147. Οι κόσμοι 1D, 2D και 3D

Πάρτε ένα βασικό στοιχείο, ένα σημείο, ένα μονοδιάστατο αντικείμενο.

Όταν ένα σημείο διαγράφει μια κατεύθυνση, δημιουργεί μια γραμμή.

Bhagavad Gita - Αρχαία γραφή που παραδόθηκε από τον φωτισμένο Δάσκαλο Κρίσνα και θεωρείται η ουσία της πνευματικής σοφίας.

Αρτζούνα - Ο Πρίγκιπας πολεμιστής και τρίτος από τα πέντε αδέλφια της οικογένειας Παντάβα στο μεγάλο ινδικό έπος Μαχαμπαράτα. Ήταν μαθητής του φωτισμένου Δασκάλου Κρίσνα, ο οποίος έλαβε από τον Κρίσνα τη σοφία της Μπαγκαβάτ Γκίτα.

ΕΊΣΤΕ ΜΈΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Τώρα, ας παρακολουθήσουμε την κίνηση μιας γραμμής, σ' ένα αντικείμενο που έχει δύο διαστάσεις. Αν κινείται προς την ίδια κατεύθυνση στην οποία βρίσκεται, φυσικά θα συνεχίσει να είναι απλά μια γραμμή. Αν κινείται προς μια κατεύθυνση που δεν

περιέχεται σε αυτήν την γραμμή τότε θα διαγράφει μια επιφάνεια ή ένα επίπεδο.

Ομοίως, αν μια επιφάνεια ή ένα επίπεδο κινηθεί προς μια κατεύθυνση που δεν περιέχεται σε αυτό, θα διαγράφει ένα

στερεό, ένα τρισδιάστατο αντικείμενο.

Έτσι, μια γραμμή είναι ένας άπειρος αριθμός σημείων. Μια επιφάνεια είναι ένας άπειρος αριθμός γραμμών. Ένα στερεό είναι άπειρος αριθμός επιφανειών. Ομοίως, μπορούμε να φανταστούμε έναν τετραδιάστατο χώρο ως άπειρο αριθμό τρισδιάστατων χώρων.

Τώρα, όπως ακριβώς χτίσαμε αυτές τις υψηλότερες διαστάσεις από τις χαμηλότερες διαστάσεις, θα μπορούμε επίσης και να

δούμε τις χαμηλότερες διαστάσεις ως μέρη ή τμήματα ενός χώρου υψηλότερων διαστάσεων.

Για

παράδειγμα, ένα σημείο είναι η τομή δύο ευθειών. Άρα, ένα σημείο είναι ένα τμήμα μιας γραμμής.

Μια γραμμή είναι ένα τμήμα μιας επιφάνειας. Μια επιφάνεια είναι το τμήμα ενός στερεού σώματος.

Επεκτείνοντας αυτό, μπορούμε να πούμε ότι ένα στερεό είναι ένα τμήμα ενός τετραδιάστατου σώματος. Ο τρισδιάστατος χώρος μας είναι τμήμα ενός τετραδιάστατου

P.D.Ouspensky - Ρώσος φιλόσοφος, μαθηματικός και μαθητής του φωτισμένου Δασκάλου George Gurdjieff.

χώρου. Ο P.D.Ouspensky * , στο βιβλίο του Tertium Organum, τα εξηγεί αυτά πολύ όμορφα. Επεκτείνοντας πάνω σε αυτό λέει

ότι πολλά ξεχωριστά τρισδιάστατα σώματα, όπως οι άνθρωποι

για παράδειγμα, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι τα τμήματα ή τα μέρη ενός τετραδιάστατου σώματος!

Το εξηγεί αυτό με ένα απλό παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι ένα οριζόντιο επίπεδο τέμνει την κορυφή ενός δέντρου, παράλληλα με την επιφάνεια της γης. Τώρα, σε αυτό το επίπεδο, τα τμήματα των κλαδιών φαίνονται να είναι όλα ξεχωριστά, χωρίς να συνδέονται μεταξύ τους. Αλλά, από τον τρισδιάστατο χώρο, εμείς προφανώς θα μπορούμε να δούμε ότι όλα αυτά δεν θα είναι παρά τα τμήματα των κλαδιών ενός ενιαίου δέντρου.

Ο τετραδιάστατος κόσμος του χωροχρόνου

Στον τετραδιάστατο κόσμο μας, οι

μέγιστες διαστάσεις του χώρου μπορούν να είναι μόνο τρεις. Μπορούμε να ονομάσουμε αυτή την τέταρτη διάσταση ως χρόνο. Έτσι, ο τετραδιάστατος κόσμος μπορεί να θεωρηθεί ως ένα χωροχρονικό συνεχές. Μπορούμε να πούμε ότι ο χρόνος είναι η τέταρτη διάσταση του χώρου.

Αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο σε τρεις μορφές - παρελθόν, παρόν και μέλλον. Πιστεύουμε ότι το παρελθόν έχει τελειώσει και δεν υπάρχει πια. Το μέλλον δεν θα έχει συμβεί ακόμη, άρα δεν θα υπάρχει. Το παρόν λοιπόν θα συμβαίνει κατά τη μετάβαση του ανύπαρκτου μέλλοντος σε μια άλλη ανυπαρξία, το παρελθόν.

Στον τρισδιάστατο

κόσμο, βλέπουμε(όπως στο παραπάνω παράδειγμα) ότι τα φαινομενικά ξεχωριστά τμήματα του δέντρου στον δισδιάστατο κόσμο στην πραγματικότητα στην τρίτη διάσταση είναι κατά κάποιο τρόπο ενωμένα. Με τον ίδιο τρόπο, αν φανταστούμε μια συνείδηση που μπορεί να ανυψωθεί πάνω από το επίπεδο της ζωής μας, αυτή η συνείδηση μπορεί επίσης να δει τη συνέχεια στην τέταρτη διάσταση του χρόνου - το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον να υπάρχουν ταυτόχρονα. Αυτή η συνείδηση θα βλέπει την ταυτόχρονη πραγματοποίηση των γεγονότων, τα οποία μια συνηθισμένη συνείδηση θα τα βλέπει ως ξεχωριστά γεγονότα που χωρίζονται από χρονικές περιόδους.

Ένα τρισδιάστατο σώμα, που κινείται στο χρόνο, ανιχνεύει ένα τετραδιάστατο σώμα. Στην πάροδο του χρόνου, μπορούμε να παρατηρήσουμε αυτή την κίνηση καθώς θα μεγαλώνουμε από παιδί σε νέο, σε ενήλικα και σε ένα ηλικιωμένο άτομο. Αλλά δεν θα είμαστε σε θέση να δούμε ή να αισθανθούμε αυτό το "τετραδιάστατο σώμα" λόγω της περιορισμένης αντίληψής μας. Όντας στον ίδιο τρισδιάστατο κόσμο, θα βλέπουμε μόνο το το κανονικό τρισδιάστατο σώμα μας που δεν θα είναι παρά ένα τμήμα του τετραδιάστατου σώματος μας. Δηλαδή σαν ένα τμήμα μιας σειράς εικόνων σε

ένακινηματογραφικό ρολό.

Για να κατανοήσουμε πώς ένας τετραδιάστατος κόσμος γίνεται αντιληπτός στην τρισδιάστατη μορφή, ας δούμε πρώτα πώς ένα τρισδιάστατο γεγονός γίνεται αντιληπτό σε έναν δισδιάστατο κόσμο.

Ας υποθέσουμε ότι βρίσκεστε σε έναν δισδιάστατο κόσμο, τον κόσμο των επιπέδων και των επιφανειών. Με τη ζωή σας, την αντίληψή σας να περιορίζεται σε ένα επίπεδο, όπως ένας κάθετος τοίχος. Τώρα, φανταστείτε έναν τροχό με κάθε μια από τις ακτίνες του βαμμένη σε διαφορετικό χρώμα να

περιστρέφεται κάθετα προς το επίπεδο στο οποίο εσείς θα ζείτε.

Πώς θα αντιλαμβάνεστε την κίνηση αυτού του τροχού; Όταν μια ακτίνα του τροχού θα τέμνει το επίπεδο, θα δείτε μια γραμμή ενός συγκεκριμένου χρώματος.

στο σημείο τομής του τροχού και του επιπέδου. Αυτό που θα συμβαίνει

είναι ότι η περιορισμένη αντίληψη που θα έχετε σε αυτή τη χαμηλή διάσταση του κόσμου θα αλλάζει. Στη συνέχεια, αφού περάσει μία ακτίνα, θα υπάρχει ένα κενό κατά το οποίο δεν θα βλέπετε τίποτα. Στη συνέχεια, η επόμενη ακτίνα διαφορετικού χρώματος θα περνάει μέσα από το επίπεδο. Έτσι, θα αντιλαμβάνεστε την κίνηση του τροχού απλά ως κάποιες γραμμές διαφορετικού χρώματος που συμβαίνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

την αντίληψη του χώρου να μοιάζει με ένα φαινόμενο στο χρόνο! Εφόσον μπορείτε να δείτε μόνο δύο από τις τρεις διαστάσεις του χώρου, θα βλέπετε την τρίτη διάσταση μόνο όταν, με την πάροδο του χρόνου, θα εκδηλώνεται στο επίπεδό σας. Ως εκ τούτου, θα τη βλέπετε ως άσχετη με τις δύο διαστάσεις του χώρου σας και θα την αποκαλείτε ένα φαινόμενο του χρόνου.

Τώρα, φανταστείτε ότι όταν μια π.χ.πράσινη ακτίνα θα περνάει μέσα από το επίπεδο, ταυτόχρονα να συμβαίνει ένα άλλο ανεξάρτητο φαινόμενο, ας πούμε το γάβγισμα ενός σκύλου. Στον δισδιάστατο κόσμο, μπορεί να σας φανεί ως μια συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης της πράσινης γραμμής και του ήχου του γαβγίσματος ενός σκύλου, όταν στην πραγματικότητα δεν θα είναι έτσι!

Διότι δεν είναι δυνατόν για το δισδιάστατο ον να πιστέψει ότι μπορεί να υπάρχει μια εκδήλωση γεγονότων πέρα από το επίπεδο αντίληψής του. Αυτό σημαίνει ότι, για να κατανοήσει τον τρισδιάστατο κόσμο, δεν θα μπορεί να βρίσκεται στη δισδιάστατη συνείδηση, αλλά θα πρέπει να ανέλθει στην τρισδιάστατη συνείδηση. Έτσι ομοίως, για να κατανοήσουμε τον τετραδιάστατο κόσμο, θα πρέπει να βρισκόμαστε στην τετραδιάστατη συνείδηση.

Είναι αυτό δυνατόν; Είναι δυνατόν να υπερβούμε την αντίληψη των αισθήσεων αυτών οι οποίες μας παρέχουν μόνο μια τρισδιάστατη εικόνα; Μπορούμε πραγματικά να δούμε την πραγματικότητα αντί για απλές αναλαμπές της πραγματικότητ ας ως φαινόμενα στο χρόνο; Η απάντηση είναι ΝΑΙ.

Μέσα από την εις βάθος έρευνα και ανάπτυξη, οι μυστικιστές και σοφοί της ανατολής ανακάλυψαν ότι είναι δυνατόν να κατανοήσουμε την Πραγματικότητα όπως υπάρχει και να την βιώσουμε επίσης. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσα από έναν τρόπο ζωής και όχι απλώς ως ένα τυχαίο γεγονός. Αυτή η εμπειρία συνέβη επίσης και σε αυτούς.

Μέσω του διαλογισμού, είναι δυνατόν και για εμάς να βιώσουμε την ίδια κατάσταση συνειδητότητας.

Μια όμορφη ιστορία Ζεν:

Μια φορά, δύο στρατιώτες κοιτούσαν μια σημαία που κυμάτιζε στον άνεμο. Ο ένας από αυτούς είπε: "Η σημαία κινείται". Ο δεύτερος είπε: "Όχι, ο άνεμος κινείται".

Ένας Δάσκαλος του Ζεν, που περνούσε από το σημείο εκείνο, είδε τη διαμάχη που γινόταν. Οι στρατιώτες ζήτησαν από τον Δάσκαλο να τους βοηθήσει να λύσουν αυτό το σοβαρό ζήτημα.

Ένας από τους στρατιώτες ρώτησε: 'Δάσκαλε, εγώ λέω ότι η σημαία κινείται. Αλλά αυτός λέει ότι κινείται ο άνεμος. Ποιο είναι το σωστό;'

Ο Δάσκαλος είπε, "Κανένα από τα δύο δεν είναι το σωστό. Μόνο η συνειδητότητα κινείται".

Έως τώρα , αυτό που νιώθουμε ως πραγματικότητα καθημερινά στη ζωή μας είναι και αυτό επίσης μια "εικονική"