56. Η ευγνωμοσύνη από μόνη της είναι αρκετή!
# **Η ευγνωμοσύνη από μόνη της είναι αρκετή!**
Τι είναι η ευγνωμοσύνη
Όταν αναγνωρίζουμε ότι είμαστε μέρος του συνολικού σχεδίου της Ύπαρξης και ότι η Ύπαρξη μας φροντίζει με αγάπη κάθε λεπτό, κυριευόμαστε από ευγνωμοσύνη. Νιώθουμε πραγματικά ευγνώμονες για τα όσα λαμβάνουμε την κάθε στιγμή, ακόμη και αν αυτά είναι τα πιο βασικά όπως η χρήση των άκρων και των αισθήσεών μας.
Η ευγνωμοσύνη είναι η απόκριση σας κάθε φορά που αναγνωρίζετε την αφθονίας της Ύπαρξης. Είναι μια θαυμάσια ενέργεια η οποία ανθίζει μέσα σας.
Εάν υπάρχει μια ενέργεια που να φροντίζει για τα πάντα στην ζωή σας, αυτή είναι η ενέργεια της ευγνωμοσύνης! Εάν ποτέ νιώθετε ότι κάτι λείπει από τη ζωή σας, αυτό συμβαίνει επειδή νιώθετε λιγότερη ευγνωμοσύνη.
Η ευγνωμοσύνη θα πρέπει να είναι ένα με την αναπνοή σας. Η ευγνωμοσύνη είναι μια ενέργεια που μεταμορφώνει. Μεταμορφώνει τα γεγονότα μέσα σας και
τριγύρω σας. Είναι μια ενέργεια που σας εναρμονίζει με την ενέργεια του σύμπαντος και σας επιφέρει μια τεράστια ευημερία. Με την ευγνωμοσύνη θα δείτε
ότι η Ύπαρξη απλώς θα ανταποκρίνεται σε εσάς - σαν να ήταν ένα ζωντανό ον. Αυτό είναι λοιπόν το κανάλι της επικοινωνίας με την Ύπαρξη!
Όταν η ευγνωμοσύνη συμβαίνει μέσα σας, αυτή θα λειτουργεί υπέροχα μέσω του νόμου της έλξης προσελκύοντας μεγάλη ευημερία προς τα εσάς. Πώς καθίσταται όμως αυτό δυνατόν;
Μια μικρή ιστορία:
Ο Ακμπάρ* , ένας μεγάλος βασιλιάς της αρχαίας Ινδίας, και ο Μπιρμπάλ* , ο σύμβουλός του, περπατούσαν μαζί στο δρόμο μια μέρα.
Καθώς περνούσαν μπροστά από έναν έμπορο σανταλόξυλων ο Ακμπάρ * είπε στον Μπιρμπάλ* : "Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω όρεξη να κρεμάσω αυτόν τον άνθρωπο".
Πέρασε ένας μήνας και οι δυο τους πέρασαν ξανά μπροστά από τον ίδιο έμπορο σανταλόξυλων.
Αυτή τη φορά ο Ακμπάρ* είπε: "Είναι παράξενο, αλλά έχω όρεξη να δώσω σε αυτόν τον άνθρωπο κάποια δωρεά σήμερα! Πώς είναι δυνατόν αυτό;
Ο Μπιρμπάλ* απάντησε, "Ω βασιλιά! Ένα μήνα πριν, η επιχείρηση του εμπόρου σανταλόξυλων υπέφερε και όταν σας είδε να περνάτε από μπροστά του, σκέφτηκε: "Αν ο βασιλιάς πεθάνει, οι αυλικοί θα
Birbal - Ένας από τους υπουργούς του αυτοκράτορα Ακμπάρ, που θεωρείται πως ήταν πολύ έξυπνος. Ως εκ τούτου, πολλές ιστορίες έχουν γραφτεί γύρω από αυτόν και τον Ακμπάρ. Ακμπάρ - αυτοκράτορας των Μογγόλων.
συμπέρασμα ότι η ευγνωμοσύνη παίζει έναν
έρθουν να αγοράσουν πολλά σανταλόξυλα από μένα για την πυρά της κηδείας του".
Έτσι αυτός έστειλε αυτές τις αρνητικές δονήσεις που σας ώθησαν να νιώσετε μίσος απέναντί του. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο την τελευταία φορά αισθανθήκατε σαν να θέλετε να τον κρεμάσατε χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο. Αμέσως λοιπόν εγώ αγόρασα πολύ σανταλόξυλο από αυτόν για να φτιάξω τραπέζια και καρέκλες για το βασίλειό μας. Αυτό τον έκανε πολύ ευτυχισμένο. Σήμερα, αισθάνεται μεγάλη ευγνωμοσύνη προς εσάς γι' αυτό.Έτσι τώρα σας έχουν αγγίξει αυτές οι θετικές δονήσεις που προέρχονται από αυτόν και γι' αυτό αισθάνεστε ότι θέλετε να του δώσετε κάποια δωρεά!
Σύμφωνα με το νόμο της έλξης, οι όμοιες ενέργειες έλκουν η μία την άλλη. Πώς όμως μπορούμε να το εφαρμόσουμε αυτό στην ευγνωμοσύνη; Καταλάβετε το εξής: όταν αισθάνεστε ευγνωμοσύνη για όλα, αυτό σημαίνει ότι αισθάνεστε ικανοποιημένοι, ότι αισθάνεστε ευτυχισμένοι. Έτσι, όταν εκπέμπετε ευγνωμοσύνη, η ενέργεια της εκπλήρωσης σας θα προσελκύει την εκπλήρωση πίσω σε σας υπό την μορφή των υλικών κερδών, των καλών σχέσεων, της καλής υγείας κ.ο.κ. Έτσι λοιπόν λειτουργεί, κατ'αυτόν τον τρόπο.
Το κυριότερο είναι ότι η ευγνωμοσύνη σας κάνει να συντονίζεστε με την Ύπαρξη και σας μεταμορφώνει σε ένα όμορφο ανθρώπινο ον.
Οι ψυχολόγοι έχουν μελετήσει τις επιδράσεις του αισθήματος της ευγνωμοσύνης στους ανθρώπους. Στην πρώτη τους μελέτη, δύο ερευνητές, ο Dr. Michael McCollough του Πανεπιστημίου Southern Methodist στο Ντάλας του Τέξας και ο Dr. Robert Emmons του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Davis, της Καλιφόρνια, κατέληξαν στο σημαντικό ρόλο στην ευημερία του ατόμου.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότιοι καθημερινές ασκήσεις ευγνωμοσύνης οδηγούσαν στα υψηλότερα αναφερόμενα επίπεδα εγρήγορσης, ενθουσιασμού, αποφασιστικότητας,
αισιοδοξίας, ενέργειας αλλά και λιγότερης κατάθλιψης και λιγότερου άγχους. Πρότειναν επίσης ότι θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να αυξήσει την αίσθηση της ευημερίας του και να δημιουργήσει θετικά κοινωνικά αποτελέσματα μόνο και μόνο με το να αναγνωρίζει όλα αυτά με το οποία έχειευλογηθεί.
Να είστε ευγνώμονες που απλά 'είστε'
Όταν λέω στους ανθρώπους να ζουν με την αίσθηση της ευγνωμοσύνης, αρχίζουν αμέσως να ψάχνουν για κάποιους λόγους. Η πραγματική ευγνωμοσύνη δεν μπορεί ποτέ να έχει κάποιο λόγο. Συμβαίνει ως μια άνθηση χωρίς κάποια αιτία μέσα σας. Ανθίζει το λουλούδι για κάποιο λόγο; Όχι! Ανθίζει επειδή αυτή είναι η ίδια του η φύση. Η ευγνωμοσύνη λοιπόν είναι η πραγματική μας φύση. Έχει όμως καλυφθεί από διάφορα επίπεδα προγραμματισμού από την κοινωνία.
Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία η ίδια δεν γνωρίζει τη γλώσσα της ευγνωμοσύνης. Γνωρίζει μόνο τη γλώσσα της χρησιμότητας. Σας εμφυσά αμέσως την απληστία και τον φόβο έτσι ώστε να της επιφέρετε τα απαραίτητα αποτελέσματα. Η κοινωνία δεν γνωρίζει ότι υπάρχει και το μονοπάτι της ευγνωμοσύνης το οποίο μπορεί να επιφέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα από αυτό του φόβου και της απληστίας.
Υπάρχουν άπειροι λόγοι για να νιώθετε ευγνωμοσύνη. Η ίδια η ζωή είναι ένα δώρο το οποίο έχουμε λάβει. Μήπως δούλεψε κάποιος από εμάς για να το λάβει; Όχι. Το να γεννηθούμε απλά με μια ανθρώπινη συνείδηση είναι η πρώτηπρώτη ευλογία που λάβαμε. Η ευγνωμοσύνη μας λοιπόν θα πρέπει να ξεκινάει λοιπόν από εκεί. Απλά επειδή υπάρχουμε θα πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη.
Ένα νεαρό κορίτσι κάθισε στο τραπέζι για να φάει. Άρχισε να τρώει όταν η μητέρα της την σταμάτησε ξαφνικά και την ρώτησε: "Είπες την προσευχή πριν φας;". Το κορίτσι απάντησε, "Είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα σε
αυτό το πιάτο για το οποίο να μην έχω ήδη ευχαριστήσει τον Θεό τουλάχιστον μία φορά.'
Καταλάβετε, εάν ποτέ νιώσετε ότι η ζωή είναι βαρετή, ότι δεν είναι τόσο ζουμερή όσο πιστεύετε ότι θα έπρεπε, είναι επειδή δεν έχει ανθήσει ακόμα μέσα σας η ευγνωμοσύνη. Η ευγνωμοσύνη είναι η ενέργεια που κάθε στιγμή κάνει τη ζωή σας έντονη και συναρπαστική. Αυτό είναι ένα από τα βασικά μυστικά της ζωής.
Όλα είναι ένα δώρο
Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν βιώνετε την ευγνωμοσύνη είναι ότι θεωρείτε τα πάντα δεδομένα. Αισθάνεστε ότι οτιδήποτε σας προσφέρουν οι άλλοι είναι ένα κληρονομικό σας δικαίωμά. Καταλάβετε ότι ο κόσμος θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο αντί να ασχολείται με εσάς. Έτσι, είναι στην πραγματικότητα είναι ένα δώρο από αυτούς προς εσάς και για αυτό θα πρέπει να τους ευχαριστείτε.
Να δέχεστε και το παραμικρό πράγμα στη ζωή ως ένα δώρο. Όταν κάθεστε να φάτε, έχετε ποτέ ευχαριστήσει τα ίδια τα δάχτυλά σας; Διότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν δάχτυλα για να φάνε! Το έχουμε σκεφτεί ποτέ αυτό; Ποτέ! Κοιτάμε μόνο εκείνους που έχουν ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι στο δάχτυλό τους. Ποτέ δεν κοιτάμε αυτούς που δεν έχουν δάχτυλα.
καταλάβουμε είναι ότι κανένας άνθρωπος δεν έχει γεννηθεί απλά και μόνο για να μας
Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν βιώνετε την ευγνωμοσύνη είναιότι θεωρείτε τα πάντα δεδομένα.
ευγνωμοσύνη για τα μικρά πράγματα, όλη μας η ευαισθησία θα αυξηθεί. Θα γίνουμε πιο εκλεπτυσμένοι. Μια μικρή ιστορία:
Ένας άντρας διηγούνταν στον φίλο του το πώς χάθηκε μια μέρα στην έρημο..
Είπε στον φίλο του: "Σε απόλυτη απελπισία, γονάτισα και προσευχήθηκα να οδηγηθώ έξω από την έρημο".
Ο φίλος του έμεινε κατάπληκτος από την ιστορία και τον ρώτησε: "Λοιπόν, ο Θεός απάντησε στην προσευχή σου;".
Ο άνδρας απάντησε, "Ω, όχι! Πριν από αυτό ένας εξερευνητής εμφανίστηκε από τοπουθενά και μου έδειξε το δρόμο.''
Section 2
Αυτό δείχνει το πόσο αναίσθητοι έχουμε γίνει με την ζωή! Συνεχίζουμε να θεωρούμε τα πάντα δεδομένα. Αν ευαισθητοποιούσαμε τους εαυτούς μας μέσω της ευγνωμοσύνης, δεν θα παίρναμε ποτέ τίποτα ως δεδομένο - ούτε τα δάχτυλά μας, ούτε τον πλούτο μας, ούτε την έγκαιρη πολλές φορές καλοσύνη της Ύπαρξης. Όταν συμβαίνει όμως η ευαισθησία μέσα μας, κάθε στιγμή περνάει έχοντας ένα βαθύ δέος για τα τεκταινόμενα της Ύπαρξης.
Σεβαστείτε τους άλλους μεευγνωμοσύνη
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να
υπηρετεί. Όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται σαν και εμάς στο μονοπάτι της ζωής, και κάνουν πράγματα για εμάς ως μία ευγενική χειρονομία αγάπης.
Ειδικά μεταξύ των συντρόφων, πολλά πράγματα λαμβάνονται ως δεδομένα. Κατά κάποιο τρόπο, αυτή η ιδέα δυστυχώς έχει ριζώσει πολύ βαθιά μέσα στην κοινωνία μας. Εξαιτίας αυτού, πολλοί γάμοι διαλύονται στις μέρες μας.
Όταν πραγματικά
θα νιώθετε
ευγνώμονες για
τους ανθρώπους
με τους οποίους
σχετίζεστε, τότε
δεν θα είστε
κτητικοί μαζί τους
Σας λέω, ακόμα και σε μια σωματική σχέση με ένα άλλο άτομο μπορεί να υπάρχει μια βαθιά ευγνωμοσύνη για το σώμα του άλλου. Αυτό θα μετατρέψει το όλο πράγμα σε μια θεϊκή εμπειρία αντί μίας απλά σωματικής απόλαυσης. Όταν μπορείτε να αντλήσετε τόση πολλή ευχαρίστηση μέσω του άλλου ατόμου, γιατί να μη νιώσετε ευγνωμοσύνη προς αυτό; Αν ο άλλος/άλλη εξαρχής λάμβαναν έναν βαθύ σεβασμό από το ταίρι τους, πολλοί γάμοι θα μπορούσαν τελικά να σωθούν.
Μια μικρή ιστορία:
Ένας άνδρας προσευχήθηκε στον Θεό: "Κύριε, σε παρακαλώ, ελέησέ με. Δουλεύω τόσο σκληρά, ενώ η γυναίκα μου μένει στο σπίτι. Της αρέσει να μένει στο σπίτι, ενώ εγώ κοπιάζω όλη μέρα. Σε παρακαλώ, δώσε μου μια ευλογία με την οποία θα γίνω η γυναίκα μου και εκείνη θα γίνει εγώ. Θέλω να της δώσω ένα μάθημα για το πόσο σκληρή είναι η ζωή ενός άνδρα.
Ο Θεός πραγματοποίησε την επιθυμία του.
Το επόμενο πρωί, ο άντρας που τώρα ήταν η γυναίκα, ξύπνησε νωρίς το πρωί, ετοίμασε το μεσημεριανό γεύμα για τα παιδιά, έφτιαξε πρωινό, ετοίμασε τα παιδιά και τα πήγε στο σχολείο. Στη συνέχεια επέστρεψε και έβαλε τα ρούχα στο πλυντήριο, πήγε στην τράπεζα και εξαργύρωσε τις επιταγές, πλήρωσε τους λογαριασμούς του
ηλεκτρικού ρεύματος και του τηλεφώνου. Στη συνέχεια πήγε στην αγορά και αγόρασε μερικά τρόφιμα, έβαλε τα ρούχα να στεγνώσουν, πήρε τα παιδιά από το σχολείο, διευθέτησε όλα τα προβλήματά τους, τα βοήθησε με τα μαθήματά τους, είδε τηλεόραση και σιδέρωσε τα ρούχα ταυτόχρονα. δείπνησε και πήγε για ύπνο. Στη συνέχεια ετοίμασετο δείπνο, τάισε τα παιδιά και τα έβαλε για ύπνο, Το επόμενο πρωί ο άνδρας προσευχήθηκε και πάλι στο θεό: "Ω, Θεέ μου, δεν νομίζω ότι μπορώ να καταφέρω να συνεχίσω έτσι και αύριο. Σε ικετεύω να με μετατρέψεις ξανά σε άνδρα.
Ο Θεός απάντησε: "Φυσικά και θα σε επαναφέρω πίσω στον εαυτό σου, όμως θα πρέπει να περιμένεις εννέα μήνες γιατί τώρα κυοφορείς ένα παιδί!".
Κάθε άτομο παίζει έναν ίσο ρόλο στη ζωή μας. Κανείς δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος. Θα πρέπει να υπάρχει κάποια ευγνωμοσύνη για κάθε άτομο στον πλανήτη γη. Πάντα λέω στους ανθρώπους ότι ακόμη και αν τα πράγματα δεν πάνε καλά μεταξύ αυτωνών και του/της συζύγου και πρέπει να χωρίσουν, να χωρίζουν με ευγνωμοσύνη.
Το πρόβλημα είναι ότι κάπου μέσα μας νιώθουμε ότι οι άνθρωποι περιμένουν να μας πληγώσουν. Δεν είναι έτσι. Είναι μόνο η δική μας ανασφάλεια την οποία προβάλλουμε πάνω στους άλλους.
Πολλοί άνθρωποι δεν αισθάνονται ευγνωμοσύνη προς στους γονείς τους και την
κοινωνία επειδή τους διαπαιδαγώγησαν με κάποιους συγκεκριμένους τρόπους. Παρακαλώ καταλάβετε ότι με τη νοημοσύνη που έχετε τώρα, μπορεί πλέον να δείτε ότι δεν είχατε λάβει τον σωστό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων. Εκείνοι που μας έδωσαν αυτό το σώμα και το νου δεν είχαν καμία πρόθεση να μας στερήσουν ή να μας ενοχλήσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Οτιδήποτε γνώριζαν ως το καλύτερο, απλά αυτό και μας έδωσαν- αυτό είναι όλο. Εμείς τώρα πάμε πέρα από αυτό, επειδή έχουμε γίνει πιο ευφυείς. Το να αισθανθείτε απλώς μία ευγνωμοσύνη απέναντί τους, θα είναι αρκετό.
Και κάτι ακόμα: όταν αισθάνεστε πραγματικά ευγνώμονες για τους ανθρώπους με τους οποίους σχετίζεστε, δεν θα είστε κτητικοί απέναντί τους. Θα τους/τις αντιλαμβάνεστε απλά ως τα όμορφα άτομα που αυτά είναι και τίποτα
άλλο. Η κτητικότητα υπάρχει μόνο όταν σκέφτεστε το άλλο άτομο ως ένα αντικείμενο και όχι ως ένα άτομο. Μέσω της ευγνωμοσύνης, θα επιτρέψετε στο εκάστοτε άτομο να έχει το δικό του χώρο.
Αποφασίστε λοιπόν συνειδητά πως για τις επόμενες δύο ημέρες θα ανταποκρίνεστε με αληθινή αγάπη και ευγνωμοσύνη , οποιαδήποτε κι αν είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεστε. Αυτομάτως θα αρχίσετε να βλέπετε όλους τους ανθρώπους ως ένα μοναδικό δημιούργημα της Ύπαρξης, ως μία αντανάκλαση του Θείου.
Και όχι μόνο αυτό, θα βρείτε ότι θα υπάρχει μέσα σας μία τεράστια συμπόνια προς τα πάντα τριγύρω σας. Εάν ήσασταν ένα άτομο το οποίο θύμωνε εύκολα, θα παρατηρήσετε τον θυμό σας να εξαφανίζεται. Καθώς η ευγνωμοσύνη θα αρχίσει να αυξάνεται όλη αυτή η ενέργεια που είχε επενδυθεί σε άλλα ίσως αρνητικά συναισθήματα θα αρχίσει να απελευθερώνεται. Θα γίνετε έτσι ένα συμπονετικό και πιο στοργικό άτομο.
Ευγνωμονήστε το σώμα σας
Μια μικρή ιστορία:
Μια μεσήλικη γυναίκα υπέστη καρδιακή προσβολή και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Ενώ βρισκόταν στο χειρουργικό τραπέζι, είχε μια εμπειρία θανάτου. Κατά τη διάρκεια της εμπειρίας αυτής, έτυχε να δει τον Θεό. Τον ρώτησε εάν αυτό ήταν το τέλος της ζωής της.
Ο Θεός της απάντησε ότι είχε άλλα τριάντα ή σαράντα χρόνια ζωής.
παραμείνει στο νοσοκομείο για να υποβληθείσε πολλαπλές επεμβάσεις, όπως ανόρθωση προσώπου, αποκατάσταση γνάθου, διόρθωση μύτης καιαφαίρεση του περιττού λίπους. Επίσης, έβαψε τα μαλλιά της. Σκέφτηκε ότι αφού θα ζούσε για τριάντα ακόμη χρόνια, θα ξεκινούσε με μια νέα εμφάνιση.
Τελείωσε τις επεμβάσεις και ήταν έτοιμη να βγει από το νοσοκομείο όταν την παρέσυρε το ασθενοφόρο του νοσοκομείου και σκοτώθηκε. Έφτασε μπροστά στον Θεό καιτον ρώτησε: "Θεέ μου, νόμιζα ότι μου είπες ότι είχα άλλα τριάντα χρόνια ζωής.
Ο Θεός απάντησε: "Συγγνώμη, αλλά δεν κατάλαβα πως ήσουν εσύ!''
Κάθε άνθρωπος είναι ένα μοναδικό αριστούργημα του Θεού. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει κανένα σώμα που να μοιάζει με κάποιο άλλο. Ο Θεός δεν είναι ένας μηχανικός άλλα ένας καλλιτέχνης. Γι' αυτό ο καθένας μας μοιάζει διαφορετικός. Εάν ήταν μηχανικός, θα μας είχε φτιάξει όλους με το ίδιο καλούπι, σαν από μια γραμμή παραγωγής! Δημιούργησε όμως τον καθένα από εμάς με μοναδικό τρόπο. Αλλά δεν αισθανόμαστε ποτέ ότι είμαστε αρκετά όμορφοι. Συγκρίνουμε συνεχώς τους εαυτούς μας με τους άλλους και προσπαθούμε να τους μοιάσουμε. Ποτέ όμως δεν κάνουμε το σώμα μας να αισθανθείότι είναι όμορφο.
Το σώμα μας επηρεάζεται από τις σκέψεις που κάνουμε γι' αυτό. Κάθε κύτταροανταποκρίνεται στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας γι' αυτό. Εάν νιώθουμε ευγνωμοσύνη προς το σώμα μας, το σώμα μας θα ανταποκρίνεται
αναλόγως
Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΎΝΗ ΕΊΝΑΙ ΑΡΚΕΤΉ!
βελτιώνοντας την υγεία μας. Εάν μισούμε το σώμα μας, το σώμα θα ανταποκρίνεται με την συρρίκνωση και με τις ασθένειες. Στην παράδοση των Σούφι*, η ευγνωμοσύνη για το σώμα γίνεται η ίδια ένας διαλογισμός που γίνεται καθημερινά, όπου νιώθουν κάθε μέρος του σώματος τους με αγάπη και ευγνωμοσύνη.
Σούφι - Μυστικιστική διάσταση του Ισλάμ.
Όλα είναι ευοίωνα, απλά γιορτάστε τα!
Ένα πράγμα θα πρέπει να γίνει κατανοητό και με μεγάλη σαφήνεια. Ολόκληρη η Ύπαρξη είναι ένα ευοίωνο γεγονός. Είστε ένα μέρος της Ύπαρξης, έτσι όλα όσα συμβαίνουν τριγύρω σας είναι και αυτά επίσης ευοίωνα. Αυτή είναι η αλήθεια της Ύπαρξης. Τίποτα από ότι συμβαίνει στην Ύπαρξη δεν μπορεί να είναι δυσοίωνο. Όλα αυτά δεν είναι παρά μια ευλογία, για την οποία θα πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη.
Αν το κατανοήσετε αυτό με σαφήνεια, δεν θα υπάρχει τίποτα για το οποίο θα μπορεί να παραπονεθεί κανείς για την ζωή. Εάν το κατανοήσετε αυτό με σαφήνεια, η ίδια σας η ματιά γίνεται μία ματιά ευγνωμοσύνης η οποία βλέπει τα πάντα ως κάτι το εξαιρετικό. Τίποτα δεν θα σας φαίνεται τετριμμένο και τα πάντα θα μοιάζουν με ένα θαύμα.
Μια μικρή ιστορία:
Section 3
Μια μέρα ένας κυνηγός πάπιας πήγε στην αγορά για να αγοράσει έναν κυνηγετικό σκύλο. Προς μεγάλη του έκπληξη βρήκε ένα σκυλί το οποίο μπορούσε να περπατήσει στο νερό! Το πήρε αμέσως στο σπίτι του.
Κάλεσε έναν φίλο του να κυνηγήσει την επόμενη μέρα και πήρετον σκύλο. Όταν ένα σμήνος από πάπιες πλησίασε, σημάδεψε, πυροβόλησε και παρακολούθησε σιωπηλά. Ο σκύλος περπάτησε στο νερό και ανέσυρε το πουλί. Αυτός κοίταξε προς τον φίλο του για να παρατηρήσει την αντίδραση του, αλλά εκείνος παρέμεινε σιωπηλός.
Τον ρώτησε: "Βλέπεις κάτι το ασυνήθιστο στο σκύλο μου;".
Ο φίλος απάντησε: "Ναι, ο σκύλος σου δεν
μπορεί να κολυμπήσει".
Θαύματα συμβαίνουν συνεχώς μπροστά στα μάτια μας αλλά εμάς μας ξεφεύγουν συνεχώς! Απλά επειδή μας ξεφεύγουν, η ίδια η ζωή μας φαίνεται μερικές φορές σαν να είναι βαρετή. Όταν αρχίσουμε όμως να τα αντιλαμβανόμαστε, ολόκληρη η ζωή μας θα μετατραπεί σε ένα θαύμα. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πάρα πολλά θαύματα τα οποία συμβαίνουν τριγύρω στην ζωή μας.
Απλά αποδεχτείτε τα και γιορτάστε την Ύπαρξη με όλες τις διαφορετικές διαστάσεις της και τα παράδοξα της χωρίς να κρίνετε τίποτα. Αυτό που συμβαίνει είναι πως εσείς κρίνετε συνεχώς . Αισθάνεστε πως κάτι μπορεί να είναι σωστό ή λάθος, ή πως κάτι θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί με έναν ορισμένο τρόπο.
Να έχετε την επίγνωση πως ό,τι συμβαίνει στην Ύπαρξη είναι κάτι το ευοίωνο. Σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν μόνο δύο είδη ανθρώπων. Αυτοί που αισθάνονται ότι οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο είναι ευοίωνο και αυτοί που αισθάνονται ότι όλα όσα συμβαίνουν είναι ενάντια στη θέλησή τους και ότι τα πράγματα με κάποιο τρόπο θα πρέπει να αλλάζουν ελαφρώς όλη την ώρα. Αυτοί οι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν, να κρίνουν, να επικρίνουν και να μετατρέψουν τα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο τριγύρω τους σύμφωνα με τις δικές τους ιδέες. Αυτοί οι άνθρωποι συνεχώς υποφέρουν επειδή μονίμως προσπαθούν να αλλάξουν τα πράγματα.
Καταλάβετε: τα πάντα κουβαλάνε ένα μήνυμα για εμάς, συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου και της ασθένειας. Τα πάντα έχουν κάτι να μας διδάξουν. Κάθε περιστατικό στην ζωή μας αναπτύσσει τη νοημοσύνη μας, όπως και την συχνότητα της
Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΎΝΗ ΕΊΝΑΙ ΑΡΚΕΤΉ!
συνειδητότητάς μας.
Θα πρέπει να ξέρετε ένα σημαντικό πράγμα: δεν υπάρχει καμία ποιοτική ή ποσοτική διαφορά μεταξύ του εαυτού σας και ενός φωτισμένου όντος, εκτός από το ότι εκείνος σε αντίθεση με εσάς αισθάνεται ικανοποιημένος στον εξωτερικό και εσωτερικό του κόσμο. Διότι πολλές φορές αισθάνεστε ότι κάτι σας λείπει όλη την ώρα. Όπως η Ύπαρξη θέλει να βρίσκεται Αυτός εδώ πάνω στον πλανήτη γη, με τον ίδιο τρόπο η Ύπαρξη θέλει να βρίσκεστε και εσείς εδώ. Δεν είστε ένα ατύχημα αλλά ένα περιστατικό. Είστε ένα θαύμα της Ύπαρξης. Αυτή είναι η απλή και ξεκάθαρη αλήθεια. Μην νομίζετε πως αυτό είναι μία ακόμη θετική σκέψη. Όχι. Αυτή είναι η απλή αλήθεια. Αν εμπιστευτείτε την αλήθεια αυτή, αυτομάτως θα είστε πιο θετικοί, αυτό είναι όλο.
Καταλάβετε ότι είστε μια εκπλήρωση για την ίδια την Ύπαρξη. Εάν δεν ήσασταν εδώ, θα λείπατε στην ίδια την Ύπαρξη. Όλος ο πλούτος σας, οι σχέσεις σας κ.λπ. δεν είναι κάποιο ατύχημα. Είναι η Ύπαρξη που θέλει να τα έχετε όλα αυτά- που θέλει να ζήσει και να εκπληρώσει τον εαυτό της μέσα από εσάς! Καταλάβετε το.
Μια μικρή ιστορία:
Ήταν κάποτε ένα συγκεκριμένο χωριό απομονωμένο και περιτριγυρισμένο από πολλά καλαμποκοχώραφα. Η πόλη βρισκόταν πολύ μακριά από αυτό, οπότε αυτό παρέμενε ήσυχο.
Ένα πρωί οι χωρικοί είδαν ότι είχε έρθει ένας σοφός, τον οποίο δεν είχαν ξαναδεί στο χωριό. Αυτός καθόταν κάτω από ένα δέντρο μπάνιαν. Τον ρώτησαν από πού προερχόταν και τους είπε: "Ήρθα να περάσω λίγες μέρες μαζί με εσάς τους οποίους θεωρώ ως αδελφούς μου".
Οι χωρικοί χάρηκαν που το άκουσαν αυτό και του έχτισαν μια μικρή καλύβα. Σύντομα ο σοφός άρχισε να θεραπεύει και να λύνει πολλά από τα προβλήματα των χωρικών.
Κάποτε μια επιδημία χτύπησε το χωριό και σκότωσε πολλά από τα πουλιά εκεί. Οι χωρικοί το ανέφεραν στον σοφό και εκείνος τους απάντησε: "Είναι λυπηρό που χάσατε τόσα πολλά πουλιά, αλλά αν έχετε πίστη στην Ύπαρξη και προσεύχεστε, η απώλεια αυτή μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ένα κέρδος". Οι χωρικοί δεν συμφωνούσαν απόλυτα μαζί του, αλλά επειδή τον σεβόντουσαν, τελικά έφυγαν.
Την επόμενη εβδομάδα, ξαφνικά, όλα τα σκυλιά του χωριού είχαν εξαφανιστεί. Οι χωρικοί αναστατώθηκαν πάλι, επειδή τα σκυλιά συνήθιζαν να φυλάνε το χωριό από τους διαρρήκτες.
Πήγαν λοιπόν στον σοφό και του το ανέφεραν. Εκείνος επανέλαβε μόνο το μήνυμά του: "Αν έχετε πίστη στην Ύπαρξη και συνεχίζετε να προσεύχεστε, ακόμη και αυτή η απώλεια μπορεί να αποδειχθεί τελικά κάτι το επικερδές".
Λίγες μέρες αργότερα συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Εκείνες τις μέρες δεν υπήρχαν σπιρτόκουτα. Οι άνθρωποι συνήθιζαν να τρίβουν δύο πέτρες μεταξύ τους για να ανάψουν φωτιά ή προσπαθούσαν να διατηρούν τη φωτιά να καίει στους φούρνους τους συνεχώς. Μια μέρα, έσβησαν όλες οι φωτιές σε όλα τα νοικοκυριά. Προσπάθησαν μάταια να ανάψουν φωτιά τρίβοντας πέτρες, αλλά δεν γινόταν τίποτα. Αναστατώθηκαν λοιπόν πολύ.
Πήγαν ξανά στον σοφό και του είπαν τι συνέβαινε. Ο σοφός τους απάντησε: "Φαίνεται πως συμβαίνει ένα πολύ ιδιαίτερο φαινόμενο".
Οι χωρικοί άρχισαν να αμφισβητούν τον σοφό. Άρχισαν να αναρωτιούνται με ποιον τρόπο ο σοφός ήταν ανώτερος τους κι αν είχε τα προσόντα να τους λέει έτσι απλά τέτοια πράγματα. Κάποιοι από τους χωρικούς ξεκίνησαν να πάνε στο διπλανό χωριό για να πάρουν φωτιά, αλλά ο σοφός τους σταμάτησε, λέγοντάς τους αυστηρά ότι δεν θα έπρεπε να πάνε.
Νωρίς το επόμενο πρωί κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού ξεκίνησαν να πάνε προς το επόμενο χωριό. Ξαφνικά είδαν κάτι σαν μία αμμοθύελλα στο βάθος. Μετά από λίγες στιγμές άρχισε να φαίνεται πως στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν μεγάλο στρατό έφιππων εισβολέων οι οποίοι ήταν καθ' οδόν για να λεηλατήσουν την πόλη και
Η ύπαρξη δεν είναι ένα ατύχημα. Είναι μία αυτόνομη νοημοσύνη. τα χωριά που την περιβάλλουν. Οι χωρικοί κρύφτηκαν πίσω από δέντρα και
παρακολουθούσαν. Ο στρατός σταμάτησε μπροστά από το χωριό και ένας από αυτούς φώναξε: "Ας εισβάλουμε και σε τούτο το χωριό!".
Κάποιος άλλος είπε: "Δεν έχει νόημα. Κανένα πουλί δεν κελαηδάει και ας είναι νωρίς το πρωί, κανένας σκύλος δεν γαβγίζει και δεν βγαίνει καθόλου καπνός από τις καμινάδες των σπιτιών. Εδώ φαίνεται πως δεν υπάρχει ούτε ψυχή".
Ο στρατός λοιπόν έκανε όπισθεν και έφυγε.
Οι χωρικοί που κρύβονταν έτρεξαν πίσω στο χωριό και είπαν στους χωρικούς τι είχε συμβεί. Ξαφνικά συνειδητοποίησαν πόσο αληθινός ήταν εξαρχής ο σοφός! Πήγαν λοιπόν στην καλύβα του σοφού για να του εξιστορήσουν τα πάντα, αλλά η καλύβα ήταν άδεια. Ο σοφός είχε φύγει.
Κανείς δεν ήξερε πού είχε πάει.
Η ύπαρξη δεν είναι ένα ατύχημα. Είναι μία ανεξάρτητη νοημοσύνη. Όταν λοιπόν καταλάβετε ότι είναι μια ανεξάρτητη νοημοσύνη, όταν καταλάβετε ότι είναι ένα βαθύ μυστήριο που θα πρέπει να βιωθεί και όχι να λυθεί, τα πάντα στη ζωή σας θα αρχίσουν να ανοίγονται και θα σας αποκαλύψουν το μάθημα που έφεραν μαζί τους.
Μερικοί άνθρωποι με ρωτούν, 'Σουάμιτζι, πώς μπορούμε να σου εκφράσουμε την βαθιά μας ευγνωμοσύνη;' Τους λέω ότι ο μόνος τρόπος για να εκφράσουν την
Οι άνθρωποι με ρωτούν, 'Τι είδους υπηρεσία μπορούμε να θα μπορούσαμε να
ευγνωμοσύνη τους είναι να ζήσουν την Φώτιση με τον τρόπο που μόλις σας περιέγραψα. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν για εμένα και εγώ για αυτούς.
προσφέρουμε για την αποστολή αυτή;' Τους λέω ότι η μεγαλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε να κάνει κανείς στον κόσμο είναι να εργάζεται για την άνθιση της συνειδητότητας του. Μόλις συμβεί αυτό, αυτομάτως, θα προσφέρετε τις υπηρεσίες σας όπου απαιτείται, όχι από εγωισμό ή για να κερδίσετε τα εύσημα, αλλά επειδή γιορτάζετε και βρίσκεστε σε αφθονία. Τότε αυτό δεν είναι πλέον μία 'υπηρεσία' αλλά είναι απλώς μια υπερχείλιση. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να προσφέρεται η υπηρεσία προς τους συνανθρώπους μας - όχι ως μία παροχή, αλλά ως ένα αυθόρμητο μοίρασμα.