163. Ακεραιότητα - το χαρακτηριστικό ενός *Sannyasi!*

Η λέξη "μετάνοια" δεν σημαίνει τίποτα άλλο, παρά η ακέραια ενσωμάτωση του εαυτού σας, να κάνετε τον εαυτό σας νε είναι μια ενιαία οντότητα. Μπορεί να ρωτήσετε, 'Δεν είμαστε έτσι και τώρα;' Εάν κοιτάξετε προσεκτικά, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουμε ως διαφορετικές οντότητες και ποτέ ως μόνο μία. Έχουμε όλα τα άλλα στη ζωή μας, εκτός της ακεραιότητας.

Εάν κοιτάξετε βαθιά μέσα σας, θα καταλάβετε ότι υπάρχουν εκατοντάδες φωνές οι οποίες μιλούν συνεχώς μέσα σας. Τη μια στιγμή που ο νους σας θα σας λέει, "Ας το

κάνουμε αυτό", και την αμέσως επόμενη στιγμή θα εμφανίζεται η σκέψη, "Όχι. Ας μην το κάνουμε!". Αφού σκεφτεί τις παρενέργειες και τα επακόλουθα, ο νους σας θα αρχίσει να ταλαντεύεται.

Η ενσωμάτωση των κατακερματισμένων τμημάτων του νου είναι η ίδια η ουσία της ζωής. Η ενοποίηση των συναισθημάτων με τον νου, η ενοποίηση του προσώπου με τον νου σας, η εξασφάλιση ότι το πρόσωπό σας θα δείχνει

το ίδιο πράγμα με αυτό που σκέφτεται το μυαλό σας, είναι και η ουσία της ζωής.

Αν μελετήσετε τις ζωές των μεγάλων Δασκάλων και προσπαθήσετε να αναζητήσετε μια βασική ουσία σε όλες τις ζωές τους, θα διαπιστώσετε ότι αυτή δεν είναι η γνώση ή η αφοσίωση. Είναι η ακεραιότητα! Αυτό που πίστευαν αυτό το ζούσαν. Αυτό είναι όλο! Η ακεραιότητά τους ήταν σταθερή. Ήταν έτοιμοι να χάσουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή, αλλά όχι την ακεραιότητά τους.

Ο Τσαϊτάνια Μαχαπράμπου*, ο μεγάλος Φωτισμένος Δάσκαλος από την Ινδία, συνήθιζε να κυκλοφορεί στους δρόμους απλά τραγουδώντας τραγούδια αφοσίωσης. Ποτέ δεν ασχολήθηκε με το τι έλεγαν οι άλλοι γι' αυτόν. Ότι ένιωθε απλά το εξέφραζε. Για να είστε έτσι όμως απαιτείται μια βαθιά αίσθηση αυτοθυσίας. Χρειάζεται θάρρος για να θυσιάσετε το οτιδήποτε ώστε να ζήσετε με ακεραιότητα!

Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο οτιδήποτε έκαναν αυτοί οι σπουδαίοι Δάσκαλοι στη ζωή τους κορυφωνόταν πάντα σε μια αιώνια ευδοκία! Όλα όσα έκαναν ήταν μια προσπάθεια να ενσωματωθούν οι ίδιοι μέσω μιας βαθιά ειλικρίνειας και αφοσίωσης. Η έντονη προσπάθεια για την πλήρη

ακεραιότητα μας με όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι αυ΄το που ονομάζουμε η μετάνοια. Από την άλλη πλευρά,

Χρειάζεται θάρρος για να θυσιάσετε το οτιδήποτε ώστε να ζήσετε με ακεραιότητα.

ολοκλήρωση του εαυτού μας είναι αυτό που ονομάζεται μετάνοια. Η μετάνοια καταλήγει πάντα σε ευδοκιμία. Θα συμβαίνουν πάντα αναρίθμητα πράγματα στη ζωή μας όλη την ώρα. Υπομένοντας όλα αυτά τα πράγματα και εντείνοντας την

εάν αφήσετε τα γεγονότα της ζωής να σας ταρακουνήσουν, τότε θα καταλήξετε στην ατίμωση. Ο δρόμος που θα ακολουθήσετε εξαρτάται τελικά από εσάς.

Ο Άντι Σάνκαρα ήταν ένας μεγάλος Φωτισμένος Δάσκαλος από την Ινδία. Ως νεαρό αγόρι, βρέθηκε σε δίλημμα όταν ήθελε να ακολουθήσει το μονοπάτι του sannyas. Ήθελε να φύγει από το σπίτι με την άδεια της μητέρας του, αλλά εκείνη δεν ήταν πρόθυμη να τον αφήσει.

Μια μέρα, πήγε να κάνει μπάνιο στο ποτάμι. Ξαφνικά, η μητέρα του τον άκουσε να φωνάζει δυνατά για βοήθεια. Έτρεξε έξω και είδε ότι ένας κροκόδειλος είχε πιάσει το πόδι του. Εκείνος πάλευε να απελευθερωθεί.

Ξαφνικά, μετά από μια έκλαμψη στη σκέψη του, της φώναξε: "Μητέρα, αν μου δώσεις την άδεια να γίνω sannyasi, θα απελευθερωθώ από αυτόν τον κροκόδειλο τώρα για να συνεχίσω τη ζωή μου".

Η μητέρα εξεπλάγη και ρώτησε 'πώς'. Εκείνος εξήγησε: "Σύμφωνα με τις Βέδες, αν εισέλθω σε ένα νέο ασράμα ή στάδιο ζωής, είναι σαν να ξαναγεννιέμαι. Έτσι, αν μου δώσετε την άδεια να μπω στο sannyas, τότε ίσως ο Θεός να μου δώσει μια νέα ευκαιρία στη ζωή!*

Η μητέρα ήταν εντελώς ανέλπιδη. Αποφάσισε γρήγορα. Ήταν καλύτερα να γίνει

Τσαϊτάνια Μαχαπράμπου - Ένας μυστικιστής του 15ου αιώνα από τη Βεγγάλη της Ινδίας ο οποίος ήταν βαθιά αφοσιωμένος στον ΦωτισμένοΔάσκαλο Κρίσνα. Οι οπαδοί του είναι γνωστοί ως Gaudiya Vaishnavas.

Ασράμα - Τα τέσσερα στάδια στη ζωή ενός ατόμου: brahmacharya ως μαθητής, grihastha ως παντρεμένος νοικοκύρης, vanaprastha στο τέλος ενός παραγωγικού έγγαμου βίου και annyasi ως το άτομο που απαρνιέται όλες τις υλικές πτυχές της ζωής.

ο γιος της ένα sannyasi παρά να τον δει νεκρό. Έτσι συμφώνησε.

Αμέσως ο κροκόδειλος απελευθέρωσε τη λαβή του! Ο Άντι Σάνκaρα έτρεξε προς τη μητέρα του με μεγάλη χαρά. Είχε βιώσει την αλήθεια που αναζητούσε εκείνη τη στιγμή... και είχε πετύχει.

Βλέπετε, υπάρχουν τρία πράγματα: Να

σκέφτεστε την αλήθεια Να μιλάτε την

αλήθεια.

Να ζείτε την αλήθεια

Οι δύο πρώτες είναι εύκολο να ακολουθηθούν. Αλλά η τρίτη, το να ζούμε την Αλήθεια όλη την ώρα, είναι κάτι δύσκολο. Είναι πολύ σπάνιο. Το sannyas είναι το θάρρος να ζούμε αυτό που θεωρούμε ότι είναι η Αλήθεια. Ναι μεν δίνουμε σημασία στο να λέμε την Αλήθεια. Αλλά το να ζούμε την Αλήθεια είναι το πιο σημαντικό. Εάν αρχίσετε να ζείτε την Αλήθεια σας, ο σεβασμός σας για τον εαυτό σας θα αυξηθεί. Αυτή είναι και η ομορφιά της.

Όταν ενσωματώνετε και ζείτε την Αλήθεια, θα εγκαταλείπετε την υποκρισία. Υποκρισία είναι να προσποιείστε ότι είστε κάτι που δεν είστε. Υποκρισία είναι να κρύβεστε σε πολλά μέρη, ώστε οι άνθρωποι να μην μπορούν να δουν ποιοι πραγματικά είστε. Τα θραύσματα μέσα σας θα κυριαρχούν το ένα πάνω στο άλλο και μετατρέποντας σας σε υποκριτές. Όταν πολεμήσετε με τα δικά σας θραύσματα και νικήσετε, θα είστε ένας dheera, ένας θαρραλέος! Είναι εύκολο να πολεμήσετε με τους άλλους και να νικήσετε. Όταν πολεμήσετε με τους άλλους και νικήσετε, θα είστε ένας veera, ένας πολεμιστής. Αλλά η

455

μάχη με τον εαυτό σας απαιτεί πολύ περισσότερο θάρρος. Δεν θα πολεμήσετε αν δεν έχετε κουραστεί με τον εαυτό σας. Μόνο όταν θα έχετε κουραστεί με τον εαυτό σας, θα αποδεχτείτε ότι θα πρέπει να ξεκινήσετε αυτήν τη μάχη.

Μόλις ενσωματωθείτε, για πρώτη φορά θα αναγνωρίσετε το ποιος πραγματικά είστε. Όλες οι μάσκες θα πέσουν. Θα είστε έτοιμοι να εκθέσετε τον εαυτό σας στις σχέσεις. Θα γίνετε πιο αυθεντικοί. Ξαφνικά θα συνειδητοποιείτε ότι σάς έλειπαν πράγματα εξαιτίας σας και μόνον! Το Sannyas έχει να κάνει με το να γίνετε πιο αυθεντικοί. Όταν λέω αυθεντικοί, εννοώ ότι θα ακτινοβολείτε την ατομικότητά σας αντί για την προσωπικότητά σας. Με τα θραύσματα σας, θα είστε μια προσωπικότητα. Με την ακεραιότητα σας, θα είστε μια ατομικότητα. Ατομικότητα είναι να βλέπετε την αυθεντικότητά σας μέσα από τα δικά σας μάτια. Η προσωπικότητα είναι μια κατασκευασμένη εικόνα για τα μάτια της κοινωνίας. Το έργο του Δασκάλου είναι να δημιουργήσει έναν χώρο μέσα σας όπου δεν θα χρειάζεται να φυλάτε την προσωπικότητά σας, όπου θα μπορείτε να είστε ελεύθεροι, όπου η απλά και μόνον η κατανόηση θα μπορεί να προκαλέσει την μεταμόρφωση να συμβεί μέσα σας.

Ο Βούδας συνήθιζε να λέει στους μαθητές του: "Μετρήστε πόσα χρόνια ζήσατε μόνο αφού πάρετε το sannyas".

Κάποιος με ρώτησε αν η λήψη του όρκου της Brahmacharya* ή του sannyas θα οδηγήσει στη Φώτιση. Το αν η λήψη του όρκου οδηγεί στη Φώτιση ή όχι είναι δευτερεύον. Αλλά εάν τηρήσετε τους όρκους σας αυστηρά για ένα μήνα, με επιτυχία, ο σεβασμός που έχετε για τον εαυτό σας θα αυξηθεί τρομερά. Αυτό θα είναι αρκετό! Ονομάζεται asatya sadhana, ή να πράξετε το

φαινομενικά αδύνατο έργο, με επιτυχία. Είναι το να βάλετε τον εαυτό σας να κάνει αυτό που το μυαλό σας λέει ότι δεν μπορείτε να κάνετε! Τεχνικές όπως το περπάτημα στη φωτιά ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Κανονικά, ο νους θα σας πει ότι δεν μπορείτε να περπατήσετε πάνω σε μία στρώση φωτιάς. Μόλις το κάνετε, ο σεβασμός που θα έχετε για τον εαυτό σας θα αυξηθεί και τότε θα αποκτήσετε ακεραιότητα!

Brahmacharya - Κυριολεκτικά σημαίνει βαδίζοντας στην πραγματικότητα. Είναι το πρώτο στάδιο της ζωής στη βεδική παράδοση του άγαμου.

Η ακεραιότητα πρέπει να γίνει κατανοητή με δύο τρόπους.

Το πρώτο μέρος είναι η ενσωμάτωση των αντιμαχόμενων τμημάτων του νου σε ένα. Βλέπετε, η ίδια η ζωή μας σπαταλιέται σε αυτήν την ταλάντωση του νου. Εάν μπορέσετε να ακολουθήσετε οποιοδήποτε μονοπάτι, θα το επιτύχετε. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν δύο μονοπάτια για να φτάσετε στο Μπανγκαλόρ. Το ένα μονοπάτι είναι 30 χιλιόμετρα, ενώ το άλλο είναι 30.000 χιλιόμετρα και εσείς ταλαντεύεστε ανάμεσα σε αυτά τα δύο μονοπάτια χωρίς να ξέρετε ποιο να επιλέξετε. Εάν επιλέξετε κάποιο από τα μονοπάτια και προχωρήσετε, θα φτάσετε στο Μπανγκαλόρ.

Αλλά εάν συνεχίσετε να ταλαντεύεστε, αν ακολουθήσετε το ένα μονοπάτι για μισή ώρα και μετά αλλάξετε γνώμη και ακολουθήσετε το άλλο μονοπάτι για την επόμενη μισή ώρα, τι θα συμβεί; Δεν θα φτάσετε ποτέ στο Μπανγκαλόρ! Τουλάχιστον εάν αποφασίσετε και πάρετε το μονοπάτι των 30.000 χιλιομέτρων, θα φτάσετε στο Μπανγκαλόρ, ακόμα κι αν σας πάρει ένα χρόνο! Αλλά εάν συνεχίσετε να ταλαντεύεστε ανάμεσα σε αυτά τα δύο μονοπάτια, ακόμη και αν σας πάρει τριάντα χρόνια, δεν θα φτάσετε ποτέ στο Μπανγκαλόρ.

Ακόμα και αν το μονοπάτι που είχε επιλεχθεί ήταν λάθος, εκείνος ο οποίος κινείται με ακεραιότητα θα καταλήγει αυτόματα στο σωστό μονοπάτι. Επιτυγχάνοντας αυτό που πρέπει να επιτευχθεί. Υπάρχουν μόνο δύο τύποι ανθρώπων πάνω στον πλανήτη γη - αυτοί που ζουν με ακεραιότητα και αυτοί που ζουν

χωρίς ακεραιότητα, αυτό είναι όλο! Η κλίμακα για να μετρήσουμε έναν άνθρωπο δεν είναι το μονοπάτι που πήρε, αλλά αν το έζησε με ακεραιότητα ή όχι.

Η ακεραιότητα είναι η δύναμη του να ζείτε την πίστη σας, πάση θυσία.

Δεύτερον, ακεραιότητα είναι επίσης το να μην αποσπάστε από εξωτερικές επιρροές. Είναι η ικανότητα να μην αλλοιώνουμε την ακεραιότητά μας ή να μην αποσπάμε τους εαυτούς μας λόγω εσωτερικών συγχύσεων ή εξωτερικών επιρροών. Το άτομο το οποίο ζει με ακεραιότητα, ακόμη και αν πεθάνει σε έναν σταθμό τρένων, θα πεθάνει με την ικανοποίηση ότι έζησε ολοκληρωτικά. Το άτομο που ζει χωρίς ακεραιότητα, ακόμη και αν πεθάνει στο καλύτερο νοσοκομείο, θα πεθάνει με δυσαρέσκεια. Η κλίμακα για να μετρηθεί η ποιότητας της ζωής ενός ατόμου είναι να δούμε πόσο το πόσο έζησε σε αρμονία με αυτό που ένιωθε ότι ήταν η ζωή. Για παράδειγμα, ας πάρουμε έναν αθεϊστή, αν έζησε ως πραγματικός άθεος και πέθανε ως πραγματικός άθεος, δεν θα υπάρχει τίποτα το κακό σε αυτό. Θα το πετύχει! Αυτή ακριβώς η δύναμη, καθώς θα πηγαίνει όλο και βαθύτερα ψάχνοντας μέσα του, θα του δείξει την αλήθεια!

Η ενσωμάτωση/ ακεραιότητα του νου είναι η ουσία της ζωής. Αποφασίστε ότι θα λέτε και θα κάνετε πάντα μόνο αυτό που αισθάνεστε ότι είναι το σωστό. Έτσι θα αποκτήσετε μια τεράστια διαύγεια και πεποίθηση στον εσωτερικό και εξωτερικό κόσμο.

Ο Swami Vivekananda διηγείται στη ζωή του ότι ο Δάσκαλός του, ο Ramakrishna Paramahamsa**,* πέθανε αφήνοντάς του την ευθύνη της αποστολής. Την ίδια στιγμή, ο πατέρας του Swami Vivekananda πέθανε αφήνοντας πίσω του μια οικογένεια σε απόλυτη φτώχεια. Ο Swami Vivekananda ήταν η μόνη ελπίδα για την οικογένειά του.

Βρισκόταν ανάμεσα στη σωτηρία της οικογένειάς του και στη σωτηρία του κόσμου. Κανείς δεν αναγνώριζε την αποστολή για την οποία αυτός μιλούσε. Λέει όμορφα: "Ποιος θα συνέπασχε με τη φαντασία ενός αγοριού;" Ήταν, τελικά, απλώς ένα νεαρό αγόρι!

Ramakrishna Paramahamsa - Φωτισμένος Δάσκαλος από τη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Κύριος μαθητής του ήταν ο Swami Vivekananda.

Με τη δύναμη της ακεραιότητας έρχεται η απόλυτη ελευθερία και Περιγράφει αυτές τις λίγες η ευδαιμονία. μέρες ως

μια

"αδιανόητη κόλαση". Ήταν μια μικρή ομάδα από αγόρια, χωρίς χρήματα, έχοντας ένα μόνο πράγμα: την ακεραιότητα να ζήσουν τη ζωή που πίστευαν, τη ζωή που τους δίδαξε ο Δάσκαλός τους. Δέκα χρόνια αργότερα, λέει: "Πριν από δέκα χρόνια, δεν μπορούσα να συγκεντρώσω ούτε καν εκατό άτομα για να γιορτάσω την επέτειο της γέννησης του Δασκάλου. Σήμερα υπάρχουν πενήντα χιλιάδες! Το Sannyas σημαίνει το να παίρνετε την ισχυρή απόφαση να μην επιτρέψετε στο ασυνείδητο σας να εμποδίσει τη συνείδηση σας και να εδραιώσετε τη συνείδηση σας σταθερά πάνω στον Δάσκαλο και τα λόγια του.

Ο Swami Vivekananda ρωτήθηκε για το πώς μπορούσε να εγκαταλείψει την οικογένειά του εκείνη την εποχή. Απάντησε πολύ όμορφα: "Πίστευα ότι οι διδασκαλίες του Ραμακρίσνα Παραμαχάμσα θα μπορούσαν να εξορθολογήσουν την Ινδία αλλά και πολλές άλλες χώρες. Έχοντας αυτή την πεποίθηση ήρθε τελικά η συνειδητοποίηση ότι είναι προτιμότερο να υποφέρουν λίγα άτομα παρά να εκλείψουν τέτοιες ιδέες από τον κόσμο. Τι και αν πέθαινε η μητέρα μας ή δύο από τα αδέλφια μας; Είναι μια θυσία. Ας γίνει. Τίποτα μεγάλο δεν μπορεί να γίνει χωρίς κάποια θυσία. Η καρδιά θα πρέπει να ξεριζωθεί από μέσα μας και να τοποθετηθεί αιμορραγώντας πάνω στο βωμό. Τότε, είναι που συμβαίνουν τα μεγάλα πράγματα!

Τέτοια ήταν η ακεραιότητά του.

ΖΩΝΤΑΣ ΤΗ ΦΩΤΙΣΗ

Μια μικρή ιστορία:

Κατά τη διάρκεια των εμφύλιων πολέμων στην Ιαπωνία, ένας στρατός εισβολής εισήλθε σε μια πόλη και την πήρε ολόκληρη υπό

Και όχι μόνο αυτό, όσοι είπαν ότι ο Swami Vivekananda εγκατέλειψε την οικογένειά του δεν γνωρίζουν σωστά τα γεγονότα. Αυτός είχε συνεχίσει να εκπληρώνει το καθήκον του δίνοντάς τους τα απαραίτητα για τις βασικές τους ανάγκες. Είχε πάει επίσης και στο δικαστήριο για να επιληφθεί ορισμένων νομικών ζητημάτων που αντιμετώπιζαν.

περισσότερες σχέσεις. Η αλήθεια είναι

τον έλεγχο του. Πριν φτάσει ο στρατός στο διπλανό χωριό, είχαν φύγει εκτός από έναν Δάσκαλο Ζεν.

Από περιέργεια για αυτόν τον Δάσκαλο, ο στρατηγός πήγε στο ναό για να δει τι είδους άνθρωπος ήταν ο Δάσκαλος. Ο Δάσκαλος δεν αναγνώρισε καν τον στρατηγό. Ο στρατηγός θύμωσε πολύ όταν δεν του φέρθηκαν με τον πρέποντα σεβασμό στον οποίο ήταν συνηθισμένος.

Έβγαλε το σπαθί του και φώναξε: "Ανόητε! Δεν καταλαβαίνεις ότι στέκεσαι μπροστά σε έναν άνθρωπο ο οποίος θα μπορούσε να σε σκοτώσει χωρίς να προλάβεις ν' ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου;

Ο Δάσκαλος παρέμεινε ήρεμος και ρώτησε: "Κι εσύ αντιλαμβάνεσαι ότι στέκεσαι μπροστά σε έναν άνθρωπο που μπορεί να τον διαπεράσει η λεπίδα χωρίς αυτός ν' ανοιγοκλείσει τα μάτια του;".

Με τη δύναμη της ακεραιότητας έρχεται η απόλυτη ελευθερία και η ευδαιμονία. Με την ελευθερία και την ευδαιμονία δεν θα υπάρχει φόβος ούτε στον εσωτερικό ούτε στον εξωτερικό κόσμο!