89. Μύθοι για *το κάρμα*

Ερ: Μπορεί το κάρμα μας να εξαντληθεί προσφέροντας φιλανθρωπικές υπηρεσίες;

Πρέπει να δείτε ποιό είναι το κίνητρο σας για την κοινωνική υπηρεσία. Κοιτάξτε ειλικρινά τον εαυτό σας κατάματα. Τι θέλετε να κάνετε με την υπηρεσία που θέλετε να προσφέρετε;

Σας παρακινεί ο φόβος ότι θα πάτε στην κόλαση εαν δεν κάνετε καλές πράξεις; Είναι ίσως η επιθυμία για ένα καλό όνομα ή δημοσιότητα; Ή μήπως είναι απλώς για να έχετε κάτι για να απασχολείστε; Είναι η απληστία για μια καλή μεταθανάτια ζωή ή για μια καλύτερη επόμενη γέννηση;

Εάν σας οδηγεί ο φόβος ή η απληστία, δεν θα μπορέσετε ποτέ να απολαύσετε έντονα την υπηρεσία προς τους άλλους. Ένα μέρος του εαυτού σας θα κάνει την πράξη της υπηρεσίας ενώ ένα άλλο μέρος σας θα είναι παγιδευμένο στη σκέψη για τα οφέλη από αυτήν. Έτσι δεν είστε θα ακέραιοι όσον αφορά αυτή την πράξη και δεν εκπληρώνεστε πλήρως μέσω αυτής.

Η δράση είναι κάτι που μπορεί να σας βάζει παραπάνω δεσμά. Εξωτερικά και κοινωνικά, φαίνεται καλή και απαλλαγμένη από δεσμά. Αλλά μέσα στον εσωτερικό σας χώρο θα μπορείτε να δείτε ότι δεν θα είναι έτσι. Διότι ολόκληρη η ανθρωπότητα ταλαντεύεται γύρω από τη δράση που είναι προσανατολισμένη στο αποτέλεσμα. Έτσι αυτό επεκτείνεται και στην φιλανθρωπία. Τουλάχιστον στην φιλανθρωπία να μην σκέφτεστε

τα χρήματα ή την φήμη. Να μην σχεδιάζετε

να εντυπωσιάσετε. Να μην σχεδιάζετε να κάνετε αισθητή την παρουσία σας.

Κάντε τη δουλειά για τη δουλειά την ίδια! Μην σχεδιάζετε τίποτα. Απλά κάντε οποιαδήποτε υπηρεσία και οπουδήποτε. Αυτό το είδος υπηρεσίας θα εμφυσήσει μια τεράστια δύναμη στην ύπαρξή σας. Για τουλάχιστον μισή ώρα την ημέρα κάντε κάτι το ανιδιοτελές, χωρίς να σκέφτεστε κάποια αποτελέσματα ή κάποια οφέλη για τον εαυτό σας. Θα μπορέσετε τότε να βιώσετε την αληθινή χαρά της υπηρεσίας.

Το κάρμα μπορεί να εξαντληθεί μόνο μέσω της βαθιάς κατανόησης, της επίγνωσης και τουλάχιστον μιας αναλαμπής της συνείδησης.

Ερ: Τι συμβαίνει όταν κάποιος πεθαίνει πρόωρα, όπως σε μια αυτοκτονία ή ένα ατύχημα;

Στην περίπτωση ενός πρόωρου θανάτου, η ψυχή πρέπει να περιμένει το χρόνο που προοριζόταν να ζήσει, προτού μπορέσει να πάρει ένα νέο σώμα. Στην περίπτωση της αυτοκτονίας, ο πόνος είναι πολύ πιο έντονος από αυτόν που θα ήταν εαν το πνεύμα συνέχιζε να ζει. Είναι σαν να έχετε μπροστά σας ένα πιάτο φαγητό, αλλά να μην έχετε τα χέρια ή το σώμα για να το απολαύσετε!

Σε περίπτωση ατυχήματος, το πνεύμα θα συνεχίσει να υπάρχει χωρίς όμως το σώμα, αλλά δεν θα υπάρχει πόνος όπως συμβαίνει στις περίπτωσεις αυτοκτονίας. Το πνεύμα θα ζει με την ίδια συνείδηση που θα ζούσε εαν ήταν ζωντανό. Απλώς περιμένει μέχρι να αποκτήσει το επόμενο

σώμα.

Ε: Είναι οι αναδρομές σε προηγούμενες ζωές χρήσιμες και ασφαλείς;

Η αναδρομή σε προηγούμενη ζωή δεν πρέπει να γίνεται παρά μόνο από ένα Φωτισμένο ον. Έχει μια τόσο ισχυρή επιρροή που μπορεί να επηρεάσει ακόμα και αυτή τη γέννηση. Για παράδειγμα, εαν ήσασταν τυφλός σε μια προηγούμενη ζωή, όταν γίνει η αναδρομή, μπορεί να τυφλωθείτε και σε αυτή τη γέννηση!

Ένα μη Φωτισμένο ον που κάνει την αναδρομή θα υποφέρει επίσης από τα κάρμα του ατόμου για το οποίο την κάνει.

Για να καθαρίσετε μια αναδρομή σε προηγούμενη ζωή, θα πρέπει να ξέρετε πώς να τη χειριστείτε, να καθαρίσετε τα σαμσκάρα του παρελθόντος και να την κλείσετε.

Ερ: Όταν ο Δάσκαλος καθαρίζει τα κάρμα**, πρέπει να περάσουμε μέσα από πόνο;**

Όταν ο Δάσκαλος αφαιρεί το κάρμα, αυτό μπορεί να νιώσετε κάτι να μοιάζει με μια αίσθηση του πόνου. Στην πραγματικότητα, ο Δάσκαλος θα αφαιρεί σε ένα δευτερόλεπτο τον πόνο πολλών γεννήσεων, που διαφορετικά θα χρειαζόταν πολλές γεννήσεις για να διαλυθεί. Έτσι, συγκριτικά μπορούμε να πούμε πως δεν υπάρχει κάθόλου πόνος.

Η Σάραντα Ντέβι λέει, όταν ο Δάσκαλος σας καθαρίζει τα σαμσκάρας είναι σαν, εσείς να αντιμετωπίζετε τον πόνο από ένα αγκάθι αντί να υποφέρετε από ένα κάταγμα