடைய வாழ்க்கைக்குத் தேவையான ஆசைகள் மட்டும் இனிமையாகவும், ஆனந்தமாகவும் உங்களுக்குள் மலரத் துவங்கும்.

மற்றவர்களுக்குள்ளும் உருவாக்காமல் வாழ்பவர் ஜீவன் முத்தர்

சில மாதங்களுக்கு முன்பு 14 வயது பையனை ஒரு அம்மா ஆஸ்ரமத்திற்கு அழைத்து வந்தார்கள். அவர் நடுத்தர வயது பெண்.

அந்தம்மா சொன்னார்கள், ''இந்தப் பையன் நான் சொன்னாலும் கேட்க மாட்டேன் என்கிறான். நீங்கள் தயவு செய்து அறிவுரை செய்து, நான் சொல்வதைக் கேட்கச் சொல்லுங்கள், '' என்றார்.

நான் உடனே சொன்னேன், ''நானே, எங்கம்மா சொன்னதைக் கேட்கவில்லை. நான் எப்படிம்மா சொல்வது ?'' என்று கேட்டேன். அந்தம்மா விடவில்லை, "இல்லை, நீ ங்கள் சொல்லுங்கள்,'' என்று பிடிவாதமாகச் சொன்னார். அப்போது அந்தப் பையனை அழைத்து, ''பாரப்பா, உங்கள் அம்மா சொல்லுவதைக் கேட்கக் கூடாதா? நானே கேட்கிறேன் பார். அவா்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ, அதை நானே கேட்கிறேன். நீ கேட்கக் கூடாதா? அவா்கள் சொல்வதைப்போல் இருக்கக் கூடாதா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்தப் பையன் ரொம்ப வேகமாகச் சொன்னான், "அவர்களே ஆனந்தமாக இல்லை, அவா்கள் சொல்வதைக் கேட்டால், நானும் அப்படித்தான் உருப்படாமல் போய் விடுவேன்," என்றான்.

எனக்கு ரொம்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அந்தப் பையனுடைய புத்திசாலித்தனத்தைப் பார்த்து எனக்கு வியப்பாக இருந்தது.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். இன்றைய தலைமுறை நாம் சொல்வதைக் கேட்பதற்குத் தயாராக இல்லை. செய்வதைச் செய்வதற்குத்தான் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

சமுதாயத்தில் ஒழுக்கமான வாழ்க்கை (Moral Standard) என்பது என்னவாகிவிட்டது ? நன்னெறியோடு இருப்பது என்பது, தாம் செய்ய முடியாததை மற்றவர்கள் மேல் 'திணித்தல்' என்று புகுத்தும் முறையாகிவிட்டது. குற்ற உணர்ச்சியின் மூலமாக வாழ்க்கையின் தரத்தை உயர்த்திட முடியும் என்று சமுதாயம் வைத்திருக்கிற தவறான நம்பிக்கைதான் மொத்த வாழ்க்கையினுடைய துக்கத்திற்கான காரணம். தலைமுறை இடைவெளி (Generation Gap), குடும்பத்தில் வருகிற பிரச்சினை இவை அனைத்திற்குமே இதுதான்காரணம் .

குற்ற உணர்ச்சி ஏன் ஏற்படுகிறது என்றால், எந்த ஒரு செயலையும் செய்யும்போது யோசிக்காமல் செய்துவிட்டு, செய்த பின்பு யோசித்து துக்கமடைவதால் வருகிறது. இறந்துபோன உடலைப் பிரேதப் பரிசோதனை (Post mortum) செய்வது போன்று குற்ற உணர்ச்சி என்பது நடந்து முடிந்த செயலைப் பற்றி அளிக்கப்படும் விளக்கமான அறிக்கை (Post mortum report).

இன்றைய தலைமுறை நாம் சொல்வதைக் கேட்பதற்குத் தயாராக இல்லை. செய்வதைச் செய்வதற்குத்தான் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

இறந்து போனவரின் உடலை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்ய முடியும் ? அதிக பட்சம் பார்த்துப் பார்த்துத் துக்கப்பட முடியும். இப்படி ஆகிவிட்டதே என்று கதறி அழ முடியும்.

இதனால் தீர்வு கிடைக்கப் போகிறதா ?

இல்லை மீட்டெடுக்கத்தான் முடியுமா ?

அவருடைய பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கையை வைத்துக் கெண்டு என்ன செய்ய முடியும் ? எப்படி இறந்தார் என்று வேண்டுமானால் கண்டுபிடிக்கலாம். அவ்வளவுதான். வேறு ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

குற்ற உணர்ச்சியும் அது போன்றதே!

குற்ற உணர்ச்சி என்பது Updated Intelligence-ஐ வைத்து, கடந்த கால நிகழ்ச்சிகளைத் திரும்பிப் பார்க்கும் செயல். அப்போது நமக்குள் ஏற்படுகிற விஷயம்தான் குற்ற உணர்ச்சி.

ஒரு சின்ன உதாரணம் சொல்ல வேண்டும் என்றால் ...

சின்ன வயதில் குழந்தைகள் விளையாடும்போது, தங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த பொம்மை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அப்போது அம்மா குழந்தையிடம் வந்து, அப்பா! சாப்பிட வாப்பா என்று அழைத்தார்கள் என்றால், வேண்டாம் என்று சொல்லும்.

ஆனால், அதையும் மீறி குழந்தையைக் கட்டாயப்படுத்தி, கையிலிருக்கும் பொம்மையை இழுத்தால் போதும், எனக்குப் பொம்மைதான் வேண்டும். நீ செத்து ஒழி என்று உதைக்கக்கூட தயங்காது. ஏனென்றால், அந்த நேரத்தில் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு, அம்மாவைவிட பொம்மைதான் முக்கியமாகத் தெரிந்தது. ஆனால், வளர்ந்த பிறகு யாரும் அம்மாவைப்பற்றிச் சொல்லத் தேவையில்லை. அவனுக்கே புரியும், பொம்மையை விட, அம்மா நிறைய விதத்தில் உதவி செய்வார்கள் என்று.

அந்தக் குழந்தை சிறிது விபரம் தெரிந்த பிறகு, ''ஐயோ, எவ்வளவு பெரிய பாவத்தைச் செய்திருக்கிறோம். நான் எவ்வளவு மோசமானவன், பெற்ற தாயைப் பார்த்து இப்படிப் பேசினேனா!'' என்று வருந்தத் துவங்கினால் என்ன ஆகும் ?

குற்ற உணர்ச்சியில் விழும். ஆனால், அப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்றால் குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்குவதனால் பிரயோஜனமில்லை என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போது இல்லாத ஒரு புத்திசாலித்தனம் இப்போது வளர்ந்திருக்கிறதே என்று ஆனந்தப்பட வேண்டுமே தவிர, அப்போது செய்த நிகழ்ச்சிகளுக்காக வருத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

உண்மையில், குற்ற உணர்ச்சி இல்லாத உள்ளமே தங்கும் கோயில்.

குற்ற உணர்ச்சி என்பது வளர்ந்து விட்ட புத்திசாலித்தனத்தை வைத்து, கடந்துபோன வாழ்க்கையை நினைத்து நொந்துகொண்டு இருப்பது.

ஆழமாகத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய இன்னொரு சத்தியம், குற்ற உணர்ச்சியினால் மட்டும் நல்லவனாக மாறிவிடலாம் என்று தயவு செய்து நினைக்கவே நினைக்காதீர்கள். ஒருவர் என்னிடம் வந்தார். "நான் சிகரெட் பிடிக்கிறேன் என்ற குற்ற உணர்ச்சி என்னிடம் ஆழமாக இருக்கிறது. ஆனாலும், சிகரெட் பிடிப்பதை நிறுத்தவே முடியவில்லை." என்று சொன்னார்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் ...

குற்ற உணர்ச்சி ஆழமாக, ஆழமாக ... அந்தச் செயலை, உங்களால் நிறுத்தவே முடியாது. அந்தச் செயலுக்கு அடிமையாவீர்கள்.

காரணம் என்னவென்றால், அந்தக் குற்ற உணர்ச்சியே அந்தச் செயலை மீண்டும்

இச்சொல்லைப் பிரயோகிப்பது.

ஏன் ?

பாவம் என்ற சொல் ஒருவருக்குள் எறியப்படும்போது மனத்துக்குள் பெரிய காயம் ஏற்படுகிறது. இந்த மனக்காயமே குற்ற உணர்ச்சி. குற்ற உணர்ச்சி மனித வளர்ச்சிக்கு எதிரானது.

யார் பாவி ?

அடுத்தவரை பாவிகள் என சொல்பவர்களே பாவிகள் என ஜென் தத்துவம் சொல்கிறது.

மற்றவர்களைத் திருத்த நீங்கள் யார் ? நீங்கள் முழுமையாகத் திருந்திவிட்டீர்களா ? இந்த இரண்டுக்கும் பதில் சொல்ல முடிந்தால் ... நீங்கள் கேட்ட கேள்வி அவசியமானதா, இல்லையா எனப் புரிந்துவிடும்.

திருத்த நினைப்பவர்கள்.

மீண்டும் ஞாபகப்படுத்தும். சிகரெட் பிடிக்கிறோம் என்ற குற்ற உணர்ச்சியே, அந்தக் குற்ற உணர்ச்சி மேல் வரும்போதெல்லாம் சிகரெட் பிடித்துவிட வேண்டும் என்ற உத்வேகத்தை அதிகப்படுத்தி விடும்.

குற்ற உணர்ச்சி உங்களைப் பிடிப்பதில்லை. நாம்தான் குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்குகிறோம். குற்ற உணர்ச்சி உங்கள் புத்திசாலிதனத்தை மழுங்கடிக்கச் செய்துவிடும்; தீர்வையும் அளிக்காது. பந்தத்தில் ஆழ்த்தும். நீங்கள் குற்ற உணர்ச்சிக்குள் விழாமல் இருந்தால்தான், மற்றவர்களை நிம்மதியாக வைத்திருக்கவே முடியும். உங்களையும், மற்றவர்களையும் குற்ற உணர்ச்சிக்குள் ஆழ்த்தும் செயலை விட்டுவிட்டீர்களென்றால், குதூகலமாவீர்கள்.

இழுக்கம் அனுபவங்களை தெளிவாக நடத்துவது. அதைத்தான் நீதி நெறி என்று சொல்லுகிறோம்.

நீதிநெறிகள் மற்றவருக்கல்ல. நம்மைத் திருத்துவதற்கு! தனக்கு ஆனந்தம் தருவதும், சுற்றி உள்ளவர்களுக்கு ஆனந்தம் தருவதும் எதுவோ, அதைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டு, அதை வாழ்வதுதான் நீதிநெறியோடு வாழ்வது..

உங்கள் வாழ்க்கையில் தெளிவைக் கொடுப்பவர்கள் மட்டும்தான் அவர்கள் வாழ்க்கையிலும் தெளிவை வைத்திருப்பார்கள்.

இல்லையென்றால், பலநேரத்தில் பார்த்தீர்கள் என்றால், நீதிநெறி என்ற பெயரில் நம் வாழ்க்கையையே துக்கத்திற்குள் ஆளாக்கிக் கொள்கிறோம். பெரும்பாலான நேரங்களில், உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒழுக்கத்தைத் திணிப்பவர்களைப் பார்த்தீர்களென்றால், முதலில் அவர்கள் வாழ்க்கைதான் இரட்டைத்தனமாக இருக்கும்; அவர்கள் வாழ்க்கைதான் தெளிவற்றதாக இருக்கும்.

உங்கள் வாழ்க்கையிலும் தெளிவை வைத்திருப்பார்கள்.

விவேகானந்தர், ''மனித மனத்தை ஆழ்ந்த கருணையோடு அணுக வேண்டும்,'' என்று மிக அழகாகச் சொல்கிறார். ''சரியாக இரு, நன்றாக இரு, ஒழுங்காக இரு,'' என்று சொல்வது ரொம்ப எளிது. இதை யார் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். ஆனால், சொல்பவர்களெல்லாம் அதைச் செய்கிறார்களா என்று பார்த்தால், மிகப் பெரிய கேள்விக் குறியில்தான் முடிகிறது. உண்மையில்தான் சொல்வதைச் செய்யத் தயாராக இருப்பவர்கள்தான் மற்றவர்களுக்கு அதைச் சொல்ல வேண்டும். ஏனென்றால், அவர்களால்தான் தம்மைப் போன்று மற்றவரையும் கருணையோடு அணுக முடியும். கட்டளையிட்டால் கண்ணீர் வரும் : கற்றுக் கொடுத்தால் களிப்பு மிகும்.

'எப்படி இருப்பது' என்று கற்றுக் கொடுப்பவர்கள் மட்டும்தான், தியான ஆச்சாரியார்கள்.

கட்டளையிட்டால் கண்ணீர் வரும். கற்றுக் கொடுத்தால் களிப்பு மிகும்.

வெறுமனே ஆச்சாரியார்கள் கிடையாது. அந்த ஒழுக்க நிலையை அடைவது எப்படி என்கிற நுட்பத்தை, தியான நுட்பத்தை அளிப்பவர்கள்தான் ஆச்சாரியார்கள்.

மூளை யார் வேண்டுமானாலும் கொடுத்து விடலாம். உணர்வு ரீதியான அனுபவத்தைத் தருவது ஒரு ஞானியினுடைய வேலை.

சத்தியங்கள் உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவமாக மாறினால் மட்டும்தான் உங்களுக்குள் நிலைபெறும். இல்லையென்றால், இது நாம் நம்முடைய சொந்த வாழ்க்கையைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள, மற்றவர்கள் மேல் திணிக்கிற நீதிநெறி முறையாக ஆகிவிடும். எப்போது வாழ்க்கையைத் திணிக்கத் துவங்கினோமோ அப்போதே இடைவெளி உருவாகி விட்டது.

அதனால்தான் இந்தத் தலைமுறை இடைவெளி (Generation Gap) உருவாகிறது. உண்மையில் தலைமுறை இடைவெளி என்பது பெரிய பிரச்சினையே கிடையாது.

தன்னைவிட இவர் வயதில் சிறியவர் என்றால் போதும். பெரியவர்கள் அவர்கள் வாழ்க்கை மீதே முழு உரிமை பெற்றவர்கள் போன்று நடந்து கொள்ளத் துவங்குகிறார்கள். உண்மையில் இதுதான் இடைவெளி உருவாகத் துவங்கும் இடம்.

இன்னொரு விஷயத்தை முக்கியமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்தக் காலத்து இளைஞர்கள், இந்தக் காலத்து மாணவர்கள், இந்தக் காலத்துக் குழந்தைகள் எல்லாம் ரொம்ப புத்திசாலிகள். நீங்கள் என்னதான் சொன்னாலும், நீங்கள் சொல்வதை அவர்கள் செய்யவே மாட்டார்கள். நீங்கள் செய்வதைத்தான் செய்வார்கள். (Verbal language-ஆல்) நீங்கள் வாய் மொழியால், வார்த்தைகளால் கற்றுத்தருவதை, அவர்கள் செய்வதே இல்லை. உடல் மொழியால் செயல் ரீதியாகக் (Body language) கற்றுக் கொடுப்பதைத்தான் அவர்கள் கேட்கத் தயாராக இருக்கிறார்கள்; நம்புகிறார்கள்.

வாழ்க்கையில் நன்னெறியை எடுத்து வருவதாக நினைத்துக் கொண்டு, நீங்கள் என்ன

செய்கிறீர்கள் ? உங்களுடைய மகனோ, மகளோ அல்லது உங்களுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருப்பவர்களோ தவறு செய்தால், அவர்களுக்குள்ளே குற்ற உணர்ச்சியை ஏற்படுத்த முயற்சி செய்கிறீர்கள்.

குற்ற உணர்ச்சியை உள்ளே திணிக்க முயற்சி செய்கிறீர்கள். உணர்ச்சியை

சத்தியங்கள் உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவமாக மாறினால் மட்டும்தான் உங்களுக்குள் நிலைபெறும்.

ஏற்படுத்துவதனால், எந்தவிதமான பலனையும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

தெளிவைக் கொடுத்தால் மட்டும்தான் வாழ்க்கையின் தரத்தை உயர்த்த முடியுமே தவிர, குற்ற உணர்ச்சியைக் கொடுப்பதினால் எதையுமே செய்ய முடியாது.

இன்று நன்னெறி. ஒழுக்கம் என்பது... யார் தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் தற்காத்துக் கொள்கிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் தனிமையைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக மற்றவர்கள் மீது திணிக்கிற ஒரு விஷயமாக மாறிவிட்டது. அதனால் ஏற்படுகிற உணர்ச்சிதான் குற்ற உணர்ச்சி, எரிச்சல், தலைமுறை இடைவெளி எல்லாம்.

உண்மையான வழக்கம், உண்மையான காமம் எப்போது வரும் என்றால், தெளிவு பிறந்தால்தான் வரும்.

குற்ற உணர்ச்சியினால் நிச்சயம் ஒழுக்கம் வரவே முடியாது. தெளிவு நிகழ்வது மூலமாக நம்முடைய வாழ்க்கையின் தத்துவங்கள் நமக்குப் புரிந்தால் மட்டும்தான், புரிய வைக்கப்பட்டால் மட்டும்தான் முடியும். அப்போதுதான் வாழ்க்கையின் தாக்கை உயர்த்த முடியும். ஒழுக்கம் வர முடியும்.

குற்றம் கரைக்கும் யுக்தி-1

வெறுமனே சட்ட திட்டங்களினாலோ, அடக்குமுறையினாலோ அல்லது ஆணவத்தினாலோ, வாழ்க்கையின் தரத்தை உயர்த்தவே முடியாது. இவற்றால் நிச்சயமாகக் குற்ற உணர்ச்சியை வேண்டுமானால் அதிகம் ஆக்கலாம்.

நீங்கள் இதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பீர்கள். தங்களுக்குள் இனிமையான நண்பர்களாக இருக்கிற தாய், தந்தையர்கள் குழந்தைகளை இனிமையாக வளர்ப்பார்கள். நண்பர்களாக இருக்கிற பெற்றோர்களிடம் இருக்கும் குழந்தைகளும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள்.

ஆனால், ஒருவரை மற்றவர் அடக்கி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிற பெற்றோர்களின் குழந்தைகளைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், முழு மேம்போக்கான போலியான மனிதர்களாகத்தான் உருவாகிறார்கள். ஸ்திரத் தன்மையை உடைய ஒரு Intense-ஆன நபராக உருவாகுவதே இல்லை.

குற்ற உணர்ச்சி என்பது, போலித்தனமான மனிதர்களைத்தான் உருவாக்கும். உடம்பில் சீழ்பிடித்த கட்டி, புற்றுநோய். உணர்வில் சீழ்பிடித்த கட்டி, குற்ற உணர்ச்சி. உடலில் இருக்கும் சீழ்பிடித்த புற்றுநோய் போன்று, உணர்வில் சீழ்பிடித்த கட்டியாக இருக்கும் புற்றுநோய், குற்ற உணர்ச்சி.

குற்ற உணர்ச்சி, உள்ளுக்குள்ளே சத்தியத்தை உணர விடாது. நிச்சயமாக அது அழிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. குற்ற உணர்ச்சி நிழல் போன்றது. உங்களுக்குள் தெளிவு எனும் ஒளி பிறந்துவிட்டால், குற்ற உணர்ச்சி என்ற ஒன்று இருக்க முடியாது.

குற்ற உணர்ச்சியைப் பற்றிப் புரிந்து கொண்டாட்டத்திற்குள் புகுவீர்கள்.

தங்களுக்குள் இனிமையான நண்பர்களாக இருக்கிற தாய், தந்தையர்கள் குழந்தைகளை இனிமையாக வளர்ப்பார்கள். நண்பர்களாக இருக்கிற பெற்றோர்களிடம் இருக்கும் குழந்தைகளும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள்.

Don''t repeat the same mistake

குற்ற உணர்ச்சி இருந்தால், எந்த ஒரு மனிதனாலும் வாழ்வின் தரத்தை (Moral Standard) உயர்த்தவே முடியாது. உங்களுடைய வாழ்வின் தரத்தைக் குற்ற உணர்ச்சி உயர்த்தும் என்ற எண்ணம் இருந்தது என்றால், தயவு செய்து அந்த எண்ணத்தைக் கைவிட்டு விடுங்கள்.

குற்ற உணர்ச்சி என்பது ஒரு ஆழமான சம்ஸ்காரம். நமக்குள்ளே பதிந்துபோய் இருக்கிற ஆழமான சம்ஸ்காரம். சின்ன வயதில் இருந்து, அறிந்தோ அறியாமலோ, செய்த நிகழ்வுகளை, தவறுகளைக் கோர்த்துக் கோர்த்துப் பார்த்து, அதேபோல் தனது வாழ்க்கையை, மீண்டும் மீண்டும் அமைத்துக்கொள்ளுதல் எனும் மனப்பழக்கம்தான் குற்ற உணர்ச்சி.

கடந்த காலம், இப்படி இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது குற்ற உணர்ச்சி.

குற்ற உணர்ச்சியை உடைத்து வெளியில் வர முடியாமல் இருப்பதும், எதிர்காலம் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பதும் ஆசை.

உங்கள் சக்தி எதிர்காலத்தை நோக்கி ஒடி, எதிர்காலம் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்றிருந்தால், அது ஆசை. கடந்த காலத்தை நோக்கி ஓடி, கடந்த காலம் இப்படித்தான் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால், அது குற்ற உணர்ச்சி. தவறே செய்யாமல் இருக்கமுடியாது. ''செய்த தவறையே திரும்பத் திரும்பச் செய்யாதீர்கள்,'' என்று பிரம்மச்சாரிகளிடம் சொல்வதுண்டு. ''புதிதுப் புதிதாய் தவறு செய்யுங்கள். தவறே செய்யாமல் எப்படி இருப்பது, என்பதை ஒருநாள் கண்டுகொள்வீர்கள். இதைப் புரிந்துகொண்டுவிட்டால், பூத்துவிடுவீர்கள். ''

மனச்சோர்வு எப்படியிருந்தாலும் அதைச் சுக்கு நூறாக்குவதே ஜீவன்முத்தி.

Depression can be Crossed Easily

அங்கோர்வாட் கோயிலுக்குச் சென்றிருந்தபோது. அங்கு பக்கரொருவர் இப்படி என்னிடம் கேட்டார். 'மஹாபாரதத்தில் கிருஷ்ண பரமாத்மாவே போர் புரியத் தூண்டுகிறாரே! உலக அமைதியைத் தரவேண்டிய பகவானே சண்டைக்குக் காரணமாயிருப்பது எதனால் ? இது சரியா ?''

''மஹாபாரதம் வெறும் போர் அல்ல.

அது ஞானமடைதல் எனும் அறிவியலை விளக்கும், ஜனரஞ்சகமான குணச்சித்திர கதாபாத்திரங்களைக் கொண்ட தியான விளக்கம். இதைப் புரிந்து கொண்டாலே, உங்களின் எல்லாச் சந்தேகங்களும் தீர்ந்து விடும். '

"ஞான விளக்கம் என்றால் ? "

''ஆம், மஹாபாரதம் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் நிகழ வேண்டிய உன்னதமான தியானம். ' '

ஆம், மஹாபாரதம் மனிதராய் பிறந்த உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் நிகழ வேண்டிய உன்னதமான தியானம்.

''மஹாபாரதம், தியானமா?'' என்று ஒருவர் கேட்டபொழுது அவருக்கு,

இந்தப் பதிலைத் தந்தோம்.

''ஆம், மஹாபாரதத்தில் வரும் ஒவ்வொரு குணச்சித்திரமும், நீங்கள் உங்களுக்குள் சந்திக்கப்போகும் ஒவ்வொரு மனச்சித்திரங்கள்தான். "

''புது விளக்கமாக இருக்கிறதே! தயவு செய்து மேலும் எடுத்துச் சொல்லுங்கள். நாங்கள் மிக ஆவலோடு இருக்கிறோம்.''

''மஹாபாரதத்தில் வரும் அர்ஜுனன்தான் 'தனி மனித விழிப்புணர்வு'

(Individual Consciousness), துரியோதனன்தான் உங்களின் 'ஈகோ' (Ego).

உங்களுடைய வாழ்க்கைப் போராட்டமும். உங்களின் ஈகோவிற்கும். உங்களின் விழிப்புணர்விற்கும் இடையே நிகழும் சண்டைதான். "

கடைசியில் அகங்காரம் சாக வேண்டும். விழிப்புணர்வுக்கு முழுச் சுதந்திரம் கிடைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் வாழ்க்கை சுதந்திரம் பெறும். அர்ஜுனனும் (உங்களின் விழிப்புணர்வும்) துரியோதனனும் (உங்களின் ஈகோவும்) ஏதேனும் ஒரு காரணத்தை மையமாகக் கொண்டு சண்டைக்குத் தயாராவதுதான் மன சஞ்சலம், குழப்பம், இந்தப் போராட்டத்தின் உச்சக்கட்டம்தான், மஹாபாரதப்போர் அல்லது இரஸவாதம்.

''அஹா! மிக அருமையான விளக்கம்!''

''மனமே, மஹாபாரத போர்க்களம்.''

மனச்சோர்வை மாற்றும் யுக்தி-1

''மஹாபாரதத்தையே புதிய கோணத்திலே சொல்கிறீர்கள்?'' என்று ஆச்சரியப்பட்ட அவர்கள், ''மஹாபாரதம் ஒரு தியான களமா?' என்று கேட்டார்கள்.

''ஆம், அதுதான் உண்மை.''

' துரியோதனன் (ஈகோ) அழியாத நிம்மதியில்லை. ஆனால் இன்னொரு குழப்பம் என்னவென்றால், உங்களின் தனி விழிப்புணர்வை வைத்து உங்களுக்குள்ளேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஈகோவை அழிப்பது என்பது எளிதில் சாத்தியமானதல்ல. காரணம், இரண்டுமே உங்களுக்குள் அல்லவா இருக்கிறது ? ''

''இது உங்களோடு நீங்களே சண்டையிடுவதற்குச் சமம்.''

''இதெப்படிச் சாத்தியமாகும் ?''

'எனவேதான் இதைச் சாத்தியமாக்கும் ஒரு மஹாசக்தியும், மஹா ஞானமும் தேவைப்படுகிறது.

அந்த மஹாசக்தியும், ஞானமும் கொண்டவர்தான் வாழும் ஞானியான கிருஷ்ணர்.

இவர் இல்லாவிட்டால் அர்ஜுனனால், துரியோதனனை எதிர்த்துப் போராட முடியாது. வாழும் ஞானியின் துணை இல்லாவிட்டால், நீங்கள் எவ்வளவுதான் நல்ல முடிவுகளை

எடுத்தாலும், அவற்றை வாழ்வில் செயல்படுத்த முடியாது.

வாழ்க்கை முன்னேற்றிச் செல்ல முடியும். இல்லாவிட்டால் உங்களின் அர்ஜுனன் சோர்ந்து விடும்.''

உங்களின் விழிப்புணர்வு எழுந்து நின்று போராடி வெற்றி பெறுவதற்கான ஞானக்கருத்துகளை ( சத்சங்கங்களை ) நீங்கள் பெறுவதே கீதை உபதேசம்.

ஒருபுறம் 11 கோடி வீரர்கள். இன்னொருபுறம் 7 கோடி வீரர்கள். இவை உங்களின் எண்ணங்களுடைய உருவங்கள்.

எதிரணியில் இருக்கும் 11 கோடி வீரர்கள்தான் உங்களின் எதிர்மறை எண்ணங்கள் (Self contradicting thoughts).

உங்களுக்கு ஆதரவாயிருக்கும் நேர்மறை எண்ணங்களின் (self healing thoughts) எண்ணிக்கை 7 கோடி மட்டும்தான்.

உங்களுக்குக் கெடுதல்களை மட்டுமே செய்யும் எதிர்மறை எண்ணங்கள் ஏராளம். 11 கோடி! இவற்றை எதிர்த்து வெற்றி கொள்ள வேண்டிய நேர்மரை எண்ணங்கள் 7 கோடி மட்டுமே.

11 கோடியை அழித்து துரியோதனை அழிப்பது எப்படி என்ற கலக்கம் உங்களுக்குள் சோர்ந்து உட்கார்ந்து விடுகிறது. இதைத்தான் மனச்சோர்வு (depression) எனக் குறிப்பிடுகிறார்கள். இதிலிருந்து உங்களை மீண்டும் மீண்டும் வெளியேற்றி, உங்களின் தனி விழிப்புணர்வுக்கு உற்சாகத்தைத் தந்து, ''போராடு. பாவம், புண்ணியம் பற்றி நீ கவலைப்படாதே," என்று உற்சாகத்தைத் துரியோதனன் எனும் எகோயின் 11 கோடி எதிர்மறை எண்ணங்களையும் கொல்வதற்கான சக்தியைத் தருவதற்குத்தான் கிருஷ்ணர் தேவை. அவரில்லாமல் அவர்களைக் கொல்ல அர்ஜுனனுக்கு எங்கிருந்து தைரியம் வரும் உங்களின் விழிப்புணர்வு எழுந்து நின்று போராடி வெற்றி பெறுவதற்கான ஞானக்கருத்துகளை (சத்சங்கங்களை) நீங்கள் பெறுவதே கீதா உபதேசம்.

யாராலாவது போர்க்களத்தில் போய் வேதாந்தம் பேச முடியுமா? ஒரு ஞானியால்தான் அது முடியும். ஞானக்கருத்துகளால்தான் விழிப்புணர்வு எனும் அர்ஜுனனை வெற்றி பெறவைத்து, அவரை ஆனந்தம் எனும் மகுடம் சூடுவதற்குத் தயார் படுத்தமுடியும்.

ஏன் போர் புரிய வேண்டியிருந்தது என்பதும், 'போர் புரி,' எனக் கிருஷ்ண பகவான் தூண்ட வேண்டியதின் அவசியமும் இப்போது புரிகிறதா?'' எனக் கேட்டு முடித்தபோது, கேள்வி கேட்டவர், ஆச்சரிய விழிகளோடு, "புரிகிறது!" என்றார்.

பகவத் கீதையின் துவக்கத்தில் அர்ஜுனனுக்கு ஏற்படும் depression-ஐதான் 'அர்ஜுனன் விஷாத யோகம்' எனச் சொல்கிறோம்.

இது சரியா, தவறா?... இது நியாயமா, அநியாயமா?... இது தர்மமா, அதர்மமா?... என்று அர்ஜுனனுக்குத் தோன்றிய குழப்பம் என்னையும் தொற்றிக்கொண்டது. அதற்கு என்ன தீர்வு சொல்லுங்கள் ?

கேளுங்கள், இதிலிருந்து வெளிவர ஒரேவழி, ஆத்மசக்தியைச் சரி பொங்க வைப்பதுதான். ஆத்ம சக்தியைப் பொங்க வைக்கும் ஞானக்கருத்துகளைத் தினமும் அரைமணி நேரமாவது கேளுங்கள், இல்லை, படியுங்கள்.

உங்களின் மனச்சோர்விலிருந்து உங்களை வெளியே எடுப்பதற்கான நல்ல தியானம் அது.

அருமையான தியான வரி ஒன்று ... ''நீங்கள் கட்டுக்கடங்காத உற்சாக சக்தி படைத்தவர், எதனாலும் மறைக்கப்பட முடியாத அளவிற்கு, தொடர்ந்து சுடர்விடும் சூரியனைப் போன்றது உங்களின் விழிப்புணர்வு.'' விழிப்புணர்வு எனும் சூரியன் வராதவரைதான், குழப்பங்கள் எனும் இருக்கும்.

பூனைக் கண்ணை மூடும்போது பூனைக்கு மட்டும்தான் உலகம் இருண்டு இருக்கும். அதேபோல் மனக் கண்ணை மூடியதால்தான், வாழ்க்கை இருண்டு விட்டது என நம்பி, மனம் சோர்வடைகிறது.

'நீங்கள் கட்டுக்கடங்காத சக்தி படைத்தவர்,'' எனும் தியான வரியை மனத்தைத் திறந்து உள்வாங்குங்கள்.

கள் இருந்தால் நீங்கள் மனிதர், உங்களின் கையில் காக்கும் இருந்தால் நீங்கள் ஜீவன் முக்தர்.

நினைவாற்றல் பயிற்சி முகாமில் பரபரப்பான கேள்விகளை மாணவ, மாணவியர் கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, அங்கிருந்த ஆசிரியர் ஒருவர் கேட்டார்..

மாணவர்களையும், இளைஞர்களையும், குடும்பஸ்தா்களையும் பாதிக்கும் ஒரு விஷயம் தூக்கம். நாங்கள் இந்தத் தூக்கத்திலிருந்து விடுபட எவ்வளவோ முயற்சிக்கிறோம். ஆனால் முடியவில்லை.

முக்கியமாக, எப்போதெல்லாம் இனிமேல் நாம் அதிகாலையில் எழுந்திருக்க வேண்டும் என முடிவு செய்கிறோமோ, அப்போதெல்லாம்தான், இந்தத் தூக்கம் ரொம்ப சுகமானதாகத் தெரிகிறது. இந்தத் தூக்கத்தைக் கட்டுபடுத்துவதற்கு மட்டும் ஒரு நல்ல வழி சொன்னீர்களென்றால், எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாவது எங்களெல்லோருக்கும் பேருதவியாக இருக்கும்.

''அட! அப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டியதில்லை.

கஷ்டமேயில்லாமல் தூக்கத்தைக் கையாள ஒரு அருமையான தியானம் இருக்கிறது."

''அவ்வளவு எளிமையாக இருந்தால் அந்தக் தியானத்தை இப்போதே சொல்லிக் கொடுங்கள். ''

"அதற்கு முன் தூக்கம் ஏன் நம்மை ஆட்டிப்படைக்கிறது? என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ' '

'' ஆமாம், அதுகூட மிக முக்கியமாக நாங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதுதான். சொல்லுங்கள். ''

''நீங்கள் எட்டு, பத்து மணிநேரம் தூங்கினால் கூட, உங்களின் மொத்தத் தூங்கும் முயற்சியும் அவ்வளவு நேர தூக்கத்தில் வரும் இரண்டு இரண்டு மணி நேர ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்காகத்தான். ' '

எண்ண ஒட்டம் குறைந்தால் தூக்கம் ஆழமாகும்.

''இரண்டு மணி நேர தூக்கத்திற்காகவா, இரவு முழுவதும் தூங்குகிறோம் ?'' ஆச்சரியமாய் அவர் கேட்டார்.

அதற்குப் பதிலளிக்கையில், TPS என்று அதைக் குறிப்பிடுவார்கள். சில நேரங்களில், உங்கள் இமைகள் மூடியிருந்தாலும், உங்களுக்குள்ளே கண்ணுக்குள் விழிகள் அசைந்து கொண்டே இருக்கும். அது, தூக்கத்திலும் உங்களுக்குள் வரும் எண்ணங்களைத் தெரியப்படுத்திவிடும்.

இந்த நிலைதான் உங்களின் தூக்கத்தைக் கெடுக்கிறது. இது அதிகமாக ஒருவருக்கு இருக்கும்போதுதான், அவருக்கு எவ்வளவு நேரம் தூங்கினாலும், தூங்கினோம் என்ற திருப்தியைத் தருவதில்லை. ''

"அப்படியா! ?''

'' ஆம். சாதாரணமாகக் கண்களை விழித்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் நினைவு நிலையில் ஒருவரின் எண்ணங்களைக் கணக்கிட்டால், அது 100 TPS ஆக இருக்கும் (Thoughts per second, அதாவது ஒரு நொடியில் உங்களுக்குள் தோன்றும் எண்ணங்கள்) 100 என்பது உதாரணத்திற்காகச் சொல்லப்படும் எண்ணிக்கை.

அதே மனம் அலைபாயும்பொழுது, இருநூறு, முன்னூறு என அதிகரிக்கும்.

கனவு நிலையில் TPS ஆயிரம் வரை கூட உயரும். அதனால்தான் உங்களின் தூக்கத்தில் ஆழம் இருப்பது இல்லை. எண்ண ஒட்டம் குறைந்தால்தான் தூக்கம் ஆழமாகும்.

எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை எகிறும்போது, தூக்கம் நிம்மதியற்றதாக மாறிவிடும். தூக்கத்தில் வரும் கனவுகளுக்கேற்ப புரண்டு புரண்டு படுக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்குள் நுழையவே முடியாது. இப்படித் தூக்கம் தொந்தரவுக்குள்ளாவதால்தான், காலையில் எழும்போது உடல் அசதி அதிகமாக இருக்கிறது. "

ஒரு மாணவர் கேட்டார், ''கனவுகள் கன்னாபின்னாவென்று வருவதற்கும், எண்ணங்கள் எகிறுவதற்கும் என்ன காரணம் ?''

"அன்றைய வாழ்வை ஒழுங்காக வாழாததுதான் காரணம். "

''வாழாதது என்றால் ? புரியவில்லையே! புரியும்படி சொல்லுங்களேன்,'' என்றார்.

''அன்று கோபப்பட வேண்டிய அளவுக்கு ஏதோ நடந்து விடுகிறது. உங்களால் பாதிக்கப்பட்ட நபரால், அன்று நீங்கள் பயத்துக்குள்ளாகி வீட்டீர்கள் என்றால், அன்று இரவுத் தூக்கம் அம்பேல்.

பயமும், கோபமும் கலந்த காட்சிகளாகவே அன்று இரவுத் தூக்கம் இருக்கும். அந்தச் சூழலில் வந்திருக்க வேண்டிய கோபம் அடக்கப்பட்டவுடன், வாழ்ந்திருக்க வேண்டிய கோபம் அடக்கப்பட்டவுடன், இரவு கனவில் தன்னை வெளிப்படுத்திட முயற்சிக்கும், வாழ முயற்சிக்கும். அதேபோல் அன்று உருவான பயமும், இரவில் ஆட்டம்போடும்.

கோபம், பயம், காமம் போன்ற தாக்கங்கள் ஒருவருடைய வாழ்வில் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு அவருடைய கனவில் அவை பிரதிபலிக்கும். விளைவு? உணர்ச்சிகளின் பலிகடாவாக தூக்கம் மாறிவிடுகிறது. ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்குள் மனிதனால் நுழைவதே அரிதாகிவிடுவதால், எவ்வளவு நேரம் தூங்கினாலும், 'இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாம்' என்றே தோன்றுகிறது.

தூக்கத்தின் பிடியிலிருந்து விடுபட, துக்கத்தின் அனுபவிக்கப்பட்ட வேண்டும். வாழ்வின் அதிலிருந்து விடுபட இந்தத் தியானம் பெரிதும் அவருக்குத் தியானமாகச் சொன்னது உங்களுக்கும் பொருந்தும்.

கோபம், பயம், காமம் போன்ற தாக்கங்கள் ஒருவருடைய வாழ்வில் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ. அவ்வளவுக்கவ்வளவு அவருடைய கனவில் பிரதிபலிக்கும். விளைவு உணர்ச்சிகளின் பலிகடாவாக தாக்கம் மாறிவிடுகிறது. ஆழந்த தூக்கத்திற்குள் மனிதனால் நுழைவதே அரிதாகிவிடுவதால், எவ்வளவு நேரம் தூங்கினாலும், 'இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாம்' என்றே தோன்றுகிறது.

மனக் கட்டிகளைக் கரைக்கும் தியானத்தைவிட ஆழமானது, இந்தத் தியானம். காரணம், இந்தத் தியானம் தினந்தோறும் செய்யப்படும் தியானம். இந்தத் தியானம், வந்த நோய்களைக் கரைக்கும்; வரப்போகும் நோய்களையும் கரைக்கும்.

தியானம் வந்த நோய்களைக் கரைக்கும் வரப்போகும் நோய்களையும் கரைக்கும்.

தியானத்திற்குள் நுழைவோம்.

நினைவு நிலையிலிருந்து, தூக்கத்திற்குள் கனவு எனும் பாலத்தின் வழியாகத்தான் பிரயாணம் செய்கிறீர்கள். தூக்கத்திற்குள் அழைத்துச் செல்லும் கனவு, சில நிமிடங்களில் ஓய்ந்து விட்டால், ஆழ்ந்த தூக்கம் சாத்தியமாகும்.

பல நேரங்களில் கனவுகள் ஓய்வதேயில்லை. எனவே, தூக்கம் ஆழமாய் நிகழ்வதில்லை. தூக்கம் ஆழமாக, கனவுகள் ஒய வேண்டும். கனவுகள் ஒய, உணர்ச்சிகள் ஒய வேண்டும். உணர்ச்சிகள் ஒயத்தான் இந்தக் தியானம் ...

இரவு தூங்கச் செல்லும் முன் உங்களின் படுக்கையறையின் கதவைச் சாத்திவிட்டு, பத்து நிமிடங்களாவது உங்களுக்காகச் செலவு செய்யுங்கள்.

அன்றைய தினத்தில் உங்களைத் தாக்கிய கோப, மோக, பய, வெறுப்பு உணர்ச்சி களை வெளியே கொட்ட ஆரம்பியுங்கள். திட்டுவது, உறுமுவது, மெத்தையைக் குத்திக் கோபத்தைக் கொட்டுவது என எல்லா வழிகளிலும் அன்றையக் குப்பைகளை அகற்றிவிடுங்கள். பின்னணியில் பக்திப் பாடல்களை ஒலிக்க விடுவது மிகுந்த பலனைத் தரும்.

கோபதாபங்களை வெளிக்கொட்ட ஒரு ஆள் தேவைப்பட்டாலோ, வெறுப்பைத் தீர்க்க ஒருவர் தேவைப்பட்டாலோ, அதற்கு அந்தத் தலையணையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். அடிப்பது, உதைப்பது, பிடிப்பது என்று எல்லா வகைகளிலும் அவற்றை வெளிக் கொட்டிவிட்டால், மனம் சுத்தமாகிவிடும். இரவில் கனவாக வரவேண்டிய அவை, அப்போதே தீர்ந்து போய்விடும்.

உறக்கம் குறுகிய மரணம், மரணம் நீண்ட உறக்கம். வித்தியாசம் காலத்திற்குட்பட்டது.

ஆம்! உறக்கம், ஒரு நாளுக்கும், இன்னொரு நாளுக்கும் இடைப்பட்ட மரணம். மரணம், ஒரு பிறவிக்கும், இன்னொரு பிறவிக்கும் இடைப்பட்ட உறக்கம்.

முடியாது.

● ஏன் ?

ஏனென்றால் நீங்கள் பிறந்ததிலிருந்து இன்றுவரை தூங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறீர்கள். புதிதாய் தூங்கவெல்லாம் முடியாது. -ஜென்வாக்கியம்

விழித்துக்கொள்ளுங்கள்.

தியானம் செய்யுங்கள்.

இரவுப் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது வெளியே கொட்டுமளவிற்கு உள்ளுக்குள் எதுவும் இல்லை என்றால், இந்தத் தியானத்திற்குள் நுழையலாம்.

நன்றாய், ஒய்வாய் படுத்துக் கொள்ளுங்கள். மீண்டும் கரிய இருளை மட்டும் தியானம் செய்யுங்கள். ஒரு கீற்று வெளிச்சம்கூட புகாத ஆழ்ந்த இருளை, மீண்டும் மீண்டும் கற்பனை மனத்திரைக்குள் எடுத்து வாருங்கள். இருளையே பாருங்கள். இருளையே சுவாசியுங்கள். கொஞ்சம், கொஞ்சமாக அந்த இருளிலேயே, நீங்கள் கரைவதை உணருங்கள். தண்ணீரில் கரையும் சர்க்கரை கட்டியைப்போல, மெல்ல மெல்ல, அந்த இருளில் கரையுங்கள். ஆழ்ந்த நிம்மதி உங்களுக்குள் மலர ஆரம்பிக்கும். எப்போது தூங்கினோம் என்று தெரியாமலேயே தூங்கிப்போயிருப்பீர்கள்.

இப்படித் தூக்கத்திற்குள் நுழைந்தால், அடுத்தநாள் காலையில் எழும்போது, உற்சாகத்தை உணர்வீர்கள். புது சக்தியோட்டத்தை அனுபவிப்பீர்கள்.

சிரிப்பு ஒரு முழுமையான உடல் அனுபவம் ஜீவன் முக்த அனுபவம்.

சிரிப்பு உங்களுக்கு மருந்து -மற்றவர்களுக்கு விருந்து. சிரிப்பில்லா முகத்திற்கும் செத்துப்போன முகத்திற்கும் - வித்தியாசங்கள் மிகக் குறைவு

சிரிப்பு உடல், மனம், உயிர் என்ற மூன்றும் சீராக இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதற்கான அறிகுறி.

சிரிப்பு ஒரு மருந்து

உடலுக்கு உள்ளேயே செய்யப்படும் மஸாஜ்க்குப் பெயர் சிரிப்பு எனச் சுருக்கமாய் சிரிப்பை வர்ணிப்பவர், டாக்டர் வில்லியம்ஃபிரை.

சிரிப்பு பற்றி மிக அதிக அளவில், அதாவது, தொடர்ந்து 30 ஆண்டு காலமாக சிரிப்பை மருத்துவக் கோணத்தில் ஆராய்ந்து முடித்தபின் அவர் சொல்கிறார் ...

''சிரிப்பு ஒரு முழுமையான உடல் அனுபவம்''

''ஒரே நேரத்தில் எல்லா நாடி நரம்புகளையும் தூண்டி, தசைநார்களை உற்சாகப்படுத்தி, எலும்பின் மஜ்ஜை வரை சக்தியைப் பாய்ச்சும் சக்தி பெற்றது இந்தச் சிரிப்பு,'' எனச் சிரிப்புப்பற்றி சிரிப்பு ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்கிறார்கள்.

''சோர்வுக்குப் பதில் உத்சாகத்தைத் தரும் ஒரே ஒரு தொழில் சிரித்தல்,'' என ஜென் புத்த

மதத்தில் சொல்லப்படும் ஒரு ஞான வெளிப்பாடு உண்டு. சிரிப்பு ஓர் தியான ரகசியம். தொடர்ந்து செய்தாலும், சலிப்பு எட்டிப் பார்க்காத களிப்புக்காலம் சிரிப்புக் காலம்.

ஒரு ஜென் சீடன் தன் குருவிடம் கேட்டான், ''உங்களின் செயல், சொல் எனக்குப் புதிராயிருக்கிறது. '

குரு: ''என்ன?''

சீடன்: ''நான் கோபப்பட்டால், அது அக நடுக்கத்தின், உள் எரிச்சலின் வெளிப்பாடு எனச் சொல்கிறீர்கள். நீங்கள் கோபப்பட்டால், அது கருணையின் வெளிப்பாடு என்றும், அது நீங்கள் எனக்குச் செய்யும் உதவி என்றும், அது நீங்கள் எனக்குச் செய்யும் உதவி என்றும் சொல்கிறீர்கள்.

நான் செய்யும்போது அது தவறு.

நீங்கள் செய்யும்போது மட்டும் அது சரியா?''

சீடனைப் பார்த்துச் சிரித்த குரு சொன்னார், ''கூட்டுப்புழுவை தாய் வண்டு கொட்டிக் கொட்டிப் பட்டுப் பூச்சியாக்குவது கருணையா, அகநடுக்கமா சொல் ?

தாய் வண்டையோ, தன் பக்கத்திலிருக்கும் சக புழுவையோ, வளரும் புழு கொட்ட முயற்சித்தால், அது கருணையா, இல்லை அகநடுக்கத்தின் வெளிப்பாடா சொல் ?'' என்ற குருவின் வார்த்தைகள் செய்த வருடல் கள், ஜென் சீடனின் முகத்தில் புன்னகையை வளர்த்தது.

தன் சிறுபிள்ளைத்தனமான கேள்வியை நினைக்க, சீடனுக்குச் சிரிப்பு வந்தது.

சிரிப்பை மலர்த்தும் யுக்தி-1

சீடர் ஒருமுறை கேட்டார், ''எந்த ஒரு உணர்ச்சியை எடுத்துக்கொண்டாலும், அதில் நம்மிருவருக்கும் இமாலய வேறுபாடு இருக்கப்போகிறது.

ஒரு ஞானியும், ஒரு சாதாரண மனிதனும் ஒரே மாதிரியாக, ஒரே விதக்தில் வெளிப்படுத்தும் ஒரு உணர்ச்சி அல்லது செயல் ஒன்றாவது இருக்கிறதா ?''

குரு: "ஒரே ஒரு ஒரு செயல் இருக்கிறது''

சீடன்: "அது எது ?"

குரு: ''ஞானியும் மனிதனும் சந்திக்கும் தளம் சிரிப்பு. சிரிக்கும்போது ஞானி மனிதனாகிறார். மனிதன் ஞானியாகிறார் எனச் சொல்லி முடித்தார்.''

புத்தனும் பித்தனும்;

கிருஷ்ணனும் கிறுக்கனும்;

சிவமும் சவமும்

ஒன்றாகும் நேரம், சிரிப்புக்காலம்

Happy Chemicals என அழகாய்க் குறிப்பிடப்படும் எண்டார்ஃபின்கள்தான், உடலின் மகிழ்ச்சி தரும் இரசாயனங்கள். புன்னகைக்கும்போது பொட்டளவு மட்டுமே உடலுக்குள் தூவப்படும் இந்த இரசாயனங்கள் ...

உடல் குலுங்க சிரிக்கும்போது விடாது பெய்யும் அடைமழைபோல் பொழிகிறது.

சிரிப்பை மலர்த்தும் யுக்தி-2

''வாய்விட்டுச் சிரித்தால் நோய்விட்டுப் போகும் என்கிறார்களே, எப்படி ?'' என ஒருவர் கேட்டார்.

சிரிப்பு பற்றிய விஞ்ஞான ரீதியான விளக்கத்தைச் சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்டிருந்த ஒரு ஆராய்ச்சி அறிக்கையில் படித்தோம். அதில் குறிப்பிட்டிருந்த பயனுள்ள சில குறிப்புகளை மட்டும் உங்களுக்காக இங்குக் குறிப்பிட விரும்புகிறோம்.

முழுச் சிரிப்பு, நுரையீரலை காலியாக்கி உள்வரும் மூச்சுக் காற்றை அதிகப்படுத்துகிறது.

உடல் முழுவதும் இரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கிறது, எந்தப் பக்கவிளைவுமில்லாமல்! உற்சாகசக்தியை உடலில் திடீரென உருவாக்குகிறது. எந்தப் பக்கவிளைவுமில்லாமல்.

நன்றாகச் சிரிப்பவர்களுக்கு மாரடைப்பு வருவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக மிகக் குறைவு.

துக்கத்தைக் கரைக்கும் மகிழ்ச்சி ஹார்மோன்களைச் சுரக்கச் செய்கிறது. சிரிக்கும்போது என்ன நிகழ்கிறது? அப்போது உங்களின் மனம் நிற்கிறது. உடலும், உயிரும் சந்திக்கிறது. உங்களின் ஆத்ம சக்தி, ஒரு மின்னல் போல் உங்களுள் பளிச்சிடுகிறது.

சிரிப்பு, ஆத்ம சக்தியின் வெளிப்பாடு. அதனால்தான், அந்தக் கணங்களில் மனிதர் ஞானியாகிறார் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

எனவே சொல்கிறோம்... ஒரு ஜோக்கைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறாதீர்கள். பத்து நிமிட சிரிப்பு ஒரு மணி நேர உடற்பயிற்சிக்கும். இரண்டு மணி நேர நடைக்கும், மூன்று மணி நேர தூக்கத்திற்கும் சமமானது. ''

வாய்விட்டுச் சிரித்தால் நோய்விட்டுப்போகும். இது பழமொழி அல்ல. அற்புதமான தியான சூத்திரம் தொடர்ந்து இருபது நிமிடங்கள் சிரிப்பதே ஒரு தியானமுறை.

சிரித்தால் கவலையெல்லாம் போய்விடுமா? எப்படி நம்புவது? சிரிக்காவிட்டால் கவலையெல்லாம் போய்விடுமா? யார் உங்களை நம்பச் சொன்னது! நம்ப வேண்டாம். சோதித்துப் பாருங்கள். நிஜமா, இல்லையா என்பது உறுதியாகும்.

சிரித்தால் நோய்விட்டுபேரகுமா?

நீங்கள் நோயை விட்டு விட்டுப் போய்விடுவீர்கள்.

• நோயை விட்டுவிடுவோமென்றால் ?

நிஜத்தில் நீங்கள்தான் நோயைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். சிரிப்பு உங்களின் மனப்பிடிப்பை விடுவிக்க வல்ல சரவெடி!

''அகங்காரம் மிகுந்தவரால், முழுதாய் சிரிக்க முடியாது. முழுதாய் சிரிப்பவரிடம் அகங்காரம் இருக்க முடியாது,'' என்ற ஞானமொழியைச் சொல்லும் தாவோ ஞானியிடம், ஒருவர் கேட்டார்.

''சிரித்துக் கும்மாளமடிப்பவரெல்லாம் எப்படி ஆன்மீகவாதியாகமுடியும் ?''

அதற்கு ஞானி, ''சிரித்துக் மகிழ்வது ஆன்மீகம் அல்ல என்று உனக்குச் சொன்னது யார்?'' எனத் திரும்பக் கேட்டார். கேட்டவரால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை

ஜடாமுடி வளர்த்து, தாடி வளர்த்து, நீளமான இறுகிய முகத்தோடு, மிக சீரியஸாக, வார்த்தைகளை அளந்து பேசுவது ஆன்மீகமல்ல. அவர் ஆன்மீகவாதியுமல்ல. மலர்போல் மலர்ந்த முகத்தோடு.... எல்லோர்க்கும் இதமளிக்கும் வகையில், தானும் மகிழ்ந்து, மற்றவரும் முகிழும் வகையில், இருப்பவரே குதுகலமாக ஆன்மீகவாதி. சிரிப்பு, உங்களை ஞானியாக்குகிறது. வேண்டுமானாலும், எங்கு வேண்டுமானாலும் செய்ய முடிந்த தியானம் சிரிப்பு.

சிரியுங்கள், சிரிக்கவையுங்கள்.

சிரிக்க சிரிக்க, சிரிப்பாய் சிரித்துக் கிடக்கும் வாழ்வை, சமப்படுத்தி தூக்கி உங்களுக்குள் அதிகமாகும்.

உடல், மனம், உயிர் எல்லாம் சக்தியூட்டப்படும். ஆரோக்கியம் பெறுவீர்கள்.

உங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களைக் கொஞ்சம் உற்றுப் பாருங்கள். யாருக்கு அதிகமாகக் கூட்டம் கூடுகிறது ? சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசுகிறவர்களைச் சுற்றி எப்போதும் ஒரு கூட்டம் வட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கும். சீரியஸாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கத்துமாகப் பொழிந்து தள்ளுகிறவர்களிடமிருந்து பலரும் ஒதுங்கிவிடுவார்கள். எல்லோரும் கவலையை மறந்து சிரிப்பதையே விரும்புகிறார்கள். எவ்வளவு முற்போக்கான கருத்தாக இருந்தாலும், சிரிக்கச் சிரிக்கச் சொல்லுகிற போதுதான் அது சாதாரண மக்களையும் சென்றடைகிறது.

சிரித்துச் சிரித்து ஜீவன் முக்தை ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழ்வதற்கான உத்ஸாகம்.

இதில் வரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் தீட்சை. நம் வழி நடந்தாலும், அல்லது பிறர் வழி நடந்தாலும், என்ன செய்ய நினைத்தாலும், அந்தச் செயல் முழுமையுற, உத்ஸாகம் (Intensity) நமக்குள் அவசியம் இருக்க வேண்டும்.

ஒரு சின்ன கதை:

சிப்பியைப் பார்க்கிறீர்களா? நீரின் பரப்பளவில் மிதந்து தவமிருந்து மழை நீருக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கும். மழை நீர் தன்மீது விழுந்தவுடனே, அந்தத் தூய மழை நீரை, நேரடியாகத் தன் வாயைத் திறந்து, காப்பத்தில் ஏந்திக் கொள்ளும். பின் வேக வேகமாகக் கடலுக்கு அடியில் சென்று விடும்.

சிப்பிக்குள் விழுந்த மழைத் தண்ணீரில் நடக்கும் மாற்றம்தான் ஒருநாள் முத்தாக வெளிவருகிறது.

கடல் நீரின் மேல், ஒரு சொட்டு தூய மழை நீருக்காக சிப்பித் தன் வாயை நன்கு திறந்து வைத்துக் கொண்டு காத்திருக்கும்.

மழைத் தண்ணீருக்காகவே தவம் இருக்கும்.

அவ்வளவு பெரிய கடல் இருந்தாலும் அந்தச் சிப்பியால் உப்புத் தண்ணீரை உள்ளெடுத்து அதை முத்தாக உருவாக்க முடியாது. அதற்குத் தூய்மையான மழைத் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது.

ஒரே ஒரு துளி மழைத் தண்ணீர்... தன் மீது விழுந்த அந்த விநாடியே, உடனடியாகக் கடலின் மிக ஆழமான பகுதிக்குச் சென்று, நீரை முத்தாக மாற்றத் தேவையான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்திக் கொள்ளும்.

உடனே வேலையை ஆரம்பிக்கும். மிகப்பொறுமையோடு காத்திருக்கும்; முத்தோடுதான் வெளிவரும்.

அதுபோல தம்மைத் திறந்து வைத்து, தீவிரமாகத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் சிப்பியைப் போன்ற மனிதருக்குள் மட்டும்தான், நேரடியாக 'ஞானம்' சென்றடைகிறது.

அதன்பின் அவர் அந்த தீகைஷை தன்னுடன் ஏந்திச் சென்று, தன் உள் உள் உலகத்தில் வைத்துக் சிப்பிபோல் தியானித்து அதிலேயே மூழ்கிவிடுவார். ஒருநாள் அவருள் உருமாற்றம் என்ற நிகழ்வு நடந்து, முத்தாக "ஞானம்' வெளிவரும்.

தீவிர தேடுதல் உடையவருக்கு, ஒரு சில வார்த்தைகளே போதும். அந்த ஒரு வார்த்தையிலேயே தம்முடைய இருப்புத்தன்மை விரிவடைந்து, ஜீவன் முக்த தன்மை வெளிப்படுத்துவதையும், மலர்வதையும் பார்ப்பார்.

சீடரின் தீவிரத் தன்மையான உத்சாகம் (Intensity), தன்னையே திறந்து வைக்கும் தன்மையான சிப்பியின் திறந்த தன்மையைப் போன்றது. இங்கே சீடருக்குக் கிடைத்த ச த்குருநாதரின் வார்த்தைகள், சிப்பிக்குக் கிடைத்த மழைத் தண்ணீரைப் போன்றது.

சத்குருநாதருடைய வார்த்தைகள், சத்தியத்திற்காக ஏங்கும் தீவிரத் தன்மையுடைய சீடரின் இருப்புத் தன்மைக்குள் நுழைந்ததுமே, முத்தாக ஞானம் நிகழந்துவிடும். பின் நாம் எதுவாக இருந்தாலும் நாம் எதுவாக மாற வேண்டுமோ, அதுவாகவே மாறிவிடுவோம்.

ஆழ்ந்து பார்த்தோமானால், பெரும்பாலும் நம் வெளியுலக வாழ்க்கை முறையில் ஒரு நிம்மதியற்று அமைதி இன்மையையே உணர்கிறோம், 'நான் இதைச் செய்யவில்லை, நான் அதைச் செய்யவில்லை," என்று அமைதியற்று, நிம்மதியற்று இருக்கிறோம்.

அதே டேர்க்கிக் திருப்பினோமானால், அதைத்தான் உத்சாகம் (Intensity) என்று சொல்வோம்.

உண்மையில், உங்களுக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதும் தெரிவதில்லை, என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதும் தெரிவதில்லை.

ஆனால், உலகத்தில் என்ன இருந்தாலும், அதைப் பற்றிய ஒரு ஆழ்ந்த திருப்தியின்மையே இருக்கிறது. உள்ளுலகத்தில் இருக்கும் திருப்தியற்ற தன்மையைத்தான் Intensity என்கிறோம்.

நீங்கள் ஆச்சரியமாக நினைக்கலாம், ஏன் நான் திருப்தியின்மையைப் பற்றி உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கிறேன் என்று.

எங்களுக்குத் திருப்தியைப் பற்றித்தானே கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும், என்றும் யோசி க்கலாம். இப்பொழுது ஒரு சத்தியத்தைச் சொல்கிறேன். வெளியுலகத்தை நோக்கித் திரும்பி இருக்கும் திருப்தி இன்மையை உள்ளுலகத்தை நோக்கித் திருப்புங்கள்.

அப்பொழுதுதான் அது திருப்தியை நோக்கி உங்களை அழைத்துச் செல்லும்.

முதலில் நடக்க வேண்டியது, திருப்தி அல்ல. உள் முகத்தை நோக்கித் திரும்புதல், அதுதான் நிகழ வேண்டும். அப்பொழுதுதான் மனவியல் ரீதியான புரட்சித் திருப்பம்

ஏற்படும்.

உங்களுடைய வெளியுலக அமைதியின்மை, இன்டென்சிடியாக மாற வேண்டும்.

உங்களுடைய உத்சாகம் வெளி உலகத்தை நோக்கிச் செல்லுமானால், உங்கள் விழிப்புணாவும் தொடர்ந்து வெளியுலகத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டு இருக்கும்.

அதைக்கான், அமைதியின்மை என்கிறோம்.

அந்த அமைதியின்மையை திருப்தியின்மையை உங்கள் உள் உலகத்தை நோக்கி செலுத்துவதைத்தான், இன்டென்சிடி என்கிறோம்.

இன்டென்சிடியின் அர்த்தம் என்னவென்றால், ''உடனடியாக ஏதாவது செய்தாக வேண்டும்!' என்று தொடர்ந்து போராடுகிற ஒரு உணர்வுப் பிரவாகம்.

தன்னைக் கட்டுப்படுத்தி பிடித்துக் கொண்டிருக்கிற எல்லா உள்ளுலகக் கட்டுகளையும் உடைத்து எறிவது, உள் உலகத்தில் விடுதலை பெற்று இருப்பதுதான் இன்டென்சிடி.

உத்சாகம் (Intensity) ஒரு உணர்ச்சி அல்ல.

நீங்கள் முழு உத்சாகத்துடன் இருக்கும் பொழுது, அதன் ஒருபாகமாக வேண்டுமானால் உணர்ச்சி இருக்கும். ஆனால், உணர்ச்சியை, ஒருபோதும் உத்சாகம் என்று சொல்ல (மடியாது.

இன்டென்சிடி அக்னியைப் போன்றது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், 100 டிகிரி செல்சியஸில்தான், தண்ணீர் ஆவியாக முடியும். 99 டிகிரி இருந்தால் கூட, வெறுமனே அது தண்ணீராகத்தான் இருக்கும். அதேபோல்தான், நீங்கள் தேடுதலில் ஒருங்கிணையாமல் இருக்கும் வரை, உங்கள் ச க்தியும் ஒருங்கிணைந்து இருக்காது.

ஒரு முழுமையான உருமாற்றம் நிகழாது. உருமாற்றம் எதன் மூலமாகவும் நிகழும். அதற்கு மக்கியமான குணம், எதை வேண்டுமானலும், முழு உத்சாகத்துடன் (Intensity) எடுத்துத் வாழுத் துவங்குங்கள்.

ஆனால், தன்னை மாற்றிக் கொள்வதற்கோ, காலத்திற்கு ஏற்ப தன்னை மேம்படுத்துவதற்கோ எந்த வாய்ப்பும் கொடுக்காமல், திறந்த தன்மையற்ற இலகுவற்ற தன்மையுடன் இருப்பது இன்டென்சிடி அல்ல.

அதேபோல், திறந்த தன்மையுடன் இருப்பது மட்டுமே இன்டென்சிடி அல்ல.

திறந்த தன்மையுடன், தீவிரக் தன்மையுடன் தன்னை மாற்றிக் கொண்டு, கடலைக் தேடிச் செல்லும் நதிபோன்றிருப்பதே இன்டென்சிடி.

To reach the Goal bring Intensity

2_த்சாகம் (Intensity), செய்யும் வேலையின் இயல்பைச் சார்ந்திராமல் தனித்து இயங்கச் செய்கிறது.

இன்டென்சிடி, ஒரு வேலையின் இயல்போடு அல்லது செயலோடு சார்ந்தது அல்ல.

அந்தச் செயல் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள கம்பெனியை நடத்துவது போன்று, சிக்கலானதாகவும் இருக்கும் அல்லது தரையை துடைப்பது போன்று எளிமையாகவும் இருக்கும். நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம் என்பது முக்கியமில்லை. ஆனால், நாம் எப்படிச் செய்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

எதைச் அந்தச் செய்தீர்களானால், நீங்கள் இன்டென்சிடியின் இழையைப் பிடித்து விடுவீர்கள்.

அந்தச் செயலில் உங்களை இழந்து விடும் அந்த வினாடிகளில், அந்தப் பிரபஞ்ச ச க்கியின் உதடுகளில் பல்லாங்குமலாகவே நீங்கள் மாறிவிடுகிறீர்கள். பல்லாங்குமலிற்குள் செல்லும் காற்றானது, இசையாக வெளியே

வருகிறது.

காரணம், பிரபஞ்ச சக்தி உங்கள் வழியாகப் பாய்வதற்கும், பிரவகிப்பதற்கும் நீங்கள் ஒரு அதற்கு உத்சாகத்துடனும் இருங்கள்.

இலக்கு நம்முடைய 'அம்பு' இலக்கை அடைய தேவைப்படுவதெல்லாம், இன்டென்சி ட்டி மட்டும்தான். இலக்கை அடைய உத்சாகத்தை எடுத்து வாருங்கள்.

எதிலும் மாறாத ஆர்வம், உத்சாகம் (Intensity).

இன்டென்சிடி என்று அழைப்பதற்கு என்னென்ன தகுதிகள், பண்புகள் இருக்க வேண்டும் ?

நம்முடைய ஆர்வத்தைக்கூட இழக்கலாம், ஆனால் ஒரு போதும் உத்சாகத்தை (Intensity) இழக்கக் கூடாது. ஆர்வம் மனத்திலிருந்து வருகிறது.

இன்டென்சிடி இருப்புத் தன்மையில் இருந்து வருகிறது.

உங்களுடைய ஆர்வம், ஒரு சமயத்தில் சிறியதாகவோ அல்லது பெரியாகவோகூட இருக்கலாம். உங்கள் ஆர்வத்தின் மீதே உங்களுக்குப் போதும் என்று சலிப்பு ஏற்படலாம். ஆனால் உத்சாகமோ, உங்கள் இருப்புத் தன்மையின் இயல்பாகவே இருக்கும்.

உத்சாகம் பகுத்தறிவுக்கு உட்பட்ட உங்கள் ஆர்வத்தையும் கடந்து செல்கிறது.

உங்கள் இருப்புத்தன்மையின் ஆழத்திலிருந்து வரும் அழைப்புதான் இன்டென்சிடி.

எவ்வளவு அதிகமாகத் தண்ணீருக்காகக் காத்திருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக உங்களுக்குத் தாகம் எடுக்கும். அதுபோல் எவ்வளவு ஆமமாக உத்சாகத்தோடு காத்திருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக, உங்களுக்குள் அந்த அக்னி தீ, தேடுதல் தீ எழும்.

உதாரணத்திற்கு வெளிச்சத்திற்கும், லேசர் கதிருக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் பாருங்கள். இரண்டுமே ஒரே ஒளிக்கதிர்களாலானது. ஒரே ஒரு வுள்ளியில் அடர்த்தியாக ஆழமாகக் குவியும் லேசா் ஒளி கூட ஒரே ஒரு பொதுவான ஒளிக்கதிரின் அலைவரிசையிலிருந்துதான் வருகிறது.

ஆனால், அந்த ஒரு லேசா் ஒளிக்கதிர்தான், ஒரு உலோகத்தையே கூட எரித்து ஒட்டை போடும் அளவிற்கு அபரிமிதமான சக்தியைப் பாய்ச்சுகிறது. அந்த ஒரு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஒளிக்கதிரின் குவியலால் கண்களிலுள்ள கேட்ராக்டைக் (Catract) கூட எடுக்க முடியும். அதைப் போன்று இன்னும் மிக நுண்ணிய செயல்களைச் செய்வதற்குக் கூட, லேசரின் இன்டென்சிடி சக்தியைக் கொடுக்கிறது.

ஒரு பாலைவனத்தில் உங்களுக்குத் தண்ணீருக்கான தாகம் நிஜமாகவே அதிகமாகும் பொழுதுதான், ஒரு டம்ளர் தண்ணீருக்காக உயிரைக் கொடுக்கக் கூட தயாராக இருப்பீர்கள்.

நாம் உண்மையை உணாவதற்கான தாகம் தீவிரமாக மாறும் பொழுது, சத்தியத்திற்காக, உங்கள் உயிரைக் கூட கொடுப்பதற்குத் தயாராகி விடுகிறீர்கள். அந்தச் சத்தியத்தை

உணர்வதற்காக, உங்கள் உயிர் உங்களுக்குத் தரும் அழைப்புதான் இன்டென்சிடி.

உத்சாகம் பொங்க யுக்தி -3

ஆழமான முதல் ஆன்மீக அனுபவம்

ஒரு அன்மீக அனுபவம் நிகழ, இரண்டு நிபந்தனைகள் நிறைவேற வேண்டும். ஒன்று, நீங்கள் சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு, உங்களை முழுமையாகத் திறந்து வைக்க வேண்டும். இன்னொன்று, தீவிரமான, உயர்ந்த ஆழமான சக்திக் களத்தில் (Energy Field) இருக்க வேண்டும்.

சிலசமயங்களில், நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மையைத் திறந்து வைத்து இருந்தாலும், உயர்ந்த, ஆழமான சக்திக் களத்தில் இல்லை என்றால், உங்கள் அகங்காரம் தேங்காய்போல் உடையும். ஆனால் முதல் அனுபவம் நிகழாது.

என்னுடைய 12வது வயதில் முதல் ஆன்மீக அனுபவம் நிகழத் தேவையான இரண்டு சூழ்நிலைகளும் எனக்குக் கிடைத்தது.

அந்த அனுபவம் ஆழமானது. சுற்றியிருந்த குழ்நிலைகளுக்கு என்னைத் திறந்து வைத்தேன். இரண்டாவதாக ஒரு உயர்ந்த சக்திக் களத்தில் அமர்ந்திருந்தேன். அந்தச் ச க்திக் களம்தான், திருவண்ணாமலை.

இதுவரை ஏனோ, ஒருபோதும் அந்த மலையை நான் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டதே இல்லை. அதைப்பற்றிதானே, எனக்கு நன்றாகத் தெரியும் என்று ஒருபோதும் நினைத்ததே இல்லை! அந்தத் தருணத்தைச் சாதாரணமாக, எளிமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில், திறந்த தன்மையுடன் எளிமையாக இருந்தேன்.

ஆழ்ந்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு முறையும் எல்லாச் சூழலுக்கும், எளிமையாகத் தன்னை திறந்து வைத்து, எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையோடு இருப்பதைத்தான், திறந்த மனத்தோடு இருத்தல் என்கிறோம்.

என்னுடைய தினசரி வேலைகளைச் செய்வதற்கு முன்பு ... காலையில் எழுந்திருக்கும் பொழுது, வேறு யாரையும் பார்க்க மாட்டேன். கண்களைத் திறக்க மாட்டேன். என் அறையை விட்டு மெதுவாக வெளியே நடந்து வருவேன்.

மதில் சுவரைப் பிடித்துக் கொண்டே வீட்டு வெளியே வந்து கண்களை

முடியபடியே நின்று கொள்வேன். வெளியில் வந்து, எந்த இடத்திலிருந்து பார்க்கால், மலை தெரியும் என்று எனக்குத் தெரியும். அந்த இடத்திற்கு வந்து நின்று கொள்வேன்.

பிறகுதான் கண்களைத் திறப்பேன். ஏன் என்றால், நான் காலையில் எழுந்தவுடன் பார்க்கும் மலையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று உறுதியுடன் இருந்தேன். அதேபோல் கினமும்

சிலசமயங்களில், நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மையைத் திறந்து வைத்து இருந்தாலும், உயர்ந்த, ஆழமான சக்கிக் களத்தில் இல்லை என்றால், உங்கள் அகங்காரம் கேங்காய்போல் உடையும். ஆனால் முதல் அனுபவம் நிகழாது.

கண்விழித்தவுடன் பார்த்து வந்தேன். இதுதான் என் தினசரி நடவடிக்கை. ஒருநாள் கூட தவறியதே இல்லை.

இந்த உத்சாகம்தான் (Intensity) எனக்குள் ஆன்மிக அனுபவம் நிகழ வைத்தது. இந்தத் தீவிரத் தன்மையை உங்கள் வாழ்வில் எடுத்துவந்தால், எனக்குள் நிகழ்ந்த இந்த அனுபவம், இதைப் படிக்கும் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் நடப்பது சாத்தியமே. சத்தியத்தைச் சாதித்துவிட ஒரே ஆயுதம் உத்சாகம்.

டன் வாழ்க்கையில் நடந்த அனுபவத்தை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிரோன்:

தியானம் என்றால் என்ன என்றுகூட தெளிவாகத் தெரியாத பருவத்தில், அதாவது 12 வயதிலேயே எனக்குள் ஆன்மீகத் தேடுதல் தீவிரமானது.

ஒருநாள் திருவண்ணாமலையிலுள்ள பவளக்குன்று என்ற இடத்தில், ஒரு சிறிய பாரையின் மீது உட்கார்ந்து தியானம் செய்து கொண்டிருந்தேன். தியானம் செய்தேன் என்றுகூட சொல்ல முடியாது. எனக்கு உள்ளேயே விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அச்சமயத்தில் திடீரென்று மகத்தான ஆன்மீக அனுபவம் எனக்குள் ஏற்பட்டது.

எனக்குள் மலர்ந்த அந்த ஆன்மீக அனுபவத்தை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அன்று சூரியன் மறைந்து முழுநிலவு வானத்தில் தோன்றிய மாலை வேளை அது. தனியே பவளக்குன்றில் தளர்வாக அமர்ந்தபடி, எனக்குள் மூழ்கி, தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தேன். அப்பொழுது சிறிது நேரத்திற்குப்பின் சற்றும் எதிர்பாராத விதத்தில் புது அனுபவம் ஏற்பட்டது.

திடீரென்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நான் உடல் என்ற உணர்வு மறையத் துவங்கியது.

சட்டென ஏதோ திறந்து கொண்டதைப் போன்று, ஏதோ உள்ளே நுழைந்தது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. நான் தனி மனிதன் என்ற உணர்வு முற்றிலுமாக மறைந்து விட்டது. நானே எல்லாமாகவும் உணர்ந்தேன்.

என்னைச் சுற்றி இருந்த 8 திசைகளையும் ஒரே நேரத்தில் மிகத் தெளிவாக என்னால் பார்க்கவும், உணரவும் முடிந்தது.

எனக்கு முன் இருந்த மலையையும், பின் இருந்த கோயிலையும், இடது புறத்தில் இருந்த பாறையையும் மிகத் தெளிவாக என்னால் உணர முடிந்தது. என்னைச் சுற்றி இருக்கும் நானாகவே உணர்ந்தேன்.

இந்த அற்புதமான அனுபவம் எனக்குள் அனுபூதி ஆனது.

முதல் ஞான அனுபவம் நிகழ்ந்த பவளக்குன்று மலையில் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM...

நான் செய்ததெல்லாம் வேறு ஒன்றுமில்லை. பெரிதாக எதுவும் செய்யக்கூட கேவையில்லை, எல்லாமே வெறும் விளையாட்டாகத்தான் செய்தேன்.

அண்ணாமலை சுவாமிகளும், மாதாஜி குப்பம்மாள் அவர்களும் என்னோடு பகிர்ந்து கொண்ட நுட்பங்களை, அச்சிறு வயதிலேயே உத்சாகத்தோடு செய்தேன். அந்த உத்சாகமே இந்த ஆன்ம அனுபூதியைப் பெற உதவியது. ஜீவன் முக்த தன்மையை வெளிப்படுத்தத் துவங்கியது.

நங்களும் அதே உத்சாகத்தை வெளிப்படுத்த துவங்கி விட்டால், நீங்களும் வாழும்போதே, வாழும் குருவைப்போல ஜீவன்முக்தா்களாக வாழ்வீர்கள்.

என் வாம்க்கையில் நடந்த இன்னொரு மறக்கமடியாக சம்பவம் இது. சிறுவயது முதலே ஆன்மீக சம்பந்தமான விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்வதில் தீவிரமாக (Intensity) இருப்பேன். அப்போதிலிருந்தே சொற்பொழிவுகளுக்கும். ஆன்மீக விமாக்களுக்கும் தவறாமல் செல்வேன். திருவண்ணாமலையே ஆன்மீக காற்று வீசும் மலை.

எங்கிருந்தாலும் உங்களை ஆன்மீகம் தேடி வரும். அதிலும் சில மகான்களைக் காண்பதற்காகவே, அவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்குத் தேடிச் செல்வோம்.

பகவான் பரீ ரமண மகரிஷியின் நேரடி சீடாான அண்ணாமலையார் சுவாமிகளை அடிக்கடி சென்று சந்திப்பேன். அங்கேயே தியானம் செய்வேன்.

அப்படி ஒருமுறை சென்றிருந்தபோது அண்ணாமலை சுவாமிகள் பக்தர்களுக்கு வேகாந்த உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த உரையில், 'நான் சீரமல்ல, ஆன்மா' என்பதைப் பற்றிப் பக்தா்களுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

மேலும் 'வலி என்பது சரீரத்திற்குத்தான், ஆன்மாவிற்கு அல்ல' என்று உபதேசம் செய்து கொண்டிருந்தார். இதைக் கேட்டதில் இருந்து அந்த வார்த்தைகள் என்னுள் திரும்பத் திரும்ப ஒலிக்கத் துவங்கியது.

''நான் ஆன்மா. வலி சரீரத்திற்குத்தான் என்றால் எனக்கு வலிக்கக் கூடாது அல்லவா ?'' என்று எனக்கு நானே கேள்வி கேட்டுக் கொண்டேன். கேள்வியைக் கேள்வியோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், அதைச் சோதித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்ற சிரத்தை எழுந்தது, எதையும் சோதித்து உண்மையைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற தீவிரக் கன்மை (Intensity) ஆமமானது.

விளைவு... சற்றும் யோசிக்காமல் கண்ணில் பட்ட கத்தியை எடுத்து, ''ஆவது ஆகட்டும்,'' என்ற தீவிரத் தன்மையோடு (Intensity) சுண்டு விரல் நீளத்திற்கு வலது தொடையில் கிழித்துக் கொண்டேன்.

இரத்தம் கொட்டுகிறது. வலியால் எரிச்சல் எடுத்து விட்டது. இருந்தும் சத்தமோ, கூச்சலோ போடவில்லை. மாறாக அதே தீவிரத்தோடு (Intensity) மனத்தில் திரும்பத் திரும்ப, ''நான் சீரீரமல்ல, ஆன்மா என்றால் ஏன் எனக்கு வலிக்க வேண்டும் ?'' என்று கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்.

தொடையிலிருந்து இரத்தம் வழிந்து கொண்டேயிருந்தது.

வலி உச்சத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தது.

'எங்குத் தப்பு நடந்தது?' என்று நினைக்கத் தேடுதல் அதிகமானது. பத்து

பதினொரு வயதுப் பையனாக இருந்தாலும் வலிக்கிறது என்று சத்தமிடவில்லை.

மாறாக எனக்கு ஏன் வலிக்கிறது என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

எப்படி எனக்கு வலிக்கலாம் என்ற கேள்வி என்னைத் துளைத்தெடுத்தது. ரத்தம் குபுகுபுவென ஆழமான காயத்திலிருந்து வந்ததைப் பார்த்துவிட்ட பெற்றோர் உடனே மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்.

மருத்துவ சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டவுடன் வீட்டில் ஓய்வெடுக்காமல் நேராக அண்ணாமலை சுவாமிகளைப் பார்க்கக் கிளம்பி விட்டேன்.

சுவாமிகளிடம், "நான் ஆன்மா என்றால் எனக்கு ஏன் வலிக்கிறது ?' கிழிந்தது சரீரம் கானே!' என்று கேட்டேன்.

சுவாமிகள், 'சீரீரம், ஆன்மா' பற்றி மீண்டும் தெளிவாக விளக்கிவிட்டு, தியானம் ஒன்றை சொல்லிக் கொடுத்தார். ''இந்தத் தியானத்தை முழுமையாகச் செய் உன்னுடைய கேள்விகளுக்குப் பதில் கிடைக்கும், '' என்றார்.

அந்தத் தியானத்தை முழு தீவிரத் தன்மையுடன் (Intensity) செய்து வந்தேன்.

பதில், அனுபவமாகக் கிடைத்தது. சந்தேகம் தெளிந்தது. அந்த அனுபவத்தைத்தான் out of body experience என்று பின்னாளில் உணர்ந்து கொண்டேன்.

சில நாட்கள் கழித்து, அந்த அனுபவத்தை மீண்டும் என்று தீவிரமானேன். அந்த தீவிரத் தன்மைதான் என் ஆன்மீகத் தேடலைப் பல மடங்கு அதிகரித்தது.

அதுதான் பரமஹம்ஸ நிலையை உதிக்கச் செய்தது.

இந்த உத்சாகத்தால், என்னால் பரமஹம்ஸமாக முடிவது மாற எல்லோரையும் அந்த உத்சாகம் மாற்றியே தீரும்.

எதையும் செய்து பார்க்கும் துணிவான உத்சாகத்தை உங்களைக்கூட அது பரமஹம்ஸமாக பறக்க வைத்துவிடும்.

உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைக் காும் செயல்களின் பின்னால் எவ்வளவு தீவிரமாகவும், ஆவலாகவும் ஒடுகிறீர்கள் என்பதை நினைவுக்கு எடுத்து வாருங்கள்.

இப்போது யாரெல்லாம் ஆமமாகப் பிரார்த்தனை செய்கிறீர்களோ, அவர்களுக்கு எல்லாம் 10 மில்லியன் டாலா் பரிசு கொடுக்கப்படும் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் உடனே, 'வாழ்வா? சாவா? ஒருகை பார்த்து விடலாம்' என்பது போன்று உங்கள் தீவிரத் தன்மையைக் காட்டுவீர்கள் இல்லையா ?

இது. ஏதோ ஒரு பொருள் உங்களை நிரைவுபடுத்தும் என்று வெறுமனே நினைப்பதின் விளைவால் நிகழ்வது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.

அந்த ஒன்று, ஏதோ ஒன்றை உங்கள் வாழ்க்கையில் சேர்க்கிறது என்று அறிந்துள்ளீர்கள். அதேபோன்றுகான், 'ஞானம் அடைதல்'கூட ஏதோ ஒன்றை, உங்கள் வாழ்க்கையில் சேர்க்கிறது.

ஞானமடைதல் என்ற லயத்திலேயே இன்டென்சிடியோடு, தீவிரத் தன்மையோடு இருப்பதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் ?

நீங்கள் எந்த விஷயத்தை நோக்கி உங்கள் ஆசையைத் திருப்புகிறீர்களோ, அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அதை நோக்கித்தான் இன்டென்சிடி திரும்பும். தீவிரத் தன்மையை, இன்டென்சிடியைப் பெற, அதை உருவாக்கும் ஏக்கத்தை அதிகரியுங்கள்.

உதாரணமாக, நீங்கள் ஆரோக்கியம் அல்லது செல்வத்திற்காக ஆசைப்பட்டாலும், அதைப் பற்றித் தீவிரமாக இருங்கள்.

அப்போது இந்த ஏக்கம் உறுதியாகும். பிறகு அது தீவிரத் தன்மையை நோக்கித் திரும்பும். இன்டென்சிட்டி உங்களுடைய நிறைவேறாத ஆசைகளையும் அப்படியே எரித்து விடலாம். எதையெல்லாம் நீங்கள் நிறைவுத் தன்மையோடு அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அதற்கான ஆழமான, தீவிரமான ஏக்கம் போதும். அதுவே உங்களைக் கரைத்து விடும். தீவிரத் தன்மை, இன்டென்சிடியை அளித்துவிடும்.

இந்தத் தியான நுட்பத்தை முயற்சித்துப் பாருங்கள். எந்த எண்ணம் உங்கள் மனத்திற்குள் வந்தாலும், ''குருநாதர் இப்பொழுது எப்படி நடந்து கொள்வார்?'' என்று உங்களிடமே கேளுங்கள். உடனே அதைப் போலவே செய்யுங்கள். பளிச்சென்று ஒரு பதில் கிடைக்கும்.

இன்னொரு விஷயம், தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் நடந்து கொள்வதைப் போன்று, நீங்கள் நடந்து கொண்டீர்களானால், என்ன உள்ளதோ, அதை நீங்கள் அடைவீர்கள்.

இது பிரபஞ்சம் தரும் சத்தியம். பிரபஞ்சத்திடமிருந்து வரும் உறுதிமொழி.

இந்த ஒரே ஒரு செய்தியைப் புரிந்து எடுத்துச் சென்றீர்களானால்,

அதாவது 'குருவைப் போன்று வாழ்வது'.

நீங்கள் எதற்கெல்லாம் தகுதி உடையவர்களாக இருக்கிறீர்களோ அவை எல்லாமே, உங்களுடன் எப்போதும் இருக்கும்.

அதை வாழ்வதற்குப் போதுமான தைரியம் இருக்கும் ஒரு மனிதர் ''குருநாதா'எப்படி வாழ்வாரோ அது போலவே நானும் வாழ்வேன். நானும் அப்படியே வாழ்வேன்,'' என்று சொல்வார்.

'சத்குருநாதர் எப்படி நடந்து கொள்வார் என்று யாருக்குத் தெரியும்?'' என்று ஒரு கேள்வியை உங்கள் மனம் கேட்டால் ...

உங்கள் மனத்திடம் நீங்கள் கேளுங்கள், ''இந்தக் கேள்விக்குச் சத்குருநாதர் எப்படிப் பதிலுக்குச் செயல்படுவார் ? '

அவர் வெறுமனே மனத்தை மௌனமாக்கி விடுவார்.

பிறகென்ன ? அதையே நீங்களும் செய்யுங்கள். அவ்வளவுதான்.

இதுதான் உங்களுடன் நீங்கள் எடுத்துச் செல்ல வேண்டியது. உங்களுக்குள் இந்த ஒரு உண்மையை எடுத்துச் சென்றீர்களானால், நீங்கள் என்னை எடுத்துச் செல்கிறீர்கள். பரமஹம்ஸத்தை எடுத்துச் செல்கிறீாகள்! உங்களுக்கு நீங்களே புதுப் பிறவி எடுத்துக் கொள்வீர்கள்.

எந்த விதமான கஷ்டங்களைப் பற்றியும் கவலைப்படாதீர்கள். அப்படி என்ன பெரிய கஷ்டம் வந்துவிடும் ? அதிக பட்சம் மரணம்தானே வரும். மரணம்கூட வராது. மரணபயம்தான் வரும்.

மரணபயம் வந்தால் உடனே இதை நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். 'சத்குரு நாதா் எப்படி இருப்பார் ? '

அவர் இந்தப் பயத்தை மிகவும் அழகாக விட்டுவிடுவார்.

நீங்களும் அந்தப் பயத்தை விட்டு விடுங்கள்.

உண்மையிலே, இந்த உணர்வுதான் 'செய்திட வேண்டும்' என்ற தீவிரத் தன்மையை உணர்த்தியது என்னை உயிருள்ளவனாக, தீவிரமானவனாக, ஆழமானவனாக்கி சக்தியுடையவனாக உயர்த்தியது.

''குருநாதர் எப்படி நடந்து கொள்வார்?''

எந்தவிதமான பிரச்சினையாக இருந்தாலும், இந்த ஒரே ஒரு நுட்பத்தைச் செய்தால் பிரச்சினை தீர்ந்து விடும். உங்களுடைய உள்ளுலகத்தில் எது பிரச்சினையாக இருந்தாலும், அது தீர்ந்து விடும்.

நீங்கள் எதையெல்லாம் பிரச்சினை என்று பார்க்கிறீர்களோ, அதையெல்லாம் ஏற்கெனவே பார்த்தவர்கள் பரமஹம்ஸர்கள்.

பரமஹம்ஸர்கள் நடந்தது, இருப்பது, நடக்கப்போவது என எல்லா அனுபவங்களையும் விழிப்புணர்வால் பார்த்தவர்கள்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதரைத்தான் என்கிறோம். ஒரு அணுபவம் என்றால், அவர் பரமஹம்ஸர் ஆவதற்கு பிரபஞ்சமே அவரை அந்த அனுபவத்திற்குள் நுழைய வைத்துவிடும்.

அதனால்தான், அவ்வளவு உறுதியாகச் சொல்கிறோம், நீங்கள் எதற்குள் சென்றாலும் அல்லது செல்வதாக இருந்தாலும் சரி, அதனுள் ஏற்கெனவே நான் சென்று இருக்கிறேன்.

பரமஹம்ஸா்கள் போகவில்லை என்று சொல்லுவதற்கு எந்த ஒரு வெற்றிடமும் இல்லை,

எந்த ஒரு அனுபவமும் விடுபடவில்லை.

அதையெல்லாம் ஏற்கெனவே அறிந்த ஒருவரைப்போன்று வாழ நினைக்கும் பொழுது, நீங்களும் அவராக மாறுவீர்கள். குருவைப்போன்று வாழ்வது ஒரு மிகப்பெரிய கொடுப்பினை. அது அவரின் நிலைக்கு (State) அழைத்துச் செல்லும் அந்தஸ்திற்கு (Status) அல்ல.

குருவைப் போன்று வாழ்வது என்று முடிவு செய்து வாழ்ந்தோம் என்றால், அவராகவே மாறிவிடுவோம்.

குருவைப்போலவே ஆனந்தமயமானவர் என்பதை உணரத் தொடங்குவோம்.ஜீவன் முக்தராவோம்.

தன் எடையைவிட 30 மடங்கு அதிகமுள்ள உணவு துணுக்குகள் வரை சாவ சாதாரணமாக தூக்கிச் செல்லும் எறும்புகள் உத்சாகமாகவேயிருக்கின்றன. எப்போதும் தன் உடலை மட்டும் தூக்கிக் கொண்டு செல்லும் மனிதனுக்குத்தான் டென்ஷன் வருகிறது! உத்சாகம் குறையும் போதுதான் ஒரு மனிதனுக்கு டென்ஷன் வருகிறது. உங்களுக்கு டென்ஷன் வந்த நிமிடங்களை யோசித்துப் பாருங்கள். அந்த நேரத்தில் உத்சாகமிழந்திருப்பீர்கள். உத்சாகமாக, சந்தோஷமாக இருக்கும்போது -முயற்சி செய்தால் கூட உங்களால் டென்ஷனாக முடியாது. உத்சாகக் குறைவே வாழ்வின் சாதாரண சூழ்நிலைகளில்கூட ஒருவரை டென்ஷனின் உச்சிக்குக் கொண்டு செல்கிறது. உத்சாகத்தை வாழ்வில் அதிகரியுங்கள். டென்ஷன் குறையும்.

உத்சாகம் அதிகரிக்க அல்லது உத்சாகம் குறையாமல் இருக்க சில டிப்ஸ் ...

ீதினம் ஒரு தியானம் செய்யுங்கள்.

• சந்தோஷம் தந்த சம்பவங்கள் மட்டும் நினைவில் நிற்க அனுமதியுங்கள்.

• இதயப்பூர்வமாக வாழுங்கள். சிரிக்கக் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளிலெல்லாம் முழுமையாகச் சிரியுங்கள்.

° டென்ஷன் வரும்போது முழு விழிப்புணர்வோடு இருங்கள்.

நீங்கள் டென்ஷனாகுகிறீர்கள் என்பதைத் தெரிந்தே டென்ஷனாகுங்கள். உடலில், மனத்தில் நிகழும் மாற்றங்களை முழுமையாக உணருங்கள். ஆசிரியரைப் பார்க்கதும் அடங்கும் வகுப்பறைச் சப்தம் போல டென்ஷன் உங்களை விட்டு ஒடுவதைப் பார்ப்பீர்கள்.

வெல்லலாம் விதியையே!

விதியை வெல்லலாம் என்பது உங்களுக்குத் தரப்படும் நம்பிக்கையல்ல : வாக்குறுதி !

விதியை மீற முடியாது ஜாதகத்தை மாற்ற முடியாது என்பது மனிதர்களின் வரம்புக்குட்பட்ட உண்மை.

விதியோடு போராட வேண்டாம் மதியோடு அதைக் கடந்து விடலாம் ஜீவன்முக்தர்கள் சொல்லும் உண்மை.

உங்களின் எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும் என சொல்ல வந்தவரல்ல குரு

உங்களின் எதிர்காலம் இப்படியிருக்கும் என்று உங்கள் விருப்பத்தோடு மாற்றியமைக்க வந்தவர்தான் குரு !

பூமிக்கு நீங்கள் வந்தது வேறு எதற்குமல்ல ! விதியை வெல்வதற்குத்தான். வெல்லாக வரை அது விதி! வென்று விட்டால் அதுவே மதி !

வெல்லலாம் நிச்சயம் வெல்லலாம் ! சொல்லலாம் எல்லோருக்கும் இதைச் சொல்லலாம் !

Kundalini Shakti & flowering of the body...

Kundalini Shakti before Physical Maturity

Kundalini Shakti after Physical maturity

Kundalini Shakti in a Jeevan Mukta's body

Kundalini Shakti in an incarnation's body

-விதியை வெல்லலாம் எனும் உத்வேகமே ஜீவன் முக்தியைப் பொங்க வைக்கும்.

பிறக்கும் பொழுது, குழந்தைகளுக்குக் குண்டலினி சக்தி உச்சத்தில் இருக்கும். அதாவது சகஸ்ராரத்தில் இருக்கும்.

குழந்தைகள் உடல் மலர்ச்சி (Physical Maturity) அடையும் சமயத்தில், அந்தக் குழந்தைகளுக்குக் குண்டலினி சக்தியானது மூலாதாரத்திற்கு வந்துவிடும். அதன் பிறகு மீண்டும் அந்தக் குண்டலினி சக்தியை மெல்ல மெல்ல சஹஸ்ராரத்திற்கு எடுத்து செல்வதற்காகத்தான் எல்லாவிதமான தவங்களும் செய்யப்படுகிறது. உடல் மலாச்சி அடைவதற்கு முன்பே அந்தக் குண்டலினி சக்தியை உயிர்ப்பித்து மேல்நோக்கி எழுப்பிவிட்டால், மேல்நோக்கி செல்லும் குண்டலினி சக்தி, ஒருபோதும் கீழே இறங்கி வரவே வராது.

உடல் மலர்ச்சி அடைவதற்கு முன்பே,

பதினான்கு வயதிற்கு முன்பே, குண்டலினி சக்தி விழிப்படைந்தவர்களைத்தான் பரமஹம்ஸர்கள், அவதார புருஷர்கள் என்று அழைக்கிறோம். குண்டலினி சக்தி விழிப்படைவதையே (Awakened kundalini Energy) ஞான அனுபவம் (Enlightenment) என்று சொல்கிறோம்.

Kundalini Shakti & flowering of the body...

பதினான்கு வயது துவங்கும் பொழுது, அதாவது...

குழந்தைகளுக்கு உடல் மலர்ச்சி நிகழம்போது, குண்டலினி சக்தி. அனாஹத சக்கரத்திலிருந்து கீழ் இருக்கிற மூன்று சக்கரங்களான மணிப்பூரகம், சுவாதிஷ்டானம், மூலாதாரத்திற்கு இறங்கி விடும்.

மூலாதார சக்கரத்திலிருந்து குண்டலினி சக்தியை மீண்டும் சஹஸ்ரார சக்கரத்திற்கு மேல்நோக்கி உயர்த்துவதற்காகச் செய்யப்படும் தனி மனித முயற்சிகள் எல்லாமே ... எறும்பு பனிப்பாரையைக் துளையிடும் முயற்சியாகும்.

ஒரு அவதார சக்தியின் உதவியோடு முயற்சி செய்வது என்பது பனிப்பாறையைத் துளையிடும் கருவியின் உதவியோடு செல்வதற்கு ஒப்பாகும். அந்த முயற்சிக்கு ஞானகுரு அளிக்கும் ஞான உத்வேகம்தான் தீகைஷ.

தீகைஷயின் பொழுது துல்லியமாகி என்ன நிகழ்கிறது என்பதைச் சொல்கிறோம். எறும்பு தன்னந்தனியே முயற்சி செய்து பனிப்பாறையைக் துளையிட்டுக் கொண்டு இருக்கும்பொழுது, அந்தப் பனிப்பாறையை ஒரு ட்ரில் மிஷினால், கண நேரத்திற்குள் ஒட்டையிட்டு, தண்ணீரைத் தொட்டு விடுவதற்குச் சமம்.

எறும்பு பல ஜென்மம் எடுத்து, இந்த முயற்சியைச் செய்தால் இறுதியில் என்ன பலனை அடையுமோ எந்த நிலையை அடையுமோ, அந்த நிலையை, பலனை குருவின் சக்தியோடும், வழிகாட்டுதலோடும் ட்ரில் மிஷினில் துளையிட்டு செல்வதைப்போன்று விரைவில் அடைந்துவிடுவது. பாரையின் அடியில் இருக்கும் தண்ணீரைத் தொட்டு விடுவது. அதைத்தான் குண்டலினி சக்தி சஹஸ்ராரத்தை அடைந்து விடுவது என்று சொல்கிறோம்.

குண்டலினி சக்தி மூலாதாரத்திலேயே இருக்கும்வரை முழு ஆரோக்கியம், பூரண ஆனந்தம் என்று எதுவும் எளிதில் சாத்தியமில்லை. உலக வாழ்வில் சாதனை செய்வதற்குக்கூட குண்டலினி சக்தி சரியாய் இயங்க வேண்டும்.

உங்களுடைய தாயின் வயிற்றில் நீங்கள் சிசுவாயிருக்கும்போது, தாயின் வயிற்றிலிருந்து ரத்தம் தொப்புள் கொடி வழியாக உங்களுக்குள் வந்தது.

அதிலிருந்து நீங்கள் தனி ஜீவனாக, அதாவது சிசுவாக, ஒரு குழந்தையாக மாறும்போது, உயிர் சுவாதிஷ்டானம் வழியாக உங்களுக்குள் வந்தது.

சிசுவாயிருந்த போது தொப்புள் கொடிதான், உங்களின் உயிர்க்கொடி. ஆனால், இப்போது குழுந்தையாகப் பிறந்த பின்பு, உங்களின் சுவாதிஷ்டானம்தான் உங்களின் உயிர்க்கொடி. சுவாதிஷ்டானம் உங்களுக்குள் இருக்கும் ஒரு சக்தி மையம்.

சுவாதிஷ்டானம் என்றால் ...

சுவ + அதிஸ்டானம், அதாவது உயிர் இருக்கும் இடம்.

உடலின் உள்ளே நுழைந்த ஜீவனின் சக்தி, உச்சத்தை அடைந்து, உடல் முழுவதும் பொங்கிக் கொண்டிருக்கும். அப்போது எல்லாச் சக்கரங்களுமே அற்புதமாய் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்.

உடல் மலர்ச்சி (Physical Maturity) அடைவதற்கு முன்பு வரை, உங்களின் குண்டலினி சக்தியானது, சஹஸ்ராரத்திலேயே பொங்கிக் கொண்டிருக்கும்.

இயல்பாக உடல் மலர்ச்சி அடையும்போது, சகஸ்ராரத்திலிருக்கும் குண்டலினி சக்தியானது, மூலாதாரத்திற்கு வந்துவிடும்.

சகஸ்ராரத்திலிருக்கும் சக்தி மூலாதாரம் நோக்கிப் பாயும் போது, அதை தைத்ரியரேஜஸ் என்கிறோம்.

தற்காலத்தில், குழந்தைகளுக்கு வெகு முன்னதாகவே, சிறு வயதிலேயே உடல் மலர்ச்சி நடந்து கொண்டு இருப்பதற்குக் காரணம், குழந்தைகளின் மூலாதாரம் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப் பட்டுக் கொண்டிருப்பதுதான். இன்றைய காலங்களில், குழந்தைகளை மீடியாக்களிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டியது மிக அவசியம்.

மிடியாக்களாலும், தவறான வழிகளாலும் சேர்க்கப்படும் தேவைக்கதிகமான,

தேவையில்லாத கற்பனைகள், மூலாதாரத்தில் தேங்குகிறது. இது குழந்தைகளின் உறிஞ்சி விடுகிறது. ஆரோக்கியத்தையும், நம் நலனையும் சின்னா பின்னமாக்குகின்றன.

அந்தக் காலத்தில், குருகுலத்தில், வளர்ந்ததால் குழந்தைகளின் மூலாதாரம் எந்தச் சுமையும் இல்லாமல் இருந்தது. ஆரோக்கியமாக உடல் மலர்ச்சி நிகழும் வாய்ப்பு இருந்தது

அப்போது சகஸ்ராரத்திலிருந்து இயல்பாகவே பாயும்.

ஆனால், இப்பொழுது, இந்தக் காலத்தில், மூலாதாரத்தின் சக்தியானது சகஸ்ராரத்திலிருந்து மூலாதாரம் நோக்கி உறிஞ்சப்படுகிறது. வெகுசீக்கிரமே உடல் மலர்ச்சி அடைவது என்பது, முதிர்ச்சி அல்ல, தளர்ச்சி.

ஜீவன் முக்க உடலுக்குள், இதே நிகழ்வுகள் நிகழாது. குண்டலினி சக்தி மூலாதாரம் நோக்கி ஒருபோதும் இறங்காது. அது எப்போதும் உச்சத்திலேயே இருக்கும். ஜீவன் முக்தா்களுக்கு எப்போதும் மேல்நோக்கியே அந்தச் சக்தியானது சென்று கொண்டிருக்கும்.

Kundalini Shakti in a Jeevan Mukta's body

பிறக்கும்போது பரமஹம்ஸர்களாய் பிறப்பவர்களுக்கு மட்டுமே குண்டலினி சக்தி கீழே இறங்காது. மற்றவர்களுக்குக் குண்டலினி சக்தி கீழ் நோக்கிப் பாய்வது இயற்கை.

குண்டலினி அளவிற்கு சக்தியையும், புத்தியையும் உருவாக்கினாலே விதியை வெல்லும் வீரியத்தை அடைந்துவிட முடியும்.

சீக்கிரமே உடல் மலர்ச்சியடைவது முதிர்ச்சி அல்ல. தளர்ச்சி.

குண்டலினி சக்தி, சகஸ்ராரத்தை நோக்கி எழுவதைத்தான்

ஊர்த்துவரேஜஸ் குருகுலங்களில் பிரம்மச்சரிய தீகைஷ்யின் போது, தைத்ரியரேஜஸ், ஊர்த்துவரேஜஸாக மாறுவதற்கான தீகைஷ்யை சத்குருநாதரே அளிப்பார்.

விதியை வெல்லும் இந்தச் சக்தித் திருப்பம் நிகழ்வதற்கு, உங்களின் வேண்டும்.

விதியை புத்தியையும் இடத்தைத்தான் மூலாதார சக்கரம் என்கிறோம்.

பொதுவாக சக்திக் குறைபாடோ அல்லது புத்திக் குறைபாடோ, உடல் மலர்ச்சி அடைந்த மனிதருக்கு இருந்தே தீரும்.

இந்தக் குறைபாட்டையும்

ஞானம் மிக்க, அனந்தமயமான நல்ல மனிதர்களை உருவாக்குவதற்காகவே குருகுலத்தில் தங்களின் குழந்தைகளை அர்ப்பணிப்பார்கள். அங்கு குருநாதர், விதியை வெல்லும் வீரியத்தை ஒவ்வொருவரும் தொடுவதற்கு உதவி செய்யும் ஜீவன் முக்த தீகைஷ்யை அளிப்பார்,

இன்று உடனடியாக வாய்ப்பிருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அந்த வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட சில காலமாகும்.

அதனால், கிடைக்காவிட்டால்கூட, முக்த தீகைஷ்யைப் பெற்றுக் கொண்டாலே, ஜீவன் முக்தியை வாழ்வதாலேயே, தைத்ரியரேஜஸை, ஊர்த்துவரேஜஸாக மாற்ற முடியும்.

மூலாதாரத்தில் வீணாகும் சக்தியை, விதியை வெல்லும் வீரியமாக மாற்ற உங்களாலும் முடியும்.

Kundalini Shakti in an incarnation's body

பரமஹம்ஸர்கள், பூமியைத் தொடாமலேயே பறக்கும் பரமரைம்ஸ பாறவைகள் என்று சொல்லப்படும் அவதார சக்திகளைப் புரிந்து கொள்வதினாலேயே, பல புரியாதப் புதிர்கள் புரியும்.

கீழேயிருக்கும் மூன்று சக்கரங்கள், அதாவது மூலாதாரம், சுவாதிஷ்டானம், மணிப்பூரகம் இம்மூன்றும் உலகத்தின் ஆசாபாசத்திற்குச் சொந்தமானவை.

ஜீவன் முக்தியை வாழும் ஒருவரின் குண்டலினி சக்தி, இந்த மூன்று சக்கரங்களையும் தாண்டி மேல் நோக்கி உயரும்.

ஆண், பெண்! மனிதன், கடவுள் ! சொர்க்கம், நரகம் !

என்ற உணர்வு ரீதியான வேறுபாடும், ஆசாபாசங்களும், உங்களின் உலகக் கட்டுப்பாடே! வெளியில் இயங்கும் உலகம் வேறு. அது உணர்வுப்பிடியிலிருந்து இயங்குவது. ஆனால், ஜீவன் முக்தரின் ஜீவன் முக்த வாழ்க்கை, உணர்வு பிடியிலிருந்து விடுபட்ட வாழ்க்கை உலகம் !

அவதாரம்

இதிலிருந்து ... இந்த உணர்வுப் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு வாழ்ந்த ஒருவரால்தான், அந்த நிலையிலிருந்து தம் உடலை விட்ட ஒருவரால்தான், மீண்டும் பிறக்கும் போது அவதாரமாகப் பிறக்க முடியும். உடலை விடும் பொழுதே, ஆண், பெண்; சொர்க்கம், நரகம் கடந்த உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் உடலை விட்டதால், மீண்டும் உலகில் பிறக்கும் பொமுது இவர்கள் உலகக் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கவே மாட்டார்கள்.

சாதரணமான மனிதர்கள் சிக்கிக் கொள்ளும், உலகம் மற்றும் உலகக் கட்டுப்பாடுகள் எனச் சொல்லப்படும் கடைசி மூன்று சக்கரங்களை நோக்கி. அவதார புருஷர்களின் குண்டலினி சக்தி இறங்கவே இறங்காது. ஏனென்றால், உடல் முதிர்ச்சி அடையும் முன்பே, சகஸ்ராரம் நோக்கி இவர்களின் குண்டலினி சக்தி திரும்பி விடுகிறது.

ஜீவன் முக்தா்களின் குண்டலினி சக்தி கடைசி மூன்று சக்கரங்களைத் தொடுவதே இல்லை. கொஞ்சமும் சேதாரமாகாமல், குண்டலினி சக்தி உச்சத்திலேயே இவா்களுக்கு இருக்கும்.

அதனால்தான் "அவதார புருஷர்களின் ஒரு வார்த்தையே தீகைஷ். அது பல்லாயிரம் பக்தா்களை ஒரே நேரத்தில் ஜீவன் முக்தா்களாக்கும் சக்தி படைத்தது' என்போம்.

அவதார புருஷரின் வார்த்தையே தீகைஷதான். இராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரின் வார்த்தையினாலேயே குண்டலினி சக்தி எழுப்பப்பட்டவர்கள், வரலாற்றில் பலபேர் இருக்கிறார்கள். இதைத்தான் தீகைஷுகள் என்கிறோம்.

தீகைஷ்கள் பலவகைப்படும் நயன கீணை ஸ்பரிச கீணை . ஞான கீகைஷ். ஆன்ம கீணை , தந்திர தீகைஷ்,

வீணாகும் சக்தியை, விதியை வெல்லும் வீரியமாக மாற்ற உங்களாலும் முடியும்.

என்று பலவகைப்படும்.

இதில் உள்ள பல தீகைஷ்களைப் பெறுவதற்கு முதலில் உங்களின் உடலும் மனமும் தயாராக இருக்க வேண்டும். ஆனால், அவதார புருஷர்களின் சாந்நித்தியத்தில் இருப்பதினாலேயே. கீணைகள் மனிதருக்குள் தாமாகவே நிகழக் கூடும். அவர்களின் இருப்பினாலேயே மனத்தை உருக்கும் சக்தி வெளிப்பாட்டைத்தான், குரு சாந்நித்யம் என்கிறோம்.

இந்தத் தீக்ஷைகளின் விளக்கங்கள் அவதாரப் புருஷர்களின் பெருமையைச் சொல்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டவை அல்ல.

உங்களின் விதியையே ஒரு வகையிலாவது உங்களுக்குள் உருவாக்கி விட வேண்டும் என்ற கருணை நோக்கில் வடிவமைக்கப்பட்டவைதான் இந்த விளக்கங்கள்.

உண்மையில் சொல்ல வேண்டுமானால் விதியை வெல்வதுதான் நிஜமான சாதனை. இதைத் தாண்டிய மற்ற எல்லாச் சாதனைகளும் விதியின் வீரியத்தை அதிகமாக்கும் சாதனைகளே.

விதியின் வீரியத்தை அதிகமாக்கக் கூடாது. விதியை வெல்லும் வீரியத்தைத்தான் அதிகமாக்க வேண்டும்.

மூலாதாரத்திலேயே மூன்று சக்கரங்களிலேயே சிக்கியிருப்பதும் விதியின் வீரியத்தை அதிகப்படுத்தும்.

குண்டலினியை சுவூஸ்ராரம் நோக்கி எழுப்புவது மட்டும்தான். விதியை வெல்லும் வீரியத்தைத் அதிகப்படுத்தும்.

தைத்ரியரேஜஸை, ஊர்த்துவ ரேஜஸாக மாற்றுவதே விதியை வெல்லும் வீரியம். இதுதான் ஜீவன் முக்த வீரியம்.

விதியை வெல்ல முடியுமா?

முடியும்.

முடியாது என்பதற்கு என்ன ஆதாரமிருக்கிறது.

"பின் விதி வலிது' என்பது?

"அது வலிது' என நீங்கள் நம்பும் வரை, அது உண்மை.

விதியின் கூட்டாளிகளைக் கூண்டோடு ஒழிக்க வேண்டும்.

வெறி, தயக்கம், சோம்பேறித்தனம்.

கூண்டோடு ஒழிப்பதென்றால் ... ?

விதி வலிதென நம்பும்வரை, அதன் கூட்டாளிகளும் கும்மாளமிடும். அவை செய்யும் சதிகளே வாழ்வைச் சுருக்கும். அவைத் தலைகாட்டும் போதே அவற்றைத் தைரியமாய்க் கிள்ளி எறியத் துணிந்துவிட்டால் ... விதியையே திருத்தி எழுதிவிடலாம்.

ஜென் ஞானி ஒருவரிடம், ''ஒருவரின் முன்னேற்றம், அசுர வளர்ச்சி என்று சொல்வது எதைப் பொறுத்தது ?'' என வாலிபர் ஒருவர் கேட்டபோது ...

''அது... நீங்கள் குதிரையா? இல்லை எருமையா? இல்லை கழுதையா? என்பதைப் பொறுத்தது," என்று பதிலளித்தார்.

''இவையெல்லாம் ஒருவரின் மூன்னேற்றத்தை எப்படி நிர்ணயிக்க முடியும் ?''

''கழுதையை ஒரு தட்டு தட்டினால் என்ன செய்யும் ?'

''பின்னால் எட்டி உதைக்கும்.''

''எருமையை ஒரு தட்டு தட்டினால்…''

''கொஞ்சங்கூட கண்டுகொள்ளாது.''

''குதிரையை ஒரு தட்டு தட்டினால் ?''

ஒரு தட்டு தட்டினால் கழுதைப் பின்னால் எட்டி உதைக்கும். எருமை அதே இடத்தில் நிற்கும், ஆனால், குதிரை முன்னால் பாய்ந்து ஒடும்.

அதேபோல், யாராவது ஒருவர் ஒரு திட்டு திட்டினால், சிலா் மீண்டும் திட்டுவார்கள். சிலர் கண்டுகொள்ளாமல் சும்மாயிருந்து விடுவார்கள். ஆனால், ஒரு சிலர் மட்டுமே வாங்கிய திட்டிற்கும், கிடைத்த அவமானத்திற்கும், நோ் எதிராகச் செயல்படுவார்கள். குதிரையைப்போல முன்னோக்கிப் பாய்வார்கள்.

பின்னால் எட்டி உதைப்பதும், சரிக்கு சமமாய்ச் சண்டைக்கு நிற்பதும் ஒன்றே. இதனால் மூன்னேற்றத்திற்குப் பதில் பின்னேற்றம்தான் மிஞ்சும். சக்தி முன்னோக்கிப்

பாயாததால், இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு வளர்ச்சி என்பதே சாத்தியமில்லை. வீழ்ச்சி மட்டுமே சாக்கியம்.

கண்டுகொள்ளாமல் சும்மாயிருப்பதும், திட்டுவாங்கிய பின் வாயை மூடிக்கொண்டு இருப்பதும் ஒன்றே. இப்படியிருப்பவர்களின் வாழ்க்கையானது வளர்ச்சியற்றதாக, வெறுமை ஆனதாகத் தொடருவதை யார் நினைத்தாலும் தடுக்க முடியாது.

முன்னோக்கி ஒடுவதும், திட்டியவரின் மீது வஞ்சம் கொள்ளாமல், அதையும் தம்மைத் திருத்திக்கொள்ளும் வாய்ப்பாகவோ அல்லது தம்மைப்பற்றிய ஆராய்ச்சிக்கான ஒரு வாய்ப்பாகவோ பயன்படுத்திக் கொள்பவதும் ஒன்றே.இப்படிப்பட்டவர்களின் முன்னேற்றமானது அசுர வளர்ச்சியாக இருக்கும்.

நம்முடைய உடலை, அதனுடைய உச்சத்தை உணரச் செய்வது. நம்முடைய மனத்தை அதனுடைய உச்சத்தை அனுபவிக்கச் செய்வது, நம்முடைய ஆன்மாவை, அதனுடைய உச்சத்திலே லயிக்கச் செய்வது. இதுதான் நிஜமான சாதனை.

உடல், தன்னுடைய உச்சத்தை அனுபவிப்பது. மனம், தன்னுடைய உச்சத்தை அனுபவிப்பது. ஆன்மா, தன்னுடைய உச்சத்தை அனுபவிப்பது.

இவை நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய சக்திகள். வெறுமனே வெளியுலகில் பெயரளவிலோ அல்லது புகழ் அளவிலோ அல்லது பணத்தளவிலோ மட்டும் சாதிப்பவை, சாதனைகள் அல்ல. அவை வெளி உலகத்திலே செய்யப்பட்ட

குறிப்பிட்ட துறையிலே செய்யப்பட்ட சாதனைகள்.

சத்தியமான உங்களுடைய உச்சத்தை அதனுடைய உச்சத்திலே லயிக்கச் செய்வது. இதுவே நிஜமான சாதனை.

நிஜமான சாதனை என்னவென்றால் ... உங்களுடைய உடலை அதனுடைய உச்சத்தை உணரச் செய்வது, மனத்தை அதனுடைய உச்சத்தை அனுபவிக்கச் செய்வது. ஆன்மாவை அதனுடைய உச்சத்திலே லயிக்கச் செய்வது.

மிக உயர்ந்த உற்சாகத்தோடு, எப்பொழுதும் பொங்கி வருகிற ஆனந்தத்தோடு இருப்பது, உடலின் உச்சத் தன்மை.

நீங்கள் உச்சத்தில் இருக்கிறீர்களா அல்லது நீச்சத்தில் இருக்கிறீர்களா என்பதற்கு எது அளவுகோல் ?

நீங்கள் உங்களுடைய உடலின் உச்சத் தன்மையையும் பார்த்திருப்பீர்கள்; நீச்சத் தன்மையையும் பார்த்திருப்பீர்கள்.

எழுந்திருக்கும் பொழுதே, 'இன்னொரு நாள் வந்து விட்டதா? இன்னொரு முறை எழுந்தாக வேண்டுமா?' என்று நினைத்தீர்கள் என்றால், உங்களின் உடல் நீச்சத் தன்மையில் இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம் உடல் உச்சத்தன்மையில் இருக்கிறதா, நீச்சத்தன்மையில் இருக்கிறதா என்பதை இதை வைத்தே தெரிந்து கொள்ளலாம்.

நாம் எல்லோரும், சனி உச்சத்தில் இருக்கிறாரா, நீச்சத்தில் இருக்கிறாரா என்றுதான் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருப்போம்.

ஆனால் நாம் உச்சத்தில் இருக்கிறோமா, நீச்சத்தில் இருக்கிறோமா என்று கவலைப்படுவதே இல்லை.

நீங்கள் உச்சத்தில் இருந்தால், சனியால் உங்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இருக்காது. ஆனால், நீங்கள் நீச்சத்தில் இருந்தீர் களானால், சனி எங்கு இருந்தாலும், அதில் நீங்கள் கவலையோடுதான் இருப்பீர்கள்.

பூமியில் 90% பேர் ஜோதிடத்தை நம்புகிறார்கள். எந்த மதமாக இருந்தாலும், அதில் ஏதாவது ஒரு வடிவத்திலே, ஜோதிடம் உயிரோடு இருக்கவே செய்கிறது.

நாம் அனைவரும், 'சனி உச்சத்தில் இருக்கிறாரா, நீச்சத்தில் இருக்கிறாரா' என்று கவலைப்படுவதை விட்டுவிட்டு, 'நாம் உச்சத்தில் இருக்கிறோமா, நீச்சத்தில் இருக்கிறோமா' என்று உணரத் துவங்கினோமானால், நம்முடைய வாழ்க்கையையே மாற்றிவிடலாம். நம்முடைய உணர்வையும் உண்மையிலேயே மாற்றிக் கொள்ள முடியும். உங்கள் உடல் உச்சத்தில் இருக்குமானால், ஆரோக்கியமான வாழ்க்கையை அனுபவிப்பீர்கள். ஆரோக்கியமான வாழ்க்கைதான், உடல் உச்சத்தில் இருப்பதற்கான அளவுகோல் வாழ்க்கைதான்.

உச்சத்தில் இருக்கிற மனம் எப்படி இருக்கிறதென்றால், அதன் உச்சத்தில் இருக்கும் பொழுது, அதனுடைய குணங்களும், குணமாற்றங்களும், உங்களைத் தாக்காத அளவிற்கு, இனிமைத் தன்மையோடு தன்னை வெளிப்படுத்தும்.

உச்சத்தில் இருக்கும் மனமானது, எந்த விதமான வேறுபாடு, களிலும், மாறுபாடுகளிலும் சிக்காமல், உங்களுடைய உணர்வை இனிமையாக வைத்திருக்கும்.

துக்கம் பரவும்பொழுது ஒருவிதமான குளிர்ச்சி பரவும்.

இந்த இரண்டினாலும் வருத்தப்பட முடியாத, வருத்த இயலாத, வருத்தமில்லாத, ஒரு சுதந்திரமான உணர்வோடு வாழ்வதுதான், மனம் அதன் உச்சத்தில் இருப்பதற்கான அர்த்தம்.

மாறுபடுகிற மனநிலை இருக்குமானால், நீங்கள் உச்சநிலையான மனநிலையை இன்னும் உணரவில்லை என்று அர்த்தம்.

உங்கள் மனம் உச்சத்தில் இருக்குமானால், சீத உஷ்ண, சுக துக்கம் இவற்றால் மாறுபடாத மனநிலையை அனுபவிப்பீர்கள்.

உங்களுடைய ஆன்மா, உச்சத்தில் இருக்குமானால், எந்தவிதமான பந்தமும் இல்லாமல், உச்சத்திலேயே இருக்கும் ஜீவன் முக்தனாக, நித்யமும் ஆனந்தத்திலேயே வாழ்வீர்கள்.

ஒவ்வொருவருக்கும், ஒவ்வொரு விஷயம் சாதனையாக இருக்கலாம். சிலருக்கு ஒரு வீடுகட்டி, ஒரு கல்யாணம் செய்து, ஒரு கார் வாங்கினால் போதும் என்றிருக்கும்.

வீடு, கார் என இவை அமைந்துவிட்டால் போதும், அவர்கள் வாழ்க்கையே முடிந்து விட்டது போல இருப்பார்கள். அதைப் பெரிய சாதனையாக நினைப்பார்கள். சிலருக்குப் படித்துப் பட்டம் வாங்கினால் போதும், அதைப் பெரிய சாதனையாக நினைப்பார்கள். இன்றும் சிலர் சமூகத்தில் ஒரு பதவிக்கு வந்து விட்டாலே சாதனையாக நினைப்பார்கள்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். இதெல்லாம் ஒவ்வொரு துறையிலே சாதிக்கப்படுகிற சாதனைகள்.

நிஜமான சாதனை என்னவென்றால் ... எதற்காக நீங்கள் இந்த உடலையும் மனத்தையும் உருவாக்கினீர்களோ, அதற்கான சாரத்தை அனுபவிப்பது, அந்தச் சாரத்தை உணர்வது.

உடலை உச்சத்தில் வைத்திருந்து, மனத்தை உச்சத்தில் வைத்திருந்து, ஆன்மாவின் உச்சத்தை உணர்தல்; அதுதான் நிஜமான சாதனை. இந்த மூன்றிலும் உச்சத்தில் இருப்பதுதான் நிஜமான சாதனை.

புதிய சக்தி ஒன்றோடு துவங்குகிறோம் .

உயர்ந்த, உச்சக்கட்ட, குதூகல உணர்வில் எப்போதும் வாழுங்கள்.

உடல், தன்னிடமுள்ள உயர்ந்த பொக்கிஷங்களை, உங்களுக்குப் பரிசாகத் தந்து கொண்டேயிருக்கும் .

வாலிபர் ஒருவர், ''ஏன் தியானம் செய்ய வேண்டும் ? நிஜமாகவே தியானம் மனிதனுக்கு இன்றியமையாத ஒன்றுதானா ?

வாழ்க்கையை நன்றாய் வாழ்வதற்கு நாங்கள் சம்பாதிக்க வேண்டிய பல விஷயங்கள் இருக்கும்போது தியானத்திற்காக நேரம் செலவிடுவது கண்டிப்பாக அவசியம்தானா ? தயவு செய்து சொல்லுங்கள்," என்று கேட்டார்.

''அவசியம்தான்,'' என்று நான் கூற விரும்புகிறேன்.

அவர், ''அந்த முடிவைத்தான் எடுக்க முடியாமல் தடுமாறுகிறேன்,'' என்றார்.

"சரி, நீங்கள் நினைத்ததை நினைத்தபடி செய்து முடிக்க, எது அவசியம் ? சொல்லுங்கள், '' என்று கேட்டேன்

''நிச்சயமாய் மிகுந்த புத்திசாலித்தனமும், நல்ல உடல் ஆரோக்கியமும் வேண்டும்.''

''அப்படியென்றால், நல்ல உடல் பலமும், மனோ பலமும் நினைத்ததையெல்லாம் சாதிக்கத் தேவையென்கின்றீர்கள். சரியா ?''

"ஆம்."

''நல்லது உங்களிடம் அடுத்த கேள்வி ...

சமுதாயத்தில் நீங்கள் விரும்பியதை எல்லாம் சாதிக்க எது அவசியம் ? சொல்லுங்கள். ''

''பணமும், பதவியுமில்லாமல் எதைச் சாதிக்க முடியும் இந்தச் சமுதாயத்தில் ?''என்று கேட்டார்.

''ஆனால், ஆன்ம பலமில்லாமல் வேறெந்த பலம் இருந்தாலும், எதையும் சாதிக்க முடியாது எனும் உண்மை உங்களுக்குத் தெரியுமா? ஆன்ம பலமில்லாமல் உடல் பலத்தை மட்டும் அதிகரித்தால், அவர் முரடராகி விடுவார். (Violence)

அதேபோல் ஆன்ம பலமில்லாமல் மனபலம் மட்டும் அதிகரித்தால்... அவரிடம் கள்ளத்தனமும், குறுக்கு புத்தியும்தான் மேலிடும்.

ஆன்ம பலம் ஓரளவிற்காவது பொங்கினால்தான் உடல் பலம்கூட ஒருவரை முரடாக்காமல் பலசாலியாக்கும்.

மனபலம் கூட, ஒருவரைக் கெட்டவராக்காமல் நல்லவராக்கும்.

சுருங்கச் சொன்னால், ஒருவர் உயர்வதற்கான அடிப்படை மூலதனமே, ஆன்ம பலம்தான், '' என்றேன்.

''நீங்கள் சொன்ன பிறகுதான், ஒரு புதிய கோணமே வருகிறது, ' 'என்றார்.

"ஹிட்லர் கூட, மிக அதிக மனபலம் பெற்றவர்தான். செய்வது ? ஆன்மபலம் இல்லாமல் அதிகரிக்கும் மோசமான மனபலம் மிகவும் சைக்கோத்தனமாக (Psycho) மாறிவிடுகிறதே.

பண பலமும் பதவி பலமும் மக்கள் பலமும் தம்மைச் சுற்றி அதிகரிப்பதற்காக உழைக்கும் ஒருவர், அவற்றிற்கிணையாக கமக்குள் ஆன்மபலம் அதிகரிக்கிறதா? என்று ஒவ்வொரு படியிலும் பார்த்தாக வேண்டும்.

ஆன்ம பலம் என்றால் ...

காரணமில்லாமல் பொங்கும் ஆனந்த சக்தி. இந்த ஆனந்த சக்தி ஒருவருக்குள் பொங்க ஆரம்பித்து விட்டால், பலவீனம்கூட பலமாகிவிடும்.

வீரரைக்குப் புல்லும் ஆயுதம்.

தீரனுக்குச் சொல்லும் ஆயுதம்.

இந்த உயர்ந்த நிலையெல்லாம் ஆனந்த சக்தி பொங்க வாழும் ஒருவருக்குதான் சொந்தமாகும். அவரால்தான், எதைக் கொண்டும் ஜெயிக்க முடியும்.

ஒருவருக்குள் நேரடியாக ஆனந்த சக்தியைப் பொங்க வைக்க உதவுவதுதான் தியானம். இந்தத் தியானத்திற்காக நேரம் செலவு செய்யலாமா, இல்லையா என்பதை நீங்கள்தான் முடிவுசெய்ய வேண்டும்," எனச்சொல்லி முடித்த போது, வாலிபரின் கண்களில் பளிச்சிட்ட தெளிவைக் கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தோம்.

மேற்குறிப்பிட்ட சம்பாஷணை முக்கியத்துவத்தை, ஒவ்வொருவருக்கும் புரிய வைக்க முயற்சிக்கிறோம்.

ஆனந்த சக்தி ஒருவருக்குள் பொங்க ஆரம்பித்துவிட்டால் பலவீனம் கூட பலமாகிவிடும்.

உங்களுக்குள் முதலில் உழையுங்கள். எந்த நிலையில் நீங்கள் இருந்தாலும், உங்களை அது வீரராகவும், உயர்ந்த மனிதராகவும் மாற்றும்.

மந்தத்தன்மைதான் உங்களுடன் இருந்துகொண்டு, உங்களை முன்னேற விடாமல் தடுத்துக்கொண்டேயிருக்கும் எதிரி.

இந்த தனித் தீவாக உணரும் போதுதான்.

உடல் பலத்தை அதிகரிப்பதிலிருந்து பணபலத்தை அதிகரிப்பதுவரை, மனிதர்களின் முயற்சிகளெல்லாம்... ஏதோ ஒரு வகையில் தம்மைத் தனித்தீவாக்கிக்கொள்ளும் முயற்சிகள்தான்.

தனித்தீவிலிருந்து உங்களை விடுவித்துக்கொண்டாலே, நிஜமான ஆன்மபலம் விழித்துக்கொள்ளும்.

நீங்கள் வரையரைக்குட்பட்டவரல்ல என்ற நிஜத்தை உணர்ந்துவிட்டாலே, வரையரைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆனந்த சக்தி பொங்க ஆரம்பித்துவிடும். இதற்கு இந்தக் கியானம் நேரடியாக உதவும்.

சும்மா விரும்பினால் சுதந்திரம் வராது. விருப்பத்தைச் செயலாக மாற்றினால் சுதந்திரம் பெருகும். பில்கேட்ஸ்க்கும், பில்கேட்ஸ்-ஐ போன்று மாற விரும்புபவர்களுக்கும் இருப்பது 24 மணி நேரம் தான். செயல்படுத்துபவர் சாதிக்கிறார். சுதந்திரத்தைப்பெருக்கிக்கொள்கிறார். விரும்புபவர் கனவு காண்கிறார். சுதந்திரம் தரவில்லையென குறை சொல்கிறார்.

அதை யாரும் தர மாட்டார்கள். நீங்கள்தான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

குண்களை அமருங்கள். ஒரு பலூன் விரிவடைவது போல, நீங்கள் எல்லாப் பரிமாணங்களிலும் விரிவடைந்து கொண்டே செல்வதை உணருங்கள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீட்டளவுக்கு விரிவடைவதை முதலில் உணருங்கள். அடுத்து பூமியளவிற்கு விரிவடைவதை உணருங்கள். அப்படியே வானம் வரை விரிவடைவதையும், அதையும் தாண்டி நிலவும் நட்சத்திரங்களும், பால்வெளித்திரள்களும் உங்களுக்குள்ளே வருமளவிற்கு விரிவடைந்து கொண்டே செல்லுங்கள்.

இந்தத் தியானத்தை, அடிக்கடி செய்து வர வர, ஆன்ம சக்தி பொங்க ஆரம்பித்துக் கொண்டேயிருக்கும்.

பலங்களையெல்லாம் தாண்டிய பலம், பொங்க ஆரம்பிக்கும். இந்தத் தியானத்தை யார் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்.

The state of Krishna is what needs to be achieved!

Inner transformation

Essence of years of Research & Development

Who to Marry Whom?

Gayatri Deeksha - A Technique to Awaken Energy and intelligence

Who should marry? Who should become a sannyasi? A Vedic-Science based explanation

The Great Conspiracy done against humanity

Not being aware of what you have missed is the real misery!

Children never degenerate! They are made to degerate!

Kama Sutra or Brahma Sutra - Guru will decide

Our living environment will design our life

Changing the state of your consciousness is the only solution

The secret to win over destiny

For those who want to fly and reach the goal...

For those who want to walk and reach the goal...

• விதியை வெல்லும் வீரியத்தை அடைவது 'ஜீவன் முக்தி'

சில்லூரி ஒன்றில் நடத்திய THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஸ்புரணம் தியான முகாமில் இளைஞர் ஒருவரோடு நிகழ்ந்த இனிமையான உரையாடல் ...

''திருமணத்திற்கு முன் பிரம்மச்சரியம் அவசியமா ?''

''திருமணத்திற்குப் பின்பும் அவசியம்.''

"அதெப்படி திருமணத்திற்குப் பின்பும் .. ? "

திருமணத்திற்கு முன் பிரம்மச்சரியம் அவசியமா?

"உங்களின் இந்தக் பிரம்மச்சரியத்தின் அறிவியல் (Science of Bramachariyam) மக்களுக்குத் தெரியாததால்தான், இதைப் போன்ற பல சந்தேகங்கள் எழுகின்றன, '' எனச் சொன்னபோது, இந்தச் சின்ன கதையைச் சொன்னேன்.

கிருகஸ்கரொருவர், ரிஷியிடம் வில்லங்கமான ஒரு கேள்வியொன்றைக் கேட்டார்.

கிருகஸ்தர்: "18 பிள்ளைகளைப் பெற்ற என்னுடைய தாத்தாவின் வயது 97, உங்களுடைய ஆஸ்ரமத்திலுள்ள மூத்த சன்யாசியின் வயது 95.

என்னுடைய தாத்தா ஒரு பிரம்மச்சாரியல்ல. ஆனால், உங்களின் மூத்த சன்யாசி வாலிப வயதிலிருந்தே துறவிதான்.

பதினெட்டுப் பிள்ளைகளைப் பெற்ற என் தாத்தா 97 வயதிலும் உங்களின் மூத்த க ன்யாசியைப் போலவே உற்சாகமாயிருக்கிறார். ஆரோக்கியமாயிருக்கிறார்.

இவர் சம்சாரி. அவர் சன்யாசி. இருவரும் ஒரேமாதிரியாக நன்றாக இருக்கிறார்களே, எப்படி இது சாத்தியம் ?' என்று கேட்டு நிறுத்தினார்.

ரிஷி: ''காரணம், இருவருமே பிரம்மச்சாரிகள்.''

கிருகஸ்கர்: ''என்னது! இருவருமே பிரம்மச்சாரிகளா ? ' '

ரிஷி: ''95 வயதுவரை வாழ்ந்த சன்யாசி, சன்யாசி யாகாமல் திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தார் என்றால், அவரது வாழ்க்கை அதோ கதிதான். அதே போல் உன் தாத்தாவிற்கும் மாறி நிகழ்ந்திருந்தால் வம்புதான். ''

கிருமணத்திற்கு முன் பிரம்மச்சரியம் அவரியம்தானா ? திருமணத்திற்குப் பின்பும் பிரம்மச்சரியம் அவசியம்.

ஒரு மனிதனின் சக்கி என்பது அவருடைய உத்சாகத்திற்கான எரிபொருள் போன்றது.

கிருகல்தர்: குடும்பத்தோடு வாழ்ந்த வாழ்ந்த என் தாத்தாவால், ஒரு தனி சன்யாசியாக வாழ்ந்திருக்க முடியாதா ?''

ரிஷி: ''ஒரு குடும்பத்தோடு வாழவேண்டும் என்ற அசைகளை (பிராரப்தம்) குடும்பத்தோடுதான் வாழவேண்டும். அதுதான் தர்மம். அதனால்தான், என்னிடம் துறவறம் குட்பவருக்கெல்லாம்

நான் துறவறம் தந்துவிடுவதில்லை. இன்னொரு துணை இல்லாமலே வாழுமளவிற்கு சக்தியளவில் உயர்ந்தவர்கள்தான், துறவறம் எடுக்க வேண்டும். அவருக்குதான் துறவறம் இனிக்கும். ''

கிருகஸ்தர்: "அப்படியென்றால், சக்தியளவில் உயராதவர்களுக்கு மட்டும்தான் திருமண வாழ்க்கை கிட்டுமா ? '

ரிஷி: ''சக்தியளவில் ஒருவர் தன்னை உயா்த்திக்கொள்வதுதான் பிரம்மச்சரியும், தனி மனிதனாய் வாடுவதல்ல. தனி மனிதனாய் மலர்வகே, பிரம்மச்சரியும்.

திருமண வாழ்வு தித்தித்தால், நிச்சயம் அவரது வாழ்வு, அவரது பிராரப்குத்தின் படியேதான் இருக்கிறது. அதுபோலவே ஒரு துறவியின் வாழ்வில் துறவறம் தித்திக்க வேண்டும். அது குன்றாத உத்சாகத்தைத் தரவேண்டும்.

அப்படியில்லாமல் திருமணமோ, துறவறமோ முதலில் தித்தித்து, பின் கசக்க ஆரம்பித்தால், அந்த நபர் தமக்கு நோமாறான வாழ்வை தேர்ந்தெடுத்து விட்டார் என்று அர்த்தம்.

ஒரு மனிதனின் சக்தி என்பது, அவருடைய உத்சாகத்திற்கான எரிபொருள் போன்றது.

அந்தச் சக்கியானது அளவுக்கு மீறி செலவமிக்கப்படும்போதுகான், மனிதனை இறுக்கம், துக்கம், சோர்வு, கோபம் போன்ற எல்லாமே ஆக்கிரமிக்க ஆரம்பிக்கின்றன. மனிதன் வாட ஆரம்பிக்கிறான்.

பிராரப்த ஆசைகளின்படி வாழும் ஒரு மனிதா வாடமாட்டார். அப்படி வாடினால், அதிலிருந்து உடனே வெளிவர வேண்டும்.''

கிருகஸ்தர்: வாடித்தான் போகிறேன். அதிலிருந்து வெளிவர என்ன செய்ய வேண்டும் ?''

ரிஷி : ''தனி மனிதராய் வாழ விரும்பினாலும், குடும்பஸ்தராய் இருவரின் வாழ்க்கைக்கும் அடிப்படையானது சக்திதான். அதில் எங்கேயிருந்தாலும், வாட ஆரம்பித்துவிடுவார்.

சக்தியளவில் ஒருவர் தம்மை உயர்த்திக் கொள்வதுதான் பிரம்மச்சரியம். கணி மனிதனாய் வாடுவதல்ல. தனி மணிதனாய் மலர்வதே பிரம்மச்சரியம்.

அந்த சக்தியைப் பெற்றவர் எங்கேயிருந்தாலும், குன்றாத ஆனந்தத்தோடும், உத்சாகத்தோடும் இருப்பார். உன் தாத்தாவும், நம் மூத்த சன்யாசியும் இரண்டாவது வகையைச் சேர்ந்தவர்கள், சக்தியில் உயர்ந்தவர்கள்.

வீணான கற்பனைகளிலும், எண்ணங்களிலும் சிக்கிக்கொள்ளாதவர்கள். அந்த அளவிற்கு உள்சுதந்திரம் பெற்றவர்கள் இருவரும். அந்த அளவிற்கு தியானங்களைச் செய்து உயர்ந்தவர்கள்.

உள் சுதந்திரமடைவதற்கான உயாந்த முறையே பிரம்மச்சரியும் என்று அமைக்கிறோம். அந்தச் சுதந்திரத்தை நிஜமாய்க்கொண்டாடுபவர்களே பிரம்மச்சாரிகள்.

இவ்வுலகில் மனிதராய்ப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் பூர்ணமான உள் சுகந்திரம் பெற வேண்டும்,'' என முடித்தார்.

எப்படி ஐந்து வருட எம்.பி.பி.எஸ். முக்கியமோ, அதேபோல் தியானமும் வயதானவரைவிட, சிறப்பான வாலிபர்களுக்குத்தான் பலன்களைக் கருகிறது.

ஐம்பது வருட குடும்பஸ்தராவதற்கு முன், சில வருடங்களாவது, சக்தியைச் சேமித்து வைக்கப் பழகியிருக்க வேண்டும்.

உள் சுதந்திரமடைவதற்காண உயர்ந்த முறையை பிரம்மச்சரியம் என்றழைக்கிறோம். அந்தச் சுகந்திரத்தை நினுமாய்க் கொண்டாடுபவர்களே பிரம்மச்சாரிகள். மனிதராய்ப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் பூர்ணமான உள் சுதந்திரம் பெற வேண்டும்.

The state of Krishna is what needs to be achieved!

சின்ன கதை ...

கிருஷ்ணர், கோபிகைகளோடு ஆனந்தக் கூத்தாடியபடி வந்து கொண்டிருந்தாா்.

அப்போது அங்கே பாய்ந்து சென்று கொண்டிருந்த யமுனை நதியைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது. நதியிலோ தண்ணீர் கரைபுரண்டோடியது. கடக்க முடியாது.

அப்போது கிருஷ்ணர்.''யமுனையே நான் பிரம்மச்சாரி என்பது உண்மையானால்... எனக்கு வழிவிடு,'' என்று சொன்னார்.

அவர் சொன்ன உடனே, யமுனை கிழித்துக் கொண்டு, கிருஷ்ணர் நடந்து செல்ல பாதையை உருவாக்கிக் கொடுத்தது.

கிருஷ்ணர் பிரம்மச்சாரி இயற்கையே உறுதிசெய்திருக்கிறது.

இப்படியொரு சம்பவம் நிகழ்ந்ததா, இல்லையா ? இது நிஜமா, பொய்யா ? என்றெல்லாம், நாம் ஆராய்ச்சி செய்வதால் பலன் ஏதும் இல்லை. இச்சம்பவத்தில் பதிந்திருக்கும் சத்யம் மிக ஆழமானது.

ஆது...

'கிருஷ்ணர், ஒரு பிரம்மச்சாரி'

அவ்வளவு கோபியரோடு இருந்தும் கிருஷ்ணர் ஒரு பிரம்மச்சாரியாக, எந்தப் பாதிப்பும் இல்லாமல் இருந்திருக்கிறார்.

நீரிலேயே இருந்தாலும், அதனோடு கொஞ்சமும் நட்புகொள்ளாத தாமரையைப் போல, உணர்வளவில் யாரோடும் ஒட்டிக்கொள்ளாத, சிக்கிக்கொள்ளாத சுதந்திரத்தைப் பெற்றிருந்தால் மட்டுமே, கிருஷ்ணரைப் போல் வாழ்வைக் கொண்டாடலாம்.

* யார் சண்யாசி ?'

தனக்குள் ஆனந்தமாய், தனக்குள் சுதந்திரமாய், யாருடைய தொந்தரவு மில்லாமல் இருக்கும் நிம்மதியான நிலையே சன்யாசம்.

பெண்களின் செய்யப்படாத நிலையில் இருப்பவர் சம்சாரியாக (இல்லறவாசி) இருந்தாலும் சன்யாசிகான். அதுவே கிருஷ்ண நிலை.

பெண்களே இல்லாக காட்டுக்குள் மாத்தினடியில் அமர்ந்திருக்கும் தனிமனிதரின் மனத்திற்குள் ரம்பையாகவும், மேனகையாகவும் மாறி மாறிப் பல பெண்களின் நினைவுகள் வந்து வாட்டினால் ... ?

அவர் தம்மை சன்யாசி என்று அழைத்துக்கொண்டாலும், சம்சாரியே.

சன்யாசம் உடையில் இல்லை. சன்யாசம் உணர்விலிருக்கிறது. இதுவரை சொன்னது ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல. பெண்களுக்கும் பொருந்தும்.

ஆண்களின் நினைவுகளினால் அலைக்கழிக்கப்படாத அடைந்துவிட்டால், அவர்களும் கிருஷ்ண நிலையை அடைந்தவர்கள்தான்.

தமக்குள் ஆனந்தமாய் தமக்குள் சுதந்திரமாய் யாருடைய தொந்தரவுமில்லாமல் இருக்கும் நிம்மதியான நிலையே சன்யாசம்.

விதியை வெல்லும் இன்னொரு அருமையான சத்தியம் ...

'விதியை வெல்லும் வீரியம் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிறது'.

'பிரஹ்மஹ' என்றால் பிரபஞ்சத்தைப் போன்று; இறைவனைப் போன்று, பிரபஞ்ச இருப்பைப் போன்று! என்று பொருள்.

'சா்யம்' என்றால் வாழுதல்.

ஏனென்றால், உங்களாலும் விதியை வெல்ல முடியும்.

இப்போது நீங்கள் உள்வாங்கும் சத்தியங்கள் இந்தப்பிறவிக்கு மட்டுமல்லாமல், இதற்குமேல் நீங்கள் எடுக்கப்போகும் பிறவிகளில் கூட, வந்து உதவும்.

நீங்கள் யாராக இருந்தாலும், பிரம்மச்சரியம் எனும் ஆனந்தமயமான அறிவியலைப் பற்றிய செய்திகளே உங்களுக்குள் மலர்ச்சியை ஏற்படுத்தும்.

விதியை வெல்லும் வீரியம் பிரம்மச்சரியம்

பிரபஞ்சம் எப்படி இயங்குகிறதோ, அதைப் போலவே இயங்குதல்.

இந்தச் சத்தியத்தைப்பற்றி, நிறைய பேசுவதில்லை. காரணம், இது ரொம்ப சூட்சுமமான சத்தியம். இந்தச் சத்தியத்தை உள்வாங்குவதற்கே, ஓரளவிற்கு உணர்வு மேன்மை அடைந்து, சூட்சுமத்தன்மையை அடைந்திருக்க வேண்டும்.

தமக்குள்ளே மலர்கிற தெளிவைத்தான் பிரம்மச்சரியம் என்கிறோம்.

சிவசூத்திரத்தில் ஈஸ்வரன் ... க்ரமத்வாதஷகம் ஸம்யக் த்வாதஷாக்ஷர பேதிதம் ஸ்தூல லக்ஷம பரஸ்தித்யா புக்த்வா முக்த்வாந்த: சிவ:

"பன்னிரு உணர்வாக பகுத்திருக்கும், பன்னிரு மையங்களும் முறைப்படி ஸ்தூல, சூக்ஷ்ம மற்றும் அதைத்தாண்டிய பரநிலை, ஒவ்வொன்றையும் விட்டுத் தியானிக்க ... இறுதியில் சிவநிலை வெளிப்படும். சிவசொரூபமாக மாறுவோம்.

ரொம்ப ஆழமான நுட்பம் இது. மனிதக் குலத்தின் மிகப்பெரிய வாழ்க்கை முறையை, மிக உயர்ந்த வாழ்க்கை முறையை ஈஸ்வரன், இந்தச் சூத்திரத்திலே வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்.

ஆனந்த சன்யாசத்திற்கான நேர்முகத் தேர்வில், புதிதாய் வந்திருந்த இளைஞர், "பிரம்மச்சரியம் என்றால், வாழ்வின் சுகங்களை விட்டு வெறுமையாய் வாழ்வதா?" என கேட்டார்.

''பிரம்மச்சரியம் என்பது, வெறுமையாய் வாழ்வதல்ல, வாழ்வின் வெறுமையைப் போக்கும் வாழ்வியல் பயிற்சி அது!

வாழ்வில் எல்லாமிருந்தும் ஏதோ ஒரு வெறுமை இருக்கும்.

வாழும் வாழ்வில் எதுவுமில்லா விட்டால் கூட, ஆனந்தமாய் இருக்கும் வாழ்வு முறையைக் கற்றுக்கொண்டு வாழ்வதே பிரம்மச்சரியம்,'' என்று சொன்னோம்.

அண் பெண்ணை பார்த்து விலகி ஓடுவதும், பெண் ஆணைப்பார்த்து விலகி ஒடுவதும் அல்ல. இதையெல்லாம் கடந்தது.

உடலளவில் சலனப்படுவதைக் கடந்து இருப்பது பிரம்மச்சரியம் அல்ல. மனதளவில் சலனப்படுவதைக் கடந்து இருப்பதே பிரம்மச்சரியம்.

யாராலும், எந்த உணர்ச்சியாலும் அசைக்கப்பட முடியாமல் இருக்கும் நிலையே, கிருஷ்ணரின் பிரம்மச்சரிய நிலை. இதைத் தொட்டவர் திருமணம் ஆன பின்கூட சலனப்படாமல் இனிமையாக ஆழ்ந்து வாழ்ந்து கடந்து வருவார்.

இந்த நிலையைத் தொடாதவர் கட்டப்பிரம்மச்சாரியாக வாழ்ந்தாலும்கூடகூட சலனப்படுவார். இதுதான் கடக்கப்பட வேண்டும். இது எல்லோருக்கும் பொருந்தும்.

தமக்குள்ளே விதியையே நிலையைத்தான் பிரம்மச்சரியம் இந்தச் சூத்திரத்திலே வருடங்களுக்கு முன்பே வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

தமக்குள்ளே மலர்கிற தெளிவால், கம் விதியையே வெல்லும் நிலைகான் பிரம்மச்சரியம் என்று ஈஸ்வரன் இந்தச் சூத்திரத்தில் சொல்கிறார்.

ஆழ்ந்த குட்சுமமான நிலைக்குள் செல்லச் செல்ல, இந்த உணர்வுக்குள்ளே மூழ்க மூழ்க, நமக்குள்ளே, பிரபஞ்சத்தைப் போலவே வாழுகிற இந்தப்பிறவியிநீங்கள் உள்வாங்கும் சத்தியங்கள் இந்தப்பிறவிக்கு மட்டுமல்லாமல், இதற்குமேல் நீங்கள் எடுக்கப்போகும் பிறவிகளில் கூட, வந்து உதவும்.

ஒரு உணர்வு நிலை மலர்ந்துவிடும். அதைத்தான் நம்முடைய ரிஷிகள், பிரம்மச்சரியம் என்ற வார்த்தையினாலே விளக்குகிறார்கள்.

அதாவது, பிறந்த ஒரு ஜீவன், இனிமையாக வாழ்க்கையை வாழத்துவங்கி, படிப்படியாகத் தம்முடைய சூட்சும நிலைக்குள், எதிலிருந்து நாம் வெளிப்பட்டோமோ, அந்த நிலையை நோக்கிச் சென்று, அதற்குள்ளே வாழத் துவங்கும் பொழுது அதற்குள்ளே ஆழ்ந்து செல்லத் துவங்கும் பொழுது, ஏற்படுகிற மாற்றத்தைத்தான் பிரம்மச்சரியம் என்று சொல்கிறோம்.

Essence of 10,000 years of Research & Development

டுவ்வொரு தனிநபரும் சுயமாகத் தங்களைப் பற்றியும், தங்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றியும் முடிவெடுக்கும் சுதந்திரத்தையும், தெளிவையும் தந்து, வாழ்வை மேம்படச் செய்யும் பாரம்பரியமே வேதப் பாரம்பரியம்.

எந்த வாழ்க்கை முறையைக் கடைப்பிடித்தால், வாழ்வின் இலட்சியத்தை அடைய முடியுமோ அதற்கு முக்கியத்துவம் அளித்து, ஆராய்ச்சி செய்த பாரம்பரியமே வேதப் பாரம்பரியம்.

வாழ்விற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்காமல், வாழ்விலிருந்து ஓய்வு பெறும் வயதில், ''நான் வக்கீலாக வேண்டும் என்று நினைத்தேன். ஆனால், என் துரதிர்ஷ்டம், இப்படிக் குமாஸ்தாவாகவே இருக்கிறேன்,' என்று சிலா் புலம்புவார்கள்.

நம் முன்னோர்கள் வாழ்வின் இலட்சியத்தை உணர்ந்ததால்தான், வாழ்க்கையை உள்வாங்குவதற்கும், புரிந்துகொள்வதற்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தார்கள்.

நம் வாழ்க்கையைப் பற்றி ஆழமாக ஆராய்ச்சி செய்து, அந்த ஆராய்ச்சியின் பலனை வாம்க்கை முறையாக வடிவமைத்து, மேம்படுத்தி வைக்கிருக்கிறார்கள்.

அதற்கேற்றாற்போல் 10,000 வருட ஆராய்ச்சியின் சாரத்தையும், நம்முடைய வாழ்க்கையின் பாகமாகவே செய்திருக்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையின் முதல்பாகம், வாழ்க்கையைப் பற்றி நமது முன்னோர்கள் செய்த ஆராய்ச்சி மற்றும் மும்பாட்டை முழுழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்காகவும், உள்வாங்கிக் கொள்வதற்காகவும் தங்களின் வாழ்வை செலவு செய்வதாகும்.

யார் யாரைத் திருமணம் செய்து கொண்டு வாழ்வதுஎன்பது இந்த முதல் பாகத்திலேயே தெளிவாக முடிவு தெரிந்து விடும்.

யாரெல்லாம் திருமணம் செய்யலாம், யாரெல்லாம் இல்லறத்திற்குள் நுழையலாம். என்பதை முதல் பாகத்திலேயே சுயமாக முடிவு செய்து விடுவார்கள். தங்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றி தாங்களே முடிவு செய்து விடுவார்கள்.

ஒரு குழந்தை பிறந்தவுடனேயே, அந்தக் குழந்தையைப் பெற்றோர்கள், குருகுலத்திலே ஒப்படைப்பார்கள்.

அந்தக் குருகுலத்தில் முதல் ஏழு ஆண்டுகள் வரை, அந்தக் குழந்தை விளையாடி, செயல்முறை மூலமாக வாழ்க்கையைக் கற்றுக் கொள்ளும்.

ஏழு ஆண்டு வரை குழந்தைகளுக்கு அக்ஷரம் அளிக்கப்படுவதில்லை. எழுத்தும், வார்க்கைகளும் அளிக்கப்படுவதில்லை.

அக்ஷரம் என்றால் 7 வயதிற்கு முன் குழந்தைக்கு எழுத்தை அளிப்பது. அதன் பக்க விளைவாக அது அவா்களுடைய பாவனைச் சக்கியை (visualisation) அமிக்கும்.

அது கண்ணை விற்று, ஒவியம் வாங்குவது போலாகும். கால்களை விற்று நடனமாடக் கற்றுக் கொள்வதைப் போல; கைகளை விற்று வியம் வரைவது போல ஒரு கொடுமையான விஷயம். ஏழு ஆண்டுகள் வரை நமது குருகுலத்தில், குருகுல பாரம்பரியத்தில் அக்ஷரம் அளிக்கப்படுவதில்லை. இது போன்று ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை, வளர்ச்சியை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்ட பாரம்பரியம் வேத பாரம்பரியம்.

10,000 வருடங்கள் நம் நம் குரனிகளும், ரிஷிமார்களும் செய்த ஆராய்ச்சியின் சாரத்தினால்தான் இன்னும் பயனடைந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

வாழ முடியாது ... என்று சொல்ல முடியாது. காரணம் கல்யாணம் என்பது தரகர்களாலும், யாரோ ஒரு ஜோதிடா் எழுதிய மஞ்சள் படிந்த ஜாதகத்தாலும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

கல்யாணம் என்பது Share Market அல்ல. முன்பின் தெரியாத இருவர் அடுத்த 40 வருடம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வாழ வேண்டும் என்றால் நிம்மதி என்பது கேள்விகுறியாகத்தான் இருக்கும்.

திருமணத்திற்கு முன், ஜாதகப் பொருத்தம் பார்ப்பதற்கு முன், மனப்பொருத்தம் பார்க்க வேண்டும். வெறும் வயது வரமபை மட்டும் பார்ப்பதைத் தாண்டி அவர்களின் சக்தி, புத்தி எந்த அளவிற்குப் பொருந்துகிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். அப்படிப் பார்த்துச் செய்யப்படும் திருமணமானது நிச்சயமாக ஆனந்தத்தில் துவங்கி ஆனந்தத்தில்தான் முடியும்'.

Gayatri Deeksha - A Technique to Awaken Energy and Intelligence

டு (ழ வயதில் குழந்தைகளுக்கு காயத்ரி தீகைஷ் அளிக்கப்படும்.

காயத்ரி தீகைஷ் என்பது எந்தத் தெய்வத்தையும் வழிபடுவதற்கான முறை அல்ல. நம்முடைய உணர்வை விழிப்பாக்குவதற்கான தீகைஷ், நம்முடைய உணாவை மலரச் செய்வதற்கான தியானமுறை இந்த காயத்ரி தீகைஷ.

நம்முடைய செல்வதற்கான தியான முறைதான், காயத்ரி தீகைஷ. காயத்ரி மந்திரத்தினுடைய பொருளே, அதுதான்.

"ஓம் பூர் புவஸ் ஸவ: தத் சவிதுர்வரேண்யம் பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி தியோ யோ ந: ப்ரசோதயாத்" காயத்ரி தீகைஷ் எந்த தெய்வத்தையும் வழிபடுவதற்கான முறை அல்ல. நம்முடைய உணர்வை விழிப்பாக்குவதற்கான தீகை்.

பொருள் :

''எந்த நுண்சக்தி, எனக்குள் நுண்ணறிவை மலரச் செய்யுமோ. அந்தச் சக்தியைத் தியானிக்கிறேன். இந்தச் சக்தியைத் தியானிப்பதற்கு, அந்தச் சக்தியே எனக்கு உதவட்டும். அந்தச் சக்தியின் அருளால் நான் அந்தச் சக்தியை அடைவேனாக, அனுபவிப்பேனாக!''

இதில் பார்த்தீர்கள் என்றால், எந்த ஒரு தனித் தேவதையையும் வழிபடவில்லை. உங்கள் உணர்வை மேம்படுத்தி கொள்கிற, அருமையான தியான நுட்பமாக நமக்கு வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் முதல் பாடமே, தன்னுடைய உணர்வில் உயர்வதுதானே தவிர, வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வது அல்ல. நம்முடைய பாரம்பரியத்தின் முதல்பாடமே, உணர்வை மலரச் செய்கிற பாடம்தான்.

ஏழு வயதில், உங்கள் உணர்வை குட்சுமமாக்கிக் கொள்ளும் தியான நுட்பம் வழங்கப்படும். ஏழில் இருந்து பதினான்கு வயது வரை, அந்தக் குழந்தை ஆழ்ந்து, இந்தத் தியானங்களுக்குள் மூழ்கும்.

"குமந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் முதல் பாடமே, தன்னுடைய உணர்வில் உயர்வது தானே தவிர, வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வது அல்ல. நம்முடைய பாரம்பரியத்தின் முதல் பாடமே, உணர்வை மலரச் செய்கிற பாடம்தான்.

வேதப் பாரம்பரியத்தின்படி ஏழு வயதிலிருந்து பதினான்கு வயது வரை, குழந்தைகள், ஆழ்ந்து குட்சுமமான நிலைக்குத் தங்களுடைய உணர்வைக் கொண்டு செல்கிற தியானங்களிலே ஈடுபடுவார்கள்.

செய்கிற ஆழமான தியானங்களினாலே, உடலிலே சக்தியானது கீழ்நோக்கிப் பாயாமல்… கீழே வந்து படியாமல், மேல் நோக்கித் திரும்பும்.

குருகுலத்தில் ஆண் குழந்தைகளும், பெண் குழந்தைகளும் பேதமின்றி இருப்பார்கள்.

தாயாகவும், தந்தையாகவும் மாறுகிற திறன் உடலுக்கு வரும் பொழுது, (Physical Maturity) உடல் முதிர்ச்சி பெற்று சக்தி கீழே இறங்காமல், மேல் நோக்கியே இருக்குமானால், அந்தக் குழந்தைகள் சென்யாச வாழ்க்கைக்குத் தயார்படுத்தப்படுவார்கள்.

இல்லை… உடல் வளர்ந்தது போலவே, சக்தியும் வளர்ந்து கீழ் இறங்கிவிடுமானால், அவர்கள் கிரவூஸ்த வாழ்க்கைக்கு, இல்லற வாழ்க்கைக்குத் தயார்படுத்தப்படுவார்கள்.

சக்தி ரீதியாக, வாழ்க்கை ரீதியாக மாற்றம் இருந்தாலும், அவரவர் பாதையிலேயே உணர்வு ரீதியாக உயர்வதற்குத் தயார்படுத்தப்படுவார்கள்.

சக்தி ரீகியாக வாழ்க்கை ரீகியாக மாற்றம் இருந்தாலும், அவரவர் உணர்வு ரீதியாக உயர்வதற்கு தயார்படுத்தப்படுவார்கள்.

நன்கு ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இது மிகப்பெரும் அறிவியல்.

யார் சம்சாரி ஆகவேண்டும்? யார் சன்யாசி ஆக வேண்டும்? என்ற நம் முன்னோர்கள் மிக ஆழமாக, தெளிவான அறிவியலாக வகுத்து வைத்து இருக்கிறார்கள்.

The Great Conspiracy done against humanity

குழந்தைகளுக்கு துரதிர்ஷ்டவசமாக, சமூகத்தின் கொடுமையான சூழல் காரணமாக, உடல் மலர்ச்சி அடைகிற வயது குறைந்துகொண்டே வருகிறது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் எட்டு வயதில் உடல் மலர்ச்சி நடக்கத் துவங்கிவிடுகிறது' என்று மருத்துவர்கள் வேதனையோடு பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

அது சமூக ரீதியாகச் சரியாக இருக்கலாம். ஆனால், அது அவர்களுக்கு இழைக்கப்படும் பாவம். பாவம்கூட அல்ல, துரோகம்!

கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் புகுத்தும் சமூகச் சூழல்தான் மனித குலத்திற்கு இழைக்கப் பட்டிருக்கிற மிகப்பெரிய கொடுமை. மிகப்பெரிய துரோகம்.

குழந்தைகளின் ஆரோக்கியமான எதிர்காலம் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது.

உடல் மலர்ச்சி (Physical Maturity) ஆகிற வயது அதிகமாக ஆக, குழந்தைகள் ஆரோக்கியத்தோடும் ஆயுளோடும் உயர்ந்த மன அழுத்தம் இல்லாத, நரம்பு தளர்ச்சி அடையாத, ஸ்திரமான நரம்பு மண்டலத்தோடு வாழ்வார்கள்.

உடல் மலர்ச்சி நடக்கிற வயது, ஒரு காலத்தில் பதினெட்டு வயதாக இருந்தது என்று கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம்.

என்னுடைய சந்தோஷப்பட்டு, அதில் நான் தொடர்ந்து முன்னேற உத்வேகம் தந்தவர் ஒரு பெண் துறவி. அவருக்கு மாதாஜி விபுதானந்தபுரி தேவி என்று பெயர். அவர்கள், தங்களுடைய சிறுவயதில் செய்த சாதனைகளைப் பற்றியும், அடைந்த ஆன்மீக அனுபவத்தையும், என்னிடம் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

உடல் மலர்ச்சி அடைகிற வயது அதிகமாக ஆக, குழந்தைகள் ஆரோக்கியத்தோடும் ஆயுளோடும் வாழ்வார்கள்.

சிறுவயதிலிருந்தே யோகம், தவம் செய்து வந்திருக்கிறார். மிகவும் சிரத்தையோடு தொடர்ந்து செய்து, இருபத்தி இரண்டு வயது வரை உடல் மலர்ச்சி ஆகவே இல்லையாம்.

அவர் பெரிய யோகி.

அவருடைய குடும்பத்தினர், அவருக்குத் திருமணம் செய்விக்க வேண்டும் என்பதற்காக, யோகம், தியானம் செய்வதை எல்லாம் நிறுத்தினார்களாம். அவரை யோகம் செய்யவிடாமல் தடுத்திருக்கிறார்கள்.

அதையெல்லாம் தடுத்தும், நான்கு வருடங்களுக்குப் பிறகுதான், உடல் மலர்ச்சி நிகழ்ந்ததாம்.

பதினெட்டு வயதில், யோகம் செய்வதை வீட்டிலிருந்தவர்கள் தடுத்திருக்கிறார்கள், நான்கு வருடங்களுக்கு பிறகு, இருபத்தி இரண்டு வயதில்தான் உடல் மலர்ச்சி நடந்ததாம்.

அதற்குப் பிறகுதான், இல்லற வாழ்க்கையிலேயே ஈடுபட்டு இருக்கிறார்கள். குழந்தைகள் பிறந்திருக்கிறார்கள். கட்டாயப்படுத்தித்தான் திருமண வாழ்க்கையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டு இருக்கிறார்.

அவருடைய வாழ்விலிருந்து நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது. "சூட்சுமமான உங்கள்

துரதிர்ஷ்டவசமாக, சமூகத்தின் கொடுமையான சூழல் காரணமாக, உடல் மலர்ச்சி அடைகிற வயது குறைந்துகொண்டே வருகிறது. இன்றைய காலகட்டத்தில் எட்டு வயதில் உடல் மலர்ச்சி நடக்கத் துவங்கிவிடுகிறது என்று மருத்துவர்கள் வேதனையோடு பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

உணர்வை மாற்றுவதன் மூலமாகவும், உடல் மலர்ச்சியையே தள்ளிப்போட முடியும். உடல் மலர்ச்சி நடந்தாலும், சக்தியைக் கீழே வராமல் அப்படியே மேலேயே எடுத்துக்கொண்டு போய் வைத்துவிட முடியும்'.

சக்தி மேல்நோக்கி திரும்பி விட்டால், உடல் மனம் உடலைத் இன்னொரு உடலாலும், மனத்தாலும் அடையப்படும் தனக்குள்ளேயே பொங்கும். உயர்ந்த ஆனந்தத்தில் உடலும் மனமும் இயங்கும்.

ஆனால், இந்தக் காலத்தில் தூதிர்ஷ்டவசமாக, இன்னொரு துணையைத் தேடுகிற மன அமைப்பு, உடல் மலர்ச்சி அடைவதற்கு முன்பே வந்துவிடுகிறது.

அந்த மன அமைப்பு கொடுக்கிற அழுத்தத்தினால்தான், இப்பொழுது உடல் மலர்ச்சியே நடக்கிறது. சமூக அமைப்பினால் உருவான மன அமைப்பை மாற்றினால் உச்சத்திலேயே வாழ்வீர்கள்.

இந்தக் காலத்தில், சக்தி ரீதியாகவும் உணர்வு ரீதியாகவும் உச்சத்தில் வாழ குழந்தைகளின் மன அமைப்பை மாற்றுவது மட்டுமல்லாமல், கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் புகுத்தும் சமூகச் சூழலை மாற்ற வேண்டும்.

கற்பனைகளையும் கனவுகளையும் குழந்தைகளின் மன அமைப்பிற்குள் பகுத்தும் சமூக சூழல்தான் மனித குலத்திற்கு இழைக்கப் பட்டிருக்கிற மிகப்பெரிய கொடுமை, மிகப்பெரிய துரோகம்.

ஆண் உடலில் வாழும் உயிருக்குப் பூஜைகள் போன்ற புனிதச் செயல்களில் ஈடுபட எவ்வளவு உரிமைகள் இருக்கிறதோ... அதே உரிமைகள் பெண் உடலில் வாழும் மனித உயிருக்கும் உண்டு! உடல், உரிமையைத் தடுக்கக் கூடாது.

பெண்கள் ஞானமடைய முழுத் தகுதி வாய்ந்தவர்கள். சொல்லப் போனால் ஒரு ஆணைவிட பெண் ஞானமடைவது எளிது.

இரண்டு காரணங்கள்.

ஒன்று : பெண்களுக்கு முழுச் சுதந்திரமளித்த காலக்கட்டங்கள் வரலாற்றில் மிக மிகக் குறைவு.

அடுத்து : பெண்கள், ஞானம் நோக்கி தங்கள் வாழ்வைத் திருப்ப வாய்ப்பில்லாததால், ஞானம் அடைவதற்கான நுட்பங்கள் எல்லாமே ஆண்களுக்கு மாத்திரமே வடிவமைக்கப்பட்டு விட்டது.

சாத்தியம்தான்.

இன்று, வாழ்க்கை முறையால் கற்பனைகளும் குழந்தைகளுக்குள்ளே திணிக்கப்படுகின்றன. அந்த மாதிரியான வாழ்க்கை முறையைத்தான் நீங்களும் வாழ்கின்றீர்கள். அதையே உங்கள் குழந்தைகளுக்கும் அமைத்துத் தருகிறீர்கள்.

டி.வி, இன்டர்நெட், மஞ்சள் பத்திரிகை என இவையெல்லாம் குழந்தைகள் வாழ்கிற சமூகத்திற்குள், பாவலாக, இலவசமாக, சுதந்திரமாகப் புழங்குவதும் ஒரு மிகப்பெரிய கொடுமை. இது மனித குலத்திற்கு எவ்வளவு பெரிய கொடுமை இழைக்கிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியாது.

எதிர்கால சந்ததியரைக் காப்பாற்ற, இன்றைய சமூக அமைப்பு யோசித்தே ஆகவேண்டும். ஒரு பிறவிக் குருடருக்கு, அவர் எதை இழந்தார் என்பதைப் புரியவைக்க முடியாது.

அது போன்றே, குழந்தைகளைப் பிறவியிலேயே குருடாக்கும் விதமாகத்தான், இன்றைய சமுதாயம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

காமமும் கற்பனைகளும் குழந்தைகளுக்குச் சென்று செருகிற மாதிரியான சமுதாயத்தைத்தான், நாம் உருவாக்கி வைத்து இருக்கிறோம்.

பாவம், இன்றைய குழந்தைகளுக்கு வெகுளித்தன்மையோடு, திறந்த கண்களோ(டு, தூய்மையான கண்களோடு, இந்த உலகத்தைப் பார்ப்பதற்கான வாய்ப்புக்கூட இல்லாமல் போய்விட்டது.

குழந்தைகளே தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! முப்பாட்டனுக்கு இருந்த சுதந்திரம், இன்று உங்களுக்கு இல்லை.

இந்த உலகத்தைத் திறந்த கண்களோடு, கண்களோடு பார்க்கிற சுகர்கிரம் உங்களுக்கு இல்லாமல் போய்விட்டது.

பிறவிக்குருடராக நீங்கள் வளர்க்கப்படுகிறீர்கள். பிறவிக் உண்மையைப் குருடனுக்கு புரியவைக்க

உங்களுடைய முப்பாட்டனுக்கு இருந்த சுதந்திரம் இன்று உங்களுக்கு இல்லை. இந்த உலகத்தை திறந்த கண்களோடு, எளிமையாண கண்களோடு பார்க்கிற சுதந்திரம் இல்லாமல் போய்விட்டது. நீங்கள் பிறவிக்குருடராக வளர்க்கப்படுகிறீர்கள். பிறவிக்குழுநடனுக்குத்தான் உண்மையை புரியவைக்க முடியாது. அவர் எதை இழந்தார் என்பது புரியாது. அதற்காக உண்மையையே குருடாக்க முடியாது.

எதை இழந்தார் என்பது புரியாது. அதற்காக உண்மையையே குருடாக்க முடியாது.

வாழ்வில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை, அதாவது இருபத்தைந்து வருடங்களைப் படிப்பிற்கே கிடைக்க, '' எனப் பதில் சொல்வோம்

எதற்கு நல்ல வேலை எனக் கேட்டால், ''நல்லா சம்பாதித்து, நல்ல அறிவோடு அருமையாய் வாழ வேண்டும், '' எனச் சொல்வோம்.

அருமையான வாழ்வு பெற இவ்வுளவு படித்தீர்களே! வாழ்வுக்காக என்ன படித்தீர்கள் ?

வாழ்க்கையை வாழ்வது எப்படி எனக் கற்றுக்கொள்ள என்னசெய்திருக்கிறீர்கள் இதுவரை... எனக் கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வோம்.

சமைக்கத் தேவையான எல்லா உணவுப் பொருட்களை வெகு பிரயர்த்தனப்பட்டுச் சேர்த்தவன்... சேர்த்து முடித்த பின்தான் சமைப்பது எப்படி என யோசித்தானாம் எனும் கதையாய் கழிகிறது மனித வாழ்வு!

உங்களுடைய வீட்டு வரவேற்பு அறையிலேயே, உங்களுடைய படுக்கை அறையிலேயே, உங்களோடு அமர்ந்தே, அவர்கள் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறார்கள். எல்லாவற்றையும் தெரிந்து கொள்கிறார்கள்.

எல்லாவற்றையும் பார்ப்பது, தெரிந்து கொள்வதுகூட தவறு இல்லை. ஆனால், அது அவர்களின் வயதிற்கு மீறியதாக இருக்கிறது. பசுமரத்தாணி பதிவதுபோல் ஆழமாகவும் பதிந்துவிடுகிறது.

அதை நாமும் பெருமையாக எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

இளம் வயதிலேயே பதியும் அளவுக்கு மீறிய காமங்களும், கற்பனைகளும் பாதிக்கின்றன. அந்தப்பதிவுகள் கொடுக்கும் அழுத்தத்தால், உடல் மலர்ச்சி அடையும் வயது குறைந்து கொண்டே வருகிறது.

இன்று எட்டு வயதிலேயே பிள்ளைகளுக்கு உடல் மலர்ச்சி துவங்கி விடுவதைப் பற்றிக் கேட்கும்போது, மருத்துவர்கள் வேதனையோடுதான் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

உடல் மலர்ச்சி அடையும் வயதைத் தள்ளிப்போட குழந்தையின் ஆரோக்கியமும், ஆயுளும் நிறைவுத்தன்மையும் நிறைந்து இருக்கும்

இது குழந்தைகள் செய்த பாவம் அல்ல. குழந்தைகளுக்கு இழைக்கப்படும் துரோகம் என்ற மனோவியல் நிபணர்கள் சொல்கிறார்கள்.

உடல்மலர்ச்சி அடையும் வயதைத் தள்ளிப்போடப் தள்ளிப்போட, குழந்தையின் ஆரோக்கியமும் ஆயுளும் நிறைவுக் தன்மையும் நிரைந்து இருக்கும்.

வாழ்க்கையை திருப்தியும், நிறைவுத்தன்மையும் குழந்தைகளுக்குள்ளே இருக்கும்.

அந்த நிறைவுத்தன்மை இன்மையால், உடல் மலர்ச்சி நடந்தாலும், இந்தக் குழந்தைக்கு இன்னொரு உடல் வேண்டும் என்கிற தேவை எழுகிறது. அந்தச் சமயத்தில் குழந்தைகளுக்கு எதைத் தரவேண்டும், எதைத் தரக்கூடாது என்ற ஞானம் அறிவியலாக வழங்கப்படுவது இல்லை. எதை இழந்தோம் என்பது புரியாததால், எதை அடையவேண்டும் என்ற ஞானம் இருப்பதில்லை.

அப்பொழுதெல்லாம் ரிஷிமார்கள், குருமார்கள் மிக அழகாய், குருகுலத்திற்கு வந்திருக்கும் குழந்தைகளுடைய மனத்தைப் படித்துவிடுவார்கள்.

உடல் மலர்ச்சி ஆன உடனே, அந்தக் குழந்தை இன்னொரு ஆணையோ, பெண்ணையோ பார்க்கும் பொழுது, அந்தக் குழந்தையின் கண்களில் ஏற்படுகிற விரிவை வைத்தே, மனவோட்டத்தைக் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள்.

உடல் ரீதியான மனவோட்டம் இருந்தால் சமூகத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு, அவர்களால் உடல் ரீதியாக நெருங்கிப் போகமுடியாது. ஆனால், ஒரு ஆணையோ, ஒரு பெண்ணையோ பார்க்கும்போது, கண்ணுக்குள்ளே ஏற்படும் விரிவு அந்த ஏக்கத்தைத் தெளிவாகக் காண்பித்து விடும். கண்ணிலே அந்த உணர்வு வெளிப்பட்டு விடும். உடலால் மறைக்க முடிவதை, உணர்வால் மறைக்க முடியாது.

உடல் மலர்ச்சிக்குப் பின் உணர்வும் சக்தியும் சேர்ந்து கீழே இறங்கி வந்திருந்தால், உடனடியாக ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ உடல் தேட ஆரம்பித்து விடும். வெளியே ஒரு துணையைத் தேடத் துவங்கிவிடும்.

உணர்வும், சக்தியும் கீழே இறங்கி வரவில்லையென்றால், இன்னொரு துணையே தேவைப்படாது. இன்னொரு துணையைத் தேட ஆரம்பித்திருக்கும் உணர்வாக இருந்தால், அந்த மாணவர்கள் இல்லற வாழ்க்கைக்குத் தேவையான காம குத்திரம் படிக்கத் துவங்குவார்கள்.

உண்மையான இல்லற அறிவியலைக் கற்பார்கள். வெளியுலகிலிருந்து ஒரு துணைத் தேவைப்படுகிற உணர்வும் சக்தியும் உடையவர்களுக்கு, இல்லற வாழ்க்கையே பாதையாக வகுதத்துத் தரப்படுகிறது.

இன்னொரு துணையே தேவைப் படாத மாணவர்களாக இருந்தால் பிரம்மசூத்திரம் படிப்பார்கள். ஞானத்திற்குள் ஆழ்ந்து போகத் தயாராவார்கள்.

இதிலிருந்து எப்படிச் சில குழந்தைகள் இன்னொரு துணையைத் தேடாத உணர்விலும், சில குழந்தைகள் இன்னொரு இருக்கிறார்கள் என்பதை எளிதில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஏழிலிருந்து பதினான்கு வயது வரை, காயத்ரி மந்திரத்தை ஆழ்ந்து தியானிக்கும் பொழுது, முதல் அனுபவம் நடந்து விட்டால், ஆன்ம அனுபவம் நடந்துவிட்டால், அந்தக்

ரிஷிமார்கள், குருமார்கள் மிக அழகாய், குருகுலத்திற்கு வந்திருக்கும் குழந்தைகளுடைய மனத்தைப் படித்துவிடுவார்கள்.

குழந்தை உடல் மலர்ச்சி அடைந்திருந்தாலும், மன ரீதியாக இன்னொரு துணையைத் தேடுவதில்லை.

இயற்கையாக அவர்களுடைய உடல் வளருமே தவிர, உணர்வு வேறோரு துணையைத் தேடாது.

அவர்கள் புளியம் ஓடு போன்று ஒன்றுக்கொன்று பாதிப்படையாத எப்படிப் புளியம்பழமும் ஓடும் ஒன்றுக்குள்ளே ஒன்று இருந்தாலும், எப்படி ஒன்றுக்கொன்று தொடாமல் இருக்கிறதோ அது போல், அந்த உடலும் உணர்வும் ஒன்றுக்குள்ளே ஒன்று இருந்தாலும், ஒன்றால் ஒன்று

உணர்வு உயர்ந்து சுதந்திரமாக இருக்கிற குழந்தைகளுக்கு , வேறு ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ பார்க்கும் பொழுது கண்களில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது.

பாதிக்காதது போல, சுதந்திரமாக உயர்ந்த நிலையிலேயே இருக்கும்.

புளியம் பழமும் ஓடும் போல, ஒன்றுக்கொன்று பாதிப்படையாத உணர்வோடு இருக்கும். உணர்வு உயர்ந்து சுதந்திரமாக இருக்கிற குழந்தைக்கு, பிற ஆணையோ, பெண்ணையோ பார்க்கும் பொழுது, கண்களில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது'.

சுதந்திர உணர்வுடையவர்கள் மாற்றமின்றி, சலனமின்றித் தெளிவாய் இருப்பார்கள்.

மாற்றமின்றி ஒரே உணர்வோடுதான் இருப்பார்கள்.

அந்த முதல் அனுபவம் நடக்காவிட்டால், சக்தி ரீதியாக அந்தக் குழந்தை உடல் மலர்ச்சி அடையும்பெழுது, சக்தி கீழே வரும், அதோடு சேர்ந்து உணர்வும் கீழே வந்துவிடும். அதனால் பெண்ணாகவோ மனித உணர்விற்கு இறங்கி வந்து விடுகிறார்கள்.

அதற்கு மேல், இயற்கையிலேயே, அந்தக் குழந்தைகளுடைய உணர்வு இன்னொரு துணையைத் தேட ஆரம்பிக்கும். இதை நாம் தடுத்தால், உணர்வு ரீதியாகத்தான் தேடுவார்கள். உடல் மட்டும் தூரமாக இருக்கும். ஆனால் உணர்வுக்குள் இன்னொரு துணையைத் தேடிக் கொண்டே இருப்பார்கள்.

முதல் ஆன்மீக அனுபவம் அடையாத, மற்றும் சக்தி மேல் நோக்கித் திரும்பாத குழந்தைகள் காம சூத்திரம் என்ற அறிவியலை முறையாகத் தெரிந்து கொள்வார்கள். கிருகஸ்த வாழ்க்கைக்கு தயாராவார்கள்.

முதல் ஆன்ம அனுபவம் அடைந்து, சக்தி மேல் நோக்கித் திரும்பிய குழந்தைகள் எல்லாம் பிரம்ம சூத்திரம் படித்து, ஞானத்திற்குத் தயாராவார்கள்.

ஞானப் பாதையா ?

கிரஹஸ்த வாழ்க்கையா ?

என்கிற முடிவு, பதினான்கு வயதில்தான் எடுக்கப்படும்.

எந்தச் சூத்திரத்திற்குள் அவர்கள் நுழைய வேண்டும் என்பது, அவர்களுடைய உடல்

மலர்ச்சியை வைத்தும் எடுக்கப்படும்.

நம்முடைய முன்னோர்கள் வகுத்து வைத்த அருமையான இரண்டு வார்க்கைகள்: ஊர்த்வரேஜஸ், தைத்ரியரேஜஸ்.

உடல் கீழே இறங்காத ஆன்மீக ரீதியாகவும் உணர்வு ரீதியாகவும் மேல் நோக்கியே ஊர்த்வரேஜஸ் என்று சொல்வோம். உடல் ரீதியாகவும் உணர்வு ரீதியாகவும் கீழே

எந்தெந்த உணர்வுடையவர்கள், எந்தெந்த வாழ்க்கைக்கு போக வேண்டும் என்று தெளிவாக நம் முன்னோர்கள் வகுத்து வைத்திருந்தார்கள். அந்த முறையிலேயே சென்றதினால்தான், நம்முடைய வேத பாரம்பரியத்தில், வாழ்க்கை முறை குழப்பம் இல்லாததாக இருந்தது.

இறங்கியவர்களைத்தான் தைத்ரியரேஜஸ் என்று சொல்வோம்.

ஊர்த்வரேஜஸாக இருக்கிறவர்கள், பிரம்ம சூத்திரம் படித்து, பதினாறிலிருந்து இருபத்தியொரு வயதிற்குள் ஞானமடைந்து விடுவார்கள். ஞானமடைந்தபிறகு, அவர்கள் சன்யாஸ வாழ்க்கையை மேற்கொள்கிறார்கள்.

காமசூத்திரம் படித்தவர்கள், பதினான்கிலிருந்து இருபத்தியொரு வயது வரை, வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்வதற்கான எல்லாக் கலைகளையும் கற்றுக்கொண்டு, இருபத்தியோரு வயதிலே திருமணம் செய்து கொள்வார்கள்.

சம்சாரியா, சன்யாசியா என்பதை எப்படி முடிவெடுப்பது என்று தெரிந்து கொள்ள, தெளிவான அறிவியலை வகுத்து வைத்திருந்தார்கள்.

தனிநபரின் மன அமைப்பை, உணர்வை ஆராய்ந்து வகுக்கப்பட்ட மிக உயர்ந்த முறை இது.

அதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு தெளிந்த அறிவியல் முறைப்படி, மன உணர்வை ஆராய்ந்து, நம்முடைய முன்னோர்கள் உருவாக்கிய அமைப்புதான், 'பிரம்மச்சரியம்' என்ற அமைப்பு.

முறையாக சிறுவயதிலிருந்து, உணர்வை மேல்நோக்கித் திரும்பியவா்கள் திருமணம் செய்திருந்தாலும், அவர்களால் இல்லற வாழ்க்கையில் வாழ முடியாது.

அதாவது 'எந்தெந்த உணர்வுடையவர்கள், எந்தெந்த வாழ்க்கைக்குப் போக வேண்டும்' என்று தெளிவாக நம் முன்னோர்கள் வகுத்து வைத்திருந்தார்கள். அந்த முறையிலேயே சென்றதினால்தான், நம்முடைய வேத பாரம்பரியத்தில், வேத கால வாழ்க்கை முறை குழப்பம் இல்லாததாக இருந்தது.

முதல் ஏழு ஆண்டுகள் குருகுலத்தில் இருக்கும்பொழுது, வாழ்க்கையைப் பற்றிய முடிவுகளைப் பெற்றோர்கள் எடுக்கவில்லை. குருவே அந்தக் குழந்தைகளின் குட்சும தன்மையையும் மன முதிர்ச்சியையும் அடிப்படையாக வைத்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய முடிவுகளை எடுக்கும் மிகப்பெரும் பொறுப்பை ஏற்றுச் செய்தார்.

உணர்வால் கீழ்நோக்கி திரும்பியவர்கள் சன்யாஸ் வாழ்க்கையில் நுழைந்தாலும், அவர்களால் பிரம்மச்சரியம் வாழ்க்கை வாழ முடியாது. பிரம்மச்சரியம் அவர்களுக்குச் சாத்தியம் இல்லை.

காலப்போக்கில் ஏதோ சில இடங்களில், இந்த வாழ்க்கைமுறை தவறி உபயோகப் படுத்தப்பட்டது என்பதற்காக, அந்த அமைப்பே தவறு கிடையாது.

அந்த அமைப்பிற்குப்பின், மிகப்பெரிய அறிவியல் இருந்தது.

தங்களை உடலாக நினைக்கிற மனிதர்கள், தங்களைக் கீழே இறக்கும் கற்பனைகளையே உள்வாங்குகிறார்கள்.

உணர்வால் தங்களை உயர்த்திக் கொள்கிற உணர்வையே உயர்க்கும் உள்வாங்குகிறார்கள்.

நிலையில் நீங்கள் எந்த இருக்கிறீர்களோ, அது சம்பந்தமான கற்பனைகளையோ அல்லது உணர்வையோதான் எளிதாக உள்வாங்குகிறது ; ஏற்றுக்கொள்கிறது.

முதல் ஏழு ஆண்டுகள் குருகுலத்தில் இருக்கும்பொழுது, வாழ்க்கையைப் பற்றிய முடிவுகளை பெற்றோர்கள் எடுக்கவில்லை. குருவே அந்தக் குழந்தைகளின் குட்சும தன்மையையும், மன முதிர்ச்சியையும் அடிப்படையாக வைத்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய முடிவுகளை எடுக்கும் மிகப்பெரும் பொறுப்பை ஏற்றுச் செய்தார்.

சிறு வயதிலிருந்தே என்ன வார்த்தை உங்களுக் குள்ளே போகிறதோ; எந்தச் சூழ்நிலை உங்களுக்குள்ளே பதிவாகிறதோ; எந்தச் சூழ்நிலையில் வளர்கிறீா்களோ; எந்த விஷயங்களை ஆழமாக ஏற்றுக் கொள்ள விரும்புகிறீர்களோ, அதுதான் உங்கள் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கிறது.

உடல் தெளிவிற்கோ; உணர்வு ரீதியான, ஆன்ம அனுபவத்திற்கோ

எந்த விஷயங்களை ஆழமாக ஏற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறீர்களோ, அவைகான் உங்கள் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கின்றன.

தற்போது உதவி செய்கிறோம் என்றால், அதற்குக் அண்ணாமலையாருடைய என்னுடைய உணர்வில் ஏற்படுத்திய ஆழமான தாக்கம் ...

சிறிய வயதில் நான் பிறந்து வளர்ந்த சூழ்நிலை, என் வாழ்வை வடிவமைப்பதில் மிகப்பெரிய பங்களித்தது.

அதனால்தான் சொல்கிறேன், என்னுடைய வாழ்வை நினைத்து நன்றியுணர்வுடன் சொல்கிறேன்...

வயதும் சூழ்நிலையும் சாதாரணமானது என்று நினைக்காகீர்கள்.

எந்த மனிதரையும் மகானாக மாற்றும் சூழ்நிலையையும், உத்வேகத்தையும் தரும் சக்தி, நாம் வாழும் சூழ்நிலைக்கு உண்டு.

எந்த உணர்வில் நாம் இருக்கிறோமோ, அந்த உணர்வு சம்பந்தப்பட்ட பொருள்தான் நம்மை ஈர்க்கும், நம்மை நிறைக்கும்; நம்மைப் பூரணமாக்கும்.

அதற்காக உங்கள் கனவுகளையும் கற்பனைகளையும் கீழே போட்டு விடுங்கள் என்று சொல்லவில்லை.

கீழே போடுங்கள் என்று சொன்னால், அதனோடு சண்டை போட்டுக்கொண்டு, அதனோடு போராடி வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பீர்கள்.

பல நேரத்தில் பார்த்தீா்கள் என்றால், சண்டைபோடுவதற்காகவே ஏதோ ஒன்றுடன் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பீர்கள். அதனோடு சண்டை போடுகிற சுகத்திற்காகவே, காமக் கற்பனைகளோடு, வாழ்ந்து கொண்டிருப்பீர்கள்.

ஒன்றுமில்லை, நீங்கள் கனவில் புலி வருவதுபோல் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம் அப்போது உங்களிடம் புலியோடு சண்டை போடுங்கள் அல்லது புலியைப் பார்த்ததும் பயந்து ஓடுங்கள் என்றும் சொல்வது தீர்வளிக்குமா ?

உண்மையான உதவி உங்களைத் தூக்கத்தில் இருந்து எழுப்பிவிடுவது; அதைத்தான்

செய்கிறோம் அவ்வளவுதான். உங்கள் உணர்வை, வேறு நிலைக்கு மாற்றி விடுகிறோம். புலியைப் பார்த்துச் சண்டை போடுவதும் தீர்வாகாது. புலியைப் பார்த்துப் பயந்து ஒடுவதும் தீர்வாகாது. விழித்துக் கொள்வதுதான் தீர்வு உங்கள் உணர்வு நிலையை மாற்றி விடுவதுதான் தீர்வு. அதற்காக உங்கள் கனவுகளையும் கற்பனைகளையும் கீழே போட்டு விடுங்கள் என்று சொல்லவில்லை.

எந்த உணர்விலே, உங்கள் உணர்வு ஆழமாகி இருக்கிறதோ, அதை நோக்கியே உங்களது வாழ்க்கையானது சென்று கொண்டிருக்கும்.

வாழ்வின் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் நீங்கள் பொருளோடு சண்டை போடுவதோ, கனவோடு சண்டை போடுவதோ, உறவுகளோடு சண்டை போடுவதோ தீர்வாகாது.

ஏன், உங்களோடு சண்டை போடுவதுகூட தீர்வளிக்காது. சண்டை இடும் உணர்வை மாற்றினால் போதும். உணர்வை மாற்றினாலே நீங்கள் விழித்துக் கொள்வீர்கள். விழிக்குக் கொள்வதே தீர்வைத்தரும்.

எந்த வாழ்க்கையை நாம் தேர்ந்து எடுக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கும் முன், நம்முடைய பிராரப்தம், பயோமெமரியின் (Bio Memory) ஆழம் எவ்வளவென்று பார்க்கவேண்டும்.

நம்முடைய உடல் பிராரப்கத்தினால் உருவானது.

உங்களுடைய ஒவ்வொரு தசைகளிலும் பிராரப்தம் பதிவாகி இருக்கிறது. அந்தப் பிராரப்தம்தான், உங்களுடைய தசையினுடைய நினைவு பதிவுப் பதிவுகளாக ஆகி இருக்கிறது.

உங்கள் உடலில் தசைகளுக்குள்ளே, பயோ மெமரியாக இருக்கிற பிராரப்தத்தின் ஆழத்தை நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அதன் பிறகுதான் வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

மற்றவர்களுக்காக சன்யாஸமோ, பிரம்மச்சரியமோ எடுத்தால் சரிபட்டு வராது. முடிவெடுக்க விரும்புபவா் தமக்குத் தாமே ஆழ்ந்து உள்வாங்குவது, மிக மிக முக்கியமானதாகும்.

நம் பயோமெமரியை ஆராய்ந்து பார்ப்பதற்கென்றே, நேரம் ஒதுக்க வேண்டும். அதற்காகவே ஒன்பது மாதம் ஒதுக்க வேண்டும்.

உடலுக்கும் மனத்திற்கும் ஒத்துழைத்து, எந்த விதமான இன்பத்திற்குள்ளும் செல்லாமல் இருந்தால், உடலுக்கு ஒத்துழைப்பு தராமல் இருந்தோம் இயற்கையாக முயற்சி திருப்திபடுத்திக்கொள்ள முயற்சி செய்யும்.

இந்த முறையில் ஒருவர் தன்னைப்பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யும்போது, மிகத் தெளிவாகப் பிராரப்கத்தின் நிஜமான ஆழம் தெரிந்துவிடும். வாழ்க்கையின் நோக்கம் புரிந்துவிடும்.

இருபத்தியோரு நாட்கள் வரை கனவிலும் , உங்களுடைய மனம் இன்னொரு உடலைத் தேடாமல் இருந்ததென்றால், தெரிந்துகொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு பிராரப்கத்தின் ஆழம் குறைவு என்பதைக் கண்டுகொள்ளலாம்.

இருபத்தியொரு நாட்கள் வரை, கனவிலும்

உங்களுடைய தெரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு பிராரப்தத்தின் ஆழம் குறைவு என்பதைக் கண்டுகொள்ளலாம்.

நங்கள் சன்யாஸ் வாழ்க்கையை இனிமையாக வாழ்ந்திடலாம். அப்போது துக்கம் வராது. உணர்வில் ஒருபோதும் கீழே விழமாட்டீர்கள்.

ஏன் இந்த சன்யாஸ வாழ்க்கை எடுத்தோம் என்ற துக்கம் இருக்காது.

சஞ்சலம் இருக்காது.

சன்யாஸம்தான் சிறந்த வாழ்க்கை என்கிற தெளிவான மன அமைப்பு வந்துவிடும்.

அப்படி இல்லாமல்... மாற்றம் நடக்காமல்... இருபத்தியொரு நாட்கள், கனவில், உங்கள் உணர்வு இன்னொரு உடலை வேண்டாம் என்று ஒதுக்கவில்லை என்றால், பிராரப்தப்படி திருமணம்தான் நல்லது. திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்வதுதான் நல்லது.

சன்யாசியாக வாழும் பொழுதே, உங்கள் உணர்வைச் சூட்சுமமாக மாற்றுவது.

இல்லையென்றால், திருமணம் செய்துகொண்டு இரண்டு பேரும் சேர்ந்து, இனிமையாக உங்கள் உணர்வை, சூட்சுமமாக்கி உயர்ந்த உணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்வது.

தம்பதிகளாக இருவரும் இணைந்து உணர்வை உயர்த்திக் கொள்கிற தியான காமத்தைத் முறைகளை,

சிவ சூத்திரத்தில் அளிக்கிறார்.

சுய ஆராய்ச்சி செய்து வாழ்விற்குள் நுழைவதே விதியை வெல்லும் ஒரு சூட்சமம்தான்.

வாழ்வில் சன்யாசமா, சம்சாரமா என்று ஒருவா் எடுக்கும் முடிவு, அவரின் பிராரப்தப்படி எடுக்கப்பட்ட முடிவாக இருந்தால் வாழ்வு இனிக்கும்.

சன்யாசியாக வேண்டியவர், சம்சாரி ஆனாலோ; சம்சாரி

ஆகவேண்டியவா் சன்யாசி ஆனாலோ, விதியை வெல்வதற்குப் பதில் சதிக்குள் சிக்கிக்கொள்வார்.

வாழ்க்கையைப் பற்றிய முடிவை எடுக்கும் முன்பு பூர்ணாபிஷேகம், தந்த்ராபிஷேகம் போன்ற 9 மாத சுய ஆராய்ச்சிக்குள் நுழையாமல் வாழ்வை ஆரம்பிப்பது, பெரிய ஆபத்தாகும். தவறான தேர்வைச் செய்தவர் யாராக இருந்தாலும், அவா மாட்டிக்கொண்டுதான் தவிக்க வேண்டியிருக்கும்.

சுய ஆராய்ச்சி செய்து வாழ்விற்குள் நுழைவதே, விதியை வெல்லும் ஒரு சூட்சுமம்தான்.

சன்யாஸம் என்று முடிவு எடுத்தவர்களுக்கும், அவர்கள் தங்கள் உணர்வை சூட்சுமமாக்க ஒன்பது மாதங்கள் செய்ய வேண்டிய தியானங்களையும், ஈஸ்வரன் அளிக்கிறார்.

ஸ்தூலத்தை விட்டு சூட்சுமத்தையும், சூட்சுமத்தை விட்டு விட்டு பரத்தையும், இவ்வாறு ஒன்றை விட்டு விட்டு ஒன்றைத் தியானிக்க ... இறுதியில் சிவநிலை அடையப்படும்.

முதலில் ஸ்தூல ரீதியாக, 'உடலால் அனுபவிப்பதை விடுதல்'.

இரண்டாவதாக, இன்னொரு துணை தேவைப்படக்கூடாது. தேவைப்படுகிறாற்போன்று எண்ணம் வந்தால் கூட, அதில் விழிப்புணர்வை எடுத்துவந்து விழித்துக்கொள்வது'.

மூன்றாவது தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வது. பரநிலையில் தூய்மை ஆழமான ஒரு சத்தியம். 'தான் ஆண்', 'தான் பெண்' என்ற கருத்தையே மறந்து விடுவது.

'தான் ஆண்', 'தான் பெண்' என்ற கருத்தையே மறந்து விடுவது. இப்படி நடக்கும் போதுதான், நிஜமாகவே ஒரு ஆண் முழு ஆணாகிறான். ஒரு பெண் முழுப் பெண்ணாகிறாள்.

இப்படி நடக்கும் போதுதான், நிஜமாகவே ஒரு ஆண் முழு ஆணாகிறான். ஒரு பெண் முழுப் பெண்ணாகிறாள்.

நடந்துபோய் இலக்கை அடைய விரும்புபவர்களுக்கு ...

For those who want to walk and reach the goal...

அருமையான நுட்பம் ஒன்றின் உதவியோடு தொடரலாம் ...

ஒரு ருசியான இனிப்பை நாக்கில் எடுத்து வைத்து, ஆழ்ந்து கண்களை மூடி, அந்தச் சமயத்தில், நாக்கில் ஏற்படுகிற ஆனந்தத்தைத் தியானியுங்கள். ருசியைத் தியானியுங்கள். சுவையைப் புரிந்துகொண்ட பிறகு... அந்தப் பொருள் இல்லாமலேயே, அந்தச் சுகத்தை மட்டும் கியானித்தால் என்னவாகும் ?.

அந்தப் பொருள் இல்லாமலேயே, நாக்கிலே ருசி உணரப்படும்.

அதற்குப் பிறகு அந்தப் பொருளைப் பற்றி நினைவைக்கூட எடுத்து வராமல், சுகத்தை மட்டும் கொண்டு வருதல்.

அதற்குப்பிறகு இந்த இனிப்பை மனத்தால்கூட நினைக்காமல், நாவில் ருசித்தல் தன்மையை மட்டும் ஏற்படுத்துவது.

அப்போது இனிப்பு இல்லாமலேயே, ருசிக்கிற தன்மை, நாவிற்குள் மலர்ந்துவிடும். அதைத்தான் அமிர்தம் என்று சொல்வது. இனிப்பு இல்லாமல், ருசிக்கிற தன்மை வந்தால், அமிர்த நிலைக்குப் போய்விடும்.

இப்படி ஒவ்வொரு இந்திரியத்தோடும். அந்தந்த இந்திரிய சுகத்தைச் சூட்சுமமாக வைத்துத் தியானம் செய்தல்.

நன்றாக ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

முதலில் இனிப்பை நாவில் வைத்து, ருசியைத் தியானிப்பது.

ஆழமான விழிப்புணர்வோடும், உணர்வுப்பூர்வமாகவும் இருந்து நாவில், இனிப்பை வைக்காமல், இனிப்பை வைப்பது போன்று பாவனை மட்டும் செய்து, அதே ருசியை, சுவையை ஏற்படுத்துவது.

உடம்பை நடந்து போவதற்காக உருவாக்கினோமா ? அல்லது பறந்து போவதற்காக உருவாக்கினோமா ? என்று முதலில் கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும்.

அதற்குப்பிறகு இந்த இனிப்பை மனத்தால்கூட நினைக்காமல், நாவில் ருசித்தல் தன்மையை மட்டும் ஏற்படுத்துவது.

இதுதான் உதாரணம். இதற்கு யோகத்தில் 'பிரத்யாகாரம்' என்று பெயர். உணர்வை உள்வாங்குதல்.

உங்களுடைய உணர்வை உயர்ந்த நிலைக்கு கொண்டு வர முடியும்.

இதுபோல், ஒவ்வொரு இந்திரியத்தோடும், செய்து பார்த்து உங்களால், உங்களுடைய உணர்வை, உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு வர முடியும் என்று ஈஸ்வரன் சொல்கிறார்.

முதலில் ஒரு நுட்பத்தைக் கொடுத்தோம். அது உடல் ரீதியாக, ஸ்தூல ரீதியாக எந்த விதமாகவும், இன்னொரு உடலைத் தேடும் செயலிலும் இறங்காமல் இருப்பது. அது சூட்சும நிலையில், கனவில்கூட இறங்காமல் இருப்பது. பரநிலையில், 'தான் ஆண்', 'தான் பெண்', என்பதையே மறந்துவிடுவது

இந்த விளக்கம், இந்தச் சத்தியம் சன்யாஸிகள் கடைப்பிடிக்க வேண்டியது.

அடுத்ததாக விளக்கினேன் அல்லவா ...

முதலில், இனிப்பை வைத்துப்பார்த்துச் சுவையை நாவில் உணர்வது.

இரண்டாவது, இனிப்பை வைக்காமல், வைத்தது போன்று பாவனை செய்து, அந்தச் சு வையை உணர்வது.

மூன்றாவது, இனிப்பையே நினைக்காமல், நேரடியாகச் சுவை உணர்வை உருவாக்குவது. இந்தத் தியானமுறை கிரஹஸ்தர்கள் செய்ய வேண்டியது.

படிப்படியாக அவர்கள் தங்களைச் சூட்சும நிலைக்குள் எடுத்து வருவது.

நேரடியாக உணர்வையே மாற்றுவது.

ஒரே நுட்பத்தை இருவருக்கும், இரு வேறுவிதமாக ஈசன் வகுத்து அளித்து இருக்கிறார்.

முதல் முறையில் முயற்சி செய்து பார்ப்பதற்கு பூர்ணாபிஷேகம், பிரம்மச்சரியம் என்று பெயர். இரண்டாவது முறையில் முயற்சி செய்து பார்ப்பதற்கு கிரஹஸ்தம் என்று பெயர். இறுதியில் இவா்கள் இருவருமே ஒரே உச்ச நிலையைத்தான் அடைகிறார்கள்.

பூர்ணாபிஷேகம் வழியாக போகிறவர்கள், ஒன்பது மாதத்தில் சீக்கிரமாக அடைந்து முடித்து விடுகிறார்கள். நேரத்தை வீணடிப்பதில்லை.

கிரஹஸ்தர்கள் அனுபவித்து, அனுபவித்து சூட்சுமமாக மாற்றிக் கொள்கிறார்கள். இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் எடுத்துச் சுற்றி வருகிறார்கள். ஆனால் அவா்களும் அனுபூதிக்காகத்தான் வந்து சேருகிறார்கள். சிலபேர் நடந்து போகிறார்கள். சிலபேர் பறந்து போகிறார்கள்.

கிருகஸ்தரோ, சன்யாசியோ யாராயிருந்தாலும் செல்லுகிற பாதைச் சரியாகயிருந்தால் அதுவே ஆனந்தத்தைத் தரும்.

ஆனால், பறந்து போகத் தெரியாதவர்கள், பறந்து போக முயற்சி செய்யக்கூடாது.

அது இருப்பதை விட்டு விட்டுப் பறப்பதைப் பிடிப்பதற்குச் சமம். கீழேதான் விழுவார்கள்.

நாம் நடந்து போகப் பிறந்தவர்களா ?

இல்லை பறந்து போகப் பிறந்தவர்களா? என்பது ஒன்பது மாத சுய ஆராய்ச்சி மூலமாக யார் வேண்டு மானாலும் கண்டு பிடித்துவிட முடியும்.

இந்த உடம்பை நடந்து போவதற்காக உருவாக்கினோமா அல்லது பறந்து போவதற்காக உருவாக்கினோமா என்று முதலில் கண்டுபிடிக்குவிட வேண்டும்.

கண்டுபிடித்துவிட்டு, நடந்து போக உருவாக்கியவர்கள் என்றால், நடந்து போக வேண்டும்; பறந்து போக உருவாக்கியவர்கள் என்றால், பறந்து போகவேண்டும்.

முதலில் குறிக்கோளைத் தெளிவாக்க வேண்டும்.

குறிக்கோளைத் தெளிவாக்கினாலே, எதற்காக இந்த உடலை எடுத்தோம் என்பது புரிந்து விடும். நாம் இந்த உடலை எதற்கு உருவாக்கினோம் என்று கண்டுபிடித்து விட்டு, அதன்படி செய்வதுதான், வாழ்க்கையில் முழுமை அடைவதற்கான ஒரே வழி. பறக்க வேண்டியவர்கள் நடக்கவும் கூடாது; நடக்க வேண்டியவா் பறக்கவும் கூடாது.

பறக்க வேண்டியவா்களுக்கான முறை இங்குத் தெளிவாக விளக்கப்பட்டு விட்டது. நடக்க வேண்டியவர்களுக்கான முறையும் தெளிவாக விளக்கப்பட்டு விட்டது.

யாருக்கு கிரஹஸ்தம், யாருக்குச் சன்யாஸம் என்று இது வரைக்கும், இந்த அளவிற்குத் தெளிவாக, பிரபஞ்சத்திலே, ஆன்ம உலகிலே விளக்கப்படவே இல்லை. இது விளக்கப்படாததனால்தான் இவ்வளவு குழப்பங்கள்.

முதல் முறையாக மிகத்தெளிவாக ஈசனால் விளக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

இந்த விளக்கத்தை உள்வாங்கி, யாருக்கு எந்த வாழ்க்கையோ, அவர்கள் பிராரப்தத்தைக் கடந்து, சத்தியத்திற்குள், இங்கு விளக்குகிற சிவத் தன்மைக்குள் நுழைவீர்களாக என்றும், உங்களின் விதியை வெல்லும் வீரியம் விழிப்படைவதாக என்றும் ஆசிர்வதிக்கும் ஈசன னின் ஆசிர்வாதம் எல்லோருக்குள்ளும் மலரட்டும்.

விதியை வெல்லும் ஜீவன் முக்த வாழ்விற்குள்,

சுய பரிசோதனைக்குள் நுழையுங்கள்.

நாம் இந்த உடலை எதற்கு உருவாக்கினோம் என்று கண்டுபிடித்துவிட்டு, அதன்படி செய்வதுதான், வாழ்க்கையில் முழுமை அடைவதற்கான ஒரே வழி.

கேள்வி - பதில்

கேள்வி: ஜாதகத்தில் எனக்கு பிரம்மச்சரியம்தான் வாழ்க்கை என்றிருக்கிறது. அதிலிருந்து 2 வருடங்களாக சண்யாசத்திற்காகத் தீவிரப் பயிற்சி செய்கிறேன். ஆணாலும், மனம் கட்டுப்படவில்லை. இப்போது நான் எந்த வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுப்பது? சன்யாசமா, சம்சாரமா?

உடலைக் கட்டுப்படுத்துவதனால் பிரம்மச்சரியம் நடக்குமா ?

என்றால் நடக்காது.

உடலை மாற்றுவதனால் நடக்காது. உணர்வை உயர்த்துவதினால் நடக்கும்.

உணர்வை புரிந்தது என்றால், உடலைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்ய மாட்டீர்கள். உணர்வை உயர்த்த முயற்சி செய்வீர்கள்.

ஆன்மீக சாதகர்கள் மத்தியில் இருக்கிற மிகப்பெரிய குழப்பம், சன்யாஸமா, சம்சாரமா என்பதுதான் !

இந்தக் கேள்விக்கு ஒரே தீர்வு என்னவென்றால், நம்முடைய பயோமெமரியை (Bio memory) ஆழ்ந்து ஆராய வேண்டும். பயோ மெமரி என்றால், நம்முடைய பிராரப்தம்.

இந்தக் கேள்விகளுக்கு நேரடியான தீர்வு, எந்தக் காமங்களால் இந்த உடலை உருவாக்கி இருக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தது. இது ஆழ்ந்து தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய சத்தியம் இது.

உங்களுக்குள்ளே இரண்டு விஷயங்கள் இருக்கிறது.

நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டு வந்த கா்மங்கள்.

அதை வாழுகிற உங்களுடைய மனம். உங்களின் தனி மனித விழிப்புணர்வு (Individual consciousness).

உங்கள் தனிப்பட்ட மனம், தனி உணர்வு, நீங்கள் கொண்டு வந்து இருக்கிற பிராரப்தத்தைவிட பலம் வாய்ந்ததாக இருந்தால், பிரம்மச்சரியம்தான் வாழ்க்கை.

அப்போது உங்களுக்கு அது போன்ற இனிமையான சொர்க்கம் வேறு எதுவும் கிடையாது.

நீங்கள் எடுத்து வந்திருக்கும் பிராரப்தம், உங்களுடைய தனி உணர்வை விட ஆழமாக, பலம் வாய்ந்ததாக இருக்குமானால் ... உங்களுக்கு சம்சாரம்தான் வாழ்க்கை. சம்சார பிராரப்தம் என்றால், வேறு ஒன்றுமில்லை. நீங்கள் எடுத்த பிரம்மச்சரிய தீகைஷயின்படி, மனம் வேறு எந்தப் பக்கமும் அசையாமல் இருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் பொழுதே, சம்சார பிராரப்தம் எழுந்திருந்து "ஏ! சும்மா இரு, நான் இருக்கிறேன் பார்," என்று தன் இருப்பைக் காட்டும். பிராரப்தத்தின் பலம், உங்கள் தனி உணர்வின் பலத்தைவிட அதிகமாக இருக்குமானால் சம்சாரம்தான் வழி.

சன்யாசமா, சம்சாரமா என்று மிகப்பெரிய குழப்பம் ஏன் வருகிறது என்பதைத் கெரிந்துகொள்ளுங்கள்.

தன்னால் ஒரு தீர்க்கமான முடிவை எடுக்கும் தெளிவு இல்லாதபோதெல்லாம், இந்த குழப்பம் எழும்.

எந்த வாழ்க்கை வேண்டும் என்கிற தெளிவு, இரண்டு வாழ்க்கையைப் பற்றியும் தெரியும்போதுதான் பிறக்கும். முதலில் பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கையைப் பார்த்தோமென்றால், அதிலிருக்கும் கதந்திரமும் ஆனந்தமும் பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கைக்குள் நுழையலாம் எனும் உத்வேகத்தைத் தரும்.

எல்லையில்லா சுதந்திரத்தால் வேறு ஒருவருக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை; ஒருவருக்கும் கட்டுப் பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்ற விடுதலை உணர்வு, சுதந்திர உணர்வு பிறக்கும். சுதந்திர உணர்வால் பிரச்சினை பிறப்பதில்லை.

திருமண வாழ்க்கையைப் பார்த்தீர்களானால், இரண்டு பேருமே நல்லவர்கள். கணவன் மனைவி இரண்டுபேருமே, நல்லவாகளாக இருப்பார்கள்.

தனித்தனியாக இருக்கும்போது மண்ணும் நல்லது, நீரும் நல்லது. குடிப்பதற்கு ரொம்ப நல்லது.

ஆகாயத்தில் இருந்து பொழிகிற நீர், தூய்மையான மழை நீர். மண்ணும் மிக நல்லது. விளைப்பொருட்களை, பல பொருட்களை விளைவிக்கிறது. ஆனால் இது இரண்டு சேரும் பொழுது சேறாக மாறிவிடும்.

அதுபோல்தான், தனித்தனியாக இருக்கும் இரண்டு பேரும் தங்கள் சுதந்திரத்தை விட்டுவிட்டுச் சேரும் பொழுது பிரச்சனை துவங்குகிறது.

தனி மனிதர்களாக இருக்கும் பொழுது, இருவருக்குமே பெரிய சுதந்திரம் இருக்கிறது.

இந்தச் சுதந்திரத்தை அனுபவிப்பதற்காகவே பலருக்கும் பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கையைப் பார்த்து, உள்ளுக்குள் ஒரு ஆசை எழுகிறது, ஒரு பொறாமை எழுகிறது.

உண்மையை உள்ளவாறு சொல்ல வேண்டுமென்றால் ... திருமணமாகி, ஐந்து வருடங்கள் வாழ்ந்திருந்தீர்களென்றால் போதும். உங்களுக்கு இந்த உண்மை சட்டென புரிந்துவிடும் எப்பேர்ப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்ந்து இருந்தாலும் ...

யோசித்துத்தான் 'கொஞ்சம் இருந்திருக்கலாம்போலிருக்கிறது. தவறிவிட்டது. பெரிய ரிஸ்க் எடுத்து விட்டோம்,' என்று தம் சுதந்திரத்தை இழந்துவிட்டதாக எப்பொழுகாவது எண்ணக் கோன்றும்.

பலர் தங்கள் நிலையை வெளியில் சொல்ல முடியவில்லை வாழ்ந்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையில் அடைந்திருக்கும் அவர்கள் பொருளுக்கும், அதற்காக இழந்த பொருளுக்கும் இடையே மிகப் பெரிய இடைவெளி இருக்கிறது.

இருபத்தியொரு நாட்கள் உங்களுடைய உடலும், உணர்வும், உணர்வும் இன்னொரு உடலைத் தேடாக, நிலைக்கு எடுத்துக்கொண்டு போகிற பயிற்சியைத்தான், பூர்ணாபிஷேகம் என்று சொல்கிறோம்,

'ஐந்து ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு பொருளைக் கொடுத்து, ஐம்பது பைசா மதிப்புள்ள பொருளை வாங்கி இருக்கிறோமோ?' என்று திடீரென்று உதித்த உதயம் போன்று, சிலருக்குப் பல நேரங்களில் தோன்றும். இப்படி ஒரு குழு இருக்கிறார்கள்.

இன்னொரு குழு, பிரம்மச்சரியும் விரகம் எடுத்துவிட்டு, அதனோடு போராடிக் கொண்டிருக்கிறது. அவாகள் போராடிக் கொண்டிருக்கிற கூத்தைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், அவர்களுக்கு இல்லற வாழ்க்கை அக்கரைப் பச்சை மாதிரி தெரியும்.

இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சையாகவே கெரியம்.

பிரம்மச்சரியும் எடுத்துவிட்டு. இக்கரைக்கு அக்கரைப் பச்சை என்று குழம்புபவர்களும் இருக்கிறார்கள். சம்ஸார வாழ்க்கையை வாழ்ந்து விட்டு, அதேபோல் குழம்புபவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

இதில் யார் தவறு செய்கிறார்கள்? இது பெரிய குழப்பமாகவே இருக்கிறதே!

இதில் எது சரி என்று எப்படிக் கெரிந்து கொள்வது என்ற சந்தேகம் பலருக்கும் உண்டு.

என்ன முடிவு எடுப்பது, எப்படி முடிவு எடுப்பது என்ற சந்தேகத்திற்கு எளிமையான தீர்வு இது.

உட்கார்ந்து உங்களுக்குள்ளே, நீங்களே பாருங்கள். தீர்வு பிறக்கும்.

நீங்கள் எடுத்து வந்த பிராரப்தம், உங்கள் தனி உணர்வை விட பலமானதாக இருந்தால், பிராரப்கம் கமியட்டும் என்று விட்டுவிடுவதுதான் நல்லது.

ஆனால், உங்களின் தனி உணர்வு, உங்கள் பிராரப்தத்தை விட பலம் வாய்ந்ததாக ஆகிவிடுமானால், அப்போது கவலையேபட வேண்டாம், தைரியமாக பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கைக்குள்ளே நுழையலாம்.

ஒரு இருபத்தொரு நாட்களாவது, கனவிலும் மனம் இன்னொரு துணையைத் தேடாமல், உங்களுக்குள்ளேயே திருப்தியோடு இருக்க முடியுமானால், அப்பொழுது உங்களுடைய

தனி உணர்வு பிராரப்தத்தை விட பலம் வாய்ந்தது என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அப்பொழுது பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கைக்கு நீங்கள் முழுமையான தகுதியுடையவா.

உடலாலும், உணர்வாலும் இருபத்தியொரு நாட்கள் மட்டும் இன்னொரு துணையைத் தேடாமல், ஒரு மனிதனால் இருக்க முடியுமானால், அவர் பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கைக்குள்ளே நுழையலாம்.

அப்போது உங்களால் உடலாலும் பிரம்மச்சரிய உணர்வோடு இருக்க முடியும். மனத்தாலும் அதே உணர்வோடு இருக்க முடியும். கனவிலும் அதே உணர்வோடு இருக்க முடியும்.

இதில் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம், உடலால் இன்னொரு துணையைத் தேடாமல், தன்னைத் தானே அடக்கிவிட முடியும். ஆனால், யாராலும் கனவை அடக்க (மடியாது.

இருபத்தியொரு நாட்கள், உடலும், உணர்வும் அதுபோன்று தனி உணர்வோடு, அமைதியாக தனக்குள்ளேயே இல்லை என்றால், அப்பொழுது உங்களுடைய பிராரப்தம், உங்கள் தனி உணர்வை விட பலம் வாய்ந்தது என்று அர்த்தம்.

அப்பொழுது நீங்கள் கிரஹஸ்த வாழ்க்கைக்குள் சென்று பிராரப்தத்தைத் தேய்ப்பதன் மூலமாக, உங்களை மெது மெதுவாகச் சூட்சுமமாக மாற்றிக் கொள்வதன் மூலமாகத்தான், அந்தப் பிரம்மச்சரியம் எனும் மிக உயர்ந்த நிலைக்குள்ளே உங்களால் நிறைய முடியும், கலக்க முடியும்.

இதைக்கண்டு பிடிப்பதற்காக செய்யப்படும் நுட்பம் பூர்ணாபிஷேகம். இதை யார் வேண்டுமானாலும், முயற்சி செய்து பார்க்கலாம்.

இருபத்தியொரு நாட்கள் உங்களுடைய உடனும், உணர்வும் இன்னொரு உடலைத் தேடாத நிலைக்கு எடுத்துக் கொண்டு பயிற்சியைத்தான் பூர்ணாபிஷேகம் என்று சொல்கிறோம்.

இதே பயிற்சியை ஒன்பது மாதங்களும் செய்யலாம்.

ஒன்பது மாதங்கள் உங்கள் பிராரப்தத்தின் வேகத்தை அழிப்பது, பிராரப்தத்தின் வேகத்தைக் கரைப்பதுதான் பூர்ணாபிஷேகம். இந்த முயற்சி உங்களின் கேள்விக்குப் பதிலைத்தரும்.

Потத்திற்கு, பிரம்மச்சரியம்தான் தீர்வு என்று ராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார். ஓஷோவோ சத்தியமாக இல்லை என்று சொல்கிறார். அவர்கள் சொல்லும் பாதையில் எது என் பாதை என்று எப்படித் தெரிந்துகொள்வது ?

இன்றைய காலக்கட்டத்தில் ஆன்மீக சாதகர்கள் மத்தியிலே இருக்கும் பெரிய குழப்பம்...

ஓஷோவிற்கும் இராமகிருஷ்ணருக்கும் நடுவில் இருக்கும் பெரிய குழப்பம். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸருடைய அமுத மொழிகளில் வார்த்தைக்கு வார்த்தை காமினி காஞ்சனத்தியாகம். என்று சொல்கிறார்.

ஒஷோவோ, வேண்டுமானாலும் முயற்சி செய்து பார்த்துக்கொள், பிரம்மச்சரியம் இல்லை என்கிறார்.

உண்மையில், பிரம்மச்சர்யம் நம்மைக் கடவுள் நிலைக்கு உயர்த்திவிடும். பிரம்மச்ச ர்யம் என்பது வாழுக்கைமுறை, அது ஒரு வாழும் நிலை. உங்கள் உடலையும் உணர்வையும் எப்படி அமைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதை பொறுத்து முடிவாகும். அதை நிர்ணயிப்பது பிராரப்கம்.

பிராரப்கம் என்றால். இந்த உடலை அமைக்கும் பொழுதே எடுத்து வரும் காம வினைகள். குறிப்பிட்ட அளவு காமம், குறிப்பிட்ட அளவு கோபம், குறிப்பிட்ட அளவு பயம் இதெல்லாம் கலந்துதான் இந்த உடலை அமைக்கிறீர்கள்.

அப்படி எதையுமே கலக்காமல். உடலை அமைக்கவர்களைக்கான். 'சுத்த சக்வு சீரி அவதார புருஷர்கள்' என்று சொல்வோம்.

ஆனால், சாதாரண மனிதர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் ?

கொஞ்சம் காமம்,கொஞ்சம் பயம், கொஞ்சம் கவலை, கொஞ்சும் கவனத்தேவை, கொஞ்சம் பொறாமை, கொஞ்சம் அகங்காரம், கொஞ்சம் அதிருப்தி என்ற இந்த ஏழு உணர்வுகளையும் கலந்துதான் உடலைச் செய்வார்கள்.

அப்பொழுதுதான் அவர்களுடைய உடல் ஓடும். அதிருப்தி இருந்தால்தான், எதையாவது ஒன்றை செய்துகொண்டே இருக்க முடியும். காமம் இருந்தால்தான், இன்னொரு உடலைத் தேடி நாடும். பயம் இருந்தால்தான் தன்னை காத்துக் கொள்ளும். கவலை இருந்தால்தான், தயங்காமல் ஒடிக்கொண்டே இருக்கும், எதையாவது திட்டம் தீட்டும். அன்புத் தேவை இருந்தால்தான், மற்றவர்களுடன் இணைந்து வாழும்.

இந்த மாதிரி குணங்கள் இருந்தால்தான், சமுதாயத்தில் வாழ முடியும் என்பதனால்தான், இதையெல்லாம் சோ்த்து, சோ்த்துதான் உடலை அமைப்பீர்கள்.

எந்தப் பிராரப்குத்தாலே உடலை அமைத்தீர்கள், காமத்தை அள்ளி வைத்தீர்களா இல்லை கிள்ளி வைத்தீர்களா என்பதை நீங்கள்தான் கண்டுபிடித்தாக வேண்டும்.

சில நேரத்தில் காமத்தைக் கிள்ளி வைத்து உடலைச் செய்திருப்பீர்கள். சில நேரத்தில் அள்ளி வைத்தும் உடலைச் செய்திருப்பீர்கள்.

எப்படி உங்கள் உடலைச் செய்திருக்கின்றீர்கள் என்று கண்டுபிடித்து விட்டீட்கள் என்றால், பிரம்மச்சரியமா, சன்யாசமா என்பதை இன்னொருவர் சொல்ல வேண்டியதில்லை, நீ ங்களே முடிவு செய்யலாம்.

ஆழமாகப் பார்த்தால் பத்திசாலித்தனத்தோடு தைத்ரியரேஜஸை, ஊர்த்துவரேஜலாக மாற்ற முடிவெடுக்கும் ஒவ்வொருவராலும் அது முடியும்.

சக்தியை மேல் நோக்கி திருப்புவதை தீகைஷ்யின் உஉதவியோடு நிச்சயம் சாத்தியமாக்கலாம்.

தனி மனிதனாய்ச் செய்வதற்கு அச காய சாகனையாகக் தெரியும் உணர்வு மலர்ச்சியை, தீகைஷ்யின் உதவியோடு நிச்சயம் சாத்தியமாக்கலாம்.

ராமகிருஷ்ணரின் தீகைஷ்யின் கோணத்திலிருந்து விளக்கப் படும் சத்யம். ஒஷோவின் சாத்யமே இல்லை இன்பது, தனி மனித மயற்சியின் கோணத்திலிருந்து விளக்கப்படும் சத்யம். தீகைஷ்யையும்,

'பிராரப்தம் என்றால், இந்த உடலை அமைக்கும் பொழுதே எடுத்து வரும் கா்ம விணைகள். குறிப்பிட்ட அளவு காமம், குறிப்பிட்ட அளவு கோபம், குறிப்பிட்ட அளவு பயம் இதெல்லாம் கலந்துதான் இந்த உடலை அமைக்கிறீர்கள். அப்படி எதையமே கலக்காமல், உடலை அமைத்தவர்களைத்தான், 'சுக்க சத்வ சரீர அவதார புருஷர்கள்' என்று சொல்வோம்.

தனிமனித முயற்சியையும் ஒன்றாய்ச் சேர்க்கும் போது, பிரபஞ்ச சக்தியின் பொங்கும் பிரவாகமாக, பிரம்மச்சரிய நிலையில் வாழ்வது என்பது எல்லோருக்கும் சாத்தியமான சக்கியம்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு ... ஏன்தான் திருமணம் செய்துகொண்டோம் ◆ என்றிருக்கிறது. வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போய்விட்டது. குழுப்பமாக இருக்கிறது. இதனால் குடும்பத்திலும் பிரச்சினை புதிது புதிதாக வெடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது என்ன செய்வது ?

சன்யாசியாகப் போக வேண்டிய ஒரு மனிதர், தெரியாத்தனமாகச் சம்சாரியாக போனார் என்றால், அதற்குப் பிறகு அவர் அவருக்கே செய்கிற கொடுமைகளும், அவருடைய மனைவிக்கு செய்கிற கொடுமைகளும் கொஞ்சம் நஞ்சமாக இருக்காது.

காரணம் என்னவென்றால், இந்த மனிதருக்கு அந்த வாழ்க்கை மேல் அவ்வளவு ஒரு ஆழமான திருப்தி இருக்காது. அப்போது அவர் என்ன செய்வார்?

'எதற்குத்தான் இவள் என் பிராணனை வாங்குகிறாள்? எதற்குதான் என்னை இந்தப் பாடுபடுத்துகிறாளோ?' என்று வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு விஷயமுமே கசக்கும்.

அதே போல் சம்சாரியாகப் போக வேண்டிய ஆழமான பிராரப்தம் உடைய ஆள், திடீரென்று ஒருநாள் ஆஸ்ரமத்திற்கு வந்து பார்த்து, இவ்வளவு சன்யாஸிகள் ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பார்த்து, பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கை மேல் ஆசை வந்து, சம்சார ஆசையை துறந்து இந்த வாழ்க்கைக்குள்ளே நுழைந்து விட்டார்கள் என்றால்..!!!'

அவரையும், அவரைச் சுற்றி இருக்கிற சமூகத்தையும் அவா் படுத்துகிற பாடு இருக்கு பாருங்கள் ... இந்தக் கொடுமையும் தாங்காது. பாவம், அவர் திருட்டுத்தனமாக எல்லா வேலையையும் செய்ய வேண்டி இருக்கும்.

அந்த முடிவால் தன் மேல் தனக்கே இருக்கிற மரியாதை குறைந்துகொண்டே வரும்.

நான் எப்போதுமே இதைத்தான் சொல்வேன். என்னுடைய பிரம்மச்சாரிகளிடம் அப்பா, தெளிவாக முடிவு எடுத்து, பிரம்மச்சரியமா, கிரஹஸ்தமா என்று முடிவு செய்யுங்கள். ஏனென்றால், என்றுடன் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையினால் முடிவெடுக்காகீர்கள். இது ஆஸ்ரம வாழ்க்கை, வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் சராசரி கஷ்டங்கள் இங்கு இருக்காது. ரொம்ப சுகபோக வாழ்க்கை. வெளியில் இருக்கிறார்போன்று திரைய கஷ்டம் இருக்காது.

இராமன் ஆண்டால் என்ன ?

இராவணன் ஆண்டால் என்ன?

கேஸ் விலை எறினால் என்ன ?

டெலிபோன் பில் எறினால் என்ன ?

பெட்ரால் விலை ஏறினால் என்ன ?

பெட்ரோல் ஊற்றுகிற வண்டியின் விலையே ஏறினால்தான் என்ன? என்ற கவலைகளே இல்லாத வாழ்க்கை.

வெளியுலகக் இந்த வாழ்க்கைக்காக, சன்யாஸ விரகம் எடுத்தால் என்ன செய்ய வேண்டி இருக்கும் ?

வெளியுலக கஷ்டங்களின்றி வாழ்ந்தாலும், அவர்களுடன் அவர்களே கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டு இருப்பார்கள். அவர்களுக்குள்ளேயே அவர்கள் போட்டுக் கொள்ளுகிற ச ண்டையால், ரகசியமாக, திருட்டுத்தனமாக, அவாகளுடைய தேவையைப் பூர்த்திச் செய்ய மனம் திட்டமிடத் துவங்கும். அப்பொழுது என்னவாகும் ? தம் மேலேயே நம்பிக்கையும், மரியாதையும் இருக்காது. அதுதான் இருப்பதிலேயே கொடுமையான நரகம்.

கொடுமையான நரகம் என்னவென்றால், தாம் எடுத்த வாழ்க்கையின் மீது, தனக்கு நம்பிக்கை இல்லாமல் வாழ்வதுதான். தாம் எடுத்த வாழ்க்கை, தமக்கு முழுமை அளிக்கும் என்கிற தெளிவு இல்லாமல் வாழ்வதுதான் மிகப்பெரிய கொடுமை.

அதனால்கான் நான், யாருக்கும் அவ்வளவு சீக்கிரம் பிரம்மச்சரியம் கொடுப்பதே இல்லை. பூர்ணாபிஷேக விரதத்திலே வாழ வைத்து, அவர்களே அவர்களைப் பார்த்துக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பு கொடுக்கிறேன். அவாகளின் பிராரப்தத்தைத் தெரிந்து கொண்டு, அவர்களுக்குத் தேவையான வாழ்க்கையை அவா்களே தேர்ந்தெடுக்கத் தேவையான தெளிவையும் தருகிறேன்.

திருமணத்திற்கு திருமணம் செய்து கொண்டோமோ? என யோசிப்பதும், சன்நியாஸத்திற்கு பின் ஏன்தான் சன்யாஸம் எடுத்துக் கொண்டோமோமோ என யோசிப்பதும் மிகவும் கொடுமையான சம்பவங்கள்.

திருமணமாக வேண்டியவா் சன்யாசியாகக் கூடாது ;

பிரபஞ்ச சக்கியின் பொங்கும் பிரவாகமாக, பிரம்மச்சரிய நிலையில் வாழ்வது என்பது எல்லோருக்கும் சாத்தியமான சத்தியம்.

சன்யாசியாக வேண்டியவர் திருமணம் செய்துகொள்ள கூடாது.

இதையெல்லாம் தாண்டி... அடையலாமா, வேண்டாமா என்ற உங்களின் சுயமுடிவுதான் நீங்கள் எடுக்கும் முடிவு, அது ஒன்றே திருமணமாக இருந்தாலும், துறவறமாக இருந்தாலும் அதை முழுமையாய் வாழ்ந்து தாண்ட வைக்கும். குண்டலினி சக்தி உடல் முழுவதும் பாயாவிட்டால், உளுத்துப்போன மூங்கிலாய்த்தான் வாழ்வு இருக்கும்.

நடைபிணமாய்த்தான் வாழ்வு இருக்கும். நடக்கக் கூடிய அளவுக்கு சக்தி படைத்தவா யாராயிருந்தாலும், அவரால் தம்முள் இருக்கும் குண்டலினி சக்தியை எழுப்ப முடியும். தேவதை உடலுக்குள் புகுந்து கொண்டால் எப்படியிருக்குமோ, அதைவிட ஆனந்தமான நிலையை ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழமுடியும். விதியை நிச்சயம் வெல்ல முடியும்.

தான் இதுவரை, பல சன்யாஸிகளையும் பிரம்மச்சாரிகளையும் கண்டிருக்கினே. அதில் பெரும்பாலானோர் சிரிப்பின்றி இருக்கிறார்கள். ஆனால், உங்களுடைய பிரம்மச்சாரிகள், சிரித்தபடி ஆனந்தமாக இருக்கிறார்களே, இந்த வித்தியாசத்தின் காரணம் என்ன ?

இந்தக் கேள்வி எப்படி இருக்கிறது என்றால், "நான் பல தோட்டம் சுற்றி இருக்கிறேன், வெறும் தரிசாகவும், முள் மரங்களாகவுமதான் வளர்ந்துகிடக்கிறது, உங்கள் தோட்டத்தில் மட்டும், இவ்வளவு மலர்ந்து இருக்கிறதே காரணம் என்ன?'' என்று கேட்பது போல் உள்ளது.

காரணம் தோட்டக்காரர்.

கோட்டம் அமைக்கும் நட்பம் தெரிந்த கோட்டக்காரர். அதுதான் வேறு ஒன்றுமில்லை.

அவர்களுக்குப் பிரம்மச்சரியத்திற்கான நுட்பம் வழங்கப்பட்டு இருக்கிறது.

பிரம்மச்சரியம் என்பது அருமையான தியான நுட்பம்.

செடிகளுக்கு ஏற்ற சூழலை ஏற்படுத்தினால், தானாகவே மலரும்.

தானாகவே மலரச் செய்யலாம்.

பூவை எப்படி மலரச் செய்வதென்று, நான்கைந்து போ் அடித்துக்கொண்டு, மாய்ந்துக்கொண்டு இருந்தால் ... ''அவன் தோட்டத்தில் மட்டும் பூத்து இருக்கிறதே, நம் தோட்டத்திலே, பூ ஏன் பூக்கவில்லை?' என்று பரபரவென்று தரையைத் தோண்டிக் கொண்டிருந்தால் நடக்குமா ?

அது நடக்காது.

அதற்கான சூழலை உருவாக்க வேண்டும்.

வெறும் காவி போட்டாலோ, விபூதி பூசினாலோ, பிரம்மச்சரியம் வந்து விடாது. அதற்கான குழ்நிலை உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

அதற்கான நுட்பம் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

அதாவது, அவா்களுக்குத் தேவை என்ன என்று, அவா்களுக்குப் புரிகிற மொழியில் சொல்லப்பட வேண்டும்.

அதனுடைய லாப நஷ்டங்களை அவர்களே புரிந்து பார்க்கிற சுதந்திரம் அளிக்கப்பட வேண்டும். ரொம்ப அமகாக, விவேகானந்தா் சொல்வார்,

'Freedom is the basic condition for any Growth'

சுதந்திரம்தான் எந்த வளர்ச்சிக்குமான அடிப்படையான ஒரு தேவை. என்னுடைய பிரம்மச்சாரிகளுக்கு, நான் கொடுத்திருக்கிற மிகப்பெரும் சுதந்திரம், எப்பொழுது வேண்டுமானாலும், பிரம்மச்சரியத்தைக் கீழே போட்டுவிட்டு கல்யாணம் செய்து கொள்ளலாம். அந்த கதந்திரத்தினால்தான், அவா்களால் பிரம்மச்சரியத்தில் மலர முடிகிறது.

சன்யாஸம் எடுத்தபிறகு திருமணம் செய்துகொள்ள முடியாது. அதனால்தான் அவா்கள் ஐந்து வருடமாவது தங்களுக்குள் ஆழ்ந்து பார்க்க சுதந்திரம் தந்து, அதற்குப் பிறகு ச ன்யாஸ பயிற்சியைத் துவங்குவோம்.

முதல் விஷயம் சுதந்திரமான உணர்வு.

வேறு எந்தக் காரணத்திற்காகவும் பிரம்மச்சரியும் எடுக்க வேண்டிய இல்லை என்ற உணர்வுத்தெளிவு பிறக்க வேண்டும்.

அழுத்தப்படாத ஒரு சுதந்திரம் இருக்கும் பொழுது, அந்த விரதத்தை எடுத்துக்கொள்கிற தெளிவே, அதைக் காப்பாற்றுகிற சிரத்தையாக மாறிவிடும்.

அதிர்ஷ்டவசமாக என்னையை சன்யாஸிகள், ஞானத்துக்கு சன்யாஸம் போனவர்கள்: பீடத்துக்கு சன்யாஸம் போனவர்கள் அல்ல.

நான் எப்போதும் சொல்லுவதுண்டு. யாருக்காவது, இந்தப் பிரம்மச்சரியம் பற்றி ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால், முதலில், நான் கேட்கும் கேள்வி இதுதான்... ''அப்பா, திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டுமென்றால், அருமையாகச் செய்துகொள். அதற்காக வெளியில் போக வேண்டும் என்கிற அவசியம்கூட இல்லை, வேறு எந்தக் காரணத்திற்காகவும், பிரம்மச்சரிய விரதம் எடுக்கக்கூடாது. பிரம்மச்சரிய விரதம் எதற்காக எடுக்கவேண்டும் என்றால் இயல்பாக, 'இது நன்றாகத் தானே இருக்கிறது. இப்படியே இருக்கலாம்' என்ற இயல்பான முடிவாக இருக்கவேண்டும், அவ்வளவுதான்.

இரண்டாவது முறை பிரம்மச்சரியத்தைப் பற்றி யோசித்தால்கூட, அவருக்குப் பிரம்மச்சரியத்திற்கான தகுதி கிடையாது. அவருக்கு அந்த விரதம் தேவையில்லை. ஏனென்றால் இது ரிஸ்க் எடுக்கிற விஷயம் இல்லை.

என்னுடன் இருக்கவேண்டும் எடுக்கக்கூடாது. பிரம்மச்சரியும் எடுக்காவிட்டால், என்னை விட்டு போய்விட வேண்டுமோ என்று பயப்படத் தேவையில்லை.

ஆனால், விரதத்தை எடுத்தால் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்,'' என்று அவா்களின் சுதந்திர உணர்வு சற்றும் பாதிக்கப்படாமல் சொல்வதுண்டு.

உள்ளுலகிலும், வெளி உலகிலும், முழுமுமையாய்ச் சுதந்திரமாய் அவர்களை வளர்ப்பதினால்தான், அவ்வளவு ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள். இல்லாவிட்டால் இந்தக்காலத்தில் பிரம்மச்சாரிகளாகவும், பிரம்மச்சாரிணிகளாகவும் ஒரே இடத்தில் பிரம்மச்சரியம் எனும் வாழ்வை கொண்டாடிக்கொண்டு ஆனந்தமாக இருக்க முடியுமா ?

எதையோ இழந்ததினால் இவர்கள் பிரம்மச்சரியம் பெறவில்லை.

எதனாலும் அழிக்கப்படாத உணர்வோடு ஒன்றியதால்தான் இவ்வளவு ஆனந்தமாய் இருக்கிறார்கள்.

Energy which can modify the brain itself

Initiation giving by Maha avatar Babaji

Energy bubble's master presence

Ananda Gandha initiation

Brahmacharya initiation

Vanaprastha Deeksha

Grihastha Deeksha

Gayatri Deeksha

உங்களுடன் மிகப் பெரிய உண்மையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். இது உங்களுடைய வளர்ச்சிக்குப் பேருதவியாக இருக்கும்.

கம்ப்யூட்டருக்குள் ஹார்டுவோ், சாப்ட்வேர் இரண்டு என்று அதைப் போல, மனிதருக்குள் இருக்கும் ஹார்டுவேர்தான் மூளை. சாப்ட்வேர்தான் மனம் உடல், மூளையின் இருப்பிடம்.

முளை, மனத்தின் இருப்பிடம்

ஆரோக்கியமாக மனம் ஆரோக்கியமாகும். முளை ஆரோக்கியமாக ஆரோக்கியமாக உடல் ஆரோக்கியமாகும்.

உடலின் ஆரோக்கியம் குறையக் குறைய, மூளை மந்தமாகும். மூளை, மந்தமாக மந்தமாக மனம் சோர்வடைந்துவிடும்.

மனம்.

முளை.

உயிர்

ஆகிய மூன்றும் முக்கோணத்திற்குச் சமம். அவை ஒவ்வொன்றும், ஒன்றையொன்று முழுமையாய்ச் சார்ந்து இயங்குபவை.

1. உணர்வுள்ள மனம் (Conscious mind)

2. உணர்வற்ற மனம் (Unconscious mind)

ஞானக்கருத்துகளைக் கேட்பதனாலும், புரிந்து கடைபிடிப்பதனாலுமே உணர்வுள்ள மனத்தை மேலே எடுத்துவந்து விடலாம்.

புத்தியை அதிகரிப்பதாலேயே, உணர்வுள்ள மனத்தின் பிரச்சினைகளைச் சரி செய்து விடலாம். ஆனால், உணர்வற்ற மனத்தை மேலெடுத்து வருவது சுலபமான காரியமல்ல. அதற்கு நிறைய சக்தி தேவை. தியானத்தின் மூலமாகச் சக்தியை அதிகரித்தால் மட்டுமே, உணர்வற்ற மனத்தின் பிரச்சினைகளைச் சரி செய்யமுடியும்.

விழிப்பற்ற சக்தியைப் பாய்ச்ச வேண்டும். மிகவும் சிரத்தையோடும், விடா முயற்சியோடும் தியானங்களைச் செய்துவந்தால் மட்டுமே ஒரு தனி மனிதனால் ஆழ்மனப்பதிவுகள் வரை சக்கியைப் பாய்ச்ச முடியும்.

விழிப்பு மனத்தை (conscoius mind) ஞானத்தாலும் விழிப்பற்ற மனத்தை (Unconscoius mind) தியானத்தாலும். சரி செய்து வருவதால் மனம் முழுவதும் சரியாகிவிடும்.

மனம் சரியாக, முளை சரியாகும். மூளை சரியாக. உடல் சரியாகும். இது சுற்று வழி.

இன்னொரு எளிய வழி இருக்கிறது. அது நேரடியாக மூளையில் இறங்கி வேலை செய்வது.

க்குரு வாழும் பாக்கியம் கிடைக்கப் பெற்றவர்களுக்கு, இந்த எளிய வழி சாத்தியமாகும். குருவினால் அவருடைய ஞானசக்தியை நேரடியாக சீடனுக்குள் இறக்கிவைக்க முடியும்.

குருவின் மீது அலாதியான அன்புகொண்ட சீடனுக்குள் இந்த ரஸவாதத்தைக் குருவால் நிகழ்த்த முடியும். சீடனின் மூளை அமைப்பையே மாற்றிவிட முடியும்.

உடலினுடைய, கம்ப்யூட்டரின் ஹார்டுவேரான மூளையின் மேடு பள்ளங்களைக் (Brain grooves) கூட மாற்றிவிட முடியும்.

அந்த அருமையான ரஸவாதம் நிகழ்ந்துவிட்டால் அந்தச் ஞான

இனிமையான, நயமான, ஆனந்தமயமான உடலாக மாறிவிடும்.

ஏகப்பட்டப் புத்தகங்கள் படித்து, பல்வேறு தியானங்களைச் செய்து, அடைய வேண்டிய ஆனந்த செய்யாமல் குருத்தை பெற்ற அந்தச் சீடனால் அடைந்து விட முடியும்.

நாம், விஞ்ஞான ரீதியாகவே இதை நிரூபிக்கலாம் என முடிவு செய்திருக்கிறோம்.

ஆனால், ஒரு சின்ன பிரச்சினை! Brain grooves இல் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் படம் பிடிக்கும் அளவிற்கு Brain Scan இல் நுட்பங்கள் இன்னும் வளர வேண்டும்.

குருவின் சாந்நித்யத்தால் நேரடியாக மூளையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி, அந்தத் தனி நபருக்குள் மிகத் துரிதமாக ஆனந்த ரஸவாதத்தை நிகழ்த்தி விட முடியும். சீடனுடைய பக்தியின் ஆழம் அதிகமானால், குருவின் சக்தி, ப பலநூறு தியானங்கள் செய்யும் மாற்றத்தை, அந்தத் தனி நபருக்குள் ஏற்படுத்திவிடும்.

''குருபக்தி, முக்திக்கான எளிய வழி, ' என

ராமகிருஷ்ண பரமஸ்ஸ்ர் குறிப்பிடுகிறார். ஆனந்தமயமாகிட, தியானத்தையும், ஞானக் கருத்துகளையும்விட வலிமையான பக்தியை அதிகப்படுத்துங்கள். உங்களுடைய நோக்கம் பூர்த்தியாகும்.

எப்படி யோசித்துப் பார்த்தாலும், குண்டலினி சக்தியை ஒரு தனி மனிதா எழுப்புவது என்பது அசகாய சாதனைதான்.

ஒரு குருவின் உதவியில்லாமல், அவர் தாமே எழுப்ப முயற்சி செய்யும் பட்சத்தில் எவ்வளவு பெரிய விபத்தை வேண்டுமானாலும் சந்திக்க நேரிடலாம். தலையிலுள்ள இரத்தக் குழாய்களே வெடித்துவிடும் அபாயத்தைக் கூடச் சந்திக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

ஒரு குருவின் துணையோடு குருவின் நேரடி வழி நடத்துதலின்படி, குண்டலினி சக்தி எழுப்பப்படும் பொமுது, நீங்கள் பரமறைம்ஸமாக மலர்வதற்கான வாய்ப்பு முழுமையாக இருக்கிறது.

ஒரு அவதார புருஷரின் சாந்நித்யத்தினாலேயே, என் வாழ்வில் ஏற்பட்ட முக்கியமான திருப்பத்தை இங்கு குறிப்பிடலாம். அதைத் திருப்பம் என்றுகூட சொல்ல முடியாது. தீகைஷ் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

Initiation given by Maha avatar Babaji

(ருந்து அடைவகே என் வாழ்க்கையின் லட்சியும் என்ற உறுகியோடு தினம் தவறாமல் பல தியானங்களைச் சிறு வயது முதலே செய்து வந்தேன்.

அவரது இளமை பொங்கும் உடலும் நடையும் வெளிப்படுத்திய தெய்வீகத் தன்மை என்னைக் கவர்ந்தது. உறுதியாக எடுக்கப்படும் லட்சியமே அடையப்படும். அதனால் ஞானத்தை நோக்கிய பாதையில், நாளுக்கு நாள் தீவிரத் தன்மை கூடிக்கொண்டே போனது. அதன் விளைவாக வீட்டை விட்டுச் செல்வது என்று முடிவு செய்து... பாரதம் முழுவதும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக பல ஆயிரம் கிலோ மீட்டா் பரிவிராஜகமாக நடந்தே சென்றேன். பல இடங்களுக்குச் சென்றேன். காடுகள், மலைகள், கோவில்கள் புண்ணிய நதிகள் என்று தொடர்ந்து பரிவிராஜகமாய் பாரதம் முழுவதும் சென்றேன்.

இதன் ஒரு பாகமாகத்தான் இமயமலை சென்றேன். அங்குப் பல இடங்களில் பல மாதங்கள் தங்கி தியானங்களைச் செய்து வந்தேன்.

கங்கோத்ரிக்கு அப்பால் உள்ள தபோவனம் அருகில் தவமியற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஒரு நாள் ஜடாதாரியான கட்டுடலும் நீண்ட தலைமுடியும், தெய்வீகத் தன்மையை பிரதிபலிக்கும் முக அமைப்பும், முகபாவமும் ஒளிபொங்கும் உடலும் கொண்டவராக ஒரு மனிதா் எதிரில் வந்தார். பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அவர் ஒரு அவதார புருஷர் என்பதை உணரமுடிந்தது.

அவரது இளமை பொங்கும் உடலும், நடையும் வெளிப்படுத்திய தெய்வீகத் தன்மை என்னைக் கவர்ந்தது.

அந்த ஈர்ப்பு, அவரிடமிருந்து வெளிப்பட்ட தேஜஸ் என்னை அங்கேயே நிற்க வைத்துவிட்டது.

கிட்டதட்ட 45 நிமிடங்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடியே ஒருவருள் ஒருவர் கரைந்து நின்றிருந்தோம்.

அதுவரை அவரை அவரை தொட்டுப் பார்க்கலாம் என்ற எண்ணமோ, அங்கிருந்து நகரலாம் என்ற உணர்வோ ஏற்படவே இல்லை.

ஒருவரில் ஒருவர் கரைந்த அந்த உணர்வு மிகவும் ஆழமான ஒரு உயிர் அனுபவம்.

அதன் விளைவாக வீட்டை விட்டுச் செல்வது என்று முடிவுசெய்து பாரதம் முழுவதும் குறுக்கும் நெடுக்கமாக பல ஆயிரம் கிலோமீட்டர் பரிவிராஜகமாக நடந்தே சென்றோம்.

அந்த நிமிடங்களாகத் தெரியவில்லை. மிகவும் நெருங்கிய, உயிருக்கு அருகாமையில் நேரங்கள் சில நிமிடங்களாகத் தெரியுமோ அதைவிட ஆழமான அனுபவமாக அது இருந்தது.

இந்த இருக்கும்போதே நோக்கி அவர் முன்னேறினார்.

'அவர் என்னைக் கடந்து செல்லவருகிறாரோ' என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் போது, '' பரமஹம்ஸ்... வார்த்தைகளை கடந்து சென்று கரைந்தார்.

அப்போது நினைத்தேன் ... 'நல்லது, யாரோ பரமஹம்ஸ THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM என்ற ஒருவரை இவர் பார்க்கச் சொல்கிறார். அவரைக் கண்டுபிடிக்க நினைத்தேன்.

இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இரண்டு நாட்கள் கழித்து தாடியோடு ஒரு வயதானவர் வந்தார். அவர் என்னிடம், ''நீங்கள் பாபாஜியைச் சந்தித்தீர்களா?'' என்று கேட்டார்.

''பாபாஜியா யார் அவர்? அப்படி யாரையும் நான் சந்திக்கவில்லையே,'' (என்னைக் கடந்து சென்றது மஹா அவதார் பாபாஜி என்ற விஷயம் எனக்கு அப்போது தெரியவில்லை. )என்றேன்.

அவர் உடனே, ''இல்லை! இல்லை! உங்களைப் பார்த்த உடனேயே நீங்கள் பாபாஜியின் தரிசனம் பெற்றவர் என்பதை உணர முடிகிறது. மஹாஅவதார் பாபாஜியின் சக்தியை உணர்கிறேன், '' என்றார்.

நான் பாபாஜியின் சீடன் என்றார். ''உங்களுக்கு நடந்தது என்ன? சொல்லுங்கள்,'' என்று வெகு ஆர்வத்தோடு அவர் கேட்டார்.

அவரிடம் மஹாஅவதார் பாபாஜியைச் சந்தித்த நிகழ்வை இன்னும் ஆழமாகப் பகிர்ந்து கொண்டேன்.

மஹாஅவதாா் பாபாஜியின் சீடா் என்பதால் அவரோடு நேரடியாக அப்போது நடந்ததை என்னால் ஆழமாகப் பகிர முடிந்தது.

'அவர் என்னைக் கடந்து செல்ல வருகிறாரோ, என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் போது, '' பரமஹம்ஸ ... THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM , '³ என்ற வார்த்தைகளை உதிர்க்கவாறு என்னுள் கடந்து சென்று கரைந்தார்.

பொதுப்படையாக அபைவங்களை எப்போதும் பகிர்ந்து கொள்ள முடிவதில்லை.

இன்னும் சில வார்க்கைகளின் மூலமாக அன்று நிகழ்ந்த அனுபவத்தைச் சொல்ல முயற்சி செய்கிரேன்.

தொடர்ந்து கண்ணிமைக்காமல் பார்த்துக் முன்னாலேயே இருந்த இருந்த மஹாஅவதார் பாபாஜி ''பரமஹம்ஸ THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM,' என்ற

வார்த்தைகளை உதிர்த்து என்னுள் நுழைந்த அந்தக் கணத்தில் ஒருவர் எனும் உணர்வுகூட மறைந்துவிட்டது.

அவர் என்னுள் கரைந்த கணத்தில், ஒருவருள் ஒருவா எனும் மிக ஆழமான அந்த உணர்வுகூட கரைந்து விட்டது. 'ஒருவரே' என்ற மகா அனுபவமாக அது மலர்ந்தது.

அன்றிலிருந்து அந்தச் சக்தி, அந்த தீகைஷ், அந்த உணாவுதான் பரமஹம்ஸ THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMராக உலகை வலம் வருகிறது.

ஒரு தனி மனிதராக இருந்து குண்டலினியை எழுப்ப முயற்சி செய்வது, முழு ஆரோக்கியமடைய முயற்சி செய்வது, ஞானமடைய முயற்சி செய்வது என்பதெல்லாமே, எறும்பு தானே இலக்கை அடைவதற்காக ஓட்டையிடும் முயற்சிதான்.

ஒரு குருவின் உதவியோடு குண்டலினி சக்தியை எழுப்புவது, டிரில்லிங் மிஷினைக் கொண்டு, வினாடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் ஓட்டையை உருவாக்குவதுபோல், நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் இலக்கைத் தொட்டுவிட வைத்துவிடும்.

குண்டலினி சக்தியை எழுப்புவதற்கான நேரடி தீகைஷ் ... ஒரு ஞானியிடமிருந்து ஒருமுறை பெற்றுவிட்டாலே, அன்றிலிருந்து தொடர்ந்து குண்டலினி சக்தி பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும். ஜீவன் முக்த அனுபவம் நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கும்.

குண்டலினி சக்கியை எழுப்புவதற்கான நேரடி தீதை ... ஒரு ருரனியிடமிருந்து ஒருமுறை பெற்றுவிட்டாலே, அன்றிலிருந்து தொடர்ந்து குண்டலினி சக்கி பொங்கிக்கொண்டே இருக்கும்.

ருழு சக்கரங்களும், ஏழு உடல்களும், 5 கோஷங்களும் உங்களுக்குள் ஒடுங்கும் இடம்தான் ஆனந்த கந்தம். இதை ஆனந்த கந்த சக்காம் என்றும் சொல்வோம். இந்த ஆனந்த கந்தத்தை மட்டும் ஒருவர் திறந்து விட்டால், அவருக்குள் இருக்கும் குண்டலினி சக்தி அவருக்குள்ளிருந்து பொங்கி, அவர் தொடும் இடமெல்லாம் அந்தச் சக்தி பாய ஆரம்பிக்கும்.

கந்தம் ஆனந்த தொடப்படுபவர்களுக்கெல்லாம், அந்தச் சக்தி நேரடியான உதவியை செய்யும். அவருடைய உடலிலும், வாழ்விலும் பெரிய அற்புதங்களை நிகழ்த்தும்.

அப்படிச் செய்யப்படுபவதைத்தான் தியான சிகிச்சை, ஞானத்தொடுதல் என்று அழைக்கிறோம்.

ஒரு தொடுதலில் அற்புகங்கள் நிகழ்வது அவர்களிடமிருந்து பொங்கிப் பரவும் குண்டலினி சக்கியால்கான்..

சீரடி சாய்பாபா, சகாசிவ பிரம்மேந்திராள் போன்ற ஜீவன் முக்தர்கள் தொட்டதனாலேயே பலருடைய நோய்கள் குணமானதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.

ரமண மகரிஷி, ராமகிருஷ்ணர், புத்தர், கிருஷ்ணர் என்று பல ஞானிகளின், ஜீவன் முக்தர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் பொழுது முக்கியமான ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

அது, அவர்களுடைய ஒரே ஒரு தொடுதலால்,

ஒரே ஒரு ஆசீர்வாதத்தால் பலருடைய வாழ்க்கையில் பல அற்புதங்கள் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

ஒரு தொடுதலில் அற்புதங்கள் நிகழ்வது அவா்களிடமிருந்து பொங்கிப் பரவும் குண்டலியின் சக்தியால்தான்.

ஆதிகுரு தக்ஷிணாமூர்த்தியிலிருந்து இன்று வரை, ஞானிகள் செய்த தொடர் ஆராய்ச்சி களால் ... ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்குள்ளும் இந்த ஆனந்த கந்த சக்கரத்தைத் திறந்து வைக்க முடியும். தனிமனிதருக்குள் இருக்கும் குண்டலினி சக்தியை அவரவரே பயன்படுத்திக் கொள்ளவும், குண்டலினி சக்தியை அவரவரே தியான சிகிச்சையாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும் ஒரு ஞானகுருநாதரால் தீகைஷ் அளிக்கமுடியும்.

ஞானமடையாமல் எப்படி ஒருவரின் குண்டலினி சக்தியை அவரே எழுப்ப முடியும் ?

"ஒரு தனி நபரால் இன்னொருவருக்கு எப்படித் தியான சிகிச்சையளிக்க முடியும் ?'' என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

அதுதான் தீகைஷ்.

10,000 வருட உள்ளுலக ஆராய்ச்சியின் சாதனை, ஆனந்த கந்த தீகைஷ்.

அதன் மூலமாக, மிகப் பக்குவமாக எந்த ஒரு சக்தியைப் முடியும். இல்லாமல் இந்த சக்தியைத் தன்னைடைய ஆரோக்கியத்திற்காகவும்,

ஆனந்த கந்த தீதை தையை யார் வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியம். இதன் மூலம் வீவண் முக்கியை நேரடியாக வாழ முடியும்.

ஆரோக்கியத்திற்காகவும் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும்.

தியான சிகிச்சையாளர்கள் எல்லோரிட்டும் சொல்வதுண்டு, ''ஆனந்த கந்த தீகைஷ்யப் பெற்று நோய்களை மட்டுமே நீங்கள் குணப்படுத்துவது... வைரக் கத்தியை வைத்து வெங்காயம் அறுப்பதற்குச் சமம்."

10,000 வருட உள்ளுலக ஆராய்ச்சியின் நோக்கம் அதுவல்ல.

அது வைரக்கத்தி,

அது வைரக்கை அறுப்பகற்காகக் காப்படுவது.

அது உங்களுக்குள் இருக்கும் குண்டலினி சக்தியை நேரடியாக அறுவடை செய்து, நேரடியாக அனுபவித்து, நீங்கள் ஜீவன் முக்தர்களாக மலருவதற்குத் தரப்படும் நேரடி தீகைஷ்தான் ஆனந்த கந்த தீகைஷ்.

குண்டலினியை எழுப்ப உதவும் மிக ஆழமான தீகைஷ்களான பிரம்மச்சரிய தீகைஷ்யையோ அல்லது வானப்பிரஸ்த தீகைஷ்யையோ எடுத்துக் கொள்வது எல்லோருக்கும் வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். இதன் மூலம் ஜீவன் முக்தியை நேரடியாக வாழ முடியும்.

தியானத்தையும் போகத்தையும் புத்தகங்களின் வழியாகவோ, விசிடிக்களின் வழியாகவோ எல்லோரும் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் வகையில் தந்துவிட முடியும். தீகைஷ்யை அப்படித் தரமுடியாது ஆனால், தீகைஷ்களை குருநாதரிடமிருந்து நேரடியாகத்தான் பெற முடியும். ஆனந்த கந்த தீகைஷ்யைத் திருமணமானவர், திருமணம் ஆகாதவர், படித்தவர், படிக்காதவர் என்ற பாகுபாடில்லாமல் யார் வேண்டுமானாலும் பெற முடியும்.

இந்த ஒரு சத்தியத்தைத் தெரிந்து கொள்ளுவதும், இந்த தீகைஷையப் பற்றிப் புரிந்து கொள்ளுதலுமே இன்றோ இல்லை நாளையோ, நேரடியாக ஒவ்வொருவருக்கும் உதவும். தீகைஷகளைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளுதலே ஞானம்தான்.

நாம் எல்லாம் நினைக்கிறோம் 'வயதானவர்களுக்குக்கான் சன்யாசம், பிரம்மச்சரியும்' என்று, நிஜம் அப்படியில்லை!

'ஞானமடைவதே என் வாழ்வின் இலட்சியம்' என்றிருக்கும் தீர இளைஞர்களுக்கும், தியாக மனப்பான்மையும் சேவை மனப்பான்மையும் கொண்ட தனி மனிதருக்கும் தம்மைத்தாமே மலர்த்துவதற்குத் தரப்படும் தீகைஷ் பிரம்மச்சரிய தீகைஷ்.

பிரம்மச்சரியம் ஒரு ராஜவழி, வாழ்க்கையை விட்டு ஒடுபவர்கள் எடுப்பதல்ல பிரம்மச்சரியம்! வாழ்க்கையை வாழத் துடிப்பவர்கள் எடுப்பது. வீட்டிற்கு ஒரு பிள்ளையை இந்த ராஜவழியில் வாழும் பாக்யத்தைத் தந்து, அவர்களை மகான்களாக்கிப் பார்த்து மகிழ்ந்த கலாச்சாரம் நம் பாரத கலாச்சாரம். 'தன் மகனைச் சான்றோன் எனக் கேட்ட தாய்!' என்று சொல்லி இதயம் குளிரும் பூமி இது.

வாழ்வின் இலட்சியம்தான் அடிப்படை அறிவியல்தான், விரும்பும் ஒவ்வொருவருக்கும் பொக்கிஷம். பிரம்மச்சரியம் இன்ஜினியர் என்பதுபோல, ஒரு உயர்ந்த பட்டப்படிப்பு. வாழ்வியல் கலை .

வெட்ளியுலக வாழ்க்கையை வாழ்ந்தாலும், மனிதராய்ப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் பூரணமான உள் சுதந்திரம் பெற வேண்டும்.

வெளியுலகத்தில் வாழ்ந்து, தம் பொறுப்புக்களை முடித்த ஒவ்வொருவரும், தங்கள் உள்ளுலகத்தில் முழுமையாய் வாழ அளிக்கப்படுவது வானப்பிரஸ்த தீகைஷ்.

நம்முடைய வேத பாரம்பரியப்படி, இது ஒரு உன்னதமான வாழ்க்கை முறையாக வடிவமைத்து வழங்கப்படுகிறது. வாழ்க்கையில் தனி நபராய் வாழ்பவர் களும், கணவனை இழந்தவர்களும், மனைவியை இழந்தவர்களும், விவாகரத்து பெற்ற

ஆண்களும், பெண்களும் தங்களுக்கு தாங்களே இழைத்துக்கொள்ளும் தீங்கு, அவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கைக்குப் பிறகு அடைய வேண்டியது எதுவும் இல்லை என்ற முடிவுக்கு வருவதுதான்! ஆத்மார்த்தமாக வாழ்வதைப்பற்றி சிந்திப்பது இல்லை.

இவர்களுக்கு ஆத்மார்த்தமாக வாழ்வதைப் பற்றிச் சிந்திப்பதற்கு உதவுவதோடு மட்டுமல்லாமல், புது வாழ்வையே துவங்குவதற்கான தீக்ஷைதான் வானப்பிரஸ்த தீக்ஷை.

தியாக மனப்பான்மையும், சேவை மனப்பான்மையும் கொண்ட, தம் வாழ்வில் ஜீவன் முக்தியை அடைவதை இலட்சியமாகக் கொண்டு, அதை மற்றவர்களுக்கும் சென்று சேர்க்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த நோக்கம் கொண்ட தம்பதியருக்கான தீக்ஷை கிருகஸ்த தீக்ஷை.

தர்ம க்ஷேத்திரமாக இருக்கவேண்டிய நம் இல்லங்கள், குரு க்ஷேத்திரமாக இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன தெரியுமா? மன ரீதியான பொருத்தமின்மைகூட இரண்டாம் பட்சம்தான். சக்தி ரீதியான பொருத்தமின்மைகான் முதற்காரணம்.

சக்தி ரீதியாகவும், உணர்வு ரீதியாகவும் உயர்ந்திருக்கும் இருவர் ஒன்றாக சக்தி சேரும்போதுதான், அங்கே இல்லறம் நடக்கும். அப்போதுதான் அவர்களால் வீட்டுக்கும், நாட்டிற்கும் ஏதாவது செய்ய முடியும்.

வேதகாலத்தில் 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், நமது ரிஷிகள் மனித மனத்தின் அடி ஆழம் வரை சென்று ஆராய்ந்து, மனிதன் பூரணத்துவத்தை அடைவதற்கான பல வழிமுறைகளைத் தொகுத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதில் இந்தத் திருமணம் என்ற உறவும் (பந்தம்) ஒன்று.

98 சதவிதம் மக்கள் திருமணம் என்ற உறவின் மூலமே பூரணத்துவத்தை அடைந்துள்ளனர்.

திருமணத்தின் சிறப்பம்சமே ஆண் சோர்வடையும்போது, பெண் ஆணை தன் மடியிலும், பெண் சோர்வடையும் பொழுது, ஆண், பெண்ணைத் தன் தோளிலும் வைத்துச் சோர்வினைப் போக்க உறுதுணையாக இருப்பதாகும்.

ஆண், பெண்ணின் உடலுக்கும் உணர்ச்சிக்கும் பூரண பாதுகாப்பளிப்பேன் என்றும், பெண் ஆணுக்கும் தாரமாகவும் தாயாகவும் இருந்து அவனுடைய பூரணத்துவத்திற்கு,

ஜீவன்முக்த வாழ்வுக்கு உறுதுணையாக இருப்பேன் என்றும் உறுதியளிப்பதே திருமண நிகழ்ச்சி.

'திருமணம்' என்பது ஏன், எதற்கு, எப்படிச் செய்யப்பட வேண்டும் என்ற அடிப்படை அறிவியலைப் பற்றிய புரிதலும், சப்தபதி சங்கல்பத்தைப் பற்றிய புரிதலும் கொடுத்து, வாழ்க்கையில் அவற்றை கடைப்பிடிக்கத் தரப்படும் தீக்ஷையே திருக்கல்யாண தீக்ஷை.

ஒரு அறையில் 10 போ படுத்து தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, "ராஜா," என்று கூப்பிட்டால் ராஜா மட்டுமே எழுவார். மற்றவர்கள் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் கொண்டிருப்பார்கள். காரணம் உங்களின் பெயர் உங்களின் ஆழ்மனம்வரை பாய்ந்து வேலை செய்யும்.

அவ்வளவு பெரிய சக்தி உங்களின் பெயருக்கு உண்டு. உங்களின் நாமத்திற்கு உண்டு. இந்த பெயரைச் சரியாகத் தேர்வு செய்து, இந்தக் குழந்தையின் மன அமைப்பிற்கு ஏற்ற பெயரைக் கொடுத்தால் அந்தக் குழந்தையின் வளர்ச்சி உள்ளுலகிலும் வெளியுலகிலும் அருமையானதாக இருக்கும். அவரால் ஜீவன் முக்தியை சீக்கிரமாக அடைய முடியும். இதைச் சக்தி ரீதியாக ஆராய்ந்தபின் தரப்படுவதுதான், நாமரண தீக்ஷை.

எப்ப வேண்டுமானாலும், தன் குருவிடமிருந்து தனக்குத் தேவையான, தனக்கு ஜீவன் முக்தப் பாதையை நேரடியாகக் காட்டக்கூடிய பெயரை ஒருவர் தீக்ஷையாகப் பெற முடியும்.

படிக்க ஆரம்பிக்கும் குழந்தைகளின் அறிவாற்றலையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் ஞாபக சக்தியையும் அதிகரிப்பதற்காக, பெற்றோர்கள் தங்களின் குருநாதரிடம் குழந்தைகளை அழைத்துக் சென்று பெறும் தீக்ஷை காயத்ரி தீக்ஷை.

காயத்ரி தீக்ஷையில், குழந்தைகளின் உடல் சக்தியையும் மனோ சக்தியையும் அதிகரித்து, அவர்கள் ஆன்ம சக்தியைப் பெற உதவும் காயத்ரி மந்திர தியானத்தைக் கற்றுக் கொள்வார்கள். இப்படித் தியானத்தின் மூலம் சக்தியையும் வளர்த்துக்கொண்டால், மனிதர்களாகும் வளர்வார்கள்.

காயத்ரி தீக்ஷையில், குழந்தைகளின் உடல் சக்தியையும் மனோ சக்தியையும் அதிகரித்து, அவர்கள் ஆன்ம சக்தியைப் பெற உதவும் காயத்ரி மந்திர தியானத்தைக் கற்றுக் கொள்வார்கள்.

தீக்ஷைகளுமே எல்லா இந்த வெல்வதற்கான வழியைக் காட்டும் அருமையான நுட்பங்கள்.

விதியை வெல்லும் வீரியத்தை அடைவது, அடைந்தே தீருவது எனும் முடிவை எடுத்து வாழ்வைத் தொடங்கினால், இந்த நிமிஷத்திலேயே முழு விழிப்படைந்துவிடுவீர்கள். அப்போது விதியை வெல்லும் வீரியம் சாத்தியமாகும்.

• இலட்சியங்கள் இலட்சங்களாக இருந்தால் இலட்சம் பிறவிகள் எடுக்க வேண்டியிருக்கும்.
• ஜீவன் முக்திக்கு குறைவான எந்தவொரு இலட்சியமும் உங்களின் ஜீவனுக்குச் செய்யப்படும் அலட்சியம்

துரோகம் கொடுமை ஏமாற்றப்படுதல் வஞ்சிக்கப்படுதல் என்பதெல்லாம் இதுதான்...

பூமிக்கு வந்த வேலை எந்த வேலை என்று மறந்து

சொந்த வேலை வந்த வேலை என்று திரிந்து மாய்வகே !

பூமிக்கு வந்த வேலை, கடவுள் உங்களுக்கு தந்த வேலை, நிஜமாகவே உங்களின் சொந்த வேலை,

ஜீவன் முக்தராவதே ! ஞானமடைவதே !

வாழ்க்கை – ஞானிகள் தந்த பரிசு

Life - A gift given by enlightened Masters

அழிவு தீவிர்க்க முடியாத எதிர்காலம்

Global peace (or) Global suicide is the future

Four states of consciousness and Life

இந்த உலகத்தில் 650 கோடி மக்கள் இருக்கிறார்கள். இவ்வளவு பேர் இருந்தும், அவர்கள் பூமிக்கு, கூட்டு விழிப்புணவுக்கு, அதாவது collective consciousness-க்கு என்ன செய்தார்கள் என்று பார்த்தோம் என்றால், ஒன்றுமில்லை.

0. 1% அளவிற்கு அவர்கள் நேர்மறை கூட்டு விழிப்புணர்வை, collective positivity-ஐ அதிகப்படுத்தியிருந்தால் ஆச்சரியம்.

ஒரு கைப்பிடி அளவு ஞானிகள் மட்டுமே, மொத்த உலக வரலாற்றையும் அடுத்துடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். ஞானிகளே மொத்த உலக வரலாற்றையும் மாற்றி அமைக்கிறார்கள்.

ஆனால், இதுவரை பூமியில் தோன்றிய ஜீவன் முக்தர்களின் எண்ணிக்கையை எடுத்தால், அது 0.001% கூட கிடையாது .

அவர்கள் பூமியின், இயற்கை சீர்வளத்திற்காக, நேர்மறை கூட்டு விழிப்புணர்விற்காக, கலாச்சார முதிர்ச்சிக்காக, மனவள மேம்பாட்டிற்காக செய்ததுதான் 99.99% உலக வரலாற்றை உருவாக்கியிருக்கிறது. முழு விழிப்புணர்வுடன் கூடிய துரிய நிலையில் இருந்தவர்கள்தான் உலக வரலாற்றை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

நான்காம் நிலையான இறுதி நிலையான. துரியத்தில் மொத்த பிரபஞ்சத்தையும் இயக்கும் சக்திபொங்குகிறது.

Life - A gift given by enlightened Masters

சுக்ரம் சூக்கிரக்கை எழுதிய வாக்ஸ்யாயனர்...

ஒரு சந்நியாஸி. ஒரு ஞானி.

நாட்டியக் கலையை உருவாக்கிய பரத ரிஷி ...

ஒரு ஞானி.

• யோகத்தை உலகுக்குத் தந்த பதஞ்சலி ...

ஒரு துறவி. ஒரு ஞானி.

தியானத்தைப் பயன்பாட்டுக்கு எடுத்து வந்த புத்தா ...

ஒரு துறவி. ஒரு ஞானி.

ஆயுர்வேத மருத்துவத்தை உலகுக்களித்த தன்வந்திரி ...

ஒரு ஞான அனுபூதிமான்.

கட்டிடக் கலையை (Architecture) உருவாக்கிய மயன் ...

ஒரு ஞான அனுபூதிமான்.

மனோ தத்துவத்தை (Psychology) உருவாக்கியதோடு

மட்டுமல்லாமல், மனத்தைக் கடப்பதற்கான

விஞ்ஞானத்தையும் வடிவமைத்தவர்கள் ரிஷிகள், ஞானிகள்.

இப்படி இப்படி செய்து கோர்த்துத் தந்த மாலையைத்தான் நாம் இன்று வாழ்க்கையாக அனுபவிக்கிறோம்.

ஒருவேளை இவர்கள் மட்டும் தோன்றாமல் போயிருந்தால்,நம்முடைய இன்றைய பல சொகுசுகள், மருத்துவ முறைகள், கட்டிடங்கள், கலைகள் இருந்திருக்கவே இருந்திருக்காது.

வாழ்க்கை எனும் பரிசை நமக்களித்த ஞானிகளுக்கு, நாம் ஜீவன் முக்தர்களாவதைத் தாண்டி வேறு எதை ஈடாகத் திரும்பத் தர முடியும் ?

நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரே ஒரு கைமாறு, நாமும் அவர்கள் தொட்ட அதே துரிய நிலையைத் தொடுவது தான்; அதே ஜீவன் முக்த நிலையை வாழ்வது தான்.

உடனடியாக ஒராயிரம் ஜீவன் முக்தர்களாவது உருவாகாவிட்டால், பூமிப் பந்து, சூரியக் குடும்பத்தில் சுற்றும். ஆனால், அதில் சுற்ற ஆட்கள் இருக்க மாட்டார்கள். இப்போது வேண்டுமானால் உங்கள் வீட்டில் இருந்து அலுவலகத்திற்கு நீங்கள் உயிரோடு சென்று, உயிரோடு திரும்பி வரலாம்.

இதே நிலைமை, அதாவது எதிர்மறை கூட்டு விழிப்புணர்வு (collective negativity) அதிகமாகிக் கொண்டே சென்றால், உங்களின் செல்ல ஆரம்பிக்கும்போது, உங்கள் வீடு இருக்கும், அவர்கள் செல்கிற அலுவலகமும் இருக்கும். ஆனால், மாலையில் அலுவலகத்திலிருந்து திரும்பி வருவதற்கு, காலையில் அலுவலகத்திற்கு சென்ற ரோடு இருக்காது.

உங்களின் உடலை விட்ட பிறகு, புது உடல் எடுத்து உங்களின் பேரக் குழந்தைகளாகப் பிறக்கப் போவது நீங்கள்தான்.

தீவிரவாதம், தலைக்கு மேல் சென்று விட்டது. இதே நிலையில் சென்றால், 20, 30 வருடங்கள் கழித்து உங்களின் பேரக் குழந்தைகள் பிறக்கும் பூமி, 24 மணி நேர திகில் திரைப்படமாக இருக்கும்.

அதனால் பூமியைக் காப்பாற்ற, உடனடி தேவை, ஓராயிரம் ஜீவன் முக்தர்களாவது உடனடியாக பூமியின் மீது உலாவ வேண்டும்.

இன்னும் கொஞ்ச காலத்திற்குள் 10,000 ஜீவன் முக்தர்கள் உருவானால் மட்டுமே பூமியைக் காப்பாற்றுவது பற்றி யோசிக்கலாம்.

ஜீவன் முக்கியை அடைவதற்காக முயற்சி செய்பவர்கள் ஒரு 1,00,000 பேர், அதாவது ஜீவன் முக்தியை வாழ ஆரம்பித்தவர்கள் இருந்தால் கூட போதும். பூமியைக் காப்பாற்றி விடலாம்.

போர்க்கால அடிப்படையில் உங்களின் பேரக்குழந்தைகள், உங்களின் செல்ல வாரிசு கள், இந்தப் பூமியில் அவர்கள் நிம்மதியான வாழ்வை வாழ்வதற்கான இடத்தைக் காப்பாற்றி வைப்பது, நம் ஒவ்வொருவரின் தலைமேல் இருக்கும் பொறுப்பு.

உங்களின் செல்ல பேரக்குழந்தைகளாக செவ்வாய் கிரகத்திலிருந்து யாரோ வந்து பிறப்பார்கள் என்று நினைக்காதீர்கள். இன்னும் 40, 50 வருடம் கழித்து உங்களின் உடலை விட்ட பிறகு, புது உடல் எடுத்து உங்களின் பேரக் குழந்தைகளாக பிறக்கப் போவது, நீங்கள்தான்.

தாத்தா நட்டு வைத்த மாமரத்திலிருந்து பேரன் வந்து மாம்பழத்தைச் சாப்பிடுவார் என்பது பொய்.

தாத்தா என்ற உடலிலிருந்து மாமரத்தை நட்டு வைத்து, பேரன் என்ற உடலில் வந்து நீங்கள்தான் மாம்பழத்தைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

வாழ்வின் இலட்சியம் நோக்கி திரும்பி வினாடியிலிருந்து கடவுள்கான் உங்களின் பார்ட்னர்.

மீண்டும் நாம் இந்தப் பூமிக்கு வரும்போது, பூமி பூமியாக இருப்பதற்கான எல்லா நடவடிக்கைகளையும் இப்பொழுதே செய்துவிட்டால் கப்பிக்கோம்.

இல்லையென்றால் தொலைந்தோம். Either global peace or global suicide is the future தயவு செய்து உங்களை மிரட்டுகிறேன் என்று நினைத்து விடாதீர்கள்.

கல்யாண வீட்டுப் பந்தலில் அணுகுண்டு இருக்கிறது என்ற செய்தியைத் தெரிந்த ஒருவர், தன்னையும் மற்றவர்களையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள இன்னொரு நல்ல எண்ணமுடையவரிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் செய்திதான் இது.

நீங்கள் ஜீவன் முக்தராவது, உங்கள் வாழ்வின் இலட்சியம்.

ஜீவன் முக்தராவது எங்கள் வாழ்வின் இலட்சியம்.

நீங்கள் ஜீவன் இயக்கும், பிரபஞ்ச சக்தியின் லட்சியம்.

எப்படி யோசித்துப் பார்த்தாலும், இதைத்தாண்டி, எளிமையான, நேரடியான தீர்வு இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் வேறு எதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

மனம் கடந்த நிலையில், துரிய நிலையில் ஜீவன் முக்த நிலையில், வாழும் பத்தாயிரம் கடவுள்களைப் பிரபஞ்ச சக்தி யாசகமாய் கேட்கிறது.

நீங்கள் அதில் ஒருவராவது, கரும்பு தின்ன கூலி அல்ல. கரும்பை சாப்பிட்டதற்காக கரும்பு தொழிற்சாலைக்கே முதலாளியாகும் கதை போன்றது.

லட்சியத்தை நோக்கி மொத்த வாழ்வையும் திருப்புங்கள். திருப்புவதற்கு முன், நீங்கள் யாரோடு வேண்டுமானாலும் பார்ட்னராக இருக்கலாம். ஆனால், வாழ்வின் இலட்சியம் நோக்கி திரும்பிய வினாடியில் இருந்து, கடவுள்தான், உங்களின் பார்ட்னர்.

வீறு கொண்டு எழுங்கள்!

மார் தட்டி நிமிர்ந்து நிற்போம்!

ஜீவன் முக்தியை வாழ்வதற்கு நம் பூமியைக் காப்பாற்றுவதற்கு ...

Four states of conciousness and Life

இந்த நான்கு நிலையில் எதுவாக இருக்கிறது என்று பார்ப்போம்.

இந்தப் பூமியில் வாழும் 99% மக்கள் இரண்டாவது நிலையான ஸ்வப்ன நிலையில்தான் இருக்கிறார்கள்.

75 வருட வாழ்நாளில், 25 வருடத்தையாவது தூங்கியே கழிக்கிறோம்.

ஏதாவது பெரிய சாதனை புரிபவர்கள் மட்டும், அதாவது 1% மனிதர்கள் மட்டும், முதல் நிலையான ஜாக்ரத் நிலையில் அதிக நேரம் இருக்கிறார்கள்.

மற்ற எல்லா மனிதர்களும், மூன்றாம் நிலையான ஸுஷுப்தி நிலையில், அதாவது தூக்க நிலையில், தங்கள் வாழ்வில் மூன்றில் ஒரு பகுதியைச் செலவு செய்கிறார்கள். (24 மணி நேரத்தில், 8 மணி நேரம் தூங்குகிறோம் இல்லையா! அதாவது 75 வருட வாழ்நாளில், 25 வருடத்தையாவது தூங்கியே கழிக்கிறோம். )

நான்காவது நிலையான மிக உயர்ந்த நிலையான துரிய நிலையில் மனிதர்கள் வாழ்வதே இல்லை.

அப்படி ஒரே ஒரு ஒரு முறை அந்தத் துரியத்தைத் தொட்டவர்கள். அதற்குப்பிறகு மனிதர்களாகவே வாழ்வது இல்லை. கடவுளாகி விடுகிறார்கள்!

நான்காவது நிலையான துரியத்தில் வாழ்வதற்குதான் ஆளே இல்லை.

ஜாக்ரத் என்றால் என்ன ?

ஸ்வப்னம் என்றால் என்ன ?

ஸுஷுப்தி என்றால் என்ன ?

துரியம்என்றால் என்ன ?

இப்போது ஆழ்ந்து பார்ப்போம்.

நீங்கள் மனதால் இந்த இரண்டு விதமான நிலையில் இருக்கிறீர்கள். தினசரி வாழ்க்கையிலேயே இந்த இரண்டு நிலைகளையும் அனுபவிப்பீர்கள்.

விழித்துக்கொண்டிருக்கிற போது எல்லாருக்குமே எண்ணம் இருக்கிறது. உடல்

இயங்கினாலும், இயங்காவிட்டாலும் கூட எண்ணங்கள் இருந்துகொண்டே இருக்கும் நிலை. இது எண்ணங்கள் உள்ள நிலை.

ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் எண்ணங்கள் இருப்பதில்லை.

இது எண்ணங்களற்ற நிலை.

அதேபோன்று நீங்கள் உணர்வாலும் இரண்டுவிதமான நிலையில் இருக்கிறீர்கள்.

நிலை 1: நான் என்கிற விழிப்பணர்வு இருக்கிற நிலை.

நிலை 2: நான் என்கிற விழிப்பணர்வற்ற நிலை.

ஆக மொத்தம் இரண்டு விதமான மனநிலைகளிலும், இரண்டு விதமான உணாவு நிலையிலும் இருப்பீர்கள்.

இந்தப் புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருக்கும் எல்லாருக்குமே, நான் என்ற விழிப்பு நிச்சயமாக இருக்கும். இல்லையென்றாலும் 'நான்' என்கிற உணர்வு எல்லாருக்குமே இருக்கிறது. இருப்பதனால்தான் உடலை உங்களால் அசைக்க முடிகிறது. அது இருப்பதால்தான், புத்தகத்தை எடுக்க முடிகிறது. படிக்க முடிகிறது. பக்கங்களைப் புரட்ட முடிகிறது.

இது, 'நான்' என்கிற விழிப்புணர்வு இருக்கிற நிலை. இது முதலாவது உணர்வு நிலை.

இரவு ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் உங்களிடம் 'நான்' என்கிற விழிப்புணர்வு இருக்கிறதா?

இல்லை. தூக்கத்தில் நான் என்பது உணர்வாக இருக்காது.

அதுதான் விழிப்புணர்வு இல்லாத நிலை.

இது இரண்டாவது உணர்வுநிலை.

இரண்டு உணர்வு நிலையும், இரண்டு நிலையும் மன சந்திக்கும்போது, இந்த நான்கு நிலைகளை உருவாக்குகிறது.

விழிப்புணர்வின் பற்றிய வரைபடத்தைப் பாருங்கள். இதை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்டோமானால், மனம் செய்கிறது

துரிய நிலையில் மனிதர்கள் வாழ்வதே இல்லை. ஒரே ஒரு முறை அந்தத் துரியத்தைத் தொட்டவர்கள். அதற்குப்பிறகு மனிதர்களாகவே வாழ்வதில்லை. கடவுளாகி விடுகிறார்கள் !

என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளமுடியும். அதன்பின் உணர்வை எப்படி இன்னும் முழுமையாக உபயோகப்படுத்திக்கொள்வது என்பதையும் அறியமுடியும்.

நான் என்கிற விழிப்புணர்வும் இருந்து, எண்ண ஒட்டமும் இருக்குமானால் அதை நனவு நிலை என்று சொல்வோம். இதை சமஸ்க்ருதத்தில் ஜாக்ரத் என்று சொல்வார்கள். 'நான்' என்கிற

இப்போது நாம் நாம் எல்லோரும் இருக்கிற நிலை அல்லது பெரும்பாலானவர்கள் இருக்கிற நிலை என்று சொல்லலாம்.

உணர்வு உங்கள் எல்லாருக்குமே இருக்கிறது. இருப்பதனால்கான் உடலை உங்களால் அசைக்க முடிகிறது.

எண்ணங்கள் இருக்கும். ஆனால், நான் என்கிற விழிப்புணர்வு இருக்காது. அதுதான் கனவுநிலை.

இதை சமஸ்க்ருதத்தில் ஸ்வப்னம் என்று சொல்வார்கள்.

கனவில் வரும் எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

தங்கள் எண்ணங்களைக் கனவிலும் கட்டுப்படுத்த இயலாத மக்கள், தங்களுடைய கனவில் எதிர்மரையாக எண்ணுவதும் கூட எதிர்மரை கூட்டு விழிப்புணர்வை (collective negativity) அதிகரிக்கும்.

அடுத்தது, நான் என்கிற உணர்வும் இல்லாமல், எண்ணங்களும் இல்லாமல் இருக்கும் நிலை, ஆழ்ந்த தூக்க நிலை.

இதை சமஸ்க்ருதத்தில் ஸுஷுப்தி என்று சொல்வார்கள்.

அடுத்து ஒரு முக்கியமான கருத்து ... இதை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

எண்ணங்களுடைய அலைவரிசை (Frequency), நான் என்கிற விழிப்புணர்வின் அலைவரிசையைவிட (Frequency) அதிகமாக இருந்ததென்றால், உங்களால் எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

இப்பொழுது இருக்கிற நனவு நிலையில், ''நான் ஏன் இதைப் பார்க்க வேண்டும் ? படிக்க வேண்டும் ? எழுந்து போகலாமே' என்ற எண்ணம் வந்ததென்றால், உங்களால் அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

''இல்லை, போகிறேன்,' என்று முடிவெடுத்தும் செயல்படுத்த முடியும். எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்தி உங்களால் உட்கார முடிகிறதென்றாலே, நான் என்கிற உணர்வும், எண்ணங்களும் இருக்கிற முதல் நிலையில் இருக்கிறீர்கள்.

நனவு நிலையில் இருக்கிறீர்கள். ஆனால் கனவில், உங்களுடைய எண்ணத்தை

உங்களாலேயே கட்டுப்படுத்த முடிகிறதா ?.

முடியவில்லையே.

அப்போது நான் என்கிற விழிப்புணர்வு இல்லாமலும், எண்ணங்களும் இருக்கிற இரண்டாம் நிலையான கனவு நிலையில் இருக்கின்றீர்கள்,

கனவில், உங்களுடைய எண்ணத்தை உங்களாலேயே கட்டுப்படுத்த முடிகிறதா ?

ஒருவேளை, கனவில் வரும் வரும் எண்ணங்களை உங்களால் கட்டுப்படுத்த முடிந்ததென்றால், நமக்கே தெரியும், நாம் என்னமாதிரி கனவுகளைக் காண்போம் என்று ? ...

இந்த உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்முடைய கனவுகள் நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை, நான் என்கிற விழிப்புணர்வு கனவில் இல்லை. நான் என்கிற விழிப்புணர்வு இல்லாமல், எண்ணங்கள் மட்டும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிற நிலையே கனவு நிலை (ஸ்வப்னம்).

நான் என்கிற விழிப்புணர்வும் இருந்து, எண்ணங்களும் இருக்கிற நிலை நனவு நிலை (ஜாக்ரத் ).

ஜாக்ரத் நிலையில் அதிகம் வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கை வெறும் ஒரு சதவிகிதம்தான். மற்றவர்களெல்லாம் கண்களை திறந்து இருந்தாலும், ஜாக்ரத் என்ற நிலையில் இருப்பதாகச் சொன்னாலும், அவர்கள் கண்களைத் திறந்து கனவு காண்பவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். ஸ்வப்ன நிலையிலேயே இருக்கிறார்கள்.

நான் என்கிற விழிப்புணர்வும் இல்லாமல், எண்ணமும் இல்லாமல் உள்ள நிலை 'ஆழ்ந்த தூக்கம்' (ஸூஷுப்தி)

இது தான் புதியது. மற்ற மூன்றையும் நாம் எல்லோருமே அனுபவித்து இருப்போம். மற்ற மூன்று நிலைகளையும், நாம் தினசரி வாழ்க்கையில் சந்திக்கிறோம்.

இந்த மூன்று நிலைகளுக்குள்தான், நம் வாழ்க்கையின் ஓட்டம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. சிலபேர் நனவு நிலையில் நிறைய சிலபேர் கனவு நிலையில் நிறைய நேரம் இருப்பார்கள். யார், எதில் வேண்டுமானாலும், எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் இருப்பார்கள்.

இந்த நான்காவது நிலை, நாம் யாரும் பார்த்திராத, சாதாரண மனிதர்கள் அனுபவித்திராத நிலை. இதில் மட்டும்தான், 'நான்' என்கிற விழிப்பு மட்டும் இருக்கும். ஆனால், எண்ணங்கள் இருக்காது.

இதைத்தான் தியான நிலை என்று சொல்கிறோம்.

ஆனந்தநிலை, நித்யானந்த நிலை என்ற பெயரிலும் சொல்லலாம்.

கடவுள் நிலை.

பக்கநிலை.

சிவநிலை,

ஞானநிலை,

கிருஷ்ணநிலை என்று எந்தப் பெயரிட்டு வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். இந்த நிலையில் இருக்கும் ஒருவரை, பூமியில் இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் பூமியும் கொண்டாடும்; ஆனந்தக் கூத்தாடும். அவர்களின் பாதம் தன்மீது பட வேண்டும் என்பதற்காகவே அது உற்சாகமாய்ச் சுற்றும். இந்த நிலையை உணர்வதற்கான நுட்பத்தைத்தான் தியானம் என்று சொல்கிறோம்.

ஆனந்தம் பொங்கும் தெய்வ நிலை அது துரிய நிலை ஜீவன் முக்த நிலை

'நான் என்கிற விழிப்புணர்வு இருக்கும். ஆனால் எண்ணங்கள் இருக்காது'… என்பது சாதாரணமாகவும், மிக சின்ன விஷயமாகவும் தோன்றலாம்.

'இது எப்படி அவ்வளவு உயா்ந்த நிலையாக இருக்க முடியும் ?' என்று மனம் சந்தேகிக்கும்.

ஒரு சின்ன உதாரணம் மூலமாக ஜாக்ரத் என்று அழைக்கப்படும் முதல் நிலைக்கும், துரியம் எனும் நான்காம் நிலைக்கும் இருக்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசத்தை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

நீரும், மண்ணும் தனித்தனியாய் இருக்கும்வரை இரண்டுமே தூய்மையானவை ... இரண்டும் ஒன்றான நிமிடமே நீரும், மண்ணும் சேறாகி விடும்.

இதுதான் மனிதர்கள் ருசிக்கும் சாதாரணமான ஜாக்ரத் நிலை. முதல் நிலை. ஆனால், துரிய நிலை என்பது, நீரோடு மண் கலக்காத நிலை. நீர் மட்டும் தனியாய் இருந்தால், அது அமிர்தம்.

அதேபோல்தான் விழிப்புணர்வு மட்டும் தனியாய் இருந்தால், அது அமிர்தம்.

அது ஆனந்தம் பொங்கும் தெய்வ நிலை; அது துரிய நிலை; ஜீவன் முக்த நிலை.

விழிப்புணர்வோடு எண்ணங்கள் சேரும் பொமுதுதான் சொர்க்க உணர்வில் வாழவேண்டிய மனிதன், நரக உணர்வில் மாட்டிக்கொள்கிற சேறாய் மாறி விடுகிறான். கலங்கி இருக்கும் நீரில் சிறிதளவு சுண்ணாம்பு சேர்த்தால், கலங்கிய நீர் தெளிந்த நீராகிவிடும்.

அதேபோலத்தான், எண்ணங்கள் எனும் மண்ணை, அமிர்தமான விழிப்புணர்வு எனும் நீரில் இருந்து பிரித்து விட்டால், உங்களுக்குள்ளும் அந்த அமிர்த நிலையை, ஆரோக்கிய நிலையை, துரிய நிலையை, ஜீவன் முக்த நிலையை உருவாக்கிவிட முடியும்.

இதை உருவாக்கச் சேர்க்கப்படும் சுண்ணாம்புதான் நித்ய தியானம். ஒரு நாளில் குறைந்தது மூன்று மணிநேரமாவது உங்களுடைய உணவு, உடை, காலை கடன்களுக்காகச் செலவிடுகின்றீர்கள்.

இதோடு ஒரு அரைமணி நேரம் மட்டும் ஜீவன் முக்தியை வாழ்வதற்குச் சேர்த்தால், வாழ்வின் இலட்சியப் பயணம் ஆரம்பித்து விடும்.

இதைத் தொடர்ந்து செய்யச் செய்ய, உங்கள் வாழ்வின் லட்சியம் தன்னால் ஆழமாகும், நீளமாகும். இந்த மனித உடலில் மட்டும் பலமுறை இந்தப் பூமிக்கு

ஒரு அரைமணி நோம் மட்டும் ஜீவன் முக்கியை வாழ்வதற்குச் சேர்க்கால். வாழ்வின் இலட்சியப் பயணம் ஆரம்பித்துவி(டும்.

வந்திருக்கின்றீர்கள். இதுவரை பொறுமையாக இருந்த பூமி, ''எத்தனை முறை மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து பிறந்து வருவாய்?'' என்று கேட்டால் என்ன சொல்வீர்கள், திடீரென , '' உனக்கு இங்கு இடமில்லை,'' என்று சொல்லி விட்டால் ... என்ன ஆகும்.

தெரிந்து ரெட் சிக்னல், பூமி நமக்கு விடுக்கும் எச்சரிக்கை நோட்டீஸ்தான் இயற்கை சீற்றங்கள்.

ஒரு விஷயத்தை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுளுங்கள்.

உங்கள் குடும்பத்தில் யாருக்காவது உடல்நிலை என்றால், அது எப்படி மொத்தக் குடும்பத்தினரின் மனநிலையைப் பாதிக்குமோ, அதேபோல் உங்களுடைய துக்கம், இந்தப் பிரபஞ்ச குடும்பத்தையும் பாதிக்கும். பிரபஞ்ச உணர்வைச் சமச்சீரற்றதாக்கும்.

குடும்பத்தின்மேன்மைக்காக, அதன்உறுப்பினர்கள் அனைவரும் பொறுப்பெடுத்தால்தான் குடும்பம் வாழையடி வாழையாகக் குழைக்கும்.

அதுபோல் இந்தப் பிரபஞ்சக் குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணமுடையவா்கள் அனைவரிடமும் நான் பகிர்ந்து கொள்ளும் செய்தி இது.

உங்களையும், உங்கள் குடும்பத்தையும், இந்தப் பூமியையும் காப்பாற்றுவதற்கு உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொருவரையும் ஜீவன் முக்தர்கள் ஆக்குங்கள்.

வுழ்கிறையின் லட்செயல் ஞானுமடைதல்

எந்தப் பாதையில் சென்றாலும் இங்கேகான் வருகிறீர்கள் Which ever path you may take you are reaching here

பிரபுஞ்ச உணர்வை பிரதிபலித்தும் தண்ணாடி நீங்கள்! You are the mirror, that reflects the cosmic consciousness

மனித சரீரம் எடுத்ததே நானமடைவதற்குத்தான் The purpose of choosing the humanbody is to get enlightened

உடலெருக்கும் முன்பே நீர்கள் செய்த பிரார்த்தனை The prayer you did even before your birth

எழுமின்! விழிமின்! இலட்சியத்தைத் தொட்டுவிட்டீர் Arise! Awake! The goal is Reached

லட்சியத்தைக் கவிழ்த்த கட்டுறு மனப்பாங்கு Conditioning, the culprit of the aimless life

தேவையில்லாத சீர்வரிசை கட்டுறு மனப்பாங்கு Conditioning, an Unnecessary Property

உங்களுக்கு எமன் கட்டிவிடும் பாசக்கயிறுதான் கட்டுறு மனப்பாங்கு Ema's death rope is your conditioning

காலனாலும் உங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது Even Lord of death cannot control you

என்றாவது ஒருநாள் நீங்கள் சிரஞ்சீவியாகியே தீர வேண்டும் At one day, you have to attain the kingdom

வாழ்க்கை எனும் போர்த்தளமே நீங்கள் நானமடைவதற்குத்தான் Life is a battle field for enlightenment

உங்களின் வாழ்க்கை முடிவை நோக்கிச் செல்லவில்லை. ஒரு முடிவிலிருந்துதான் துவங்குதிறது Your life does not move towards a goal, it starts from a goal

உலகத்தின் மிக நீண்ட தாவியம் ... உங்கள் வாழ்த்தைதான் The longest epic in this world, is your life

நம்முடைய வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு Our parantal conditioning

என்றுடைய பீஷ்மரை வென்ற சுவையான அரைவுவம் ... The sweet incident that destroved my Bheesma

மரணத்திற்குப் பின்னால் மற்றொரு நாடகம் Behind the screen of Death another drama

செத்த பிணத்தின் சொத்தை, சாகப் போகும் பிணங்கள் பங்கிடுதல் The living corpses dividing the dead corpse's wealth

பார்வையாளனாக இருந்து பார்த்தால் போதும் Beeing a seer and witnesser is enough

வளர்ப்புக் கூட்டிலிருந்து விடுபடுத்தும் சத்தியம்தான் சிகண்டி Sikandi the truth which liberates you from your growth shell the truth

ஞானமடையாத குருவால், உங்களுத்து நானத்திற்கு வழிகாட்ட முடியாது The unenlightened master cannot be show the way for enlightenment

தற்காலித உத்வேதத்தைத் தருபவரே துரோணாச்சாரியார் Dronacharya, who gives temporary inspiration

கர்ண மோட்சம் Karna moksha

தார்மீக கட்டுறு மனப்பாங்கும் தாண்டப்பட வேண்டும் The dharmic conditioning called morality has to be overcome

உங்களுடனே இருத்கும் சுகுனிதான் உங்களுடைய பட்டறிவு The intellect that remains with you is what is sakuni

அகங்காரத்தைத் தனியாக அழிக்க முடியாது The Ego cannot to be destroyed alone

உங்களின் வெற்றி ஏற்கனவே திட்டமிடப்பட்டு விட்டது Your success has already been determined

ஞானத்திற்கான திட்டம் Strategy planning for enlightenment

இலட்சிய தியானம் Lacshya Dhyanam

ந்தக் கட்டுரையின் தலைப்பு, 'வாழ்வின் லட்சியம் ஞானமடைதல்'. முதலில் இதன் தலைப்பை, 'வாழ்வின் மிக உயர்ந்த லட்சியம் ஞானமடைதல்' என்று கொடுத்திருந்தோம்.

அதில் கூட ஒரு வார்த்தை அதிமாக இணைந்து விட்டது. 'உயா்ந்த' என்ற வார்த்தையே கேவையில்லை.

''வாழ்க்கையின் லட்சியமே ஞானமடைதல்தான்.''

எத்தனை லட்சியங்கள் நம்மால் உணரப்பட்டாலும், அது ஞானமடைதல் என்ற லட்சியக்கின் வேறு வேறு பெயர்கள்தான்.

அதிகப் பணம் வேண்டும் என்று நினைப்போம், அதிக உறவுகள் வேண்டும் என்றெல்லாம் நினைப்போம். இவை எல்லாவற்றையும் பார்த்தீர்கள் என்றால், உங்களுடைய எல்லையை விரித்துக் கொள்வதற்கான முயற்சியே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

பணம்தான் லட்சியம் என்று நினைக்கிறவா்கள் கூட, அறிந்தோ அறியாமலோ, ஞானத்தைத்தான் கேடுகிறார்கள்.

அதாவது, பணம் அதிகமாக இருந்ததென்றால், உங்களின் வாழ்க்கையில் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகமாகும். எந்தக் கஷ்டம் வேண்டுமோ, அதை

எத்தனை லட்சியங்கள் நம்மால் உணரப்பட்டாலும் அது ஞானமடைதல் என்ற லட்சியத்தின் வேறு வேறு பெயர்கள்தான்.

தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு, பணம் அதிகமாகும்போது உண்டு.பணம் அதிகமாக இல்லாவிட்டால் அந்த வாய்ப்பு கிடையாது. வருகிற கஷ்டத்தை அனுபவிக்க வேண்டியது தான்.

இந்தக் காரில் சென்று கஷ்டத்தோடு இருக்கலாமா இல்லை, அந்தக் காரில் சென்று கௌரவத்தோடு இருக்கலாமா என்று என்ன வேண்டுமோ அதைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த வாழ்க்கையில் பணம், புகழ் இந்த இரண்டு மட்டும்தான் பெரும்பாலானவர்களின் குறிக்கோளாகவும், லட்சியமாகவும் இருக்கிறது.

பேர், புகழ் சேர்ப்பதாலும், அதிகமான உறவுகளைச் சேர்ப்பதாலும், என்ன அனுபவத்தைப் பெறப் போவதாக நினைக்கிறீர்களோ, அதை ஆழ்ந்து பார்த்தீர்கள் என்றால், அவை எல்லாவற்றையுமே ஞானத்தை அடைந்தால் மட்டுமே ஒருவரால் அடைய முடியும். அனுபவிக்க முடியும்.

இப்போது பணம் வந்தால், உங்களுடைய எல்லை விரிவடையும் என்று நினைக்கிறீர்கள்.

வாழ்கையின் டுத்தித் முயற்சியாகவே இருக்கிறது.

எல்லையில்லா, வரம்பில்லா உச்சநிலையை அடையத்தான் எங்கெங்கோ, தேடுகிறீர்கள்.

அனால், அதெல்லாம் அங்கே கிடைக்காது. அதாவது, எதையெல்லாம் உங்களின் வாழ்வினுடைய இலட்சியமாகக் கொண்டு தேடுகின்றீர்களோ அங்கே அது கிடைக்காது. ஜீவன் முக்தியடைந்தால் மட்டுமே உங்களுக்கு அது கிடைக்கும் என்பது ஏனோ பலருக்கும் தெரிவதே இல்லை.

இந்த மாயம்தான் வாழ்வு எனும் விளையாட்டை சுவாரஸ்யமாக்கி விடுகிறது. சரியான பொருளை தவறான கடைகளில் தேடுவதிலேயே காலம் கழிந்து விடுகிறது.

இது புத்திசாலிகள் செய்யும் செயல் அல்ல.

இருக்கிறது.

பாரதத்தின் தூண்களாக மாற வேண்டியவர்கள் உளுத்துப்போன மூங்கிலாக மாறிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

இளஞ்சிங்கங்களே!

அறிவை மட்டும் வளர்ப்பது ஆபத்து. ஆற்றலையும் வளர்க்க வேண்டும். உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே என்ற தியானம் உங்கள் ஒவ்வொருவரின் தினசரி வாழ்விலும் நடைமுறையாக வேண்டும்.

Which ever path you may take, you are reaching here

என்ன செய்தாலும் எல்லையில்லா நிலையான ஞானமடைதல் என்ற ஆனந்த உணர்வை நோக்கித்தான் ஒடிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். வேறு தனியான ஒரு லட்சியம் என்ற ஒன்று பூமியில் இல்லை.

ஞானமடைதல் என்ற லட்சியத்தில்கான் நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள். சிலநேரங்களில் ஞானமடைதல் என்ற வார்க்கையைத் தெரிந்து கொண்டு வாழ்பவர்கள் ஒரு குழுவாகவும். பல நேரங்களில், அந்த வார்த்தையைத் தெரிந்து கொள்ளாமல், பாதையைத் தெரிந்து கொள்ளாமல், சுற்றிச் சுற்றி அதை அடையும் முயற்சியில் ஏற்படும் தோல்வியை, சாதனை என்று சொல்லி வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள் ஒரு குழுவாகவும் இருக்கிறீர்கள்.

ஞானமடைதல் மட்டும்தான் உங்களை முழுமையாக்கும் வரை உங்களுடனேயே இருக்கக்கூடிய சக்தி வாய்ந்த லட்சியமாகும்

மைசூர் ரோட்டில் நின்று கொண்டு. ''பெங்களூர் எவ்வளவு தூரம்?'' என்று கேட்டால், ''இடதுபக்கம் போனால், 30 கிலோ மீட்டர், வலது பக்கமாகப் போனால் 30,000 கிலோ மீட்டர்,'' என்று சொல்வார்கள்.

அந்த இரண்டு வழியுமே பெங்களூர் நோக்கித்தான் போகும்.

சில போ் சரியான பாதையைத் தெரிந்து கொண்டு. சுருக்கமான பாதையில் நேராகச் செல்கிறார்கள். சில பேர் தெரியாமல் ஏதோவொரு நீண்ட பாதையில் சென்று கொண்டே இருப்பார்கள்.

எந்தப் பாதையை திர்ந்தெடுத்தாலும்

Consciouness என்பது உங்களைப் பற்றி நீங்கள் வைத்திருக்கிற உணர்வு, 'நான் இருக்கி றன்''' என்று நீங்கள் உணர்கிறா்கள் இல்லையா? அதுவே மிகப் பெரிய பரிசு, அதை வீணடித்துக் கொண்டேயிருக்கக் கூடாது. சரியாய்ப் பயன்படுத்த வேண்டும்

ஞானமடைத்லை நோக்கித்தான், ஜீவன் முக்தியை நோக்கித்தான் அவை இயங்குகின்றன. ஜீவன் சென்றாலும், முக்கியை நோக்கித்தான் கொண்டே வந்து இருக்கிறீர்கள்.

கடைசியில் வாழ்க்கையின் லட்சியமான

வேறு எந்த லட்சியமாக இருந்தாலும் அது உபயோகமில்லாததுதான்.

அது நிச்சயம் என்றாவது ஒரு நாள் கழன்று கொள்ளக் கூடிய லட்சியமாகும்.

உங்களை விட்டு விலகிவிடக் கூடிய முழுமுமையடையாத லட்சியமாகும்.

இந்த ஞானமடைதல் மட்டும்தான் உங்களை முழுமையாக்கும் வரை உங்களுடனேயே இருக்கக்கூடிய சக்தி வாய்ந்த லட்சியமாகும்.

அதுகான் உங்களுடனேயே இருக்கக் கூடிய குறிக்கோள்.

வேறு எந்த லட்சியத்தை முன்னிட்டு வாழ்ந்தீர்களானாலும், அது துக்கத்திற்கான ஆணிவேராகத்தான் முடியும்.

ஒன்றுமில்லை. மொத்தமாக எழுவது, எண்பது வருடம் மட்டுமே இந்த உடம்பிற்குள் நீங்கள் விளையாடப் போகிறீர்கள். அவ்வளவுதான். Consciouness என்பது உங்களைப் பற்றி நீங்கள் வைத்திருக்கிற உணர்வு. நான் இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் உணர்கின்றீர்கள் இல்லையா? அதுவே மிகப் பெரிய பரிசு. அதை வீணடித்துக் கொண்டேயிருக்கக் கூடாது. சரியாய்ப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Your are the mirror, that reflects that cosmic consciousness

நங்கள் விருப்பப்பட்டால், 'நான் இருக்கிறேன்' என்கிற உணர்வை, உயர்ந்த ஆனந்தத்திலேயே ரம்யமாக வைத்திருக்கவும் முடியும். இல்லையென்றால், துக்கத்திலே போட்டு, ''இப்படி ஏன் நான் இருக்கிறேன்?'' என்று சலித்துக் கொள்ளவும் முடியும். எப்படி வேண்டுமானாலும் ஒருவரால் உணர்வை மாற்றிக் கொள்ள முடிகிறது.

'நான் இருக்கிறேன்' என்கிற உணர்வை, எப்படி வேண்டுமானாலும்,எந்த உணர்வில் வேண்டுமானாலும் வைத்துக் கொள்ளக்கூடிய சுதந்திரம் ஒவ்வொரு வருக்கும் இருக்கிறது.

இந்த உணர்வை பயன்படுத்தும் உரிமைகூட சராசரியாக ஒரு எழுபது, எண்பது வருடம்தான் உங்களுக்குக் கிடைக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது.

நன்கு ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், வேறு எது கிடைத்து, அதை நீங்கள் வீணாக்கினாலும் பரவாயில்லை.

ஆனால், எந்தவிதமான உணர்வில் உங்களை வைத்துக் கொள்வதற்காக இந்த சுதந்திரமும், வாய்ப்பும் கிடைத்தது என்பதே தெரியாமல் அதை வீணாக்குவதுதான் இருப்பதிலேயே மிகப்பெரிய வீணடித்தல் ஆகும்.

ஆயிரக்கணக்கான கண்ணாடிகள் இருக்கின்றன. ஆனால் ஒரு சில கண்ணாடிகள்தான் அதிர்ஷ்டவசமாக, அமைந்து, சூரியருடைய பிரதிபிம்பத்தைத் தனக்குள்ளே உள்வாங்குகிற விகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கும்.

அதுபோல லட்சக்கணக்கான ஜீவராசிகள் இருக்கின்றன. ஆனால் எல்லா ஜீவராசி களுடைய உடலும், பிரபஞ்ச உணர்வை (Cosmic Consciousness) தனக்குள்ளே பிரகிபலிக்கிற நிலையில் இல்லை.

மனிக சரீாம்

மாக்கிரம்கான்

பிரபஞ்ச உணர்வை,

தனக்குள்ளே பிரகிபலிக்கிற சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. இந்தப் பிரதிபலிப்பு நமக்குள் நடப்பதுதான் மிகப்பெரிய பாக்கியம். மிகப்பெரிய கொடுப்பினை. மிக உயர்ந்த சாத்தியக்கூறு.

இது நடக்கிற காலகட்டமான, எழுது எண்பது வருடத்தில், ஒருவேளை அந்தக் கண்ணாடி வெவ்வேறு திசைகள் நோக்கி திசை திரும்பிவிட்டால், பிம்பம் பிரதிபலிக்காமல் போய்விடும்.

கண்ணாடி உடைந்துவிட்டாலும் பிரதிபலிக்காமல் போய்வி(டும்.

எத்தனை காரணம் வேண்டுமானாலும், அந்தப் பிரதிபிம்பம் பிரதிபலிக்காமல் போவதற்கு இருக்கலாம்.

ஆனால், அந்தப் பிரதிபிம்பம் பிரதிபலிக்கிற அந்த நேரத்தை, வீணடிப்பதுதான் இருப்பதிலேயே மிகப்பெரிய கொடுமை.

கோடிக்கணக்கான ஜீவராசிகள் இருக்கின்றன. அனால், அவை எல்லாவற்றிற்கும் 'நான்' என்கிற 'தனி உணர்வு' இருப்பதில்லை. மனிதகுலத்திற்கு மிக அருகாமையில் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் குரங்குகளுக்குக் கூட அது இல்லை. மனிதர்களுக்கு மட்டுமே அது சாத்தியம்.

ஏனென்றால், மனிதன் என்கிற கண்ணாடி மட்டும்தான் பிரபஞ்ச உணர்வையே, இறைசக்தியையே பிரதிபலிக்கும் தன்மையைப் பெற்றிருக்கிறது. பிரபஞ்சம் எனும் சூரியனை நோக்கிச் சரியான திசையிலும் மனிதன் எனும் கண்ணாடி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இதை கொள்வதற்கும், இரைசக்தியையே பிரதிபலிக்கும் ஜீவன் வெளிப்படுத்துவதற்குமான மனிதனுடைய விழிப்புணர்வுக்குத் தான் உண்டு.

மனிதன் என்கிற கண்ணாடி மட்டும்தான் பிரதிபலிக்கும் கன்மையைப் பெற்றிருக்கிறது.

மனித சரீரம் எடுத்ததே ஞானமடைவதற்குத்தான்

The purpose of choosing the humanbody is to get enlightened

ருகள் எப்போதுமே எதையும் வலியுறுத்திச் சொல்வதில்லை.

எதையும்

எப்போதுமே

வலியுறுத்த மாட்டோம்.

சில நேரங்களில் எனக்குத் தோன்றும், "ஐயோ! மனிதர்கள் இப்படி வீணாகப் போகிறார்களே, எவ்வளவு பெரிய வாய்ப்பு அவர்களுக்கு இருக்கிறது, இதை உணராது, வாழ்க்கையை வீணடிக்கிறார்களே!" என்று.

எதையோ நோக்கி, பூமிக்கு வந்தவர்கள் எதன் பின்னாடியோ சுற்றிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

லட்சியத்தை அடைந்தபின் கண்ணாடியை உடைத்தால் தவறில்லை அதை அடையாமல் கண்ணாடி உடைக்கப்பட்டால் அதுதான் மிகப்ப்பெரிய இழப்பு.

எல்லோரின் நடவடிக்கைகளையும் பார்த்தீர்களேயானால், இந்த உண்மை புரியவரும். கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டாற் போல், வேறு யாரோ ஒருவருடைய அஹங்காரத்தைப் பூர்த்திசெய்வதற்காக மனிதர்கள் ஓடிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

உங்களின் அஹங்காரத்தைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக ஓடினால் கூட பரவாயில்லை. வேறு யாரோ ஒருவருடைய அஹங்காரத்தைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக, வேறு யாரோ ஒருவருடைய விருப்பு வெறுப்புகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக ஓடிக் கொண்டிருப்பதுதான் பரிதாபத்திற்குரியது.

நம்முடைய வாழ்க்கையே அப்படித்தான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது

எதற்காக ஓடுகிறோம் ?

ஏன் ஓடினோம் ?

என்ன செய்கிறோம் ?

என்று நமக்கே தெரிவதில்லை. இவை எல்லாவற்றையும் விட, நீங்கள் தெரிந்து கொள்ளவேண்டியது ... பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வைப் பிரதிபலிக்கிற மிகப் பெரிய சாத்தியக்கூறான, மனித சரீரத்தை நீங்கள் தேர்வு செய்து அடைந்திருக்கிறீர்கள்.

இதற்கு அடுத்ததாக, இந்த வாழ்க்கையை, சீரத்தை தேர்ந்தெடுத்ததற்கான மிகப் பெரிய லட்சியம் என்னவென்றால், உங்களுடைய பிரதிபலிப்பின் மூலத்தோடு இணைவதுதான்.

அந்த மூலத்தோடு கலத்தல், ஆதிமூலத்தோடு கரைதல். அதைத்தான் ஞானமடைதல் என்று சொல்கிறோம்.

எதனுடைய பிரதிபலிப்பாக நான் என்கிற உணர்வு, உங்களுக்குள் இயங்குகிறதோ, அதில் கரைதல்

உள்ளுக்குள் கரைந்து, 'அது எங்கிருந்து பொங்குகிறது? எங்கிருந்து வருகிறது?' என்று ஆழ்ந்து உற்று நோக்கி, அதற்குள்ளே கரைவதுதான் வாழ்க்கையின் லட்சியம். அதைப் பார்த்து விட்டீர்களானால், எதற்காக இந்தக் கண்ணாடியை உருவாக்கினீர்களோ, எதற்காக அந்தப் பிரதிபிம்பம் உருவாகியதோ, அந்த லட்சியத்தை அடைந்து விட்டீர்கள்.

லட்சியத்தை அடைந்தபின், கண்ணாடியை உடைத்தால் தவறில்லை.

ஆனால், அதை அடையாமல் கண்ணாடி உடைக்கப்பட்டால், அதுதான் மிகப் பெரிய இழப்பு.

ஞானமடையாது உங்களின் சரீரம் கெட்டுப் போனால், அதைவிட பெரிய இழப்பு வேறு எதுவும் இல்லை. இதுதான் கொடுமையான இழப்பு.

ருவண்ணாமலையில் வாழ்ந்த இடைக்காட்டுச் சித்தர், அருமையாகப் பாடுகிறார்... "நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி -அவன் நாலாறு மாதமாய் குயவனை வேண்டி கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி -அதைக் கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டுடைத்தான்டி" என்று பாடலைப் பாடியிருக்கிறார்.

இடைக்காடர் என்ற பெயருக்கு, காடுகளின் இடையிலே வாழ்ந்தவர் என்று பொருள். அவர் ஒரு பெரிய ஞானி.

அவர் பாடியது மிகவும் அர்த்தம் பொதிந்தது. நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி என்று துவங்குகிறார்.

இந்த உலகத்தில் நம்மைத்தான், நம் ஜீவனைத்தான், நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி என்று சொல்கிறார். பிறக்கும் முன்பே நீங்கள் செய்த பிரார்த்தனையால்கான் இந்த உடலை எடுத்து வந்திருப்பதாகச் சொல்கிறார்.

அடுத்து, நாலாறு மாதமாய்க் குயவனை வேண்டி என்று சொல்கிறார். நாலாறு என்றால் பத்து மாதம். பத்து மாதம் பிரம்மாவை வேண்டி, கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி -இந்த உடலைத்தான் அவர் தோண்டி என்கிறார்.

Part 8: Living Enlightenment

'வேண்டி வேண்டி'

நாம் எடுத்து வந்த இந்த உடலை எதற்காக உபயோகப்படுத்த வேண்டுமோ, அதற்காக உபயோகம் செய்யாமல், வெறுமனே பணம், புகழ், வெளியுலக ஆடம்பரங்களிலேயே உடலை வீணடிப்பதைத்தான் 'கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டுடைத்தான்டி' என்று சொல்கிறார்.

ஞானமடையாது உங்கள் சரீரம் கெட்டுப் போனால். அதைவிட பெரிய இழப்பு வேறு எதுவும் இல்லை. இதுதான் கொடுமையான இழப்பு.

மிகப் பெரிய இழப்பு என்பது, எடுத்து வந்த உடலை, எடுத்து வந்த காரணத்திற்காகப் பயன்படுத்தாமல், போட்டு உடைப்பதுதான் மிகப் பெரிய இழப்பு.

அடுத்து, வாழ்க்கையின் லட்சியமான 'ஞானமடைதல்' எப்படிப் படிப்படியாக நடக்கிறதென்றும்; அந்த வழியில் எங்கெல்லாம் நின்றுவிடுகிறோம்; எங்கெல்லாம் தவறான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து விடுகிறோம் என்பதைப் பார்ப்போம்.

Arise! Awake! The goal is Reached

இவ்வொரு வினாடியும் மக்கள்தொகை அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது.

உலகில் எத்தனை கோடி போர் இருந்தாலும், அத்தனை பேருடைய லட்சியமும் ஞானமடைதல்தான்.

நீங்கள் எப்படித் தவறான திசையில் போகிறீர்கள் என்பதையும் அல்லது ஞானமடைதல் என்ற லட்சியத்தை தேடியே போனாலும், எங்கெங்கு நின்று போகிறீர்கள் என்பதையும் புரிந்துகொண்டாலே போதும். லட்சியம் தெளிவாக இருந்தாலே போதும். அதை நோக்கி நீங்கள் சென்று கொண்டேயிருப்பீர்கள்.

மிக அழகாக விவேகானந்தர் சொல்கிறார், "எழுமின், விழிமின், குறிக்கோளை அடையும்வரை நில்லாது செயல்படுங்கள்.

எழுமின், விழிமின், உய்மின் "

எழுமின் !

விழிமின் !

உய்மின் !

அதாவது இந்த இலட்சியத்தை அடையும் வரை எக்காரணம் முன்னிட்டும் ஓயாதீர்.

நீங்கள் அவ்வளவு கூட கஷ்டப்பட வேண்டியதில்லை. என்பதுதான் உங்களுக்காக என் அனுபவத்திலிருந்து பகிர விரும்பும் செய்தி, என் இதயத்திலிருந்து உங்களுக்கு சொல்கிறேன்...

"எழுமின், விழிமின்."

எழுந்தீர்களானாலும் சரி,

விழித்தீர்களானாலும் சரி,

அதுவே போதுமானது.

உடனடியாகக் குறிக்கோளைச் சார்ந்துவிட்டீர்கள்.

" 'Arise,

Awake,

Stop

எழுமின், விழிமின், இலட்சியத்தைத் தொட்டுவிட்டீர்.

விவேகானந்தர் சொல்கிறார் "Stop not till the goal is reached" என்று என் அனுபவத்திலிருந்து சொல்கிறேன். "விழித்தீர்களானால் போதும், எழுந்தீர்களானால் போதும். இலட்சியத்தை அடைந்திருப்பீர்கள்."

லட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவு இருக்குமானால், அந்தத் தெளிவினாலேயே நீங்கள் லட்சியத்தை அடைந்து விடுவீர்கள். இலட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவு உங்களுக்குள் பிறக்க பிறக்கவே ... லட்சியத்தை அடைந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள். லட்சியத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

"இலட்சியத்தை அடைவது இவ்வளவு சுலபமா! பின்பு ஏன் பல பேராலும் இந்த லட்சியத்தை அடைய முடிவதில்லை?" லட்சியத்தை பற்றிய தெளிவு பிறந்தாலே ஜீவன்முக்தி தன்னால் பொங்கி வெளிப்பட ஆரம்பித்துவிடும்.

என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

காரணம். லட்சியம் என்ன என்கிற தெளிவு ஒருமுறைகூட யாருக்குள்ளும் எழுவதேயில்லை. அதில்தான் பிரச்சனையே ஆரம்பிக்கிறது.

லட்சியம் பற்றிய தெளிவோடு இருப்பவர்களுக்கு எளிமையான தியான முறைகளே போதுமானது.

நீங்கள் வாழ்வின் லட்சியம் பற்றிய தெளிவுடையவராய் இருந்தால், கண்களை மூடி உணர்வை ஒன்றாக்கினீர்களானாலே போதும். உடனடியாக லட்சியத்தை நோக்கி நீங்கள் மலர ஆரம்பித்து விடுவீர்கள். லட்சியம் நோக்கிக் கரைய ஆரம்பித்து விடுவீர்கள்.

லட்சியம் என்னவென்று நம்முடைய உணர்வுக்குள்ளே இருக்கும் தெளிவாக அது இருந்தால், நம்முடைய உணர்வு ஒன்றுபடுகிற நேரங்களில் எல்லாம், அந்த லட்சியத்தை நோக்கியே நம் உணர்வு பொங்கிக் கொண்டிருக்கும்.

லட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவும், அதை நோக்கியே பொருந்தியிருக்கிற உணர்வும்தான் ஜீவன்முக்தி என்று சொல்கிறோம்.

தெளிந்த லட்சியம்.

அதை நோக்கி ஒன்றாகி இருக்கிற உணர்வு.

அதுதான் ஜீவன்முக்தி என்று சொல்கிறோம்.

அடைவதற்கு என்று வேறு எதுவுமில்லை.

எல்லாவற்றையும் சுருக்கி ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் லட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவு நமக்கு வரவேண்டியதுதான் முக்கியம்.

லட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவு பிறந்தாலே, ஜீவன் முக்தி தன்னால் பொங்கி வெளிப்பட ஆரம்பித்துவிடும்.

அது நிகழ்ந்தாலே, அடைய வேண்டியதை அடைந்து விட்டீர்கள். இனி தனியாய்

எழுமின்! விழிமின்! தொட்டுவிட்டீர் ... - THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM

லட்சியத்தைப் பற்றி தெளிவு இருக்குமானால். நீங்கள் லட்சியத்தை அடைந்து விட்டீர்கள்.

Conditioning, the culprit of the aimless life

எதனாலெல்லாம் லட்சியத்தைப் பற்றிய தெளிவு இல்லாமல் போனது ?

காரணம், கட்டுறு மனப்பாங்கு. அதாவது, Conditioning

இதுதான் உலகம்.

இதுதான் வாழ்க்கை.

இவ்வளவுதான் முடியும்.

எனக்கு இது பிடிக்கும்.

இதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது.

இவர் என் எதிரி.

இவர் என் ஆதரவாளர்.

எனக்கு இவ்வளவு தெரியும்.

இதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது.

உங்களின் அப்பாவோ, அம்மாவோ உங்களுக்குத் துரோகம் செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டுமென்றே கட்டுப்படுத்துவதில்லை.

என்று விதவிதமான முறையில் உங்களின் கட்டுக்கடங்காத சக்தியைக் கட்டுப்படுத்தும் மனக்கருத்துகளை, கட்டுறு மனப்பாங்கு என்ற ஒரு வார்த்தையால் குறிப்பிடுகிறோம். இந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்குதான் நம்முடைய லட்சியத்தை நாம் தெரிந்து கொள்ளாமல், புரிந்து கொள்ளாமல் வாழ்வதற்கான காரணம்.

இந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு என்ற வார்த்தையை ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பிறக்கும்போது நீங்கள் தமிழரோ, தெலுங்கரோ, மலையாளியோ, கன்னடியரோ ஆங்கிலேயரோ அல்ல.. பிறக்கும்போது, இந்தப் பூவுலகிற்கு வந்த ஒரு புது விருந்தாளி நீங்கள்..

சொர்க்கமாக கடவுள் படைத்த பூமியில், இங்கு நம்பி பிறக்கும் ஜீவன்களை இப்போது இந்தக் காலத்தில் அசிங்கம் செய்கிற மாதிரி, அவமானம் செய்கிற மாதிரி, மற்றொரு உலகத்தை இந்த பிரபஞ்சத்தில் நான் பார்க்கவில்லை ...

தவறிப் போய் இந்த உலகிற்கு மனிதர்களாக வந்துவிட்டார்கள் என்பதற்காக, அந்தக் குழந்தைகளை என்ன பாடுபடுத்துகிறார்கள் ?

நீங்கள் பிறக்கும்போது ஒரு ஜீவன்.

ஆனந்தமான வாழ்க்கையை வாழ்வதற்காக, துள்ளித் திரிவதற்காக, பறந்து ரசிப்பதற்காக,

பூமிக்கு வந்த ஒரு பரமஹம்ஸம் நீங்கள்.

ஏதோ ஒரு காரணத்தால், பூமியருகே வந்தது மட்டும் இல்லாமல், பூமிக்கும் வந்துவிட்டீர்கள்; பிறந்துவிட்டீர்கள். அங்குதான் பிரச்சினையே...

பிறந்தவுடன், பொறிவைத்துப்பிடிப்பதற்கு நிறையப் பேர் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்...

பிறந்த உடனேயே,

முதலில் தேசத்தாலும்,

அப்புறம் மொழியாலும்,

அடுத்து இனத்தாலும்,

இதையெல்லாம் தாண்டி மதத்தாலும் உங்களின் பிஞ்சு மனத்தை அப்போதே தள்ளிவிட்டார்கள் கட்டுறுத்தும் மனப்பாங்குக்குள்ளே! சமூகம் உங்களை அடைக்கிறது... சிறை வைக்கிறது.

கட்டுறு மனப்பாங்கு, கட்டுறு மன அமைப்பைத்தான் ஆங்கிலத்தில் Conditioning என்று சொல்கிறேன்.

மக்களை நன்கு ஆராய்ந்து பார்த்ததில் அவர்களின் லட்சியத்தில் இருந்து அவர்களைக் கவிழ்த்தது எது? எது அவர்களை மாயைகளிலும், இயலாமைகளிலும் ஆழ்த்தியது? என்று ஆராய்ந்தால் அது கட்டுறு மனப்பாங்கு எனும் கள்ளன் என்ற பதில்தான்.

உண்மை பற்றி .....

மற்றவரை நோகடித்து நாசம் செய்யவல்ல ஒரு கிராம் பொய்கூட கலக்காத உண்மை பேச்சு பொய்யை விட மோசமானது அது அந்தி. இது பொய் பேச போடப்படும் தாபம் அல்ல. நீதிநெறிகளால் அடுத்தவர்களை நெறிக்ககூடாது - என உணர்த்தும் ஒரு முயற்சி.

பிறந்தவுடன் நீங்கள் பணக்காரனும் கிடையாது. ஏழையும் கிடையாது, படித்தவனும் கிடையாது, படிக்காதவனும் கிடையாது, புதிதாகப் பிறந்த ஒரு ஜீவன். அவ்வளவே!

ஆனால் சமுதாயம் என்ன செய்கிறது? உங்களைக் கட்டுப்படுத்த ஆரம்பிக்கிறது.

சமுதாயத்திற்கு தேவை என்ன? கிளார்க்குகளும், வேலையாட்களும்தான்.

அதற்காக, இப்போது அதைத் தயார் செய்கிற வேலையை, உங்களின் மேல் திணிக்க ஆரம்பிக்கிறது.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் ... உங்களுடைய உணர்வைப் பற்றியோ, நீங்கள் அடையவேண்டிய உச்ச நிலையைப் பற்றியோ, சமுதாயத்திற்குக் கவலையே இல்லை. பாவம், அவர்களைக் குறைச் சொல்லிப் பயனில்லை. அவர்களுக்கும் அது தெரியாது.

உங்களின் அப்பாவோ, அம்மாவோ உங்களுக்குத் துரோகம் செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டுமென்றே கட்டுப்படுத்துவதில்லை. உங்களுக்குள் பல கட்டுறு மனப்பாங்குகளை உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கோடும் அவர்கள் செயல்படவில்லை.

பாவம், அவர்களுக்கும் அந்தப் புத்திசாலித்தனம் இல்லை.

அவர்களும் என்ன செய்வார்கள் ?

தங்களுக்கு என்ன கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டதோ, அதைத்தான் உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். இதில் பரிதாபத்திற்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், காலமாக, வழிவழியாக, அடுத்தடுத்த சந்ததிக்கு அளிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிற, தேவையில்லாத ஒரு சீர்வரிசைதான் இந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு.

"என்னுடைய அம்மா, எனக்கு இதைத்தான் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். எனக்கும் இதற்குமேல் வேறு ஒன்றும் தெரியாது. அதனால் அதையே என் குழந்தைகளுக்கும் கொடுத்துவிடலாம் என்று கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்," என்று முடிவெடுப்பது. அவர்களை அறியாமலேயே அவர்கள் உங்களுக்குச் செய்துவிட்ட துரோகம் என்று இதைத்தான் சொல்கிறோம்.

உங்களுக்கு எந்தவித உபயோகத்தையும் தராமல் செய்யப்படுகிற ஒரே துரோகம்தான், கட்டுறு மனப்பாங்கு. சமூகத்திடமிருந்து பரிசாகவும், ஒழுக்கமாகவும், நீதி நெறியாகவும் பல்வேறு நல்ல, நல்ல பெயர்களிலிருந்து நீங்கள் பெற்றுக் கொண்ட கட்டுறுமனப்பாங்கு, எந்தவொரு வகையிலும் உங்களுக்கு தேவையில்லாத சீர்வரிசைதான்.

கட்டுறுத்தப்படும் மனப்பாங்குதான் ஒரு ஜீவனுக்கு அளிக்கப்படும் மிகப்பெரிய துரோகம். இது உங்களின் ஜீவனையே ஒடுக்கிவிடும்.

பெற்றோரால் உருவாக்கப்படும் Parental Conditioningதான் முதலில் ஒருவரைப் பாதிக்கும் ஆழமான கட்டுறு மனப்பாங்கு. இதைத்தான் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு என்று அழைக்கிறோம்.

அதன்பிறகு வருவது, சமுதாயத்தால் வரும் Social Conditioning. இதைத்தான் சமூக கட்டுறு மனப்பாங்கு என்றழைக்கிறோம்.

இப்படி ஒன்றன் மீது ஒன்றாக, அடுக்கடுக்காகப் பல்வேறுவிதமான கட்டுறு மனப்பான்மைகளை உருவாக்கிக் கொள்வதினால்தான் சத்தியத்தை, உள்ளதை உள்ளவாறு மனிதர்களால் நேரடியாகப் பார்க்க முடிவதில்லை.

லட்சியத்தை நம்மால் வாழ முடியாமல் போனதற்கும், அதை உணர முடியாமல் போனதற்கும் மூலகாரணம் இதுதான்.

இந்தக் கட்டுறு மனப்பான்மையில் மாட்டிக்கொண்டு நாம் என்கிற தெளிவே இல்லாமல் போய்விட்டதால்தான், இலட்சியத்தை பற்றிய தெளிவு ஒருவருக்குள் மலர்வதற்கான வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விட்டது.

கட்டுறுத்தப்படும் மனப்பாங்குதான் ஒரு ஜீவனுக்கு அளிக்கப்படும் மிகப் பெரிய துரோகம்.

நம்மீது போடப்பட்டுள்ள கட்டுக்களையே கட்டுறு மனப்பாங்கையே நாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு வாழும் அவலம் உருவாகிவிட்டதால்தான், எங்கு, எப்படி நமக்குத் துரோகம் இழைக்கப்படுகிறது என்பதைக் கண்டுபிடிக்கவே முடிவதில்லை.

போட்டுக் கொள்கிற உடையையே, ஒருவர் தாம் என்று உடலின்மேல் நினைத்துக்கொண்டால் அது எவ்வளவு கேலி கூத்துக்குரிய விஷயம், அவ்வளவு கேலி கூத்துக்குரிய விஷயம். நாம் என்று நாம் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் நம் கட்டுறு மனப்பாங்கு.

கொடுமையான ஒரு பழமொழி, ஆள்பாதி; ஆடை பாதி என்று. ஆடை எப்படிப் பாதியாக முடியும் ?

கழற்றிப் போடுகிற ஆடையைப் பாதி என்று ஒருவர் நினைத்தார் என்றால், அவர் மீதி ஆள்கூட கிடையாது. மொத்தமுமே பாதிதான்.

ஆள்பாதி; ஆடை பாதி கிடையாது. இருப்பது மொத்தமும் ஒன்றுதான். அது ஆள் மட்டும்தான்.

ஆள் வேறு; ஆடை வேறு. ஆள்தான் நிஜம். ஆத்ம உணர்வுதான் சாஸ்வதம். ஆடைபோல இருக்கும் நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கு சாஸ்வதம் அல்ல.

ஆழ்ந்து பார்த்தீர்கள் என்றால், நீங்கள் இதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். பல்வேறு விதத்திலும், நரகத்திற்கு நீங்கள் ஆளாகிக் கொண்டிருப்பதற்குக் காரணமே, உங்களின் கட்டுறு மன அமைப்புதான்.

ஆரம்பத்தில், சில கட்டுறு மன அமைப்புகளை, சமூகத்தில் வாழ்வதற்காக, உங்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காகத் தர ஆரம்பிக்கிறார்கள்.

ஒரு தமிழர், ஆங்கிலேயர், கன்னடியா என்று உங்களைப் பற்றி நீங்கள் தெரிந்து கொண்டால், வாழத் தேவையான அந்த மொழியைக் கற்றுக் கொண்டால் சமூகத்தில் வாழ முடியும். அந்தச் சமூகத்தில் எல்லாரோடும் சேர்ந்து எளிமையோடு வாழ முடியும்.

அதற்காக மொழி, மதம், நீதி, நெறி என்று கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பிக்கிறோம். நாளடைவில் அந்த அடிப்படை தேவைக்காக ஆரம்பிக்கப்பட்ட கற்றுக் கொள்ளுதல்கள்தான், நம் ஜீவனை துக்கத்திற்குள் ஆழ்த்தும் கட்டுறு மனப்பாங்காக உருவெடுத்து விடுகிறது.

ஒருவரோடு தொடர்பு கொள்வதற்காக, ஒரு மொழியைக் கற்றுக் கொள்வதில் தவறே இல்லை. ஆனால், அந்த மொழியோடு ஏற்படுகிற பற்று, கட்டுறு மனப்பான்மையினால், தம்முடைய வாழ்க்கையே அதுதான் என்று நினைத்துக் கொண்டு, அதற்காக வாழ்க்கையையே துக்கமாக்கிக் கொள்கிறார்கள் அந்த மனநிலைதான் கொடுமையான துக்கம்.

நம்மைக் கட்டுப்படுத்தக் கூடிய தேவையற்ற கருத்துகளைக் கற்றுக் கொள்ளும்போது ஏற்படும் இதுபோன்ற கட்டுறு மனப்பாங்குகளைத்தான் ஒருவர் கண்டுபிடித்து, கண்டுபிடித்து உடைத்து எறிய வேண்டும்.

ஒரு மொழிக்காக இறந்தோர் மட்டும் லட்சக்கணக்கானோர். ஒரு மதத்திற்காக இறந்தோர் எண்ணிக்கைக்கு எல்லையே இல்லை. அந்தக் கணக்கைச் சொல்லவே முடியாது. ஒரு தேசத்திற்காக இறந்தோர் கோடிக்கணக்கானவர்; அந்தக் கணக்கைக் கணக்கிடவே முடியாது.

கட்டுறு மனப்பாங்கு மட்டும் மனித குலத்தில் இல்லாமல் இருந்தால், மனித குலத்தின் வாழ்க்கை வரலாறே வேறு விதமாக எழுதப்பட்டிருக்கும்.

மனித குலத்தில் தீவிரவாதம் என்று ஆரம்பிப்பதே கட்டுறு அமைப்பால்தான். அதில் தான் தீவிரவாதமே ஆரம்பிக்கிறது. என் இனம். என் மதம். என் ஜாதி என் மொழி என்பதையெல்லாம் தாண்டி. என் கட்சி என்று படிப்படியாகக் கட்டுறு அமைப்பு கொடுமையாக வளர்ந்து கொண்டே செல்கிறது.

கோடி மரணங்கள் நிகழ்ந்திருக்காது.

மனித குலத்தில் தீவிரவாதம் என்று ஒன்று ஆரம்பிப்பதே, கட்டுறு மன அமைப்பால்தான். தீவிரவாதமே அதில்தான் ஆரம்பிக்கிறது.

என் இனம், என் மதம், என் ஜாதி, என் மொழி என்பதையெல்லாம் தாண்டி கட்சி என்று படிப்படியாகக் கட்டுறு அமைப்பு கொடுமையாக வளர்ந்து கொண்டே செல்கிறது.

இக்கட்டுறு மனப்பான்மையினால்தான், வித்த வாழ்க்கையில் இருக்கிற அத்தனைவிதமான கட்டுக்களும், துக்கமும் வந்து வாய்க்கிறது.

எமனுடைய பாசக்கயிறு கடைசி நேரத்தில்தான் உங்கள் மேல் வீசப்படுகிறது என்று நினைக்காதீர்கள்.

எப்போது கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்களுக்குள் நடக்கத் துவங்கி விட்டதோ, கட்டுறு மனப்பாங்கு எப்போது ஆரம்பிக்கிறதோ, அப்போதே எமனுடைய பாசக் கயிறு உங்களைச் சுற்ற ஆரம்பித்து விட்டது.

இராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாக ஒரு கதையைச் சொல்வார். ஒரு குளத்தங்கரையில் ஒரு பிரம்ம ராக்ஷஸன் உட்கார்ந்து இருந்ததாம். அதற்கு நீளமான ஒரு முடி இருக்குமாம்.

அது என்ன செய்யுமாம் யார் அங்குக் குளிக்க வந்தாலும், அந்த முடியின் ஒரு முனையை எடுத்து, குளிக்கிறவர்கள் காலில் அவர்களுக்கே தெரியாமல் சுற்றி விட்டு விடுமாம். அவர்கள் குளித்து முடித்துவிட்டு எங்கே போனாலும், வீட்டிற்கே போனாலும், அந்த முடியும் அதற்கேற்றாற்போல் நீளமாகிக் கொண்டே போகுமாம்.

இந்தப் பிரம்ம ராக்ஷனுக்கு எப்போது பசி எடுக்கிறதோ, அப்போது என்ன செய்யுமாம் ? இந்த முடியைப் பிடித்து அப்படியே இழுக்க ஆரம்பிக்குமாம்.

இழுத்த உடனே, மனிதர்கள் என்ன ஆவார்கள்? இழுத்த இழுப்பிற்கு அந்த மனிதர் வருவார். அப்போது அந்த மனிதனை அது சாப்பிட்டுவிடுமாம்.

இராமகிருஷ்ணர் இந்த உதாரணத்தை எதற்குச் சொல்கிறாரென்றால், ஒரேயொரு முறை நீங்கள் சென்று, ஒரு ஞான சத்குருவைப் பார்த்து விட்டீர்கள் என்றாலே, அவருடைய ஒரு முடியைக் காலில் கட்டிவிட்டு விடுவாராம்.

கட்டிவிட்டால், சத்குருநாதனிடமிருந்து தீட்சை பெறுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டதோ, அப்போது ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காக அது உங்களைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு வந்துவிடுமாம். அது வயிற்றுவலியா, வாய் வலியா, தலை வலியா, என்ன வலியோ? காரணம் தெரியாது.

ஏதோ ஒரு காரணத்திற்கு என்ன செய்யும் ? திரும்ப சத்குருநாதனை நோக்கி அது இழுத்து வந்துவிடும்.

அதுதான் அந்த முடியினுடைய சக்தி. அதைத்தான் குரு கடாக்ஷம் என்பார்கள். இந்தக் கதையை இராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாகச் சொல்வார்.

காலனும் என்ன செய்கிறான், இந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு எப்போது நம்முள் உருவாகிறதோ, அப்போதே, அந்த வினாடியே அவனுடைய முடியை உங்களின் கழுத்தில் கட்டி விட்டுவிடுகிறான். உங்களின் உடலில் கட்டி விடுகிறான். இந்தப் பாசக் கயிறுதான்கட்டுடு மனப்பாங்கு.

காலன் வருகிற அந்த எருமை மாடுதான் மெதுவாக உருவாகிற கட்டுறு மனப்பாங்கு,

கட்டுறு மனப்பாங்கை ஒருவர் ஆரம்பித்த அன்றைக்கே, அவரின் மரணம் ஆரம்பித்துவிட்டது.

குழந்தை பிறந்த உடனேயே, "அம்மா சொல்லு, அப்பா சொல்லு," என்று சொன்ன உடனேயே, என்ன ஆகிறது? பாசக்கயிறு கட்ட ஆரம்பித்தாகி விட்டது. கட்டுறு மனப்பாங்கு ஆரம்பித்து விட்டது.

அப்படியென்றால், அன்றைக்கே எமன் என்ன செய்கிறார்? நம்மை தூக்கிக் கொண்டு செல்வதற்கு. அவருடைய இடத்தில் இருந்து கிளம்பிவிட்டார், எமன் நடந்து வருவதற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்வதற்கு ஆகிற காலம்தான், நாம் வாழும் அந்த எழுபது வருடம்.

கட்டுறு மனப்பாங்கு உச்சத்தை அடையும்போது அது மரணமாகிறது.

கட்டுறு மனப்பாங்கு உச்சத்தை அடைவதுதான் மரணம் என்ற நிகழ்வாகிறது.

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், மெதுமெதுவாக, மெதுமெதுவாக எமனுடைய கயிறு, உங்கள் உடலில் சுற்றிக்கொண்டே தான் இருக்கிறது.

ஆனால், சில ஜீவன்கள் மட்டும் மிக அழகாக கட்டுறு மன அமைப்பிலிருந்து விடுதலையாகிச் செல்கிறார்கள்.

அவர்கள் யார் ?

கட்டுறு மனப்பாங்கின் போக்கைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டதினாலேயே, தங்களை அதிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ளும் சக்தி பெற்றவர்கள்.

குருவின் முடியால் குரு கடாக்ஷத்தால் சுற்றப்பட்டவர்கள் அவர்கள். அவர்கள்தான் சுதந்திரத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டே இருக்கிறார்கள். அதனால், அவர்கள் வாழ்வும், சுதந்திரத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டேயிருக்கிறது. மற்றொரு குழு எமனை நோக்கிச் சென்று கொண்டேயிருக்கிறது.

எமனை நோக்கிச் செல்வது

ஒரு குழு.

சிவனை நோக்கிச் செல்வது

ஒரு குழு.

அவ்வளவுதான்.

இந்த இரண்டுதான். வேறு கிடையாது.

கட்டுறு மனப்பாங்கு எப்போது உருவாகிறதோ, அப்போதே அந்த வினாடியே காலன் அவருடைய முடியை உங்களின் கழுத்தில் கட்டி விட்டு விடுகிறான். இந்த 'பாசக் கயிறுதான்' கட்டுறு மனப்பாங்கு.

அந்தக் சுற்றிக்கொண்டே இருந்ததென்றால், எமனுடைய பாசக்கயிறு சுற்றிக் கொண்டே இருக்கும்.

கட்டுறு மனப்பாங்கு நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டே இருந்ததென்றால், பாச க்கயிறு உங்களின் வாழ்வைச் சுருக்கி கொண்டேயிருக்கும். கட்டுறு மனப்பாங்கில் இருந்து வெளியில் வரும்போது, ஒவ்வொரு நாளுமே, ஏதோ ஒருவித கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்களை விட்டு அகலும். கட்டுறு மனப்பான்மையானது தொடர்ந்து அழியும். அப்படி நீங்கள் வாழ, வாழ சிவனை நோக்கிப் பிரயாணம் செய்கிறீர்கள்.

சிவனை நோக்கியா ?

எமனை நோக்கியா ?

என்று நீங்கள்தான் முடிவு செய்தாக வேண்டும்.

எமன், சிவன் இரண்டு பேருந்தீர்கள் என்றால், மாட்டின் மேல்தான் வருவார்கள். இரண்டு வாகனமுமே மெதுவாகத்தான் போகும்.

ஈஸ்வரனும் என்ன செய்கிறார்? நந்தி மேல்தான் வருகிறார்.

எமனும் என்ன செய்கிறார் ? எருமை மாட்டின் மேல்தான் வருகிறார்.

உங்களின் உடலைப் பாசக்கயிறு சுற்றிக்கொண்டு இருந்தால், ஒவ்வொரு நாளும் எமனை நோக்கிப் போக வேண்டும்.

சிவனுடைய ஞானச்சடை சுற்றியிருந்தால் ஒவ்வொரு நாளும் சுதந்திரம் பெற்றுக் கொண்டே போவீர்கள். கட்டுறு மனப்பாங்கிலிருந்து வெளியில் போய்க் கொண்டே இருப்பீர்கள்.

அதற்கப்புறம், காலனாலும் உங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

Atone day, you have to attain the kingdom

ஒரு முக்கியமான கதை, மார்க்கண்டேயனுடைய கதை. அது ஒரு பெரிய சத்தியத்தை உள்ளடக்கிய கதை. கட்டுறு மனப்பாங்கு, ஞானமடைவது ஆகிய இந்த இரண்டு சத்தியத்தையும், மிக அழகாக மார்க்கண்டேயனுடைய கதை விளக்கும்.

இந்தக் காலத்தில், அவத்தின் மூலமாகப் பிறக்கிறார்கள்.

இரண்டேவிதமான பிறப்புதான். ஒன்று தவத்தின் மூலமாகப் பிறப்பது; மற்றொன்று அவத்தின் மூலமாகப் பிறப்பது.

தவக்கில் பிறப்பது அல்லது அவத்தில் பிறப்பது. தவத்தில் பிறந்தால். உலகிற்கே பெரிய நன்கொடையாக இருக்கும். அவத்தில் பிறந்தால், உலகம் மாதிரியே இருக்கும். அவ்வளவுதான், வேறு ஒன்றும் இல்லை. அந்த ரிஷிகள் பெரிய தவம் செய்தனர். தவத்திற்குப் பிறகு ஈஸ்வரன் உதயமாகிக் கேட்டார்.

"என்ன மாதிரி குழந்தை உங்களுக்கு வேண்டும் ? "

உடனே அவர் சொன்னார்.

''இறைவா, எங்களுக்கு ஞானக்குழந்தைதான் பிறக்க வேண்டும்.

அப்போது ஈஸ்வரன் சொல்கிறார், ''அப்பா!, உலகத்திற்கு ஏற்ற மாதிரி நிறைய பொருள்வளம், புத்திசாலித்தனம் இவையெல்லாம் இருந்து, வெளியுலகம் சம்பந்தமான குழந்தை வேண்டும் என்றால், அந்தக் குழந்தை 100 ஆண்டு ஆயுளோடு இருக்கும். அந்த மாதிரி கொடுக்கிறேன். அதாவது, ஆசை, அச்சத்தாலே இயங்குகிற குழந்தை. அந்த மாதிரி குழந்தை என்றால் 100 வயது ஆயுள் கொடுத்துவிடலாம்.

ஆசை, அச்சத்தாலே இயங்குகிற மாதிரி குழந்தை வேண்டுமா ?

இல்லை, உத்வேகத்தோடு ஞானத்திலே இயங்குகிற குழந்தை வேண்டுமா?"

ஞானத்தினாலே இயங்குகிற குழந்தை, அதிக நாள் உடலில் இருக்காது. ஏனென்றால்,

உடலில் இயங்குவதற்கான காரணம் இல்லையே.

அந்த மாதிரி குழந்தையாகக் கொடுத்தேனென்றால். 16 வயதுவரை இருக்கும். அந்த மாதிரி கொடுக்கட்டுமா?' என்று கேட்டார்.

அந்தக் காலத்தில் குழந்தைகள் தவத்தின் மூலமாகப் பிறந்தார்கள். இந்தக் காலத்தில் அவத்தின் மூலமாகப் பிறக்கிறார்கள்.

அந்த ரிஷி, ஒரு விநாடி யோசித்துவிட்டு, ''16 வயது இருந்தாலும் பரவாயில்லை. ஞானத்தால் இயங்குகிற குழந்தை வேண்டும் என்று," சொன்னார்.

ஒரு குழந்தையின் உயிர் மனித உடம்பிற்குள் நுழையும்போதே, அந்தச் சக்தி மனித உடம்பிற்குள் நுழையும் பொழுதே எந்தச் சக்காத்திற்குள் நுழைகிறதோ அந்த உணர்வாலேயே வாழ்க்கை முழுவதும் ஒடிக்கொண்டிருக்கும்.

ஸ்வாதிஷ்டானத்தின் வழியாக நுழைந்தால், என்ன செய்யும் ? அந்தக் குழந்தை அச்சத்தாலேயே ஒடிக்கொண்டிருக்கும்.

உடலெடுக்கும் ஜீவன் எந்தச் சக்காத்தின் மூலமாக உடலிற்குள்ளே நுழைகிறது என்பதைப் பொறுத்து, அதன் வாழ்க்கை நிர்ணயிக்கப்படும்.

மணிபூரகத்தில் நுழைந்தால் என்ன ஆகும் ? கவலையிலேயே, மந்தத் தன்மையிலேயே ஒடிக்கொண்டிருக்கும். ஈஸ்வரன் ரிஷியிடம் கேட்டார், ''எந்த மாதிரி குழந்தை வேண்டும் ?.''

ரிஷி கேட்டார், ''ஆனந்த கந்தத்திற்குள் நுழைகிற குழந்தைதான் வேண்டும்.''

''அனந்த கந்தத்திற்குள்ளே குழந்தை நுழைந்தால், அந்தக் குழந்தை உத்வேகத்திலேயே இயங்கும். ஆனால், வாழும் காலம் நீண்ட நாளாக இருக்காது. மிக நீளமாக இருக்காது. 16 வயதுவரைதான் இருக்கும்,'' என்று ஈஸ்வரன் சொன்னார்.

ரிஷி குழந்தைதான் வேண்டும், ஆனந்த கந்தத்தில் மலர்ந்த குழந்தைதான் வேண்டும். 16 வயது வாழ்ந்தால்கூடப் போதும்,'' என்று ஆணித்தரமாக ரிஷி சொன்னார்.

"சிவனை நோக்கிப் போகிற குழந்தை போதும். எமனை நோக்கிப் போகிற குழந்தை வேண்டாம்,'' என்று சொல்லிவிடுகிறார்.

அதேபோல ஈஸ்வரனும், ''சரி,'' என்று வரம் அளித்து விட்டார். குழந்தையும் பிறந்தது.

ஆனந்த கந்தத்தில் நுழைந்து பிறந்ததால், பிறந்த அந்த விநாடியில் இருந்தே கட்டுறு மனப்பாங்கால் மார்க்கண்டேயன் ஆட்படவில்லை.

சிவனை நோக்கிப் போக வேண்டிய குழந்தை என்பதால், தவத்தால் பிறந்தது என்பதால் ஆரம்பத்தில் இருந்தே தியானம் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது. வேறு ஒன்றும் அந்தக் குழந்தைக்குத் தேவைப்படவேயில்லை.

கந்தத்திற்குள் நுழைகிற குழந்தை உத்வேகத்திலேயே இயங்கும்

பதினாறாவது வயது ஆகும் பொழுது, மார்க்கண்டேயன் தம் அப்பாவிடம் சென்று, "தியானம் செய்கிறேன்," ''என்று கேட்டார். அப்பாவும், ''சரி போய்ச்செய்,'' என்றார்.

காட்டிற்குச் துவங்கியது. எப்போதுமே எமன் முயற்சி செய்து பார்ப்பார்.

தம்முடைய கட்டிற்குள்ளே வராமல் இருக்கிற எந்த ஜீவனையும் விடமாட்டார். தம்முடைய கட்டிற்குள்ளே கொண்டுவர முயற்சி செய்து பார்ப்பார். அந்த முயற்சி செய்து பார்ப்பதற்காக எமன் வந்தார். வழக்கம்போல் அவருடைய பாசக்கயிறான கட்டுறு மனப்பாங்கைப் போட்டுச் சுற்ற முயற்சி செய்தார். மார்க்கண்டேயன் கட்டுறு மனப்பாங்கால், கட்டுப்படாத உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் இருந்தார்.

கட்டுப்படாத அந்த உணர்வு நிலையைத்தான், சிவலிங்கத்தை அணைத்துக் கொள்ளுதல் என்று வர்ணிக்கிறார்கள். வெறும் ஒரு லிங்கத்தைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டால், எமன் நம்மை விட்டு விட்டுப் போய் விடுவாரா ? என்ன ?

நம் திருவண்ணாமலை ஆசிரமத்தில் கூட ஆயிரம் லிங்கங்கள் ஒரே இடத்தில் இருக்கிறது.

எல்லோரும் போய் ஒவ்வொன்றையும் கட்டிப்பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். எமன் விட்டுவிடுகிறாரா என்று பார்ப்போம்!

'லிங்கத்தை அணைத்துக் கொள்ளுதல்' என்பது, சிவத்தன்மையை அணைத்துக் கொள்ளுதல் .

ஒரு வேளை லிங்கத்தைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டால்போதும், எமன் உங்களருகே வரமாட்டாரென்றால், எல்லா மருத்துவமனைகளிலும் என்ன செய்வார்கள் ?

எல்லாப் படுக்கைகளின் பக்கத்திலேயேயும் ஒவ்வொரு லிங்கத்தை செய்து வைத்து விடுவார்கள் !

லிங்கம் வைத்து விட்டு என்ன செய்வார்கள்? ICU-வில் நேரம் ஆகிவிட்டது என்ற உடனேயே, ''அதைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொள்ளப்பா,'' என்பார்கள். தலையணையையேகூட லிங்கமாகச் செய்து வைத்திருப்பார்கள்.

லிங்கத்தை அணைத்துக் சிவத்தன்மையை அணைத்துக் கொள்ளுதல். சிவத்தன்மையோடு இருத்தல். சிவத்தன்மையை அணைத்துக் கொண்டு சிவத்தன்மையோடு இருந்தார் மார்க்கண்டேயர் என்பதுதான் அந்தக் கதையின் ஆழமான தாத்பரியம்.

ஆனால், அதையும் தாண்டி எமன் முயற்சி செய்தார். சிவத்தன்மையில் இருந்து கீழே இழுத்து, அந்த ஜீவனை வெளியே எடுப்பதற்கு... இதுதான் சோதனை என்கிறோம். ஆனால், அந்தச் சிவத்தன்மையை மார்க்கண்டேயன் விடவே இல்லை.

இதைத்தான் ஸ்திரத்தன்மை என்கிறோம். அவ்வளவு ஸ்திரத்தன்மையோடு இருக்கும்போது, பொங்கும் குண்டலினி சக்தி அபாயகரமாக சிவகரிசனம்.

அதாவது வெடித்து, வெளிப்பட்டு, அந்தக் கட்டுறு மன அமைப்பைப் பயன்படுத்த வந்த சக்தியையே, சிவன் எரித்து விட்டார். Conditioned mind is destroyed by kundalini. அதுதான் காலனை அழித்தல் என்று சொல்வது. உங்களாலும் இது முடியும்.

சிவத்தன்மை, மார்க்கண்டேயனுக்கு உள்ளே இருந்து வெளிப் பட்டு, எமனையே எட்டி உதைத்தது.

சிவத்தன்மையைக் கட்டுறு மன அமைப்பினால் எடுத்துவர முடியவில்லை. அந்தச் சிவத்தன்மையின் சக்தியினால்

மார்க்கண்டேயர் சிரஞ்சீவியாக மாறிவிடுகிறார். சிரஞ்சீவி என்றாலே எப்போதும் இருப்பது. அதுதான் நிரந்தரமான ஆனந்தம். நித்ய ஆனந்தம் ஜீவன் முக்தி என்கிறோம்.

நம் எல்லோர் வாழ்க்கையிலுமே இது நடக்கும். அந்தச் சிவத்தன்மைக்கான முயற்சி நடக்கும் .

எப்போதாவது ஒரு நாள் நாமும் சிரஞ்சீவியாக ஆகியே தீரவேண்டும்.

காலனின் பாசக் கயிற்றினுடைய கட்டிலே இருந்து, நம்மை விடுவித்துக் கொண்டே தீர வேண்டும்.

சிவத்தன்மை நமக்குள்ளே மலர்ந்தே தீர வேண்டும்.

சிவத்தன்மையை நாம் அணைத்தே தீர வேண்டும்.

சிவத்தன்மை அந்தக் காலனை அழித்தே தீர வேண்டும்.

அதில் ஒன்றும் சந்தேகமே இல்லை. நடந்தே ஆக வேண்டும்.

அதை எவ்வளவு சீக்கிரமாக நடத்திக் கொள்கிறீர்கள் என்பது, உங்கள் சுதந்திரம். அவ்வளவுதான்.

தெளிவாக்கிக் லட்சியத்தை நோக்கித் திருப்புவீர்களேயானால், இன்றிலிருந்தே செயல்படுத்த முடியும். இல்லையென்றால், கொஞ்சநாள் கழித்து நடக்கும். ஆனால், நடந்தே ஆக வேண்டும். அதில் ஒன்றும் சந்தேகமே இல்லை.

எப்போதாவது ஒரு நாள் நாமும் சிரஞ்சீவியாக ஆகியே தீர வேண்டும். காலனின் பாசக் கயிற்றினுடைய கட்டில் இருந்து, நம்மை விடுவித்துக் கொண்டே தீர வேண்டும்.

லட்சியம் பற்றி இன்னும் ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

எப்படி எப்படியெல்லாம் உங்களுடைய கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்களுடைய வாழ்க்கையில் வரும் ? எப்படியெல்லாம் அதைத் தாண்டிப்போய் ஞானத்தை அடைவது? இந்த ரகசியங்களை புரிந்துகொண்டால் எல்லாவிதமான தடைகளையும் தகர்க்கும் நுட்பம் தெரிந்துவிடும்.

சந்நியாசி நடனமாடாவிட்டால் யார் நடனமாட முடியுமாம்! பிக்கல் பிடுங்கல்கள் இல்லை. ஆடுகிறார். முடிந்தால் நீங்களும் ஆடுங்கள்.

• நானி ?

அவரால்தான் ஆனந்த நடனமாட முடியும். ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கு என்னென்ன பிரச்சனைகள் இருக்கின்றன என ஒரு பட்டியல் போடுங்கள்.

Unclutching மூலமாக எப்படி ஒரு மனிதன் ஞானமடைகிறான் என்பதைத்தான் நம்முடைய புராணங்கள் எல்லாமே மிகத் தெளிவாக வர்ணிக்கின்றன.

பாகவதம், புராணங்கள் இதில் வருகிற கதையில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடக்கிற யுத்தமெல்லாம் வேறு ஒன்றும் இல்லை. நம்முடைய மனத்திற்குள் கெட்ட எண்ணங்களுக்கும், நல்ல எண்ணங்களுக்கும் நடக்கிற சண்டைதான்.

மனம் சில நேரம் நம்பிக்கை பக்கம் இழுக்கிறது.

சில நேரத்தில் அவநம்பிக்கை பக்கம் இழுக்கிறது.

எல்லாவற்றையுமே நம்பத்தோன்றும். உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் இருக்கும்போது, எல்லார் மேலேயும் எல்லாவற்றின்மீதும் நம்பிக்கை இருக்கும். வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்பதற்கான ஸ்திரமும், தைரியமும் இருக்கும்.

திடீரென்று சில நேரத்தில் பார்த்தால் எல்லாவற்றின்மீதும் நம்பிக்கை போய்விடும். எதன் மீதும் நம்பிக்கை இருக்காது. தன் மேலேயே நம்பிக்கை இருக்காது. வாழ்க்கையைச் சலிப்பாகிவிடும். எங்கே செல்வதென்றும் தெரியாது. என்ன செய்வதென்றும் தெரியாது.

சில நேரங்களில் முழுமையான அவநம்பிக்கை, சில நேரங்களில் முழுமையான நம்பிக்கை இருக்கும். உங்கள் உணர்வு உச்சத்தன்மையில் இருந்தால், எல்லார் மீதும் முழுமையான நம்பிக்கை இருக்கும்.

உங்கள் உணர்வு நீச்சத் தன்மையில், மந்தத் தன்மையில் இருந்தால், எல்லார்மீதும் முழுமையான அவநம்பிக்கைதான் இருக்கும்.

ஆத்திகன், நாத்திகன் என்பது ஒரு தனி மனிதன் கிடையாது.

எல்லா நேரத்திலும், எல்லோரும் ஆத்திகர்களாக இருக்க முடியாது.

எல்லா நேரத்திலும் எல்லோரும் நாத்திகர்களாக இருக்க முடியாது.

மனம், ஆனந்தமாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருந்தால், எல்லார் மேலேயும் நம்பிக்கை இருக்கும்.

இதற்கெல்லாம் மன அமைப்புதான் காரணமே தவிர, அதுவே மனிதனைப் பற்றிய முடிவு அல்ல.

அனைத்து ஆத்திகர்களுமே, நாத்திகர்களுமே ஏதோ ஒரு நேரம் நம்பியே தீருவார்கள், அதில் சந்தேகமே இல்லை. நம்முடைய வாழ்க்கையே இந்த இரண்டிற்கும் இடையில்

நடக்கிற போராட்டம் தான், நம் மஹாபாரதம், இராமாயணம் மற்றும் புராணங்களின் சாரமே நல்ல எண்ணத்திற்கும், கெட்ட எண்ணத்திற்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டையில் நல்ல எண்ணங்கள் அடைகிற வெற்றியைப் பற்றியதுதான்!

உங்களுக்குள் நீங்கள் தேடி ஞானத்தை அடைகிற நிகழ்ச்சியைத்தான் எல்லாப் புராணங்களுமே விளக்குகின்றன.

வேதம், இந்தச் சத்தியத்தை நேரடியாகச் சொல்கிறது. புராணங்கள், கதையாக உருவகப்படுத்திச் சொல்கின்றன.

இந்தப் பகுதியில் நமது இதிகாசத்தில் மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்த மஹாபாரத்தைப் பார்ப்போம். எப்படி மஹாபாரதம் ஒரு மனிதன் ஞானமடைகிற கதையைப் புராணமாக, மிக அழகாக, தெளிவாக உருவகப்படுத்திச் சொல்கிறது என்பதைப் பார்ப்போம். மஹாபாரதத்திலே வருகிற அர்ஜுனன்தான் ஜீவன். தனி ஜீவன்தான் அர்ஜுனன்.

Life is a battle field for enlightenment

ஞானத்தை நம் முன்னோர்கள் மிக அழகாக மகாபாரதக் கதையாகச் சொல்லி வைத்திருக்கிறார்கள்.

அது அருமையான ஒரு சத்தியம்.

இந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு (parental conditions) எப்படி நம்மைத் துக்கத்திற்குள்ளாக்குகிறது ? அதைத் தாண்டி, எப்படிப் போய் நாம் ஞானத்திற்குள்ளே மலர்வது ? அதைத்தான் லக்ஷ்யே லக்ஷ்யமுத்தமம் என்று சொல்வோம்.

'நான்'என்று நீங்கள் இருக்கிற இருப்பு உணர்வுதான் அர்ஜுனன்

லட்சியத்தின் உன்னதமான, அடையப்பட வேண்டிய இலக்கை எப்படி அடைவது என்கிற சத்தியத்தை, மிக அழகாக மஹாபாரதத்திலே, மஹாபாரதப் போராக நம்முடைய முன்னோர்கள் விளக்கி இருக்கிறார்கள். அதனுடைய சத்தியம் புரிந்தால்தான், மஹா பாரதப் போருடைய தாத்பரியம் புரியும்.

அர்ஜுனன்தான் ஜீவன்.

ஜீவன் என்றால், உங்களின் தனி இருப்பு உணர்வு. நான் என்று உங்களில் நீங்கள் இருக்கிற இருப்பு உணர்வுதான் அர்ஜுனன்.

கிருஷ்ணன்தான் ஞான சத்குரு.

கிருஷ்ணன்தான் ஆத்மா.

அவர்கள் இருவரும், ஜீவனும் ஆத்மாவும் ஏறி அமாந்திருக்கிற தேர்தான், இந்த உடல்.

இதற்கு உள்ளே ஜீவாத்மா மட்டுமல்ல, பரமாத்மாவும் உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

ஜீவாத்மா அனாகதத்திலேயும், பரமாத்மா ஆனந்த கந்தத்திலேயும் உட்கார்ந்து இருக்கின்றன.

ஐந்து குதிரைகள்தான் உங்களுடைய ஐம்புலன்கள்.

இரண்டு சக்கரம்தான் சித்தமும், புத்தியும்.

மேலே இருக்கிற அந்த அனுமன் கொடிதான் அலைந்து கொண்டே இருக்கிற மனமாகச் சொல்லப்படுகிறது.

இந்தக் கடிவாளம்தான் எண்ணம்.

ஐந்து இந்திரியங்கள் குதிரைகள்.

தேரிலே அமர்ந்திருக்கிற பரமாத்மா சத்குருநாதன் ஞான சத்குருநாதன்.

வாழ்க்கை என்கிற போர்க்களத்தில், ஞானமடைதல் என்கிற குறிக்கோளை நோக்கி போர் துவங்குகிறது.

போர் தார்மீகமாக இறைவனாலேயே இந்தப் போர். நீங்கள், அதாவது அர்ஜுனன் ஞானமடைய வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட மஹாபாரத போர்க்களம்தான் உங்களின் வாழ்க்கை.

Your life does not move towards a goal, it starts from a goal

அரம்பிக்கும்பொழுதே மொத்த சத்தியத்தையும், புத்திசாலித்தனமாக ஞானகுரு, சீடனுக்குச் சொல்லிவிட்டார்.

அதுதான் கீதை.

வரைபடத்தைக் காண்பித்து விடுகிறார்.

வரைபடத்தைக் காட்டாமல் பயணம் செய்யச்சொல்லி, ஞானசத்குருமார்கள் சொல்வதே இல்லை.

ஏனென்றால் உங்களுடைய தர்க்க அறிவிற்குப் புரிகிற அளவிற்காவது, காட்டப்பட்டால் மட்டும்தான், நீங்கள் நிம்மதியாகத் தேரில் உட்கார்ந்து இருப்பீர்கள்.

தெய்வமே இறங்கி வந்து குரோட்டியாகக் குரை ஒட்டினாலும், அவரை திரும்பத் திரும்ப தொந்தரவு செய்துகொண்டே இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் அல்லவா ? அதற்காகத்தான் சீடர்களுக்கு ஞான சத்குருநாதா நீங்கள் ஞானமடைவதற்கான சாத்தியகூற்றை முதலில் சொல்லிவிடுவார்.

ருமன சத்குருவினைடைய சக்கியை, சக்கியத்தை சீடனுக்கு விளக்கினார். அதுதான் விஸ்வரூப தரிசனம்.

ஒரு சின்ன உதாரணம், ரெயில் வண்டியில் ஏறி உட்கார்ந்து விட்டீர்கள். ஐந்து நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை, ஒட்டுநரைக் கூப்பிட்டுக் கூப்பிட்டு "சரியாகத்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறாயா? செல்லும் ஊருக்குத்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறோமா? டில்லி அந்தப் பக்கமாயிற்றே. வண்டி இந்தப் பக்கம் போகிற மாதிரி இருக்கிறதே!' என்று கேட்டுக்கொண்டே இருந்தால் என்ன ஆவார் ஒட்டுநர் ?

ஒன்று, அவர் கீழேக் குதித்து விடுவார். இல்லை, உங்களைக் கீழேத் தள்ளிவிடுவார்!.

பரமாத்மா, ஞான அனுபூதி பெற்ற ஞான சத்குருநாதர் அந்த மாதிரி மாமங்களை எல்லாம் உங்களுக்கு வைப்பதில்லை.

தர்க்க ரீதியாக உங்களுக்குப் பரிகிற மாதிரி, உங்களின் பட்டறிவிற்குத் தேவையான தெளிவைக் கொடுத்து விடுகிறார்.

அதைத்தான் கிருஷ்ணன் முதலில் அங்குச் செய்தார். ஆரம்பித்தும்பொமுதே அதைச் செய்தார்.

அதற்குத்தான் தீக்ஷ என்று பெயர்.

அர்ஜுனன்கு, ஞானசத்குரு நாதனாகிய கிருஷ்ணன் அளித்த தீகைஷதான், பகவத்தீதை.

ஞானக்கை அடைவகற்கான பாதையை, பட்டறிவோடு கொடுத்தது மட்டும் இல்லை, தம்மால் அர்ஜுனனுக்கு ஞானத்தை அளிக்கமுடியும் என்பதற்கு நிரூபண மாக முதல் அனுபவத்தையும் காட்டிவிட்டார்.

விஸ்வரூப் சத்குருவினுடைய சக்தியை, சத்தியத்தைச் சீடனுக்குப் புரியும் பாஷையில் விளக்கினார். அனுபவம் ஆக்கினார் அதுதான் 'விஸ்வரூப தரிசனம்'.

எப்போதாவது, இங்கு குரு முன்னால் உட்கார்ந்து, மலைத்துப்போய், 'என்னடா, என்னுடைய உணர்வை எல்லாம் தாண்டிய ஏதோ ஒன்று இங்கு நடந்துகொண்டு இருக்கிறதே' என்று கண்களில் தாரை தாரையாய் நீர் வார்த்து, மலைத்துப் போய், அசந்து போய், உங்களின் தோள் வலிமை இழந்து விமுந்ததுண்டு என்றால், விஸ்வரூப தரிசனம், உங்களின் வாழ்க்கையில் ஒருமுறையாவது நடந்திருக்கிறது. என்று அர்த்தம்

அதுதான் விஸ்வரூப தரிசனம்.

மலைத்துப்போய்! ''சாதாரண மனுஷன் மாதிரிதானே கிருஷ்ணன், என் ஞான குருநாதன் என் முன்னால் உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

நம்மை மாகிரியே அசைகிற எலும்பம், கசையும், உடலமாகத்தானே இவருக்கும் இருக்கிறது.

என்ன நடந்தது என்னுள், என்ன நடக்கிறது," என்று மலைத்துப் போய், தோள் சரிந்து ஆனந்தத்தில் கரைந்து, விழுந்த நேரம்தான், விஸ்வரூப தரிசனம்.

எப்போதாவது ஞான சத்துருவின் முன்னால் அமாந்திருக்கும்போது அது நடந்திருந்தால், அந்த விஸ்வரூப தரிசனத்தின் அனுபவம் உங்களுக்குள் நடந்திருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

அர்ஜுனனுடைய தா்க்க அறிவை உருத்தெரியாமல் குலைத்து விட்டது விஸ்வரூப தரிச னம்.

அதாவது கிருஷ்ணனாலே, அர்ஜுனனுக்கு உணர்வாக, அனுபவமாக மாற்றப்படுகிறது.

அர்ஜுனனுக்கு, லட்சியத்தை நோக்கிய பாதையிலே வாழ முடியும்; செல்ல முடியும் என்கிற தைரியமே அப்போதுதான் வருகிறது.

அது வரையிலும் ஞானப் பாதையிலே போவதற்கான தைரியமே இல்லை.

இங்கே வருகிற பிரம்மச்சாரிகள் சிலா் ஆஸ்ரமத்திலிருந்து பரிவிராஜகம் செல்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு ஒடிப்போய் விடுவார்கள்.

இது எப்படிப்பட்ட செயல் என்றால்... சோம்பேறித்தனத்தினாலேயே மந்தமாகிவிட்ட தங்களின் செயல்பட முடியாத தன்மையை நியாயப்படுத்துவதற்காக, அவர்களே எடுத்துக்கொள்கிற தேவையற்ற முடிவுகளுக்கெல்லாம் ஆன்மீக ரசம் பூசுவது.

எனக்கு முதல் ஞான அனுபவம் கிடைத்த பிறகு பரிவிராஜகம் சென்றேன். நான் பரிவிராஜகம் சென்றதின் காரணம் வேறு.

மேலும், அப்போது ஆயிரம் சாவிகள் என் முன்னே இருந்தது. அதனால் சரியான சாவியைத் தேர்வு செய்வதற்கு எனக்கு அவ்வளவு காலமானது. இப்போது சிியான சாவியை வைத்துக்கொண்டு உங்களுக்காகக் நான்தான் காத்திருக்கின்றேனே.

நேரடியாக 'இதை, இதைச் செய்தால் போதும் என்று சொல்வதை சிரத்தையோடு செய்யுங்கள். அது போதும், '' என்று பிரம்மச்சாரிகளிடம் சொல்வதுண்டு.

சோம்பேறித்தனம் இல்லாத, அகங்காரம் இல்லாத, யார் ஒருவராலும் நேரடியாகக் குருநாதர் சொல்வதைக் கேட்க முடியும்.

உபயோகப்படுத்திப் பார்க்க முடியாத குருவின்

சோம்பேறிகள்தான், சொல்லாத, போதிக்காத தங்களின் நேரத்தை வீணடிப்பார்கள்.

பத்திசாலிகள், சீடர்கள். குருவின் அணுகுவார்கள். என்று தெளிவாக எடுத்துச் சொன்ன பின்பும், சில சோம்பேறிகள் செய்யும் கேவையற்ற வேலைகான், குரு சொல்லாமல், குருவின் அருள் பெறாமல் கானாகவே கேவையற்ற தியான தியான விறுட்பங்களைப் பரிசோகிப்பது என்று சொல்கிறோம்.

போலி தியான வாழ்க்கையைக் கழிப்பதுதான் போலித்தனம்.

கடவுளாக மாறுவதற்கான சரியான நுட்பத்தைக் கடைப்பிடிக்காமல், போலியான நுட்பங்களைக் கடைப்பிடித்துக் கொண்டு இருப்பவர்கள்தான், போலிச் சாமியார்கள். அவ்வளவுதான். வேறு ஒன்றும் இல்லை.

நட்பம் குரியாமல் தடுமாறிக் கொண்டிருப்பவர்கள்; சரியான தியான நட்பம் தெரியாமல் துடுமாறிக் கொண்டு இருப்பவர்கள்; கிருஷ்ணனைச் சந்திக்காமல் தடுமாறும் அர்ஜுனர்கள் ஆவார்கள்.

ஒருவேளை, அர்ஜுனன் அப்போது அரசனாய் இருப்பதற்குப் பதிலாக, சாமியாராகப் போயிருந்தார் என்றால், போலிச் சாமியாராக ஆகி இருப்பார்.

கிருஷ்ணன் மாதிரி ஒரு ஞான சத்குரு, அவரின் வாழ்வில் கிடைத்ததினால் தப்பித்தார்.

விஸ்வரூப தரிசனத்திற்கு பின்புதான் அர்ஜுனனுக்கு அந்தத் தைரியமே வந்தது. செல்லுகிற பாதையும் தெளிந்து, செலுத்துபவனுக்குச் சக்தி இருக்கிறது என்ற தெளிவும் வந்ததினால், சித்தம் தெளிந்த அர்ஜுனன், வில்லை சீர்தூக்கி நிறுத்தி, போரைத் துவங்கினார்.

அவரின் ஆன்ம ஞானப் பயணம் ஆரம்பமானது.

The longest epic in this world is your life

அருமையான கதை. பார்த்தீர்கள் வெளிப்படுத்துகிற சத்தியம்.

இதுவரையிலும், எ மு த ப் பட்டி ரு க் கி ற காப்பியங்களிலேயே மிக மிக மிக் நீண்ட காவியம் மஹாபாரதம்தான். அதை இன்னமும் முடியவில்லை.

ஒரு லட்சம் ஸ்லோகங்கள்.

அந்த சமஸ்கிருத அமைப்பைப் பார்த்தால் தெளிவாகத் தெரிகிறது,

ஒரே ஒரு மகான் எழுதியதுதான் என்று.

அதைவிட நீளமான புத்தகம் இன்னும் எழுதப்படவில்லை. அப்படியொரு காவியம் இன்னும் எழுதப்படவில்லை. அவ்வளவு பெரிய மகத்தான நூல். அருமையான நூல்.

தீகைஷ் கொடுத்த தைரியத்தினாலே, அர்ஜுனன் ஞானத்தை நோக்கிய, ஞானப் பாதையை நோக்கி, லட்சியத்தை நோக்கிக் கிளம்புகிறார்.

தைரியமாகக் கிளம்புகிறார்.

முதல் பத்து நாள் போரும் பீஷ்மரை எதிர்த்து நடைபெறுகிறது. அதுதான் மஹாபாரதம். அதுதான் உங்கள் வாழ்க்கை. என்று இப்போது நீங்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது.

நிஜத்தை சொல்ல வேண்டுமானால், உலகத்தின் மிக நீண்ட காவியும் வரலாற்று ரீதியாக இருக்கும் மஹாபாரதம் அல்ல. ஜென்ம ஜென்மமாக, தொடர்ந்து நடைபெற்று கொண்டு இருக்கும் உங்களின் வாழ்க்கைதான்.

உன்றாக ஆம்ந்து பாருங்கள், மறையாரதக் கதை பரிந்திருந்தால் தெரியும், பீஷ்மர்தான் அந்த மொக்க வம்சத்திற்கும் பிதாமகன்.

முதலில் உங்களுக்குள்ளும் பீஷ்மர்தான் தலையெடுப்பார்.

தாத்தா சொன்னார்,

பாட்டி சொன்னார்,

அப்பா சொன்னார்

என்ற வாரத்தைகளால், கருத்துகளால் கட்டுப்படுவதுதான் வளர்ப்பு கட்டுறு மானப்பாங்கு.

அதுதான் ஜீவன் முக்தி பாதையில் முதலில் வரும் தடை .

அதுகான் மிகப் பெரிய பாகம்.

அதனால்தான் 18 நாள் மஹாபாரத யுத்தத்தில் 10 நாட்கள் பீஷ்மரோடேயே சண்டை போட வேண்டியதாகப் போயிற்று.

அதற்கு அர்த்தம் என்னவென்றால். உங்கள் வாழ்க்கையில் ஞானத்தை நோக்கிய பாதையை நீங்கள் கடப்பதற்கு 18 நாள் ஆகுமென்றால், நீங்கள் 10 நாள் உங்களின் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்குடன் சண்டை போட வேண்டியிருக்கும் என்பதே.

வலிமையான ஒரு கட்டுறுத்தப்பட்ட மனப்பாங்கு, இந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு,

பெற்றோராலே ஏற்படுத்தப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள், கட்டுறுத்தல்கள்தான் கொடுமையான இந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு.

மொழி, இனம், மதம், ஜாதி, சம்பந்தப்பட்ட இந்த எல்லாக் கட்டுறு மனப்பாங்குகளுமே வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்குகான்.

உங்களின் பீஷ்மர் இதனால் செய்யப்பட்டதுதான்.

அதனால்தான் பீஷ்மரை எதிர்த்து 10 நாட்கள் சண்டை நடக்கிறது.

வளாப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கை அழிக்க வேண்டும். ஆனந்த கந்தத்தில் இருந்து பரமாத்மா எப்போது உங்களை வழி நடத்த ஆரம்பித்தாரோ, அதற்கப்புறம் முதலில் அழிவது வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்காகத்தான் இருக்கும்.

கிருஷ்ணன்,

உடலாகிய ரதத்தில்,

ஐந்து இந்திரியங்களான

குதிரைகளைப் பூட்டி,

சித்தமும், கோ்ச் சக்கரங்களைப் பூட்டி,

சஞ்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிற மனமாகிய அனுமன் கொடியை ஏற்றி, என்கிற அருமையான

கிருஷ்ணன். உடலாகிய ரதத்தில் ஜந்து இந்திரியங்களான குதிரைகளைப் பூட்டி சித்தமும். புத்தியுமாகிய மே கர்ச்சக்கரங்களைப் பூட்டி. சஞ்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிற மனமாகிய அனுமன் கொடியை ஏற்றி. எண்ணங்கள் என்கிற அருமையான கயிற்றிணைப் பூட்டி. யுக்கி எனும் சாட்டையால் ஜிவாக்மா எனும் அர்ஜுணைணை வழி நடத்தினார்.

கயிற்றினைப் பூட்டி,

யக்கி எமை சாட்டையால்.

ஜீவாக்மா எனும் அர்ஜுனனை,

வழி நடத்தினார்.

தேர் உருண்டு ஓடியது. முதலில் வருகிற எதிரி பீஷ்மா வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு. 10 நாள் சண்டை நடந்தது. பத்து நாள் சண்டைக்குப் பிறகு எப்படி பீஷ்மர் அழிந்தார் என்று பாருங்கள். பீஷ்மரைக் கடைசிவரை நேரடியாகச் சாகடிக்க முடியவில்லை நேரடியாகச் சாகடிக்கவும் முடியாது.

வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கை நேரடியாக போராடி, அழித்துச் சண்டையிடவே முடியாது.

ஏனென்றால், உங்களையே உருவாக்கிய சக்தியாயிற்றே அது!

எப்படி அதை அழிக்க முடியும் ?

எந்தச் சக்தி முன்னால் அந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு வேலை செய்யாதென்று நாம் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

அதைத்தான் கிருஷ்ணன் செய்தார். யார் முன்னால் பீஷ்மர் சண்டையிட மாட்டார் என்று கண்டுபிடித்தார் கிருஷ்ணன்.

யார் முன்னால் ?

சிகண்டி முன்னால் பீஷ்மர் சண்டையிடமாட்டார்.

சிகண்டி ஒரு அலி. அவர் முன்னால் பீஷ்மர் வில்லெடுக்க மாட்டார். அவர் பலவீனமாகிவிடுவார் என்று தெரிந்து, சரியாக கிருஷ்ணபரமாத்மா என்ன செய்தாார், சிகண்டியை அழைத்து வந்து முன்னே நிறுத்தினார்.

நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் ? வளர்ப்பு கட்டுறு வேலை மனப்பாங்கு எந்த எந்த மன அமைப்பின் முன் செய்யாதென்று நாமே கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

அப்படிக் கண்டுபிடித்து, அந்த மன அமைப்பை, நம் கட்டுறு மனப்பாங்கின் முன்னால் நிறுத்த வேண்டும்.

பிரார்த்தனை ஒரு பெரிய விஷயம். பிரார்க்கனைகான் சிகண்டி பிரார்க்கனை என்கிற மனப்பாங்கை முன்னால் வைத்தீர்கள் என்றால் வளர்ப்பறு கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்கள் மேல் வேலை செய்யாது

பீஷ்மர் அலியைக் கொல்லுவதில்லையென்று விாகமெடுத்திருந்தார்.

அதேப்போல், வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கும் சில கன்மைகளைப் பெற்றிருக்கிறது. அது சில நேரத்தில் என்ன செய்யும் ?

''சே, இது சின்ன விஷயம்பா. இதனுடனா போய்ச் சண்டையிடுவது?'' என்று கன்னைடைய அகங்காரத்தால் சில விஷயங்களோடு மோதாது.

உங்களின் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கே, வாழ்வில் அதையே ஸ்தம்பிக்க வைக்கும் நிகழ்வுகளைச் சந்திக்கும்போது, உங்களின் மனத்தில் தன்னைக் காப்பாற்றி கொள்வதாக நினைத்த அது உருவாக்கும் வார்த்தைகள்தான்,

''சே! இது சின்ன விஷயம்பா, இதிலெல்லாம் நம் நேரத்தை செலவு செய்யலாமா? பேசாமல் அதற்கு சும்மாவே இருந்துவிடுவோம். '

உங்களின் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கையே, உங்களின் அகங்காரத்தையே செயல் இழக்கச் செய்யும் சக்தியைதான்; யுக்தியைதான் சிகண்டி என்கிறோம்.

உங்களுடைய முன்னோர், பெரியோர்களைப் பார்த்தீர்கள் என்றால் கூட, இவன் சின்ன பையன்பா, இவனுடனா சண்டை போடுவது என்று சில இடத்தில் சண்டை போடாமல் விட்டுவி(டுவார்கள்.

அதை உபயோகப்படுத்தித்தான் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கை உடைக்க முடியும். இல்லையென்றால் முடியாது.

அதைத்தான் கிருஷ்ணர் மிக அழகாகச் செய்தார். சிகண்டியை முன் நிறுத்தினார். சி கண்டி அலி என்பதால், பீஷ்மருக்கு ''தாம் ஒரு ஆண் மகன்அலியோடு சென்று சண்டை போடுவதா ?'என்ற எண்ணம் வந்தது.

தாம் ஆண் மகன் என்ற ஒரு காவம் பீஷ்மருக்கு உண்டு, இதுபோன்ற கா்வங்களைத்தான் அகங்காரம் என்று சொல்கிறோம்.

அதனால்தான், அலியை முன் நிறுத்திய உடனே, பீஷ்மர் அம்புகள் எய்வதை நிறுத்தி விட்டார்.

உடனடியாகக் கிருஷ்ணன் சொன்னார், ''அர்ஜுனா, முடித்து விடு.''

அப்போதுதான் வேக வேகமாக அர்ஜுனன் அம்புகளை எய்து, பீஷ்மரைக் கீழேச்

சாய்த்து விட்டார்.

வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு, நீங்கள் ஞானம் அடைகிற வரைக்கும் சாகவே சாகாது. வேண்டுமானால் படுத்திருக்கும்.

பீஷ்மனாப் பார்க்கீர்கள் என்றால், வீம்ந்து கிடந்தார். ஆனால், சாகவில்லை. இந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு மட்டும், ஞானம் அடைகிற வரைக்கும் அழியாது.

என்ன செய்யும் ? களத்தில் இறங்கி சண்டைக்கு வராமல் ஒரு ஓரமாக படுத்துக் கிடக்கும். அதைத்தான் செய்ய முடியும். ஆனால், அதைச் சாகடிக்க முடியாது.

அதனால்தான் அம்புபட்ட பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையிலே விழுந்து கிடந்தார்.

ஆனால், சாகவில்லை,

என்ன? இதற்கு மேல் எழுந்து வந்து போர் செய்ய மாட்டார். அந்த மாதிரி தனிமனித முயற்சியால், கட்டுறு மனப்பாங்கை தள்ளாடும் சூழ்நிலைக்கு வேண்டுமானால் தள்ளலாம்.

தள்ளாட வைப்பதனாலேயே சாகடிக்க முடியாது. அதுதான் அம்புப் படுக்கையிலே பீஷ்மர் விழுந்து கிடந்தார் என்று சொல்வது.

வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கை ஒரு ஓரமாக ஒதுக்கிக் கீழே தள்ளிவிட முடியும்.

எப்போது அந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு வலுவிழக்கும் என்றால் ... நீங்கள் கரைந்து உங்களின் கண்ணில் தாரை தாரையாகத் தண்ணீர் வரும்போதுதான் அது வலுவிழக்கும். உருகுதலுக்கு முன்பாக வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கால் ஆழமாக வேகமாக வேலை செய்ய இயலாது.

பிரார்த்தனை ஒரு பெரிய விஷயம். உருகிக் கரையும் பிரார்த்தனைதான் சிகண்டி. பிரார்த்தனை என்கிற மனப்பாங்கை முன்னால் வைத்தீர்கள் என்றால், வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்கள் மேல் வேலை செய்யாது.

கணவன் இறந்தபிறகும், குங்குமமும் பூவும் வைத்துக் கொள்ளலாமா ?

பூவும், பொட்டும் புருஷனா கொடுத்தார் ?! அவையெல்லாம் அம்மா கொடுத்தது. அம்மா ஆசையாய்க் கொடுத்ததை எந்த ஒரு காரணத்திற்காகவும் எடுக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

என்னுடைய 14வது வயதில்தான் சிகண்டியை முன் நிறுத்தி பீஷ்மரோடு சண்டை செய்கேன். அதாவது, வீட்டை விட்டு வெளியே செல்வதென்று முடிவு செய்தபோது, அப்போதுகான் இந்த பீஷ்ம பிகாமகர், எல்லாக் கட்டுறு மனப்பாங்கும் மொத்தமாக வந்து நின்றது.

கட்டுறு மனப்பாங்கு என்றால் என்ன ?

சமுகம் நம்மேல் வைத்திருக்கிற கட்டுறுத்தும் மனப்பாங்கு.

நல்ல வேளையாக, ஏற்கனவே எப்படியோ அர்ஜுனனுக்கு, பீஷ்மர் மேல் வைத்திருந்த மரியாகை போய்விட்டது. திரௌபதியைத் துச்சாதனன் வஸ்திராபாணம் செய்தபோது, பீஷ்மர் சும்மா இருந்ததனால், அப்போதே அந்த மரியாதை போய்விட்டது.

உங்களுக்கும், உங்களுடைய வளாப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கின் மீதான மரியாதை போயிருந்தால்தான், பீஷ்மரைச் சாகடிக்க முடியும். பீஷ்மரைக் கீழே தள்ள முடியும்.

எனக்கும் சின்ன வயதிலேயே என் பீஷ்மர் மேல் இருந்த மரியாதை போய்விட்டது. வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு மீது, சமூக அமைப்பு மீது இருந்த மரியாதை போய்விட்டது.

எப்படியென்றால், பத்து அல்லது பன்னிரெண்டு வயது இருக்கும்போது, வயதான பாட்டி ஒருவர் இறந்து விட்டார்.

103 வயது வரை வாழ்ந்தவர்.

பல சத்யங்களைப் புரியவைக்கும் சம்பவம் இது. அந்தம்மா பெரிய சொத்தோடு வாழ்ந்த பெண்மணி. துரதிர்ஷ்டவசமாக, வாரிசு இல்லாத சொத்து.

உங்களுக்குத்தான் வாரிசு இல்லாத சொத்து என்றால் தெரியுமே! எத்தனை போர் அதற்காக அடித்துக் கொள்வார்கள் என்று!

103 வயது வரை அந்தம்மா வாழ்ந்தபோது, யாருமே அந்தம்மாவைப் பார்த்துக் கொள்ளவில்லை.

ஆனால், அவர் இறந்த போது நடந்த கூத்தைப் பார்த்திருக்க வேண்டுமே.

நான், நேராகப் பார்த்தேன். அதனால்தான் சொல்கிறேன். இது ஒரு அருமையான நிகழ்ச்சி. என்னுடைய வாழ்வில் என்னுடைய பீஷ்மரின் மேல் இருந்த மரியாதையைப் போக்க வைத்த நிகழ்ச்சி.

அதாவது துகிலுரியும்போது, தன்னைக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத் தா்மத்தை விட்டுச் சும்மா இருந்தார் பீஷ்மர்.

இந்தப் பாட்டி இறந்தபோது நடத்த நிகழ்ச்சியைப் பார்த்த உடனேயே, பல தாத்தாக்கள் சொல்லிக் கொடுத்த தர்மம், தா்மத்தின்படிதான் வாழ வேண்டும் என்ற எல்லாக் கருத்துகளின் மேல் இருந்த மரியாதையும் போய்விட்டது.

அதாவது, தாமம் என்று அவா்கள் எதைப் போதித்தார்களோ. அதன் மீதிருந்த மரியாதைதான் போய்விட்டது. இன்னும் சொல்ல வேண்டுமானால், அதற்கப்புறம்தான் நிஜ தர்மமே எனக்குப் புலப்பட ஆரம்பித்தது.

ஏனென்றால், தம்முடைய உயிருக்காகத் தா்மத்தையே அடகு வைக்கத் துணிந்தவர்கள் இவர்கள் என்பது அப்போது எனக்குப் புரிந்தது. இவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்த தா்மத்தின் மேல், அதன்பின் எப்படி மரியாதை இருக்கும் ?

வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு மேல் இருக்கும் மரியாதை... எப்போது அவர்களே அவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்த வாழ்வை கடைப்பிடிக்கவில்லையென்று தெரிகிறதோ, அப்போதே அது அழிந்துவிடும். தானாகவே சாய்ந்துவிடும்.

அவர்களே அதைக் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்று தெரிந்த உடனே என்ன ஆகும் ? அதன்மீதுள்ள மரியாதை போய்விடும். அதுதான் என் வாழ்க்கையில் நடந்தது. அந்த வயதான பாட்டி இறந்து போய்விட்டார்கள்.

அந்தம்மா ஒரு பெரிய கஞ்சம்.

நான் என் கண் முன்னாலேயே பார்த்தேன் ... 103 வயதான அந்தம்மா இறந்த பிறகு. பிணத்தை எடுத்துவிட்டு, அவர் பக்கத்திலேயே வைத்திருந்த பெட்டியை வெளியே எடுத்தார்கள். நம்பவே மாட்டீர்கள்! பெட்டி நிறைய வெள்ளிக் காசுகளும், நகைகளும் சேர்த்து வைத்திருந்தார்கள். எல்லாம் அந்தக் காலத்து வெள்ளிக் காசுகளும், சொக்கத் த தங்கமும் .

அவர் உயிரோடிருக்கும்போது புகையிலை வேண்டுமென்றால், என்னைக் கூப்பிட்டு , ''போய், மூலக்கடையில் புகையிலை வாங்கிக் கொண்டு வா,'' என்று சொல்வார்.

எல்லாத் தெரு முனையிலேயும் ஒரு செட்டியார் கடை வைத்திருப்பார் இல்லையா?

அதுபோல் அங்கிருந்த மூலக்கடையில் ''புகையிலை வாங்கிக் கொண்டு வா,'' என்று என்னை அனுப்பி வைப்பார்.

நீங்கள் அமெரிக்காவில் எங்குப் போனீர்கள் என்றாலும், ஒரு மெக்டோனால்ட் இருக்கும். நம் நாட்டில் எந்தக் கிராமத்திற்குப் போனீர்கள் என்றாலும், ஒரு செட்டியார் கடை இருக்கும். அப்போதே இதற்கென்று ஒரு சமூகம். இதற்கென்று ஒரு வேலை. இதற்கென்று ஒரு தொழில் என்று முடிவு செய்து விட்டார்கள் பாருங்கள்.

அப்போதே முடிவு செய்து ஒரு அமைப்பை ஏற்படுத்தி நிர்ணயம் செய்து விட்டார்கள். சில ஆட்களுக்கு இது புரியாமல் ஐரதி. வெறி, அப்படியென்ற சுற்றிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஜாதி, என்பது வெறியாக மாறக்கூடாதே தவிர அந்தச் சமூக அமைப்பைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், எல்லாம் ஆழ்ந்த காரண காரியத்தோடுதான் ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.

இதற்கெல்லாம் காரணமான, கட்டுறு மனப்பாங்கை மாற்றுவதற்குப் பதிலாக, சமூக நலத்துக்காக முன்னோர்கள் ஆராய்ந்து உருவாக்கிய சமூக அமைப்பையே உடைத்துத் தூக்கிப் போடுவதுதான் பெரிய பிரச்சனை.

எது எப்படியிருந்தாலும், எல்லாச் செட்டியார் மூலக்கடையிலும் புகையிலை வைத்திருப்பார்கள்.

பாட்டி கேட்கும் புகையிலையை வாங்குவதற்காக நான் பாட்டியிடம், "காசு கொடும்மா," என்ற கேட்பேன். அகற்கு, ''உங்க அப்பாவிடம் வாங்கிக் கொண்டு போ,'' என்று சொல்வார்.

சரியென்று அப்பாவிடம் காசு வாங்கி, புகையிலை வாங்கிக் கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டு, மீதமுள்ள காசுக்கு ஏதாவது மிட்டாய் வாங்கி சாப்பிட்டுக் கொள்வேன். அவ்வளவுதான். போய் வாங்கி வந்து தருவதற்குக் கூலி.

இந்தப் பாட்டிக்கும் எனக்கும் இடையில் இருந்த உறவு இவ்வளவுதான் என்றாலும், அவரின் மரணத்தை மற்றவர்கள் அணுகியதை பார்த்ததினாலேயே, என்னுடைய பீஷ்மரை வெல்லும் வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது.

நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வாழ்வை இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும் சரி, உங்களுடைய

பீஷ்மரை வெல்லாதவரை, நம்மைச் சுற்றி விடுதலை இருந்தால்கூட, அதை அனுபவிக்க முடியாகு. பிஷ்மரை தேடுதல் அடிப்படையானது. பீஷ்மரை வென்ற சுவையான அனுபவத்தைத் கொடாலாம் ...

பீஷ்மரை வெல்லாதவரை, நம்மைச் சுற்றி விடுதலை இருந்தால்கூட, அதை அனுபவிக்க முடியாது. பீஷ்மரை வெல்வதென்பது, தேடுதல் உடைய ஒவ்வொருவருக்கும் அடப்படையானது.

Behind the screen of Death, another drama

அந்தப் பாட்டி இறந்த செய்தியைக் கேட்டு, இறுதிச் சடங்குக்காக ஒவ்வொருவராக வர ஆரம்பித்தார்கள்.

அந்தப் பாட்டி செக்துப் போய்விட்டார் என்று தெரிந்தபோது யாருமே சத்தம் போட்டு அழவில்லை. அங்குச் சுற்றி இருந்த உறவினா்களில் ஒருவருமே குய்யோ... முய்யோ ... என்று ஒப்பாரி வைத்து அழவில்லை! ஏன் அவர்கள் அழவில்லை? என்று ஆச்சரியப்பட்டு கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது மகளில் இவர்கள் செய்க வேலை என்னவென்றல் ... அவர்கள் வரும்போது அணிந்திருந்த நகைகளையும், விலையுயா்ந்த புடவைகளையும் மாற்றுவதற்காகச் சென்று விட்டார்கள். கூட்டுக்குடும்பம் என்பதாலே, ஆளுக்கு ஒவ்வொரு அறை இருக்கும். எல்லோரும் அவரவா அறைக்குச் சென்று, நகைகள், புடவைகள் எல்லாம் மாற்றிக் கொண்டு வந்தார்கள்.

என்ன செய்கிறார்கள் இவர்கள் என்று பார்த்து கொண்டே இருந்தேன். விலை அதிகமான நகைகளை எல்லாம் மாற்றிவிட்டு, விலை அதிகமாக இருக்கிற புடவைக்குப் பதிலாக, சாதாரண மலிவு விலை புடவையைக் கட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள்.வந்ததும் ஓ ... வென்று அழ ஆரம்பித்தார்கள்.

எனக்கு ஆச்சாயம் தாளவில்லை.

எனக்கோ, 'என்னடா இது, அழுகையென்றால் அந்தத் துக்கச் செய்தியைக் கேட்ட உடனேதானே வர வேண்டும்! போய் துணி மாற்றிவிட்டு வருகிற அரைமணி நேரம் அழுகை வராமல் இருக்க முடியுமா?' என்று யோசனை வந்தது. அவா்கள் ஏன் இப்படிப் செய்கிறார்கள் என்று எனக்கு முதலில் புரியவில்லை.

உட்கார்ந்து கொண்டு, ''ஓ... பாட்டி விட்டுட்டுப் போயிட்டியே,'' என்று அழுதார்கள்.

ஒரு இரண்டு நிமிடம் கழித்து மூக்கைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவா்களுக்குள் ''மாமியார் நல்லா இருக்காளா ?

என்னைக்கு வந்தாய் ?

சரியாகப் போய் விட்டதா ?

ஏய்! போய் காபி காடுத்துக்கொண்டு வரச் சொல்லுடா," என்று இப்படிச் சகஜமாகப் பேசியபடி உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

எனக்கு மேலும் குழப்பம் ... முன்பு அழவில்லை. அப்புறம் திடீரென அழுதார்கள். இப்போது சாதாரணமாக விசாரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்களே! எனக்கு இன்னும் ஆச்சரியத்தைத் தந்த விஷயம் இதுதான் ...

சும்மாவேதான் உட்கார்ந்திருப்பார்கள். திடீரென்று யாராவது ஒரு சொந்தக்காரர் வெளியூரிலிருந்து வந்தார் என்றால், உடனே, ''மாமா!! இப்படி நம்மையெல்லாம் விட்டுட்டுப் போயிட்டாங்களே,' என்று அழுகையைப் புது உற்சாகத்தோடு ஆரம்பிப்பார்கள்.

எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை.

ஆழமான துக்கம் இருந்தால் தொடர்ந்து அழ வேண்டும். இல்லையென்றால், அழாமல் சும்மா இருக்க வேண்டும்.

யாராவது ஒருவர் வந்தார்கள் என்றால் அவர்கள் வந்த உடனே ஒ...வென்று ஆரம்பிப்பது ... இந்தச் செயல் எனக்கு முற்றிலும் குழப்பமாயிருந்தது. அழுகிறவர்கள், என்ன செய்வார்கள்? அருகேயிருக்கும் அந்தத் துண்டை எடுத்து முகத்தை மூடி முடி அழுவார்கள்.

அப்போது நிஜமாகவே இப்படித்தான் எனக்குத் தோன்றியது 'உண்மையிலேயே பொங்கும் சிரிப்பைத்தான் இப்படி மூடிக் கொள்கிறார்களோ! அவர்கள் சிரித்து, யாராவது அதைப் பார்த்து, அங்கு அசிங்கமாகி விடக் கூடாதே என்பதற்காகத்தான் துண்டை வைத்து மூடிக்கொள்கிறார்களோ' என்றுதான் தோன்றியது.

கொஞ்சம் யோசித்துச் சொல்லுங்கள், எத்தனை இடத்தில், சாவு வீட்டுக்குப் போன உடனே, ஒன்று உங்களுக்குச் சிரிப்பு வந்திருக்கும் அல்லது அழுகையே வந்திருக்காது. முகத்தை அழுவதுபோல வைத்துக் கொள்ளாவிட்டால் மற்றவர்கள் என்ன நினைத்துக கொள்வார்களோ என்று முகத்தைத் துக்கமாக வைத்துக் கொள்ள முயற்சித்திருப்பீர்கள். ஒன்று சிரிப்பை அடக்குவதற்கோ இல்லை துக்கமாக நடிப்பதற்கோ முகத்தைத் துணியால் மூடியிருப்பீர்கள்.

உண்மைதானே! நன்றாக யோசித்துப் பாருங்கள்.

நானே பார்த்தேன்., ஓ! இதனால்தான் துண்டை வைத்து மூடிக் கொள்கிறார்களா?' என்றுயோசித்தேன்.

பிறகு, அடுத்து நடந்த ஒவ்வொரு கூத்தும், எனக்கு ஆச்சரியத்தை அதிகப்படுத்தியது. ஒவ்வொரு கூத்தையும் தொடர்ந்து பார்த்தால் ... மரணம் எனும் மேடைக்குப் பின்னால் நடக்கும் இன்னொரு பெரிய நாடகம் எனக்கு நன்றாய்த் தெரிந்தது.

முதல் ரவுண்ட் அழுது முடித்துவிட்டு, பக்கத்தில் இருப்பவா்களிடம் சகஜமாக, ''இது என்ன ஆயிற்று ? அது என்ன ஆயிற்று? குழந்தை நன்றாக இருக்கிறதா? பேத்தி நன்றாக இருக்கிறதா?'' என்று விசாரிக்க ஆரம்பிப்பார்கள்.

இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில், இரண்டு நிமிடத்தில் என்ன செய்வார்கள்? புழக்கடை பக்கம் சென்று காபி, டிபன் எல்லாம் சாப்பிட்டு விட்டு வர்து விடுவார்கள்.

அங்கே எல்லாம் தயாராக இருக்கும் !

பின்னால் சென்று என்ன செய்கிறார்கள்? நன்றாக சாப்பிட்டு விட்டு வந்து, வாயைத் துடைத்துக் கொண்டு என்ன செய்கிறார்கள், அடுத்த ரவுண்டு ஒப்பாரிக்கு ரெடியாகி விடுகிறார்கள்.

நிஜமாகவே உருகி அழும் ஓரிருவரை தவிர்த்து, மற்ற எல்லாருமே இந்த வேலையைக் கமுக்கமாய்ச் செய்துவிட்டு வருவதைப் பார்த்தேன்.

"பாட்டி! இப்படி விட்டு விட்டுப் போய் விட்டாயே," என்று அடுத்த ரவுண்டு வந்து அழுபவர்களிடம் இப்படி கேட்டால் என்ன என்றுகூட தோன்றியது ...

''அப்படியே கூப்பிட்டிருந்தால்... கூடவே போய் இருந்திருப்பீர்களா? என்ன!''

தமிழில் ஒரு அழகான கதை உண்டு.

இப்படித்தான் தம் கணவர் இறந்துவிட்டதால் அந்தப் பிணத்தை நடுவில் போட்டுவிட்டு அந்த வீட்டுக்காரம்மா, ''அக்கா போயிட்டாரே... அக்கா போயிட்டாரே,'' என்று ஒப்பாரி வைத்து அழுது கொண்டு இருந்தார்களாம்.

அப்போது எதிர் வீட்டுக்காரப் பெண்கள் இரண்டு மோ் உள்ளே வந்தார்களாம்.

அவர்கள் அழுது கொண்டிருக்கும் பொழுதே, ஒரு பெண்ணின் கண்ணுக்கு தோட்டத்து ஒரமாக, தோட்டத்துப் பின் பக்கமாக இருந்த பாகற்காய் தெரிந்ததாம். அதனால் அந்தப் பெண்மணி, ''பந்தலிலே பாவக்காய்... பந்தலிலே பாவக்காய்…,' என்று ராகத்தோடு சொல்லி அழுதாளாம்.

பக்கத்தில் இருந்த மற்றொரு பெண்மணி, ''போகையிலே பார்த்துக்கலாம், போகையிலே பார்த்துக்கலாம் ... , '' என்று அதே ஒப்பாரி ராகத்தில் அழுதாளாம்.

அந்த வீட்டுக்காரம்மா அதாவது, யாருடைய கணவன் இறந்து போனானோ, அந்த வீட்டுக்காரம்மாவும் அதே ராகத்தில், ''விதைக்கு நான் வைச்சிருக்கேன், விதைக்கு நான் வைச்சிருக்கேன் ..., ' என்று ஒப்பாரி வைத்தாளாம்.

நாம் அழுவது எல்லாமே பார்த்தீர்கள் என்றால், இப்படித்தான்.

ஏதோ நம்முடைய பழைய துக்கங்களை நினைத்து, வேறு வழியில்லாமல் அழும் அழுகைகளதான்.

பொதுவாக ஜனங்களுக்கு அழுவதற்கு என்று தனிஇடம் கிடையாது.

வேறு என்ன செய்வது ?

அதனால்தான், பார்த்தீர்கள் என்றால், வேறு எந்த நிகழ்ச்சியை விடவும் சாவுக்கு மட்டும் கும்பல் தாங்காது.

''அட! போய் ஒரு அரைமணி நேரம் அழுதுவிட்டு வரலாமப்பா!' என்று, அழுது அழுது துக்கத்திலிருந்து ஒரு தெளிவிற்கு வருகிறார்கள்! அதற்காகத்தான் சாவுக்கு

மட்டும் எங்கிருந்தாலும் கும்பல் கும்பலாய்ச் சேர்ந்து விடுவார்கள்.

எங்கிருந்துதான் அந்தக் கும்பல் வருமென்றே தெரியாது. கொஞ்ச நேரம் போய் அமுதுவிட்டு வருவதற்காகவே சேர்ந்து விடுவது.

நாம் "பந்தலிலே பாகற்காய், பந்தலிலே பாகற்காய்

நாம் அழுவது எல்லாமே பார்க்கீர்கள் என்றால் இப்படித்தான். ஏதோ நம்முடைய பமைய துக்கங்களை நிணைத்து. வேறு வழியில்லாமல் அழும் அழுகைகள்தான்

போகையில் போகையில பார்த்துக்கலாம்' என்பதின் வெவ்வேறு தரங்களே! வெவ்வேறு ராகங்களே!

The living corpses dividing the dead corpse's wealth

நன்கு ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், மரணத்தின் பின் நடக்கும் நாடகத்தை பார்க்கும்போது ஒரு பன்னிரெண்டு வயதுப் பையனின் உணர்வில் என்னனன்ன மாற்றங்கள் வரும் ? !

அடுத்து வருவதுதான் முக்கியமான நிகழ்ச்சி. பெரிய கொடுமை என்ன வென்றால், பிணம் நடுக்கூடத்தில் இருக்கிறது. பிணமாக அந்தப் பாட்டி ஒரு வீட்டில் இருக்க, ஆசாரியை அழைத்து வந்து பாட்டியினுடைய நகையைப் பாகம் பிரித்தார்கள். இதைச் சொல்லக் கூடாதென்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால், பரவாயில்லை பதிவாகட்டும். வரலாற்றில் பதிவாகட்டும் என்றுதான் சொல்கிறேன்.

அப்போது நகையை இவர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து பிரிக்க, எனக்குப் பக் என்றது.

இந்தப் பாட்டியினுடைய நகைப் பெட்டியைப் பார்த்த உடனே, எனக்கு வந்த முதல் எண்ணம் என்னவென்றால், ''ஆஹா, இந்தக் கிழவி மட்டும் இவ்வளவு பணத்தை இந்தப் பெட்டிக்குள் வைத்திருக்குமென்று தெரிந்திருந்தால், மொத்தத்தையும் எடுத்து மூலக்கடை செட்டியாரிடம் கொடுத்து, காலம் முழுக்க இந்தக் கிழவிக்கும் புகையிலை வாங்கிக் கொடுத்து, நானும் மிட்டாய் வாங்கித் தின்றிருப்பேனே!''

பாட்டி எப்போது பார்த்தாலும் "உன் அப்பாவிடம் போய் பணம் கேள்" என்றால்,

அவர் 10 பைசாதான் கொடுப்பார். அந்த 10 பைசாவில், 8 பைசாவிற்கு புகையிலை வாங்குவேன். அப்போதெல்லாம் பைசாவிற்கு மதிப்பு உண்டு.

8 பைசாவிற்கு புகையிலை, 2 பைசாவுக்கு மிட்டாய். சரி கதைக்கு வருவோம்.

நான், 'என்னடா இந்தக் கிழவி இவ்வளவு பணத்தையும் விட்டு போய்விட்டதே' என்று நினைத்தேன். பிறகு, அந்தப் பணத்தையெல்லாம் பங்கிடும்போது பார்த்தேன். அந்த வைர நகையையெல்லாம்

பிரிக்க வேண்டுமில்லையா ? ஆசாரி பாகம் போட ஆரம்பித்தார்.

கூட்டுக் குடும்பம் என்பதனால், அத்தனை பேரும் குடும்பத்தோடு வந்திருந்தார்கள். எனக்குப் பளிச்சென்று தோன்றிய முதல் விஷயம், 'ஆஹா, இந்தக் கிழவி ஒன்றையும் அனுபவிக்காமல் படுக்கைக்குக் கீழே வைத்துவிட்டுப் போய்விட்டது.

இரண்டாவது விஷயம், இந்தப் பைத்தியக்காரர்கள் இப்போது பாகம் போட்டுக் கொள்கிறார்கள். இவர்கள் மட்டும் என்ன செய்யப் போகிறார்கள் ?. அட இவர்களும் அதை அப்படியேதான் வைத்துவிட்டுப் போகப் போகிறார்கள்.

சரி சரி, செக்த பிணக்கின் நகைகளைச் சாகப் போகும் பிணங்கள் பாகம் இட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன்' என்று உணர்ந்ததும், அது நிகழ்ந்தது. என்னுடைய பீஷ்மா் சாய்ந்தது. வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு அடியோடு சாய்ந்தது. சமூதாயத்தோடு கட்டப்பட்டிருந்த கட்டு அவிழ்ந்தது.

அப்போது என்ன நிகழந்தது என்று ஆழ்ந்து பார்த்தால் ... அதுவரை மொத்தச் சமூகத்தின் மேல் எனக்கு இருந்த மதிப்பு, என்னை வளர்த்த சமுதாய அமைப்பின் மேல் இருந்த மொத்த மரியாதை, எல்லாமே வீணாகப் போய்விட்டது.

அதுவரையில் மாமா என்றால் மாமா, சித்தப்பா என்றால் சித்தப்பா, அப்பா என்றால் அப்பா, தாத்தா என்றால் தாத்தா, பாட்டி என்றால் பாட்டி, அவர்கள் வகிக்கிற எல்லா மதிப்பு மரியாதைகளும், அவா்களின் எல்லா உறவுநிலைகளும், பொறுப்புக(ளும், ஆகிய எல்லாமே சத்தியம் என்றுதான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதுதான் உலகம், அதெல்லாமே நிஜம், நிரந்தரம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

எதை நிஜம், எந்தச் சமூகத்தை சாஸ்வதம், நிரந்தரம் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்தேனோ, அந்த எல்லாமே, அவர்கள் பிணத்தை வைத்துக் கொண்டே சொத்தைப் பங்கிடும்போதே உடைந்து தூள் தூளானது.

அந்த விளைவு என்னுடைய வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு வீழ்ந்தது. இதுதான் உலகம் என்ற என்னுடைய பீஷ்மா், இவ்வளவு தான் உலகமா! என்ற வெளிப்பாடாக மலாந்தது. புத்திசாலித்தனமாக உதித்தது.

Being a seer and witnesser is enough

ருன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இதைப் புரிந்து கொண்டீர்களானால் போதும், கட்டுறு மனப்பாங்கு எப்படி உங்களுக்குள்ளே இருக்கிறது. அதை எப்படி நீங்களே உலுக்கலாமென்று தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

திரௌபதியின் சேலையைத் துகிலுரியும்போது, அதை பீஷ்மா பார்த்துக் கொண்டு சும்மா உட்கார்ந்து இருக்கிற வரைக்கும், அர்ஜுனனின் மனத்தில் பீஷ்மா ஹீரோவாக இருந்திருப்பார்.

அந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பின்னால் பீஷ்மர் மட்டும் இல்லை, துரோணர் மட்டும் இல்லை, எல்லோருமே ஜீரோதான். யாருமே ஹீரோ இல்லை என்று அர்ஜுனனுக்கு உறைத்திருக்கும்.

அர்ஜுனனுக்கு அன்று உறைத்த மாதிரியே, எனக்கும் அப்போது உறைத்தது.

அடப்பாவிகளா! எடுக்கிறீர்களே! இதைத் தாண்டி அப்போது எனக்கு இருந்த ஒரே கஷ்டம் இதுதான் ... "இதற்கு மேல் மிட்டாய் வாங்க வருமானம் நமக்கு இல்லாமல் போய்விட்டதே!' என்ற சின்ன ஆதங்கம் மட்டும்தான்.

பார்வையாளனாக இருந்து பார்க்கும் போது பல விஷயங்கள் தெளிவாகப் புரியும் இந்த சமூகத்தினுடைய போலித்தனம் ஏமாற்றுத்தனம் தெளிவாக தெரியும்

எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. என்னடா இந்தப் பாட்டி பணம் இருந்தும் சாப்பிடாமல், நகையிருந்தும் உபயோகம் செய்யாமல், இப்படி விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டதே! சொத்தை எடுத்துக் கொண்ட பைத்தியக்காரர்களும் அதேபோன்ற செயலில் மாட்டிக் கொள்வதாகத்தான் தெரிகிறது.

இவர்களுக்கு ஒன்றும் பணம் இல்லாமல் இல்லை.

ஆனாலும், இதைப் போய்ப் பங்கிடுகிறார்களே! இப்போது இப்படியெல்லாம் முதலில் யோசிக்க முடியுமா? இதில் எங்கோ இடிக்கிறதே!

அப்படியானால் இவர்கள் காண்பிக்கிற துக்கம், பொய்!

அதாவது, முதன்முறையாக இந்தச் சமூகத்தை பார்வையாளனாக இருந்து பார்த்தேன்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், பார்வையாளனாக இருந்து பார்க்கும்போது, பல விஷயங்கள் தெளிவாகப் புரியும்.

அப்படிப் பார்த்ததனால் இந்தச் போலித்தனங்கள்,

ஏமாற்றுத்தனங்கள் எனக்குத் தெரிந்தது.

அவர்களுடைய போலித்தன்மை, எனக்கு முதல் தடவையாக அப்போதுதான் உறைத்தது.

யாராவது பொது மக்கள் வரும்போது உட்கார்ந்து அழுகிறார்கள், ஆனால், வந்தவர்கள் வெளியில் சென்ற உடனே, கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டு, வீட்டு அறைக்குள் வந்து, நகையைப் பங்கு போட்டுக் கொள்கிறார்கள். என்ன நாடகம் இது ? என்று பார்த்தேன்.

பாட்டி உயிரோடு இருந்தபோதுகூட இவர்களுடைய விருப்பம், பாட்டியை விட நகையின் மேல்தான் அதிகம் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பாட்டியோ மகா கெட்டிக்காரி.

எப்போப்பட்ட விஷயமாக இருந்தாலும், அந்தப் பெட்டியை மட்டும் திறக்காது! அதன் மேலேயே படுத்துக் கிடக்கும். அது அப்பேர்ப்பட்ட கிழவி.

இதெல்லாம் ஒரு பார்வையாளனாக இருந்து பார்த்தபோதுதான் புரிந்தது.

அந்தக் கிழவியின் சாமாத்தியம் வீணாகப் போய்விட்டது. நகைப் பெட்டியை அடைகாத்த கோழி போல பாதுகாத்தே வைத்திருந்த பாட்டி செத்துப் போய்விட்டது!

ஆனால், இந்தப் பைத்தியக்கார மனிதர்களுக்கு, அதைப் பங்கு போடுவதினால் என்ன வரப்போகிறது ? இவர்களுடைய சாமாத்தியமும், என்ன ஆகப்போகிறது? இந்தச் சாமர்த்தியமும் ஒரு நாள் வீணாகத்தான் போகப் போகிறது.

இவர்களும், அதையேதான் செய்யப்போகிறார்கள் என்று புரிந்ததும்... அந்த நகையை அவா்கள் பங்கிடுவதைப் பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாததால் வாய்விட்டுச் சிரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.

சிரிப்பதைப் பார்த்து திடீரென்று அங்கிருந்த உறவினர் ஒருவர் கோபத்தோடு பேசினார்... ''ஏய்! வாயை மூடு, சிரிக்காதே! அழு!'' என்றார்.

நான் முயற்சித்துப் பார்த்தேன் எனக்கு அழுகை வரவில்லை.

அப்போது எனக்குள் ஒரே ஒரு சின்ன கல்டம்தான் இருந்தது, ''மிட்டாய் போய்விட்டதே!'' என்று.

அதுவும் கொஞ்சநேரம் கழித்துப் போய்விட்டது. ஒருவரின் மரணம், "மிட்டாய் போய்விட்டதே!'' என்ற துக்கத்தை மட்டும்தான் ஏற்படுத்தியது.

அப்போது, 'இவர்களுக்குத்தான் அது கூட இல்லையே ... கிழவி போய்விட்டது. அடித்தது லாட்டரி என்பது போலத்தான், இவா்களின் செயல் இருக்கிறது' என்று எனக்குத் தோன்றியது!

இப்படி யோசித்து கொண்டிருந்த போது ... மேலும் மேலும், இவா்கள் குனிந்து, குனிந்து அழுவதைப் பார்த்து இரண்டாவது முறையாக அடக்க முடியாத சிரிப்பு எனக்கு வந்து விட்டது.

இரண்டாம் தரம் அருகேயிருந்தவர் பளார்! பளார்! என்று கன்னத்தில் ரெண்டு வைத்தார். "அமுடா, எல்லோரும் அழுதுகொண்டு இருக்கிறார்கள்! அழுடா, '' என்று சொன்னார்.

அப்போகே எனக்கு ஸ்கிரத் தன்மையும், தைரியமும் அதிகம்.

என்னை கையைப் பிடித்துக் கொண்டேன்.

அவர்களுடைய விரும்பம். பாட்டியை விட நகையின் மேல்கான் அதிகம் இருந்தது. அந்தப் பாட்டியோ மகா கெட்டிக்காரி.

கையை பிடித்துக் கொண்டே, ''இதற்குமேல்

ஒரு அடி அடித்தீர்கள் என்றால், வருகிறவர்கள் எல்லோரிடமும் நீங்கள் இங்கே செய்தது எல்லாவற்றையும் சொல்லிடுவேன். உள்ளே, நீங்க, அவர், அந்தம்மா எல்லாம் நகைக்கு எப்படிச் சண்டை போட்டுக்கொண்டீர்கள்! இதை எல்லோரிடமும் சொல்லிவிடுவேன், ' என்று மிரட்டினேன்.

அங்கே இருந்த எல்லாப் பெண்களும் சேர்ந்தே நகைகளைப் பாகம் போட்டார்கள், மூன்று வடம் செயின் ஒன்று இருந்தது. அதை ஒவ்வொரு வடமாக துண்டித்து, அதன் முகப்பை தனியாகத் துண்டித்து பாகம் போட்டார்கள்.

இன்னமும் தெளிவாக இதெல்லாம் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது. வைர முகப்பு, பவழ மாலைகள், அதையெல்லாம் துண்டித்து, துண்டித்து பாகம் பிரித்தார்கள்.

உனக்கு இது, எனக்கு அது என்று பெரிய பேரமே, அந்த இடத்தில் நடந்தது.

வருபவர்களிடமெல்லாம், ''நீங்கள் செய்ததையெல்லாம் சொல்லி விடுவேன்,' என்று என் தற்காப்புகாகத்தான் அவரை மிரட்டினேன்.

உடனே மற்றொரு சொந்தக்காரர் அங்கே வந்துவிட்டார். "உனக்குத்தான் தெரியும் இல்லையா, இவன் வாய் பெரிய வாயென்று. ஏண்டா, சும்மா இருந்து தொலையேண்டா, ஏண்டா இவனை அடிக்கிறாய் ? வருபவர்களிடம் எல்லாம் போய் சொல்லிவிட்டான் என்றால், அசிங்கமடா," என்று சொல்லி விட்டு, அந்த இரண்டு சொந்தக்காரர்களும் சேர்ந்து ஒரு அறையில் என்னை விட்டுப் பூட்டி வைத்து விட்டார்கள்இ அதுவும் பாட்டி ஏற்கனவே இருந்த அதே அறையில்!

வருபவரிடம் நான் எதுவும் சொல்லிவிடக் கூடாது என்பதற்காகவும், வெளியில் இருந்தால் நான் பெரிய தொந்தரவு என்பதற்காகவும் என்னைப் பூட்டி வைத்து விட்டார்கள்.

எல்லா ஜனங்களும் வந்துவிட்டுப் போகும் வரைக்கும் இவனை ''உள்ளே விட்டுப் பூட்டுடா,'' என்று உள்ளே விட்டுப் பூட்டிவிட்டார்கள்.

உண்மையில் புத்தருக்கு ஒரு போதி மரம் தந்த மாற்றம் போல

அந்த அமையில் எனக்குள்ளும் ஒரு பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது.

அப்போதுதான் மொத்தச் சமுதாயத்தின் மேலும், எனக்கு இருந்த மதிப்பு அப்படியே இடிந்து விழுந்தது.

கிராபிக்ஸில் காண்பிக்க வேண்டுமென்றால், அந்தக் காட்டவேண்டும்.

ஆழ்ந்து பார்த்ததால் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு ஒழிந்தது. இது எல்லாமே ஒரு போலித்தனம்தான் என்று புரிந்தது. இது சத்தியம் கிடையாது. நிரந்தரம் கிடையாது. வாழ்க்கைக்கு ஒரு உபயோகம் அவ்வளவுதான் என்பது புறியும்

சமூகம் என்கிற பெரியசுவர் ஒன்று அப்படியே இடிந்து கீழே விழுந்தது. அதில் உறவினர்கள், நண்பர்கள் அப்பா, அண்ணன், தம்பி, மாமா, பாட்டி, அம்மா இந்த எல்லா உறவுகளும் தனித்தனியாய் நொறுங்கி விழுந்தன. எல்லார் மேலேயும் இருந்த மரியாதை எனும் கோட்டைச் சுவா், மனக்கோட்டைச் சுவா் சுத்தமாக இடிந்து நொறுங்கி விழுந்தது.

வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு அன்றோடு ஒழிந்தது. வாழ்வு என்ற எல்லாமே ஒரு போலித்தனம்தான் என்று தெளிவாகப் புரிந்தது.

இந்த வாழ்க்கை சத்தியம் கிடையாது. இந்த மனிதர்கள் நிரந்தரம் கிடையாது. வாழ்க்கைக்கு உள்ள உபயோகமே, இவ்வளவுதான் என்பது மிக ஆழமான கோணத்தில் புரிந்தது.

உறவுகள் என்பது நிரந்தரம் கிடையாது. உறவுகளின் உபயோகமும் இவ்வளவதான். தேவைப்படும்போது, உபயோகப்படுவதாலேதான் உறவுகளே உயிரோடிருக்கின்றனவே தவிர, அவை நிரந்தரம் கிடையாது. அவை உணர்வு சம்பந்தப்பட்டவை கிடையாது. அவை சாஸ்வதம் அல்ல என்று தெளிவாகப் புரிந்தது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், என்னுடைய 10வது நாள் சண்டை, அன்றைக்குத்தான் முடிந்தது. 10-வது நாள் சண்டை அன்றைக்குத்தான், என்னுள் சிகண்டியை முன் நிறுத்தினேன். என் பீஷ்மரை வென்றேன்.

அதற்கப்புறம் சமூதாயம் என்ற ஆட்டிலிருந்து வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு எனும் விலங்கிலிருந்து பூரணமாக விடுவிக்கப்பட்டுவிட்டேன்.

Sikandi is the truth which liberates you from your growth shell

அந்த அறைக்குள் நடந்தது என்னவென்றால்...

ஒரு

ஆழமான பிரார்த்தனை

எனக்குள்ளே நடந்தது.

''இவ்வளவு போலிக்கனமாக எல்லாம் இருக்கிறதென்றால். அப்போது சக்தியும்கான் என்ன?'' என்று கலக்கமாகப் பொங்கி, என்றையை வளாப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கின் முன் வந்த துக்கம்தான் அலியாகிய சிகண்டி முன்னால் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கான பீஷ்மரால் இயங்க முடியாது.

அந்தத் துக்கத்தைப் பார்த்து வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு என்ன நினைக்கும் ? பீஷ்மா என்ன நினைப்பார் ?

"ஏ!… இது சின்ன விஷயமடா," என்று நினைப்பார்.

அந்தத் துக்கம்தான் பீஷ்மரை அழிப்பதற்கான ஒரே வழி. சில நேரத்தில் இந்த மொத்த வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கின் மீதும், சமுதாயத்தின் மேலும் இருக்கிற மரியாதை இடிந்து விழும். அப்போது பொங்குகிற துக்கமும் மதிப்பில்லாத் தன்மையும் ... மரியாதை போய்விடுகிறது, பார்த்தீர்களா ? அதைத்தான் சிகண்டி என்று சொல்கிறோம்.

ஆழ்ந்து பார்த்தால் ஸ்திரத்தன்மை மீது அழமான சந்தேகம் வரும் ஸ்கிரமில்லாத் கன்மை புரியும்.

அப்போதுதான், பீஷ்மரை ஜெயிக்கும் தருணம் நமக்கு கிடைக்கிறது. ஒவ்வொரு துக்கமும், நம்முடைய பீஷ்மரை வெல்வதற்காக இறைவன் அரைப்பும் சிகண்டி!

என்னுடைய பன்னிரெண்டு வயதில், என்னுள் நடக்கும் மஹாபாரதத்தின் பத்துநாள் யுத்தம் முடிந்து, சிகண்டி முன் வந்தான்.

சிகண்டி மேலெழுந்தான்.

பீஷ்மர் சாய்ந்தார்.

பீஷ்மர் சாய்ந்த உடனேயே, சமூகத்தில் இருந்தாலும், சமூகத்தின் மேல் எந்தவிதப் பற்றுதலும் இல்லை. இது பெரிய விடுதலை.

அதற்குப் பிறகு, உறவினர்களைப் பார்த்தால் அவா்கள் உறவினர்களாகத் தெரியவில்லை.

மாமாவைப் பார்க்கும் போது அவர், 'மாமா!' என்று தோன்றவில்லை. சித்தப்பாவைப் பார்க்கும்போது, அவர் அசித்தப்பா!' என்று தோன்றவில்லை. அப்பாவைப் பார்க்கும்போது, அவர் 'அப்பா!' என்ற கோன்றவில்லை. அம்மாவை பார்க்கும்போது, அவர் 'அம்மா!' என்று தோன்றவில்லை.

எல்லோரும் ஒரு கதாபாத்திர விளையாட்டுதான் விளையாடுகிறார்கள். எப்போது வேண்டுமானாலும், இவர்கள் இல்லாமல் போய்விடுவார்கள் என்பது தெளிவாகப் புரிந்தது. சமூகத்தினுடைய ஸ்திரத்தன்மை மீது ஆழமான சந்தேகம் வந்தது. அதனுடைய ஸ்திரமில்லாத் தன்மை புரிந்தது.

'நமக்கென்று யாரும் கிடையாது' என்கிற தெளிவுதான், சிகண்டி என்று சொல்வது.

இந்தத் தெளிவு பிறப்புதான் பத்தாவது நாள் போர். அன்றைக்கு நடப்பதுதான் பீஷ்மருக்கு நடந்த நிகழ்ச்சி.

இந்தத் தெளிவுக்குள் வராத மனிதர்கள்தான், அப்பாவித்தனமாக உலக வாழ்வில், உறவுகளிடம் சிக்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். இவா்களுக்கென்று சில மனிதர்கள், உறவுகள் இருப்பதாகவும், அவர்கள்தான் சாஸ்வதம், அவர்கள்தான் உலகம் என்று நம்பிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

இந்த நம்பிக்கைதான் பீஷ்மரின் வலிமை. பீஷ்மா வலிமை இழக்காத வரை, உங்களுக்குள் சிகண்டி வராதவரை, உங்களின் மஹாபாரதம் 9ஆவது நாளிலேயே நின்றுவிடும்.

பலரின் மனிதவாம்வ எனும் மிக உயர்ந்த காவியும், மிகவும் பரிதாபத்திற்குரிய நிலையில் ஒன்பதாவது நாளிலேயே நின்ற விடும்போதுதான். அவர்களின் வாழ்வு அவர்களுக்குக் கேள்விக்குறியாகி விடுகிறது.

இந்த ஜீவன் ஞானக் கருத்துகளாகிய அம்புகளால் துளைக்கப்படும் போதுதான், பீஷ்மா விழும் வாய்ப்பு எல்லோருக்கும் கிடைக்கிறது. உங்களின் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கின் மேல் இருக்கிற மரியாதை போகிறபோது. உங்களுக்கு வருகிற அந்தத் துக்கமும், கேடுதலும் தெளிவும்தான் சிகண்டி.

சிகண்டியை முன்நிறுத்தினோம் என்றால், இயற்கையாக நம்முடைய பீஷ்மர் வேலை செய்யாது. கட்டுறு மனப்பாங்கு வேலை செய்யாது.

அப்போது, நாம் அந்த ஞானக் கருத்துகள் என்கிற அம்புகளை தொடர்ந்து எய்தோமானால், பீஷ்மர் கீழே சாய்ந்து விடுவார். இதற்கு மேல் எழுந்திருக்கவே முடியாத மாதிரி அது படுத்து விடும்.

ஞான சத்குரு நாதரை மீண்டும் மீண்டும் பார்ப்பதும், அவரின் சத்சங்கங்களில் அடிக்கடி கலந்து கொள்வதும் முக்கியம் என்று சொல்வது இதனால்தான்.

ஞான சத்குருநாதரால்தான் உங்களின் பீஷ்மரை நேரடியாக அழிப்பதற்கான அம்புகளைத் தர முடியும்.

வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கை (Parental conditioning) எப்படி அழிக்க வேண்டும் ? நேரடியாகச் சண்டை போட்டு, அதை அழிக்க வேண்டுமா ?

அதை நேரடியாக ஒன்றும் செய்ய முடியாது. கட்டுப்பட்டுச் செல்கிற மாதிா இருக்க வேண்டும். ஆனால், கட்டுப்படக் கூடாது. அதாவது துறத்தல் மூலமாகத்தான் நோடியாகச் சண்டை போட்டு, அதை அழிக்க முடியாது.

எவ்வளவு சண்டை போட்டாலும் உங்களுக்குள்ளே அது இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

ஏனென்றால், அது உங்களுடைய பாகமாக மாறிவிட்டது. உங்களுடைய பாகமாக மாறிவிட்டதினால் நேரடியாக அதை அழிக்க முடியாது. துறத்தலின் மூலமாக மட்டும்தான் அதை அழிக்க முடியும்.

அதனால்தான் ஞானமடைய வேண்டுமானால், இந்து மதமாக இருந்தாலும், கிருஸ்துவ மதமாக இருந்தாலும், இஸ்லாமிய மதமாக இருந்தாலும், துறத்தல் அடிப்படையான விரதமாகச் சொல்லப்படுகிறது.

வளர்ப்புற கட்டுற மனப்பாங்கு என்பதிலிருந்து கட்டுறு மனப்பான்மையை அழித்துவிட்டு, அதைத் தாண்டி வந்துதான், பீஷ்மரை எதிர்த்தான்.

இந்து விட்டுற்கள்

அதனால்தான் பீஷ்மா இறக்கவில்லை, அம்புப்படுக்கையில் கீழே விழுந்து கிடந்தார். அவரை இயங்கவிடாமல் சாய்க்கத்தான் முடியுமே தவிர, அழிக்க முடியாது.

வளர்ப்புறு கட்டுறுமனப்பாங்கு, ஞானம் அடைகிற வரை இருக்கும். ஆனால் என்ன, அது நம்மை எதிர்க்காதவாறு சாய்த்துவிட முடியும். நாம் ஞானமடைகிற பாதையிலே நம்மை எதிர்க்காதவாறு ஓரம் கட்டிவிட முடியுமே தவிர, அழிக்க முடியாது. அதைத்தான் இந்தக் கதை அழகாகச் சொல்கிறது.

பீஷ்மர் 10ஆம் நாள் அம்புப் படுக்கையிலே விழுந்தார். ஆனால், சாகவில்லை. வளாப்புறு கட்டுறுமனப்பாங்கு அழியாது. இயங்காமல் அம்பு படுக்கையிலே விழுந்து இருக்கும். அது நாம் ஞானமடைகிற பாதையிலே தடையாக வராது. எதிர்ப்பாக இருக்காது.

The unelightened Master cannot be the way for enlightenment

கையில் 10ஆம் நாள் யுத்தம் முடிந்தது.

அதற்கு அடுத்து வருவது யார்?

துரோணாச்சாரியார்.

துரோணர் யாரென்றால், சின்ன வயதில் இருந்து உங்கள் வாழ்க்கையில் குருவாக இருந்தவர்கள்.

பெற்றோர்களைத் தவிர், உங்கள் வாழ்க்கையிலும், எல்லோருடைய வாழ்க்கையிலும் சில மரியாதைக்குரிய நபர்கள் சிலராவது இருந்திருப்பார்கள்.

ஆசிரியர்களில் கூட சிலபேர் முன் மாதிரியாக இருந்து இருப்பார்கள்.

ஞான சத்குருவை அடைகிற வரைக்கும், பல்வேறு தரமான குருமார்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் இருந்திருப்பார்கள்.

கீக்ஷா குரு, ஏதாவது ஒரு மந்திர உபதேசம் செய்து இருப்பார். இல்லை, எப்போதாவது நீங்கள் துக்கத்தில் இருக்கும்போது, சரியான அறிவுரை செய்து உங்களைத் துக்கத்திலிருந்து வெளியில் எடுத்துக் கொண்டு வந்திருப்பார்கள்.

அவர்கூட குருதான். துரோணர்தான். துரோணாச்சாரியார் இல்லாதவர்கள் இருக்கவே முடியாது.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! சத்குரு, துரோணாச்சாரியார் கிடையாது.

துரோணாச்சாரியார் யார்? உங்கள் வாழ்க்கையில் எப்போதாவது ஒரு தாழ்வான நிலைக்கு வரும்போது, துக்கம் வரும்போது ஒரு அறிவுரை செய்து, உங்களை மேலே எடுத்துக்கொண்டு வந்து இருப்பார். ஏதாவது யோகம், பிரணாயாமம் ஏதாவது கற்றுக் கொடுத்திருப்பார். சில நேரத்தில் மூக்கைப் பிடி, நாக்கைப் பிடி என்று எதையாவது கற்றுக் கொடுத்திருப்பார்கள். அவர்கள் எல்லாம்தான் துரோணாச்சாரியார்கள்.

சில நேரத்தில், சின்ன வயதில் எப்போதாவது சில கருத்துகளைக் கொடுத்து, ஞானத்தை நோக்கிச் செல்வதற்கு ஒரு உத்வேகத்தை ஏற்படுத்தி இருப்பார்கள்.

ஏதாவது ஒரு விக்கிரகத்தை வழிபடச் சொல்லியிருப்பார்கள். இல்லை, ஏதாவது மந்திர தீகைஷ கொடுத்திருப்பார்கள். இல்லை, ஏதாவது யோகம், பிராணாயாமம் என்று கற்றுக் கொடுத்திருப்பார்கள்.

இந்த மாதிரி ஏதாவது, இந்த துவக்கநிலை உத்வேகத்தைத் தருபவர்களாக

இருந்திருப்பார்கள். அவர்களை எல்லாம் தான் துரோணாச்சாரியார்கள் என்று சொல்வது.

அவர்களே ஞானமடைந்து இருக்க மாட்டார்கள். அவர்களுக்குச் சில குறைகள் இருக்கும். ஆனால், உங்களுக்கு குருவாக, ஆச்சாரியாராக இருந்திருப்பார்கள். நல்ல உதவிகளைச் செய்திருப்பார்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் திரும்பிப் பார்த்தீர்கள் என்றால் தெரியும், அடுத்து வருகிற தடையாக, ஞான சத்குருவை அடைவதற்கு, ஞானம் அடைவதற்கு, அடுத்து வருகிற தடையாக அவர்கள்தான் இருப்பார்கள்.

துரோணாச்சாரியாரை கிருஷ்ணனைப் பிடிக்க முடியாது. சில நேரத்தில் கிருஷ்ணன் வழிகாட்டுவதைக் கேட்பதற்குக் கூட, சில துரோணாச்சாரியார்கள் விட மாட்டார்கள். அவர்களிடத்தில் வரும் ஆட்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து போய் விடுமே என்ற பயம் எப்போதும் துரோணாச்சாரியார்களுக்கு உண்டு. ஆனால், கிருஷ்ணர் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலையேபடமாட்டார். தேடுதல் இருக்கிறவர்கள், தானாகவே துரோணரை விட்டு, கிருஷ்ணரிடம் வந்து விடுவார்கள்.

ஞானத்தை நோக்கி நீங்கள் போகிற தேடுதலில், துவக்கநிலை உத்வேகத்தைத் தருபவராக இருந்தவா்களே, சில நேரத்தில் ஞானகுருவை அடைவதற்குத் தடையாக இருப்பார்கள்.

ஒன்றும் இல்லை, ஒரு மொழியைக் கற்றுக் கொடுத்தவர், ஒரு தமிழ் ஆசிரியர், ஒரு சமஸ்கிருத ஆசிரியர் அவர்களெல்லாம் கூட, சில நல்ல கருத்துகளைச் சொல்லிக் கொடுத்திருப்பார்கள். சிலவற்றை சொல்லிக் கொடுத்ததனாலேயே, அவர்கள் ஞான சத்குரு கிடையாது.

ஒரு மந்திர தீட்சை கற்றுக் கொடுத்திருப்பார்கள். ஒரு புரீவித்யா பூஜை செய்வது எப்படி என்று கற்றுக் கொடுத்திருப்பார்கள். ஆனால், அவா்களெல்லாம் ஞான சத்குரு கிடையாது.

துரோணாச்சாரியார்கள், ஞான சத்குருவுக்குச் சமம் கிடையாது.

Dronacharya who gives temporary inspiration

கிருஷ்ணர் துரோணாச்சாரியாரை எப்படிச் சாகடிப்பது, எப்படித் தாண்டிச் செல்வது என்று கிருஷ்ணர் மிக அழகாகச் சொல்கிறார்.

கிருஷ்ணன் மிகப்பெரிய ஞானி. அதனால்தான் துரோணாச்சாரியார் எங்கு, எதில் பலமற்றவராக இருக்கிறார் என்று கண்டுபிடித்தார்.

ஒரு சீடனுக்குள் எப்படி பீஷ்மர் ஒளிந்திருக்கிறார், எப்படிப்பட்ட துரோணாச்சாரியரிடம் சீடன் சிக்கி இருக்கிறார் என்பதைப் பார்த்து, சீடனை அவனுடைய சிக்கல்களில் இருந்து விடுவிக்கும் ஞானசத்குருநாதரின் செயல் மிகவும் நுட்பமானது.

துரோணாச்சாரியாரின் பலவீனம் என்ன? அவருடைய மகனான அஸ்வத்தாமன் மேல் வைத்திருந்த ஆழ்ந்த பற்று.

ஞானமடையாத எல்லா ஆச்சாரியார்களுக்கும், இப்படி ஒரு பலவீனம் இருந்தே தீரும். அதில் சந்தேகமே இல்லை. ஆழ்ந்த பற்று இருக்கும்.

கிருஷ்ணன் என்ன செய்தார்? அந்த மகன் இறந்துவிட்டதாக ஒரு செய்தியைக் கொடுத்தார். அந்தச் செய்தியைக் கேட்ட உடனே துரோணாச்சாரியர் என்ன செய்தார்? மன ரீதியாக சோர்வடைந்து துக்கத்தில் விழுந்து விட்டார்.

முதலில் உங்களுக்கே உத்வேகத்தைத்தருபவராக இருந்தவர், இப்போது சோர்ந்துவிட்டார். இப்போது, அவராலேயே அவரை 24 மணி நேரமும் உத்வேகத்தோடு வைத்துக் கொள்ள முடியாது. இதுதான் துரோணாச்சாரியருக்கும், ஞானசத்குருநாதருக்கும் இடையில் இருக்கும் பெரிய வேறுபாடு.

ஒரு துக்கம், சங்கடம் வருகிற மாதிரி செய்தி கொடுக்கப்பட்டதும், துரோணாச்சாரியார் நிஜமாகத் தடுமாறி துக்கம் தாளாமல் சோர்ந்து விடுகிறார்.

அவா் துக்கமாக இருந்த அந்த நேரத்தில், "இவரை அழித்துவிடு, முடித்துவிடு," என்று, பரமாத்வாகிய கிருஷ்ணர், சீடனாகிய அர்ஜுனனுக்கு, ஜீவாத்மாவுக்கு உபதேசம் செய்தார்.

அதை மிகவும் நுட்பமாகப் பார்த்துச் செய்ய வேண்டும். அவரையே உலுக்கப் போகும் அவருக்கு மிகச் சரியான ஆள் ஒருவர்தான் அந்தச் செய்தியை எடுத்துப் போக வேண்டும்.

செய்தியை யாரை விட்டுச் சொல்வது ?

தா்மன்தான் மிகச்சரியான ஆள்.

தா்மனை விட்டுத்தான், "அஸ்வத்தாமா ஹதா குஞ்சனஹ," என்று சொல்ல வைத்தார். அதாவது, "அஸ்வத்தாமன் இறந்து விட்டான்..."

அது ஒரு அருமையான கதை. அஸ்வத்தாமன் என்கிற யானையை, பீமனை விட்டுச் சாகடிக்கச் சொல்லி, அந்தச் செய்தியை தா்மனை விட்டு சொல்லச் செய்தார்.

தாமப்படி, தார்மீகப்படி அதா்மத்தை ஒழித்து, தா்மத்தை நிலைநாட்ட கிருஷ்ணர் செய்த ஒவ்வொரு செயலும் மிகவும் நுட்பமானவை.

அஸ்வத்தாமன் மீது இருந்த பற்றை பயன்படுத்தி, அர்ஜுனனைக் கிருஷ்ணா் முன்னேற வைத்தது போல, உங்களின் பலவீனங்களையே பலமாக மாற்றுவதற்கான யுக்திகளை, குருநாதர் நமக்கே தருவதற்கு, நம்மைத் திறந்து வைத்தாலே போதும், குரு சக்தி, குருவின் யக்கிகள் நம்மை முன்னேறிச் செல்ல வைக்கும்.

இங்கு "இறந்தது அஸ்வத்தாமன் என்கிற யானை," என்று தாமராஜா சோல்லும்போது, "என்கிற யானை," என்ற வார்த்தைகளை தா்மா் உச்சரிக்கும்போது கிருஷ்ணன் ச ங்கெடுத்து ஊதினார்.

"இறந்தது அஸ்வத்தாமன்," என்ற செய்தி மட்டுமே துரோணரின் காதுகளில் விழுந்தது. அது இறந்தது தன் மகன் என்ற செய்தியாக துரோணாச்சாரியரை இடித்தது.

சூழ்நிலையே துரோணாச்சாரியாரை பலமிழக்கச் செய்து, துரோணாச்சாரியாரை மன ரீதியாகத் துக்கத்தில் ஆழ்த்திவிட்டு...

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனை நோக்கி, "அர்ஜுனா முடித்துவிடு," என்று சொல்ல, அவன் முடித்தான்.

துரோணாச்சாரியார் போன்ற குருக்கள், உங்கள் வாழ்க்கையில் இருக்கும் பொழுது, அவர்களிடமிருந்து விடுவித்து உங்களை வெளியில் எடுக்க மிகவும் நுட்பமாக ஏதாவது ஒரு பெரிய வேலை செய்துதான் மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

பீஷ்மரிடம் இருந்து உங்களை எடுப்பது கூட கொஞ்சம் எளிதுதான். ஆனால், துரோணாச்சாரியாரிடம் இருந்து உங்களை எடுப்பதுதான் பெரும்பாடு.

அது நிஜமாகவே பெரும்பாடுதான்.

கீகையில் கடைசியாக இந்த துரோணாச்சாரியாரிடமிருந்தும் அர்ஜுனனை வெளியே எடுத்து விடுகிறார்.

தர்மனை, "அஸ்வத்தாம ஹதா குஞ்சரஹ்," என்று சொல்லச் சொல்லி, துரோணாச்சாரியரை துக்கத்தில் போட்டு, அவரே, அவரே, அவரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாத சூழ்நிலைக்குத் தள்ளி, அர்ஜுனனை விட்டு, அம்பு எய்யச்

துரோணாச்சாரியாவர நீங்கள் பிடித்துக்கொண்டே இருந்தீர்கள் என்றால், கிருஷ்ணனைப் பிடிக்க முடியாது. சில நேரத்தில் கிருஷ்ணன் வழிகாட்டுவதைக் கேட்கக் கூட சில துரோணாச்சாரியார்கள் விட மாட்டார்கள்

சொல்லி அழித்து விடுகிறார்கள்.

அதை அர்ஜுனன் செய்து முடித்து விட்டான். வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கும், ஆச்சார்யார் கட்டுறு மனப்பாங்கும் முடிந்தது. இரண்டு தடைகள் தாண்டப்பட்டுவிட்டது.

கற்றுக் கொடுத்தவர். கற்றுக் கொடுத்ததைவிட. அதிகமாகக் கற்றுத் தொடுத்ததினால் வந்த கட்டுறு மனப்பாங்கு,

சமஸ்கிருதம் கற்றுக் கொடுப்பவர், சமஸ்கிருதம் மட்டும் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். சமஸ்கிருத வெறியைக் கற்றுக் கொடுக்கக் கூடாது.

தமிழ் கற்றுக் கொடுப்பவர், தமிழை மட்டும் கற்றுக் வேண்டும். வாழ்க்கையை எப்படி வாழ்வதென்று கற்றுக் கொடுக்கக் கூடாது.

ஏனென்றால், அவர் ஞானம் அடைந்திருந்தால் மட்டும்தான், வாழ்வது பற்றியெல்லாம் கற்றுக் கொடுக்கலாம். இல்லாவிட்டால் சும்மா இருப்பதே அவருக்குப் புண்ணியம். பல கா்மங்கள் அவருக்குச் சேராமல் இருக்கும்.

அவரே ஞானம் அடையாமல் வாழ்க்கையை எப்படி வாழ்வதென்று கற்றுக் கொடுத்தால், என்ன ஆகும் ?

சில நேரத்தில் அது வம்பாகப் போய்விடும். அந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கை அழித்தால்தான், துரோணாச்சாரியாரைத் தாண்டிச் சென்றால்தான், அடுத்த படிக்கு செல்வீர்கள். இல்லாவிட்டால், உங்களின் அர்ஜுனன், பாதி வழியிலேயே சிக்கி நின்று வி(டுவார்.

முதலில் சத்குரு ? என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும்.

அடுத்து துரோணாரைத் தாண்டி, ஞான சத்குருவின் வழிகாட்டுதலோடு, வெற்றி நோக்கி முன்னேற வேண்டும்.

தாமா, யானை என்ற வார்த்தையைச் சொல்லும் போது மட்டும், மிகச்சரியாக சங்கு ஊதி கிருஷ்ணன் அதை மறைத்து விடுகிறார். அந்தச் சத்தத்தினால் துரோணச்சாரியார் காதில் ''அஸ்வத்தாமன் இறந்து விட்டான்' என்று செய்தி மட்டும் கேட்டது. இந்தக் செய்கியைக் கேட்டதும் உடனே துரோணர் துக்கத்தில் விமுந்தார்.

உங்கள் வாழ்க்கையையும் பார்த்தீர்கள் என்றால், உங்களுக்கு வழிகாட்டிய துரோணச்சாரியார்கள்கூட, தங்களுடைய வாழ்க்கையில் முழுமை அடையாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் சொன்ன கருத்து வாழ்க்கைக்குச் சரியாகும்; ஆனால் ஞானத்திற்குக் சரியாகாது.

எப்படிச் சம்பாதிப்பதென்று வேண்டுமென்றால், அவர் சொல்வதை வைத்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இபடுக்கையை வாங்கக் கற்றுக் கொடுக்க முடியுமே தவிர, அவர்களால் உங்களுக்கு தூக்கத்தை வாங்கக் கற்றுக் கொடுக்க முடியாது.

இயணத்தை வளர்க்கக் கற்றுக் கொடுக்க முடியுமே தவிர, அவர்களால் உங்களுக்கு ஆனந்தத்தை அளிக்க முடியாது.

ஆனந்தத்தை அளிக்க சத்குரு ஒருவரால் மட்டும்தான் முடியும்; ஞான குருவால் மட்டும்தான் முடியும்.

அதனால்தான் கிருஷ்ணன் சொன்னார், "அவரையும் தாண்டிச் செல்." இந்தத் தெளிவு பிறந்தவுடன் அர்ஜுனன் ஆச்சாரியரையும் தாண்டிச் சென்றார்.

காரோணரும் வீழ்ந்தார்.

எல்லோருக்குள்ளேயும் கா்மத்திற்காகவாவது பணம் சேர்க்க வேண்டும் : ரும் தா்மத்திற்காகவாவது சொத்து சேர்க்க வேண்டும் இருக்கிறது; தாமம் செய்ய வேண்டும் என்று இருப்பது கூட கட்டுறு மனப்பான்மை தான்

தா்மம் செய்வதாகினும், முழுமையான ஞானமடைவதற்கு அதுவுமே ஒரு தடைதான். அதனால்தான் கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் சொன்னார்.

''கர்ணனையும் தாண்டிச் செல்.''

அந்த மன அமைப்பையும் தாண்டிச் செல். "தா்மம் என்ற மன அமைப்பையும் தாண்டிக் செல்'' என்கிறான். கிருஷ்ணனே போய் நேரடியாக கா்ணனிடம் தானம் கேட்டு விட்டார், ''உன் புண்ணியத்தை எல்லாம் எனக்குத் தானமாகக் கொடு'' என்று.

ஒவ்வொரு ஜீவனிடத்திலும், குருநாதன் அவாகளுடைய புண்ணியத்தையெல்லாம் தானமாக வாங்கிக்கொண்டார். ஒரு சூழலில் புண்ணியத்தையெல்லாம் குருநாதா் எடுத்து விடுவார். 'பாவத்தையெல்லாம் குருநாதா் எடுத்துவிடுவாரென்று நினைத்தோம். புண்ணியத்தையும் எடுத்து விடுவாரா சாமி ?' என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.

புண்ணியம் ஞானத்திற்குத் தடையாக இருந்தால், அதையும் குருநாதா் எடுத்து வி(டுவார். சில நேரம், பணம் உங்கள் ஞானத்திற்குத் தடையாக இருந்தால், பணத்தை எடுத்துவிடுவார்.

ஒரு அழகான கதை.

ஒரு கிராமத்தில், ஒரு பாட்டி, ஒரு பசுமாட்டை மட்டுமே தன்னுடைய சொத்தாக வைத்திருந்தார். தினம்தோறும் பால் கறந்து ,தயிராக மாற்றி, விற்று வருகிற பணத்தில், கிருஷ்ணனையே தியானித்து, கிருஷ்ணனையே பூஜை செய்து, கிருஷ்ணனையே நினைத்து வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தார்.

அதே ஊரில் உள்ள ஒரு பெரிய பணக்காரர், அந்த ஊரில் இருக்கிற கிருஷ்ணன் கோயிலுக்கு வந்து, ''கிருஷ்ணா! எனக்கு எப்படியாவது ஒரு 10 கோடி ரூபாய் செல்வம் கிடைக்க அருள் செய்ய வேண்டும்," என்று மூன்று நாள் வந்து பிரார்த்தனை செய்தாா்.

மூன்று நாள் வந்து பிராத்தனை செய்த உடனேயே, அவருக்கு அந்தச் செல்வம் கிடைத்துவிட்டது.

ஆனால், இந்த ஏழைப்பாட்டி, 'கிருஷ்ணா! எப்படியாவது இரண்டு பசு சேர்ந்து கிடைத்ததென்றால், உன்னுடைய கோவிலுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஏதாவது செலவு செய்வேன் இல்லையா?'' என்று மிக ஆழ்ந்து பிராத்தனை செய்தார்.

மூன்று நாள் பிரார்த்தனைக்குப் பிறகு, இருந்த ஒரு பசுவும் செத்துப் போய்விட்டது.

இந்தக் காட்சிகளை பார்க்குக் கொண்டிருந்த லட்சுமி. ''இது என்னைய்யா அட்டுமியும் ? ஏற்கனவே பணம் வைத்துள்ளவனுக்கு, மேலும் 10 கோடி ரூபாய் சேர்த்துக் கிடைத்தது.

ஆனால், அந்தப் பாட்டி, ஒரு பசுமாட்டை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, உன்னையே கதியென்று நினைத்துக் கொண்டு இருந்தார். அந்தப் பசுமாடும் செத்துப் போய்விட்டது. இந்த லீலையின் காரணம் என்ன? என்று பகவானிடம் கேட்டார்.''

மிக அழகான கதை. மிகவும் ஆழமான சத்தியம் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். "அந்த ஊர் பணக்காரனாக இருந்தவர், எந்த ஜென்மத்திலும் என்னை வந்து அடைய மாட்டார்.''

''அவருக்கு ஏற்கனவே, பல பந்தங்கள் இருக்கிறது. ஒரு கோடி ரூபாய் கொடுத்தால், அது மற்றொரு பந்தம். அதனால் வாங்கிக் கொண்டு போகட்டும்.

ஆனால், அந்த ஏழைப்பெண் என்னை அடைவதற்கு அவருக்கு ஒரே ஒரு ஒரு பந்தம்தான் இருந்தது. அந்தப் பசு மட்டும்தான். அதை எடுத்துவிட்டால் என்னை அடைந்து விடுவார். அதனால் அந்தப் புண்ணியத்தையும் எடுத்துவிட்டேன்,'' என்று சொன்னார்.

கிருஷ்ணன், காணனிடம் இருந்து புண்ணியத்தை வாங்கியது, காணனை ஞானமடையச் செய்வகற்காக !

சில நேரத்தில் குறுகிக் கொண்டே போனால், உங்களுக்கு இருக்கிற சொத்து கொஞ்சம் குறைந்தாலும், குறைந்துவிடும்.

சில நேரத்தில், உங்களுடைய தாமங்கள் எடுக்கப்பட்டாலும் எடுக்கப்படும்.

தர்மங்கள் எடுக்கப்படும் காரணங்கள் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். தாமங்களை எடுப்பது, அதை தாண்டிய மோட்சத்தை உங்களுக்கு அளிப்பதற்காகத்தான்.

மோட்சத்தை அளிப்பதற்காக, கா்மம் எடுக்கப்பட்டாலும் அதில் தவறில்லை.

இதைத்தான் கிருஷ்ணன் மிகவும் அழகாகச் சொன்னார். "அர்ஜுனா, காணனை தாண்டிச் செல். '' மிக முக்கியமான விஷயம், தாமத்தை அழிப்பதற்கு மிக வலிமையான அஸ்திரம் வேண்டும். காணனை அழிப்பதற்கு நாகாஸ்திரம் வேண்டும்.

Part 9: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)

அடுத்து ஒரு அருமையான நிகழ்ச்சி கர்ணன் பற்றியகு...

காணன் யார் என்றால், உங்களுடைய மனத்தில் நீங்களே உங்களுக்கென்று உருவாக்கி வைத்திருக்கிற தர்மம்தான் காணன்.

நமக்கென்று ஒரு தாமத்தை உருவாக்கி வைத்திருப்போம். பல போர் இதுபோல சொல்வதுண்டு ''எனக்கு குரு நம்பிக்கையெல்லாம் இல்லையப்பா. , நான் நல்லபடியாக இருப்பேன். என்னால் முடிந்த சேவை செய்வேன். ஜனங்களுக்கு நல்லது செய்வேன்... ''

மாதிரியான சிக்கல்தான் கர்ணன். தர்மத்தில், சேவையில் இந்த சிக்கியிருப்பவர்கள்.

அர்ஜுனன் இங்குதான் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்.

யாரெல்லாம் இந்த மாதிரி சொல்லிக்கொண்டு யார் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் தெரிந்து கொள்ளவேண்டியது, தாங்கள் எங்குச் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதே!

''இதோ பாரப்பா, நான் சாமியிடம் எல்லாம் செல்வதில்லை, குருவிடம் எல்லாம் செல்வதில்லை. ஞானியிடம் எல்லாம் போவது இல்லை. ஆனால் என்ன? எனக்கு நல்லது என்று கோன்றியதைச் செய்கிரேன்.

தங்களுக்கென்று ஒரு ethicsவைத்துக்கொண்டு அதை வாழ்வகோடு இருப்பார்களே தவிர, அதைத் தாண்டிய சத்தியத்தைப் போய்ப் பார்ப்பதில்லை

நிறைய சேவை செய்கிறேன். நான் நல்லபடியாக இருக்கிறேன்.

என்னைச் சுற்றி இருக்கிறவர்களை நன்றாக வைத்திருக்கிறேன்,' என்று பேசும் தாம பிரபுக்கள், தா்மவான்கள், தா்மவாதிகள். இவர்கள் காணன் நிலையில் மாட்டிக் கொண்டிருப்பவர்கள் ?

தங்களுக்கென்று ஒரு நியதியை வைத்துக்கொண்டு, அதை வாழ்வதோடு இருப்பார்களே தவிர, அதைத் தாண்டிய சத்தியத்தைப் போய்ப் பார்ப்பதில்லை. அவா்கள்தான் காணன் நிலையில் மாட்டிக் கொண்டு இருக்கிறவர்கள்.

ஒரு பெரிய லீலை செய்து, உங்களை அதிலிருந்து வெளியே கொண்டுவரப்பட வேண்டிய நிலைகான் கா்ணன் நிலை.

அதாவது, ஒரு சீடனை ஞானமடைய வைக்க, குரு என்னவெல்லாம் பாடுபடுகிறார் என்று, மஹாபாரதக் கதையின் இந்தப் பரிமாணங்களைக் கேட்பதனால் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்தமாதிரி தாமத்தில் சிக்கி இருக்கிற பக்தா்களும் வருவார்கள். ''நல்ல தான, தாமம் எல்லாம் செய்கிறேன். நல்ல வேலைகள் செய்கிறேன். யாருக்கும் செய்வது இல்லை. யாருக்கும் கெட்டது செய்வது இல்லை.''

ஆனால், இந்த ஞானகுரு, ஞானம் மாதிரியெல்லாம் தாங்கள் தேடி செல்வ தில்லை என்ற நிலையில் சிக்கி இருக்கிறவர்கள் எல்லாம் யார்?

கர்ணன் நிலையில் மாட்டிக் கொண்டு இருக்கிறவர்கள்கான்.

அப்போது, என்ன செய்தாக வேண்டும் ?

அவா்களுடைய தா்மத்தால், அவர்களை ஒரு அளவுக்குமேல் அழைத்துக் கொண்டு போக முடியாது என்கிற சத்தியத்தை, அவர்களுக்குக் காட்ட வேண்டும், புகட்ட வேண்டும்.

இப்போது பரமாத்மாவே இறங்கி வந்து, ஒன்றுமில்லாதவர் கேட்பது போல கேட்டு, அவர்களின் தர்மத்தையெல்லாம் தாண்டிய சக்தியம் ஒன்ற இருக்கிறது என்று. அவர்களுக்குக் காட்டுகிற லீலையை, கிருஷ்ண பரமாத்மா அங்குச் செய்தார்.

புத்தா் பிகைஷ் எடுக்க, தரைக்கு இறங்கி வருவது, அவரிடம் இல்லாததினால் அல்ல.

உங்களிடம் எது இல்லை என்பதைக் காட்டுவதற்காக அல்லது உங்களிடம் தேவையில்லாதது நிறைய இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதற்காக.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், புத்தா் பிக்கூ எடுக்க வருவது, உங்களிடம் ஒரு அளவுக்கு மேல் இல்லை என்பதை அளந்து காட்டுவதற்கே!

உங்களிடம் இருப்பதை வைத்தே, முழுத்திருப்தியோடு இருந்து விடாதீர்கள் என்பதற்காகத்தான்; அதையும் தாண்டிய பொக்கிஷங்களை அடைய வேண்டியவா் நீங்கள் என்பதற்காகத்தான். எதுவும் துவைப்படாத குருமார்கள், தங்களின் சீடர்களிடமிருந்து பிஷையை சில நேரங்களில் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.

அடைய வேண்டியதை அடையுங்கள் என்று உங்களுக்குக் காட்டுவதற்காகத்தான், புத்தர் பிகைஷ் பாக்திரம் எடுத்துக் கொண்டு வந்தார்.

கிருஷ்ணமை அதையேதான் செய்தார். காணனிடம் சென்று, "காணா, உன் தர்மத்தை எல்லாம் எனக்குத் தானமாகக் கொடு, '' என்று கேட்டார்.

எதனால் ?

இதைத் தாண்டிய ஒன்று இருக்கிறது, இப்போது நீ அடைந்ததே எல்லாமென்று நினைத்து விடாகே என்பதை உணர்த்துவதற்காக.

இப்போது அந்தத் தா்மம், காணனைச் சுற்றி இருக்கிற வரைக்கும், அடைய வேண்டியதைத் தாம் அடைந்து முடிந்து விட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு இருப்பார்.

இந்த மாதிரி இருக்கிற பக்தா்கள்தான், அந்தத் தா்மம் என்ற கட்டுறு மனப்பாங்கில் சிக்கி இருக்கும் பக்தர்கள்.

ஞானப் பாதையில் செல்லும்போது, இந்தக்

புத்தர் பிகைஷ் எடுக்க, தரைக்கு இறங்கி வருவது அவரிடம் இல்லாததினால் இல்லை. உங்களிடம் இல்லை என்பதைக் காட்டுவகற்காக !

கட்டுறு மனப்பாங்கே ஒரு தடையாக வந்து கொண்டே இருக்கும்.

'குருவாவது, கிருவாவது, அதெல்லாம் வேண்டாம் விடப்பா. நமக்கு நல்லதென்று தெரிந்ததைச் செய்யலாம். வாழலாம்,' என்று ஒதுங்கி விடுவார்கள். இந்த நிலையைத்தான், 'காணன் அளவிலேயே சிக்கிக் கொள்கிறார்கள்,'' என்று சொல்வது.

அப்போது ஞான சத்குருவே இறங்கி வந்து, ''அப்பா, நீ இருப்பது முழுமையான நிலை இல்லை, '' என்று காட்டுவது ஒன்றுதான் விடிவு.

நீங்கள் வைத்திருப்பதை வாங்கிக் கொண்டு, ஞான சத்குரு அடுத்த நிலைக்கு உங்களை எடுத்துக் கொண்டு போகிறார்.

உங்களைச் சுற்றி ஒரு பத்து கோடி ரூபாய் இருந்தால், எல்லாம் அடைந்து விட்டதாக நினைக்கிறீர்கள். அந்தப் பத்து கோடி ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு, உங்களைச் சுற்றி, உங்களைப் பார்க்க வைத்தால்தான், ஓஹோ, இப்போதுதான் எல்லாவற்றையும் அடைந்து விடவில்லை. நாம் அடைய வேண்டியது ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது என்கிற தெளிவு உங்கள் உள் மனத்திற்கு வரும்.

அதனால்தான் கிருஷ்ணன், காணனை காத்துக் கொண்டிருந்த தாமத்தைத் தானமாக வாங்குகிறார்.

அந்தக் கதைதான் கர்ண மோட்சம்.

கர்ணனின் காமம்

கிருஷ்ணருக்கு முக்கியமில்லை.

தாமத்தில் சிக்கியிருக்கும் காணனின் போர் தா்மத்தை அழிப்பதே கிருஷ்ணரின் நோக்கம். அதனால்தான், ஞான சத்குருநாதர்கள் தங்களுக்கு வரும் எல்லாத் தானங்களையும் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார்கள். தேர்வு செய்தே ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.

அருமையான அடுத்த பகுதி ...

தர்மம் என்கிற கட்டுறு மனப்பாங்குதான் கா்ணன்.

அதை எப்படி சாய்ப்பதென்றால் ... "நாகாஸ்திரத்தை எய்து சாய்த்துவிடு," என்று சொன்னார் கிருஷ்ணர். அருமையான கதை இது. நாகாஸ்திரம் என்பது வேறு ஒன்றும் இல்லை. உங்களுடைய தா்மத்தைத் தாண்டி உங்களுக்குள் ஏற்படுகிற ஞான அனுபவங்கள். அனுபவங்களான

சாதாரணமாக ஒரு வாழ்ந்தால், அவர் ஒரு நல்ல மனிதராக வாழ்வார். அனால், ஞான அனுபவங்கள் அவருக்கு நடந்திராது.

ஞான அனுபவங்கள் நடப்பதுதான், ஒருவா ஆன்மீகத்தில் வளர்கிறாரா, இல்லையா என்பதைக் காட்டும். அப்படியானால் அது எப்போதுதான் நடக்கும் ? தாமத்தை எல்லாம் தாண்டிப் போனால்தான், ஞானம் பற்ற ஆரம்பிக்கும். அந்த ஞான அனுபவங்களைத் தரும் குண்டலினி சக்திதான், நாகாஸ்திரம்.

கர்ணன், அந்தத் தர்மத்தைத் தாண்டி ஞானத்திற்குள் போக வேண்டும்.

காணன் என்ற அந்தத் தார்மீக கட்டுறு மனப்பாங்கைத் தாண்டி, இந்த ஜீவாத்மா ஞானத்துக்குள் போயாக வேண்டும்.

தொடர்ந்து சீடன் செய்து கொண்டே இருக்கிற தர்மத்தைத் தடை போட்டு நிறுத்தியதுகுறன். கர்ணனைடைய கேர் சிக்கி, நின்று போய்விடுகிறது என்று சொல்வது, விளக்குவது.

தொடர்ந்து யாராவது 10 மணி நேரம் தானம் செய்து கொண்டே இருந்தால், அல்லது அடிக்கடி தானம் செய்து கொண்டிருந்தால் அவா்களேகூட காணனாக மாறிவிட முடியும்.

''எனக்கு ஞானகுருவெல்லாம் வேண்டாம். தானம் செய்கிறேன். எனக்கு அது போதும் அப்பா."

இப்படி இருப்பவர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் ?

அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய முதல் வேலை என்னவென்றால், செய்கிற அந்த 10 மணி நேர தானத்தைச் செய்யவிடாமல், இடையூறு செய்ய வேண்டும்.

காணனுக்கு அதைத்தான் செய்தார் கிருஷ்ணன்.

தாமமாகச் சுழன்று கொண்டிருக்கிற சக்கரத்தைத் தடைபோட்டு நிறுத்துவது சீடனுக்காக குரு உருவாக்கும் நுட்பம்.

காணனுக்கு இருக்கிற ஏவலாளிக்கு சல்லியன் என்று பெயர். இது போன்ற காணத்தன்மையிலே மாட்டிய நிலைமையில் இருக்கிறவா்களுக்கு, சிலா் உதவியாளர்கள் மாதிரி இருப்பார்கள்.

சரியாக, அந்தத் தா்மம் நடப்பதற்கு ஒரு கணக்காளர் இருப்பார். பொருளாளராக ஒருவா இருப்பார்.

அவரைக் கர்ணனிடம் இருந்து பிரிக்க வேண்டும். அப்படிப் பிரித்துதான், கர்ணன் மீது மிக ஆழமாக ஆதிக்கம் செலுத்திய தாமம் எனும் கட்டுறு மனப்பாங்கிலிருந்து அவரைக் கிருஷ்ணர் மீட்டெடுத்தார். கர்ணனுக்குக் குளிக்கவேண்டும் என்பதற்காகக் கிருஷ்ண பரமாத்மா மிகப்பெரிய வேலையை இங்கு செய்து முடித்திருக்கிறார்.

ஞான

குண்டலினி

நாகாஸ்திரம்.

சக்திதான்

ஆழமாக உள்நோக்கிப் பார்த்தீர்களானால் புரியும். உங்கள் வாழ்க்கையில் நடந்து கொண்டிருக்கும் சம்பவங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் எல்லாம் தெளிவாகப் புரியும்.

பணத்தை நிறைய செலவு செய்து, செய்கிற தர்மத்தினாலேயே என்றால், நீங்கள் கர்ணன் என்ற அளவிலேயே மாட்டிக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

இல்லை. சில மணி நேரங்கள் தியானம் செய்வதனாலேயே ஏற்படுகிற சுகத்தினாலே, திருப்தியாக இருந்தீர்கள் என்றால், அப்போதும்

''ஞான அனுபவங்களைக் காட்டித்தான், தர்மத்தைத் தாண்டி ஒரு மனிதனை எடுத்துக் கொண்டு வர முடியும்.''

-கிருஷ்ணர்.

நீங்கள் கர்ணனில்தான் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். தொடர்ந்து செய்கிற உள்ளுலக சாதனையிலோ அல்லது வெளியுலக சாதனையிலோ திருப்தி ஏற்படுவதாயிருந்தால் கிருஷ்ணன் அந்தச் சாதனையை உடைப்பார். அந்தச் சாதனைகளைத் தொடர்ந்து செய்ய முடியாமல் செய்து விடுவார்.

ஒருவேளை, தர்மத்தினால் ஏற்படுகிற திருப்தி, உங்களுக்கு இருந்தால் என்ன செய்வார்? தர்மத்திற்காக செய்கிற எல்லா விஷயத்தையும் உடைத்து விடுவார்.

உங்களுக்கு ஏவலாளியாகிய சல்லியனைக் காணாமல் போகச் செய்து விடுவார்.

சல்லியன் ஓடிவிட்டான். அடுத்து தொடர்ந்து தாமம் செய்வது தடைப்பட்டு விட்டது.

அதுதான், அந்தத் தேரைப் பூமி மீது அழுத்தி, மேற்கொண்டு நகர முடியாமல் நிற்கச் செய்வது. கர்ணன் உதவிக்கு ஆளின்றி மேற்கொண்டு தேரையும் முன்னோக்கிச் செலுத்த முடியாமல் தனித்து நின்றான்.

அதைத் தூக்கி நிறுத்துவதற்காக, கர்ணன் படாத பாடுபட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

அப்போது கிருஷ்ண பரமாத்மா சொன்னார், உன்னுடைய ஞான அனுபவங்களை அவன் மீது எய்வாயாக. ஞான அனுபவங்களைக் காட்டித்தான், தர்மத்தைத் தாண்டி ஒரு மனிதனை எடுத்துக் கொண்டு வர முடியும்.

பெரும்பாலான நல்ல மக்களை பார்த்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் தாமத்தில்தான் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கர்ணன் நிலையில்தான் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நல்ல பெரியு, பெரிய கோவில் கட்டி கும்பாபிஷேகம் செய்வார்கள். கோயிலுக்கு அள்ளி அள்ளிக் கொடுப்பார்கள். ஆனால் ஞானகுருவிடம் போகமாட்டார்கள். இவர்கள் கொடுப்பார்கள்; ஆனால், பெறமாட்டார்கள். தானம் கொடுப்பார்கள்; ஆனால், ஞானம் பெற மாட்டார்கள்.

என்ன செய்வார்கள் ? கோவிலைக் கட்டி கும்பாபிஷேகம் செய்வார்கள்.

தியானம் செய்வார்கள்.

ஜெபம் தீகைஷ் எடுத்துக் கொள்வார்கள். ஆனால், இவர்கள் அனைவரும் எந்த அளவில்தான் வந்துதான் நின்றுகொண்டு இருக்கிறார்கள்? கர்ணனில் வெந்து சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அங்கே என்ன நடக்க வேண்டும் என்றால், அவரின் அலுவலக அதிகாரி ஒடிப்போக வேண்டும்.

இதற்கெல்லாம் துணையாக இருக்கிற அதிகாரிகள் ஒடிப்போக வேண்டும். அவர்கள் செய்துகொண்டு இருக்கிற சாதனைகள் தடைப்பட வேண்டும்.

இது நடந்ததென்றால், அவர்களின் கர்ணன் தடுமாறிப் போவான். அவர்களின் கார்மீக கட்டுறு மனப்பாங்கு ஆடிப்போகும்.

அப்போதுதான், அந்த ஞான அனுபவங்களைப் பற்றி அவர்களுக்குச் சொல்லப்பட வேண்டும். அப்போது என்ன ஆகும்? இதுவரைக்கும் நாம் செய்து கொண்டிருக்கும் தர்மம் போதாது, அதிலேயே வாழ்க்கை முடிந்து போகவில்லை. ஞானகுரு வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்வார்கள்; கட்டுறு மனப்பாங்கைத் தாண்டி வெளியேறுவதற்காக குருவைத் தேடி வருவார்கள்.

கர்ணனில் சிக்கியவர்களைத்தான், தாமப் பிரபுக்கள் என்று சொல்லலாம். தாமப் பிரபுக்கள் எல்லாமே கர்ணனில் மாட்டிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

கர்ணனை அடித்து வீழ்த்தியபின் என்னவாயிற்று? அடுத்து இருந்த மிகப் பெரிய பாறை, மாபெரும் ஞானத்தடை உடைந்தது. லட்சியம் தெளிந்தது.

அர்ஜுனன் தார்மீக கட்டுறு மனப்பாங்கையும் அழித்து முடித்து விட்டான்.

அதற்கு அடுத்து முக்கியமான எதிரி, முக்கியமான போட்டி சகுனி

யார் யோக்கியமானவர் ?

நீங்கள் அயோக்கியத்தனம் எனச் சொல்லும் குணங்களை, அவரிடம் நீங்கள் கண்டுபிடிக்காதவரை... அவர் யோக்கியர்!

யார் அயோக்கியர் ?

ஒருவரின் யோக்யமான நல்ல குணங்களை அவரிடம் நீங்கள் கண்டுபிடிக்காத வரை... அவர் அயோக்கியர்!

ச்சகுனி யார் என்றால், உங்களை அறியாமலேயே, எல்லோர் மேலேயும், சந்தேகம் வரவழைத்து, தன்மேல் மட்டும் சந்தேகமே வராமல் பார்த்துக் கொள்கிற பட்டறிவுகான் சகுனி.

சகுனி, மற்ற எல்லோர் மீதும் துரியோதனதுக்கு சந்தேகம் வர வைத்து விட்டான்.

துரியோதனன் மனத்தில் எல்லோர் மேலும் சந்தேகம் வரவைத்து, எல்லோரையும் நம்ப விடாமல் செய்து விட்டான்.

ஆனால், இவன் மீது மட்டும் சந்தேகம் வராமல் பார்த்துக் கொண்டான்.

முதல் குற்றவாளி யார் ?

சகுனிதான்.

துரியோதனனை அழிப்பதற்காகவே, துரியோதனன் கூடவே உட்கார்ந்து கொண்டு, ஆனால் தன்னைத் தவிர, மற்ற எல்லோருமே துரியோதனனை அழிப்பதற்காகத்தான் இருக்கிறார்கள் என்பது போல, துரியோதனனுக்குப் புரிய வைத்து, துரியோதனனுடைய மனத்திலே மாயையை ஏற்படுத்தியவன் சகுனி.

நம்முடைய தர்க்க அறிவு அப்படித்தான்.

நம்மை அழிப்பதற்காகவே, நம்முடன் உட்கார்ந்து கொண்டு, அனால் அதைத் தவிர, மற்ற எல்லாவற்றையும் சந்தேகப்படுகிற மாதிரி பார்த்துக் கொண்டு, அதைச் சந்தேகப்படாமலே இருக்க வைக்கிற அந்தப் பகுத்தறிவுக்குத்தான் சகுனி என்று பெயர்.

அடுத்து சகுனியோடு யுத்தம்.

சகுனியை எப்படி அழிப்பது ?

நேர்கொண்டு அப்படியே அழிப்பது. அவ்வளவுதான்.

வேறு வழியே கிடையாது.

அதைக்கான் கிருஷ்ணர் செய்தார்.

தர்க்க அறிவை மட்டும் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. புறந்தள்ளுவது மூலமாகவே அதை அழித்து விட முடியும்.

உங்களை அறியாமலேயே எல்லோர் மேலேயும் சந்தேகம் வரவழைத்து. தன்மேல் மட்டும் சந்தேகமே வராமல் பார்த்துக் கொள்கிற பட்டறிவு கான் சகுனி

சீடரின் பட்டறிவு எனும் சகுனியிடம் இருந்து அவரைக் காப்பாற்றுவதற்குதான் குருவே தவம் செய்தாக வேண்டும்.

சீ! சும்மா உட்கார் என்றால் பட்டறிவு அழிந்து போய்விடும். அதனால்தான் என்ன செய்தார்? மிக எளிமையாகச் சகுனியை கிருஷ்ணர் அமித்து விட்டார்.

மஹாபாரதத்திலும் சரி, உங்களின் வாழ்விலும் சரி பட்டறிவை அழிப்பது சுலபம்தான்.

ஆனால், அதற்கு உங்களைத் தயார் செய்வதற்கு ஞான சத்குருநாதன் பெரிய தவம் செய்தாக வேண்டும்.

படிப்படியாக உங்களுக்கான நுட்பங்களை தந்து, நம்பிக்கை தந்து, குருபக்தி ஆழமாக உங்களுக்குள் பொங்கும்வரை காத்திருந்து சகுனியை அழிக்க வேண்டும்.

The Ego cannot to be destroved alone

கடைசியாக வருவதுதான் துரியோதனன். நம்முடைய அகங்காரம். இது மிக முக்கியமான காட்சி. அந்த இடத்தில் ஜீவாத்மாவால் கூட அதங்காரத்தை அழிக்க முடியாது. அங்கே மற்றொரு துணை வேண்டும்.

அஹங்காரத்தை ஜீவாத்மாவினுடைய ரஜோ குண பலம்தான் தேவைப்படுகிறது. துரியோதனனை அழிக்க உதவும் ஜீவாத்மாவினுடைய ரஜோ குண பலம்தான் பீமன். ஆகவே பீமனை அழைத்துக் கொண்டு வரச்சொன்னார்.

அந்த அகங்காரம் என்ன செய்கிறது ?

குளத்திற்குக் கீழே சென்று மறைந்து கொண்டு இருக்கிறது.

துரியோதனன் குளத்திற்குக் கீழ் சென்றுதான் மறைந்திருக்கிறான்.

உங்களால் நேரடியாக, உங்களின் அகங்காரத்தைக் கண்டுபிடித்து அதை அழிக்க முடியாது.

அது என்ன செய்யும் ? உங்களுக்குள்ளேயிருக்கும் என்கிற குளத்துக்குள்ளே மறைந்து கிடக்கும்.

சித்தம் என்றால் உங்களுடைய எண்ணங்கள். அதுதான் சித்தம். பொங்கிக் கொண்டே இருக்கிற எண்ணங்கள்.

உங்களால் நேரடியாக, அகங்காரத்தைக் கண்டுபிடித்து அழிக்க முடியாது.

அதனுடைய ஒரு மூலையில் அகங்காரம் என்கிற துரியோதனன் மறைந்து கிடப்பான். அதை வெறுமனே அர்ஜுனனால்

வெளியே எடுக்க முடியாது.

அர்ஜுனனுடைய ரஜோ குணமாகிய பீமனை அழைத்து வருகிறார். ஜீவாத்மாவால் மட்டும் முடியாது. ஜீவாத்மாவுடைய பலமான அதாவது புத்தி, தீ (dhee) என்கிற பலம் வேண்டும்.

ஜீவாத்மா செய்த எல்லாத் தவத்தினுடைய சாரம்தான் பீமன்.

புத்தி என்கிற பலம். 'தீ' (dhee என்று உச்சரிக்கவும்) என்கிற பலம்.

அதை எடுத்துக் கொண்டு வரச்சொன்னார். அதோடு பீமன் வந்து இறங்கினார்.

அப்போது கிருஷ்ணர் சொன்னார், ''துரியோதனனை வெளியே அழை.''

பீமன் கூப்பிட, துரியோதனன் வெளியே வந்தான். அகங்காரம் வெளியே வந்தது, சித்தத்தை விட்டு.

சித்தம் என்கிற குளத்தை வற்றச் செய்தால், துரியோதனன் என்ற அகங்காரம் வெளியில் தெரியும்.

அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம் ?

எண்ணங்கள் இல்லாமல் செய்ய வேண்டும்.

எண்ணங்கள் இல்லாமல் செய்தால் அகங்காரம் வெளியில் தெரியும்.

அகங்காரம் வெளியில் தெரிந்த உடனே, அதற்கு மிகப் பெரிய கோபம் வந்துவிடும்.

பெரிய, பெரிய மனிதர்கள் கூட, அவர்களின் அகங்காரம் வெளியே தெரியும்படி செய்தாலோ அல்லது அவர்களின் அகங்காரத்தைத் தொட்டுவிட்டாலோ அவர்கள் நிலைதடுமாறி விடுவார்கள். கோபம் மூக்கைப் பொத்துக் கொண்டு வரும் என்பார்களே, அது இப்போதுதான் நடக்கும்.

யாராலும், யாருடைய அகங்காரத்தையும் ஞான சத்குருவின் உதவி பெற்றுதான், அதை எளிதில் அழிக்க முடியும்.

வெறுமனே ஒருவரின் அகங்காரம் தொடப்பட்டால், அதிகபட்சமாக தாங்கள் தாக்கப்பட்டதாக உணர்வார்கள். சீற்றமடைவார்கள். அகங்காரத்தை நேரடியாக

''என்னுடைய தவக்கையை கலைத்தாய்,'' என்று துரியோதன்னுக்குக் கோபம் வந்தது போலத்தான் அவர்களுக்கும் வரும்.

துரியோதன்னுக்கு மஹா கோபம் வந்து விடுகிறது, ''என்னுடைய தவக்கையை கலைத்தாய் ?'' என்று வேகமாய்க் குதிக்க

அழிக்க முடியாது. அதனால்தான் கிருஷ்ணர் மிகவும் ஆழமாக ஒரு நுட்பத்தைக் கொடுத்தார். அதுதான் கடைசியாகக் கொடுக்கப்படுகிற ஆனந்த கந்த தீகைஷ்

ஆரம்பித்துவிட்டான். குதிக்கும் அகங்காரத்தை ஒன்றும் செய்யமுடியாது.

அகங்காரத்தை எங்கு அடித்தும் சாகடிக்க முடியாது. ஏனென்றால் எங்கே அடித்தாலும் அது பலமாக இருக்கும்.

ஒரே ஒரு இடத்தில் அடித்தால் மட்டும்தான் அது விழும். அந்த ரகசியமான இடத்தை ஞான சத்குருவால்தான் சொல்ல முடியும். அதனால்தான் எந்தத் தொடையில் அடிக்க வேண்டும் என்று தட்டித் தட்டிக் காண்பிக்கிறார்.

கிருஷ்ணன் என்ன செய்தார்? தொடையைத் தட்டித் தட்டிக் காண்பித்து, ''இங்கே அடி, இங்கே அடி, '' என்று சொல்கிறார்.

எந்த இடத்தில் அடித்தால் அகங்காரம் கீழே விழும் என்று, ஞான சத்குருநாதனுக்குத்தான் தெரியும். ''உன்னுடைய தவம் முழுமையும் ஒன்றாக்கி அந்த இடத்தில் அடி,'' என்று சொல்கிறார்.

அகங்காரத்தை எந்த இடத்தில் அடித்தீர்களென்றாலும் அழிக்க முடியாது. அது ஸ்திரமானது.

உங்களைவிட ஸ்திரமான அகங்காரத்திற்குக்கூட, பலவீனமான இடம் ஒன்று உங்களுக்குள் இருக்கிறது.

நான் யார்? என்று கேட்பதுதான் ஆயுதம்.

நான் யார்? என்கிற கேள்விதான் பலவீனமான இடமான தொடையிலே அறையப்பட்ட கதாயுகம் மாதிரி.

வலது தொடையிலே அறையப்பட்ட கதாயுகம்.

நான் யார்? என்று கேட்கிற அந்தக் கேள்விதான், கதாயுதம்.

கூர்மையான, ஆழமான தவம்தான் பீமன்.

அகங்காரம்தான் துரியோதனன். துரியோதனன் என்ற அகங்காரத்தை நீங்கள் எந்த விதத்திலும் அழிக்க முடியாது.

எப்படியாவது ஒரு விதத்தில் சுற்றி வந்து அது நின்றுவிடும்.

எப்படியாவது ஒரு விதத்தில், வேறு வழியில், மீண்டும் மீண்டும் அது வந்து விடும்.

பீஷ்மாவாக வந்ததும், இந்தக் துரியோதன்னுடைய பிரதிநிதிதான்.

சகுனியும், துரியோதன்னுடைய பிரதிநிதிதான்.

எல்லோருமே துரியோதன்னுடைய பிரதிநிதிகள்தான்.

ஆனால், அவர்கள் அத்தனை பேரையும் அழித்து முடித்தாலும், அகங்காரத்தை நேரடியாக அழிக்க முடியாது.

அதனால்தான் கிருஷ்ணர் மிகவும் அழகாக ஒரு நுட்பத்தைக் கொடுத்தார்.

எங்கே அடிக்க வேண்டும் என்று சொன்னார்.

அதுதான் கடைசியாக ஒரு சீடனுக்கு கொடுக்கப்படுகிற 'ஆனந்த கந்த தீகைஷ்'. எங்கே குத்த வேண்டும் என்று சரியாகச் சொன்னார்.

கதாயுதத்தை எங்கே குத்த வேண்டும் என்று சரியாகச் சொன்ன உடனே, பீமன் தொடையிலே அடிக்கிறான். துரியோதனனின் கதை முடிகிறது.

அகங்காரமானது ''நான் யார்?'' என்று கேட்க, அந்த ஒரே அடியினாலேயே,

'நான் யார்?' என்று தெரியாதகனால்,

தனக்கு ஒரு இருப்பு இல்லாததினால்,

அகங்காரம் என்ற துரியோதனன் அழிந்து, ஜீவாத்மாவாகிய அர்ஜுனன், பரமாத்மா ஆகிய கிருஷ்ணனை அடைந்து ஞான நிலையிலே மலருகிறான். மஹாபாரதம் அருமையான ஞான காவியம் எந்தெந்த நிலைகளில் நீங்கள் மாட்டிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள் என விளக்கும் காவியம்.

Your success has already been determined

(6) ஞானசத்குருநாதனின் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளையும், சரியாய் செயல்படுத்திய அர்ஜுனன் ஞானத்திற்குள்ளே மூழ்கினான்.

குரு வாக்கியத்தை வேதவாக்கியமாக ஏற்று செயல்படுத்திய உயர்ந்த சீடன் அர்ஜுனன்.

ஞானத்துக்குள்ளே நிறைந்தான்.

இதேபோல் உங்களின் வெற்றி, ஏற்கனவே திட்டமிடப்பட்டு விட்டது.

நம்முடைய வாழ்க்கையினுடைய லட்சியத்தை நோக்கி நாம் செல்லும் பொழுது, இந்த வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு பீஷ்மர் வருவார்.

ஒரு டாக்டர் பட்டம் வாங்கியதனால் ஒரு பட்ட படிப்பில் சான்றிகம் வாங்கியதனால் எதையோ அடைந்து விட்டதாக நினைக்காதீர்கள்.

ஆச்சாரியார் எனும் கட்டுறு மனப்பாங்காகிய துரோணர் வருவார்.

யோகம், தற்காலிக உத்வேகம் தரும் கருத்துகளை போதிப்பவர்களால் ஏற்படுகிற கட்டுறு மனப்பாங்குதான், துரோணாச்சாரியார்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், துரோணர் வாழ்க்கை நடத்தத் தேவை. ஆனால், வாழ்க்கையே துரோணர் கிடையாது.

வாழ்க்கை நடத்துவதற்குப் பள்ளி, கல்லூரிகளில் வாங்குகிற பட்டம் வேண்டும். யோகம் தேவை. தான தர்மம் தேவை. தியானம்கூட தேவை. ஆனால், அவையெல்லாமே ஞானத்தைத் தந்துவிடாது.

ஞான சத்குருநாதனிடமிருந்து பெறும் தீகைஷ், யாராயிருந்தாலும் பெற வேண்டிய ஒன்று. குண்டலினி சக்தியை விழிக்கச் செய்யும் குரு தீகைஷ் பெறவேண்டும். வெறும் தான தர்மத்திலும், யோகத்திலும் சிக்கி நின்று விடக்கூடாது.

இதைத்தான் மிக அழகாகப் பதினெட்டு யோகங்களின் மூலமாக, கிருஷ்ண பரமாத்மா எடுத்துரைக்கிறார். ஒவ்வொரு நிலையும் தாண்டப்பட வேண்டியதே என்பதைத்தான் பதினெட்டு முறை யோகம், யோகம் என்ற வார்த்தையை பயன்படுத்தி விளக்குகிறார். வாழ்க்கையில் யோகம், கா்மம் சேர்க்கலாம். அனால், அவையே வாழ்க்கையாகிவிடாது.

வாழ்க்கையினுடைய இறுதி, அது கிடையாது.

ஒரு டாக்டர் பட்டம் வாங்கியதனால், ஒரு பட்டப் படிப்பில் சான்றிதழ் வாங்கியதனால், எதையோ அடைந்து விட்டதாக நினைக்காதீர்கள்.

அதுகூட துரோணாச்சாரியார்தான்.

அதைக் காண்டிப் போயாக வேண்டும். அதற்கு மேல் கர்ணன் வருவான். அதையும் தாண்ட வேண்டும். இந்தக் கதையைப் பார்க்கீர்கள் என்றால், உங்களின் வாழ்க்கையை அப்படியே சொல்லும்.

ஒரு 25 வயது வரைக்கும் வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு.

பிறகு அந்த வேலை செய்வதற்குக் கேவையான துரோணாச்சாரியார் என்ற கட்டுறு மனப்பாங்கு. பல்கலைக்கழகம், பள்ளி, கல்லூரிகளின் கட்டுறு மனப்பாங்கு ஒரு 34, 40 வயதுவரை வரும்.

அதன் பிறகு குடும்பமாகி, பணம் எல்லாம் வந்த பிறகு, உங்களுக்கென்று ஒரு தர்மத்தை வைத்துக் கொண்டு அதன்படி எல்லாம் ஒடுவது.

அதென்ன ?

கர்ணன் எனும் கட்டுறு மனப்பாங்கு. அதன் பிறகு, ஒரு 65 வயதுக்குப் பிறகு, எல்லோரையும் சந்தேகப்படும், ஆனால் தன் தர்க்க அறிவை மட்டும் சந்தேகப்படாத சகுனி புத்தி.

அப்படியே பாருங்கள், நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடந்து கொண்டே வருகிறது.

அதற்குப் பிறகு நான் யார் தெரியுமா ? என்கிற மாளாத அகங்காரம்! 80 வயதுக்கு மேல் வருவது.

உடல் தளர்ந்தாலும், உள்ளம் தளராத அகங்காரம்.

நான் போய் ஒரு ஞான சத்குருவிடம் செல்வதா ? நான் போய் ஒரு குருவிடம் செல்வதா ? நான் போய் உட்காருவதா என்ற மாளாக அகங்காரம்.

லட்சியம் ஞானம்தான், கிருஷ்ணன்தான், இறுதியான ஞானசத்குருநாதன் என்று ஜீவாத்மாவுக்குப் புரிந்து ஜீவன்மா தேரில் உட்கார்ந்து இருந்தாலே போதும் ஞானத்தை அடைந்துவிடும்.

இந்த மாதிரி படிப்படியாகப் படிப்படியாக எல்லாவற்றையும் கடந்து, அடையப்பட வேண்டிய லட்சியம்தான், கிருஷ்ணன். கிருஷ்ணன்தான், இறுதியான ஞான சத்குருநாதன் என்று ஜீவாத்மாவுக்குப் புரிந்து, அது தேரில் அமைதியாக உட்கார்ந்து இருந்தாலேகூட போதும். அடைந்து விடலாம்.

மொத்த மஹாபாரதத்தையும் இந்த

பார்த்தீர்கள் என்றால், அர்ஜுனன் தனிப்பட்ட முறையில் செய்தது வேறு ஒன்றுமே இல்லை.

தேரை ஒட்டுகிறவர் சொன்னத், சொல்வதை ஒழுங்காகக் கேட்டது. அவ்வளவுதான், அர்ஜுனன் செய்தது.

அர்ஜுனனின் வெற்றிக்கான இந்தக் குணத்தை உள்வாங்கினாலே, உங்களின் வெற்றி நிர்ணயிக்கப்பட்டுவிட்டது.

அதாவது திட்டம் செய்வது. திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதற்குத் தேவையான எல்லா நபர்களையும், பொருட்களையும் எடுத்து வருவது. இது எல்லாவற்றையும் பார்த்தீர்கள் என்றால், இந்த எல்லாவற்றையும், மொத்த வேலையையுமே கிருஷ்ணன் செய்துவிட்டார்.

Strategy Plan செய்வது, திட்டமிடுவதற்கு தேவையான எல்லாப் பொருட்களையும் எடுத்துக் கொண்டு வருவது, இது எல்லாவற்றையுமே மிக அருமையாகக் கிருஷ்ணனே செய்து விடுகிறார்.

செய்ய வேண்டியது எல்லாம் கிருஷ்ணன் சொல்வதைக் கேட்டு, அர்ஜுனன் செயல்பட வேண்டியது.

அவ்வளவுதான், இப்போது ஜீவாத்மாவாகிய சீடன் செய்ய வேண்டியது எல்லாம், பரமாத்மாவான ஞானசத்குரு சொல்வதைக் கேட்டுச் செய்ய வேண்டியது அவ்வளவுதான்.

திட்டமிடுவதையும், திட்டம் நடத்துவதற்கான நபர்கள் மற்றும் பொருட்களைக் கொண்டு வருவதையும், கிருஷ்ண பரமாத்மாவான, ஞான சத்குரு தாமே நடத்தி விட்டார்.

செய்ய வேண்டியது எல்லாம், அந்தத் தேரில் உட்கார்ந்து கொண்டு, பரமாத்மா சொல்வதைச் செய்வது.

சொல்வதைச் செய்கிற ஒரே காரணத்தாலேயே, கடைசி வரைக்கும் கூடவே இருக்கிற ஒரே காரணத்தினாலேயே லட்சியத்தை அடைந்து விடுகிறான் அர்ஜுனன்.

நாமும் அப்படித்தான் நம் வாழ்க்கையில் பார்த்தீர்கள் என்றால், எடுத்த உடனே, அர்ஜுனனுக்கு, அந்த கீதையைக் கேட்பதற்கு முன்னால் வருகிற சந்தேகத்தைப்போல, வாழ்க்கையைப் பற்றிய பெரிய, பெரிய சந்தேகங்கள் வரும்.

அப்போது நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற நித்ய தியான தீக்ஷைதான், பகவத் கீதை. உங்களுக்கு கீதை அளிக்கப்பட்டு விடுகிறது.

கிருஷ்ணர் என்ன செய்தார் ?

தீதை கொடுத்து விட்டார்.

அதன் பிறகு அவர் அந்த unclutching என்ற நுட்பத்தைச் செய்யச் செய்ய என்ன ஆகும் ? வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு மேல் வரும்.

பீஷ்மரை, unclutching செய்ய வேண்டும்.

அவரை அழிக்க வேண்டும்.

அதற்கு என்ன வழி ?

சிகண்டியை முன்பு நிறுத்தி, யாரைக் கண்டு அவர் நடுங்கிப் போவாரோ, அவரை முன்னால் நிறுத்தி, அவரை அழிப்பது.

அடுத்து ஆச்சாரியார்கள். ஆச்சாரியார்கள் என்ற கட்டுறு மனப்பாங்கு. துரோணாச்சாரியார் வருவார். அவரையும் unclutching செய்ய வேண்டும். அவருடைய பலவினம் என்னவென்று பார்த்து, எந்த இடத்தில் அது உபயோகமாகாது என்று தெரிந்ததென்றால், அவர் மேல் இருந்த மரியாதை எனும் பற்று போய் unclutching நடந்து விடும்.

அதற்கடுத்து கர்ணன். நம்முடைய தர்மம். அதையும் தாண்டவேண்டும். அதைத்தான் கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்.

ஸர்வதா்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வரஜ /

அஹம் த்வா ஸா்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா சுச: // 18-66

கொஞ்சநேரம் நீங்கள் கடைப்பிடிக்கிற தர்மம் கூட, குருவிடம் சரணாகதி ஆவதற்குத் தடையாக மாறிவிடும்.

தர்மத்தை வைத்து அகங்காரத்தைப் பிடித்தீர்களானால், சரணாகதியாவதற்கு அதுவே தடையாக மாறிவிடும்.

அதனால்தான், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், எல்லாத் தர்மங்களையும் என்னுடைய காலடியில் சமர்ப்பித்து விட்டு என்னையே சரணடைவாயாக. உன்னை நான் கடைத்தேற்றுகிறேன், '' என்கிறார்.

கர்மத்தையும்

கீழே போடுகிற சரணாகதிதான்,

இறுதி நிலை சரணாகதி.

இது சாதாரணமாக நடக்காது. மாபெரும் புத்திசாலித்தனம் அதற்கு வேண்டும்.

அந்தச் சரணாகதிக்கு, அதுதான் அடுத்த நிலை.

அதையும் தாண்டி ஸ்திரமாக இருந்தால்தான், அகங்காரமே நேரடியாகச் சண்டைக்கு வரும்.

துரியோதனனே நேரே வருவான்.

அப்போது எந்த இடத்தில் unclutching செய்ய வேண்டும் என்று. சரியான நுட்பத்தைக் கொடுத்து அதாவது ஆனந்த கந்த தீக்ஷையைக் கொடுத்து, சீடனுக்குச் சுதந்திரமளிப்பதுதான்; தட்டிக் காட்டுதல்தான் ஞானத்தை நோக்கி வேகமாக முன்னேற உந்தித்தள்ளும் குரு கிருபை.

எந்த இடத்தில் அடிக்க வேண்டுமென்று, தட்டிக் காட்டுதல்தான் கிருஷ்ண பரமாத்மாவுடைய வேலை.

தவம் என்கிற பீமனுடைய பலத்தாலே, ஆனந்த கந்த தீக்ஷை மூலமாக, சரியாகத் தொடையில் அடிக்க unclutching செய்யும்போது, நம்முடைய தவம் அகங்காரத்தை அழித்து, சிவத்திலேயே மறைகிறது.

சிவக்கிலேயே கரைகிறது :

சிவத்திலேயே நிறைகிறது.

அப்பொழுது பொங்குகிற அந்த ஆனந்தம்தான் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, ஜீவன்முக்தி என்று சொல்கிறோம்.

இது மொத்தத்திலும் நடந்தது என்னவென்றால், சத்குருதான் லட்சியம் என்று அர்ஜுனனுக்கு இருந்த தெளிவு.

ஆரம்பத்தில் தீக்ஷையில், பகவத் கீதையில் என்ன சொன்னாரோ, அதைத்தான் அந்த 18 நாள் யுத்தத்திலேயும் கிருஷ்ணன் நடத்திக் காண்பித்தார்.

தீக்ஷையில், உங்களுக்கு என்ன சொல்லப்படுகிறதோ, நித்ய தியான தீக்ஷையில் unclutching என்று அதைத்தான், உங்களின்

ஞானப்பாதை முழுவதும், உங்களுடைய அந்த ஞான சாதனை என்கிற, மிகப்பெரிய மஹாபாரத யுத்தத்தில் நடத்திக் காட்டுகிறோம்.

அருமையான கதை.

7 கோடி பாண்டவர்கள் ஒரு பக்கமும், 11 கோடி கௌரவர்கள் இன்னொரு பக்கமும் சண்டை புரிகிறார்கள்.

11 அக்குரோணி கௌரவர்கள்,

நம்முடைய தவம் அகங்காரத்தை அழித்து சிவத்திலேயே மறைகிறது. சிவத்திலேயே நிறைகிறது. அப்பொழுது பொங்குகிற அந்த ஆனந்தம்தான் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM. ஜீவன் முக்தி என்று சொல்கிறோம்.

7 அக்குரோணி பாண்டவர்கள். அதாவது நல்ல எண்ணங்கள் எல்லாம் பாண்டவர் சேனை; கெட்ட எண்ணங்கள் எல்லாம் கௌரவர் சேனை.

ஆனால், இரண்டு எண்ணமுமே ஒன்றை மாற்றி ஒன்று அடித்துக் கொண்டு செத்தாக வேண்டும்.

அப்போதுதான் unclutching நடக்கும்.

இரண்டு எண்ணமுமே அங்கே இருக்கக் கூடாது. நல்லதும் இருக்கக் கூடாது; கெட்டதும் இருக்கக் கூடாது.

அதுதான் அங்கே சண்டையாக இங்கேயும் நடக்கும் சண்டை.

இந்த எல்லா எண்ணங்களும் அழிந்து, இறுதியாக தான் மட்டுமேயாக நிறைந்திருக்கிற தனிப் பரம்பொருள், சுத்த சிவ மோனம்தான் என்கிற சத்குரு, ஞான சத்குருநாதா்.

கிருஷ்ணன் பிறந்ததற்கான காரணமே, இந்த மொத்தமும் அழிய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் :

சம்ஸார மாயை அழிய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்.

ஞானசத்குருவினுடைய அவதாரத்திற்குக் காரணமே இந்த ஜீவன், தன்னுடைய சம்ஸார மாயையிலிருந்து விடுபட்டு, ஞானம் என்கிற பரநிலையை அடைவதற்காகத்தான்.

அந்த லட்சியம் மாறாமல் இருந்தோமானால் போதும். லட்சியத்தை நாம் உணருவோம்.

ஈஸ்வரன் மிகவும் அழகாக லட்சியத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறார், கபாலத்தின் நடுவே உன் மனத்தை நிலைபெறச் செய்து, உங்கள் லட்சியம் என்ன என்பதை மட்டும் உணர்ந்து கொண்டே இருந்தீர்களானால், அந்த திடத் தன்மையினாலேயே, எல்லாக் கட்டுறு மனப்பாங்கும் அழிந்து போய், அந்த லட்சியத்தை அடைவீர்கள்.

லட்சியம், உங்களுக்குள்ளே மலரும்.

அப்போது அந்த அகங்காரம் அழிந்து, துரியோதனன் அழிந்து, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நிலை உங்களுக்குள் மலரும்.

விவேகானந்தர் மிக அழகாகச் சொல்லுவார். ஞானமடைவதற்கு தேவையானது மிகப்பெரிய தீரம். யானையைக் கொல்வது, வெளியிலே இருக்கிற மனிதனைக் கொல்வது கூட தீரமில்லை. கோழைதான் மனிதனை சாகடித்துக் கொண்டே இருப்பான்.

நீ என்னைச் சாகடிப்பதற்கு முன்னால், நான் உன்னைச் சாகடித்துவிடுகிறேன் என்பதுதான் கோழைத்தனம். அது ஒன்றும் பெரிய வீரத்தன்மை கிடையாது. வீரத்தன்மை கிடையாது. அது கோழைத்தனம்தான். தன்னுடைய மனத்தை அழிப்பதுதான் தீரத்தன்மை. தன்னுடைய அகங்காரத்தை அழிப்பதுதான், தீரத்தன்மை.

தீரத்தன்மைதான் பீமன் என்று சொல்கிறோம். பீமன் அதற்குவேண்டிய அனுப்பப்படுகிறான். அர்ஜுனனுடைய பிரதிநிதியாக பீமன் போருக்கு போனான். பீமனுக்குக்கூட துரியோதனை எங்கு அடிக்க வேண்டுமென்று தெரியாது.

சரியாக எந்த இடத்தில் unclutching செய்தால் அகங்காரம் அழியும் என்று கிருஷ்ணனுக்குத்தான் தெரியும். அதனால் மிகச்சரியாக துரியோதனின் பலவீனத்தை பீமனுக்குச் சுட்டிக் காண்பித்தார்; தம்முடைய தொடையில் தட்டிச் சுட்டிக் காண்பித்தார். எங்கிருந்து unclutching செய்ய வேண்டும் என்று குருநாதா் அளிக்கும் தீக்ஷை, அது கடைசியாகச் செய்ய வேண்டிய தியான நுட்பம். அது என்னவென்று குருவுக்குத்தான் தெரியும். பீமனும் துரியோதனனும் சண்டையிடும்போது, தம்முடைய தொடையில் தட்டிக் காண்பிப்பதுதான், நம் தனி ஜீவனும், அகங்காரமும் ஒன்றையொன்று சண்டையிட்டுக் கொள்ளும்பொழுது குரு அளிக்கிற unclutching தீக்ஷை, நிர்விகல்ப சமாதி தீக்ஷை.

இந்த இடத்தில் அகங்காரத்தை அடி என்று குரு சொல்லித் தருகிற தீக்ஷைதான், பீமனை நோக்கி தொடையில் தட்டிக் காண்பித்த சமிக்ஞை (Signal).

இந்தத் தியானத்தை ஆழ்ந்து உள்வாங்கிக் கொள்ளுள்கள்.

கண்களை மூடி, எந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு வந்தாலும், எந்த எண்ணங்கள் வந்தாலும், அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், மனத்தை நிலைபெறச் செய்யுங்கள்.

எந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு மேலெமுந்தாலும், வளர்ப்பு கட்டுறு மனப்பாங்கு மேலெழுந்தாலும், ஆச்சார்யார் கட்டுறு மனப்பாங்கு மேலெழுந்தாலும், எந்தக் கட்டுறு மனப்பாங்கு மேலே எழுந்தாலும், அவற்றைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், திடத்தன்மையினாலே லட்சியத்தையே எண்ணி, லட்சியத்தையே உணர்ந்து, உணர்வை

ஒன்றாக்கினீர்களானால், லட்சியம் அடையப்பட்டு விடும்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நிலை எனும் லட்சியம், மிக எளிதாக இதன்மூலம் அடையப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்து, கண்களை மூடி, கபாலத்தின் மத்தியில் உணர்வை ஒன்றாக்கி, வேண்டும்; வேறொன்றும் வேண்டியது இல்லை'' என்று திடத்தன்மையோடு அமர்ந்திருந்தால், அந்தத் திடத்தன்மையினாலேயே லட்சியத்தை அடைந்து விடுவீர்கள்.

இந்த ஞானக் கருத்துகளாலும் தியானத்தாலும் அந்தத் திடத்தன்மை, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நிலையை அடைந்து, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMத்தில் நிறைந்து, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMத்தில் கரைந்து, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM ஆகிட ஆசீர்வதிக்கிறோம்.

ஜீவன் முக்தி, எங்கோ இருக்கும் இலக்கு அல்ல. வாழ வாழ பொங்கும் தேன் அது.

பால்வெளித் திரளில் பூமியை காப்பாற்றி வைக்க 650 கோடி ஜீவன்களும் ஜீவன் முக்தர்களாக வேண்டியதில்லை. நீங்கள் ஜீவன் முக்தனானால் போதும் !

இல்லை ஜீவன் முக்தனாக முயற்சித்தாலே கூட போதும் !

• உங்களுக்கு ... இரண்டே வாய்ப்புகள்தான் 1 . சிங்கம் 2. நரி இரண்டே உணர்வுகள்தான் 1 . ஆனந்தம் 2. துக்கம் இரண்டே வாழ்வுகள்தான் 1 .ஜீவன் முக்தியை வாழ்தல்
  • 2. ஜீவன் முக்தியை வாழாதிருத்தல்
• ஜீவன் முக்தியை வாழ்ந்தால் ஆனந்த கர்ஜனை செய்யும் சிங்கமாவீர்கள்

இல்லாவிட்டால் துக்கம் கதிர் வீசும் நரியாயிருப்பதுதான் எஞ்சிய வாய்ப்பு

• ஜீவன் முக்கியை வாழ ஆரம்பித்த வினாடியே நீங்கள் சிங்கக் குட்டிதான் குட்டி சூரியன்தான் .
  • ஜீவன் முக்தி உதயம் நிகழ்ந்தால் போதும் உங்களுக்காக பூமி தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வாள்.

Awakening to the purpose of life is 'Living Englightenment'

The truth is, It is possible

Even though you are a man now, you are a reflection of super consciousness

An Experience which I have never experienced

You can play with God

An Experience which cannot be explained with words

அது முதன்முறையாக எனக்குள் நடந்த அனுபவம்.

என்னுடைய வாழ்க்கையிலேயே மறக்க முடியாத ஆழமான அனுபவம் என்றால், இதுதான்.

ஒரு பத்து வயது இருக்கும். அப்போது நடந்த ஆன்ம ரீதியான அனுபவத்தை சாதாரணமாக, தர்க்கரீதியான விளக்கம் அளிக்க முடியாது. ரொம்ப ஆழமான அனுபவம் என்பதினாலே, இந்தக் கதையை முதலில் புரிந்து கொண்டீர்கள் ஆனால், அதன் பிறகு நாம் தொடர்ந்து உள்ளே போகலாம்.

ஆழமான சத்தியங்களை ஆழ்ந்து உள்வாங்குவதே பல வழிகளில் உணர்வுக் கதவுகளை திறக்கும்.

ஒரு இளவரசன் ஊதாரித்தனமாக இருந்ததினாலே, அரசா அவரை நாடு கடத்தி விடுகிறார். இளவரசன் வேறு நாட்டிற்குச் சென்று வீதிவீதியாக அலைந்து பிச்சை எடுத்துச் சாப்பிடுகிறார். 'தான் ஒரு காலத்தில் இளவரசனாக வாழ்ந்தவன்' என்ற ஒரு நினைப்பையே விட்டுவிட்டு, அதை முற்றிலும் மறந்து பிட்சை எடுத்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.

அந்த அரசருக்கு வயதாகி விட்டது. அடுத்து சாக வேண்டிய நேரமும் எட்டிக்கொண்டிருந்தது. அப்போது அரசவையில் இருந்த மந்திரிகள் எல்லோரும் சேர்ந்து, ''அரசே உங்களுக்கோ வயதாகிவிட்டது. சாக வேண்டிய தருணம் வந்து விட்டது. இந்த நாட்டை அடுத்து ஆட்சி செய்ய, இன்னொரு அரசன் வர வேண்டும். நாங்கள் இருக்கும் போதே இளவரசனுக்குப் பட்டம் கட்டியாக வேண்டும்," என்றார்கள்.

அதற்கு அந்த அரசர் ''இல்லையில்லை. அவனைக் கூப்பிடக் கூடாது. அவன் போனவன் போனவன்தான்,'' என்று சொல்கிறார். ஆனால் அவர்கள் ஒத்துக்கொள்ளவே இல்லை.

"இல்லை, வேறு வழியே இல்லை. அரசே! எங்களுக்கு ஒரு அரசன் வேண்டும். அதனால் இளவரசனை அழைத்துக்கொண்டு வந்தே ஆகவேண்டும்," என்று அடம் பிடிக்கிறார்கள்.

இறுதியில் அரசரும் ஒப்புக்கொள்கிறார். அமைச்சர்கள் தேர், யானை என்று படைகளைத் திரட்டிக் கொண்டு ஊராகச் சென்று தேடுகிறார்கள். பக்கத்து நாட்டிற்குச் சென்று தேடுகிறார்கள். காட்டிற்குள் தேடுகிறார்கள். இளவரசன் எங்கு இருக்கிறார் என்று விடாமல் தேடுகிறார்கள். அப்போது ஓர் இடத்தில், ஒரு கடைக்கு எதிரில் ஒரு பிச்சைக்காரர்

நின்று கொண்டிருக்கிறார். அவரைப் பார்த்த உடனேயே, அவர் நம் இளவரசர்தான்' என்று மந்திரி கண்டுபிடித்துவிட்டார்.

அவரிடம் சென்று, ''இளவரசே! என்னைத் தெரிகிறதா ? உங்களை அரசர் மீண்டும் அழைத்து வந்து அரசராக்கச் சொன்னார்." என்று சொல்லி காலில் விழுந்தார்.

பயிற்சி கொடுத்து அவதார புருஷர்களை உருவாக்க முடியாது.

அந்த மந்திரி, பிச்சைக்காரரின் காலில் விழுந்து காலைக் தொட்டதுதான் தாமதம், ''ஐயா! தருமம் செய்யுங்கள்,'' என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்த பிச்சைக்காரன், ''எங்கே என் ரதம் வந்துவிட்டதா?'' என்று கேட்டார்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அந்த வினாடிவரை பிச்சைக்காரனாக இருந்தவன். உடனே அரசராக மாறிவிட்டார். தன்னுடைய சுயநிலையைக் திரும்பப் பெற்றவிட்டார்.

அந்த வினாடியே, அவருடைய உடல்மொழி (body language) முற்றிலும் மாறிவிட்டது. அதன்பிறகு அவரை அரசராக மாற்றுவதற்கு ஏதாவது பயிற்சி கொடுக்க வேண்டுமா என்ன ?

அதுபோல் என்னுடைய வாழ்க்கையில், ஒரு வினாடி பொழுதில், 'நான் ஒரு அவதாரம்' என்று உணர்ந்தேன்.

அதை அன்று அந்த அவதார புருஷர் நிகழ்த்திவிட்ட கணங்களை நினைத்தால், இப்போதுகூட என் உடலே இனிக்கிறது! முதலில் 'அவதாரம்' என்பதை நன்கு ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதாவது, மற்றவர்களை விட வித்தியாசமானவன் என்பதை உணர்ந்தேன்.

ஒரு வினாடி பொழுதிலேயே அதை உணர்ந்தேன். இனி சொல்லப் போகும் ஆழமான சத்யங்களை ஆழ்ந்து உள்வாங்குவதே பல வழிகளில் உங்களுடைய உணர்வுக் கதவுகளைத் திறக்கும்.

முதல் விஷயம் ... பயிற்சிக் கொடுத்து அவதார புருஷர்களை உருவாக்க முடியாது.

நீங்கள் நினைக்கலாம், ''இவருக்கு முதலில் பேச்சுத்திறமை வந்திருக்கும். அதன்பிறகு எழுதுகின்ற திறமை வந்திருக்கும். அதன் பிறகு நிறைய திறமை தெரிய வந்திருக்கும். இப்படி படிப்படியாக வளர்ந்திருப்பார்' என்று.

அவதார புருஷராவதற்குப் பயிற்சி கிடையாது.

அந்தப் பிச்சைக்காரனுக்கு இளவரசனாக ஆவதற்கு யாரும் பயிற்சியளிக்கவில்லை. தான் ஒரு இளவரசன் என்பதை உணர்ந்த உடனேயே, அந்தப் பிச்சைக்காரத் தன்மை மறைந்து விட்டது.

இந்தக் கதை ரொம்ப அழகான கதை. அணிந்திருப்பது பிச்சைக்கார உடையாக இருந்தாலும், ''எங்கே என் தேர்? தேர் தயாராக உள்ளதா?''அவர் கேட்ட விதத்தில் பிச்சைக்காரத் தன்மை மறைந்து விட்டது.

அதுபோல் இன்னும் ஆழமான பரிமாணத்தில், 'நான் ஒரு அவதாரம்' என்று உணர்ந்த உடனேயே, 'நான் ஒரு மனிதன்' என்ற எண்ணம் அழிந்து விட்டது.

இந்தக் கதையை நன்கு ஆழமாகக் கேளுங்கள். Unclutching நிகழ்ந்த பொழுதில்தான், ''நான் ஒரு அவதாரம், அதாவது வேறு ஒரு காரணத்திற்காக மனித உடல் எடுத்திருக்கின்ற ஒரு சக்தி," என்பதை உணர்ந்தேன்.

பயிற்சி கொடுத்து அவதார புருஷர்களை உருவாக்க முடியாது.

அதற்காக நீங்கள் எல்லோரும் சாதாரணமானவர்கள் என்று சொல்லவில்லை.

நீங்கள் எல்லோரும் 'கடவுள் சக்தி'தான். அதில் எந்தவிதமான சந்தேகமும் இல்லை. எந்த வினாடி பொழுதில் நீங்களொரு அவதாரம் என்று உணர்கிறீர்களோ…, அதைத்தான், 'ஞானமடைதல்' என்று சொல்கிறோம். அதைத்தான் முழுமை அடைதல் என்று சொல்கிறோம்.

Awakening to the purpose of life is 'Living Enlightenment'

நீங்கள் இப்பொழுது பிறப்பின் காரணத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வில்லாமல் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் பிறப்பெடுத்ததன் காரணத்திற்கான விழிப்பைப் பெற்றீர்களானால் நீங்களும் அவதாரம்தான்.

என்னுடைய சிறப்புகளைச் சொல்லும் போதே, உங்களுக்குள்ளும் அது நிகழ்வதற்கான சாத்தியம் உள்ளது என்பதனால்தான், இந்தச் சம்பவத்தையே சொல்கிறேன்.

''இரண்டு ஞானமடைந்தார்,' என்று சொன்னால், இரண்டு கைகளையுடைய அனைவரும் நிச்சயம் ஞானம் அடையலாம் என்பதுதான் சத்தியம். அந்த லட்சியத்திற்கு விழிப்படைவதே ஜீவன் முக்தி.

நீங்கள் பிறப்பெடுத்தன் காரணத்திற்கான விழிப்பைப் பெற்றீர்களானால் நீங்களும் அவதாரம்தான்.

The truth is, It is possible

ஒருவர், "நான் இறைவன் என்று உணர்ந்திருக்கிறேன்," என்று சொல்லும் பொழுது என்ன அர்த்தம் என்றால், 'நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்' என்ற பெருமையல்ல. 'நீங்களும் உணர முடியும்' என்ற சாத்தியத்தைச் சொல்கிறோம்.

பெருமையைச் சொல்வதற்காக இதை எழுதவில்லை. சாத்தியக் கூற்றைச் சொல்வதற்காக எழுதுகிறோம்.

உங்கள் எல்லோருக்குள்ளும்கூட, இது நடப்பதற்கான சாத்தியம் இருக்கிறது என்று சொல்வதற்காகத்தான் எழுதுகிறோம்.

Even though you are a man now, you are a reflection of super consciousness

ஒரு பத்து வயது இருக்கும். சிறு வயதிலிருந்தே அண்ணாமலையார் கோவிலுக்குத் தினமும் சென்று சேவை செய்வோம். சேவை செய்வதென்றால் அங்குத் தரையைக் கூட்டிச் சுத்தம் செய்வது, தரையைக் கழுவி விடுவதற்காக பைப் பிடிப்பது என இப்படி

ஏதாவது ஒரு காரணத்தை உருவாக்கியாவது தொடர்ந்து கோவிலுக்குச் சென்று சேவை செய்வோம். பள்ளி மாணவர்கள் போன்று விளையாடிக்கொண்டிருந்த காலம் அது.

இப்போதுதான் ..... கதைக்குள்ளே நுழைகிறோம்.

இதைச் சொல்லிய பிறகுதான் பிறப்பையே சொல்லியிருக்க வேண்டும்.

இந்தக் கதை புரிந்தால்தான் பிறப்பின் இரகசியமே புரியும்.

விரிவாகச் பிறப்பை சொல்லவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால், இந்தக் கதை புரிந்தால்கான்

அருணகிரியோகீஸ்வரர் மண்டபம் ஜீவ சமாதி அமைந்திருக்கும் இடம்.

அந்தக் கதை புரியும். அதனால்தான் பலவிதங்களில் எனக்கு நிகழ்ந்த அனுபவத்தை உங்களுக்குப் புரிய வைக்க முயற்சிக்கிறேன்.

அதுதான் இறுதியான நாடகம் (Ultimate Drama).

ஒரு நாள் என்ன ஆனது, ரொம்பத் தீவிரமாக, எப்படியாவது கடவுள் தரிசனம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனை

தீவிரமாக எழுந்தது. அப்பொழுதே ஒரு ஆழமான தேடுதலும், ஏக்கமும் இருந்ததினாலே, கோயிலுக்குப் பின்புறம் இருக்கின்ற அண்ணாமலையார் சந்நிதிக்குப் பின்புறம் அமர்ந்து இதையே சிந்தனை செய்து கொண்டிருந்தேன்.

அங்கே ஒரு சின்ன குகைமாதிரி இருந்தது. அந்தக் குகைக்குள்ளிருந்து திடீரென்று ஒருவர் வெளிவந்தார். ஒரு 30 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு சன்யாசி அவர்.

தகதகவென்று பொன்மேனி, பொன்னிறம், கண் அவ்வளவு பளபள வென்று பார்ப்பதற்கே அவ்வளவு அருமையாக இருந்தார். இடுப்பில் ஒரு காவி. தோளில் ஒரு காவி. கையிலும் கழுத்திலும் ருத்ராக்ஷம். நீண்ட விரிந்த கூந்தலோடு வந்தார்.

அவர் வந்த உடனே நான் கேட்டேன், ''சாமி, நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? நீங்கள் யார்?'' அவர் சொன்னார், ''நான் அருணகிரியோகீஸ்வரர். நான் இங்கேதான் இருக்கிறேன்.''

அது ஒரு குகை. அதன் உள்ளே ஒரு வழி இருக்கும். அந்தக் கதவை திறந்தவுடனே குகை மாதிரி போகும், அதிலிருந்துதான் வருகிறார்' என்று நான் நினைத்தேன்.

அருணகிரியோகீஸ்வரர் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAMஅம்ஸருடன் அமர்ந்து பேசிய இடம்.

ஏனென்றால் திருவண்ணாமலையில் எங்குப் பார்த்தாலும் நிறைய குகைகள் இருக்கும். அந்த மாதிரி, இங்கும் இருக்கும்போலிருக்கிறது.

அதுபோல் ஒரு ஒரு குகையில்தான் இவரும் இருக்கிறார் என்று நினைத்தேன்.

என்னருகில் வந்து உட்கார்ந்தார்.

வெகு நாட்கள் பழகிய மிக நெருங்கிய உறவினர் போன்ற நெருக்கத்தை உணர்ந்தேன்.

ரொம்ப நேரம் இருவரும் பேசிக் கொண்டு இருந்தோம். அதன் பிறகு குகைக்குள் போய்விட்டார்.

"நான் அருணகிரியோகீஸ்வார். நான் இங்கேதான் இருக்கிறேன்."

அதன் பிறகு நான் எப்போது அந்தப் பக்கமாக வந்து, ''சாமி, சாமி,'' என்று கூப்பிட்டாலும், உடனே வெளியில் வந்துவிடுவார்.

உட்கார்ந்து என்னோடு ரொம்ப நேரம் பேசிக்கொண்டிருப்பார். நிறைய ருத்ராக்ஷம் கொடுப்பார்.

சில நேரத்தில் சாப்பாடும் கொடுப்பார்.

சில நேரத்தில் நான் சாப்பாடு எடுத்து வந்து அவருக்குக் கொடுப்பேன். கூப்பிட்ட உடன் வருவார்; சாப்பிடுவார்; பேசுவார்; போய்விடுவார். இது மாதிரி ஒரு ஆறுமாத காலம் சென்றிருக்கும். இந்தப் பழக்கம் இப்படியே சென்று கொண்டிருந்தது.

பள்ளி விடுமுறை, மே மாதத்தில் வரும். அப்போது ஆரம்பித்த பழக்கம். விடுமுறை தினத்தில் காலையில் எழுந்த உடனேயே அங்குச் சென்று விடுவேன்.

அவர்பாட்டுக்கு என்னோடு வந்து உட்கார்ந்திருப்பார், பேசிக்கொண்டிருப்பார். நெருங்கிய தோழர்கள் மாதிரி ஆகிவிட்டோம். இந்த ஈர்ப்பு ரொம்ப ஆழமான ஈர்ப்பாகிவிட்டது.

இந்தக் கதையை ஆழமாகப் பரிந்து கொள்ளுங்கள்.

உபநிடதத்தில் ஒரு அருமையான கதை இருக்கிறது.

ஒரு மரத்தில் இரண்டு கிளிகள் இருந்ததாம். அதில் ஒரு கிளி மேல்கிளையில் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்ததாம். கீழ்கிளையில் உள்ள சிறிய கிளி, கீழே உள்ள கிளைகளில் உள்ள பழங்களைக் கொறித்துச் சாப்பிடுமாம்.

திடீரென்று பழங்களில் ஒன்று கசப்பாக இருந்துவிட்டால், உடனே அந்தக் கிளி நினைக்குமாம், 'அய்யய்யோ!, இந்த மாதிரி இனிப்பு, கசப்பு என்று பழங்களை சாப்பிட்டுக் கஷ்டப்படுவதைக் காட்டிலும் அந்த மேல் கிளையில் சாந்தமாக அமர்ந்திருக்கும் அந்தக் கிளியைப் போன்றே அமர்ந்திருக்கலாம்' என்று நினைக்குமாம்.

அந்தச் சாந்தமாக, ஆனந்தமயமாக, ஒளிமயமாக இருக்கின்ற அந்தப் பறவையைப் பார்த்து, அதை நோக்கிச் செல்ல ஆரம்பிக்குமாம்.

அந்தச் சமயத்தில் மீண்டும் ஒரு பழத்தைச் சாப்பிட ஆரம்பிக்குமாம். இனிப்பான பழங்களைச் சாப்பிடுகின்றவரைதான் அது ஜாலியாக, சந்தோஷமாக இருக்குமாம். அது மேலே இருக்கிற பறவையைப் பற்றி நினைக்கவே நினைக்காதாம்.

கசப்பான பழக்கைச் சாப்பிட்டவடன், 'அய்யய்யோ! வாழ்க்கையே இப்படித்தான்' என்று நினைக்குமாம்.

கசப்பான பழக்கைச் சாப்பிட்ட உடனேயே மேலே உள்ள பறவையைப் பற்றி நினைக்குமாம். இல்லையென்றால் மேலே இருக்கின்ற பறவையைப் பற்றி நினைக்காது.

நாம்கூட நம் வீட்டில் கஷ்டம் வந்தால்தான் கடவுளை நினைக்கிறோம். வீட்டில் கஷ்டம் வந்தால், உடனே, 'சாமி மாதிரியே ஆயிடலாம்பா' என்ற நினைக்க வேண்டியது. வீட்டிலே சந்தோஷமாக இருந்தால் நினைத்துப் பார்ப்பதுகூட கிடையாது. அதுதான் மனம்.

அது மாதிரியே, அந்தக் கசப்புப் பழத்தைச் சாப்பிட்ட உடனேயே மேலே போகலாம் என்று நினைக்கும். இது மாதிரி அந்தச் சின்ன பறவை விளையாடி இறுதியில் ஒரு நாள் பொறுமையாக மேலிருக்கும் பெரிய பறவையிடம் வந்தடைந்து விட்டதாம்.

அந்தப் பெரிய பறவைக்கு அருகே வர வர, மிக அருகில் வந்த பிறகுதான்

அந்தச் சின்ன பறவைக்குத் தெரிந்ததாம்.... ''தான் அந்தப் பெரிய பறவையினுடைய ஒளியிலே கரைந்து கொண்டு இருக்கிறோம்'' என்று! அருகில் வந்த உடனே, திடீரென்று அந்தச் சின்னப் பறவை இதை புரிந்துகொண்டதாம்.

'நாம் தனியான ஒரு சின்னப் பறவையே கிடையாது. அந்தப் பெரிய பறவையினுடைய நிழல்தான் தன்னை தனி ஒன்றாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறது' என்று சிறிய பறவைக்குப் புரிந்ததாம்.

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நீங்களும் உலகத்திலே பல்வேறு கஷ்டங்களுடனும் கசப்பைச் பறவையைப் தாவி மேல் வரும்பொழுதுதான் புரியும், 'நீங்கள் ஞானியினுடைய பிரதிபலிப்புதான் நீங்கள்' என்பது புரியும்.

சின்னப் பறவைக்கும், பெரிய பறவைக்கும் உள்ள ஈர்ப்பைப் போல எனக்கும், அருணகிரியோகீஸ்வரருக்கும் இடையில் ஒரு ஈர்ப்பு இருந்தது. அது ஆழமான ஈர்ப்பு.

அதாவது வீட்டில் என்ன செய்தாலும் அதைக் கட்டிக்கொண்டு வந்து அவருக்குக் கொடுப்பேன்.

வீட்டில் எது இருந்தாலும் சாமியார்களுக்கு போய்விடும்.

அந்தச் சன்யாசிக்குக் கொடுப்பதற்காக! வீட்டில் எனக்குப் பெரிய பட்டமே உண்டு. வீட்டில் என்ன இருந்தாலும் சாமியார்களுக்குப் போய்விடும்.

என் கையில் எதுவுமிருக்காது. வீட்டிலும் எது இருந்தாலும் சரி, அது பணமாக இருந்தாலும் சரி, துணியாக இருந்தாலும் சரி, வீட்டுச் சாமான்கள் எதுவாக இருந்தாலும் சரி, அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு போய்ச் சாமியார்களிடம் கொண்டு கொடுத்துவிடுவேன்.

அதிலும் இவர் என் உயிருக்கே நெருக்கமானவர். அதனால் வீட்டில் என்ன இருந்தாலும், அதை எடுத்துக்கொண்டு போய்விடுவேன். அவர் மிக அன்போடு நடந்து கொள்வார். என்ன சொல்வது? 'மகான்' என்ற வார்த்தையெல்லாம் அப்பொழுது எனக்குத் தெரியாது.

'அவர் ஒரு சன்யாசி',

'ஒரு ஞானி'

அவ்வளவுதான். அப்படித்தான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இப்படியே ஒரு ஆறு மாதம் பழகிக்கொண்டு இருந்தோம். இந்த உறவு வலுப்பட, வலுப்பட அவர் பல்வேறு விதமான விஷயங்களைச் சொல்வார்.

வாழ்க்கையைப்பற்றி, இதைப்பற்றி என்று எல்லாவற்றைப் பற்றியும் சொல்வார். அதை ஆழ்ந்து குட்டுக் கொண்டிருப்பேன்.

ஒரு நாள் அவர், ''நான் இருக்கின்ற இடத்திற்கு வருகிறாயா ?' என்று அழைத்தார்.

அருணகிரியோகீஸ்வரா பரமஹம்ஸ்ரை சென்ற குகையின் நுழைவாயில் ...

நான் அவரிடம். அவரிடம். குகைக்குள்ளேதானே!'' என்று கேட்டேன். ''இந்தக் குகை தானே சாமி ? வருகிறேனே. சொன்னேன்.

அன்றைக்கு ஜனவரி 1 ம் தேதி. எப்படி எனக்குத் தேதி ஞாபகம் இருக்கிறதென்றால், கோயிலைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தால், அங்கே தேங்கி இருக்கும்.

அன்று இரவெல்லாம் கழுவிவிட்டுக் கொண்டிருந்தோம். அந்தக் கோவில் காவல்காரருடன் நானும் சேர்ந்து கழுவி விட்டிருந்ததினாலே, இரவெல்லாம் ரொம்ப அலுப்பாக இருந்தது. அதனால் சன்யாசியின் இல்லத்திற்குள் சென்று கொஞ்ச நேரம் படுத்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன். அவா என்னை அந்தக் குகைக்குள் அழைத்துக் கொண்டு சென்றார்.

அந்தக் குகையினுள் நுழைந்த உடனேயே, உடலினுள் ஏதோ ஒருவித மாற்றம் தோன்றிய மாதிரி இருந்தது.

அதன் பிறகு திடீரென்று ஒரு கதவு திறந்தது. திறந்தால் அதற்குள் ஒரு மலைமாதிரி தெரிந்தது !

அதில் தடதடவென நடந்து மலைக்குள்ளேயே போய்விடலாம் என்பது மாதிரி இருந்தது.

நான் ரொம்ப சின்ன பையன். இந்தக் குகைக்குள்ளே மலைக்குப் போகிற வழி இருக்குமோ! என்று நினைத்தேன். ஏனென்றால், கோவிலுக்குள்ளே மலைக்குப் போகும் வழிகளும் நிறைய உண்டு.

என்னை அழைத்துக் கொண்டு குகைக்குள்ளே போனார். அங்கே போனால், பெரிய மலை இருந்தது. மலைக்கு மேலே ஒரு பெரிய ஆலமரம் இருந்தது.

ஆலமரத்திற்குக் கீழே சன்யாசிகள் கூட்டமாக அமாந்திருந்தார்கள். இவர் நேரே சென்று அவருடைய இடத்தில் உட்கார்ந்தார். அவர்கள் மத்தியில் உட்கார்ந்த பிறகுதான் தெரிந்தது, 'அவர்தான் குரு' என்று.

அவர் சென்று உட்கார்ந்த தோரணையிலேயே எனக்கு, 'அவர்தான் குரு' என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள். இதே போன்ற அனுபவத்தை இரமண மகரிஷியும் சொல்கிறார்.

அவரும் இந்த ஆலமரத்தையும், அந்தக் குருவையும் பார்த்திருக்கிறார்.

அவர்தான் குருவென்று தெரிந்தவுடனே அவருடைய காலில் விழுந்து அந்த ஆலமரத்தின் கீழே அமர்ந்திருப்பவர்களைப் பார்த்தேன். அங்கு எல்லோருமே காவி போட்டு இருந்தார்கள்.

அதில் நான் மட்டும்தான் காவியில்லாமல் வெள்ளை ஆடையில் இருந்தேன்.

அப்போதெல்லாம் சிறுவர்கள் எல்லோரும் பள்ளிக்குப் போகாவிட்டாலும், பெரும்பாலான நேரம் பள்ளிச்சீருடைதான் போட்டிருப்போம்.

பள்ளிக்குப் போகாத நாளில் கூட அதே உடைதான் அணிந்திருப்போம். வண்ணவண்ண நிறங்களில் எல்லாம் போடுவது கிடையாது.

அந்த சூழ்நிலையிலே நான் மட்டும்தான் காவி உடை போடாமல் பளிச்சென்று வெள்ளைச் சீருடையிலேயே நின்றிருந்தேன். எனக்கு எப்போதும், 'நான் ஒரு சன்யாசி' என்ற உணர்வு இருந்துகொண்டே இருக்கும். காரணம் தெரியாது.

அருணகிரியோகீஸ்வரர் என்னை அழைத்துச் சென்றிருந்தபோது நான் சாதாரண உடையிலிருந்தேன். என்னைத் தவிர அங்கிருந்தவர்கள் எல்லாருமே காவியில் இருந்தார்கள்.

உயர்ந்த தியான உணர்வில் குருவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்களைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே 'இவர்கள் சாதாரண மனிதர்கள் அல்ல' என்பது, சந்தேகம் இல்லாமல் தெளிவாகப் புரிந்தது. அங்கிருந்த சூழலும், சூழ்நிலையும் நான் அதுவரை பார்த்திராதது. அனுபவித்திராதது.

அப்போது அவர்கள் தங்களுக்குள், ''சன்யாசியல்லாத இந்தச் சின்ன பையன் யார்?'' என்று பேசிக் கொண்டார்கள். இதைக் கேட்டதும் சன்யாசிக்குக் குறைவாக அவர்கள் என்னை மதிப்பிடுவதாக எண்ணினேன்.

சிறுவயதினருக்கே உரிய சீற்றத்தோடு, ''ம்ஹும்… நான் சன்யாசிதான், எனக்கு நீங்களே சன்யாசம் கொடுங்கள்,'' என்று அருணகிரியோகீஸ்வரிடம் கேட்டேன்.

அருணகிரியோகீஸ்வரர், ''அப்பா! நீ சன்யாசி இல்லை என்று அவர்கள் சொல்லவில்லை. உனக்குக் காவி இல்லையா என்றுதான் பேசிக் கொள்கிறார்கள்," என்று சொன்னார்.

சொல்லிவிட்டு அந்தச் சன்யாசிகளைப் பார்த்தார்.

என்னை அருகில் அழைத்தார். அருகில் சென்றேன். அங்குப் புதிதாக காவி இல்லை. உடனே தன் தோளில் போட்டிருந்த காவியை அப்படியே எடுத்து எனக்குப் போர்த்திவிட்டார்.

அப்போது என்ன நிகழ்ந்ததோ அதை அப்படியே சொல்கிறேன்.

சிறுவயது பிள்ளைக்கு மற்றவர்களுக்கு முன்னால் ஆடையில்லாமல் இருக்கவே முடியாது.

ஆனால், அருணகிரியோகீஸ்வரர் எனக்குக் காவியளித்தபோது அந்தக் காவியை அவர்கள் முன்னிலையிலேயே மாற்றிக் கொண்டேன். பிறகுதான் தெரிந்தது நமது பாரம்பரியத்தில் பூர்ண சன்யாச தீக்ஷ இவ்வாறுதான் நடக்கும் என்று.

நானும் பழைய துணியைக் கழற்றிவிட்டு, காவியை ஆனந்தமாய் அணிந்து கொண்டேன். ரொம்ப நேரம் ஆகிவிட்டது. மீண்டும் அழைத்துக் கொண்டு குகைக்கு வெளியே வந்து விட்டுவிட்டார்.

இந்த விஷயத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாதாஜி விபுதானந்த தேவியை பார்க்கக் கிளம்பினேன். அவரை மாதாஜி குப்பம்மாள் என்றும் சிலர் சொல்வார்கள்.

மாதாஜி குப்பம்மாள் எனக்கு அப்போது குரு போன்று இருந்தார்கள். அவர்களிடம் தான் எல்லா விஷயங்களையும் போய்ப் பகிர்ந்து கொள்வேன்.

இது மாதிரி எந்த ஆன்மீக அனுபவம் நடந்தாலும், வாழ்க்கையில் எது நடந்தாலும் அவரிடம்தான் சொல்வேன்.

அவரை மாதாஜி விபுதானந்த தேவி என்றுதான் நாங்கள் பேசிக் கொள்வோம். அவருடைய சன்யாஸ தீக்ஷா நாமம் அதுதான்.

இந்த நிகழ்ச்சியைச் சொல்வதற்காக மாதாஜியை நேராகச் சென்று பார்க்கப் போனேன். விபுதானந்த தேவியை நேரில் பார்த்தேன்.

மாதாஜி என்னைப் பார்த்ததும், ''இது என்ன காவி உடை?'' என்றார்.

உடனே நான், ''அம்மா, ஒரு சன்யாசி எனக்கு இதைக் கொடுத்தார்,'' என்றேன்.

மாதாஜி, ''எந்த சன்யாசி உனக்குக் காவி கொடுத்தார். சன்யாசி உனக்குக் காவி கொடுத்தார் என்றால், நீ அவருடைய சிஷ்யனாகி விட்டதாய் அர்த்தமாகிவிடுமே! நீ அவருடைய சீடனாகி விட்டாயே. நீ எப்படிச் சன்யாசம் வாங்கலாம் ?''என்று அந்த மாதாஜி 'ஒ'வென்று சத்தம் போட்டார்கள்!

எனக்கு அப்பொழுதுதான் 'ஷாக்' அடித்த மாதிரி இருந்தது.

ஒன்றுமே புரியவில்லை. "என்னடா இது? சன்யாசம் கொடுத்ததாக சொல்றாங்க. இந்த அம்மாவிடம் ஏன்தான் வந்து சொன்னோமோ?'' என்று நினைத்தேன்.

ஏனென்றால் இந்த மாதாஜி என்னைப் பாராட்டுவார்கள் என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால், ஏன் இப்படி இதை ஒரு பெரிய பிரச்சினையாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள் என்று எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை.

உடனே அந்த மாதாஜி, ''எந்த சன்யாசி என்று சொல்லு, எனக்கு அவரைக் காட்டு,'' என்றார்.

நான், "அதற்கென்ன, வாங்க காட்டுகிறேன்," என்று சொல்லி நேரே அந்தக் குகைக்கு அருகில் அழைத்துச் சென்றேன்.

மாதாஜியை அழைத்து வந்து, எந்த குகைக்குள்ளிருந்து அவர் தினமும் வந்து போவாரோ, அதே குகைக்கு முன்னே எப்போதும் கூப்பிடுவதுபோல், ''சாமி, சாமி,'' என்று கூப்பிட்டேன். வழக்கமாக அங்கு நின்று அவரைக் கூப்பிட்டாலே வெளியே வந்து விடுவார்.

தேவி பார்க்கணும்னு சொல்றாங்க, '' என்று கூப்பிட்டேன்.

ஒரு தரம் கூப்பிட்டேன் வரவில்லை. இரண்டாவது தரம் கூப்பிட்டேன் அப்போதும் வரவில்லை.

விபுதானந்த தேவி மாதாஜிக்கு ''நான் எங்கிருந்தோ காவித் துணியை திருடிக் கொண்டு வந்துவிட்டேன், ' என்று பயம்.

விபுதானந்த தேவி வந்த உடனேயே, "சாமி, வெளியில் வாங்க. விபுதானந்த தேவி பார்க்கணும்னு சொல்றாங்க," என்று கூப்பிட்டேன்.

அந்த அம்மா என் பாட்டியின் உறவினர், அதிலும் பாட்டியினுடைய தோழி.

மாதாஜி உடனே, ''டேய் எந்த சன்யாசி உனக்குக் காவி கொடுத்தாரா அல்லது எங்கேயாவது திருடிட்டு வந்து பொய் சொல்றியா?'' என்று சொல்லி என்னை அடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்.

நான் சொன்னேன், ''இல்லை இங்குதான் அந்தச் சன்யாசி இருந்தார். அவர்தான் வந்து கொடுத்தார்," என்று சொன்னேன்.

உடனே மாதாஜி, ''எங்கிருந்து வந்தாங்க ?'' என்று கேட்டார்.

நான் அந்தக் குகையைக் காண்பித்து, ''இங்கே இருந்துதான் வந்தாங்க,'' என்று சொன்னேன்.

உடனே மாதாஜி, ''ஓ! இந்தக் குகையா? வா,'' என்று குகையில் கை வைத்துத் தள்ளினார். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது, அது குகையே கிடையாது! அது ஒரு சமாதி என்று.

எனக்கு ஷாக் ஆகிவிட்டது!

ஏனென்றால் அதுவரை நான் சொன்னதெல்லாம் பொய் சொன்ன மாதிரி ஆகிவிட்டது அல்லவா !

குகையே இல்லை என்கின்றபோது அந்தக் குகையிலிருந்து எப்படிச் சன்யாசி வெளியே வரமுடியும் ? எப்படிக் காவி கொடுக்கமுடியும் ? ஆனால், இது அத்தனையும் நடந்திருக்கிறது.

மாதாஜிக்கும் பயங்கர ஷாக் ! எனக்கும் ஷாக் !

நான் எங்கிருந்தோ காவியைத் திருடிக்கொண்டு வந்திருக்கிறேன் என்று அந்த மாதாஜி தெளிவாக முடிவெடுத்து விட்டார்கள். அதை மறைப்பதற்காகத்தான் இந்த மாதிரி 'சன்யாசி வந்தார், கொடுத்தார்,'' என்று பொய் சொல்வதாகவே விபுதானந்த தேவி முடிவு செய்துவிட்டார்கள்.

'திருடிவிட்டு அதை மறைப்பதற்குப் பொய்யும் சொல்கிறான்' என்று நினைத்து, கோபத்தில் மாதாஜி அங்கேயே 'பளிச், பளிச்' என்று நான்கு அறை கொடுத்தார்கள்.

நான் என்ன சொன்னாலும் அதை விபுதானந்த தேவி ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை.

"நீ எங்கிருந்தோ திருடியிருக்கிறாய். எங்கிருந்து எடுத்தாய்?" என்று ரொம்பக் கடுமையாக கேட்டார். ஒருவருக்கு ஒருவர் மீது சந்தேகம் வந்துவிட்டால், அதை மாற்றுவது அவ்வளவு லேசுப்பட்ட காரியமில்லை.

என்ன சொன்னாலும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லாதபோது நாம் என்ன சொன்னாலும் அது மேலும் மேலும் சந்தேகத்தை வலுப்படுத்தும்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர், சீடர்களின் சந்தேகங்களுக்கு எப்போதும் பொறுமையாகப் பதிலளித்துக் கொண்டே வருவார்.

சீடர்களின் சந்தேகங்களும் மறைந்து கொண்டே வரும். ஆனால், அந்தப் பதிலைப் பொருட்படுத்தாத சிலர் விதண்டாவாதமாகக் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு என்ன செய்வாராம், ஒன்றும் பேசாமல் சாந்தமாக அவர்களுடைய கையை பிடித்துக் கொள்வாராம்.

அதுவரை பேசிக் கொண்டே இருந்தவர்கள், அமைதியாவது மட்டுமல்லாமல் அவர்களுள் அந்தக் கேள்வி மீண்டும் எழவே எழாது. சக்தி பாய்ந்ததும், கேள்விகள் கரைந்து விட்டிருக்கும். விபுதானந்த தேவியின் சந்தேகம் அதிகமாகிக் கொண்டே வந்தது. 'பளீர்'ரென்று அடித்த பிறகு மேலும் விளக்கம் அளிப்பதை நிறுத்தினேன்.

அப்போது அவரிடம் சொன்னேன்

''பாட்டி... உன் மேல் சத்தியம் !

என் மேல் சத்தியம் !

நம்மை ஆளும் இந்த அண்ணாமலையார் மீது சத்தியம் !

அவர்தான் வந்தார்.

அவர்கான் இந்தக் காவியை போர்த்திவிட்டார், '' என்று விபுதானந்த தேவியின் தலை மீது, என் கையால் அடித்துச் சத்தியம் செய்தேன்.

பின் அவரது கையிலும் சத்தியம் செய்தேன்.

சத்தியத்தைச் செய்து விட்டு விபுதானந்த தேவியின் கண்களைப் பார்த்தேன். கரகர வென்று கண்ணீர் வழிந்து கொண்டு இருந்தது.

அருணகிரியோகீஸ்வரர் சன்யாசம் அளித்த பிறகு எனக்குள் என்ன அனுபவம் பொங்கிக் கொண்டிருந்ததோ, அதே அனுபவம் அவருக்குள்ளும் நிகழ்ந்தது. சக்தி பாய்ந்ததும் அவருக்குள் இருந்த சந்தேகம் கரைந்து விட்டது.

உடனே மாதாஜி கேட்டார்கள், ''டேய், உண்மையாகவா சொல்ற ? அவர் எப்படிடா இருந்தார்?'' என்று கேட்டார்.

நான் சொன்னேன், '30, 35 வயது இருக்கலாம். நீளமான முடி இருந்தது, விபூதி வைத்திருந்தார். குங்குமம் வைத்திருந்தார். கண்கள் பளபளவென மிளிர்ந்தன. உடம்பில் ருத்ராக்ஷம் போட்டிருந்தார்,'' என்று அவரைப் பற்றி விளக்கினேன்.

உடனே மாதாஜி, "பேர் ஏதாவது சொன்னாராடா ? எத்தனை நாட்களாக அவரை பார்க்கிறாய் ?' என்று கேட்டார்கள்.

நான் ''வந்து கூப்பிடும் போதெல்லாம் வெளியே வருவார். இரண்டு பேரும் உட்கார்ந்து பேசுவோம், '' என்றேன்.

''சரி, பெயர் ஏதாவது சொன்னாராடா?'' என்று கேட்டார்.

நான் சொன்னேன், ''ஆமாம் பெயர் சொன்னார்.''

''என்ன பெயர் சொன்னார் ?''என்றார்.

உடனே நான், ''அருணகிரியோகீஸ்வரா,'' என்றேன்.

நான் பெயரைச் சொன்ன உடனேயே, அந்தம்மா பளிச்சென்று என் காலில் விழுந்து கும்பிட்டார்கள்.... நன்றியுணர்வோடு என் காலில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கினார்கள்.

''அருணகிரியோகீஸ்வரரே உனக்குச் சன்யாசம் கொடுத்திருக்கிறார்,' என்று பூரித்துப் போனார். அதிலிருந்து அவர் என்னைச் சிறுவனாகப் பார்க்கும் பார்வை மாறியது.

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள். அப்போது அந்த அம்மாவை பொறுத்தளவிற்கு, அவர் எனது குரு. அவர் என் காலிலே விழுந்து கும்பிட்டார் என்றால்... அவர்கள் கையை பிடித்ததும் அவர்களுக்குள்ளும் அந்த ஆழ்ந்த அனுபவம் அந்த வினாடி நிகழ்ந்ததால்தான் !

விபுதானந்த தேவி தாரை, தாரையாகக் கண்ணீர்விட்டு அழ ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அதுவரைக்கும் நான்தான் அழுது கொண்டு இருந்தேன்.

இப்போது சூழ்நிலை மாறி, மாதாஜி அழ ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

நான் புரியாமல் கேட்டேன், "ஏன்? ஏன்? ஏன் நீங்க அழறீங்க?''

மாதாஜி, ''உனக்குத் தெரியாகடா, நாங்கள் யாரைப் பார்ப்பதற்காக, யுக யுகமாகத் தவமிருக்கிறோமோ, காலங்காலமாகத் தவம் செய்கிறோமோ,

அவருடைய சமாதிக்குள்ளிருந்து அவரே வந்து உனக்கு தரிசனம் கொடுத்திருக்கிறார். அவரைப் பார்த்தது மட்டுமில்லாமல், அவரோடு விளையாடியும் இருக்கிறாய். அவரோடு பேசியிருக்கிறாய், பழகியிருக்கிறாய்,'' என்று சொன்னார்.

அவர் சொன்னபிறகுதான் எனக்குத் தெரிந்தது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அங்கு சமாதி அடைந்த அருணகிரியோகீஸ்வரர் என்பவர் ஈஸ்வரருடைய அவதாரமாவார் என்று.

அருணகிரியோகீஸ்வரர் சமாதியடைந்து, 2000 வருடங்களுக்குமேல் ஆகி விட்டது அருணகிரி யோகேஸ்வரர் சமாதியின் மேல்தான் திருவண்ணாமலையில் ஆலயம் கட்டப்பட்டுள்ளது என்று அப்போதுகான் தெரிந்துகொண்டேன்.

தரிசனம் கொடுத்தது அருணகிரியோகீஸ்வரர்தான் என்பதை அப்போதுகான் கெரிந்து கொண்டேன். இதோடு கதை முடியவில்லை, இப்போதுதான் கதையே ஆரம்பிக்கப் போகிறது.

மாதாஜி விபுதானந்த திரு தேவிக்குத் தாங்காத வியப்பு! ஆச்சரியம்! ஏனென்றால் அவர்களுக்குத் தெரியும், என்னால் ஒரளவிற்குத்தான் பொய்சொல்லமுடியும் என்று! அதற்கு அடையாளமாய் ஒரு துணிவேறு சாட்சியாக இருக்கிறது.

என்னைப் பொறுத்த மட்டில், அருணதிரியோகீஸ்வார் ஒரு சன்யாசி. தினந்தோறும் நான் பார்த்துக் பழகிக் கொண்டு இருந்த ஒருவர்.

அதற்குப்பிறகு விபுதானந்த மாதாஜி உடனே போய்விட்டார்கள்.

ஆனால், எனக்கு என்ன கவலையென்றால், நான் இத்தனை நாட்களாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நபர் அன்று வராமல் போய்விட்டாரே என்று.

இவ்வளவு நாளாக, கூப்பிட்ட உடனேயே வருவார். இந்த மாதாஜி வந்ததினால்தான் வரவில்லை என்று நினைத்தேன். ஒருவேளை, நாம் இந்த இரகசியத்தை வெளியே சொல்லியிருக்கக் கூடாதோ? விபுதானந்த தேவியிடம் நான் சொன்னதினால்தான் கோபித்துக் கொண்டு வெளியே வராமல் இருக்கிறாரோ ? !

ஏனென்றால் என்னைப் பொறுத்தமட்டில், அருணகிரி யோகிஸ்வரர் ஒரு சன்யாசி. தினந்தோறும் நான் பார்த்துக் பழகிக் கொண்டு இருந்த ஒருவர்! விபுதானந்த தேவியைப் பொறுத்த மட்டில் அவர் எப்போதோ இறந்து போனவர்! இப்போது வந்து தரிசனம் கொடுத்து இருக்கிறார். ஒரு ஜீவசமாதி அடைந்த ஞானி வந்து தரிசனம் கொடுத்திருக்கிறார். அவ்வளவுதான்.

ஆனால், என்னைப் பொறுத்த மட்டில் அவா வராமல் இருப்பது மிகப் பெரிய இழப்பு. அதுவும் ரொம்ப நாளாகப் பழகிய ஒரு ஆழ்ந்த ஈர்ப்புடைய தோழரை, ஒரு நண்பரை இழந்தால் எப்படி இருக்கும் ? அதை விட ஆழமான இழப்பாக எனக்கு இருந்தது.

பக்தி ஸ்புரண தியான முகாமில் கலந்து கொண்டிருந்தீர்களென்றால், அதில் மஹாபாவத்தைப் பற்றி கேட்டிருப்பீர்கள். அதாவது ஐந்து பாவங்களையும் தாண்டி, தாமே அதுவாக உணர்வது மஹாபாவம்.

அந்த மகாபாவத் தொடர்பு அவருக்கும், எனக்கும் இருந்தது. ரொம்ப ஆழமான தொடர்பு. ஒரு ஏழெட்டு மாதத்திற்குள் ரொம்ப ஆழமாக உருவாகிவிட்டது.

அதாவது பள்ளி விடுமுறை விட்ட மே மாதத்திலிருந்து, ஜனவரி மாதம் வரை.

அப்படியென்றால் எட்டு மாதத்தில் அந்த ஆழமான தொடர்பு மலர்ந்திருந்தது.

''சாமி, சாமி,''என்று அழுதாலும், சக்தமிட்டாலும் வரமாட்டேன் என்கிறார். இதுநாள்வரைக்கும் கூப்பிட்டால் உடனே வருவார். இப்போது குப்பம்மாவை அழைத்துவந்து இல்லை. அதனால் அந்த அம்மா வீட்டிற்குத் திரும்பியவுடன் துக்கம் தாளாமல் நான் 'ஓ'வென்று அழ ஆரம்பித்து விட்டேன். எதையோ இழந்த ஒரு துக்கம் என்னை வாட்டியது.

பக்கி ஸ்பாண தியான முகாமில் கலந்து கொண்டிருந்தீர்களென்றால், அதில் மஹாபாவத்தைப் பற்றி கேட்டிருப்பீர்கள். அதாவது ஐந்து பாவங்களையும் தாண்டி. தாமே அதுவாக உணர்வது மஹாபாவம்.

நன்கு ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், துக்கம் என்றால் சாதாரண துக்கம் இல்லை.

பாகவதத்தில் ஒரு கதை வருகிறது.

ஒரு கோபிகைக்குக் கிருஷ்ணருடைய பல்லாங்குமல் கீதம் வனத்திலிருந்து கேட்கிறது. கேட்டவுடனேயே வீட்டிலிருந்து கிருஷ்ணரைப் பார்ப்பதற்காக ஓடுகிறார். வீட்டின் நுழைவாயிலில் மாமியாரும் நாத்தனாரும் உட்கார்ந்திருக்கின்றனர்.

அவர்கள் இருவரும், ''எங்கே போகிறாய் ?'' என்று கேட்கின்றனர்.

இவளால் இவர்களை மீறி ஒடவும் முடியவில்லை. ஆனால் அவா்கள் தடுப்பதினால் போகாமலும் இருக்க முடியவில்லை. வீட்டின் நுழைவாசலை விட்டம் என்பார்கள்.

அந்த நிலைப்படியை பிடித்துக்கொண்டு அப்படியே நிற்கிறாள்.

இந்தக் கதை ரொம்ப அழகான கதை... நிலைப் படியைப் பிடித்துக் கொண்டு அப்படியே நிற்கிறாள்.

கிருஷ்ணருடைய கானத்தைக் கேட்பதனால், அந்த இனிமையான புல்லாங் குழலோசையைக் கேட்டவுடனேயே உடலில் ஏற்படுகின்ற ஆனந்தம், கிருஷ்ணனுடன் வாழ்ந்த அந்த நினைவுகள் மேலெழுந்து அதில் ஏற்படுகின்ற ஆனந்தத்திலே அவள் சொர்க்கத்தின் உச்சியைச் சில வினாடிகளில் தொட்டு விடுகிறாள். அவளுடைய நல்ல

கருமங்கள் எல்லாம் அந்தச் சொர்க்க அனுபவத்தில் எரிந்து போய்விட்டதாம்.

அன்பு அதிகமானாலே அவருடைய அன்பை இழந்திடுவோமோ என்கிற பயம் இருந்துகொண்டே இருக்கும்.

போகவிடாமல் மாமியாரும், நாத்தனாரும் தடுப்பதினால், போக முடியவில்லை என்ற மாளாத துக்கத்தினால், நரகத்தின் உச்சியை சில வினாடிகளில் பார்த்துவிடுகிறாள். அவளின் எல்லாவித கெட்ட கருமங்களும் இந்த நரக வேதனையில் எரிந்து போய்விட்டதாம்.

சுகப்பிரம்மம் மிக அழகாக இதைச் சொல்கிறார், "இது மாதிரி நல்ல கருமமும், கெட்ட கருமமும் சேர்ந்து எரிந்து போனதினால், அந்த இடத்திலேயே அவள் ஞானமடைந்து கீழே விழுந்தாள். ''

நானும் அதே சூழ்நிலையில்கான் அன்று இருந்தேன்.

அதே மனநிலையில்தான் உருகித் துடித்துக்கொண்டு இருந்தேன். அங்கே அந்த அருணகிரியோகீஸ்வரரைப் பார்த்து, அந்த யோகியோடு ஒன்பது மாதம், அந்த ஏழெட்டு மாதங்கள் வாழ்ந்த அந்த நினைவு அலைகள் பொங்குவதினால் ஏற்படுகிற ஆனந்தம் ஒருபக்கம்.

அதாவது, உங்கள் உயிருக்கே ஒருவன் தோழனாகக் கிடைத்தால் எப்படி இருக்குமோ, அந்த மாதிரி இருந்தது.

உயிருக்கே ஒரு நண்பன் கிடைத்தால் எப்படி இருக்குமோ, அந்த ஆனந்தம், அவரை நினைப்பதினாலே பொங்குகின்ற ஆனந்தம் ஒரு பக்கம்!

'அவருக்குத் துரோகம் செய்து விட்டோமோ, நினைக்கதற்கு எதிராக நடந்துவிட்டோமோ ? அதனால்தான் எவ்வளவு கூப்பிட்டாலும் அதன் பிறகு வரவே மாட்டேன்கிறாரோ?' என்கிற துக்கம் மறு பக்கம்.

அன்பு அதிகமானாலே அவருடைய அன்பை இழந்திடுவோமோ என்கிற பயம் இருந்துகொண்டே இருக்கும். இந்தப் பயம் ஒரு பக்கம், ஆனந்தம் ஒரு பக்கம்.

அதனாலேயே என் நல்ல கருமங்கள் எல்லாம் எரிந்து போய்விட்டது.

அவரோடு அந்த ஒன்பது மாதம் வாழ்ந்தது, அந்த நினைவெல்லாம் நினைத்து நினைத்துப் பொங்குவதினாலே ஏற்பட்ட அந்த ஆனந்தத்தில் என்னிடமிருந்த நல்ல கருமங்களெல்லாம் எரிந்துவிட்டன.

இன்னொரு பக்கம் 'அவர் வராமலேயே போய்விடுவாரோ' என்ற துக்கத்தில் உடலைச் சமைப்பதற்காக எடுத்துவந்த கெட்ட கருமங்கள் எல்லாம் எரிந்து விட்டன.

எப்படி அந்தக் கோபிகை இரண்டிற்குமிடையில் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாளோ, அது போன்றே நானும் இரண்டிற்குமிடையில் உழன்று கொண்டு இருந்தேன்.

இந்த இரண்டிற்கும் இடையில் அலையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.

இறுதியில் இரவு 10 மணி இருக்கும்.

மணி பத்தாகிவிட்டது. பத்தாகிவிட்டால் கோவில் நடை பிரகாரத்தை சுத்தம் செய்வார்கள்.

அந்தக் கொவில் பாதுகாவலர்கள், பக்கர்கள் எல்லோரையும் வெளியில் அனுப்பிவிட்டு சுத்தம்

'அவர் வராமலேயே போய்விடுவாரோ, என்ற துக்கத்தில் உடலைச் சமைப்பதற்காக எடுத்துவந்த கெட்ட கருமங்கள் எல்லாம் எரிந்து விட்டன.

செய்து காவல்காரர் நண்பர். என்னை அனுப்பவில்லை.

ஏனென்றால், அவர்களுக்குச் த்தம் வேண்டும், அதனால் நான் மட்டும் அங்கு கொஞ்ச உட்கார்ந்திருந்தேன். கழித்து கோவில் நடை சாத்துகின்ற நேரம் வந்தது. இறுதியில் பள்ளியறை வைத்து

அன்றிலிருந்து நான் வேறு; அவர் வேறு என்ற பேதம் இல்லாமல் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கின்ற அந்த அனுபவம் இன்றுவரை உடலை இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

நடை சாத்துகின்ற நேரம் வந்ததும் அங்கிருந்த காவல்காரர் சொன்னார், "ஏம்பா! நடைசாத்துறாங்க. பள்ளியறை எல்லாம் வைச்சுட்டாங்க. கோவிலுக்குள்ளே சென்று தரிசனம் செய்துவிட்டு வந்திடேன்.''

நானோ இங்கு அழுது கொண்டு இருக்கிறேன். அதுவும் துக்கம் தாளாமல் அழுது கொண்டே இருக்கிறேன்.

"உள்ளே சென்று கோவில் மூடப்போறாங்க,'' என்று சொன்ன உடனே எழுந்து வேகவேகமாக ஓடினேன்.

இந்த சாமி இவ்வளவு கூப்பிட்டும் வரவில்லையே என்ற துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. இருந்தாலும், உணர்வில்லாமல் ஓடினேன். என் கண்களில் தாரை தாரையாக, தன்னால் நீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அதைத் துடைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கூட அப்போது எழவில்லை.

கனமான இதயத்தோடு இதை விட ஹரு பெரிய துக்கம் இருக்காது என்ற நிலையில் உடல் தன்னால் கோயிலுக்குள் நுழைந்தது.

பள்ளியறை பூஜை நேரமாதலால் பூசாரிகள் எல்லோரும் வெளியே சென்று இருந்தார்கள். அப்போதெல்லாம் 24 மணி நேரமும் அங்கேயே இருக்க மாட்டார்கள். மேலும், நான் அங்குதான் பெரும்பாலும் இருப்பேன் என்பதால் அங்கிருந்தவா்களும் என்னைப் பெரிதாக பொருட்படுத்தவில்லை.

நேராக உள்பிரகாரத்திற்குச் சென்றேன். என் உள்ளமெல்லாம், 'சாமி! சாமி!'' என்றே துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த நேரத்தில் அங்கு வேறு யாருமே இல்லை. நேராகக் கா்ப்ப கிரகத்திற்குள்ளும் ஒடினேன்.

எப்பவும் கும்பிடுவது போல, கைகளைக் கூப்பி சாமியைக் கும்பிடுவதற்குக் கண்களை மூடும் தறுவாயில்தான் சட்டென்று உரைத்தது. இங்கு ஏற்கெனவே யாரோ இருக்கிறார்கள் !

யாராக இருக்கும் ? என்று பார்ப்பதற்குக் கண்களைத் திறந்து பார்த்தேன். திகைத்து நின்லே றன். புல்லரித்துப் போனேன். நரம்பெல்லாம் உருகிப் போனது ... அங்கு லிங்கத்தின் மீது அமர்ந்து என்னைப் பார்த்து அருணகிரியோகீஸ்வரா சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்.!

அவரைப் பார்த்ததும் இழந்ததைப் பெற்ற ஆனந்தம் பொங்கியது.

''சாமீ... இங்கயா இருக்கிறீங்க! நான் உங்களை எங்கெங்கெல்லாம் தேடிக்கொண்டிருக்கி றன்.'' என்று சப்தமாகச் சொல்லிக் கொண்டே … ''சாமீ.'' என்று பெருங்கால் எடுத்துக் கதறியபடியே உள்ளே ஒடினேன். உயிருக்கும் உயிரான உயிரைப் பிரிந்த சோகம் போக்க கைகளை நீட்டி அவரைத் தொட்டேன்.

அதற்குள் அவரும் தன் கைகளை என் மீது வைத்தார்.

என் கைகளும் அவருடைய கைகளும் இருவரின் உடலையும் ஒரே நேரத்தில் தொட்டுக் கொண்டன. அந்த வினாடியில்தான் unclutching எனும் மஹா பேரனுபவம் என்னுள் நிகழ்ந்தது.

அதை வார்த்தைகளால் என்னால் விவரிக்க முடியவில்லை. வேண்டுமானால் இப்படிச் சொல்லலாம். நான் அவருக்குள் நான் இருப்பதையும்; அவா் எனக்குள் இருப்பதையும் அபைவமாக உணர்ந்தேன்.

அன்றிலிருந்து நான் வேறு; அவர் வேறு என்ற பேகம் இல்லாமல் பொங்கிக் கொண்டே இருக்கின்ற அந்த அனுபவம்தான் இன்றுவரை உடலை இயக்கிக் கொண்டு இருக்கிறது.

அந்தச் சக்திதான் இந்த எல்லா வேலைகளையும், எல்லா அற்புதங்களையும், எல்லாச் சாகனைகளையும் செய்து கொண்டிருக்கிறது.

எப்படி அந்தச் சிறிய பாபறவு, பெரிய பறவையோடு ஒன்றி மலர்ந்ததோ ...

எப்படி நல்ல கருமமும், கெட்ட கருமமுழம் தீர்ந்ததினால் அந்தக் கோபிகை, ஞானம் அடைந்தாளோ, அதே மாதிரி, அந்த வினாடி, 'அவர் வேறல்ல. நான் வேறல்ல' என்று மிகத்தெளிவான அனுபவம் மலர்ந்தது.

(டிக்கிய குறிப்பு:

'பெரிய ஆலமரம் ஒன்று திருவண்ணாமலையின் தெற்குப் பாகத்தில் இருக்கிறது. தெற்குச் சாரலிலேதான் அருணகிரியோகீஸ்வரருடைய இடம் இருக்கிறது' என்பதை ரமணமகரிஷியும் உறுதி செய்கிறார்.

இதேபோன்று என்னுள் பக்தியையும், சிரத்தையையும் மலர்த்திய நிகழ்ச்சி ஒன்றையும் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். சிலருக்கு இதெல்லாம் வெறும் மூடநம்பிக்கையாக, கட்டுக்கதைகளாகக் கூட இருக்கலாம்.

இவர்களைப் பார்த்தீர்களென்றால், அவர்கள் வாழ்க்கையில் நடக்கின்ற ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சி யையும் குறைக்கூறிக் கொண்டு இருப்பார்கள், எதற்கெடுத்தாலும் தர்க்க ரீதியாகவே பார்ப்பார்கள், புரிந்துகொள்வார்கள், அவா்கள் வாழ்க்கையை ஒவ்வொரு வினாடியும் தவறவிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்,

தங்களுக்குள் இருக்கும் ஆனந்தத்தை உள்ளுக்குள் தேடாமல் வீண்டித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள். வரலாற்று ரீதியாகவும், அனுபவ ரீதியாகவும் உண்மையான இந்தச் சம்பவத்தை உணர்வு பொங்க ஒருவர் கேட்பதனாலேயே அவரின் நினைவில் ஒடுவதனாலேயே அந்த நிலையை அடைந்துவிட முடியும்.

தெய்வங்கள் மனித உருவில் இருப்பது ஏன்? மனித உருவங்கள் தெய்வ உருவங்கள் என்பதை உணர்த்துவதற்காகத்தான்.

அருமையான துவக்கம். ஆனால் முடிவல்ல. விவேகானந்தர் சொல்கிறார், ''தேவாலயத்தில் பிறப்பது தவறில்லை. ஆனால் தேவாலயத்திலேயே இறக்கக் கூடாது''

கடவுளாக மாறுவதே இறுதி இலக்கு.

நான் கடவுள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காக வரவில்லை.

நீங்கள் கடவுள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காகவே வந்திருக்கிறேன்.

• நித்ய நிர்விகல்ப நிலை

இதுவரை நாம் பார்த்த பல யுக்திகளின் மூலமாக உங்களுக்குள் நிகழ்ந்த இனிய மாற்றங்களையெல்லாம் தாண்டிய நிலைக்கு இந்த ஒரு கலை எடுத்துச் சென்றுவிடும். அதைத்தான் நித்ய நிர்விகல்பநிலை என்கிறோம். நேரடியாக எந்தவொரு தனி மனிதரையும் ஜீவன் முக்தியை வாழ வைக்கும் வாழ்வியல் கலை இது.

இது போதும்

இது ஒன்று போதும்

இதுவரை நீங்கள் படித்த எல்லாவற்றின் சாரத்தையும், அதைத் தாண்டிய நிலையையும் உங்களுக்குள் இது அனுபவமாக்கிவிடும்.

அது Be Unclutched! ஜீவன் முக்தியை வாழும் ஞானக்கலை; இதை எந்த மொழியிலும் மொழிபெயர்க்க முடியாது! காரணம், பூமிக்குத் தரப்பட்ட புதுப் பரிசு இது. Be Unclutched! இது வார்த்தையல்ல, மகாவாக்கியம்! உன்னதத்தை உள்ளுக்குள் ஊறவைக்கும் அமிர்தம். பிரபஞ்ச சக்தி மானுடலோகத்திற்குத் தந்த பிரசாதம் !

அன்கிளட்ச்சிங் என்றால் என்ன ?

இந்த வார்த்தையே மந்திர சக்தி பெற்றது.

மந்திரம்போல் இந்த வார்த்தையை, இந்த வார்த்தையின் சத்தியத்தை உணர்வதின் மூலமாகவே, நித்ய நிர்விகல்ப நிலை, ஜீவன் முக்த நிலை நம்முள் நிகழ்வதைக் காணலாம்.

ஜீவன் முக்கியை வாமலாம்.

இது வார்க்கையல்ல. மகாவாக்கியம். உன்னதத்தை உள்ளுக்குள் ஊறவைக்கும் அமிர்தம். பிரபஞ்ச சக்தி மானுடலோகத்திற்குத் தந்த பிரசாகம்.

கோர்த்துக் கோர்த்துப்பார்த்து வருகின்ற எண்ணங்களை, தானாகவே காரணம் இல்லாமல் பொங்குகிற எண்ணங்களைக் Pain shaft, joy shaft என்று பிரித்துப் பார்க்கும்பொழுதுதான், உங்கள் மனத்தையே நீங்கள் உருவாக்குகிறீர்கள்.

மனமே அப்போதுதான் உருவாகிறது. நீங்கள் ஆச்சரியமாகக் கேட்கலாம்... மனத்தை அப்போதுதான் மனமே இல்லையா ?

ஆம்! எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்க்கும்வரை, உங்களிடம் மனம் என்ற ஒன்றே இல்லை. கோர்த்தல் எனும் மாயச் செயலால் உருவாகும் நிழல் உருவத்தைத்தான், மனம் என்கிறீர்கள்.

அதுவரைக்கும் மனம் இல்லை

அதற்குப்பிறகும் மனம் இல்லை

எப்போதெல்லாம் எண்ணங்ளைக் கோர்க்குப் பார்க்கிறீர்களோ, அப்போது மட்டும்தான் மனம் எனும் நிழல் தண்டு (Shaft) உருவாகிறது. நிழலை பார்த்த குழந்தை அதைப் பேய் என்று நம்புவதைப் போல உங்களின் ஜீவன் மனத்தைப் பார்த்து பயந்து போயிருக்கிறது.

நிஜத்தில் உங்களின் மனம் என்பது ஒன்றுமில்லாத ஒன்று. மனம் என்பது ஒரு சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாத, பொருத்தமற்ற, ஒழுங்கற்ற எண்ணங்களின் கூட்டுத் தொகை.

எண்ணங்களைக் கோர்த்தால் மனம் இருப்பதாய்த் தெரியும். அதை நிறுத்த ஆரம்பிக்கும் வினாடியே அப்படி ஒன்று இல்லை என்று தெரியும்.

இப்பொமுதே அதைச் செய்து பார்க்கலாம். ஒரு பேப்பரில், என்னென்னவெல்லாம் வருகிறதோ. அதை தொடர்ந்து இருங்கள். எழுதிப்பார்க்கவில்லையென்றாலும், அதை உட்கார்ந்து கவனித்துப் பார்த்தீா்களானாலும் போதுமானது.

உங்களையே அறியாமல் சிரிக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். நமக்குள் என்ன நடக்கிறது! ஒரு ஐந்து நிமிடம், உங்களுக்குள் ஒடுகின்ற எண்ணங்களை எழுதிப்பார்த்து, படித்துப் பார்த்தீர்களென்றால் தெரியும். ஒரு பெரிய பைத்தியக்கார சண்டையே உள்ளே நடந்துகொண்டு இருக்கிறது என்று.

நமக்குள் எழும் எண்ணங்களை துக்க எண்ணங்கள் என்றும், மகிழ்ச்சி எண்ணங்கள் என்றும் ஒன்றும் ஒன்று தொடர்புபடுத்தி தனித்தனியான எண்ணங்களைக் கோர்த்துப்பார்த்தல்.

ுனக்குள், தன்னால் அமர முடியாமைதான் நரகம்.

உலகத்தில் இருக்கின்ற எல்லோருக்கும் நாம் நேரத்தை ஒதுக்குவோம், நேரத்தை வழங்கிவிடுவோம். ஆனால் நாம் நமக்காக நேரத்தை ஒதுக்குவதே இல்லை. துக்கத்தை எல்லாம் கோர்த்துப் பார்க்கும் மனம் ஒடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அது, இல்லாத ஒரு தண்டை உருவாக்கிக் கொண்டே, இருக்கிறது.

இதைத்தான் (pain shaft) துன்பத் தண்டு என்று சொல்கிறோம்.

தன்னையும் அறியாமல் துன்பத் தண்டிலிருந்து துக்கமயமாகத் தொடார்த்து, எண்ணங்கள் வந்துகொண்டே இருக்கிறது.

அதைத் தொடர்பு செய்து, தொடர்பு செய்து கடந்த காலத்தோடு ஒப்பிட்டுக்கொண்டே இருக்கும்.

நமக்குள்ளே பொங்குகின்ற வேதனை, அளவிற்கு இருப்பதனால்தான், நாம் நமக்குள்ளே உட்கார்வதற்குப் பயப்படுகிறோம். வேறு யாருடனாவது உட்கார்ந்துகொண்டே இருப்போம்.

மற்றவர்களுடைய துணையை மேம்படுத்திக் கொண்டு இருப்போமே தவிர, நம்மோடு இருக்கவே மாட்டோம். காரணம், கோர்த்துக் கொள்கின்ற மன அமைப்பு. இதிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்வதுதான் நாம் செய்ய வேண்டிய முதல் காரியம்.

விடுபடுவதற்கான சில முக்கியமான சத்தியங்கள்.

இன்பத்தை செய்யும் முயற்சிகளின் தொகுப்புதான் மொத்த மனித வாழ்வு.

இன்பத்தை நீட்டிக்கவோ, துன்பத்தைக் குறைக்கவோ யாராலும் முடியாது! எவ்வளவு முயன்றாலும் அது இன்னும் ஆழமான துக்கத்திற்கே இழுத்துச் செல்லும்.

ஒவ்வொரு நொடியிலும், ஒன்று எதையோ நீட்டிக்க முயற்சிக்கிறீர்கள். இல்லை, எதையோ குறைக்க முயற்சிக்கிறீர்கள். நீட்டிக்கவோ, குறைக்கவோ செலவிடும் செயலை மட்டும் நிறுத்தினால் போதும். ஒவ்வொரு நொடியிலும் இதற்காகவே வீணாகும் சக்தியும், புத்தியும் மிச்சமாகிவிடும்.

இப்படி ஒவ்வொரு நொடியிலும் சக்தி பொங்க, புத்தி பொங்க வாழ்பவர் ஜீவன் முக்தா. துன்பத்தண்டு, இன்பத் தண்டு என்ற இரண்டு மாயங்களுக்குள்ளும் சிக்கித் தவிப்பவா் மனிதர்.

நிர்விகல்பத்திற்கான முதல் நுட்பம்-1

சில நேரங்களில் தங்களுடைய வாழ்க்கையில் நடந்த இன்பமயமான, சந்தோஷமான நிமிடங்களைக் கோர்த்துக் கொண்டு ஒரு (Shaft-ஐ) இன்பத்தண்டை உருவாக்கிக்கொள்வார்கள். மனத்தில் இன்பத் தண்டையோ, துன்பத் தண்டையோ உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்போம். ஆனால், நிஜ வாழ்வு இன்பமயமானதும் அல்ல; துன்பமயமானதும் அல்ல. அது ஆனந்தமயமானது.

வாழ்க்கையில் நாம் எல்லோரும் செய்யும் இந்த ஒரு முயற்சி தொடர் நம் தோல்வியிலேயே முடிவடைகிறது.

தொடர்ந்து துக்கத்தைக் குறைக்கவும், இன்பத்தை நீட்டிக்கவும் செய்யும் முயற்சியிலிருந்து விடுபடாதவரை சுதந்திரம் இல்லை. இந்த இரண்டை சுற்றிச் சுற்றியே இயங்கும் வாழ்க்கைச் குழலிருந்து விடுபட ஒரே வழி கோர்த்துப் பார்க்கும் எண்ணங்களில் இருந்து விடுபடுவதுதான்.

Part 10: Living Enlightenment (Gospel of THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)

அருணகிரிநாதர் மிக அழகாகச் சொல்கிறார்... ''சும்மா இரு,'' என்று சொல்கிறார்.

உங்களுக்குள்ளேயே, உங்களால் சும்மா இருக்க முடிந்ததென்றால், அதுதான் மொத்த ஆன்மீக வாழ்க்கையினுடைய சாரம்.

ஆனால், நமக்குள் நம்மால் உட்கார முடிவதே இல்லை.

சற்றுமுன் முயற்சித்துப் பார்த்தீர்கள். 'என்னதான் நடக்கிறது பார்க்கலாமே' என்று ஐந்தே ஐந்து நிமிடம்தான் உட்கார்ந்தீர்கள். ஆனால், அவ்வளவு நேரம் இல்லாத இடுப்பு வலி அப்போதுதான் வந்திருக்கும்.

அவ்வளவு நேரம் இல்லாத கால் வலி அப்போதுதான்வரும். அவ்வளவு நேரம் இல்லாத அலைக்கழிக்கின்ற எண்ணங்கள், அப்போதுதான் வரும்.

இல்லாத எல்லா எண்ணங்களும் வரும். அமைதியாக இருப்பதைத்தவிர, நம்முடைய மனம் ஒடி ஒடி ஒடியே பழகிவிட்டது.

ஒரு சின்ன சோதனையை இப்போதே செய்யலாம்.

இந்த நுட்பத்தை பயிற்சி செய்து பாருங்கள். என்ன எண்ணம் வந்தாலும் கோர்த்துப் பார்க்காமல் இருங்கள்.

உதாரணத்திற்கு ... கண்ணை மூடிய உடனேயே முதலில் என்ன எண்ணம் வரும் ? 'போரடிக்குதப்பா! எவ்வளவு நேரம் சும்மா உட்கார்ந்திருப்பது?' என்று வரும்.

பத்து வருடத்திற்கு முன்பு நீங்கள் போரடிக்கிறது என்று உணர்ந்த உணர்வு வேறு. எட்டு வருடத்திற்கு முன்பு உணர்ந்த உணர்வு வேறு. இப்போது வந்திருக்கின்ற உணர்வு வேறு.

ஆனால், இப்போது வந்திருக்கின்ற உணர்வை அப்போது வந்திருந்த உணர்வோடு பார்ப்பீர்கள். அதனால்தான் சலிப்பு வருகிறது. உங்களின் சலிப்பு, இந்த ஒரு நிகழ்வின் சலிப்பல்ல .

பத்துவருட சலிப்புகளின் தொகுப்புதான், பெரிய சலிப்பாக சட்டென வந்து விடுகிறது.

உங்கள் கடந்த காலத்தைப் பற்றி நீங்கள் எப்படிச் சிந்திக்கிறீர்களோ, அந்த அறிவை மாற்றுங்கள். அவற்றிலிருந்து உங்களை விடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் கடந்த காலத்தைப்பற்றிச் சிந்தனை அறிவு மாறினால் மட்டும்தான், எதிர்காலம் மாற்றி அமைக்கப்படுவதற்கான வழி பிறக்கும்.

உங்களுடைய வாழ்க்கையைப் பாத்தீா்களென்றால், ஒரு மிகப் பெரிய pain shaft ஆகத்தான் மதிப்பிட்டு இருப்பீர்கள். இப்பொழுது உங்களுடைய மனது பார்த்ததைப் பார்த்திருக்கலாம், ஒரு ஐந்து நிமிடம் உட்காருவதற்குள்ளே உடலில் எத்தனை ஆட்டம் ஆடுகிறது என்று.

க்கு மனிதனுக்கு மிகப் பெரிய இழப்பு என்னவென்றால், தனக்குள் ஒரு ஐந்து நிமிடம், அமைதியாக உட்கார முடியாமல் இருப்பதுதான். பாருங்கள், நீங்கள் உங்களோடு உட்காருவது என்கின்ற பழக்கமே இல்லாமல் போய்விட்டது.

ஏதாவது ஒய்வு வந்ததென்றால், உடனே வீட்டில் போய் படுக்கையில் சாய்கிறீர்கள். படுக்கையில் விமுந்த உடனே, முதலில் செய்கின்ற வேலை என்னவென்றால், ரிமோட்டைத் தட்டுவது. அந்த ரிமோட்டைத் தேடி எடுத்துகொண்டுதான் படுக்கையிலேயே உட்காருகிறோம்.

என்ன நடந்தாலும் சரி, கோர்த்துப் பார்க்காமல் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையோடு இருங்கள்.

ஒருவேளை கரண்ட் இல்லாமல் தொலைக்காட்சி பார்க்க முடியவில்லையென்றால், என்ன செய்வோம்..? பழைய செய்தித்தாள்களை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு, முதல் வரியிலிருந்து கடைசி வரிவரை, அதையே புரட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருப்போம். எடிட்டர் கூட அப்படிப் படித்து இருக்க மாட்டார்கள்.. அப்படிப் படிப்போம்; கோர்த்துப் பார்ப்போம்.

கோர்த்துப் பார்ப்பதை விட்டுவிட்டு எந்த எண்ணம் வந்தாலும், கடந்த கால அனுபவத்தோடு கோர்த்துப் பார்க்காமல், அப்படியே தளர்வாகப் பாருங்கள்.

போரடிக்குதா ?

சரி அடிக்கட்டும்.

வேறு என்ன செய்ய முடியும் ?''

'இப்போது இப்படித்தான் இருக்கும்' என்று எந்த எண்ணம் வந்தாலும் கோர்த்துப் பார்க்காமல் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையோடு இருங்கள். என்ன நடந்தாவும் சரி. நன்கு ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இப்பொழுது உங்களுக்குள்ளே வலி இருந்தாலும், ஒருவித மந்தத்தன்மை இருந்தாலும், வேறு ஏதாவது துக்கம் இருந்தாலும், என்ன இருந்தாலும் சரி, உங்களுடைய உடல்ரீதியான, மனரீதியான பிரச்சினைகள் எதுவாக இருந்தாலும் சரி.

உதாரணத்திற்கு ...

முட்டி வலி என்றால், இப்போது வலி இருக்கும் இடத்தில் என்ன நடக்கிறது என்று

ஆழ்ந்து பாருங்கள். நேற்று இருந்த முட்டிவலி வேறு, நேற்று முன் தினம் இருந்த முட்டி வலி வேறு, அதற்கு முன்பு இருந்த முட்டி வலி வேறு. இதெல்லாம் தனித்தனியான அனுபவங்கள். அதைக் கோர்த்துப் பார்த்து இப்பொழுது இருக்கின்ற என்று நினைக்காதீர்கள்.

நேற்று முன்தினம் இருந்த முட்டிவலி வேறு, அதற்கு முன்பு இருந்த முட்டிவலி வேறு. இதெல்லாம் குணித்தனியான அனுபவங்கள்.

இப்போது முட்டியில் என்ன நடக்கிறது என்று பாருங்கள்.

ஒரு சின்னக் குழந்தைக்கு ஒரு ரோஜாப்பூ கிடைத்தால் எப்படிப் பார்க்கும், புதிதாக மலர்ந்து பார்க்கும். அதுபோல் புதுமையோடு பாருங்கள். வலி இருக்கின்ற இடத்தைப் பாருங்கள். உடல் வலியாக இருந்தாலும், மனவலியாக இருந்தாலும், புதிதாகப் பாருங்கள்.

அந்த எண்ணத்தைக் கோர்த்துப் பார்க்காமல் ''என்ன நடக்கிறது?''என்று உற்றுப் பாருங்கள்.

ஒரு சின்ன நுட்பம்.

இது ஒரு அருமையான நுட்பம்.

இப்போதே, ஒரு ஐந்து நிமிடம் உட்கார்ந்து பாருங்கள். மனத்திற்குள்ளே எந்த எண்ணம் வந்தாலும், வலியோ, வேதனையோ, துக்கமோ, சந்தோஷமோ, சாந்தமோ என்ன வந்தாலும், 'என்னதான் நடக்கிறது?' என்று அமைதியாகப் பாருங்கள்.

கண்களை மூடி நிமிர்ந்து அமருங்கள்!

எவ்வளவு நேரம் முடிகின்றதோ, அவ்வளவு நேரம் முயன்று பாருங்கள் ....

இந்தச் சிறிய செயலைத் தொடர்ந்து செய்வதினாலேயே, அந்த அசுர மனத்தை எளிதில் மாய்த்து விடலாம். ஜீவன் முக்தியைத் தொட்டு விடலாம். எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்க்காமல் வாழ்வதுதான், ஜீவன் முக்த நிலை.

நிர்விகல்பத்திற்கான முதல் நுட்பம்-3

அடரோக்கியத்தைத் திறக்கும் சாவி! ஆழ்ந்து இந்தத்தியானத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். அன்கிளட்ச் என்பது என்ன என்று ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

வருகின்ற எல்லா எண்ணத்தையுமே சாட்சியாகப் பார்த்தல். எண்ணங்கள் பொங்கப்

பொங்க, அதைத் தொடர்பு செய்து, தொடர்பு செய்து முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல், அன்கிளட்ச் செய்துகொண்டு ஒய்வாக இருப்பது.

ஒரு அருமையான வழி.

எண்ணம் பொங்கும்போதே, வரும் பொழுதே "அன்கிளட்ச்," என்று சொல்லுங்கள். ''அன்கிளட்ச் செய்கிறேன்,'' என்று சொல்லுங்கள்,

இல்லை 'அன்கிளட்ச்' என்ற வார்த்தையை மட்டும் பிரயோகியுங்கள்.

உடனே எண்ணம் இல்லாமல் இரண்டு அமைதியாக இருப்பீர்கள்.

அந்த இரண்டு விளாடிகளுக்குப் பிறகு ஒரு எண்ணம் வரும், 'அட! எண்ணம் இல்லாமல் இருக்கிறதே!' என்கின்ற எண்ணமும் வரும். அதிலிருந்தும் அன்கிளட்ச் செய்யுங்கள்.

திரும்பவும் இரண்டு, மூன்று வினாடிகள் அமைதியாக இருப்பீர்கள். அதன்பிறகு மீண்டும் ஏதாவது எண்ணம் வரும். மீண்டும் அன்கிளட்ச் செய்கிறேன் என்று சொல்லுங்கள், தொடர்ந்து உங்களுக்குள் அன்கிளட்ச் செய்கிறேன் என்கின்ற எண்ணத்தை உருவாக்கினாலே போதுமானது.

''அன்கிளட்ச் செய்கிறேன் என்று மனத்திற்குள் சொல்வதும் இன்னொரு எண்ணம் தானே?''என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

அன்கிளட்ச் செய்கிறேன் என்ற எண்ணம் தானாகவே அழிந்துவிடும்.

கிராமங்களில் பிணத்தை எரிக்கும்போது பார்த்தீர்களென்றால், ஒரு கோலை வைத்து பிணத்தைத் தட்டித் தட்டிவிட்டு எரிப்பார்கள்.

பிணம் சுடு தடி என்று சொல்வார்கள்.

பிணம் எரிந்து முடிந்த உடனே அந்தக் கோலையும் நெருப்பிலேயே போட்டு விடுவார்கள். அதுபோன்றே அன்கிளட்ச் என்கின்ற எண்ணங்களையும் எரிக்கின்ற கோல் மாதிரி, மற்ற எல்லா எண்ணமும் எரிந்தபிறகு, அந்த நெருப்பிலேயே இந்த எண்ணமும் எரிந்து போய்விடும். அழிந்துபோகும்.

அதனால் எந்த எண்ணம் ஏற்பட்டாலும் அன்கிளட்ச் செய்து கொண்டே இருங்கள். அன்கிளட்ச் செய்கிறேன் என்ற நினைவை வைத்துக் கொண்டு இருந்தாலும் போதும். திடீரென்று நீங்களே அந்த எண்ணத்திற்கு வலிமை இல்லாமல் போய்விடுவதைக் காண்பீர்கள்.

எந்த எண்ணம் தோன்றினாலும் அன்கிளட்ச் செய்வது, துக்கமாக இருந்தாலும் சரி, சு கமாக இருந்தாலும் சரி, எதுவாக இருந்தாலும் சரி அன்கிளட்ச் செய்வது.

இந்தச் சிறிய எளிமையான முறையை நடைமுறைப்படுத்தி பார்க்கும் பொமுதுகான் இதனுடைய பலன் தெரியும்.

ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார், 'மிக எளிமையான நுட்பமாக இருக்கிறதே இதைக் கண்டுபிடிப்பதற்காகவா நீங்கள் இருபது வருடம் ஆராய்ச்சி செய்தீர்கள் ?''

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், சாவி சி ன்னதாகத்தான் இருக்கும். அதைப் போட்டுத் திறந்தீர்களென்றால்தான் தெரியும், எவ்வளவு பெரிய பொக்கிஷம் இருக்கும் கதவுகளைத் கிறக்கிறது என்று !

பொக்கிஷம் இருக்கும் கதவுகளைத் திறப்பதற்கு முன்பு. முட்டாள். இப்போது கொடுத்திருக்கின்ற தியான முறை முறை சாவி மாதிரி. இதை உங்களுக்குள்ளே உபயோகம்

எந்த எண்ணம் பொங்கினாலும், கோர்த்துக் கோர்த்துப் பார்க்காமல், அமைதியோடு கவனியுங்கள். அர்த்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்காமல், அமைதியோடு அதைப் பாருங்கள்

செய்தீர்களானால்தான் தெரியும், அது நம்முடைய ஆனந்த பொக்கிஷத்தையே திறக்கிறது.

எந்த எண்ணம் பொங்கினாலும், கோர்த்துக் கோர்த்துப்பார்க்காமல், அமைதியோடு கவனியுங்கள். அர்த்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்காமல், அமைதியோடு அதைப் பாருங்கள். அந்தச் சப்தம் எங்கிருந்து வருகிறது? அதாவது எண்ணங்கள் எங்கிருந்து உருவாகிறது? என்ன நடக்கிறது? என்று அமைதியோடு பாருங்கள். அதுதான் இந்த அன்கிளட்ச் நுட்பத்தின், நிர்விகல்ப கலையின் சாரம். இந்த ஞானக்கலையை இன்னும் சுருங்கச் சொல்ல வேண்டுமானால்... எண்ணங்கள் உங்களின் உங்களுக்குள்ளே உருவாக்கும் சப்தங்களை, மாற்றங்களை, தாக்கங்களை மட்டும் பாருங்கள்.

அதே எண்ணங்கள் உங்களுக்குள்ளே அர்த்தங்களையோ, வேறு எண்ணங்களையோ, ஏக்கங்களையோ உருவாக்குமளவுக்கு அதற்கு ஒத்துழைப்பு தராதீர்கள்.

அதைத்தான் ரத்தினச் சுருக்கமாக ... சப்தத்தைப் பாருங்கள். அர்த்தத்தைப் பார்க்காதீர்கள். பரவசத்திலேயே இருப்பீர்கள் என்று சொல்வோம்.

நிர்விகல்பத்திற்கான முதல் நுட்பம்-4

Encounter each thought individually

டத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தலையில் வந்த வலியும், எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த வலியும், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த வலியும், நேற்று வந்த வலியும் தனித்தனியான அனுபவங்கள்.ஆனால், நாம் எப்போது எனக்குப் பன்னிரெண்டு

வருடமாகத் தலைவலி இருக்கிறது என்று மனத்தில் நினைத்து விடுகிறோமோ, அப்போதே என்ன ஆகிவிடுகிறது?

அது மனத்தில் ஒரு பூதாகரமான துக்கமாக மாறிவிடுகிறது. நம்மால் ஜெயிக்க முடியாத துக்கமாக ஆகிவிடுகிறது.

இந்த ஒரு யூனிட் உணர்வால் ஒரு யூனிட் துக்கத்தை அழித்துவிட முடியும்.

ஒவ்வொரு எண்ணக்கையும் கனித்தனியாக எதிர்கொள்ளுங்கள். ஜீவன் முக்தியை வாழும் ஜீவன் முக்தர்களாவீர்கள்.

இந்த வினாடி மட்டும் உங்களுடைய உடல் எப்படி இருக்கிறது என்பதைப் பாருங்கள்.

உங்களுடைய மனம் எப்படி இருக்கிறது என்று நேரடியாகப் பாருங்கள். தனித்தனியாகப் பார்த்தீர்களானால், வாழ்க்கை துக்கமாகவே இருக்காது. ஏதேர ஒரு துக்கமோ, வலியோ வந்தாலும் கூட, இந்த வினாடி உங்களுக்குள் இருக்கின்ற உணர்வின் மூலமாக, இந்த வினாடி வருகின்ற துக்கத்தை அழிக்க முடியும்.

இந்த வினாடி உங்களுக்குள்ளே உள்ள உணர்வு ஒரு யூனிட் என்றால், உங்களுக்கு வருகின்ற துக்கமும் ஒரு யூனிட்டாகத்தான் இருக்க முடியும்.

இந்த ஒரு யூனிட் உணர்வால், ஒரு யூனிட் துக்கத்தை அமித்துவிட முடியும். ஆனால், ரீங்கள் கடந்த கால துக்கம் மொத்தத்தையும் எடுத்துவந்து, ஒரு இருபது யூனிட்டை எடுத்து வந்து, உங்களுடைய ஒரு யூனிட் உணர்விற்கு முன்பு நிறுத்தினீர்கள் என்றால் என்னாகும் ?

வேறு வழியில்லாமல், உங்களைத் துக்கம் ஜெயித்து விடுகிறது.

ஒரு போர்வீரனைக் கொண்டு, இருபது போர்வீரர்களை அழிக்கமுடியாது. ஒரு வீரனைக் கொண்டு, ஒரு வீரனைத்தான் அழிக்க முடியும்.

அழகான ஜென் கதை ....

ஒரு கோட்டைக்குள்ளே அரசன் ஒருவன் தனியாக மாட்டிக்கொண்டான். கோட்டைக்கு வெளியே நாட்டு போர்வீரர்கள் ஒரு லட்சம் போர் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இவன் தன் இராஜகுருவை நினைத்து வழிபடுகிறான், "குருவே வழிகாட்டுங்கள். நான் எப்படித் தப்பிப்பேன் ?' என்று.

அந்தக் குரு, ஒரு அசரீரியாகச் சொல்கிறார், ''கவலைப்படாகே. வாசலை திறந்துவை. ஒவ்வொரு உள்ளே வரட்டும். ஒருவன் மட்டும் உள்ளே வருகின்ற மாதிரி வாசல் கதவை திறந்து வை.

ஒவ்வொருத்தராக வர வர வெட்டி அழித்துக்கொண்டே இரு. " இந்த எளிமையான நுட்பத்தைச் செய்து, அரசன் ஜெயித்தே விட்டான்.

அதே மாதிரிதான் நம் மனமும். நீங்கள் தனியாக உங்களுடைய உடம்பிற்குள் மாட்டிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள். வெளியில் ஒரு இலட்சம் போர்வீரர்கள் காத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு எண்ணமாக உங்களை விடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். எதிரியை பலவீனப்படுத்துதல்.

இலட்சம் துக்ககரமான எண்ணங்கள் காத்துக்கொண்டு ஒரு இருக்கின்றன.

மிகப் பெரிய மனம் உங்களை அழிப்பதற்காகக் காத்துக்கொண்டு இருக்கிறது. தப்பிப்பதற்கான ஒரே வழி, அதையும் ஏற்கெனவே யோசித்து யோசித்து கடவுளே வழியும் கண்டுபிடித்து இருக்கிறார்.

உங்களுடைய மனமெனும் கோட்டைக் கதவானது, ஒவ்வொரு வினாடியும் ஒவ்வொரு எண்ணம் மட்டும் வருகின்ற மாதிரிதான் இருக்கிறது. நன்றாக யோசித்துப் பாருங்கள், உங்களுக்கு ஒரு வினாடியில் ஒரு எண்ணத்திற்கு மேல் வரமுடியுமா? முடியாது. ஒரு எண்ணம் போனபிறகுதான், இன்னொரு எண்ணம் வரமுடியும். அந்த எண்ணம் போனபிறகுதான், மூன்றாவது எண்ணம் வரமுடியும்.

ஒவ்வொரு எண்ணமாக அழியுங்கள். ஒவ்வொரு எண்ணமாகத் unclutch செய்து உங்களை மனத்திடமிருந்து விடுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள். மனம் எனும் எதிரியைப் பலவீனப்படுத்துங்கள். ஒவ்வொரு எண்ணமாக எதிர்கொண்டால், எதிரி பலமிழப்பான். அசுரனாய்த் தெரியும் மனம் வலுவிழந்து, பலமிமந்துவிடும்.

நிர்விகல்பத்திற்கான முதல் நுட்பம்-5

இது ஒரு சின்ன சோதனை:

எவ்வளவு நேரம் முடிகின்றதோ அவ்வளவு நேரம் கண்களை மூடி வெறுமனே வேறு எந்தத் தியானமும் செய்யாமல் உங்களோடு நீங்களே அமர்ந்திருங்கள் ...

நமக்கு நாமே வைத்துக்கொள்ளும் சிறிய சோதனை இது.

தொடர்ந்து அமருங்கள். முடிந்தளவு எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் அமருங்கள். 21 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு (பரமஹம்ஸா் அங்குத் தியானம் செய்த மக்களோடு தொடர்கிறார் ... )

கண்களைத் திறக்கலாம்... சிலரால் ஐந்து நிமிடத்திற்கு மேலே உட்கார முடியவில்லை பாருங்கள்.

எத்தனை போால் வெற்றிகரமாக, சாட்சியாகப் பார்க்க முடிந்ததோ, நீங்கள் எல்லோரும் உங்களுக்குள் ஆழ்ந்த அமைதி இருப்பதை உணர்வீர்கள். பார்க்க முடியாமல் தடுமாறுகிறவர்கள், குறைந்தபட்சம் உங்களுக்குள் இருக்கின்ற ஒய்வற்ற தன்மையையாவது உணர்ந்து இருப்பீர்கள்.

இதுதான் விடுபடுத்திக் கொள்ளுதல் Unlclutching என்கிறோம்.

நன்றாக ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இரண்டு, மூன்று சத்தியங்களை இப்போது பார்க்கப் போகிறோம்.

முதல் சத்தியம்: எல்லாத் துக்கத்திற்கும் மனமே காரணம், உடல் வலி உட்பட எல்லாவற்றிற்கும் மனமே காரணம்.

இரண்டாவது சத்தியம்: மனத்திலிருந்து உங்களை விடுபடுத்திக் கொள்வதுதான் வாழ்க்கையின் இலட்சியம்.

ுமன்றாவது சத்தியும்: அதற்கான ஒரே வமி விடுபடுத்திக் கொள்ளுக்கு அதாவது சாட்சியாகக் கள்ளி நின்று பார்த்தல்.

அதற்கான ஒரு அருமையான ஆழமான தியானத்திற்குள் நுழைவோம். இந்தத் தியானத்திற்கு 'நித்ய தியானம்' என்று பெயர்.

The technique that gives the total Essence

நித்ய தியானம்தான் என்னுடைய ஆன்மீக ஆராய்ச்சியினுடைய சாரம்.

சின்ன வயதில் இருந்தே ஆன்மீக விஷயங்களை ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டு இருந்தோம். பல ஆண்டுகளாக நான் ஆராய்ச்சி செய்ததின் சாரம், அதாவது பத்து வயதில் துவங்கிய அந்த ஆராய்ச்சி, இருபத்திரண்டு வயதில் ஞானமடையும்வரை பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் நடந்தது.

அதன் பிறகு, அடுத்த மூன்று ஆண்டுகள் அதை மற்றவர்களுக்குச் சொல்வதற்கான சூக்கிரத்தை வகுப்பதற்காக ஆராய்ச்சி செய்தேன்.

அதன்பிறகு ஐந்து வருடமாகப் பலரோடு இந்தச் சூத்திரத்தை நடைமுறை ஆராய்ச்சி செய்து பார்க்கிருக்கிறோம்.

முதலில் செய்த பன்னிரெண்டு வருடம், அதன்பிறகு செய்த மூன்று வருடம், அதன் பிறகு ஐந்து வருடம். மொத்தம் இருபது ஆண்டுகள் என்னுடைய ஆன்மீக ஆராய்ச்சியினுடைய பலன் இந்த 'நித்ய தியானம்'. அந்தச் சாரத்தை ஆழ்ந்து உள்வாங்கிக் கொள்ளுங்கள். உடலும், மனமும் முழுமையாக உங்களுக்குள் மலரும்.

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள் அறுபது சதவிகித ஹிந்துக்கள், தங்களுடைய உடல், முழு வளர்ச்சி அடைவதற்கு முன்பே இறந்துவிடுகிறார்கள். தங்களுடைய உடல் முழு வளர்ச்சி அடைவதற்கே அவகாசம் அமைவதில்லை. நம்முடைய உடல் முழு வளர்ச்சி அடையாமல் இருப்பதற்குக் காரணம் மனத்தினுடைய தலையீட்டால்தான்.

மனம், உடலை வைத்து அழுத்தும் பொழுது, உடல் முழுமையாக இயங்கு வதற்கான சாத்தியக்கூறு இல்லாமல் போய்விடுகிறது. உங்கள் உடலும் மனமும் மலர்வதற்க்கான ஒரு அருமையான தியான நுட்பம் நித்ய தியானம்.

முதல் ஏழு நிமிடங்கள் : வஜ்ராசன நிலையில் அமர்ந்து கண்களை மூடியும், உங்கள் கைகளை இடுப்பின் மேல் வைத்தும், சீரற்ற முறையில் சுவாசிக்க வேண்டும்.

ஆழமாகவும், ஒழுங்கற்ற முறையிலும், மூச்சை உள்ளே இழுத்து வெளியே விட விட வேண்டும். உங்களுடைய முழுக்கவனமும் சுவாசத்திலேயே குவியச் செய்யுங்கள். உங்களுடைய இருப்பே சுவாசமாக மாற வேண்டும்.

இந்த ஆழமான சீரற்ற சுவாசமுறை உங்கள் தசைகளில் உள்ள இறுக்கத்தையும், சம்ஸ்காரங்களையும் விடுபடுத்தி, வெளியேற்ற ஆரம்பித்து விடும்.