63. Ο Ανύπαρκτος στην Πραγματικότητα Άξονας

Ο Άξονας του Πόνου Προκαλεί διάφορα Επώδυνα Περιστατικά στην Ζωή σας

Υπάρχει μια πολύ όμορφη αναλογία από τον Ραμάνα Μαχαρίσι, έναν Φωτισμένο Δάσκαλο από την Ινδία. Όταν ένας σκύλος μασάει ένα ξερό κόκαλο, καθώς θα μασάει, τα θραύσματα του κόκκαλου θα εισχωρούν στο στόμα του προκαλώντας του αιμορραγία. Ο σκύλος νομίζοντας ότι το αίμα προέρχεται από το κόκαλο θα απολαμβάνει το αίμα αυτό. Και θα συνεχίζει να μασάει το κόκαλο για την απόλαυση που το προσφέρει αυτό το αίμα! Χωρίς όμως να συνειδητοποιεί ότι το αίμα προέρχεται από το ίδιο του το στόμα και όχι από το κόκαλο.

Εάν η βία σάς εξιτάρει, θα περιμένετε τέτοιου είδους περιστατικά να συμβούν στην ζωή σας. Εάν ο πόνος σάς εξιτάρει, εάν πιστεύετε ότι η ζωή σας είναι ένας άξονας πόνου, θα περιμένετε αυτού του είδους τα περιστατικά στην ζωή σας προκειμένου να ενισχύσετε και να ενδυναμώσετε την πεποίθησή σας σε αυτά. Αυτή είναι και σε γενικές γραμμές η ανθρώπινη ψυχολογία. Παρόλο που οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι θέλουν να σπάσουν τον άξονα της βίας ή τον άξονα του πόνου που αυτοί έχουν δημιουργήσει, στην πραγματικότητα τον καλλιεργούν στα κρυφά.

Ο Άξονας του Πόνου

Επιτρέψτε μου να προσφέρω μια βαθύτερη κατανόηση σχετικά με το θέμα . Ο πόνος που είχατε πριν από δέκα χρόνια, ο πόνος που είχατε πριν από εννέα χρόνια, ο πόνος που βιώσατε πριν από επτά χρόνια, ο πόνος που βιώσατε πριν από τρία χρόνια και ο πόνος που βιώσατε χθες είναι όλα ασύνδετα, ανεξάρτητα, μεμονωμένα περιστατικά. Αλλά εσείς μπορεί να αρχίζετε να τα συνδέετε όλα αυτά και δημιουργείτε έναν άξονα πόνου. Συνδέοντας έτσι όλους αυτούς τους άξονες σκέψης και δημιουργώντας έναν μεγάλο άξονα, αρχίζετε να σκέφτεστε και να πιστεύετε: "Η ζωή μου είναι ένας πόνος". Αληθεύει όμως αυτό; Όχι! Τι συνέβη όμως σε όλα τα γλυκά περιστατικά χαράς που βιώσατε στο ενδιάμεσο; Σίγουρα, θα πρέπει να υπήρχαν τουλάχιστον μερικές στιγμές χαράς στο ενδιάμεσο; Απλώς αυτές θα ξεχάστηκαν. Δεν τις συλλέγετε ποτέ για να σχηματίσετε έναν άξονα. Έτσι, ο άξονας, ο οποιοσδήποτε βασικά άξονας, δεν είναι ποτέ πραγματικά αληθινός, επειδή εστιάζει μόνο σε ένα κομμάτι του συνόλου της βιογραφίας σας.

Πρώτον, συνήθως αρχίζετε να αρχειοθετείτε τις οδυνηρές αναμνήσεις για λειτουργικούς σκοπούς. Αρχειοθετείτε όλους τους πόνους σας, πιθανότατα ώς ένα είδος ιατρικού ιστορικού ή για να το πείτε στο γιατρό σας. Σιγά σιγά λοιπόν, αρχίζετε να πιστεύετε ότι όλοι αυτοί οι πόνοι που συνέβησαν στη ζωή σας είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Αποφασίζετε λοιπόν ότι η ζωή σας είναι ένας πόνος- ότι η ζωή σας είναι μία δυστυχία. Τη στιγμή που παίρνετε την απόφαση ότι η ζωή σας είναι ένας πόνος ή μία δυστυχία, θα δημιουργείτε κόλαση για τον εαυτό σας.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙΤΕ ΑΠΌ ΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΤΟΥ ΝΟΥ

Για παράδειγμα, μέχρι πρωτίστως απλά περπατούσατε, διότι δεν μπορούσατε να πετάξετε. Γνωρίζετε επίσης ότι στο παρελθόν σας ποτέ δεν πετούσατε αλλά μόνον περπατούσατε. Μπορείτε λοιπόν να πιστέψετε ότι από αύριο θα αρχίσετε να πετάτε; Αυτό δεν γίνεται. Θα γνωρίζετε ότι και αύριο επίσης θα εξακολουθείτε μόνον να περπατάτε.

Βασίζεστε αποκλειστικά στις εμπειρίες αυτές που θυμάστε από το παρελθόν σας για να προβλέψετε το μέλλον σας, αποκλείοντας όμως πολλές καινούριες δυνατότητες.

Ο Άξονας της Χαράς

Η χαρά που βιώσατε πριν από δέκα χρόνια, η χαρά που βιώσατε πριν από εννέα χρόνια, η χαρά που βιώσατε πριν από τρία χρόνια και η χαρά που βιώσατε πριν από ένα χρόνο είναι όλες ανεξάρτητες, μεμονωμένες και ασύνδετες σκέψεις. Στο παρόν όμως, συνδέετε όλες αυτές τις σκέψεις και δημιουργείτε έναν μεγάλο άξονα χαράς.

Μπορεί να ταυτίσατε την χαρά σας με ένα αντικείμενο, ένα πρόσωπο ή έναν χώρο, όπως π.χ. ένα συγκεκριμένο θέρετρο διακοπών. Στο τώρα λοιπόν θα προσπαθείτε ξανά και ξανά να τα επαναφέρετε στη ζωή σας, να φέρετε αυτό το πρόσωπο, το αντικείμενο, τον χώρο ή το περιστατικό στη ζωή σας. Όσο όμως κι αν προσπαθήσετε, δεν θα μπορέσετε να αναβιώσετε την ίδια χαρά το οποίο και θα σας βάζει σε περαιτέρω πόνο!

Είτε ο Άξονας του πόνου είτε ο άξονας της Χαράς - Και τα δύο θα σας οδηγούν προς την Δυστυχία

Στη ζωή, δημιουργούμε συνεχώς άξονες είτε πόνου είτε χαράς. Μόλις δημιουργήσετε έναν άξονα πόνου, θα προσπαθείτε αμέσως να τον σπάσετε. Ενώ όταν δημιουργείτε έναν άξονα χαράς, θα προσπαθείτε να τον επιμηκύνετε! Αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι δεν μπορείτε ούτε να

επιμηκύνετε τον άξονα της χαράς ούτε να σπάσετε τον άξονα του πόνου - απλά επειδή ο άξονας αυτός καθεαυτός δεν υπάρχει. Δεν είναι παρά απλώς η επιλεκτική σας μνήμη. Ο ίδιος ο άξονας είναι η φαντασία σας.