152. Ο παρατηρητής - το παρατηρούμενο - η παρατήρηση

Βλέπουμε δύο πράγματα κατά τη διαδικασία της "όρασης" - τον παρατηρητή και το παρατηρούμενο αντικείμενο. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα κατά τη διαδικασία της παρατήρησης; (Αν και εδώ μιλάμε για το παράδειγμα των ματιών, ισχύει το ίδιο για όλες τις αισθήσεις).

Από τον παρατηρητή, η συνείδηση κάνει συνεχώς ένα άλμα προς το παρατηρούμενο,

επειδή η ίδια δεν είναι σε θέση να χαλαρώσει μέσα στον ίδιο στον παρατηρητή. Έτσι εξαιτίας της ανησυχίας της, δίνει ζωή στο παρατηρούμενο.

Το συνεχές άλμα που συμβαίνει ανάμεσα στον παρατηρητή και το παρατηρούμενο - από τον παρατηρητή και το παρατηρούμενο, από το παρατηρούμενο προς τον παρατηρητή, ξανά από τον παρατηρητή και το παρατηρούμενο και ξανά από το παρατηρητή και το παρατηρούμενο - είναι αυτό που είναι η ΟΡΑΣΗ.

Όταν ο παρατηρητής δεν βρίσκεται σε πλήρη ευδαιμονία μέσα του, αρχίζει να γίνεται ανήσυχος - και κάνει το άλμα. Όταν κάνει το άλμα, δίνει ζωή στο παρατηρούμενο. Επειδή δίνει ζωή στο παρατηρούμενο, η διαδικασία του άλματος γίνεται η ΟΡΑΣΗ.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να εγκαταλείψετε αυτή τη διαδικασία της παρατήρησης. Θα πρέπει να εγκαταλειφθεί είτε ο παρατηρητής είτε το παρατηρούμενο για να σταματήσει η διαδικασία της παρατήρησης.

Όταν το θα απαρνιέται το παρατηρούμενο, θα χάνει την εξουσία του πάνω στον παρατηρητή. Δεν θα έχει κανένα νόημα να κάνει κάποιος το άλμα γιατί δεν θα υπάρχει τίποτα να δει. Όταν δεν υπάρχει κάποιο μέρος για να γίνει το άλμα, ο παρατηρητής θα χαλαρώνει μέσα στον εαυτό του, τότε η παρατήρηση δεν θα συμβαίνει άλλο. παρατήρηση δεν υπάρχει, ο παρατηρητής φωτίζεται.

Το άτομο που σταματάει αυτό το άλμα, εγκαταλείποντας το "παρατηρούμενο", είναι ένας απαρνητής, ένας sannyasi. Απομακρύνει όλη την επιθυμία του να βλέπει πράγματα, να πιστεύει ότι οποιοδήποτε από τα αντικείμενα των αισθήσεων του έχει αξία γι' αυτόν. Το παρατηρούμενο έτσι δε είναι άλλο συναρπαστικό, και το άλμα σταματά. Έτσι φωτίζεται μέσω της αυταπάρνησης. Αυτή είναι η αληθινή αυτογνωσία - gnana*.

Στο μονοπάτι της gnana* , ο παρατηρητής βιώνει την αποστασιοποίηση και μια πλήρη

Από την άλλη πλευρά, όταν ο ίδιος ο παρατηρητής θα εξαφανίζεται, αυτό που θα μένει θα είναι το παρατηρούμενο, και πάλι το άλμα μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου θα σταματά. Η Πραγματικότητα θα είναι το παρατηρούμενο. Ο παρατηρητής έτσι θα φωτίζεται μέσω της αφοσίωσης/ *bhakti ** .

Όταν η ταυτότητα του παρατηρητή εξαφανίζεται, διαλύεται μέσα στο παρατηρούμενο και συμβαίνει μια βαθιά αφοσίωση προς την Ύπαρξη! Τα πάντα γίνονται τότε γι' αυτόν μια συναρπαστική εκδήλωση της Ύπαρξης! Η ταυτότητά του δεν υπάρχει πια. Συγχωνεύεται με την ίδια την Ύπαρξη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο Φωτισμένοι άγιοι, όπως η πριγκίπισσά Meerabai* από την Ινδία, που πήραν το μονοπάτι της bhakti, βρίσκονταν σε έκσταση όλη την ώρα, συγχωνευμένοι με τη συνείδηση του Θεού, ξεχνώντας τη δική τους ταυτότητα. Η Meerabai απλώς τραγουδούσε τα εγκώμια του θεού και περπατούσε στους δρόμους, χωρίς καμία απολύτως συνείδηση

του εαυτού της.

Έτσι, με κάποιο τρόπο, είτε ο παρατηρητής είτε το παρατηρούμενο θα πρέπει να πέσει. Μόνο τότε θα σταματήσει το άλμα μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου. Όταν σταματήσει το άλμα, θα σταματήσει και η διαδικασία της παρατήρησης.

Είτε κολλήσατε με τον παρατηρητή είτε με το παρατηρούμενο, τότε κολλήστε πλήρως - και έτσι θα φωτιστείτε! Αν χοροπηδάτε μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου, χωρίς ταυτόχρονα να χαλαρώνετε σε κανένα από τα δύο, θα βρίσκεστε υπό την ψευδαίσθηση μιας ξεχωριστής ύπαρξης μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου. Αυτό το μπρος-πίσω άλμα είναι αυτό που εκδηλώνεται και ως η ατομική σας πράξη της παρατήρησης.

Bhakti - Η αφοσίωση.

Meerabai - Πριγκίπισσα του Chittor, οπαδός του Κρίσνα, μυστικιστική ποιήτρια και τραγουδίστρια, η οποία κακοποιήθηκε από τον σύζυγό της εξαιτίας της αφοσίωσή της προς στον Κρίσνα.

Gnana - Γνώση*.*